สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 133,724 Views

  • 1,157 Comments

  • 1,261 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5,318

    Overall
    133,724

ตอนที่ 38 : Chapter 19 (2) : ลมหายใจเหมราช | Inhaled you [80%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 358 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 19 (2)

ลมหายใจเหมราช | Inhaled you


ริมฝีปากของเก็ดถวาที่เย็นเฉียบอยู่เมื่อครู่ร้อนวูบขึ้นในพริบตา ความประหวั่นถึงใครบางคนที่กำลังเดินมาทำให้คุณหมอคนสวยยังดิ้นขลุกขลักอยู่ในการโอบรัดของเขา เหมราชจะเลิฟซีนโชว์แม่สาวคนนั้นจริงๆ น่ะหรือ เขาต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ! ความกังวลของหญิงสาวถูกปัดเป่าออกไปทันทีเมื่อคนอยากโชว์บดจูบลงมาอีกครั้งหลังจากถอดเสื้อโค้ทขนเป็ดหนาหนักของเธอออกให้พ้นกาย เขวี้ยงมันไปตกข้างไหนก็ไม่ได้แยแส เก็ดถวาหัวหมุนไปหมดตอนได้ลิ้มรสรสชาติกาแฟดำที่เขาชอบ...จากปากเขา

เธอกำลังระทึกใจ วิตก และงุนงง เหมราชยิ้มพรายอยู่ในใจ แต่ในความไม่มั่นคงในอารมณ์เหล่านั้น เก็ดถวากลับมีสิ่งที่เรียกว่า ‘ชีวิตชีวา’ อยู่เต็มเปี่ยม ไม่มีสักครั้งที่จูบของพวกเขาจะจืดชืดเย็นชาเหมือนสมญานามเจ้าหญิงน้ำแข็งของเธอ ตรงกันข้าม ทริปเปิลเอชกลับรู้สึกถึงเลือดเนื้อที่กำลังเต้นเร่าอยู่ภายในกายบอบบางที่ใคร่รู้ อาการตอบสนองแบบกล้าๆ กลัวๆ ของผู้หญิงวัยยี่สิบแปดที่ไม่ประสาเรื่องนี้มันทำให้เขาเตลิดเปิดเปิงได้ง่ายดาย

“คุณเหมราช...” เก็ดถวาสูดลมหายใจเข้าปอด เปล่งเสียงออกมาได้เพียงการเรียกชื่อเขาตอนที่ชายหนุ่มถอนจูบที่ริมฝีปากออกเพื่อให้ตัวเองได้เปลี่ยนเป้าหมายมาคลอเคลียตรงซอกคอที่เขาหลงใหลหนักหนา  

“เฮคเตอร์..” เขาแก้ให้เสียงงึมงำ “เรียกผม...เฮคเตอร์...”

“คุณ...เหมราช” เก็ดถวายังดื้อนัก พ่อตัวร้ายถอดเสื้อแจ็คเก็ตของเธอโยนทิ้งไปตอนไหนก็ไม่รู้ เสื้อไหมพรมคอเต่าเนื้อนุ่มที่สวมอยู่ตอนนี้ก็ทำท่าจะหลุดตามไปในอีกไม่กี่อึดใจเมื่อชายหนุ่มเริ่มสอดมือซนๆ ของเขาเข้าไปถึงแผ่นหลังนวลเนียนของเธอ

“แค่ ‘แสดง’ น่าแคท” เขาหว่านล้อมไปพร้อมกับหลอกล่อคุณหมอให้มัวเมา 

“ค...แคทเป็นหมอ ไม่ใช่ดารา”

“คุณสวยกว่าดารา ไม่มีใครเคยบอกหรือครับ” เหมราชมองคุณหมอคนสวยของเขาที่กำลังเขินอายในแสงตะเกียงอบอุ่น ดวงตากลมสว่างใสเหมือนดวงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณ ผิวขาวละเอียดราวหิมะ ผมสีดำสนิทตามธรรมชาติของชาติพันธุ์แห่งชาวหิมาลัย คิ้ว ตา จมูก ริมฝีปาก รับกันหมดจดแม้ยามนี้ที่ไร้เครื่องสำอาง หากยืนนิ่งๆ ก็คงไม่ต่างอะไรกับรูปปั้นเทพธิดาโบราณที่ประดับอยู่ในพระราชวัง แต่เทพธิดาแห่งขุนเขาที่อยู่เบื้องหน้าทริปเปิลเอชในนาทีนี้เธอเต็มไปด้วยเลือดเนื้อและความรู้สึก

ภาริตากระชับสาบเสื้อโค้ทของตัวเองให้แน่นขึ้นเมื่อต้องเดินฝ่าลมหนาวกลางดึกลงจากบ้านพักของไซมาห์ ผ่านลานกองไฟยังคุ แต่ไร้ซึ่งผู้คน ผ่านเต็นท์ที่ตั้งเรียงรายที่ตอนนี้ทีมวิศวกรชาวอเมริกันทั้งหลายคงกำลังหลับสนิทเพราะความเหนื่อยอ่อนมาทั้งวัน ลูกสาวของปารัชใช้เพียงแสงไฟฉายจากสมาร์ทโฟนส่องทางมาเงียบๆ เป็นอุปกรณ์เดียวที่เธอต้องใช้มันในการบันทึก ‘หลักฐาน’ ในคืนนี้

คิดถึงตอนนี้ภาริตาก็ชะงัก การถ่ายคลิปตัวเองกำลังมีอะไรกับผู้ชายต่างชาติเพื่อที่จะใช้มันในการจับเขา...นี่ศักดิ์ศรีของเธอมันอยู่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร เธออาจจะไม่ได้รับการเชิดชูอะไรมากจากที่ผ่านมา แต่หญิงสาวก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าถึงเพียงนี้ 

แต่ถ้าเธอก้าวข้ามความรู้สึกต้อยต่ำตรงนี้ไปได้ ในอนาคตเธอจะกลายเป็นมิสซิสแฮมิลตันที่ทุกคนต้องลงให้... ถ้าเธออยากจะทะยานสู่สถานะใหม่อันสูงส่ง เฮคเตอร์ แฮมิลตัน ก็คือผู้ชายคนเดียวที่จะช่วยเธอให้หลุดพ้นจากสภาพนี้ได้ในตอนนี้ ภาริตาสูดลมหายใจลึกแล้วก้าวเดินต่อไปจนใกล้เต็นท์ใหญ่ที่ปลายแถวเข้าไปทุกขณะ เต๊นท์อื่นดับตะเกียงเงียบเชียบ บ้างก็มีเสียงกรนลอดออกมาเบาๆ แต่เต็นท์ใหญ่สุดที่เธอจงใจจัดให้แขกคนสำคัญนั้นยังคงมีแสงสว่างเรืองอยู่ในนั้น หัวใจของหญิงคีราลัยเต้นตุบ เขายังไม่นอน แน่ล่ะ...ชาใบอิลซานั่นไม่ได้ทำให้หลับสบายอย่างที่เธอบอก แต่มันจะทำให้ทุกอย่าง ‘ตื่น’ ต่างหาก

สองขาก้าวใกล้เข้ามาจนกระทั่งแสงไฟฉายจากสมาร์ทโฟนของเธอไปกระทบกับวัตถุมันวาวบางอย่างที่ตกอยู่บนพื้นบริเวณหน้าเต็นท์ ภาริตาหยุด กึก ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดูแล้วหญิงสาวก็เริ่มนิ่งอึ้ง มันคือกระบอกชาเก็บความร้อนสีเงินโครเมียมที่เธอให้กับเหมราชไว้ ตอนนี้มันถูกทิ้งไว้หน้าเต็นท์แบบกระบอกไปทาง ฝาไปทาง น้ำชาในนั้นหกรดพื้นรวมทั้งใบชาและใบอิลซาก็กระจัดกระจายเหมือนโดนใครขว้าง 

ภาริตายืนตัวแข็งเมื่อค่อยๆ เงยหน้ามองในเต็นท์ แสงเรื่อจากตะเกียงเจ้าพายุข้างในส่องสะท้อนให้เห็นเงาของคนที่ยืนอยู่ในนั้น ไม่ใช่คนเดียว...แต่เป็นสองคน หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ ทำอะไรไม่ถูกได้แต่จ้องเขม็งผ่านประตูผ้าใบนั้นไม่ได้ถูกรูดซิปแน่นหนาจนได้เห็นว่าภายในเต็นท์ของเหมราชนั้น...มีอยู่สองคนจริงๆ

“ฮ…เฮค…เตอร์” เสียงหวานยอมจำนนในที่สุด ส่งให้เจ้าของชื่อยิ้มอย่างสมใจอยู่กับแก้มนวลที่กำลังเห่อร้อน

“คนเก่ง” เขากระซิบชมเสียงพร่าอยู่ข้างหู ก่อนจะป้อนคำสั่งต่อไป “ครางหน่อย”

“อ...อะไรนะคะ !?!?” เก็ดถวาตาโตทั้งที่โดนเขาปลุกเร้าจนแทบยืนไม่อยู่แล้ว

“ภาริตาอยู่หน้าเต็นท์แล้ว” เขาเหลือบเห็นเจ้าของแผนร้ายในคืนนี้ผ่านรอยแยกของประตูเต็นท์ที่ไม่ได้ปิดสนิท “ถ้าเขาไม่ได้ยินเสียงคุณ เขาจะเปิดเต็นท์เข้ามาเห็นเราแน่ ผมไม่มายด์หรอกนะ แต่กลัวคุณจะอาย แต่ถ้าเขาได้ยินเสียงคุณลอดออกไป เขาก็จะไปไง” 

มันเป็นวิธีการแก้ปัญหาของซีอีโอแห่งแฮมิลตันกรุ๊ปหรือนี่ ! 

“เร็ว ไม่ได้ต้องแสดงอะไรมาก ครางเบาๆ หวานๆ เคลิ้มๆ แล้วทำเหมือนเรากำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่แบบร้อนแรงหน่อยๆ ก็พอ” เก็ดถวาตาค้าง นั่นคือไม่มากของเขาหรือไง ! ในหัวของคุณหมอตอนนี้มันยุ่งเหยิงพอๆ กับแผนการบ้าๆ ของผู้ชายคนนี้ เสียงทุ้มแหบของเขายังคงกระซิบกระซาบอย่างเร้าใจ “ทำให้เขารู้ว่าแคทของผมไม่ได้เย็นชาแข็งกระด้างแบบที่เขาพูด แต่คุณเซ็กซี่ น่ารัก น่าหลง และคุณไม่จำเป็นต้องใช้ตัวช่วยอะไร ผมก็พร้อมจะลุกเป็นไฟเพราะคุณได้ทุกเมื่อ” 

เหมราชไม่พูดเปล่า เขาดึงเสื้อคอเต่าออกทางศีรษะเธอไปพร้อมกัน ตอนนี้เก็ดถวาเหลือเพียงเสื้อยืดคอกลมสีฟ้าแนบเนื้อที่ช่วยเธอเก็บกักความร้อนมาทั้งวัน สิ่งที่เขาเชิญชวนให้ทำมันฟังดูหลุดโลกสำหรับคนที่อยู่กับตรรกะมาทั้งชีวิต แต่ด้วยมนตร์จากสวรรค์ชั้นใดก็ไม่อาจรู้ เก็ดถวากลับอยากลองก้าวขาออกจากกรอบที่เคร่งครัด สู่โลกที่เธอไม่ต้องยึดถืออะไรนอกจากผู้ชายบ้าบิ่นคนนี้ และไม่ต้องคิดอะไรนอกจากทำตัวให้เซ็กซี่ น่ารัก น่าหลง แบบที่เขาคอยให้ความมั่นใจเธออยู่ตลอด

“เฮคเตอร์…อ...อา” 

f*ck...เหมราชแทบหูดับ...เธอครางจริงๆ... คนต้นคิดมุกนี้เหมือนโดนหมัดสวนจนเห็นดาวเมื่อเจ้าหญิงผู้เย็นชาของเขาเปล่งเสียงหวานแหลมออกมาได้อย่าง...เซ็กซี่ที่สุด ถึงจะเป็นการครางตามสคริปต์แต่มันก็กระตุ้นอารมณ์สิเนหาที่ประโคมโถมคลั่งจนยากจะถอดถอน

เก็ดถวาใจเต้นโครมครามเมื่อเขาถอดเสื้อแจ็คเก็ตของตัวเองขว้างทิ้งไปบ้าง ร่างน้อยที่เหมือนจะหมดแรงไปเมื่อครู่กลับฮึดขึ้นมา วาดสองแขนโอบรอบคอของเขา ประกาศสิทธิที่มีต่อ ‘ผู้ชายของเธอ’ 

“ท...ที่นี่ไม่ได้นะคะเฮคเตอร์ แคทหนาว เดี๋ยวป่วย...” ไม่รู้ว่านี่เรียกว่า ‘แสดง’ หรือเปล่า แต่เก็ดถวาก็ไม่ได้รู้สึกฝืนอะไรกับการที่ต้อง ‘ออดอ้อน’ เขาในฐานะคนรัก นิ้วบางๆ ที่สอดแทรกเข้าไปในเรือนผมยุ่งๆ สีน้ำตาลไหม้ของทริปเปิลเอชมันยิ่งทำให้เขาลุกเป็นไฟ ใบหน้าหล่อคมที่มีไรหนวดเคราขึ้นเข้มโฉบลงคลุกเคล้าอยู่กับผิวแก้มผิวคอนุ่มเนียน เก็ดถวาย่นคอพร้อมหัวเราะเบาๆ อย่างจั๊กกะจี๋...แบบเซ็กซี่ที่สุด...อีกแล้ว !

เสียงครางผสานกับเสียงหัวร่อต่อกระซิกที่ดังลอดออกมาจากในเต็นท์ พร้อมกับเงาของร่างสองร่างที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันนัวเนียพลางถอดเสื้อผ้ากันอย่างวาบหวามอยู่ภายใต้แสงตะเกียงแสนโรแมนติกทำเอาผู้มาเยือนยามวิกาลอย่างภาริตาแทบจะลมจับ แต่ขาสองข้างก็ยังก้าวไม่ออกในตอนนี้ มือเย็นเฉียบของเธอกำโทรศัพท์มือถือเอาไว้แน่นจนแทบจะหักคามือ

“กลัวอะไร ผมจะทำให้แคทอุ่นเอง” สาบานเถอะว่าเขาเล่นละครอยู่ “และถ้าคุณป่วย ผมก็ยินดีดูแลคุณ...อย่างใกล้ชิด...ทั้งชีวิต”

เขาให้คำมั่นพร้อมดวงตาลุกโชนร้อนแรง ช่างหัว ‘การแสดง’ แม่งเถอะ ! เขา-ทน-ไม่-ไหว-แล้ว

เหมราชถอดเสื้อยืดสีฟ้าชิ้นรองสุดท้ายออกจากกายเธอ เก็ดถวาที่กำลังเมามายกับจุมพิตที่เวียนวนอยู่บนดวงหน้าของเธอสะดุ้งน้อยๆ เมื่อพบว่าท่อนบนของตัวเองเหลือเพียงเสื้อชั้นในผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดที่โอบอุ้มเธอไว้เพียงชิ้นเดียว ร่างน้อยหนาวสะท้านวูบก่อนจะรู้สึกถึงแรงลมร้อนจากฮีตเตอร์พกพาที่ปะทะเข้ากับผิวบาง รวมทั้งลมหายใจร้อนผ่าวของคนตัวโตกว่าที่เริ่มจะไม่เป็นจังหวะจนคุณหมอเองก็เริ่มแยกไม่ถูกว่าลมจากแหล่งใดในตอนนี้ที่ร้อนกว่ากัน ความกระดากอายระคนหวาดระแวงหวนคืนมาในมโนสำนึก หญิงสาวยกแขนขึ้นบดบังภาพงดงามนั้นเอาไว้ทันที เหมราชกระตุกยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะค่อยๆ ปลดแขนของเธอออกจากเรือนร่างผุดผ่องในแสงสีทองอบอุ่น  

“อย่าปิดเลย สวยจังแคท...ผมจะตายแล้ว” ชายหนุ่มครางเสียงแหบโหย รังสิอรุณกาลกำลังกระชากทั้งจิตวิญญาณของเขาเพียงแค่ยืนเฉยๆ เหมราชลืมไปแล้วว่ายังมีใครบางคนยืนสังเกตการณ์อยู่ที่หน้าเต็นท์ เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าสตรีตรงหน้าที่เปรียบเหมือน ‘ลมหายใจ’ ให้เขาได้มีเป้าหมายแห่งชีวิต  สตรีสูงศักดิ์ผู้งดงามที่กำลังยืนหายใจติดขัดเพราะความตื่นเต้นที่เต็มล้นปรี่ เธอไม่เคย ‘เปิด’ ตัวเองให้ใครเข้าถึงถึงเพียงนี้ ผู้ชายคนนี้กำลังคืบคลานเข้าครอบงำทุกอณูแห่งห้วงคิด

คนที่กำลังทำให้เธออุ่นจนร้อนฝังจมูกกับริมฝีปากของเขาลงบนเนินอกนุ่ม เหมราชไม่เคยเห็นเธอแบบใกล้ชิดถึงเนื้อในขนาดนี้ ที่จินตนาการไว้ว่าต้องสวยมากแท้จริงแล้วมันยิ่งกว่านั้น ทุกอย่างของเธอเหมาะเจาะพอดีราวกับปั้นจริงๆ  สวยจนชายหนุ่มคิดว่าตัวเองไม่ได้ยืนอยู่บนพื้นโลก หากเป็นวิมานชั้นฟ้าที่ใดสักที่

“หอมด้วย คิดถึงคุณจัง” เขางึมงำทั้งภาษาไทยภาษาอังกฤษผสมกันมั่วไปหมด ริมฝีปากลากไล้ไปบนผิวกายเรียบลื่น พาให้ขนลุกชันตอนที่เขามือไม้ของเขาหยอกเย้าป่ายปัด ราวกับเก็ดถวากำลังบ่มระเบิดลูกน้อยๆ เอาไว้ในตัว โดยมีเขาที่พร้อมเหลือเกินที่จะเป็นคนจุดชนวน

“เรา...ก็...อยู่ด้วยกันทั้งวัน”

“ผมก็คิดถึงทั้งๆ ที่เห็นคุณอยู่แบบนี้แหละ ไม่ได้หรือไง” เขารวนด้วยอารมณ์พิศวาสล้วนๆ เรื่องเล่นละครกระเด็นกระดอนออกนอกโลกไปหมดแล้ว “Sweetheart..ผมคิดถึงเวลาเราอยู่บนเตียงด้วยกัน คิดถึงกลิ่นของคุณ คิดถึงเสียงหัวใจของคุณ...”

ภาริตาทนฟังไม่ไหวอีกต่อไป คำหวานและกิริยาที่คู่รักพร่ำแสดงต่อกันด้วยอารมณ์ที่แท้ ‘โดยไม่ต้องใช้ตัวช่วย’ มันกำลังระดมเข้าตบหน้าเธอจนชายิ่งกว่าโดนหิมะกัด หญิงสาวทำภารกิจนี้ด้วยมันเป็นโจทย์ที่เลือกไม่ได้ เธอไม่ได้คิดอยากได้ผู้ชายของคนอื่นแต่บังเอิญว่าเขาเป็นคนเดียวที่จะช่วยเธอได้ ภาริตาจึงไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองชนะมาตั้งแต่แรก พอมาในนาทีนี้ หญิงสาวยิ่งรู้สึกว่าตัวเองก็ยังไม่เฉียดแม้แต่คำว่าพ่ายแพ้ เพราะแท้จริงแล้ว เธอไม่มีโอกาสแม้จะได้เข้าแข่งขันในเกมนี้ด้วยซํ้า เกมที่เหมราชล็อกผู้ชนะเอาไว้แล้วแบบไร้คู่ต่อกร ความสัมพันธ์ของพวกเขาแน่นหนา พวกเขาลุ่มหลงกันและกัน ชื่นชมเยินยอและนับถือในตัวตนของอีกคนจนไม่อาจมีอะไรมาสั่นคลอนได้ 

ถ้าเธอยึงดึงดันฝืนทำ ภาริตาก็คงไม่ต่างอะไรกับมดปลวกที่พยายามเจาะเข้าใจกลางภูเขาเอเวอเรสต์ น้ำตาแห่งความอดสูไหลร่วงอาบแก้มเย็นจัด หญิงสาวพยายามกลั้นสะอื้นแล้วหันหลังเดินกลับไปยังบ้านพักด้วยเกียรติที่กำลังพังทลาย

ในขณะที่ภายในเต็นท์เหมือนกำลังถูกรมด้วยเตาผิงรอบทิศทาง เหมราชประกบจูบร้อนฉ่าลงบนกลีบปากที่สีจัดขึ้นเพราะเลือดลมที่กำลังไหลพล่าน เก็ดถวาหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นว่าเขาถอดเสื้อยืดตัวในของตัวเองออกไปอย่างรวดเร็วจนเผยแผ่นอกเปลือยที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นตึง ตามมาด้วยปลดกระดุมกางเกงสกีของเธอแล้วดึงมันลง วินาทีนั้นเองที่เหมราชรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรทำแบบนี้

ร่างงามมีเพียงชั้นในชิ้นน้อยสองชิ้น แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้เขาหยุดหายใจไปชั่วขณะ...

f*ck...ผู้หญิงคนนี้...กำลังจะฆ่าเขา เธอกำลังเชือดเขาให้ตายอย่างทรมานด้วยความงดงามอันแสนลึกลับ ด้วยเสน่ห์สะพรั่งที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว เก็ดถวายังไม่ทันได้ตกใจที่ตัวเองถูกลอกคราบอย่างรวดเร็วก็ถูกพ่อหนุ่มมือไวตวัดทั้งตัวลงไปนอนอยู่บนเตียงสนามเป่าลม ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของเขาจะทาบทับลงมาตามกันไม่เว้นให้หายใจ 

“เฮค....เตอร์...” เธอกระซิบเรียกเขาเสียงเบาหวิว “ภาริตา...ธ...เธอไปแล้ว ไปแล้วค่ะ”

เก็ดถวาพยายามชี้ไปที่นอกเต็นท์ หารู้ไม่ว่าเฮคเตอร์ของเธอก็ไปแล้วเหมือนกัน สติสตังน่ะลอยไปถึงสุดยอดหิมาลัยโน่นแล้ว !




*******************

ยังไม่จบเด้อออ chapter นี้ยกให้คู่รักท้าลมหนาวกันไปเลยค่า ???? ???? ????

เขียนยากจังน้อ เชื่อว่ามีนักเขียนจำนวนมากที่จอดให้กับเลิฟซีนเช่นข้าพเจ้า ฮือ 555

ใครจะรอดใครจะอยู่ ในเต็นท์จะยังไงต่อไป อีก 20% มาลุ้นกันนะคะ

.

ป.ล. 1 ข้อมูลทางการแพทย์ที่มีพยายามตรวจเช็กมาแล้ว เพื่อให้ถูกต้องและสมจริงที่สุด 

ขอบพระคุณคุณหมอและพยาบาลทุกท่านที่ช่วยเหลือด้านข้อมูลและตรวจการบ้านให้นักเขียนด้วยนะคะ

และถ้ามีผู้รู้ได้มาอ่านแล้วพบว่ามีผิดพลาดประการใด

สามารถท้วงติงได้เลยนะคะ พร้อมจะตรวจสอบและแก้ไขค่า

ป.ล. 2 ตอนเก่าๆ อาจมีกลับไปแก้ไขรีไรท์บ้าง ขออภัยนะคะ แต่งสดอาจมีตกๆ หล่นๆ ค่ะ

ป.ล. 3 ชื่อสถานที่ บุคคลต่างๆ เป็นชื่อสมมติ ขออภัยหากไปพ้องกับชื่อสถานที่และบุคคลจริงนะคะ

.

ขออนุญาตประชาสัมพันธ์ เว็บไซต์ MEB ได้จัดโหวต MEB TOP VOTE 2018

ร่วมโหวต “นักเขียน” ที่ท่านชื่นชอบ โดยแต่ละท่านจะโหวตได้ 10 รายชื่อนะคะ

อยากเชิญชวนให้นักอ่านไปโหวตกัน เพราะทุกคะแนนเสียงของท่านคือกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ของนักเขียนทุกคนค่ะ

โหวตได้ถึง 31 ม.ค. 62 นี้

และสำหรับทุกท่านที่ได้ให้ Clair de Lune เป็น 1 ใน 10 รายชื่อของท่าน

ต้องขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงมา ณ ที่นี้ด้วยค่า

https://campaign.mebmarket.com/MebTopVote2018/


ฝากติดตามและคอมเมนต์กันได้นะคะ ขอบพระคุณสำหรับทุกความเห็น ทุก fav และทุกโหวตค่า

(ใครเมนต์ที่นี่ไม่สะดวกตามไปคุยกันได้ที่ http://www.facebook.com/storybyclairdelune/ ค่ะ)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 358 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #1117 kanokorn_p (@kanokorn_p) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:53

    อ๊ายยยยย ลุ้นๆๆ รอว่าพี่เฮคจะกินแห้วมั้ย อิอิ

    รอค่าาาา ????????

    #1117
    0
  2. #1116 IKON_SS (@exo-phoenix) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 00:14
    อิพี่เฮค ไปแล้วววววว

    สตงสติ วงวารรรร 5555555
    #1116
    0
  3. วันที่ 14 มกราคม 2562 / 17:38
    5555 พี่เฮคได้กินแห้วแน่ๆ
    #1115
    0
  4. #1114 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 16:55
    อย่าเพิ่งเขมือบเจ้าหญิงสิคะ
    #1114
    0
  5. #1112 gibbsfreeenergy (@gibbsfreeenergy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 14:17

    บอกที ว่าแค่นอนกออดกันเฉยๆๆ อิอิ

    #1112
    0
  6. #1111 jujanene (@jujanene) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 13:12
    ดูท่าแล้วว พี่เฮคผิดหวังแน่ 55
    #1111
    0
  7. #1110 jackrussell (@greenpeppermint) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 10:34

    พี่เฮคเตอร์ จะโดนสกัดก่อนแตะขอบฟ้าไหม 55

    #1110
    0
  8. #1109 ไอยดา (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 09:58

    รอลุ้น พี่แฮคจะไปได้แค่ไหน 555

    #1109
    0
  9. #1107 tika006 (@tika006) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 09:05
    นั่งรออยู่ข้างๆฮีตเตอร์นะคะ
    #1107
    0
  10. #1106 loveryong (@ryeong11) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 08:40
    อยากเป็นมด เป็นเต้นท์ เป็นสายลม ไปดูหมอกับพี่เฮคสวีทกันจังเลย555555555
    #1106
    0
  11. #1105 JJA (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 08:21

    โอยยยย หัวใจละลายตามพี่เฮคไปแล้ว 555 ????????

    #1105
    0
  12. #1104 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 08:14
    โอ๊ย ฟิน พี่เฮค ค้างบนยอดเขาหิมาลัย แน่ๆ
    #1104
    0
  13. #1103 cheewasakorn (@cheewasakorn) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 07:35
    ตามไปค่ะ จะยอดเขาไหนก็จะไป...
    #1103
    0
  14. #1102 jeed_porn (@wannapos) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 07:10
    ตามพี่เฮคไปเหมือนกันค่ะ จะแห้วไหมนะพี่เฮค
    #1102
    0
  15. #1101 Pachara Prasongdee (@ptumka) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 05:50
    เราก็ไปแล้ววววเหมืิอนกัน จะถึงดาวอังคารแล่ว
    #1101
    0
  16. #1100 mooning khayan (@lastnight14) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 05:41
    โอ้ยๆ พี่เฮคไป เราก้อจะตามลงไปด้วย อารมณ์ค้างมาเต็ม ไรเตอร์ชั่งใจร้าย
    #1100
    0
  17. #1099 Sweetheart zzzz (@Canberra2014) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 05:28

    ไปแล้ว ...-ที่ไปนะ สติพี่เฮคเตอร์ 


    โอ๊ย ยอมๆมุขนี้ของไรท์ ฮื่นปนฮา 5555555

    #1099
    0
  18. #1098 wanbarnetuk (@wanbarnetuk) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 04:58
    ขอเปนเล่ม ในงานหนังสือเร้วๆนี้ เพี้ยงๆๆๆ ไม่อยากค้างแล้วววว
    #1098
    0
  19. #1097 อิจิโกะ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 04:26

    ยิ่งกว่าค้าง กรุณาส่งงานต่อด่วนค่ะ

    ยึง สระอึเป็นไม้หันอากาศเนอะคะ

    #1097
    0
  20. #1096 sumimaew (@sumimaew) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 04:12
    งานนี้ไม่พี่เฮดแห้วก็คนอ่านนี่แหล่ะที่แห้ว…
    ไรท์จะใจร้ายกับคนอ่านมั๊ยน้อ
    #1096
    0
  21. #1095 NHDtrai (@NHDtrai) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 02:36
    อร๊ายยยยย เขิลหง่ะ
    #1095
    0
  22. #1094 Mayzia (@mixmay) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 02:32

    กรี๊ดดดดดดดดดดด ขอไปรอที่ยอดเขาหิมาลัยเลยละกัน ไปให้ถึงนะพี่เฮค

    #1094
    0
  23. #1093 มนสิชา/Monsicha (@wanjoyyod) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 01:37
    อยากจะทายว่าพี่เฮคผิดหวังจริงๆ 55555
    #1093
    0
  24. #1092 Chularat Wankhruea (@maiza88) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 01:15
    รักนะคะไรท์. คุณหมอจะรอดไหมหนอ
    #1092
    0
  25. #1091 Pachara Prasongdee (@ptumka) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 01:14
    แง้ มาๆมุดเต็นท์กัน มดขึ้นแล้วววววสสส
    #1091
    0