สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 133,657 Views

  • 1,157 Comments

  • 1,260 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5,251

    Overall
    133,657

ตอนที่ 12 : Chapter 7 (1) : จุดตัดที่บรรจบ | Intersection [30%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 210 ครั้ง
    4 มี.ค. 61

สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 7 (1)

จุดตัดที่บรรจบ | Intersection

ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงแม่ลาน้อย, แม่ฮ่องสอน

ท่ามกลางเนินเขาสลับซับซ้อน ถนนแคบๆ ที่ลัดเลาะไปสู่โครงการหลวงแม่ลาน้อยในวันนี้ดูจะคึกคักเป็นพิเศษเมื่อทั้งเจ้าหน้าที่และชาวบ้านบ้านห้วยห้อมต่างออกมาช่วยกันเตรียมสถานที่ พืชผลทางการเกษตร และสินค้าต่างๆ ที่ผลิตได้ในหมู่บ้านมาจัดแสดงคณะแขกผู้ทรงเกียรติที่ใกล้จะมาเยือนในวันนี้

หลังจากกลับออกมาจากโรงเรือนปลูกผักปลอดสารพิษ เพียงดิน สุคนธ์พิสุทธิ์ ในฐานะนักวิชาการเกษตรอิสระก็เข้าตรวจดูเมล็ดพันธุ์ข้าวชั้นดีที่วางซ้อนกันหลายสิบกระสอบอยู่ภายในที่ทำการศูนย์ฯ ที่ทางโครงการเตรียมเอาไว้มอบให้อาคันตุกะจากแดนไกล

“สรุปว่าเราเลือกข้าวพันธุ์น้ำรูมาให้ทางคีราลัยไปทดลองปลูกอย่างที่คุณดินแนะไว้ครับ” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งบอกขณะที่เพียงดินตรวจดูหีบห่อการบรรจุพันธุ์ข้าวอย่างละเอียดลออ

“ดีครับ พื้นที่เพาะปลูกของคีราลัยอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมากกว่าบ้านเรา ผมว่าข้าวพันธุ์นี้จะปรับตัวได้ดีที่สุดในพื้นที่อากาศหนาวเย็นและพื้นที่สูงมากๆ ตัวต้นเองก็สูงตรงแข็งแรงต้านทานโรคได้ดีพอประมาณ น่าจะอยู่รอดได้” 

“ว่าไปก็อยากไปเห็นข้าวไทยออกรวงโตในหิมาลัยด้วยตาตัวเองเหมือนกันนะครับคุณดิน ไม่รู้จะมีโอกาสไหม” เจ้าหน้าที่โครงการวัยกลางคนกล่าวยิ้มๆ

เพียงดินชะงักไปเพียงนิดก่อนตัดบทด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “เราลงไปเตรียมตัวรับแขกด้านล่างกันเถอะครับ คงจะใกล้มาเต็มทีแล้ว” ชายหนุ่มเดินลงมาจากตัวอาคารที่ทำการโครงการ เต็นท์ชั่วคราวหลายเต็นท์ถูกติดตั้งเพื่อให้ชาวบ้านนำสินค้าท้องถิ่นมาจัดนิทรรศการและวางจำหน่าย เสียงร้องทักของป้าๆ ช่างทอผ้าขนแกะประจำหมู่บ้านตะโกนเรียกหนุ่มหล่อกันเกรียวกราว

“คุณดิน ! บ่ป๊ะกันตั้งหลายเดือน ล้อหล่อเหมือนเดิมเลยเจ้า”

คุณดินคนล้อหล่อของสาวๆ ในทุกหมู่บ้านที่ได้ไปเยือนยิ้มรับคำชมด้วยไมตรี ชายหนุ่มเดินเข้าไปสวัสดีผู้อาวุโสหลายคนที่กำลังจัดสินค้าอยู่ในเต็นท์อย่างคุ้นเคย

“ป้าๆ ก็สวยขึ้นทุกวันๆ เลยนะครับ แถมชุดที่เอามาโชว์พวกนี้ก็สวยเปรี้ยวขึ้นรันเวย์ได้สบายเลย” ปากหวานๆ ของพ่อหนุ่มต่างถิ่นทำให้บรรยากาศยิ่งสดใสขึ้นเป็นทวีคูณ เพียงดินไม่ได้ชมเปาะไปอย่างนั้น โดยเฉพาะเรื่องชุด เขามองเห็นความเปลี่ยนแปลงจากดีไซน์ที่ทันสมัยขึ้นผิดหูผิดหา

“นึกว่าจะเก่งเรื่องหว่านเมล็ดพืชอย่างเดียว ไม่นึกว่าคุณเพียงดินจะเก่งเรื่องหว่านเสน่ห์ด้วยนะคะเนี่ย” เสียงกิ๊วก๊าวรอบข้างไม่ทะลวงโสตประสาทของเพียงดินเท่าเสียงพึมพำแกมจิกกัดเบาๆ ที่ลอยแหวกเข้ามา เขาหันขวับไปทางต้นเสียงคุ้นๆ นั้นแล้วสายตาคู่คมก็สะดุดกึก

“นี่เรามาอยู่ที่นี่ได้ไง”

สรัสวตี วริศวงษ์ ยืนกอดอกมองเขาด้วยสายตายียวน เพียงดินมองเธอหัวจรดเท้าอย่างแปลกตา สรัสวตีอยู่ในชุดสวยที่ตัดเย็บในรูปแบบสากลจากผ้าทอขนแกะซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์อันเป็นเอกลักษณ์ของบ้านห้วยห้อมแห่งนี้ เครื่องหน้าที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอางที่จัดจ้านกว่าทุกครั้งที่เขาได้เจอ บวกกับผมยาวสวยที่ถูกรวบตึงเรียบร้อยเผยดวงหน้าแจ่มกระจ่างก็ทำให้วันนี้แม่ตัวยุ่งดูเหมือนนางแบบหลุดออกมาจากหนังสือแฟชั่นหัวนอกอย่างไรอย่างนั้น

“เอยเป็นอาสาสมัครของโครงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นของภาคเหนือ ถึงจะไม่ใช่เจ้าหน้าที่ประจำ แต่ตอนนี้เอยก็กำลังทำงานให้รัฐเหมือนกับพี่ดินนี่ล่ะค่ะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ พี่ชายข้างบ้านจอมบงการหรี่ตามองอย่างไม่ค่อยเชื่อ จนสตรีวัยกลางคนอีกคนก้าวเข้ามา  

“อ้าว นี่รู้จักกันด้วยเหรอ คุณดิน หนูเอย” คุณสมถวิล ผู้อำนวยการโครงการที่สรัสวตีทำงานให้อยู่ขอร่วมวงสนทนาด้วยอย่างประหลาดใจ เมื่อเห็นหนุ่มสาวยืนจ้องกันเขม็งอยู่ที่กลางเต็นท์โชว์สิ่งทอ

“เราเป็นเพื่อนบ้านกันน่ะครับ / ค่ะ” สองเสียงตอบขึ้นพร้อมเพรียงราวกับนัดก่อนจะหันขวับมาสบตากันแล้วก็เสมองไปคนละทาง คุณสมถวิลยิ้มอย่างยินดี

“โลกกลมจริงๆ คุณดิน น้าเป็นเพื่อนกับนุชนารถแม่ของน้องเอยเขา เอยเขาช่วยงานโครงการเรามาสักระยะแล้วตั้งแต่ตอนเรียน ทั้งดีกรีรางวัลดีไซเนอร์รุ่นใหม่จากอังกฤษ ทั้งสารพัดงานเสื้อผ้ากับของหัตถกรรมที่เอยเขาช่วยมาออกแบบให้ชาวบ้านแถมยังเอาไปช่วยขายให้ในโซเชียลนี่ทำเอาคนที่นี่ผลิตกันไม่ทันเลย อินสตาแกรมของเอยคนตามเป็นแสนเชียวนา น้าเชื่อแล้วว่าคุณภาพผลิตภัณฑ์ดีอย่างเดียวไม่พอนะ ต้องมีการออกแบบที่ดีและมีการประชาสัมพันธ์ที่ดีด้วยถึงจะรอดกันได้ยาวๆ โชคดีจริงๆ ที่เอยมาช่วยเรา แถมยังกลับเมืองไทยพอดี น้าเลยขอแรงให้มาต้อนรับแขกด้วยกัน จะได้ส่งภาษากันรู้เรื่อง” 

เพียงดินฟังแล้วก็ต้องหันกลับมามองแม่สาวน้อยข้างบ้านอย่างไม่เชื่อหูสักเท่าไร น้องเอยที่เขาเคยติดภาพแต่เล็กเป็นเด็กขี้แยจอมป่วนที่แสนจะน่ารำคาญ แต่น้องเอยในวันนี้กลายเป็นดีไซเนอร์ดาวรุ่งผู้สดใสมาดมั่น อย่าว่าแต่เป็นดีไซเนอร์เลย พอแต่งองค์ทรงเครื่องครบๆ แล้วก็สวยจัดชนิดที่เป็นนางแบบได้สบาย แล้วยังจะสายตา ลีลาที่ยอกย้อนเขานั้น... 

สรัสวตี เธอกำลังทำให้ผู้ชายที่หนักแน่นราวกับหินภูเขาอย่างเขารับมือไม่ทัน !

“นอกจากผ้าขนแกะแล้ว เสื้อผ้ากระเป๋าจากผ้าทอของชาวเขาเผ่าละว้าพวกนี้ เอยเขาก็เป็นคนดีไซน์ให้ทั้งนั้น นี่ๆ กระเป๋าสะพายแบบนี้ มีออร์เดอร์มาจากอังกฤษเดือนที่แล้วเป็นพันใบแน่ะ ฝรั่งเขาบอกว่ามันยูนิเซ็กส์ดี ถือได้ทั้งผู้ชายผู้หญิง สวยไหมคุณดิน”

‘คุณดิน’ มองกระเป๋าสุดเก๋ในมือคุณสมถวิลแล้วก็พยักหน้ารับไปแกนๆ

“ก็...ครับ” มันก็สวยอินเตอร์จริงๆ นั่นล่ะ แต่จะชื่นชมออกนอกหน้าให้แม่ตัวแสบได้ใจไปทำไม !

“น้อยนักที่เด็กรุ่นนี้จากสนใจผ้าทอพื้นเมืองและมุ่งมั่นในการพัฒนาสืบสานนะคุณดินว่าไหม เอยเป็นความหวังของเราจริงๆ นี่น้าก็อยากให้เขามาทำประจำให้ที่โครงการนะ แต่น้องบอกอยากขอเรียนต่อโทก่อน ทำไงได้ ก็ต้องรอนั่นล่ะนะ”

คุณสมถวิลยิ้มให้หลานสาวลูกเพื่อนอย่างเอ็นดูก่อนขอตัวไปตรวจดูส่วนอื่น เหลือหนุ่มสาวที่ยังคงยืนประจันหน้ากันโดยมีหุ่นที่สวมชุดผ้าทอขนแกะแสนสวยยืนคั่นกลาง สรัสวตีเลิกสนใจหนุ่มหล่อขวัญใจคนพื้นที่ที่วันๆ จ้องแต่จะหาเรื่องเธอด้วยการหันไปขยับชุดบนตัวหุ่นให้เข้าที่แทน  

“ตอนนี้ก็ยังสนุกไฟแรงอยู่ อีกหน่อยล่ะ เกิดมีแบรนด์เสื้อผ้าดังๆ เรียกตัวไปทำงานให้ หรือต้องเปิดร้านของตัวเอง งานช่วยชาวบ้านตรงนี้จะทำไปได้สักแค่ไหนกัน” เพียงดินมองเธอทำงานเงียบๆ ก่อนเอ่ยถามขึ้น สรัสวตีชะงักมือ น้ำเสียงที่ส่งคำถามมาไม่มีแววดูถูกหรือประชดประชัน เพียงดินถามเพราะต้องการคำตอบจริงๆ สรัสวตีคือความหวังครั้งใหม่ที่จะช่วยต่อลมหายใจให้งานหัตถกรรมท้องถิ่น หลายคนที่มาช่วยตรงนี้มักท้อแท้กลางทางกับอุปสรรคหลายอย่าง โดยเฉพาะเรื่องความก้าวหน้าและค่าตอบแทนที่สู้งานภาคเอกชนไม่ได้เลย และนั่นทำให้คนเก่งเหล่านั้นต้องละทิ้งงานปิดทองหลังพระแบบนี้ไปในที่สุด 

คุณหนูแห่งไร่วริศวงศ์ยิ้มบางเบา “เอยเองก็ไม่รู้อนาคตหรอกค่ะพี่ดิน แต่ถ้ามีแบรนด์ดังๆ ติดต่อมาให้ไปทำงานด้วยเอยก็คงไปนะ ไปเอาเงิน ไปเอาประสบการณ์ ไปเอาคอนเนคชั่น ตอนนี้เอยยังเป็นเหมือนเด็กเริ่มตั้งไข่ ยังไม่รู้เรื่องอะไรอีกเยอะมาก และยังไม่พร้อมที่จะเป็นความหวังของใคร ถ้าเราอยากจะพัฒนาคนอื่นให้ได้อย่างยั่งยืน ตัวเราก็ต้องแข็งแรงก่อนจริงไหมคะ”

หนุ่มสาวสบตากัน เพียงดินยิ้มน้อยๆ ให้กับคำตอบของเธอ มันไม่ได้คมคายยอกย้อน ตรงกันข้าม มันกลับเป็นคำตอบที่ยืนอยู่บนความเป็นจริงของโลก จริงใจและถ่อมตัว แต่ก็แฝงไปด้วยความมุ่งมั่นและศรัทธาที่มี

ห้วงความเงียบแปลกๆ ที่เกิดขึ้นเพียงชั่ววินาทีถูกทำลายลงด้วยเจ้าหน้าที่โครงการที่รุดเดินเข้ามาหาเพียงดิน

“วิทยุมาว่าคณะใกล้จะถึงกันแล้วล่ะ ไปเตรียมตัวเถอะคุณดิน ท่าน ผ.อ. ก็เตรียมลงมาต้อนรับแล้ว”

ขบวนรถขับเคลื่อนสี่ล้อหลายคันค่อยๆ จอดสนิทอยู่บริเวณลานว่างหน้าที่ทำการศูนย์ฯ เพียงดินยืนอยู่ด้านหลังผู้อำนวยการหากสายตาของเขาพุ่งตรงไปที่รถสีขาวคันใหญ่ที่ปักธงชาติคีราลัย ธงสีน้ำเงินที่มีรูปยอดเขาสูงขนาบด้วยเสือดาวหิมะและพญาอินทรีที่กำลังสะบัดท้าทายด้วยแรงลม เพียงดินมองเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้าด้วยแววตาที่มีประกายประหลาดบางอย่างที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เกษตรกรหนุ่มวุ่นวายอยู่กับงานที่ตัวเองรักและสนใจทั้งวันจนลืมนึกถึงวินาทีนี้...วินาทีที่เขากำลังจะได้เผชิญหน้ากับ ปารัช พลเทวา เป็นครั้งแรกในรอบยี่สิบสองปี...

ผู้ชายที่เพียงดินเชื่อหมดใจว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริงในการสังหารหมู่ครอบครัวของเขา ! 

สองมือกำแน่นไม่รู้ตัว ดวงตาแข็งกร้าวจ้องเขม็ง ก่อนจะพยายามผ่อนตัวเองให้สงบและนิ่งเฉย สงบจนเพียงดินเองก็นึกไม่ถึงว่าหัวใจของเขาจะเต้นได้มั่นคงถึงเพียงนี้ทั้งที่ตอนนี้ชายหนุ่มควรจะพลุ่งพล่านระรานอย่างที่สุด ไม่รู้ว่าเพราะหัวใจที่ด้านชาหรือเป็นเพราะความเจ็บแค้นที่เขาพยายามกดฝังไว้ในหลุมลึกแห่งอดีต พยายามบอกตัวมาตลอดตั้งแต่เล็กจนโตว่าเหตุการณ์เหล่านั้นคือฝันร้ายและเขาต้องลืมให้หมด ทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว...มันสลักแน่นตอกตรึงอยู่ในทุกความรู้สึกนึกคิดของเพียงดินไม่เคยเลือนหายไปไหนเลย

ผู้อำนวยการโครงการรุดเข้าไปต้อนรับทันทีที่ ปารัช พลเทวา ประธานาธิบดีแห่งคีราลัยก้าวลงจากรถด้วยท่าทางผ่าเผยมากไปด้วยบารมี ในขณะที่บุตรชายนั้นเหมือนกำลังทำหน้าที่เป็นประชาสัมพันธ์เอกให้บิดาด้วยการแจกรอยยิ้มแห่งมิตรภาพไปถ้วนทั่ว ปารัชถูกขนาบข้างด้วยรัฐมนตรี ตำรวจ ผู้ติดตามทั้งฝั่งไทยและคีราลัย และในจำนวนนั้น เจ้าของไร่มอกกำปอก็พลันเห็นนักธุรกิจใหญ่จากนิวยอร์กยืนสูงเด่นเป็นสง่าอยู่ด้านหลังท่านผู้นำ

เหมราช แฮมิลตัน ประสานสายตากับพี่ชายฝาแฝดของเก็ดถวาชั่วเสี้ยววินาทีก่อนเลิกคิ้วให้เป็นการทักทาย ผู้อ่อนวัยกว่าทำหน้าถมึงทึงรับอย่างไม่ผิดความคาดหมาย ทริปเปิลเอชหัวเราะในคอเบาๆ ก่อนที่อารมณ์ดีๆ ของเขาจะถูกขัดจังหวะด้วยสมาร์ทโฟนที่สั่นขึ้นแรงๆ จากข้อความที่ได้รับเข้ามา ชายหนุ่มยิ้มกริ่มเมื่อเห็นชื่อคนส่ง แต่เมื่ออ่านจบในวินาทีต่อมาคิ้วหนาๆ ก็แทบผูกเป็นโบว์

‘คุณเหมราชคะ ฉันกำลังจะถึงแม่ลาน้อย ขอรบกวนเวลาหลังจากคุณทำงานเสร็จสัก 2-3 นาทีเพื่อรับของนะคะ’

เดี๋ยว...อะไรนะ ! เก็ดถวากำลังจะถึงแม่ลาน้อย ? นี่แม่เจ้าประคุณขับรถข้ามภูเขามาจากเชียงรายทั้งที่เขาห้ามไว้แล้วเนี่ยนะ ! ทายาทคนโตแห่งแฮมิลตันนึกถึงน้องสาวคนเล็กแสนดื้ออย่างบุษราณีขึ้นมาครามครัน ยังไม่ทันจะทอดถอนใจให้กับความรั้นของคุณหมอ ข้อความสั้นก็ถูกส่งเข้ามาอีก

‘อย่าบอกดินนะคะว่าฉันมา ไม่อยากให้เขาโมโหค่ะ ฉันจะหลบไปรอคุณอยู่ที่สวนด้านล่างระเบียงที่ทำการศูนย์ ด้านที่ติดกับนาขั้นบันไดนะคะ ถึงแล้วจะบอกอีกทีค่ะ’

เหมือนเฟลอร์เป๊ะอย่างกับโคลนนิ่งกันมาให้ตาย ! กรรมสนองชัดๆ จะมีคำไหนตรงกว่านี้อีก เหมราชส่ายหัวก่อนพยายามหันกลับมาโฟกัสที่เหตุการณ์สำคัญตรงหน้า ท่านผู้อำนวยการกล่าวต้อนรับและจับมือกับท่านประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ ก่อนรายงานสั้นๆ ถึงประวัติความเป็นมาของศูนย์พัฒนาแห่งนี้ แล้วจึงผายมือไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลัง 

“ผมขอแนะนำให้ท่านรู้จักคุณเพียงดิน สุคนธ์พิสุทธิ์ เขาเป็นนักวิชาการเกษตรอิสระ แต่มาช่วยงานให้โครงการหลวงอยู่ตลอดครับ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเกษตรอินทรีย์และการเพาะปลูกบนที่สูง มาช่วยโครงการวิจัยพืชเมืองหนาวให้กับโครงการหลวงอยู่หลายแห่ง ตามที่ท่านประธานาธิบดีสนใจในเรื่องการปลูกนาข้าวขั้นบันไดรวมถึงกาแฟและไม้เมืองหนาวอื่นๆ ที่แม่ลาน้อยนี่เป็นตัวอย่างการพัฒนาพืชเหล่านี้ที่ประสบความสำเร็จมาก คุณเพียงดินพูดภาษาอังกฤษได้ดีมาก เชิญคุณเพียงดินอธิบายต่อได้เลยนะครับ” 

ปารัช พลเทวา ยื่นมือออกมา พลันสายตาของเขาที่ได้ปะทะกับนักวิชาการหนุ่มที่มาต้อนรับนั้นก็ราวกับมีแรงปะทะมหาศาลที่อัดแน่นจากรอบทิศ เด็กหนุ่มรุ่นลูกตัวสูงใหญ่ผู้เข้มขรึมด้วยหนวดเคราที่ขึ้นเป็นไรจาง ผิวสีแทนเกรียมแดด ดวงตาคมกล้าแกร่งส่งสะท้อนมาราวกับพญาอินทรี และมีใบหน้าที่ทำให้หวนคิดถึงคนบางคนในอดีตขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ผู้นำสูงสุดแห่งคีราลัยตัวชาวาบอย่างไม่รู้สาเหตุ ตอนที่มือกร้านๆ ของอีกฝ่ายจับกระชับแล้วบีบเบาๆ เป็นภาพที่มีความหมายถึงมิตรไมตรี แต่ปารัชกลับรู้สึกผวาสะท้านเมื่อดวงตาของเพียงดินไม่หลบและไม่อ่อนแสงลงแม้แต่น้อยแม้จะยืนอยู่เบื้องหน้าผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘ประธานาธิบดี’

“ยินดีที่ได้พบ...คุณ...เพียงดิน



**************

ตัวละครครบๆ นี่เขียนยากจริงๆ ค่ะ ขอมา 30% ก่อนนะคะ -*-

เป็นตอนที่ต้องขยี้หลายอย่าง ทั้งเรื่องอดีตของปารัช เพียงดิน และหมอแคท

ทั้งเรื่องของพี่เฮคและหมอ ทั้งเรื่องพี่เฮคและปารัช เรื่องพี่ดินกับน้องเอย 

แล้วยังจะมีภวันติและหมอแคทแทรกเข้ามาในตอนหน้าด้วย หุหุ

อีรุงตุงนังกันเหลือเกินออเจ้าเอย 555 สูดยาดมแปรบ -*-

เอาค่ะ ไม่เป็นไร สู้กันต่อไป สัญญาว่าในช่วงเครียดๆ งงๆ เราจะสลับให้พี่เฮคกะหมอกุ๊กกิ๊กกันเรื่อยๆแก้เครียด 5555 

ขอบคุณทุกคอมเมนต์นะคะ

แจ้งเอาไว้ว่า สุดฟ้า...คีราลัย เป็นนิยายที่จะยาวแน่ๆ ค่ะ (น่าจะไม่ต่ำกว่า 300 หน้า A4)

รายละเอียดเยอะมากค่ะ อยากให้ทุกคนที่รอพี่เฮคได้เต็มอิ่มกับเรื่องราวของพี่เค้าจริงๆ

และด้วยสไตล์การเขียนของผู้เขียนแล้วไม่ใช่แนวรวบรัดจัดเร็วเป็นรถด่วน

ทุกอย่างจะค่อยๆไร่ระดับไปพร้อมปริศนาที่ค่อยๆ เผยทีละอย่าง

ซึ่งโทนเรื่องจะแตกต่างกับสุดเส้นแสงเงา ที่เน้นสืบสวนและแอคชั่นชัดเจน

จะพยายามให้ไม่เยิ่นเย้อนะคะ แต่จุดที่คิดว่าควรจะต้องอธิบายก็ต้องเขียนไว้ค่ะ

ดังนั้น ผู้อ่านที่ไม่เคยอ่านนิยายของ Clair de Lune อาจรู้สึกว่าน่าเบื่อหรือบรรยายอะไรเยอะแยะ

ชอบอ่านเรื่องเร็วๆ บทสนทนาเยอะๆ ในจุดนี้

ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงนะคะ อย่างไรก็ขอขอบพระคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ^^

ซึ่งในเรื่องนี้ Clair de Lune ขอเรียนแจ้งทุกท่านไว้อีกครั้งว่า

เป็นเรื่องที่ข้าพเจ้าเขียนไป อัพไป ไม่ได้มีสต็อกไว้

ดังนั้น จึงไม่สามารถเขียนเสร็จได้ทันงานหนังสือในเดือนนี้ได้แน่นอน

แต่จะพยายามให้ออกวางจำหน่ายให้ได้ในงานหนังสือเดือนตุลาคมค่ะ

ดังนั้น ปากำลังใจส่งมาให้กันด้วยนะคะ จะพยายามฮึบอย่างที่สุดค่า


ขอบพระคุณค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 210 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #375 T0R1 (@T0R1) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 14:04
    เรื่องดูจะตึงเครียด มาแอบหลุดขำกับกรรมตามสนองพี่เฮค รู้อย่างนี้แล้ว พี่เฮคต้องเลิกขวางน้องนะคะ
    #375
    1
    • #375-1 yuisorracha (@yuisorracha) (จากตอนที่ 12)
      6 กันยายน 2561 / 10:10
      อ่านแล้วชอบมากค่ะ ครบรสทีเดียว ไม่ได้มองชื่อผู้เขียนเลยเพิ่งรู้ว่า สุดเส้นแสงเงา ที่มีอยู่บนชั้นก็เป็นของไรท์ท่านนี้เช่นกัน
      #375-1
  2. #371 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 13:26
    คุณหมอมารับสร้อยจริงๆด้วย พี่ดินใจเย็นๆนะ รอมาได้ตั้งนานรออีกหน่อยก็ไม่สาย
    #371
    0
  3. #307 JahJie_2 (@JahJie_2) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:35
    ออเจ้าข้ารอเจ้าอยู่โปรดรีบลงเถิด มันค้างคาใจ😂
    #307
    0
  4. #306 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 21:39
    ออเจ้า ได้โปรด ลงอีกสักนิดหนาเจ้าคะ มันค้างคา มากมาย เจ้าค่ะ
    #306
    0
  5. #305 tika006 (@tika006) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 20:45
    ออเจ้า เขียนลงไม่กั๊กนี่ก็จักเป็นพระคุณยิ่งนักแล้ว
    #305
    0
  6. #304 veitan (@veitan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 20:10
    เป็นกำลังใจให้นะออเจ้า สู้ๆค่ะคุณแคลร์ ^^
    #304
    0
  7. #303 cheewasakorn (@cheewasakorn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 11:28
    ส่งกำลังใจไปให้ค่ะ.... สู้ๆ นะคะ
    #303
    0
  8. #302 Pencil (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 09:22
    สนุกค่ะ ลุ้นทุกตอนเลย
    #302
    0
  9. #301 B_bonita_A (@B_bonita_A) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 07:54
    สู้ๆค่า รอคิดตามอยู่นะคะ
    #301
    0
  10. #300 sodazaair (@sodazaair) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 05:58
    ชอบค่ะสู้ๆ
    #300
    0
  11. #299 pawanrattuk (@pawanrattuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 05:56
    เป็นกำลังใจค่ะ รออยู่ทุกวัน อิอิ
    #299
    0
  12. #298 cuties_mm (@cuties_mm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 04:35
    รอทุกวันค่ะ สู้ๆ
    #298
    0
  13. #297 renzy (@renzy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 03:27
    สนุกค่ะ รออัพทุกวันเลยค่ะ
    #297
    0
  14. #296 Chularat Wankhruea (@maiza88) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 01:29
    ส่งกำลังใจไปอย่างเร็วเลยค่ะ
    #296
    0
  15. #295 nuii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 01:24
    รอแน่นอนคะ ยิ่งยาวยิ่งชอบ เขียนไปเลยคะ รออ่านทุกวัน

    เป็นกำลังใจให้สุดๆคะ
    #295
    0
  16. #294 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 00:02
    ส่งกำลังใจให้ตลอดๆๆๆ
    #294
    0
  17. #293 Wan Lawan (@wanlawan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 00:02
    55555ปากำลังไปให้ สามกระบุงโกยค่าาา. ได้รับยัง ชอบบบบค่า รอได้ๆๆๆ
    #293
    0
  18. #292 สุชลธร (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:55
    รอทุกวันค่า
    #292
    0
  19. #291 natda9 (@natda9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:54
    ชอบค่า ✌🏻✌🏻
    #291
    0
  20. #290 gibbsfreeenergy (@gibbsfreeenergy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:54
    ปารัชจะสงสัยมั้ย แต่ถ้าเจอเคท ต้องสงสัยหนักมาก
    #290
    0
  21. #289 Filmpeace (@Filmpeace) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:48
    รออออค่า เป็นกำลังใจให้นะคะ รู้สึกถูกจริตกับเรื่องนี้ แนวนี้ รอซื้อนส.ด้วยคริๆ
    #289
    0