สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 144,960 Views

  • 1,209 Comments

  • 1,389 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,673

    Overall
    144,960

ตอนที่ 24 : Chapter 12 (1) : ลิขิตชะตา | A Tailor-Made Fate [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 342 ครั้ง
    3 ก.ค. 61

สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 12

ลิขิตชะตา | A Tailor-Made Fate


มือใหญ่ประคองต้องสัมผัสกอบกระชับอยู่ที่แก้มนวล

ริมฝีปากประกบชิดสนิทแนบแทบปลิดลมหายใจ

เก็ดถวาไม่เชื่อว่ามันจะเกิดขึ้น ไม่เชื่อว่าคนอย่างเธอจะปล่อยให้มันเกิดขึ้น และก็ยังไม่เชื่อว่าสุดท้ายแล้วเธอได้ยอมจำนนต่อการเกิดขึ้นของ ‘จูบแรก’ ในชีวิตอย่างราบคาบ

จูบที่มาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวช่างอ่อนโยนนวลนุ่มราวกับลอยอยู่เทียมเมฆ เหมราชไม่รุกล้ำ ไม่คุกคาม ไม่เร่งเร้าให้เธอตระหนก เป็นเพียงจุมพิตแสนสุภาพที่ทรงอานุภาพยิ่งยวดในวันที่หญิงสาวกำลังทดท้ออ่อนแอ เป็นจูบบางๆ ที่นำกระแสไฟฟ้าหลายหมื่นไวลต์ให้ไหลปราดวาบไหวไปทั้งร่าง ผ่องถ่ายพลังงานแปลกใหม่ที่แพทย์หญิงเก็ดถวาเพิ่งเคยได้ประสบพานพบด้วยตนเอง พลังงานที่ทำให้หัวใจดวงน้อยแสนอ่อนล้าได้กลับมาเต้นแรงแทบกระดอนออกมานอกอก กว่าหญิงสาวจะเรียกสติที่กระเจิงไปคืนมาได้ครบถ้วนเหมราชก็ถอนจุมพิตออกพร้อมรอยยิ้มและดวงตาอบอุ่น ดวงตาที่เห็นเธอเป็นหญิงสาวผู้มีเสน่ห์น่าเอ็นดูไม่ใช่หมอเก็ดถวาหน้าสวยแต่เย็นชาแบบที่คนอื่นๆ มองเห็น นิ้วเรียวใหญ่กรีดน้ำตาที่เปรอะอยู่ที่พวงแก้มให้เธอจนเหือดแห้ง แม้ใจจะห่วงหาอาวรณ์แต่เหมราชเลือกที่จะสร้างพลังที่แข็งแกร่งให้กับผู้หญิงตรงหน้าด้วยการหยิกแก้มนิ่มของเธอเบาๆ อย่างขี้เล่นราวกับเป็นการบอกกลายๆ ว่า ‘ทำใจให้ผ่อนคลายเถิดเก็ดถวา ไม่มีอะไรต้องกังวล ผมอยู่ข้างคุณเสมอ’

สองหนุ่มสาวสบตากันนิ่งนานก่อนที่เหมราชจากไปโดยไม่ได้เอ่ยคำลาใดให้เธอสะเทือนใจอีก ทิ้งไว้เพียงภวังค์ที่ยังกรุ่นด้วยมนตร์จากจุมพิตที่ยังอึงอวลกวนใจ


“หมอแคท ไม่เผ็ดหรือครับ”

เก็ดถวาตักหมูกระเทียมชิ้นเล็กที่โรยด้วยพริกขี้หนูเข้าปากอย่างไม่รู้รสชาติ 

“ไม่ค่ะ” 

เพียงดินกับเหมราชไปจากน้ำรินได้เพียงสองวันหญิงสาวก็กลับมารู้สึกโหวงเหวงและจมจ่อมอยู่กับความคิดของตัวเองมากขึ้นแบบที่ไม่เคยเป็น คุณหมอไปทำงานที่ห้องฉุกเฉินเป็นปกติ แต่ที่ดูเกินปกติไปก็คงจะเป็นการที่เธอเงียบลงกว่าที่เคยเงียบ ยิ้มยากขึ้นกว่าที่เคยยิ้ม ทำงานให้มากขึ้นกว่าที่เคยทำ ดูเหนื่อยจนคุณหัวหน้าพยาบาลต้องไล่ออกมากินข้าวกลางวันตอนเกือบบ่ายสอง และแม้แต่ตอนกำลังกิน เก็ดถวาก็ยังนั่งคิดอะไรไปมากมายจนกระทั่งเสียงที่เรียกชื่อเธออยู่เมื่อครู่ต้องเรียกขึ้นย้ำอีกครั้ง

“หมอแคทครับ !”

คุณหมอสะดุ้งออกจากความคิด เริ่มรู้สึกถึงรสชาติพริกขี้หนูจากน้ำปลาพริกที่โรยไว้จนท่วมแบบไม่รู้ตัวสักนิด “โอ๊ย เผ็ด !”

นนทัชรีบยื่นน้ำเปล่าให้เธอได้ดื่มก่อนมองหญิงสาวอย่างประหลาดใจ เขาเห็นคุณหมอที่แอบปลื้มนั่งกินข้าวอยู่ลำพังในร้านอาหารตามสั่งเล็กๆ หน้าโรงพยาบาลน้ำริน มีหรือที่โอกาสทองแบบนี้นนทัชจะไม่รีบคว้าไว้ ช่วงที่ผ่านมาเขามัววุ่นอยู่กับห้างฮาร์ดแวร์ในตัวเมืองเลยห่างหายจากไร่มอกกำปอไปพักใหญ่ อยากเห็นหน้าสวยๆ อยู่ทุกวันแม้จะรู้ดีว่าเธอคงไม่ได้คิดถึงเขาเหมือนกับที่เขาคิดถึงเธอแน่ 

“คุณนนทัช ม...มีอะไรคะ” เก็ดถวายังเหงื่อแตกพลักตอนถาม เธอมีอาการ ’หลุดๆ’ จนนักธุรกิจหนุ่มเมืองเหนือที่เพิ่งเคยเห็นอดหัวเราะไม่ได้ 

“คือพอดีสั่งข้าวไปแล้วแต่โต๊ะเต็ม อยากขอนั่งด้วยคนจะได้ไหมครับ”

เก็ดถวามองที่นั่งว่างตรงข้ามตัวเอง “เชิญค่ะ”

“ไม่ค่อยเห็นหมอใจลอยเลยนะครับ แปลกดี” นนทัชชวนคุยแต่ก็เห็นแปลกเช่นนั้นจริง เขาไม่เคยเห็นหมอเก็ดถวาออกอาการเหม่อมาก่อน หญิงสาวชะงักก่อนเริ่มย้อนสำรวจตัวเอง สองวันมานี้เธอใจไม่อยู่กับตัวจนน่ากลัว

“นั่นสิคะ ไม่ดีเลย” ไม่ดีเอามากๆ คุณหมอรีบเขี่ยพริกออกจากชิ้นหมู อาชีพของเธอนั้นสติและการตัดสินใจสำคัญที่สุด ความว้าวุ่นที่มีมากล้นในจิตใจกำลังเข้าคุกคามพาให้การทำงานลดประสิทธิภาพ เก็ดถวาพยายามกลับมาโฟกัสที่อาหารตรงหน้าและผู้ร่วมโต๊ะ “คุณทัชมาทำธุระแถวนี้หรือคะ”

“พอดีผมเพิ่งกลับจากสนามบิน ขับรถไปส่งน้องเอยมาน่ะครับ” เขาหันไปขอบคุณป้าคนเสิร์ฟอย่างคุ้นเคยตอนที่ข้าวผัดร้อนๆ ที่สั่งไว้ถูกวางลงตรงหน้า

“น้องไปกรุงเทพฯ เหรอคะ”

“ครับ ไปกรุงเทพฯ แล้วก็ต่อเครื่องไปอันชุล” ช้อนที่จับอยู่แทบร่วงลงจากมือ เก็ดถวาชะงักกึกเมื่อได้ยิน

“อันชุล” แพทย์หญิงพึมพำด้วยความฉงน “คีราลัย...น้องเอยไปคีราลัยทำไมกันคะ”

นนทัชลงมือกินข้าวไปเล่าไปอย่างกันเอง “เห็นว่าไปเรื่องโครงการอบรมด้านศิลปหัตถรรมให้กับแม่บ้านชาวคีราลัยกับทางสมาคม ไปแทนคุณป้าสมถวิลที่ร่างกายยังไม่พร้อมเดินทางครับ กลุ่มของเอยคงจะไปสมทบกับคณะของเพียงดินที่โน่น แล้วค่อยลงพื้นที่ไปด้วยกัน”

เก็ดถวาเริ่มไม่รู้รสอาหารอีกครั้ง สรัสวตีจะร่วมเดินทางไปกับเพียงดิน ในหนึ่งมิติมันฟังดูธรรมดามาก ก็แค่ไปทำงานในฐานะตัวแทนมูลนิธิที่ก็ทำกันอยู่บ่อยๆ หากครั้งนี้คุณหมอกลับรู้สึกกระวนกระวาย เริ่มห่วงน้องสาวข้างบ้านขึ้นมาอีกคน หากนนทัชก็ยังไม่ได้เอะใจกับอาการนิ่งงันไปของอีกฝ่าย

“ไม่เจอกันหลายสัปดาห์ หมอยังยุ่งเหมือนเดิมสินะครับ”

“นิดหน่อยค่ะ คุณทัชเองคงยุ่งเหมือนกัน หายไปเลยนะคะ”

แค่เธอส่งคำถามถึงตัวเขามาบ้างนนทัชก็ยิ้มกว้างชุ่มฉ่ำใจ “ครับ ที่ร้านมีออร์เดอร์ใหม่เข้ามาเป็นรีสอร์ทใหม่ในแม่สาย สั่งของเข้ามาเยอะ ผมเลยต้องไปดูแลเองทุกขั้นตอนแทบไม่ได้กลับบ้านเลย อ้อ ก่อนหน้านี้ก็มีนักธุรกิจใหญ่จากนิวยอร์กอยากมาลงทุนทำรีสอร์ทในน้ำรินแต่หาที่ดินถูกใจไม่ได้ ผมอาสาพาดูหลายจุดแต่เขากลับชอบที่ดินไร่มอกกำปอของหมอมาก แต่สุดท้ายผมสะกัดจุดไว้ไม่ให้เข้าถึงคุณได้เพราะรู้ว่ายังไงหมอกับดินก็ไม่ขายแน่นอน”

เก็ดถวาช้อนสายตาขึ้นมองคนที่กำลังภูมิใจในผลงาน หัวใจเต้นตุบเมื่อนนทัชพูดถึงคนหน้ามึนคนนั้น เขาดื้อและมั่นใจในตัวเองจนน่าหมั่นไส้ แต่ไม่ใช่เพราะความดื้อของเขาหรือที่ทำให้เหมราชได้รุกคืบเข้ามาวนเวียนอยู่ในห้วงคิดของเธอได้ในแบบที่ไม่มีใครเคยทำได้ ซ้ำยังนำพาหลากหลายเรื่องราวมาสู่เธอและเขาในวันนี้ และนนทัชเองก็ไม่รู้ตัวสักนิดว่าคนที่เขาห้ามได้ ‘เข้าถึง’ เก็ดถวาแล้วอย่างรุกเร้ารวดเร็วเกินกว่าที่ใครจะนึกถึง ผู้ชายคนนั้นขยับเข้ามาใกล้จนถึงขั้นขโมยจูบเธออย่างหน้ามึนที่สุด 

เก็ดถวาเม้มปาก หน้าร้อนขึ้นมาวูบวาบ

“ขอบคุณนะคะคุณนนทัช” ขอบคุณในความปรารถนาดีของเขา ถึงมันจะไม่สัมฤทธิผลและตอนนี้ทุกอย่างก็ไปไกลมากกว่าเรื่องที่ดินเยอะนักอย่างที่เหมราชได้เคยพูด

“ยินดีอย่างยิ่งเลยครับ ผมไม่อยากให้ใครมารบกวนหมอ” เอาใจใส่เข้าอกเข้าใจขนาดนี้เป็นสาวอื่นก็คงละลายไปแล้ว แต่สำหรับเก็ดถวา เธอมีให้เพียงคำขอบคุณและรอยยิ้มบางๆ เท่านั้นจริงๆ

เสียงข้อความเข้ามาที่โทรศัพท์มือถือของคุณหมอขัดจังหวะมื้ออาหาร พอเห็นชื่อคนส่งหญิงสาวก็รีบหยิบมาเปิดอ่านด้วยใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ

ดิน !

‘ดินมาถึงที่อันชุลแล้ว เราจะพักที่เมืองหลวงสองวันก่อนจะไปหมู่บ้าน ตอนนี้สัญญาณอินเตอร์เน็ตยังดีอยู่ แต่หลังจากนี้อาจติดต่อกันลำบาก’

ข้อความแรกจากเพียงดินหลังจากเขาเดินทางได้สองวันทำให้น้องสาวดีใจจนแทบพิมพ์ตอบไม่ทัน

‘แคทนอยด์จนจะเป็นบ้าแล้วดิน! เป็นไงบ้าง ที่อยู่ที่กินโอเคไหม ไม่สบายหรือเปล่า ที่นั่นหนาวไหม’

เพียงดินน่าจะกำลังหัวเราะกับคำถามที่รัวเป็นปืนกล 

‘ดินสบายดีแคท ที่อยู่ตอนนี้ก็อยู่ได้ แต่ตอนขึ้นเขาคงหนาวมากอยู่’

เก็ดถวากำลังจะพิมพ์ข้อปฏิบัติเวลาเข้าพื้นที่สูงที่ออกซิเจนบางเบา แต่ยังไม่ทันพิมพ์เสร็จพี่ชายก็ส่งอีกข้อความเข้ามา ข้อความที่ทำให้คนอ่านนิ่งอึ้งตะลึงงันจนพูดไม่ออก

‘แคท ดินมีข่าวเรื่อง...มาตา 

เก็ดถวามือสั่นสะท้านเย็นเยียบไปทั้งกายเมื่อได้อ่านข้อความที่ไม่คาดคิดว่าจะได้อ่าน มาตา...แม่... ผู้หญิงคนเดียวในโลกที่เธอยังคิดถึงทุกลมหายใจ แม่ที่เพียงดินพูดมาตลอดว่าโดนท่าน ‘ทิ้ง’ แต่สุดท้ายแล้วฝาแฝดก็รู้อยู่แก่ใจว่าแม่ไม่ได้ทิ้ง แต่ท่านเลือกที่จะปกป้องพวกเธอไว้ด้วยการเดินหน้าเข้าหาศัตรูเพียงลำพัง พระสนมมาลตีสิ้นชีวิตไปแล้วในกองเพลิงในทางทฤษฎี แต่ในความเป็นจริงแล้วท่านพาพระโอรสและธิดาหนีออกมาได้ทันด้วยการช่วยเหลือจากพันโทเวศินที่พาออกทางลับในถ้ำโบราณใต้ดินภายในพระราชวังหลวง เวศินพาสามแม่ลูกมาส่งได้แค่เพียงปากทางที่ออกไปสู่ทางขึ้นเขาสุมันตราที่เต็มไปด้วยหิมะปกคลุม ส่วนตัวเขาเองนั้นยังมีสิ่งที่ต้องปฏิบัติอีกมากมาย

และแน่นอน...หนึ่งในนั้นคือการหาศพแม่และเด็กแฝดมาเป็นตัวตายตัวแทนในกองไฟที่กำลังลุกโหม !

เสียงนนทัชยังเล่าอะไรต่ออะไรไม่หยุดปาก แต่เก็ดถวาไม่ได้ยินเสียแล้ว ใจของเธอจดจ่ออยู่กับหน้าจอโทรศัพท์

‘มันอาจจะจริงอย่างที่แคทสันนิษฐาน มาตาอาจจะยัง...ไม่ตาย’

เก็ดถวาหายใจสะท้อนอยู่ในหัวอก ในสมองหมุนติ้ว หัวใจสูบฉีดเต้นแรง เพียงดินไปรู้อะไรมา 

‘แคทอยากคุย แคทโทรหาได้ไหมดิน’

‘ตอนนี้ไม่ได้ ถึงเราจะคุยกันเป็นภาษาไทยก็ประมาทไม่ได้ คนของประธานาธิบดีเต็มไปหมด ไว้โอกาสเหมาะกว่านี้ดินจะเล่าให้ฟัง แคท...อีกสองวันดินจะเข้าสำรวจหมู่บ้าน ต้องเดินทางไกล จะเจออะไรระหว่างทางบ้างก็ไม่รู้...’

เก็ดถวาชะงักไปเมื่อเจออีกหนึ่งความจริงที่หล่นมากองอยู่ตรงหน้า เพียงดินส่งข้อความมาอีกครั้ง

‘ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับดิน ผู้พันจะไปรับแคทมาที่นี่ ถ้าแคทพบเขา แสดงว่าดินไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว และหลังจากนั้น แคทต้องทำ ‘ทุกอย่าง’ ให้สำเร็จแทนดิน เข้าใจนะแคท’

คำย้ำเตือนจากพี่ชายยิ่งสั่นสะเทือนความรู้สึกของหมอเก็ดถวา ทั้งเรื่องแม่ เรื่องความปลอดภัยของพี่ชายและสรัสวตีในคีราลัยมันกำลังจะทำให้เธอเป็นบ้าเข้าไปแล้วจริงๆ เพียงดินจบการสนทนาไปแล้วทิ้งไว้เพียงความอื้ออึงที่อัดเข้ามา

แมนฮัตตัน, นิวยอร์ก

นั่นเป็นจูบแรกของเก็ดถวาอย่างแน่นอนทริปเปิลเอชมั่นใจ ตัวเธอสั่นสะท้านเหมือนลูกนกตกน้ำ ดวงตาคู่สวยยังเบิกกว้างตอนที่เขาเคลื่อนปากเข้าประกบ กลิ่นดอกเก็ดถวาที่เจืออยู่ในผิวกายของเธอยังติดจมูกชวนให้ลุ่มหลง เก็ดถวาเพิ่งได้เคยรู้จักความรู้สึกยามถูกจูบอย่างไม่ต้องสงสัย ริมฝีปากของเธอมันบอกเล่าว่าหญิงสาวกำลังพิศวงกับประสบการณ์ครั้งนี้ แต่ที่ทำให้เหมราชลิงโลดจนแทบไม่อาจหยุดแค่จุมพิตบางๆ นั่นได้ก็คือ...เธอไม่ต่อต้านเขา 

ถึงไม่ได้โอนอ่อนผ่อนตามเปิดรับในทันทีแบบสาวเจนจัด แต่เธอก็ไม่มีทีท่าขัดขืนรังเกียจ เก็ดถวาแสดงออกอย่างจริงใจไร้มารยา เธอตื่นเต้น ตระหนกตกใจแต่กลับไม่ผลักไส ที่ร้ายที่สุดคือริมฝีปากของเธอนั้นเนียนนุ่นหอมหวานจนชายหนุ่มที่ใครๆ ก็ว่ากระด้างนักอย่างเขาต้องเก็บเอามาเฝ้าฝันถึงทุกวินาทีจนกระทั่งตอนนี้

“หวานมากไหมครับนาย” 

“อืม...หวาน” เหมราชพึมพำตอบขณะที่ดวงตาทอดมองออกไปยังสวนสวยภายในโรงแรมแฮมิลตันปาร์คกลางแมนฮัตตัน ขนาดเป็นแค่จูบระดับ ‘อนุบาล’ เขายังรู้สึกว่ารสชาติของคุณหมอผู้เย็นชาช่างหวานแหลมจนอยากจะพาเธอยกระดับการจูบต่อไปเรื่อยๆ ถ้าไม่ติดว่าสถานการณ์ยังไม่เหมาะควรเขาไม่มีทางทิ้งให้เธอยืนงงอยู่กลางสนามยิงปืนแบบนั้นแน่

“นี่นายชอบกินหวานตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย” กรณ์มองเจ้านายที่ยกกาแฟที่เพิ่งเติมน้ำตาลลงไปหลายก้อนอย่างประหลาดใจ เหมราชกลับมานิวยอร์กทันทีที่ออกจากเชียงราย เพราะยังมีงานและเอกสารอีกมากที่เขาต้องพิจารณาให้เสร็จสิ้นก่อนไปคีราลัย บางเรื่องก็เป็นเรื่องเคร่งเครียดเร่งด่วนแต่ดูเหมือนทริปเปิลเอชจะไม่ได้เห็นสิ่งใดน่าหนักใจอีกแล้ว เขาทอดอารมณ์จิบกาแฟด้วยดวงตากรุ่นละมุนอยู่ในคอฟฟีบาร์ของโรงแรมที่เปี่ยมด้วยบรรยากาศสุดจะรื่นรมย์ แต่ตอนนี้เริ่มจะออกอาการหงุดหงิดเพราะลูกน้องถามไม่หยุด 

“ถามอะไรของมึงนักหนา” เหมราชกลับออกจากห้วงคำนึง หันขวับมาถามเสียงเขียว กรณ์ชี้ไปที่ถ้วยกาแฟในมือที่เหมราชยกขึ้นจิบอีกครั้ง

“ปกตินายดื่มแต่กาแฟดำ วันนี้นึกคึกอะไรใส่น้ำตาลเข้าไปตั้งสี่ซ้าห้าก้อนครับ”

เท่านั้นล่ะ พ่อหนุ่มคอกาแฟถึงกับสำลักแล้วไอโขลกเมื่อรับรู้ถึงรสกาแฟที่เพี้ยนไปจากที่เคยดื่มอยู่มากโข

“shit” 

กรณ์ส่ายหัว ทริปเปิลเอชใจลอยขนาดเติมน้ำตาลในกาแฟนี่ไม่ธรรมดาแล้วจริงๆ เพราะปกติเหมราชดื่มแต่เอสเปรสโซสองช็อตเพียวๆ แบบขมจนหูดับ

“ผมสั่งให้ใหม่ดีกว่าครับนาย” อยากจะหัวเราะแต่ผู้น้อยก็ต้องกลั้นไว้ เหมราชเช็ดปากอย่างเก้อๆ ก่อนเรียกความขึงขังกลับมาอีกครั้งเมื่อเห็นลูกน้องกำลังเตรียมอะไรมาเสนอ

“มีข่าวอะไร”

กรณ์ยื่นแท็บเล็ตในมือมาตรงหน้าเขา “รัฐสภาคีราลัยโหวตผ่านโครงการยกระดับระบบสาธารณูปโภคที่ทางแฮมิลตันจะเข้าไปดำเนินการแล้วครับ”

ทริปเปิลเอชฟังด้วยอาการสงบ

“โครงการผ่าน ก็ถึงเวลาที่เราจะได้เป็นเจ้าหนี้ของรัฐบาลคีราลัยแล้วสินะ” เหมราชอ่านข่าวในแท็บเล็ตอย่างละเอียด การผ่านโครงการนั้นเป็นหลักประกันว่าแฮมิลตันจะได้งานนี้ก็จริง แต่เรื่องที่ซ่อนอยู่นั้นกำลังจะกลายเป็นเดิมพันครั้งใหม่ที่เสี่ยงไม่น้อย มันเป็นเรื่องที่เขาพูดคุยกับภวันติ พลเทวา มาสักพักแล้ว

“นายแน่ใจกับดีลนี้แล้วใช่ไหมครับ” นักเศรษฐศาสตร์อย่างกรณ์ยังไม่มั่นใจนัก เหมราชเปิดดีลที่ค่อนข้างซับซ้อนกับปารัชในการเข้าไปพัฒนาระบบสาธารณูปโภครวมทั้งการสร้างสนามบินแห่งใหม่ในคีราลัย เงินคงคลังของรัฐบาลปารัชมีไม่พอกับอภิมหาโปรเจ็คท์ แฮมิลตันจึงมอบข้อเสนอที่ประธานาธิบดีไม่อาจปฏิเสธได้ก็คือการยืดเวลาการจ่ายค่าทำงานเหล่านี้ออกไปโดยไม่คิดดอกเบี้ยจนกว่ารัฐบาลจะมีสภาพคล่อง เท่ากับว่าปารัชจะมีของทันสมัยไปใช้ฟรีๆ ในระยะแรกโดยยังไม่ต้องจ่ายเงิน โดยสิ่งแลกเปลี่ยนก็คือการที่แฮมิลตันขอไม่ให้รัฐบาลคีราลัยให้สัมปทานการทำเหมืองเพชรและพลอยกับต่างชาติเพิ่มอีก รวมทั้งข้อกำหนดยิบย่อยต่างๆ อีกหลายข้อที่ประธานาธิบดีไม่ค้านเลยสักข้อเดียว

“GDP ของคีราลัยติดลบมาหลายปี ภาวะเศรษฐกิจชะลอตัว อัตราการว่างงานสูง นอกจากการบริหารที่ผิดพลาดแล้ว ยังมาจากการที่ประเทศไม่เป็นปึกแผ่น เมืองเล็กๆ ชายขอบฝั่งที่ติดกับอินเดียเริ่มประกาศไม่ก้มหัวให้รัฐบาลกลาง ปารัชนั่งไม่ติดเพราะเมืองเหล่านี้อุดมไปด้วยเหมืองเพชรพลอยและสินแร่ ซึ่งถือว่าเป็นรายได้หลักอย่างหนึ่งของประเทศ เมืองเหล่านี้มีเงินจากการค้าเพชรและพลอยมีค่าเพื่อใช้ในการสะสมกองกำลังของตัวเองและต่อต้านการเข้ามาหาประโยชน์ในพื้นที่ของรัฐบาลในทุกรูปแบบ ปารัชปราบปรามได้ไม่ถนัดเพราะถ้าทำ ภาพลักษณ์ของเขาในสายตานานาชาติจะดิ่งลงทันที เมื่อรายได้ลดลง เศรษฐกิจฝืดเคือง คะแนนนิยมของรัฐบาลก็ตกฮวบ ปารัชถึงได้ผุดโปรเจ็คท์ยกระดับสาธารณูปโภคนี้ขึ้นมาเพื่อหวังกอบกู้คะแนนนิยม ทำให้ประเทศเข้าสู่ความทันสมัยด้วยระบบคมนาคม ระบบการสื่อสารที่เชื่อมต่อได้ทั้งประเทศ เป็นโครงการที่ดูดีมีประโยชน์ ติดอยู่อย่างเดียวก็คือ...รัฐบาลไม่มีเงิน”

รัฐบาลคีราลัยจึงยอมเป็นหนี้สาธารณะ โดยมีแฮมิลตันกรุ๊ปเป็นหนึ่งในเจ้าหนี้ด้วยประการฉะนี้...เหมราชปิดแท็บเล็ตพร้อมกับกาแฟถ้วยใหม่ที่ถูกวางลง

“ถ้าคีราลัยหาเงินโดยการให้สัมปทานเหมืองกับกลุ่มทุนต่างชาติ อีกไม่กี่ปีประเทศนั้นจะพินาศ ไหนจะทรัพยากรที่ถูกดูดจนหมดจนไม่เหลืออะไร ไหนจะสงครามชนกลุ่มน้อย ซึ่งอีกหน่อยจะต้องลามไปเป็นสงครามกลางเมือง ถ้าทุกอย่างมันเกิดขึ้นพร้อมกัน ให้มีปารัชอีกสิบคนก็จัดการไม่ได้หรอก ถึงตอนนั้นคีราลัยจะล่มสลายอย่างแท้จริง” เหมราชยกกาแฟรสชาติคุ้นเคยขึ้นจิบอีกครั้ง กรณ์ยิ้ม เหมราชเป็นคนมองกว้าง มองไกล ใจถึง ทุกอย่างอยู่บนพื้นฐานแห่งจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจที่ได้รับการปลูกฝังมาตั้งแต่จำความได้ นี่กระมังที่ทำให้ทุกย่างก้าวของเขานั้นน่าตื่นเต้นไปพร้อมๆ กับการน่านับถือเสมอ

“ประเทศอื่นคงมองว่าแฮมิลตันเปิดดีลนี้เพราะต้องการฮุบสัมปทานเหมืองไว้เจ้าเดียวแน่ครับนาย”

ซีอีโอยักไหล่ไม่ยี่หระ “ช่างพวกแม่งเหอะ” 

“อีกหนึ่งข่าวเล็กๆ ที่ผมว่าน่าสนใจ อ่านเจอในสังคมออนไลน์ของคีราลัย” กรณ์เปิดเว็บเพจอีกหนึ่งแห่ง “ตอนนี้เริ่มมีข่าวลือแพร่สะพัดในกลุ่มโซเชียลเน็ตเวิร์คในคีราลัยว่าเจ้าฟ้าฝาแฝด พระโอรสพระธิดาองค์สุดท้องของสมเด็จพระราชาธิบดีศิขเรนทร...ยังทรงพระชนม์ชีพ”

คราวนี้ซีอีโอใหญ่แทบทำถ้วยกาแฟร่วงจากมือ สีหน้าของเขาตระหนกยิ่งกว่าข่าวรัฐสภาผ่านโหวตเยอะนัก “ว...ว่าไงนะ ! ทำไมถึงมีข่าวลือนี้ได้” 

“เมื่อสัปดาห์ก่อนมีรายการสารคดีทางยูทูปรายการหนึ่งของอังกฤษไปสัมภาษณ์บรรดาอดีตผู้ลี้ภัยจากประเทศต่างๆ ที่เข้ามาตั้งรกรากอยู่ในอังกฤษ หนึ่งในนั้นเป็นผู้หญิงอายุประมาณห้าสิบกว่าๆ ชื่อเบจิน ท่าทางประหลาดๆ เหมือนคนไม่เต็มบอกว่าเป็นคนคีราลัย หนีมาตอนเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองเพราะกลัวอันตรายจากอำนาจมืด ผู้สื่อข่าวถามว่าอำนาจมืดที่ว่าคืออะไร หญิงคนนั้นบอกว่า ต้องหนีเพราะกลัวตาย เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนในโลกที่รู้ว่าเชื้อสายกษัตริย์แห่งคีราลัยยังคงอยู่ เพราะศพเด็กชายหญิงฝาแฝดในพระตำหนักพระสนมที่ถูกระบุว่าเป็นเจ้าฟ้าฝาแฝด ที่แท้แล้วคือลูกชายกับลูกสาวของเธอเองที่ตายเพราะโรคร้ายก่อนหน้านั้นสองวัน”

เหมือนมีอะไรมาทุบหัว เหมราชปวดสมองจี๊ดขึ้นมาพร้อมกับใจที่เต้นระทึกทั้งที่ตัวเองก็รู้อยู่ว่าเจ้าฟ้าฝาแฝดที่ว่ายังมีลมหายใจอยู่ แต่การมีข่าวลือพร้อมกับมีเหตุสนับสนุนขนาดนี้จะยิ่งทำให้ปารัชหวาดระแวงและจะเป็นตัวเร่งให้ท่านผู้นำต้องจัดการเด็ดขาดกับหน่อเนื้อกษัตริย์ทั้งสอง 

“ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงยอมเปิดปากเล่าเรื่องนี้ออกสื่อ ไม่กลัวอำนาจมืดแล้วหรือไง”

กรณ์สีหน้าสลด “เธอเป็นมะเร็ง ระยะสุดท้ายแล้ว ยังไงก็ตายอยู่ดีถึงไม่อยากเก็บอะไรอีก”

เหมราชพูดอะไรไม่ออก กรณ์เปิดยูทูปรายการที่ว่าส่งให้เจ้านายได้ดู

“เรื่องนี้ก็ฮือฮาในหมู่ชาวเน็ตคีราลัยอยู่สักพักครับนาย แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน ลูกสาวของเบจินก็ออกมาแก้ข่าวว่า สิ่งที่แม่พูดไม่ใช่เรื่องจริง เพราะนอกจากแม่ของเธอจะเป็นมะเร็งแล้ว เบจินยังมีอาการทางประสาทที่รักษามานาน ชาวเน็ตก็แบ่งออกเป็นสองฝ่าย เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง รายการนั้นไม่ได้ออนแอร์ทางทีวีเลยไม่ได้คึกโครมมาก แต่ยังไงการเปิดเผยครั้งนี้ก็สร้างแรงกระเพื่อมได้ไม่น้อยในหมู่คนที่ต่อต้านการปกครองของปารัช” 

ทริปเปิลเอชดูรายการสั้นๆ นั้นจนจบ ขนลุกวาบขึ้นอย่างไม่รู้สาเหตุ ในหัวใจเริ่มหน่วงหนึบพร้อมกับใบหน้าของเก็ดถวาที่ลอยวนเวียน


****************

มาแล้วค่าาา ขออภัยที่หายไปนาน งานหลวงรุมเร้ามากกกกกกก T_T

สำหรับพี่เฮคกับหมอก็ดูจะงานงอกเหมือนกัน จิ๊กซอว์เริ่มโผล่มาทีละชิ้นสองชิ้น

ลุ้นกันต่อว่าสองคนจะเจอกับอะไรอีก

ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังติดตาม คอมเมนต์ ทักทายกันมา ยังอยู่ค่ะ ไม่ทิ้งน้าาา

แต่เรื่องมันเขียนยากอะเนอะ ต้องนั่งนิ่งๆแล้วย่อย/เรียบเรียงข้อมูลกันเยอะเลยกว่าจะได้แต่ละบรรทัด

เรียกได้ว่าสาหัสตลอดดด T_T แถมเวลาก็ไม่ค่อยจะมีให้นั่งนิ่งๆ ด้วเนี่ยสิ

เอาเป็นว่าจะพยายามอย่างมากที่สุด อยากให้ทันงานหนังสือปลายปีจริงๆค่ะ สวดมนต์ให้ทางเราด้วยนะคะ ><




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 342 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #612 0849119851 (@0849119851) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 17:05

    รอค่ะ มีงานเขียนของไรท์ทุกเรื่องเลยค่ะชอบมากๆค่ะจะติดตามเรื่องต่อๆไปด้วยค่ะ

    #612
    0
  2. วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 14:36
    ความเข้มข้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
    #610
    0
  3. #609 Filmpeace (@Filmpeace) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 03:38
    รอได้ค่ะไรท์ ขอให้ทันงานหนังสือก็พอค่ะ ไฟท์ติ้ง!!
    #609
    0
  4. #608 jujanene (@jujanene) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 20:48
    อย่าหายไปนานนค่าไรท์ รอทู๊กวันนนน
    #608
    0
  5. #607 NHDtrai (@NHDtrai) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 13:07
    นิยายสนุกมากค่ะ ชอบมากๆเลย เพิ่งเจอ อ่านรวดเดียวเลย สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #607
    0
  6. #606 T0R1 (@T0R1) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 06:40
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #606
    0
  7. #605 lp.lookpear (@lp-lookpear) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 19:51
    เป็นกำลังใจให้นะคะ ชอบเรื่องนี้มาก ตื่นเต้นดี มีครบรสมากจริงๆ รอค่ะ!
    #605
    0
  8. #604 แอม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 22:15

    ขอให้ออกทันตุลานะคะ คนอ่านจะขาดใจแล้ว

    #604
    0
  9. #602 loveryong (@ryeong11) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 11:52

    เป็นกำลังใจให้เสมอค่าาาาาาาาาา ซื้อนิยายเล่มนี้แน่นอนนน

    #602
    0
  10. #601 Lily (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 11:34

    รอมาหลายวัน จนกลับไปอ่านพี่พุก พี่วินด์ พี่ดนย์ น้องบาสรอบสอง จนเกือบจบครบทุกเล่มแล้วค่ะ สู้ๆค่ะ จะรอปลายปีขอให้ออกอีบุ๊คก่อนคริสมาสตินะคะ รอซื้ออยู่ ????❤️

    #601
    0
  11. #600 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 10:05
    นานมากค่ะ แต่รอนะคะ
    #600
    0
  12. #599 B_bonita_A (@B_bonita_A) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 08:09
    มาแล้ววววว ขอบคุณนะคะยังรอติดตามอยู่ค่า
    #599
    0
  13. #598 Chularat Wankhruea (@maiza88) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 03:25

    ขอบคุณค่ะ


    #598
    0
  14. #597 Natsuko (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 01:34

    Welcome back. รออยู่ทุกวัน ดีใจที่เห็นพี่เฮกกลับมา พร้อมๆกับทีมหมูป่า

    #597
    0
  15. #596 นิน่า (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 00:05

    แอบเสียดาย ข้อความตรง แปลว่าดินไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว ที่จริงมันควรจะเป็นจุดดึงอารมณ์ แต่นี่กลับรู้สึกเฉยๆ คงเพราะรู้ว่าจะมีเล่มแยกของดิน ยังไงดินก็ไม่ตายอยู่แล้ว ????????

    #596
    1
    • #596-1 Clair de Lune (@bulannara) (จากตอนที่ 24)
      3 กรกฎาคม 2561 / 00:39
      มีเล่มแยกแต่ก็ไม่ได้ระบุนะคะว่าจะอยู่หรือไม่ อิอิ
      เล่มแยกคือการขยายความเรื่องราวการผจญภัยของเพียงดิน ซึ่งยังไม่รู้จุดจบของตัวละคร เพราะยังไม่ได้วางพล็อตเลยค่ะ ^^
      #596-1
  16. #595 ingnon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:53

    โอ๊ยยย มาแล้วค่า เชคทุกวัน 5555
    นี่ลุ้นมาก ยิ่งอ่านยิ่งลุ้น

    เป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าลืมดูเเลสุขภาพด้วยค่า

    #595
    0
  17. #594 cheewasakorn (@cheewasakorn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:14
    เป็นกำลังใจให้ทุกๆ คนค่ะ...
    #594
    0
  18. #593 jeed_porn (@wannapos) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:07
    เป็นกำลังใจให้นะคะ รอลุ้นกันต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นนะ
    #593
    0
  19. #592 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:04
    มาแต่หัววันเลย วันนี้ เป็น กลจ. ให้นะคะ
    น่า ลาออก มาแต่งนิยาย อย่างเดียว ก็ได้ละมั้งค่ะ คุณแคลร์ นักเขียน Best Seller ทุกเล่มซะขนาดนี้ ^^ อยากอ่านไวๆ แต่ก็ต้องทำใจ รอ ต่อ ปายยย นิยายสนุกๆ ใช่จะมีบ่อยๆ
    #592
    0
  20. #591 gibbsfreeenergy (@gibbsfreeenergy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 21:53

    เป็นกำลังใจให้ค่า รอคอยๆๆๆ

    #591
    0