สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light [ตีพิมพ์ สนพ. ทัช]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 145,115 Views

  • 1,210 Comments

  • 1,390 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,828

    Overall
    145,115

ตอนที่ 11 : Chapter 6 (2): เส้นขนานที่พานพบ | Convergent parallel [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 160 ครั้ง
    19 ต.ค. 61

       

สุดฟ้า...คีราลัย | At First Light

Chapter 6 (2)

เส้นขนานที่พานพบ | Convergent parallel

     

        เหมราช เฮคเตอร์ แฮมิลตัน ใช้เวลาคืนนั้นภายในบ้านโบราณทรงโคโลเนียลริมแม่น้ำเจ้าพระยาย่านเทเวศร์ซึ่งเป็นบ้านเก่าของมารดา ชายหนุ่มอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงนอนและหนังสือเล่มหนาที่เพิ่งได้มา เขาถือมันพร้อมแท็ปเล็ตประจำตัวออกมาทรุดนั่งข้างโต๊ะเตี้ยที่ระเบียงกว้างริมน้ำ แสงไฟวิบวับที่สะท้อนท้องน้ำและวิวอลังการของสะพานพระรามแปดในยามค่ำคืนที่ทริปเปิลเอชเคยหลงใหลหนักหนาในวันนี้กลับไม่อาจดึงสายตาของชายหนุ่มไปจากหนังสือเล่มใหญ่ในมือเขาได้

ซีอีโอแห่งแฮมิลตันโฮเต็ลส์เวิร์ลด์ไวด์เปิดหนังสือในมือพรวดเดียวไปที่ส่วนท้ายของเล่มราวกับมีแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น เขาเพ่งมองที่ภาพหมู่ราชวงศ์ดารัณวัตรูปสุดท้ายนั้นอย่างครุ่นคิด ก่อนพลิกหน้าต่อไปอย่างช้าๆ ภาพโศกนาฏกรรมในคืนนั้นภายใน ‘ทิปปติคีรี’ หรือพระราชวังหลวงแห่งคีราลัยปรากฏขึ้นพร้อมคำอธิบายภาษาอังกฤษเรียงตามลำดับเหตุการณ์ เหมราชอ่านทุกตัวอักษรอย่างสนใจจนกระทั่งถึงภาคผนวกที่เป็นพระฉายาลักษณ์ของพระบรมวงศานุวงศ์แต่ละพระองค์ที่สิ้นพระชนม์ในคืนนั้น เหมราชมองพระพักตร์ของเจ้าหญิงเจ้าชายที่จากไปในคืนนั้นอย่างสะเทือนใจ เพราะมีทั้งเจ้านายรุ่นอาวุโส หนุ่มสาว ไปจนถึงเด็กห้าขวบที่ต้องตกเป็นเหยื่อความคลุ้มคลั่งของเจ้าชายทัตตกร

ทายาทแฮมิลตันพลิกไปจนถึงหน้าเกือบสุดท้ายแล้วเขาก็สะดุดกึกกับบุคคลในรูปที่เขาเพิ่งได้เห็นชัดๆ

พระสนมมาลตี...ชายหนุ่มเพ่งพินิจใบหน้าของท่านอย่างพิจารณา ในภาพนี้ด้วยวัยของท่านน่าจะอยู่ราวๆ ยี่สิบปลายๆ งดงามละมุนละไมราวกับภาพวาดโบราณ พระสนมอยู่ในชุดผ้าไหมปักแบบพื้นเมืองสีฟ้าอ่อน ผมเกล้ามวยต่ำเรียบร้อย คิ้วเข้ม ดวงตากลมโต เครื่องหน้าชัดแทบไม่ต้องพึ่งเครื่องสำอาง

เหมราชสะดุดกึกเมื่อหวนคิดไปถึงคนๆ หนึ่งที่เขาเคยได้มองหน้าเธอชัดๆ แล้วนึกชื่นชมอยู่ในใจแบบนี้

สวยเหมือนภาพวาดโบราณ งามแบบไม่ต้องพึ่งเครื่องสำอาง...เก็ดถวา....

ชายหนุ่มก้มลงมองที่รูปถ่ายของพระสนมแห่งกษัตริย์คีราลัยอีกครั้ง คราวนี้เหมราชก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อพิศดูอย่างละเอียดถ้วนถี่แล้วก็พบว่าที่คอของพระสนมมาลตีมีสร้อยเส้นหนึ่งที่คุ้นตาเขานัก หัวใจของราชสีห์หนุ่มเต้นรัว จี้กลางสร้อยนั่นเป็นรูป...เกล็ดหิมะ?

สองขาลุกขึ้นพรวดรีบเข้าไปหยิบสร้อยเส้นสำคัญของคุณหมอเก็ดถวาที่เขาเก็บไว้มิดชิดในห้องนอนออกมาเทียบกัน ภาพในหนังสือนั้นเห็นไม่ชัดเพราะภาพไม่ได้ใหญ่มากและสาบเสื้อของพระสนมมาบังไว้บางส่วน แต่ถ้าเทียบกันจากตรงนี้แล้วก็ถือว่า...คล้ายมาก

มากจนทำให้ทริปเปิลเอชขนลุกขึ้นมาเบาๆ แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ถึงเพียงดินและเก็ดถวาจะมีใบหน้าละม้ายพระสนมมาลตี เป็นฝาแฝดชายหญิงเหมือนพระโอรสและธิดาของท่าน แถมทั้งยังมีสร้อยที่ดูคล้ายคลึงราวกับเป็นเส้นเดียวกัน แต่...รูปพระศพเจ้าฟ้าฝาแฝดก็มีให้เห็นอยู่ ศาสตราจารย์แลมเบิร์ตบันทึกไว้ชัดเจนว่าถึงพระศพจะไหม้เกรียมจนดูด้วยตาเปล่าไม่ออกว่าเป็นใคร แต่ก็มีการพิสูจน์อัตลักษณ์จากแพทย์หลวงแล้วว่าคือพระองค์จริงๆ

ดังนั้น...ไม่มีทางแน่...คงเป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น เหมราชเป่าลมออกปากอย่างรู้สึกหนักอึ้งอย่างไรบอกไม่ถูก เขาปิดหนังสือเล่มหนาดังปังก่อนเอนกายลงบนหมอนสามเหลี่ยม รับลมเย็นจากแม่น้ำให้ผ่อนคลายแต่ก็ยังไม่วายหยิบสร้อยเกล็ดหิมะออกมาดูพลางคิดอะไรไปเรื่อย

“ฮัลโหล พี่ชาย” เสียงคนคุ้นเคยที่ดังขึ้นไม่ไกลทำให้คุณชายใหญ่หลุดจากภวังค์ 

“เฮ้...แมกซ์ !” แมกซิมัส แฮมิลตัน เดินเข้าบ้านมาถึงระเบียงริมน้ำพร้อมขวดไวน์ราคาแพงในมือ เขาคือทายาทคนรองแห่งแฮมิลตัน ลูกชายคนโตในจำนวนลูกสามคนของโจเซฟ แฮมิลตัน มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของเหมราชและมีอายุอ่อนกว่าพี่ใหญ่เพียงปีเดียว แต่บุคลิกของสองหนุ่มดูจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แมกซิมัสเป็นคนขรึมจัด เงียบ พูดน้อย ใจเย็น แต่สมองนั้นมีความคิดด้านสร้างสรรค์ที่กว้างไกล เขาเป็นหนุ่มแฮมิลตันคนเดียวที่เรียนจบทางด้านการผลิตรายการโทรทัศน์มาโดยตรงไม่ได้เรียนสายการโรงแรม วิศวกรรมหรือสถาปัตย์อย่างพี่น้องคนอื่น แมกซิมัสเปิดบริษัทโปรดักชั่นผลิตซีรีส์และรายการป้อนสถานีโทรทัศน์ที่มีชื่อว่า MaxH  ควบคู่ไปกับการบริหารงานโรงแรมได้อย่างลงตัวแม้จะเหนื่อยอยู่มากในบางที จนตอนนี้เขากลายเป็น ‘Show runner’ หรือผู้ที่ควบคุมการผลิตซีรีส์ย้อนยุคกึ่งแฟนตาซียอดฮิตคนดูถล่มทลายออกฉายทั่วโลก และกำลังจะสร้างซีซั่นใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมด้วยการตระเวนถ่ายทำในหลายประเทศรวมทั้งประเทศไทย และนั่นทำให้เขาต้องมาสำรวจสถานที่ถ่ายทำในเมืองไทยในช่วงเวลาเดียวกับที่พี่ชายมาคุยธุรกิจพอดิบพอดี

แมกซิมัสวางขวดไวน์ลงบนโต๊ะเตี้ยพร้อมเรียกหาแก้วไวน์สามแก้วจากแม่บ้าน เหมราชฉงนก่อนจะกลอกตาอย่างเซ็งๆ เมื่อเห็นเจ้าของแก้วไวน์แก้วที่สามเดินยิ้มเผล่เข้ามาสมทบ

“สวัสดีคร้าบ พี่ชาย”

“ใครพี่มึง” ทริปเปิลเอชแยกเขี้ยวใส่ วิคเตอร์ นอร์แมน ว่าที่น้องเขยไม้เบื่อไม้เมาของเขา “นี่มึงมาเจ๋ออะไรที่นี่เนี่ย”

วิคเตอร์หัวเราะ ไม่ถือสาวาจาระคายหูกับหน้าเหี้ยมๆ ของว่าที่พี่เมียเลยแม้แต่น้อย ท่าทางน่ากลัวของเฮคเตอร์กลายเป็นเรื่องสนุกของเขา ใครๆ ก็รู้ ยิ่งสนิทมากคุณชายเฮคเตอร์ก็จะยิ่งหยาบคายด้วยเป็นปกติ 

“คุณพี่เมียครับ ผมเป็นเจ้าของนิยายที่แมกซ์ซื้อไปทำซีรีส์จนฮิตทั่วโลกนี่ไงสงสัยลืมไปแล้ว และผมได้รับเชิญให้มาเขียนบทในซีซั่นใหม่นี่ด้วย ผมเลยต้องมาดูโลเคชั่นกับโชว์รันเนอร์นี่ไงครับ” เจ้าหนุ่มรุ่นน้องจอมยียวนลอยหน้าลอยตาน่าชกปากสักทีสองที “แล้วก็มาดูความคืบหน้าเรื่องสถานที่จัดงานแต่งงานของผมกับน้องสาวคุณชายด้วยไง”

“แล้วเฟลอร์มาด้วยรึเปล่า”

“เบบี๋ยังวุ่นวายเรื่องแก้ชุดเจ้าสาวอยู่ที่ฮ่องกงอยู่เลย พรุ่งนี้ถึงจะตามมา” เฮคเตอร์เบือนหน้าอย่างหมั่นไส้ ‘ไอ้ลูกหมาวิคเตอร์’ เสียเต็มประดาจนพี่ชายรองอย่างแมกซิมัสขำร่วน

“นึกว่าแกจะค้างที่โรงแรมเสียอีกเฮค” สองพี่น้องกับอีกหนึ่งเขยชนแก้วไวน์แดงกลิ่นหอมละมุน แมกซิมัสเสร็จจากงานเลยโทรหาพี่ชายเพื่อชวนดื่มด้วยกัน “นี่ไม่ได้มากวนใช่ไหม ทำงานอยู่รึเปล่า”

เหมราชโบกมือปฏิเสธ “ไม่เลย ไหนๆ ก็อยู่เมืองไทยหลายวัน มาเฝ้าบ้านให้แม่บ้าง เบื่ออยู่บนตึกแล้วด้วย อยู่มาทั้งชีวิต มานั่งรับลมแม่น้ำฟังเสียงเรือเสียงน้ำแบบนี้ก็สบายใจดี ดีเลยมีแกมากินเหล้าด้วย คืนนี้ค้างนี้เลยสิ ให้ป้ารัตน์แกเตรียมห้องให้แล้ว จะได้ดื่มเต็มที่ไม่ต้องขับรถกลับโรงแรม”

“ทริปเปิลเอชออกปากชวนขนาดนี้จะไปขัดได้ยังไง จริงไหมวิค” พ่อหนุ่มวิคทำหน้าประจบได้ปลอมมากจนเจ้าของบ้านทั้งขำทั้งระอา

“ ป้าโรสสุดยอดจริงๆ ที่ยังรักษาบ้านหลังนี้ไว้ได้” แมกซิมัสมองไปรอบบ้านโบราณอายุกว่าเจ็ดสิบปีที่ป้าสะใภ้ยังดูแลรักษาให้มีสภาพดีเยี่ยมอย่างชื่นชม “บ้านเก่าริมน้ำเหลือน้อยลงทุกวัน กลายเป็นโรงแรม คอนโด ร้านอาหาร ชอปปิ้งมอลล์ ไปหมดแล้ว” 

พี่ชายยิ้ม นี่แหละที่เขาบอกใครต่อใครเสมอว่าตัวเองนั้นมีเลือดตะวันออกที่แสนเข้มข้น คุณนายมัทนาเป็นคนไทยแท้มีเชื้อสายขุนน้ำขุนนางที่ถวายงานพระเจ้าแผ่นดินกันมาทุกรุ่นตั้งแต่อดีต แม่จึงเป็นคนไทยผู้เชิดชูสถาบัน รักบ้านเกิด รักวิถีชีวิตศิลปะวัฒนธรรมและมีทั้งศรัทธาความเชื่อที่แสนจะ ‘Very Thai’ จนบางทีลูกๆ ก็งงว่ามาแต่งงานกับหนุ่มนิวยอร์กเต็มขั้นอย่างพ่อเขาได้อย่างไร พอถามพ่อเรื่องนี้ ท่านก็ได้แต่ยิ้มแล้วบอกแค่ว่า รักแม่ก็เพราะความ ‘Very Thai’ ของคุณนายนั่นล่ะ

“เป็นไงบ้างล่ะแมกซ์ ดูโลเคชั่นวันนี้ สรุปได้ไหม มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า” แม้แต่ในบรรยากาศชิลๆ แต่เหมราชก็ยังไม่ลืมไถ่ถามถึงเรื่องงานของน้องตามประสาพี่ใหญ่ที่คอยดูแลทุกอย่างให้กับทุกคนในครอบครัว

“โอเคอยู่ น่าจะเป็นถ้ำแถวกระบี่หรือพังงานี่ล่ะ ทำงานง่ายหน่อย มีทางรถ ขนอุปกรณ์ขนทีมเข้าไปได้ บางส่วนอาจไม่เป๊ะตามที่คิดไว้แต่ก็ซีจีไอ*ช่วยได้” แมกซิมัสอธิบายในขณะที่พี่ชายฟังอย่างตั้งใจ

“แล้วนี่แกเป็นไงเฮค เห็นในข่าวนี่กลายเป็นคนใกล้ชิดท่านประธานาธิบดีไปแล้วเรอะ” 

เหมราชมองแก้วไวน์ในมือ ดวงตาคมนั้นจริงจังมุ่งมั่น “โปรเจ็คท์ใหญ่ แต่ถ้าทำได้ จะไม่ใช่มีแต่เราหรอกที่จะได้ คนคีราลัยเองก็จะได้ประโยชน์มหาศาลเช่นกัน เป็นโปรเจ็คท์ที่ถ้าตกไปอยู่ในมือของพวกเห็นแก่ได้มันต้องสูบจนประเทศนั้นพินาศแน่”

ทั้งสนามบิน ถนน ทางรถไฟ โรงงาน โรงไฟฟ้า โรงแรม งานก่อสร้างระดับอลังการทั้งนั้น จริงของเหมราชอย่างเถียงไม่ได้ โครงการที่ใช้งบประมาณแผ่นดินมากมายขนาดนี้มันคือแหล่งขนมหวานของบรรดานักลงทุนที่มุ่งหาแต่กำไร ถ้าประธานาธิบดีไม่ลงมาดูแลเองอย่างถ้วนถี่จะทำให้เกิดการคอร์รัปชั่นได้อย่างง่ายดาย ปารัชพิจารณาเรื่องนี้มาหลายปีจนกระทั่งถึงเวลาที่เหมาะสมที่จะลงทุน และสิ่งที่แฮมิลตันกำลังจะได้ทำไม่ผิดอะไรกับการสร้างบ้านสร้างเมือง เรียกได้ว่าเป็นการยกระดับความเจริญของประเทศๆ หนึ่งเลยทีเดียว

“งั้นแกก็ต้องไปอยู่คีราลัยที่ละนานๆ ละสิเนี่ย โปรเจ็คท์ใหญ่ขนาดนี้ถ้าไม่คุมเองคงเละ สภาพภูมิประเทศที่นั่นยิ่งหฤโหดอยู่ด้วย แถมท่านผู้นำเองก็ดูไม่อยากดีลกับใครนอกจากนาย”

คุณชายใหญ่พยักหน้าอย่างหนักใจ “คงต้องเป็นอย่างนั้นในช่วงแรกๆ ต้องฝากพวกแกดูงานส่วนอื่นทางนี้แทนฉันด้วย” 

“สบายมาก แกไม่ต้องห่วงทางนี้หรอก พวกเรามีอีกตั้งห้าคน สะใภ้อีกสอง เขยอีกหนึ่ง ช่วยกันเต็มที่อยู่แล้ว ที่คีราลัยจำเป็นต้องมีแกมากกว่าแน่”

เขยหนึ่งเดียวปั้นหน้ายิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยจนคุณว่าที่พี่เมียอยากจะซัดให้ วิคเตอร์กระดกไวน์จนหมดแก้วถึงได้สังเกตเห็นหนังสือเล่มใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะ เขาเป็นอดีตนักข่าวเดนตายที่กลายใสเป็นนักเขียน หนังสือเล่มใหญ่กว่าสมุดโทรศัพท์ขนาดนี้ไม่อาจรอดสายตาของ วิคเตอร์ นอร์แมน ไปได้

“คุณมีหนังสือเล่มนี้ด้วยหรือเนี่ยคุณเฮคเตอร์ โคตรเจ๋งเลย รู้ไหมว่ามันลิมิเต็ดมาก ทั้งโลกมีแค่สามพันก็อปปี้เท่านั้น หาซื้อยากมาก ตอนนี้ก็หาอ่านได้ในตามหอสมุดของเมืองใหญ่ๆ เท่านั้น คีราลัยเองยังห้ามขายเลยนี่...โอ๊ะ” 

เหมราชใจหายวาบตอนที่ว่าที่น้องเขยมองเห็นสร้อยเกล็ดหิมะที่เขาวางไว้บนปกหนังสือแบบยังไม่ทันเก็บ

“ฮั่นแน่ นี่คุณพี่เมียซื้อสร้อยไปให้สาวที่ไหนครับเนี่ย” ไม่แซ็วเปล่า นายวิคเตอร์ตัวแสบยังเขยิบตัวมามองสร้อยเส้นนั้นใกล้ๆ อย่างสนอกสนใจ สีหน้าใคร่รู้ของเขาค่อยๆ จริงจังขึ้นเรื่อยๆ 

“มีอะไร”

วิคเตอร์หยิบสร้อยเกล็ดหิมะขึ้นมาให้หันหาแสงไฟอย่างชัดๆ “พลอยตรงกลางนี่ ตอนเช้าเป็นสีอะไรครับ”

“เขียวๆ อมน้ำเงินมั้ง”

“อืม ตอนเช้าเป็นน้ำเงินเขียว ตอนกลางคืนเป็นสีทับทิม พลอยเปลี่ยนสีได้ตามแหล่งกำเนิดแสง นี่ทริปเปิลเอชลงทุนเปย์พลอยอเล็กซานไดรท์ให้สาวเลยหรือครับ เลือกเก่งนะเนี่ย ผมว่าอเล็กซานไดรท์ดูมีอะไรๆ มากกว่าเพชรเพราะมันเปลี่ยนสีได้นี่แหละ เม็ดนี้นํ้างามมาก แปลกตรงมีตาแมวด้านในที่เคลื่อนไหวไปมาได้อย่างกับมีชีวิตแน่ะ” นักเขียนพันล้านผู้มีมันสมองเหมือนห้องสมุดเคลื่อนที่พิจารณาอย่างครุ่นคิด แมกซิมัสถึงกับต้องยื่นหน้าเข้ามาสนใจไปด้วย

“อเล็กซานไดรท์ ?” เหมราชยังสงสัย วิคเตอร์อธิบายต่อแบบลื่นปรื๊ดตามประสาหนุ่มผู้รอบรู้

“อเล็กซานไดรท์ของแท้ต้องเป็นแร่คริสโซเบิลนะครับ แข็งเป็นอันดับสามรองจากเพชรและทับทิมทีเดียว บางคนคิดว่าเป็นพวกเดียวกับแซฟไฟร์หรือโกเมนซึ่งไม่ใช่  มันถูกขุดพบครั้งแรกในเหมืองมรกตแถวเทือกเขาอูราลในรัสเซียเมื่อเกือบสองร้อยปีที่แล้วนี่เอง ได้นำถวายพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่สองแห่งรัสเซีย และกลายเป็นพลอยประจำราชวงศ์โรมานอฟ มันเลยได้ชื่อว่าอเล็กซานไดรท์ในเวลาต่อมา เป็นพลอยที่หายากมาก ราคาสูงมาก เป็นพลอยแห่งความเชื่อและโชคชะตาด้วย ช่วงหลังๆ มีข่าวว่าขุดพบได้บ้างประปรายในเอเชียใต้ บราซิล และเหมืองมรกตในแถบหิมาลัยก็พบอยู่บ้าง....แต่เดี๋ยว สร้อยเส้นนี้คุณไม่ได้ซื้อเองหรือครับ ทำไมไม่รู้ล่ะว่ามันคืออเล็กซานไดรท์”

“ก็เออ ของคนที่ไปติดต่องานด้วย เธอทำตกไว้” เหมราชตอบแต่ในหัวยังคิดย้อนวนเวียน วิคเตอร์ยังคงสนใจกับเครื่องประดับชิ้นงาม พิศดูอย่างละเอียด

“เกล็ดหิมะ...” หนุ่มนักเขียนถือวิสาสะเปิดหนังสือประวัติศาสตร์คีราลัยตรงหน้าจนเจอหน้ากระดาษที่มีภาพตราราชวงศ์แห่งคีราลัยให้ดูชัดๆ “เกล็ดหิมะลักษณะคล้ายๆ กันเลย”

ดวงตาคมของเหมราชเพ่งดูสร้อยกับตราราชวงศ์สลับไปมา ยอมรับว่าความคล้ายคลึงกันของลวดลายที่เห็นนั้นทำให้หัวใจของเขากระตุกขึ้นมาได้อีกครั้ง 

“ตราราชวงศ์แห่งคีราลัยที่ใช้มานับพันปี ประกอบด้วยห้าสัญลักษณ์ ดวงตะวันอยู่บนสุดหมายถึงแสงแห่งชีวิต เกล็ดหิมะหมายถึงดินแดนหิมาลัย รูปภูเขาหมายถึงผืนดินอันอุดมสมบูรณ์ เสือดาวหิมะและนกอินทรีเป็นสัตว์มงคลคู่บัลลังก์” วิคเตอร์จ้องมองที่สร้อยเกล็ดหิมะอีกครั้ง “ถ้าสร้อยเส้นนี้มาจากประเทศอื่นๆ ก็คงเป็นสร้อยสวยงามปกติ  แต่ถ้าสร้อยเส้นนี้มาจากคีราลัย คนที่ถือครองได้ก็น่าจะมีแต่พวกเจ้านาย เพราะเกล็ดหิมะถือเป็นส่วนหนึ่งของตราราชวงศ์ ไม่มีคนคีราลัยคนไหนกล้าเอามาทำเครื่องประดับส่วนตัว คุณบอกว่าเป็นของคนที่ไปติดต่องานด้วย ? เธอเป็นคนคีราลัยหรือ ?”

ใบหน้าของเก็ดถวาลอยผ่านเข้าห้วงความคิดของทริปเปิลเอช “ไม่ใช่....เธอเป็นคนไทยแท้ๆ” 

“งั้นก็คงเป็นสร้อยทำขึ้นสวยๆ ทั่วไป” วิคเตอร์ยักไหล่ก่อนวางสร้อยแสนงามลงบนหนังสือประวัติศาสตร์คีราลัยเล่มใหญ่เหมือนเดิม

“ดินแดนคีราลัยนั้นลึกลับและเต็มไปด้วยเรื่องเล่า หนังสือเล่มนี้บันทึกไว้ในแง่ของจดหมายเหตุจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่มีหลักฐานกว่าเกิดขึ้นจริง แต่นอกเหนือจากนั้นยังมีอีกมากมายครับ อย่างเช่น หลังจากสิ้นราชวงศ์แล้ว ทหารราชองครักษ์ทั้งหน่วยหรือที่รู้จักกันว่าหน่วยอินทรีภูผา นักรบชุดดำแห่งขุนเขาหิมาลัยก็อันตรธานหายไปทั้งหน่วยในวันรุ่งขึ้นเหมือนกับมีใครมาเสกให้หายไป หายไปทุกคนอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งครอบครัวบ้านเรือนไว้เบื้องหลังพาให้ทุกคนงง ถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาหายไปไหน แล้วยังจะถ้ำสามสี ถ้ำลึกลับในเทือกเขาหิมาลัยที่ว่ากันว่าเป็นถ้ำที่เต็มไปด้วยพลอยอเล็กซานไดรท์ แต่จะเผยให้เห็นเฉพาะผู้มีบุญญาธิการระดับกษัตริย์หรือราชินีเท่านั้น ถ้าไพร่ๆ อย่างเราเดินเข้าไปก็จะเห็นเป็นแค่ก้อนหินปูนธรรมดาๆ คนภูเขาว่ากันว่าเทวดามาพรางตาไว้ไม่ให้คนที่ไม่คู่ควรได้ไปครอบครอง ยังไม่รวมสระมรกตที่มีนางไพรคอยคุ้มครอง ป่าสมุนไพรลึกลับที่เดี๋ยวก็หาเจอเดี๋ยวก็หาไม่เจอ เด็ดๆ ทั้งนั้น”

“โอ้โห โคตรน่าเอาไปเขียนบทหนัง” โชว์รันเนอร์ซีรีส์คนดังออกปากอย่างสนใจ ในขณะที่พี่ชายใหญ่ฟังแล้วคิดตาม ไม่ได้เชื่อในเรื่องเหนือธรรมชาติ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่ามันไม่มีจริง 

“ใช่เลยแมกซ์ แฟนตาซีเบาๆ เลยล่ะ แต่ทั้งหมดนี่ผมก็อ่านเอานะ ยังไม่เคยไปที่นั่นเลยสักครั้ง น่าอิจฉาคุณเฮคเตอร์ชะมัด”

เหมราชเก็บสร้อยเกล็ดหิมะลงในกล่องกำมะหยี่ที่เขาหามาใส่เอง ไม่ได้ใส่ใจกับความอิจฉาของใครในนาทีนี้ ดวงตาคมสีสนิมของเขาเหม่อมองไปยังสายน้ำที่ต้องแสงไฟระยิบระยับ จมจ่อมอยู่กับความคิดอะไรหลายอย่างที่ตีกันวุ่นวายในสมอง...


เพียงดินส่งข้อความมาบอกน้องสาวว่าถึงแม่ฮ่องสอนแล้วอย่างปลอดภัยในวันต่อมา เก็ดถวาเลิกงานตามปกติกลับไปกินอาหารเย็นที่ป้าอบเชยเตรียมไว้ให้เช่นทุกวันยามไม่ได้เข้าเวร แต่ค่ำนี้โต๊ะอาหารของบ้านใหญ่ในไร่มอกกำปอมีเธอนั่งโต๊ะอยู่เพียงลำพัง เพราะทั้งพี่ชายและมารดาต่างมีธุระที่ต่างเมืองพร้อมกันทั้งคู่ ส่วนบิดานั้น...นานทีปีหนถึงจะได้มากินข้าวร่วมโต๊ะพร้อมหน้ากัน

ข้าวสวยร้อนฉ่าถูกตักลงในจานโดยแม่บ้านผู้ภักดี เสียงโทรทัศน์จากมุมห้องยังส่งเสียงรายงานข่าวสารบ้านเมือง ยังไม่ทันตักข้าวเข้าปาก คุณหมอเจ้าของบ้านก็ต้องชะงักเมื่อหนุ่มน้อยข้าวตังที่ถูกป้าอบเชยใช้ให้มาเปลี่ยนหลอดไฟในบ้านก็ร้องดังอย่างตื่นเต้น

“อาหรั่ง !! อาหรั่งใจ้ก่ป้า ในทีวีน่ะ” 

คุณแม่บ้านรีบขยับแว่นสายตาแล้วก็เดินมาดูใกล้ๆ พลางยิ้มกว้าง “คุณหรั่งแต๊ๆ โตย โอย ได้ออกทีวีโตย งามนักพ่อคุณ” 

ใครๆ ในไร่มอกกำปอต่างติดเรียกเหมราชว่า ‘อาหรั่ง’ ไปตามเจ้าเด็กหนุ่มข้าวตังที่ทำตัวเป็นมาเฟียของไร่ไปเสียหมดแล้ว ไม่เว้นแม้แต่ป้าอบเชยที่จากเป็น ‘ทีมนนทัช’ มาหลายปี พอเจอความดุดันถึงลูกถึงคนแถมทำวีรกรรมน่ายกย่องหลายอย่างในช่วงไม่กี่วันของเหมราช ตอนนี้ถึงกับย้ายทีมกลายเป็น ‘ทีมหรั่ง’ เต็มตัว 

เก็ดถวาทิ้งช้อนลงบนจานอย่างไม่รู้ตัว มองนิ่งไปที่หน้าจอโทรทัศน์ด้วยใจเต้นแรง ในนั้นกำลังรายงานข่าวประธานาธิบดีคีราลัยเดินทางเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ ไปพบปะคนในรัฐบาล ไปเยี่ยมชมมหาวิทยาลัย ศูนย์ทำงานต่างๆ ทั้งของรัฐและเอกชนหลายแห่ง แต่ที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด เก็ดถวาเห็นเหมราชแทบจะอยู่ติดตัวเป็นเงาของทั้งปารัชและภวันติ...

มือเล็กบางสั่นน้อยๆ เมื่อเห็นปารัชหันมาถามความเห็นและพูดคุยกับเหมราชอย่างจริงจังราวกับเป็นที่ปรึกษากิติมศักดิ์

นี่เขาอยู่ใกล้ชิดกับปารัชและภวันติ พลเทวา ถึงเพียงนี้....

เก็ดถวาเอามือลูบที่คอว่างเปล่าของตนเองอย่างเคยชิน สร้อยเกล็ดหิมะอยู่กับเหมราช...และถึงนาทีนี้ สร้อยเส้นนั้นได้อยู่ในจุดที่อันตรายที่สุดอีกครั้งอย่างคาดไม่ถึง อีกสามวันกว่าจะถึงวันที่ชายหนุ่มบอกว่าจะเอามันมาคืนเธอที่ไร่มอกกำปอ และเป็นสามวันที่เขาจะต้องอยู่ขนาบข้างผู้นำคีราลัยแทบตลอดเวลา หญิงสาวหายใจแรงขึ้นอย่างกังวล นานเกินไป สามวัน...นานเกินไป 

สร้อยเกล็ดหิมะฝังพลอยอเล็กซานไดรท์...หากมีคนคีราลัยสักคนได้เห็น...ย่อมรู้ทันที... และถ้ายิ่งคนๆ นั้นเป็นปารัชหรือภวันติ...

คุณหมอรีบยกโทรศัพท์มือถือของตนเองขึ้นมาเพื่อโทรหาแพทย์หญิงปทิตตาหลังจากตัดสินใจบางอย่างได้เด็ดขาด

‘ป่าน แคทมีเรื่องรบกวน พรุ่งนี้แคทขอแลกเวรได้ไหม พอดีมีเรื่องด่วนจะขอลากิจสักวันน่ะ’


--------------------

*ซีจีไอ = CGI ย่อมาจาก Computer-Generated Imagery คือเทคโนโลยีการสร้างภาพด้วยคอมพิวเตอร์ที่ใช้กันในภาพยนตร์




*******************

จิ๊กซอว์เริ่มมาทีละชิ้นสองชิ้น เปิดตัวพี่แมกซ์ไว้ให้คนสนใจเล่นๆ 555

ส่วนวิคเตอร์ก็โผล่มากวนทีนคุณท่านอีกแล้ว ยืนยันว่าพี่วิคเป็นลูกรักของแม่คนนี้จริงๆ ค่ะ 555

แล้วพี่เฮคของเรามีเอ๊ะขึ้นมาแล้วกับเรื่องราวของเก็ดถวาและคีราลัย

เหมราช เพียงดิน เก็ดถวา สรัสวตี ปารัช และภวันติ เมื่อทั้งหมดได้เผชิญหน้ากันอะไรจะเกิดขึ้น ?

ตอนหน้าตัวละครครบมาก ตามกันต่อยาวๆ ค่า



ป.ล. 1 ข้อมูลทางการแพทย์พยายามตรวจเช็กมาแล้ว เพื่อให้ถูกต้องและสมจริงที่สุด 

ขอบพระคุณคุณหมอและพยาบาลทุกท่านที่ช่วยเหลือด้านข้อมูลและตรวจการบ้านให้นักเขียนด้วยนะคะ

และถ้ามีผู้รู้ได้มาอ่านแล้วพบว่ามีผิดพลาดประการใด

สามารถท้วงติงได้เลยนะคะ พร้อมจะตรวจสอบและแก้ไขค่า

ป.ล. 2 ตอนเก่าๆ อาจมีกลับไปแก้ไขรีไรท์บ้าง ขออภัยนะคะ แต่งสดอาจมีตกๆ หล่นๆ ค่ะ

ป.ล. 3 ชื่อสถานที่ บุคคลต่างๆ เป็นชื่อสมมติ ขออภัยหากไปพ้องกับชื่อสถานที่และบุคคลจริงนะคะ


ฝากติดตามและคอมเมนต์กันได้นะคะ ขอบพระคุณสำหรับทุกความเห็น ทุก fav และทุกโหวตค่า

(ใครเมนต์ที่นี่ไม่สะดวกตามไปคุยกันได้ที่ http://www.facebook.com/storybyclairdelune/ ค่ะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 160 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #370 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 13:17
    คุณหมอร้อนใจกลัวว่าสร้อยจะเปลี่ยนมือ จะไปเอาคืนเองใช่ไหมคุณหมอ
    #370
    0
  2. #288 Filmpeace (@Filmpeace) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:10
    ตื่นเต้นนนนนนมากกกกค่ะไรท์ เสียใจอยากเจอตอนที่ไรท์แต่งเสร็จแล้วมากกว่านะเนี้ย มันลุ้นนนนน จะลงแดงเหลือเกินนนน/คู่พระนางเหมาะกันมาก น่ารักสุดๆ
    #288
    0
  3. #287 ShositaSaisaoad (@ShositaSaisaoad) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:27
    เริ่มสนุกแล้วค่ะ
    #287
    0
  4. #286 Pummycherry (@Pummycherry) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:54
    โอ๊ย ตามทุกเรื่อง ตามต่อถึงพี่แม๊ก ค่ะ มโน นางเอก เป็น ดารา ลูกครึ่งสาวไทย เจอกัน เร็วๆนี้นะคะ
    #286
    0
  5. #285 T0R1 (@T0R1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:19
    นอกจากพี่แมกซ์แล้ว ตอนนี้อยากรู้เรื่องราวรุ่นคุณพ่อคุณแม่ด้วยเลยค่ะ ท่าทางจะสนุกน่าดู

    ขอพี่วิคมาตอแยพี่เฮคเยอะๆได้ไหมคะ ชอบความห้องสมุดเคลื่อนที่แถมป่วนพี่เฮคดีจัง
    #285
    0
  6. #284 NonyPai (@nthinkam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:18
    เริ่มจะสนุก อ่านตั้งนาน แต่อยากอ่านพี่แม๊กซ์ ละ ขรึมๆ พูดน้อยๆ ขอนางเอกน่ารักๆไม่ง้องแง้งเจ้าน้ำตานะค้าไรท์ รอคร่า
    #284
    0
  7. #282 HoneyBomb (@HoneyBomb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:45
    ค้างค่ะไรท์ รอนะคะ
    #282
    0
  8. #281 nuii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:29
    กำลังสนุกเลย ชอบนิยายของไรท์ทุกเรื่อง ซื้อทุกเล่ม เล่มนี้ขอให้หนากว่าเรื่อง สุดเส้นแสงเงา

    ขออ่านให้จุใจ มารอไรท์ทุกวันเลย รักไรท์คะ
    #281
    0
  9. #280 B_bonita_A (@B_bonita_A) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:11
    รอติดตามนะคะ
    #280
    0
  10. #279 Sadee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:32
    ตามกันต่อ แฮคเจอน้องเขยอันเป็นที่รักแล้ว555.

    สงสัยต้องกลับไปอ่านเล่มเก่าคิดถึงวีรกรรมพี่แฮคกับน้องเขย ระหว่างรอไรท์มาต่อ
    #279
    0
  11. #277 Y. WaRiNRaN (@warinran) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:18
    ตามติด ดีใจทุกครั้ง ที่เห็นไรท์ มา อัพค่ะ ตื่นเต้น ค่ะ แบบว่า อยากอ่านเล่มมาก คิดถึงวิคเตอร์ กะเฟลอร์ เลย สวีทกันน้อยมาก แต่งไปมา แถมมีคู่รองด้วย อยากให้จุใจ สงสัย ไรท์ ต้องแบ่ง เป็น 2 เล่ม จบ แบบหนาๆ หน่อยแล้ว อ่านได้ค่ะ แต่งมาเหอะ ซื้อได้ค่ะ เพราะซื้อของไรท์ อยู่ไม่กี่คนผลงานดีๆ ควรมีเก็บไว้อ่านซ้ำๆ อิอิ ฟิน บ่อยๆ
    #277
    0
  12. #276 cuties_mm (@cuties_mm) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:01
    รอด้วยความหวัง มาบ่อย ๆ นะคะ
    #276
    0
  13. #275 Chularat Wankhruea (@maiza88) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:48
    ตามติดชิดขอบค่ะ
    #275
    0