สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 145,049 Views

  • 1,210 Comments

  • 1,389 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,762

    Overall
    145,049

ตอนที่ 33 : Chapter 16 (2) : คลื่นใหญ่ในขุนเขา | Billow in the Mountain [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 266 ครั้ง
    25 ต.ค. 61


สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 16 (2)

คลื่นใหญ่ในขุนเขา | Billow in the Mountain


เก็ดถวาจ้องเขม็งไปที่พื้น ภายในกายร้อนหนาวสลับกันปั่นป่วนไปหมด มุ่งหวังจะเห็นเงาที่เลื่อนผ่านนั่นอีกครั้งแต่ทุกอย่างก็พลันนิ่งสนิท

“มีอะไรรึเปล่าคะคุณหมอ” ภาริตาผิดสังเกตเมื่อคณะคนไทยไม่ยอมตามออกมาเสียที หญิงสาวมองตามไปที่ประตูห้องพระสนมอย่างฉงน เก็ดถวาพยายามตั้งสติ อยากเอ่ยปากถามแต่มันเสี่ยงเกินไปที่จะทำให้อีกฝ่ายคลางแคลงใจในเจตนาของเธอ ในบางเวลา การทำเซ่อซ่าตาใสก็น่าจะดีที่สุด

“พื้นลั่นดังไปนิด ฉันเลย...ตกใจค่ะ”

ภาริตาฟังแล้วหัวเราะเบาๆ “นึกว่าเรื่องอะไร ฉันตกใจอยู่บ่อยๆ ค่ะ บอกตรงๆ เลยว่าบางทีก็เข้าขั้นหลอน พนักงานหลายคนก็เคยบอกว่า ได้ยินเสียงแปลกๆ หรือเห็นเงาอะไรวูบวาบอยู่บ่อยๆ แต่ฉันว่า...ก็เป็นปกติของอาคารโบราณที่มีโครงสร้างซับซ้อนแบบนี้นะคะ....เชิญไปรับประทานอาหารกันดีกว่าค่ะ” 


“ติดต่อศาสตราจารย์แลมเบิร์ตได้หรือยัง” ทริปเปิลเอชเอ่ยถามผู้ช่วยคนสนิท ที่วันนี้ทำหน้าที่ขับรถโฟร์วีลเข้าขบวนนักสำรวจของแฮมิลตัน มาตรวจเส้นทางทางด้านตะวันออกของอันชุล ภวันติติดธุระสำคัญ ในรถจึงมีแต่เขาและกรณ์เพียงเท่านั้น ซึ่งก็เป็นโอกาสดีที่จะตามเรื่องลับๆ ที่เขาให้ลูกน้องจัดการไปเมื่อคืน

“ศาสตราจารย์บอกว่ายังไม่สะดวกคุยด้วยครับ” กรณ์รายงาน ทำหน้าอ่อนเพลียเมื่อนึกถึงความพยายามจะสนทนาแต่ก็โดนนักโบราณคดีชาวอังกฤษวัยหกสิบห้าหัวดื้อตัดบทเอาเฉยๆ “เขาอ้างว่าไม่รู้จักนายแล้วก็วางหูไปเลย แต่บ่ายนี้ผมจะโทรไปอีกรอบครับนาย”

เจ้านายหงุดหงิดขึ้นมาทันที แต่ก็พอเข้าใจได้ เคยรู้จากวิคเตอร์ นอร์แมน น้องเขยผู้รู้จักคนทั้งโลกมาอยู่เหมือนกันว่าแลมเบิร์ตค่อนข้างเก็บตัว เป็นพวกสังคมปิด นอกจากสอนหนังสือแล้วก็หมกตัวอยู่แต่กับการวิจัยโบราณวัตถุ เมื่อสิ้นราชวงศ์ แลมเบิร์ตในฐานะพระอาจารย์ของมกฏราชกุมารในตอนนั้นจึงได้กลับไปอังกฤษและไม่มีรายงานว่าเขาได้กลับมาคีราลัยอีกเลย

“ต่อสายมา ฉันพูดเอง” กรณ์ไม่คิดว่าจะเวิร์ค แต่ก็ทำตามคำสั่งโดยดี เหมราชรับโทรศัพท์มือถือสัญญาณดาวเทียมมาจากผู้ช่วย รอสายอยู่นานจนเกือบจะถอดใจแต่สุดท้ายปลายสายก็กดรับ ชายหนุ่มชิงแนะนำตัวด้วยเสียงขึงขังจริงจังนัก

“ศาสตราจารย์แลมเบิร์ต สวัสดีครับ ผมเฮคเตอร์ แฮมิลตัน ขออภัยที่รบกวน แต่อยากขอเวลาเพียงครู่เดียว”

“อ้อ ที่ให้ลูกน้องโทรเมื่อวาน คุณเป็นใคร” เสียงไม่เป็นมิตรส่งกลับมาทันควัน

“ผมเป็นรองประธานกรรมการบริหารแฮมิลตันกรุ๊ป นิวยอร์กครับ”

“แฮมิลตันกรุ๊ป” บอกแค่ชื่อตัวอาจไม่คุ้น แต่พอบอกถึงสังกัด จอห์น แลมเบิร์ตก็พอคุ้นๆ ขึ้นมาบ้าง “พวกอเมริกัน ที่ทำโรงแรม ?”  

“เราเป็นบริษัทวิศวกรรมครับ และตอนนี้กำลังวางแผนการวางระบบสาธารณูปโภคในคีราลัย”

“คนของปารัช” ชายชราพึมพำ ก่อนจะเสียงแข็งห้วนขึ้นมาทันที “ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ”

“ผมไม่ใช่คนของปารัช” เหมราชพยายามยื้อไว้ไม่ให้อีกฝ่ายตัดสายลงได้ “แค่เป็นคนที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลคีราลัยให้เข้ามาสร้างทางและสนามบิน ทางทฤษฎีเป็นผู้ร่วมงานกัน แต่ทางปฏิบัติผมเป็นเจ้าหนี้”

เหมราชได้ยินเสียงหัวเราะหยันๆ ดังเบาๆ ออกมาจากปลายสาย “ปารัชจะผ่อนจ่ายค่าก่อสร้างพวกนั้นให้คุณงั้นเหรอ ดอกเบี้ยมันเยอะมากหรือไง เหอะ”

“ผมไม่ได้คิดดอกเบี้ยเลยด้วยซํ้า แต่เพราะเส้นทางการคมนาคมของคีราลัยแย่มาก ผมแค่อยากทำให้คนประเทศนี้ไปมาหาสู่กันได้ ลำเลียงสินค้าและเวชภัณฑ์ได้ง่ายๆ มีหมอมีพยาบาลเข้าถึงชาวบ้านได้ทั่วถึง นักลงทุนที่เข้าไปทำก่อนหน้านี้มีแต่อยากได้สัมปทานเหมือง เอาเรื่องสาธารณูปโภคไปล่อ พอได้เหมืองแล้วก็หายเงียบ ทรัพยากรของชาติร่อยหรอลงไป แต่ชาวบ้านก็ยังถูกตัดขาดเหมือนเดิม”

เป็นครั้งแรกที่เหมราชสังเกตได้ว่า จอห์น แลมเบิร์ต ฟังแล้วเงียบไปเหมือนกำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง แล้วเขาก็ตอบกลับด้วยเสียงเรียบๆ ไม่มีแววจิกกัดเหมือนก่อนหน้านี้ “...อย่าไปหลงลมตาแก่นั่นให้มากเลย ระวังมันจะเป็นหนี้สูญ คีราลัยอยู่ในภาวะถังแตก รวยอยู่คนเดียวนั่นก็คือปารัชนั่นแหละ เอาล่ะ มีอะไรก็ว่ามา” 

ประโยคสุดท้ายที่เหมือนเปิดทางให้ทำให้เหมราชยิ้มได้

“ศาสตราจารย์ครับ ผมอยากรู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับคีราลัย”

“ทุกเรื่องของคีราลัยผมเขียนไว้ในหนังสือหมดแล้ว ไปหาอ่านเอา” 

“ผมคิดว่า...ไม่ทุกเรื่องนะครับ” เขาสูดลมหายใจก่อนตัดสินใจเผยออกไป ยามนี้ต้องตรงเป้าเข้าประเด็นอ้อมค้อมไม่ได้ “เรื่องที่ศาสตราจารย์ช่วยผู้หญิงคีราลัยที่ชื่อเบจินให้ออกนอกประเทศแล้วลี้ภัยไปอยู่อังกฤษ”

ศาสตราจารย์แลมเบิร์ตนิ่งเงียบไปหลายวินาทีราวกับกำลังช็อกตาตั้ง

“คุณ...พูดอะไร”

“เบจินอยู่ในคีราลัยต่อไปไม่ได้เพราะ...แท้จริงแล้วเธอเป็นแม่ของศพเด็กสองศพที่ถูกระบุว่าเป็นเจ้าฟ้าฝาแฝด ศพลูกชายและลูกสาวฝาแฝดของเบจินที่ตายในวันก่อนหน้านั้น ถูกนำมาจัดฉากว่าเป็นศพเจ้าฟ้า หนึ่งคือเพื่อให้ทุกคนเข้าใจว่าไม่มีพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์ใดรอดชีวิตมาได้ และสอง เพื่อเปิดโอกาสให้เจ้าฟ้าพระองค์จริงได้ทรงหลบหนีทัน”

แลมเบิร์ตพูดอะไรกลับมาไม่ได้แม้คำเดียว เหมราชยังเค้นต่อเมื่อโอกาสมาถึง ข้อมูลทั้งหมดเขาได้มาจากการอ่าน การค้นข้อมูลเชิงลึกจากนีรนาราน้องสะใภ้ผู้เป็นแฮกเกอร์ตัวจี๊ด และด้วยสมองระดับหัวกะทิของเขาปะติดปะต่อเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าหากันเพื่อแก้สมการนี้

“ศาสตราจารย์เป็นคนติดต่อเบจินให้เอาศพลูกๆ ของเธอมาตบตาทุกคน โดยมีนายแพทย์มรุตร่วมมือด้วยการยืนยันผลแล็ปว่านั่นคือเจ้าฟ้าจริงๆ แต่ก็เริ่มมีคนระแคะระคาย เบจินตกอยู่ในอันตรายถึงต้องหลบหนีออกนอกประเทศด้วยความช่วยเหลือของคุณ....ศาสตราจารย์ครับ คุณกับหมอมรุตรู้มาตลอดใช่ไหม ว่าเจ้าฟ้าทั้งสองยังทรงพระชนม์ชีพ”

“คุณ...รู้เรื่องนี้ได้ไง” เสียงสากๆ นั้นสั่นไหว ไม่คาดคิดว่า ‘คนสร้างโรงแรม’ จะโทรมาตื๊อเพื่อคุยเรื่องที่เขาไม่คาดคิดว่าจะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องอีกแล้วในชาตินี้ 

“ผมเป็นคนรักของเจ้าฟ้าหญิงรังสิอรุณกาล” 

“รังสิอรุณกาล...” นานเท่าใดแล้วที่ จอห์น แลมเบิร์ต ไม่ได้ยินชื่อนี้...

เหมราชตัดสินใจกดปุ่มวิดีโอคอลล์เพื่อให้เห็นหน้ากันได้ ศาสตราจารย์วัยชราเป็นนักโบราณคดีแต่เขาก็ไม่ได้โลว์เทคเสียทีเดียว ยังคงใช้สมาร์ทโฟนรุ่นดีพอที่มีจะฟังค์ชั่นทันสมัยต่างๆ แลมเบิร์ตกดรับ อดีตพระอาจารย์ของมกฏราชกุมารคีราลัยคนนี้ดูเป็นชาวอังกฤษแท้ๆ ผมขาว คิ้วหนา ดวงตาลึกโหล และมีเคราเฟิ้ม หนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกันโชว์รูปคู่ของตัวเขากับเก็ดถวาที่ถ่ายคู่กันเมื่อวันงานแต่งงานของบุษราณี และอีกรูปคือรูปสร้อยเกล็ดหิมะแบบชัดๆ ที่เขาถือโอกาสถ่ายไว้ตอนที่เก็ดถวาทำมันหล่นในรถแล้วเขาต้องเก็บไว้ให้ เพียงเท่านั้น จอห์น แลมเบิร์ต ก็ตกตะลึงตาค้าง

“ฐานันดรของเจ้าหญิงยังถูกปิดเป็นความลับ มีไม่กี่คนในโลกที่รู้ว่าเธอคือใคร และเธอก็อยู่ในคีราลัยแล้วในตอนนี้ พี่ชายฝาแฝดของเธอก็อยู่ด้วย แต่เรายังไม่พบตัวเขา” 

“ว่าไงนะ”

“ธราดลจิตติและรังสิอรุณกาลอยู่ในคีราลัยแล้ว”

“โอ พระเจ้า...” ดวงตาของแลมเบิร์ตสั่นระริกเมื่อได้รับการย้ำชัดเจนอีกครั้ง ทั้งหมดนี่มันเกิดขึ้นรวดเร็วจนชายชราตัวชาไปทั้งร่าง

“ศาสตราจารย์ครับ ผมต้องการรู้เรื่องนี้ในทุกมิติ มันมีผลต่อความปลอดภัยของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ และมีผลต่ออนาคตของคีราลัย คุณพูดกับผมได้ทุกอย่าง ไม่มีการดักฟังจากการคุยกันครั้งนี้ ผมรับประกัน” เหมราชให้คำมั่นเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังลังเล แลมเบิร์ตผ่อนกายลงพิงพนักเก้าอี้ทำงานของตนเอง พยายามเรียบเรียงสิ่งที่อยู่ในหัว

“เจ้าฟ้าฝาแฝด...คือผู้มีพันธสัญญาต่อคีราลัย...” พันธสัญญา...อีกครั้งที่เหมราชได้ยินคำนี้ “มีการทำนายชะตาเมืองตั้งแต่ก่อนที่ท่านจะประสูติว่าคีราลัยกำลังเข้าสู่ยุคเข็ญ แต่จะมีบุตรและบุตรีแห่งเทพเจ้าแห่งขุนเขามากอบกู้บ้านเมืองและศรัทธาของประชาชน แต่ทุกอย่างจะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อพวกท่านได้กลับคืนหิมาลัย...ภายในอายุยี่สิบแปดชันษา”

เหมราชขนลุกวาบ “ยี่สิบแปด ? ทำไมต้องยี่สิบแปดครับ”

“เป็นความเชื่อของคนคีราลัย ยี่สิบแปดคือวัยที่พร้อมที่สุดที่จะเป็นผู้นำ จะเป็นช่วงอายุที่มีเทพเจ้าเทวดามาปกปักรักษามากที่สุด กษัตริย์องค์ก่อนๆ ก็มักจะขึ้นครองราชย์ในช่วงชันษานี้” 

ศาสตราจารย์ยังพูดต่อเหมือนเครื่องติด “หน่วยทหารชุดดำอินทรีภูผาผู้อารักขาองค์กษัตริย์หายไปทั้งหน่วยในคืนนั้นทันทีที่ที่เกิดฆาตกรรมหมู่จนไม่มีใครเหลือรอด ในสมัยโบราณ ถ้ามีการผลัดแผ่นดินในลักษณะปราบดาภิเษกแบบเปลี่ยนราชวงศ์ อินทรีภูผาจะถูกสำเร็จโทษทั้งหน่วยจากกษัตริย์องค์ใหม่ แต่หากเป็นการสืบสันตติวงศ์ ลูกขึ้นต่อจากพ่อ น้องขึ้นต่อพี่ อะไรแบบนี้ หน่วยจะยังคงไว้ต่อไป จากเหตุโศกนาฏกรรมครั้งนั้นอินทรีภูผาควรจะถูกปลดประจำการไปตามขั้นตอน แต่พวกเขากลับหายไปก่อนคำสั่งจะมา เราเชื่อกันว่า พวกเขาหายไปในภูเขา รวมตัวกับชนเผ่าใหญ่ทั้งสี่เพื่อรอที่จะอารักขากษัตริย์องค์ต่อไป”

“แสดงว่าพวกเขาก็รู้ว่า ยังมีพระราชวงศ์ที่รอดชีวิตมาได้”

“ไม่มีสิ่งใดในคีราลัยที่อินทรีภูผาไม่รู้ พวกเขาเป็นกลุ่มคนมหัศจรรย์ เป็นทหาร เป็นบอดี้การ์ด เป็นสายลับ พวกเขาได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มข้นจากทั้งในและต่างประเทศ และถ้าหากอินทรีภูผาได้รวมกับนักรบจากสี่เผ่าแล้ว ไม่ว่ารัฐบาลจะเก่งแค่ไหนก็น่าจะมีหนาวๆ ร้อนๆ กันบ้าง”

“คุณพูดถึงเผ่าใหญ่ทั้งสี่หลายครั้ง พวกเขาเป็นใครครับ” 

“คุณต้องเห็นภาพก่อนว่า ประชากรส่วนใหญ่ของคีราลัยเป็นคนภูเขา ผมหมายถึง มีชีวิตแบบชนเผ่าอยู่ในภูเขาจริงๆ ไม่ใช่ชนชั้นกลางในอันชุล นับแต่โบราณทั้งประเทศมีอยู่สี่เผ่าที่มีอิทธิพล ซอร์นัม ตันเวียร์ นาเลช และกูนาวาตา ทั้งสี่เผ่าใหญ่นี้รวมคนได้มาก อยู่ในเขตแดนที่มีทรัพยากรมีค่า พึ่งตนเองได้ และเป็นเลิศทางสู้รบ แต่สี่เผ่านี้ก็ไม่กินเส้นเองมาตลอด จนมีกษัตริย์อภินามินแห่งราชวงศ์ดารัณวัตขึ้นครองราชย์เมื่อร้อยกว่าปีก่อน คีริชทรงม้าเข้าสู่หิมาลัย นำยาสมัยใหม่นำเมล็ดพันธุ์พืชไปให้คนเผ่าแบบที่ไม่เคยมีคีริชองค์ใดทำมาก่อน ส่งเรียนรู้วิถีชีวิต ทรงให้ความรู้ ทรงช่วยเหลือเรื่องการศึกษา ท่านทำอยู่หลายสิบปีแต่ผลลัพธ์ก็คุ้มค่า ทั้งสี่เผ่ายอมสวามิภักดิ์ต่อองค์คีริช สาบานตนเพื่อปกป้องราชวงศ์ดารัณวัต ยอมสงบศึกระหว่างเผ่า หันมาจับมือกันเพื่อต่อต้านการล่าอาณานิคมจากชาติตะวันตกในสมัยนั้น ซึ่งก็ได้ผล คีราลัยรอดพ้นการตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษมาได้” 

น้ำเสียงของแลมเบิร์ตเครียดขึ้นเมื่อพูดถึงเรื่องต่อไป “แต่เมื่อสิ้นระบอบกษัตริย์เมื่อยี่สิบสองปีก่อน ทุกอย่างก็ระส่ำระส่าย ชนเผ่าซึ่งภายหลังกลายเป็นคนใต้การปกครองของรัฐบาลกลางแต่กลับถูกทิ้งขว้าง รัฐบาลมุ่งแต่จะหาผลประโยชน์จากความพิเศษของพวกเขาโดยเฉพาะเรื่องการขุดเหมืองเพชรและอัญมณีมีค่า แต่กลับไม่ตอบแทนพวกเขาอย่างคุ้มค่า คนภูเขากลายเป็นกลุ่มคนที่ถูกลืมอีกครั้ง และนั่นจะยิ่งทำให้พวกเขาทำทุกวิถีทางเพื่อจะให้ได้กษัตริย์กลับคืนมา เป็นคลื่นใหญ่ใต้น้ำที่รอวันปะทุ" 

เหมราชนึกหวั่นอย่างบอกไม่ถูก “พวกเขาจะทำอะไรบ้าง”

“ผมไม่รู้ขนาดนั้นคุณแฮมิลตัน”

“ถ้าเจ้าฟ้าฝาแฝดมีหนทางในการกลับคืนสู่บัลลังก์ ปารัชเองก็คงพยายามทำทุกวิถีทางที่จะกำจัดพวกท่านให้พ้นทาง” สิ่งที่เขากลัวจับใจมาลอยอยู่ตรงหน้า แต่แลมเบิร์ตกลับส่ายหน้าช้าๆ เขาใช้ชีวิตใกล้ชิดกับทั้งปารัชและเวศินมาตั้งแต่ศิขเรนทรขึ้นครองราชย์ รู้ดีว่านายทหารสองคนนี้เป็นอย่างไร

“ปารัชไม่ใช่คนทำอะไรบุ่มบ่าม เขาเป็นคนฉลาด ถ้าเขาจะกำจัดเจ้าฟ้าน่ะ เขาทำเมื่อไหร่ก็ได้ แต่คนคีราลัยน่ะโหยหากษัตริย์ยิ่งกว่าสิ่งใด ถ้าเขาฆ่าเจ้าฟ้า คะแนนนิยมเขาจะยิ่งเสีย ยิ่งตอนนี้มีประท้วงเรื่องให้รื้อฟื้นคดีฆาตกรรมหมู่ราชวงศ์ ผมก็ยิ่งว่าเขาอยากเก็บเจ้าฟ้าทั้งสองเอาไว้เพื่อเพิ่มฐานอำนาจให้ตัวเองมากกว่า !”


หลังจากมื้อเที่ยงที่เก็ดถวากินไปอย่างแกนๆ  ภาริตาก็พาเธอมุ่งหน้าสู่ห้างใหญ่ใจกลางเมืองโดยนั่งมาในรถคันเดียว ผ่านบริเวณหน้าจัตุรัสกลางเมืองที่ท้องฟ้าเริ่มครึ้ม เมฆเทาหนาแน่นแผ่เข้าปกคลุม พระบรมรูปแห่งศิขเรนทรประทับยืนผ่าเผยกลางลาน แต่รอบๆ กลับเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่กำลังชูป้ายทำมือที่ตัดจากกระดาษลัง เสียงโหวกเหวกลอยเข้ามาเป็นระยะ

“มีการชุมนุมประท้วงมาหลายวันแล้วน่ะค่ะ เรื่องที่ดิน เรื่องปากท้อง เรื่องราคาผลผลิตตกต่ำ แต่ก็เป็นการชุมนุมโดยสงบนะคะ มีตำรวจดูแลอยู่หนาแน่นค่ะ คุณไม่ต้องกังวล”

เก็ดถวาเห็นตำรวจยืนเรียงหน้ากระดานแทบจะล้อมแบบอาวุธครบมือ หญิงสาวอ่านภาษาคีราลัยในป้ายที่ชูเรียงราย มีการเรียกร้องให้รัฐแก้ปัญหาต่างๆ ตามที่ภาริตาบอกกล่าวมา หากแต่มีบางป้ายที่ภาริตาก็ไม่ได้เอ่ยให้ฟัง ข้อเรียกร้องจากประชาชนที่ทำให้เก็ดถวาสั่นสะท้าน

รื้อคดีโศกนาฏกรรมหมู่ในพระราชวัง !

มีเจ้าฟ้ายังไม่ตาย !

คนคีราลัยต้องการกษัตริย์ ไม่เอานักการเมือง !

หัวใจแห่งรังสิอรุณกาลเต้นรัวเร้า เลือดขัตติยาในกายไหลแล่นแต่ทุกอย่างจำต้องนิ่งสงบอยู่ภายใต้หน้ากากแห่งปุถุชนคนเดินดิน ได้แต่มองป้ายเหล่านั้นจนลับสายตา

ภาริตาดูจะชอบกิจกรรมนี้ บุตรสาวของปารัชพาคุณหมอผู้เป็นแขกวีไอพีของรัฐบาลกับบอดี้การ์ดของเธอเดินชมร้านค้าภายในห้างหรูกลางเมืองอย่างสดชื่นและกินเวลาไปมากโข เก็ดถวาไม่อยากให้เจ้าภาพเสียหน้าก็จำต้องจับจ่ายของมาพอสมควร แน่นอนรวมทั้งครีมนมแพะกระปุกยักษ์ที่เธออ้างว่าจะเอาไปฝากหมอป่านด้วย 

“ขอบคุณมากที่สละเวลาพาฉันมานะคะ สนุกมากเลย คุณภาริตาจะไปไหนต่อไหมคะ เดี๋ยวให้คุณเจสันขับไปส่งก่อนที่พวกเราจะเข้าเรือนรับรอง” เก็ดถวาเสนออย่างมีน้ำใจเมื่อทั้งได้ของที่ต้องการเสร็จสิ้นและได้เวลาสมควร ปารัชรักลูกสาวน้อยกว่าลูกชายจริงๆ ภาริตาไม่มีผู้ติดตาม ไม่มีคนล้อมหน้าหลังเหมือนภวันติ เธอไปไหนมาไหนด้วยรถที่ขับเอง เว้นแต่วันนี้ที่ติดรถมาด้วยกันกับแขก

“ไม่มีค่ะ ฉันว่าจะเข้าบ้านเลย”

“งั้นเดี๋ยวเราไปส่งคุณก่อน แล้วค่อยกลับเข้าที่พักค่ะ” 

เจสันที่วันนี้ทำหน้าที่ขับรถลีมูซีนให้เจ้านายสาวออกรถตรงไปตามทางที่ขับมาตอนแรก แต่การจราจรขากลับดูจะหนาแน่นผิดปกติ ติดอยู่กับที่อยู่นานจนภาริตาต้องชะเง้อคอมองอย่างฉงน

“ผมว่าข้างหน้าน่าจะมีเหตุจลาจลนะครับ” มาร์ครายงานเมื่อเขาโผล่หัวออกนอกกระจกรถไปดูให้ชัดๆ

“จลาจล !?” ภาริตาร้อง พยายามชะโงกดูบ้าง แล้วก็เห็นกลุ่มคนที่วิ่งกรูกันไปมา

“จลาจลแน่ครับ ผมเห็นระเบิดควัน !” เจสันเข้าเกียร์ถอยหลังทันทีแต่ก็ชะงักติดแหง่กเมื่อรถยนต์ยังไหลเข้ามาสะสมบริเวณนี้กันหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนขยับไปไหนไม่ได้ คนกลุ่มใหญ่วิ่งหนีตำรวจกรูตรงมา บรรยากาศรอบข้างเริ่มสับสนอลหม่าน ภาริตาเริ่มเลิ่กลั่ก เจสันและมาร์คตัดสินใจเปิดประตูแล้วพาเจ้านายสตรีทั้งสองลงมาจากรถทันทีเมื่อมีระเบิดควันลูกแรกลอยหวือข้ามหลังคารถพร้อมกับหิมะที่โปรยลงมา ตามด้วยผู้คนที่บ้าคลั่งเริ่มทุบทำลายรถยนต์ที่จอดติดอยู่ 

“ต้องทิ้งรถไว้นี่ครับ !” 

เก็ดถวาโดนเจสันลากหลบแต่ฝูงชนอีกกลุ่มก็วิ่งกรูเข้ามา พร้อมด้วยตำรวจปราบจลาจล ภาริตาก้าวขาจะวิ่งแต่ก็โดนชนจนล้มกระเด็นไปกับพื้น

“คุณภาริตา !” เก็ดถวาทรุดกายลงดู แต่แล้วกลับมีนายตำรวจในเครื่องแบบกลุ่มหนึ่งก้าวเข้ามา

“นี่มันลูกสาวท่านปารัช !” ตำรวจนายหนึ่งรายงานหัวหน้าหน้าตาตื่น คนเป็นหัวหน้ารีบสั่งการ “ฉิบหาย ! รีบพาเธอออกจากตรงนี้เร็ว !”

ภาริตาที่ดูเหมือนจะเป็นลมอยู่มิวายโดนนายตำรวจท้องถิ่นกันตัวออกไป เหลือเพียงเก็ดถวาที่ยังคงถูกขนาบข้างด้วยสองบอดี้การ์ดฝีมือดีที่พร้อมจะแลกชีวิตเพื่อปกป้องเธอตามคำสั่งนาย มาร์คกระชับปืนที่ซ่อนไว้ในชุดสูท

“อย่าใช้ปืนนะคะ ! ถ้าประชาชนเห็นว่าเรามีอาวุธเราจะโดนรุมมากกว่านี้” เก็ดถวาเตือนสติ แต่ก็โดนคลื่นมนุษย์เบียดไปมาจนทรงตัวแทบไม่อยู่ ประชาชนที่ไม่ยอมก็ยังลุกฮือเข้าปะทะแผงตำรวจแบบเลือดเข้าตา สถานการณ์เริ่มรุนแรงจนทุกคนบริเวณนั้นได้ยินเสียงปืนดังขึ้นฟ้าหนึ่งนัดเน้นๆ

“หมอบครับคุณหมอ !” ฝูงชนที่คลั่งอยู่แล้วยิ่งแตกฮือ มาร์คกับเจสันเอาตัวบังเธอไว้ ตำรวจยังเดินหน้าจัดการผู้ประท้วงในแบบที่เก็ดถวาก็บอกไม่ได้ว่าเป็นไปตามหลักสากลในการควบคุมฝูงชนแค่ไหน รู้แต่ว่าตอนนี้มาร์คโดนมีดสั้นในมือตำรวจนายหนึ่งแฉลบเข้าแขนมาจนได้เลือด ในความสับสน สมาร์ทวอตช์ของเธอกลับพยายามส่งเสียงแทรก เก็ดถวากดรับด้วยมือสั่นเทา น้ำตาแทบไหลเมื่อเห็นชื่อเขาในหน้าจอ

“คุณเหมราช คุณเหมราช”

“แคท... ผมเข้าอันชุลแล้ว คุณอยู่ที่ไหน ที่เรือนรับรองรึเปล่า” คนที่ปลายสายเริ่มเอะใจเมื่อได้ยินเสียงอึกทึกดังแทรกเข้าลำโพงมา

“แคท คุณอยู่ไหน !!” 

“เราเข้ามาติดอยู่ตรงที่เขาประท้วงหน้าจัตุรัส ตอนนี้มีจลาจลกันใหญ่ รถถูกทุบขับต่อไม่ได้ มีปาระเบิดควันกันเต็ม เรายังหลบออกไปไม่ได้ค่ะ !!!”

“ว่าไงนะ !” หัวใจของเหมราชเกือบหยุดเต้นลงเดี๋ยวนั้น ! “มาร์คกับเจสันยังอยู่กับคุณใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ พวกเขาคุ้มกันฉันอยู่ แต่คุณมาร์คโดนแทงที่ต้นแขน ตอนนี้บาดเจ็บ ถ้าออกไปจากตรงนี้ได้ฉันจะไปโรงพยาบาลกลางค่ะ” เธอกรอกเสียงลงไปอย่างมีสติที่สุด หากแต่คนที่ปลายสายเริ่มว้าวุ่นห่วงหาจนคุมสติไม่อยู่ขึ้นมาแทน

“พยายามอย่าให้นาฬิกาดับนะแคท ไม่ว่าคุณอยู่ไหน ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้ !”


*******************

พี่เฮคคค ไปช่วยน้องงงง

ดวงของหมอแคทมีความเยินถึงขีดสุด ไปตรงไหนงานเข้าตรงนั้น  ????

ระทึกสลับฟินสลับระทึกสลับฟิน ไม่รู้คนอ่านหรือคนเขียนจะเป็นไบโพล่าร์ก่อนกันเน้อ 555

.

งานหนังสือปีนี้ไม่มีพี่เฮค แต่ออนไลน์ยังลงให้อ่านกันเรื่อยๆ จนถึงตอนที่ 20 เลยนะคะ 

(กำหนดไว้ว่าอาจจะมีราวๆ 27-28 หรือมากที่สุด 30 ตอนค่ะ)

ขอบพระคุณทุกท่านที่ถามไถ่และยังรอกันเสมอนะคะ

.

ป.ล. 1 ข้อมูลทางการแพทย์ที่มีพยายามตรวจเช็กมาแล้ว เพื่อให้ถูกต้องและสมจริงที่สุด 

ขอบพระคุณคุณหมอและพยาบาลทุกท่านที่ช่วยเหลือด้านข้อมูลและตรวจการบ้านให้นักเขียนด้วยนะคะ

และถ้ามีผู้รู้ได้มาอ่านแล้วพบว่ามีผิดพลาดประการใด

สามารถท้วงติงได้เลยนะคะ พร้อมจะตรวจสอบและแก้ไขค่า

ป.ล. 2 ตอนเก่าๆ อาจมีกลับไปแก้ไขรีไรท์บ้าง ขออภัยนะคะ แต่งสดอาจมีตกๆ หล่นๆ ค่ะ

ป.ล. 3 ชื่อสถานที่ บุคคลต่างๆ เป็นชื่อสมมติ ขออภัยหากไปพ้องกับชื่อสถานที่และบุคคลจริงนะคะ


ฝากติดตามและคอมเมนต์กันได้นะคะ ขอบพระคุณสำหรับทุกความเห็น ทุก fav และทุกโหวตค่า

(ใครเมนต์ที่นี่ไม่สะดวกตามไปคุยกันได้ที่ http://www.facebook.com/storybyclairdelune/ ค่ะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 266 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1160 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:21
    มีความสงสัยค่ะ มาอ่านวน อีก หลายรอบ เลยเอ๊ะ ใจ ถ้า เฮคเตอร์ คุย โทร. บนรถที่กรณ์ ต่อสายให้คุยกะ ดร.แลมเบิร์ต แบบนี้ เท่ากับ กรณ์ ก็ต้องรู้เพิ่มอีกคนซิค่ะ ว่า หมอ เป็นเจ้าหญิงอ่ะ จากประโยคที่ เฮคเตอร์ บอก ดร. ไปว่า ตัวเองเป็นคนรักของ เจ้าฟ้าหญิง รังสิอรุณกาล อ่ะคะ ใช่มั่ยค่ะ
    #1160
    0
  2. #980 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 22:39

    พี่เหมมาช่วยมาด่วนเลย หมองานเข้าแล้ว

    #980
    0
  3. #897 mang_kapoon Faii (@ploysasi) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:27
    ตื่นเต้นทุกวินาทีเลยค่ะ
    #897
    0
  4. #894 DarkArmys (@vampirekiller) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 02:30

    อมกกกกก สุดยอด สนุกมาก รีบมาอัพต่อนะคะ สู้ๆ

    #894
    0
  5. #893 Benifit (@Benifit) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:28
    รอน๊าาาา
    #893
    0
  6. #892 haroopokky (@haroopokky) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:07
    รอนะคะสนุกมากเลยค่ะ
    #892
    0
  7. #891 rungthipnee (@rungthipnee) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 07:03

    รอนะคะไรท์

    #891
    0
  8. #890 Jureeporn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 21:52

    สนุก ฟิน ครบทุกรสจริงๆค่ะ ???

    #890
    0
  9. #887 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 17:57
    อย่าให้รอนานค่ะไรท์ #ข่มขู่
    #887
    0
  10. #886 Mayzia (@mixmay) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 17:40
    โอย ลุ้นเหลือเกิน อยากได้หนังสือแล้วววว
    #886
    0
  11. #885 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:26
    จะ อ่านต่อค่ะ ไม่ไหวแล้วค่ะ
    #885
    0
  12. #884 nuii (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 16:07

    สนุกมาก ลุ้นทุกตอน เป็นกำลังใจให้ไร้ท์นะคะ

    #884
    0
  13. #883 ancova554 (@ancova554) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 14:59

    มาอีกนะคะอยากอ่านต่อ
    #883
    0
  14. #882 ไอยดา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 13:26
    ลุ้นสุดๆ เลยค่ะ  ขอบคุณไรท์ที่มาอัพเร็วไวค่า
    #882
    0
  15. #881 MuffinJug (@jarine) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 13:13
    สนุกมาก ลุ้นๆ
    #881
    0
  16. #880 cheewasakorn (@cheewasakorn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 12:42
    ลุ้นๆ มากค่ะ ....
    #880
    0
  17. #879 yuisorracha (@yuisorracha) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 11:46
    ชอบมาก ลุ้นมาก ขอบคุณไรท์ที่เขียนนิยายดีๆ มาให้อ่าน
    #879
    0
  18. #878 panij152 (@panij152) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 10:18
    เริ่มสนุกมากขึ้นแล้ว ความลับก็ใกล้จะเปิดออกมาทีละนิดแล้วค่ะขอบคุณนะคะ ที่อัพเดทให้อ่านเร็วขึ้น รอติดตามตอนต่อไปค่ะ
    #878
    0
  19. #876 mugglemousee (@mousezaap18) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:39
    รอไม่ไหวแล้วว
    #876
    0
  20. #874 Knut (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:11

    โอยๆๆๆๆ ♥️ พี่เฮค รีบไปช่วยเร้ว

    #874
    0
  21. #873 อูน (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:48

    สร้างสถานการ์เพื่อให้พี่-น้องเจอกันป่าวคะ?

    #873
    0
  22. #872 jeed_porn (@wannapos) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:42
    โอ๊ย ตื่นเต้น พี่เฮคมาเร็ว ๆ นะ สู้ ๆ ค่ะคุณแคลร์
    #872
    0
  23. #871 loveryong (@ryeong11) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:14
    ตื่นเต้นนนนน อ่านแล้วนึกภาพได้ตลอด นักเขียนเก่งจริงๆเลยค่าาา
    #871
    0
  24. #870 Chatcha Tharn (@t_chatcha) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 07:49
    โอยยย ลุ้นๆๆๆ อยากได้เล่มจังเลยค่ะ ปั่นๆๆๆ สู้ๆนะคุณแคลร์
    #870
    0
  25. #869 jujanene (@jujanene) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 07:25
    ลุ้นมากกกกกก สนุกจิงๆ รอเล่มนะคะะ
    #869
    0