สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 145,264 Views

  • 1,212 Comments

  • 1,389 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,977

    Overall
    145,264

ตอนที่ 15 : Chapter 8 (1) : สิ่งที่ติดค้าง | Something remains [30%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 246 ครั้ง
    17 มี.ค. 61

สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 8 (1)

สิ่งที่ติดค้าง | Something remains

“ฉัน...เป็นคนรักของคุณเหมราชค่ะ !”

อาการบีบกระชับเบาๆ จากมือนุ่มบอบบางที่สอดอยู่ในมือของเหมราชยิ่งทำให้ชายหนุ่มนิ่งอึ้งตะลึงงัน ในขณะที่ภวันติ พลเทวา ผงะไปชัดเมื่อเห็นอากัปกิริยาแสนสนิทสนมที่ไม่คาดว่าจะได้เห็น แม้แต่นายตำรวจติดตามสองนายด้านหลังคนสำคัญก็ยังอึ้งไปทันที

“คือฉันเป็นคน...เอ่อ...คนแถวนี้ พอรู้ว่าคุณเหมราชมาทำธุระแถวใกล้ๆ บ้านนี่ก็เลยนัดเจอกันน่ะค่ะ” เธอขยายความพลางช้อนสายตาหวานหยดขึ้นมองหน้าหล่อๆ ของ ‘คนรัก’ ที่ตอนนี้มีแต่เครื่องหมายคำถามกระจายเต็มไปหมด

และเป็นอีกครั้งที่ดวงตาสีนิลสั่งให้ เหมราช แฮมิลตัน ผู้ไม่เคย ‘เล่นตามเกม’ ของใครต้องเล่นตามเกมของเธอ

“คุณแฮมิลตัน...มีคนรักแล้วหรือครับ” บุตรชายท่านผู้นำอดไม่ได้ที่จะถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

ก็เพิ่งมีเมื่อกี้แหละครับ ! เหมราชพยายามยิ่งยวดที่จะลายสายตาจากดวงหน้าละมุนละไม ตีหน้าขรึมเมื่อต้องตกกระไดพลอยโจนร่วมเล่นละครไปกับเธอ

“คือ...เราก็รู้จักกันมานานแล้ว แต่เพิ่งตกลงคบกันเมื่อไม่นานมานี้ครับ” ก็เมื่อไม่กี่นาทีนี้แหละ ! คนเพิ่งมีแฟนพยายามพูดให้น้อยและกลางๆ ที่สุด เขารู้ดีว่าภวันติกำลังสงสัยหนักเพราะเขาไม่เคยมีข่าวเรื่องนี้มานานมากแล้ว เฮคเตอร์ แฮมิลตัน หนึ่งในหนุ่มโสดผู้ฮ็อตที่สุดของอเมริกามีคนรักทั้งทีนี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่

ภวันติกำลังใช้ความคิดกับเรื่องนี้ในขณะที่ดวงตาและปากของเขายังยิ้มและโอภาปราศรัยแบบแยกประสาทได้

“ถ้าอย่างนั้นตอนที่คุณแฮมิลตันไปคุมงานก่อสร้างที่คีราลัย ทางเราคงได้ต้อนรับคุณหมอด้วยสินะครับ”

เก็ดถวานิ่งงันไปทันทีที่ได้รับคำเชื้อเชิญ ฟังแล้วก็อยากจะแค่นหัวเราะให้กับโชคชะตาที่นำเธอจากจุดที่เคยอยู่เกือบสูงที่สุดในประเทศนั้น...สู่ความเป็นคนแปลกหน้าของคีราลัยที่ต้องรอให้ ‘เจ้าบ้าน’ มาเชิญในนาทีนี้

“นี่ฉัน...กำลังได้รับเชิญไปคีราลัยหรือคะ” 

“ทำไมล่ะครับ” ภวันติอดยิ้มไม่ได้กับคำถามแปลกๆ ของเธอ น้ำเสียงขื่นๆ ที่เจืออยู่แม้เพียงนิดแต่เหมราชก็จับสังเกตได้ทันที “คุณหมอสามารถไปคีราลัยเมื่อไหร่ตอนไหนก็ได้ที่คุณหมออยากไป เรายินดีต้อนรับผู้มาเยือนทุกคนอยู่แล้วครับ ยิ่งเป็นคนสนิทของท่านที่ปรึกษาประธานาธิบดีอย่างคุณแฮมิลตันด้วยแล้ว เราจะต้อนรับอย่างดีที่สุดเลยครับ”

เหมือนมีอะไรมาจุกคอ เก็ดถวาพูดอะไรไม่ออกนอกจากกล่าวขอบคุณไมตรีจิตที่น่าชื่นชมนั้นเบาๆ ภวันติมองดวงหน้างดงามนั้นอีกครั้งอย่างสุดแสนเสียดาย ยอมรับว่าคุณหมอคนนี้เป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้เขาใจเต้นแรงได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สบตา เธอสวยตรงสเป็ค กิริยาวาจาน่ามอง ดูฉลาดเฉลียวสมเป็นแพทย์หญิง แต่เขาควรยุติความประทับใจที่ก่อตัวขึ้นเฉียบพลันเสียตั้งแต่วันนี้เพราะเธอมีเจ้าของแล้ว

“ผมไม่กวนเวลาส่วนตัวของพวกคุณแล้วดีกว่า แต่อีกสิบนาทีเราจะออกเดินทางไปสนามบินนะครับคุณแฮมิลตัน”

“เอ่อ คุณภวัน ผมต้องขอโทษ คือผมขอไม่กลับไปกับคณะนะครับ” เหมราชใช้เวลาคิดแค่เสี้ยววินาทีก่อนโพล่งบอกไป ภวันติฉงน พอๆ กับหญิงสาวคนเดียวในที่นั้นที่หันขวับมองเขา คุณชายใหญ่แห่งแฮมิลตันเปลี่ยนจากมือที่กุมเป็นการโอบเอวเล็กๆ นั้นไว้แล้วรั้งมาชิด

“แฟนผม...” เขาใช้คำนี้แบบเต็มปากเต็มคำไม่มีกระดากเลยสักนิด ซ้ำยังก้มมอง ‘แฟน’ ด้วยสายตาหวานเชื่อม เก็ดถวาขึงตาโตเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะตกเข้าสู่ ‘เกมของเขา’ เข้าบ้างแล้ว “เขาขับรถมาเอง ไม่อยากให้ขับลงเขามืดๆ คนเดียว อยากไปส่งให้ถึงบ้าน ผมขออนุญาตกลับไปพบพวกคุณอีกครั้งที่กรุงเทพฯ เลย เดี๋ยวผมจะไปเรียนท่านปารัชอีกที”

“อ้อ...” ภวันติจะว่าอะไรได้ “ได้สิครับ ไม่มีปัญหาเลย แค่คุณกรุณาสละเวลาเดินทางมาที่นี่ด้วยกันทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่คุณเราก็ขอบคุณมากแล้ว เชิญครับ ตามสบาย แล้วเจอกันใหม่นะครับ คุณหมอเก็ดถวา...” 

กลุ่มของลูกชายท่านผู้นำเดินจากไปแล้ว เหมราชมองเห็นสายตาของภวันติแล้วก็นึกตะหงิดใจอยู่ลึกๆ แต่ตอนนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับแม่ลูกแมวตัวน้อยที่พยายามขืนตัวออกจากอ้อมกอดของเขา

“ปล่อยได้แล้ว” นอกจากไม่ปล่อยแล้วพ่อเจ้าประคุณยังคว้ามือเธอหมับก่อนจับจูงให้เดินลัดเลาะหลีกผู้คนไปอีกทาง

“จะเล่นละครทั้งทีมันก็ต้องเล่นให้จบซีนสิครับหมอ” จู่ๆ อ้อยหวานเจี๊ยบก็มาป้อนให้ถึงปากช้าง ช้างหนุ่มอย่างเขาจะคายทิ้งไปได้อย่างไร ของแบบนี้มีแต่ต้อง ‘กิน’ และ ‘กลืน’ ไปเท่านั้น ! 

“เดี๋ยว...ดินมาเห็น คุณจะเดือดร้อน” เธอหันไปมาอย่างระแวง เหมราชยิ้มกริ่มอย่างน่าหมั่นไส้

“หมอ... ‘เป็นห่วง’ กลัวผมเดือดร้อนหรือ” เขาถามเธอตาพราว เก็ดถวาเม้มปากทันทีที่เห็นว่าไม่ว่าพูดอะไรก็ดูว่าอีกฝ่ายจะค้ากำไรได้ทั้งนั้น “ไม่ต้องกลัว เพราะผมไม่กลัวพี่ชายคุณสักนิด น้อยไปซะอีก ผมอยากให้เขาเห็นตั้งแต่ตอนที่เรานอนรัดกันเป็นงูเหลือมอยู่บนพื้น แล้วอยากให้เห็นที่สุดตอนที่คุณจับมือผมก่อนแล้วประกาศว่าเราเป็นแฟนกัน”

เก็ดถวาเอามืออีกข้างปิดปากเขา หน้ามุ่ยเพราะไม่รู้จะต่อความกับชายหนุ่มด้วยท่าไหนอีกในเมื่อเรื่องทั้งหมดเธอเป็นคนเริ่มขึ้นเองทั้งนั้น 

“ปล่อยเถอะค่ะ เดี๋ยวมีคนเห็นแล้วจะรู้ไปถึงหูดิน ฉันไม่อยากตอบคำถามเขา” เมื่อเธอบอกกับเหมราชด้วยเสียงกังวลจริงจังนั่นละ ชายหนุ่มถึงได้ถอนหายใจแล้วปล่อยมือเธอ หญิงสาวสบตาคมๆ แล้วรู้แจ้งแก่ใจว่าทริปเปิลเอชกำลังจะสร้างคำถามขึ้นเช่นกัน 

“และยังไม่อยากตอบคำถามคุณด้วย ขอร้องล่ะนะคะ อย่าเพิ่งถามฉันเลยว่าทำแบบนี้ไปทำไม”

ไม่รู้จะเล่าอย่างไร และไม่มีวันจะเปิดปากเล่าได้ด้วยซํ้าไป ภายใต้ท่าทีชิลๆ นั้นเหมราชต้องกำลังนึกหาคำตอบอย่างจ้าละหวั่นอยู่ในหัวเขาแน่ เขาเป็นผู้ชายที่มาพร้อมเหตุผล และการกระทำที่ดูไม่มีเหตุผลแบบนี้คนอย่างเขาไม่ทางปล่อยผ่าน...เอาเถอะ อย่างไรก็อย่าเพิ่งให้เธอต้องพูดอะไรตอนนี้เลย...คิดไม่ทันจริงๆ

คำขอร้องแบบตรงไปตรงมาและหน้าเครียดๆ ของคุณหมอทำให้ซีอีโอต้องถอนหายใจอีกครั้ง

“โอเค คุณเดาไม่ผิดหรอก ผมกำลังอยากรู้จนตัวสั่นเลยว่าคนที่สงวนท่าทีแบบหมอลงทุนทำอะไรเปลืองตัวแบบนี้ไปทำไม แต่ก็ไม่เป็นไร ก็ถือเป็นอีกเรื่องที่คุณติดค้างผมก็แล้วกัน คุณต้องตอบแทนผมเรื่องนี้แน่ ถ้าคุณพร้อมเล่าเมื่อไหร่ค่อยมาเล่า แต่อย่านานและห้ามเบี้ยว เพราะถึงที่สุดแล้วถ้าคุณไม่เล่า ผมจะมีวิธีเค้น...ในแบบของผม ผมจะรีดให้หมดทุกหยดแบบที่คุณจะไม่กล้าปิดบังอะไรผมได้อีกเลย”

ประโยคหลังๆ นั้นเหมราชก้มลงกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหูพาให้คนมีความลับขนลุกเกรียว ไม่อยากมโนไปถึง ‘วิธี’ ของเขาแต่ก็อดไม่ได้จริงๆ หน้าหวานแดงซ่าน ยังดีที่พ่อคนจอมบงการไม่ทันเห็นเพราะออกเดินนำหน้าพาเธอเลาะไปตามด้านหลังเต็นท์แสดงสินค้าพื้นเมืองที่เริ่มเก็บของเมื่องานในวันนี้ใกล้เสร็จสิ้น

“ถ้าเรื่องนี้เกิดที่นิวยอร์ก พรุ่งนี้เช้าผมจะโดนจ่อไมค์ถามจากทุกทิศทุกทางเลยคุณรู้ไหม โดยเฉพาะแม่ผม ที่จะมาตัดริบบิ้นเปิดเวทีซักฟอกเป็นคนแรกแน่”

เก็ดถวาฟังแล้วได้แต่ทำตาปริบๆ จริงแท้แน่นอน เฮคเตอร์ แฮมิลตัน นักธุรกิจหนุ่มหล่อคนดังแห่งอเมริกาไม่ว่าขยับจะทำอะไรก็เป็นข่าวได้ง่ายดาย เรื่องคู่ควงของเขานั้นเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครๆ ก็สนใจเพราะนั่นหมายถึงผู้หญิงคนนั้นจะได้เข้ามาเป็น ‘นายหญิง’ เป็นว่าที่คุณนายใหญ่แห่งตระกูลแฮมิลตันอันมั่งคั่งและทรงอิทธิพล

“ฉันขอโทษ” เธอพูดอุบอิบก่อนจะก้าวมาดักหน้าจนอีกคนสะดุดกึก “แต่...แต่ก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้นอกจากเราแล้วก็คุณภวันตินี่นา คุณไม่ต้องกังวลไปหรอก ถ้าหลังจากนี้คุณเจอเขา คุณก็บอกไปก็ได้ว่าคุณเลิกกับฉันแล้ว คนอย่างคุณ ควงๆ เลิกๆ กับผู้หญิงคงไม่น่าแปลกมั้ง”

“แปลก” เหมราชตอบกลับทันควัน ไม่เออออกับความพยายามในการหาความชอบธรรมของคุณหมอ “ผมเคยมีแต่คู่นอน นอนกันแล้วก็จบกันไป ไม่ผูกมัด ไม่เปิดเผย ไม่ได้มีเยอะด้วย ไม่เคยมีสักคนที่ผมจะใช้คำว่าแฟนได้ เลยไม่เคยรักและไม่เคยเลิกกับใคร” 

เก็ดถวาหน้านิ่วพูดไม่ออกไปชั่วขณะเหมือนเจอคำตอบตรงๆ “แปลกจริงๆ ด้วย” 

จะว่าไปเขาก็ไม่ค่อยเป็นข่าวกับผู้หญิงจริงๆ นั่นแหละ ดูเหมือนคุณชายใหญ่แห่งแฮมิลตันจะเก็บเรื่องนี้ไว้ในซอกลึกลับเป็นส่วนตัวยากที่ใครจะเข้าถึง

“คุณพูดเหมือนกับว่าคุณรักๆ เลิกๆ เป็นปกติ” เขาย้อน หญิงสาวส่ายหน้าทันที

“ไม่” 

“งั้นเราก็เหมือนกัน” 

“ไม่เหมือนหรอก ฉันเรียนหนัก ทำงานหนัก ไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัว ไม่มีแฟนมันก็ปกติ แต่คุณเป็นเซเลบริตี้ มีโอกาสเจอสาวๆ เยอะแยะ แต่คุณกลับไม่เคยคบใครจริงจัง...ถามจริงๆ พวกสาวๆ ที่คุณเคยนอนด้วยไม่เคยนึกอยากเป็นมากกว่าคู่นอนของคุณเลยเหรอ พวกเธอยินดีจบแค่นั้นจริงๆ น่ะเหรอ” 

เหมราชหัวเราะเหมือนเห็นคุณหมอคนขรึมกลายเป็นแม่สาวขี้สงสัย “ก็ไม่เชิง เอาตรงๆ ก็คือมีบางคนอยากจะจับผมนั่นแหละ ผมถึงค่อนข้างระวังเรื่องผู้หญิงมากเป็นพิเศษ ผมเป็นทายาทคนโต ผมแบกรับภาระทุกอย่างไว้บนบ่า ความเป็นไปของผมไม่ว่าเรื่องไหนมันจะเข้าไปเกี่ยวพันกับทั้งบริษัท ทั้งลูกน้อง ทั้งครอบครัว ทั้งราคาหุ้น ทุกย่างก้าวของผมถึงพลาดไม่ได้”

คุณหมอฟังแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ตำแหน่งซีอีโอมันไม่ได้มีไว้แค่เซ็นเอกสารจริงๆ อย่างที่เขาเคยพูด ตอนนี้เขาร่ำรวยและมีแต่คนนับหน้าถือตา แต่นั่นก็ต้องแลกมาด้วยการทำงานหนักและต้องสูญเสียอิสระบางอย่างเพื่อรับผิดชอบต่อภาระหนักอึ้งที่ไม่มีวันละทิ้งได้

“รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ ผมจะไปเรียนท่านปารัช ห้ามชิ่งหนีไปก่อนเด็ดขาด”

ชายหนุ่มผละออกแต่เก็ดถวานึกได้รีบคว้าแขนเขาไว้อีกครั้ง “เดี๋ยว...นี่คุณคงไม่ได้จะไปส่งฉันจริงๆ หรอกใช่ไหม”

เหมราชกลอกตาทำหน้าเหนื่อยหน่าย “ผมดูเป็นคนชอบพูดอะไรเล่นๆ งั้นหรือ” 

“ไม่ได้นะคะ !” หญิงสาวร้องเสียงหลง “คุณจะไปส่งฉันทำไม ฉันขับมาเองฉันก็ขับกลับเองได้ ไม่ใช่ปัญหาเลย”

“ไม่ใช่ปัญหาของคุณ แต่เป็นปัญหาของผม” ดวงตาของเขาวาววับคมกริบมองเธออย่างเริ่มดุไม่อ่อนข้อ

  “ผมรู้ว่าหมอเก่ง อึดและถึกทน และหมอรำคาญไม่อยากอยู่ใกล้ๆ ผม แต่ผมไม่โอเคกับการนั่งลุ้นว่าคุณจะถึงบ้านอย่างปลอดภัยไหมในอีกแปดชั่วโมงนับจากนี้ ถ้าขับยาวรวดเดียวก็คงถึงเชียงรายสักตีสองตีสาม คุณคิดว่าเส้นทางปลอดภัยพอสำหรับผู้หญิงที่ต้องขับรถข้ามเขากลางดึกคนเดียวงั้นเหรอ แล้วถ้าเกิดอุบัติเหตุ ? ถ้าคุณแวะเข้าห้องน้ำปั๊มตอนมืดแล้วมีแก๊งผู้ชายหื่นๆ ตามคุณเข้าไป ? ถ้าคุณเพลียจนเกิดหลับใน ?”

เป็นอีกครั้งที่เก็ดถวาเถียงอะไรเขาไม่ได้สักคำ แถมเหตุผลของเขามันก็ทำให้หญิงสาวรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างตีขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ และเมื่อย้อนกลับมาที่เหตุผลของตัวเองมันก็ยิ่งทำให้เธอจุกหนักไปอีก

เธอไม่ได้ห้ามเขาไปส่งเพราะรำคาญหรือไม่อยากอยู่ใกล้ๆ เขา ไม่เลยสักนิด... ก็แค่เกรงใจ...และไม่อยากให้เขาต้องมาปวดหัวกับปัญหาของเธอแล้วต่างหาก

“เลิกดื้อกับผมสักนาทีเถอะนะ...แคท” เหมราชบีบจมูกรั้นเบาๆ อย่างอดใจไม่ไหวก่อนผละออกไปอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มหมดฤทธิ์ แต่เก็ดถวาก็ฉุดแขนเขาไว้อีกจนได้เมื่อเธอลืมย้ำเรื่องหนึ่ง 

“ด....เดี๋ยวค่ะ คุณต้องไม่บอกประธานาธิบดีเรื่องฉันนะคะ” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยไม่ปิดบัง “ก็บอกว่าไปส่ง...เอ้อ..แฟน อย่างที่คุณบอกกับคุณภวันติก็ได้ แต่อย่าบอกว่าฉันเป็นใครนะคะ ชาวบ้านแถวนี้บางคนก็รู้จักฉัน แล้วยังจะดินอีก เดี๋ยวจะไปกันใหญ่”   

เอาล่ะ เหตุผลของเธอคราวนี้พอเข้าใจได้ เหมราชค้อมตัวลงแสร้งทำเหมือนรับคำสั่ง

“รับทราบขอรับ...เจ้าหญิง

แม้เป็นเพียงคำพูดล้อเลียนแต่เก็ดถวาก็สะท้านเฮือกไปทั้งตัวเมื่อได้ยิน พยายามปรับสีหน้าให้ปกติ แต่แล้วสองหนุ่มสาวก็ต้องหันขวับอย่างตระหนกเมื่อได้ยินเสียงร้องโหวกเหวกมาจากเต๊นท์แสดงสินค้าอีกฝั่ง

“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย !!! คุณป้าสมถวิลวูบไปค่ะ !!!”

เสียงนั้นเป็นเสียงสรัสวตี เก็ดถวาจำได้แม่น และคำว่า ‘วูบ’ คำเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้แพทย์หญิงเก็ดถวาไม่คิดสิ่งใดอีก หญิงสาวพุ่งพรวดออกไปกลางผู้คนที่กำลังตื่นตกใจในทันที !


***************

ยังไงล่ะที่นี้ หลบคนมาได้จนจะกลับอยู่แล้วเชียวหมออออ

ลักษณะว่าหมอแคทต้องไปแก้ชง อยู่ตรงไหนเจอเคสฉุกเฉินตลอด คนเขียนใจร้ายจัง 555


ป.ล. 1 ข้อมูลทางการแพทย์พยายามตรวจเช็กมาแล้ว เพื่อให้ถูกต้องและสมจริงที่สุด 

ขอบพระคุณคุณหมอและพยาบาลทุกท่านที่ช่วยเหลือด้านข้อมูลและตรวจการบ้านให้นักเขียนด้วยนะคะ

และถ้ามีผู้รู้ได้มาอ่านแล้วพบว่ามีผิดพลาดประการใด

สามารถท้วงติงได้เลยนะคะ พร้อมจะตรวจสอบและแก้ไขค่า

ป.ล. 2 ตอนเก่าๆ อาจมีกลับไปแก้ไขรีไรท์บ้าง ขออภัยนะคะ แต่งสดอาจมีตกๆ หล่นๆ ค่ะ

ป.ล. 3 ชื่อสถานที่ บุคคลต่างๆ เป็นชื่อสมมติ ขออภัยหากไปพ้องกับชื่อสถานที่และบุคคลจริงนะคะ


ฝากติดตามและคอมเมนต์กันได้นะคะ ขอบพระคุณสำหรับทุกความเห็น ทุก fav และทุกโหวตค่า

(ใครเมนต์ที่นี่ไม่สะดวกตามไปคุยกันได้ที่ http://www.facebook.com/storybyclairdelune/ ค่ะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 246 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #376 T0R1 (@T0R1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 14:56
    คราวนี้เจอเต็มๆ ไม่ต้องหลบแล้วค่ะหมอ
    #376
    0
  2. #374 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 14:01
    คงปิดไม่ได้แล้วล่ะหมอเพราะต้องทำหน้าที่เพราะมีคนป่วย งานนนี้เคลียร์กับพี่ดินยังไงเนี่ย
    #374
    0
  3. #359 ออเจ้าบราวนี่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 03:03
    ที่จะ "ลาย" สายตา .... เป็น "ละ" สายตา รึเปล่าคะ
    #359
    0
  4. #358 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 23:11
    ไม่เอานะคะ ขอบทฟินๆ 8 ชั่วโมง บนรถไปด้วยกันนะคะ pls pls ....
    #358
    0
  5. #357 JahJie_2 (@JahJie_2) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 16:45
    มาอัพต่อไวๆนะคะ 
    #357
    0
  6. #356 แอม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 11:09
    น่าร้ากกกกกก
    #356
    0
  7. #355 biyubeaut (@biyubeaut) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 10:16
    สนุกมาก พี่เฮคเตอร์น่าร๊ากกก หลงตั้งแต่ตอนแรก >//< มาอัพต่อไวๆ นะคะ รออ่านค่า
    #355
    0
  8. #354 nuii (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 08:53
    มาต่อเร็วๆนะ จะมารอทุกวันคะ
    #354
    0
  9. #353 Pencil (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 07:37
    รอทุกวันเบยยย ขอบคุณค่ะ มีให้ลุ้นตลอดจริงๆ
    #353
    0
  10. #352 tika006 (@tika006) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 07:18
    ไม่บอกก็ต้องบอกแล้วหล่ะ เจ่าหญิง
    #352
    0
  11. #351 jeed_porn (@wannapos) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 07:05
    ขอบคุณนะคะ เอาใจช่วยคุณหมอ
    #351
    0
  12. #350 cheewasakorn (@cheewasakorn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 06:51
    โถ... เกือบจะไม่ต้องเจอ คนที่ไม่อยากเจอ อยู่แล้ว น่าสงสารคุณหมอจัง
    #350
    0
  13. #349 jeed_porn (@wannapos) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 06:38
    ขอบคุณนะคะ เอาใจช่วยคุณหมอ
    #349
    0
  14. #348 mooning khayan (@lastnight14) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 05:40
    โอ้ยๆ ไรเตอร์ใจร้าย ทำให้รีดเดอร์ค้าง โปรดอัพต่อพรีส พี่จะลงแดงล้าว
    #348
    0
  15. #347 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 05:20
    อยากอ่านอีกกกกด
    #347
    0
  16. #346 B_bonita_A (@B_bonita_A) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 23:50
    มาอัพแล้ว เย้ๆ
    #346
    0