All + Reader ตัวละครแสนรัก [ปิดรับรีเควสชั่วคราวจ้า]

ตอนที่ 92 : [Yu Yu Hakusho] Hiei x Reader : Like you more [Request]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    27 ต.ค. 62

Pairing : Hiei x Reader
Theme : Memory/slight flashback , fluff
Summary : ฉันชอบเธอมากกว่า



...................................................................................................................................................................................................................
        ร่างของใครคนหนึ่งยืนอยู่ในสวนหย่อมหลังบ้านท่ามกลางความมืดมิดในยามดึกที่ทุกคนต่างแยกย้ายกันพักผ่อนนอนหลับกันหมดแล้ว...แต่...ถ้าลองสังเกตดูดีๆก็อาจจะเห็นว่าไม่ได้มีคุณเพียงคนเดียวที่กำลังตื่นอยู่ ณ เวลานี้

        ชายหนุ่มสายเลือดเผ่าพันธุ์ปีศาจในชุดยูกาตะโทนสีดำยืนพิงหลังอยู่กับต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลจากบริเวณที่คุณกำลังยืนอยู่นักโดยอาศัยเงาของมันและพุ่มไม้ประดับเป็นที่อำพรางตัว นัยน์ตาสีโลหิตชาดจับจ้องมาที่คุณด้วยสีหน้าใจเย็นสงบนิ่งเรียบเฉย

        คุณกวาดสายตามองซ้ายขวาดูให้แน่ใจว่าทางสะดวกแล้วจึงเปลี่ยนมาเพ่งสมาธิจ้องไปที่พื้นหญ้าโล่งๆจุดหนึ่งตรงหน้า มือขวากระดิกวาดนิ้วทั้งห้าขึ้นลงคล้ายท่วงท่าการร่ายเวทมนต์ ไม่นานนักพื้นที่ตรงนั้นก็เกิดการสั่นสะเทือนและปูดขึ้นส่งให้ทั้งดินทั้งหญ้าดีดกระเด็นออกจากกันเหมือนกับยอดภูเขากำลังปะทุเตรียมจะระเบิด ในที่สุด ส่วนยอดก็แตกออกเป็นหลุมโบ๋ก่อนมือกระดูกเก่าๆเปรอะขี้ดินชูขึ้นมาคว้าจับพื้นดินดันโครงกระดูกทั้งตัวโผล่ขึ้นมาให้อารมณ์น่ากลัวเขย่าขวัญหน่อยๆ คุณออกแรงทำซ้ำอย่างนั้นอีกครั้งจนมีโครงกระดูกผีดิบโผล่ขึ้นมาอีกตัว

        คุณพินิจพิจารณาผลงานฝีมือตนเองอยู่สักครู่ก่นจัวาดมือหวดลงล่าง ผืนดินแหวกออกดูดเอาโครงกระดูกทั้งหมดกลับเข้าไปตามเดิม ผิวดินกลับมาเรียบเหมือนเดิมราวกับไม่เคยมีเหตุการณ์เหนือธรรมชาติเกิดขึ้นมาก่อน คุณสะบัดข้อมืออุ่นร่างกายเตรียมทดลองใหม่อีกครั้งก่อนจะทำท่าทางแบบเดิม โครงกระดูกกลุ่มย่อยก็ผุดขึ้นมาเช่นเดิมแต่คราวนี้พวกมันถืออาวุธสภาพเก่าเขรอะอย่างหอก ง้าวหรือดาบซามูไรติดมาด้วย

สายลมลูกใหญ่พัดผ่านทำใบไม้ปลิวไสวเป็นวงกว้างแหวกทางให้แสงจันทร์สาดส่องต้องกับร่างของบุคคลผู้แอบดู คุณชำเลืองร่างเงานั้นทางหางตาด้วยอารมณ์ฉุนกึก

        " เดี๋ยวเถอะ! ถ้ำมองเรอะ! "

        คุณไม่รอช้าตวัดมือสั่งให้โครงกระดูกโครงหนึ่งวาดไปยังต้นทางบุคคลปริศนาดังกล่าว มันโถมเข้าใส่เจ้าตัวเต็มแรงเกิดเป็นเสียงโครมใหญ่ของกระดูกที่ปะทะกับพื้นผิว แล้วคุณก็ได้ยลเห็นบุคคลนั้นได้ชัดเจนเสียทีหลังความวุ่นวายสงบลง

         " มาทำอะไรตรงนี้มิทราบ? "

        สองคิ้วเลิกสูง มือเท้าเอวจ้องเขม็งอย่างเอาเรื่องไปยังร่างของฮิเอซึ่งได้กลับมา ยืนกอดอกเอนหลังพิงกับต้นไม้อยู่อย่างนิ่งเฉย ไม่สะทกสะท้านว่าตนเองเพิ่งถูกระเบิดอารมณ์ไปหมาดๆ

เจ้าตัวที่ถูกพาดพิงเพียงแค่ยักไหล่
" ก็แค่อยากเห็นพลังของเธอก็เท่านั้นเอง เธอไม่ยอมบอกสักทีก็เลยแอบมาดูเอง "
คุณกลอกตาส่ายศีรษะ
" บ้าจริงๆเลย ทำอะไรก็ไม่รู้-- "
" --เฮ้ย! ทำอะไรกันเนี่ยห๊ะ!? คนจะหลับจะนอน เงียบๆหน่อยได้ไหม! "

        เสียงทุ้มของผู้ชายอีกเสียงดังมาจากด้านบน คุณทั้งคู่แหงนหน้าขึ้นไปพบกับยูสึเกะซึ่งเปิดหน้าต่างชะโงกมองพวกคุณมาจากชั้นสอง ดูจากสภาพยุ่งเหยิงในชุดนอนและสีหน้าบูดๆสุดบึ้งตึงของเจ้าตัวแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาหัวเสียเพราะถูกเสียงโครมเมื่อครู่ปลุกให้ตื่นจากช่วงเวลาฝันหวาน

        " ฉันก็แค่ฝึกควบคุมพลังตามปกติจนกระทั่งตาจอมจุ้นนี่มาแอบถ้ำมองนั่นแหละ "

คุณกึ่งแย้งกึ่งอธิบายพร้อมชี้นิ้วไปยังคนข้างๆ ร่างในชุดยูกาตะสีดำกลมกลืนกับบรรยากาศยกมือขยี้เรือนผมสีรัตติกาลก่อนจะถอนหายใจยาว

" แค่อยากเห็นว่าพลังของเธอเป็นยังไงก็เท่านั้นเอง "
ฮิเอเอ่ยเสียงเรียบ นัยน์ตาสีแดงเสมองไปทางอื่นภายใต้สีหน้าออกเหนื่อยหน่าย
" ก็ไม่เห็นต้องทำลับล่อๆซุ่มในดงต้นไม้แบบนั้นให้คนอื่นเขาตกใจเล่นนี่ "
คุณเถียงกลีบ น้ำเสียงยังคงไว้ซึ่งความไม่สบอารมณ์
" ฉันกะว่าจะดูแล้วรีบกลับ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะหันมาเจอ--"
"--หนวกหูน่า! พวกนายจะอะไรก็ช่างเถอะ ช่วยเงียบๆหน่อยเซ่! "

ยูสึเกะตะโกนตอบมา สาบานเลยว่าถ้าอยู่ใกล้ๆเขาตอนนี้คุณคงได้เห็นเจ้าตัวคิ้วกระตุกยิกๆด้วยความฉุนกึก

        " แต่ตอนนี้นายเสียงดังกว่าชาวบ้านเขาเลยนะรู้หรือเปล่า? "
        " นั่นน่ะสิ "

นัยน์ตาสี(...)ตวัดค้อนนัยน์ตาสีโลหิตของคนข้างกาย

หน็อย...เห็นว่าช่วยผสมโรงก็จะปล่อยไปก่อนละกัน เคลียร์ประเด็นนี้เสร็จค่อยว่ากันอีกที

        เอาจริงสิ่งที่คุณพูดมามันก็ไม่ได้ผิดซะทีเดียวหรอก ก็ในเมื่อตอนนี้มันคือยามดึกที่เกือบจะย่างเข้าวันใหม่อยู่แล้ว เพราะงั้นบรรยากาศจึงเงียบสงบขั้นสุดแบบที่ไม่จำเป็นต้องใช้เสียงระดับตะโกนเพื่อคุยกับผู้ที่อาศัยอยู่ชั้นสองในเคหสถาน แต่สำหรับยูสึเกะ...อืม...อาจจะเป็นเพราะเจ้าตัวฟิวส์ขาดที่โดนปลุกกลางดึกบวกกับโมโหง่วงล่ะมั้งถึงได้แหกปากโวยแหลกดังไปสามบ้านแปดบ้านซะขนาดนั้น

การแท็กทีมของพวกคุณดูจะได้ผลเพราะเจ้าตัวรีบปิดหน้าต่างหายเข้าห้องตัวเองอย่างไวไร้ซึ่งการโต้เถียงใดๆเพิ่มเติม ถือว่าเสร็จสิ้นไปหนึ่งประเด็น...ก็จะเหลืออีกหนึ่ง...

" ว่าไง? "
ร่างสูงผู้เดียวที่เหลืออยู่ในกาลนี้กลอกตา
" ก็ไม่ทำไมหรอก ได้เห็นพลังของเธอแล้วนี่นา "
เขาพูดเสริมพลางยักไหล่ คุณถอนใจยาวแล้วทิ้งตัวลงนั่งพิงกับต้นไม้ต้นเดียวกัน
" อย่างที่นายเห็น แค่เรียกภูติผีใต้ดินกับกองทัพโครงกะดูกได้ก็เท่านั้น "
" มันก็ไม่ได้ธรรมดานะสำหรับฉัน--"
เขาหยุดเหม่อมองดูท้องฟ้าประดับดาวครู่หนึ่งเหมือนกำลังคิดคำพูด
"--หมายถึง ฉันเคยเห็นมนุษย์ที่มีพลังวิเศษเหนือธรรมชาติมาก่อนก็จริง แต่ฉันไม่คยเห็นใครมีความสามารถเรียกพวกสื่งมีชีวิตภูติผีปีศาจแบบเธอมาก่อน "

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แนวแก้มของคุณก็ขึ้นสีกุหลาบแผ่ซ่านระเรื่อเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายเพิ่งออกปากชื่นชม ถึงจะเป็นการชมแบบทางอ้อมก็เถอะ

        แต่...ลึกลงไปในใจแล้วคุณไม่รู้ว่าตัวเองจะดีใจหรือปลงจิตกับถ้อยคำนั่นดี เพราะการที่มนุษย์คนหนึ่งจะได้พลังวิเศษแบบนี้มาถ้าไม่ได้มาด้วยชาติการกำเนิดสุดพิศวงก็ต้องแลกกับการผจญเหตุการณ์เลวร้ายสุดๆกรือไม่ก็สยองสยองขวัญผวาจนฝังใจไม่รู้ลืม โชคร้ายที่กรณีของคุณนั้นคือสองอย่างหลัง...

" งั้นเหรอ... "

        คุณพึมพำ เบนสายตาไปทางอื่น จู่ๆก็เกิดคิดว่าพื้นดินน่าสนใจขึ้นมา ดูเหมือนอีกฝ่ายจะจับได้ถึงอารมณ์ในน้ำเสียงได้เพราะคุณรู้สึกว่ากรอบใบหน้าคมเลื่อนหันมาจับจ้องใบหน้าของตนเอง

" มีอะไรหรือเปล่า? "
คุณสะบัดศีรษะ โบกมือปัดไปมา
" ไม่มีอะไรหรอก แค่นายพูดทักขึ้นแล้วก็เลยนึกถึงตอนที่ได้พลังนั่นน่ะ "
เขาเงียบ คุณเองก็เงียบเช่นกัน เดาไม่ถูกว่าอีกฝ่ายเงียบเพราะอยากรู้ เห็นใจหรือว่าสงสาร แต่ที่แน่ๆคือคุณรู้สึกว่าเขาเงียบไม่โต้ตอบอะไรกลับมานั้นเป็นการดีกว่า
" เอาล่ะ ฉันว่าเราแยกย้ายกันไปนอนดีกว่าไหม? ถ้าจำไม่ผิดเหมือนฉันจะได้ยินเจ้ายูสึเกะพูดแว่วๆว่าพรุ่งนี้จะลากพวกเราไปไหนสักที่นี่ล่ะ "
คุณถือโอกาสตัดบท ยืดแขนบิดขี้เกียจอ้าปากหาว ไปๆมาๆคุณเองเริ่มง่วงแล้วเหมือนกัน
" นั่นสิ...ถ้าไม่บอกก็ลืมไปแล้วนะ "

เขาพึมพำเสียงเบาแล้วหยัดตัวลุกขึ้น มือเสยเรือนผมหนาสีดำขลับให้เข้าที่พร้อมกระชับผ้าคาดหน้าผากกันไม่ให้มันปลิวหายไปกับลม
" ราตรีสวัสดิ์ "
" เช่นกัน "
เขาเดินไปไม่กี่ก้าวก็หยุดฝีเท้าหันกลับมา
" ก่อนจะแยกย้าย...เธอลืมของน่ะ? "

        ฮิเอพูดลอยๆ ทำท่าทางบุ้ยใบ้ไปด้านหลัง คุณเอี้ยวตัวมองตามทิศทางเดียวกันก็สะดุ้งกระเด้งตัวโยนขึ้นมาจากพื้น ร้องเสียงหลงด้วยความตกใจเมื่อเห็นโครงกระดูกสองตนยังคงยืนถืออาวุธในท่าเตรียมพร้อมรอคำสั่งอยู่ที่เดิมที่โดนเรียกมา คุณถอนหายใจยาว วาดมือปัดป่ายสั่งให้พวกมันกลับสู่พื้นดินตามเติม เมื่อคุณหันมา ร่างสูงในชุดยูกาตะสีดำได้เดินนำไปก่อนแล้วเรียบร้อย อย่างไรก็ตาม...เจ้าตัวก็ยังไม่ไวพอจะซ่อนรอยยิ้มเจือจางบนริมฝีปากคมจากคุณได้

หน้าต่างบนชั้นสองเปิดพรึ่บขึ้นมาอีกครั้ง
" ขอร้องล่ะนะพวกนาย...เบาเสียงกันหน่อยได้ไหม! "
" รู้แล้วล่ะน่า! "

คราวนี้คุณแหงนหน้าตอบกลับอย่างมีน้ำโหแล้วเดินกระทืบเท้าจ้ำอ้าวนำลิ่วไป ศีรษะตวัดชำเลืองมองคนข้างหลังเมื่อได้ยินเสียงทุ้มสั่นสะท้อนกลั้วอยู่ในลำคอ

        " นายหัวเราะเหรอ? "
ริมฝีปากคมเม้มเข้าหากันแน่น วงแขนแกร่งยกขึ้นกอดอก
        " เปล่า "

ไม่ใช่ละ เขาน่ะหัวเราะแน่ๆล่ะ

ว่าแล้วคุณก็ย่นจมูกใส่คนปากแข็งก่อนเดินอาดๆเข้าบ้านไป
.
.
.
.
.
.
.
.
" นายเคยถามฉันแล้ว งั้นตอนนี้ก็ขอถามกลับบ้างว่าใต้ผ้าคาดหัวนายน่ะมีอะไร ต้องเป็นแหล่งกำเนิดพลังของนายแหงๆเลย "

        มือของคุณเลื่อนขึ้นตรงไปหาเป้าหมายดังกล่าวซึ่งถูกยับยั้งไว้โดยมือหนาแทบจะทันที นัยน์ตาสีชาดของฮิเอมองกลับมาด้วยความไม่สบอารมณ์ปนเอือมระอานิดๆขณะสองมือร่วมด้วยช่วยกันปัดป้องมือของคุณไม่ให้ยุ่งยิ่งกับผ้าคาดหัวของตน ช่วยไม่ได้นี่นา ในเมื่ออีกฝ่ายชอบมาขลุกอยู่กับคุณทั้งวันก็มีบ้างที่ความสงสัยจะทวีขึ้น

" อย่ายุ่งกับมันน่า "
" ทำไมอ่ะ ฉันสงสัยมานานแล้วว่านายเอาอะไรไปสู้เวลาต่อสู้ อาวงอาวุธก็ไม่ค่อยจะหยิบออกมาใช้ "
" ก็เหตุผลเดียวกับเธอนั่นแหละ "
คุณหยุดมือทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น เปลี่ยนท่าทางลงมานั่งข้างๆอีกฝ่ายเหมือนตอนแรก
" โทษที..."
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง สักพักคุณก็รู้สึกถึงฝ่ามือลงน้ำหนักลงมาบนเรือนผมสี(...)อย่างแผ่วเบา
" เอางี้...ฉันอาจจะเล่าถ้าเธอเล่าของตัวเอง ถือว่าแลกกัน "
" ถ้าไม่? "
" ไม่ก็ไม่ "
" ขี้โกง "
" เธอนั่นแหละ "
"..."

ริมฝีปากคุณเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นบาง คิดไม่ออกว่าจะโต้กลับอีกฝ่ายยังไง

        " เออก็ได้ๆ...ฉันได้พลังมาตอนที่ไปทัศนศึกษาบนภูเขากับเพื่อนนักเรียนชั้นมัธยมต้น มีเพื่อนคนหนึ่งเกิดหกล้มแล้วไถลไปตรงขอบหน้าผา ตอนนั้นฉันอยู่ใกล้สุดก็เลยจะไปช่วยดึงเขาขึ้นมา แต่-- "

        คุณหยุดกลางคันเพราะความหวาดกลัวที่ก่อขึ้นมาภายในเมื่อนึกย้อนความทรงจำนั้น แต่แล้วก็มีวงแขนโอบรอบบ่าคุณไว้แล้วลูบเบาๆในเชิงปลอบดระโลม เมื่อมองขึ้นไปก็พบร่างสูงพยักหน้าให้ด้วยความเข้าอกเข้าใจ คุณจึงเล่าต่อ

"--ดินตรงนั้นค่อนข้างอ่อนตัว มันค่อยๆยุบลงเรื่อยๆ...แล้วสุดท้ายเราก็ตกลงไป--"
ฮิเอไม่ได้พูดหรือซักถามอะไร แต่มือยังคงพาดอยู่ที่บ่า
"--หลังจากนั้นฉันจำอะไรไม่ได้เลย ตื่นมาอีกทีฉันก็กลับมาอยู่ที่ตืนเขาใกล้ทางขึ้นได้ยังไงก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าตัวฉันมอมแมมมาก เปื้อนดินทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วพื้นรอบๆเท้าก็มีเศษโครงกระดูกเต็มไปหมด ...นั่นแหละที่มาของพลังฉัน "

        ฮิเอเพียงแต่พยักหน้า คลายวงแขนจากคุณแล้วเริ่มต้นเล่าเรื่องราวของตนเองตามสัญญา ยิ่งฟังเขานานเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งรู้สึกว่าบรรดาหนังสือและภาพยนตร์เกี่ยวกับมหากาพย์ตำนานเทพและปีศาจต่างๆที่เคยเห็นมาสามารถเทียบกับประวัติชีวิตของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี ทั้งซับซ้อนซ่อนเงื่อน มีความหักมุมครบทุกอารมณ์

" --เวลาไม่ใช้ฉันถึงได้เอาผ้าคาดปิดมันไว้นี่ไง "
คุณพยักหน้า
" สงสัยอะไรอีกไหม? "
ว่าแล้วคุณก็ถือโอกาสจัดการเปลี่ยนบรรกาศซะเลย
" ระหว่างอยู่กับฉันกับยูสึเกะ ชอบแบบไหนมากกว่ากัน? "
คุณสังเกตว่าคนข้างๆแอบสะดุ้งน้อยๆ มือใหญ่ค้างอยู่ในท่าเสยผม
" จู่ๆก็ถามอะไรก็ไม่รู้... "
เขาบ่นอุบอิบ สายตาเสมองไปอีกทาง
" ตอบมาเถอะน่า ไม่โกรธหรอก "
" ไม่ได้กังวลเรื่องนั้น... "
" แล้วอะไรล่ะ? "
"..."
อีกฝ่ายเงียบกริบไปนานพอสมควรจนคุณคิดว่าเจ้าตัวจะไม่ตอบเสียแล้ว
" อยู่กับยูสึเกะก็เป็นบรรยากาศแบบนึง อยู่กับเธอก็เป็นอีกบรรยากาศ ดีคนละแบบ "
" แล้วชอบแบบไหนมากกว่ากัน? "
" อะไรของเธอเนี่ย... "
" ก็อยากรู้ "

คราวนี้ฮิเอเงียบไปนานกว่าครั้งแรกเสียอีก
" ...ชอบอยู่กับเธอมากกว่า เธอมีอะไรคล้ายกับฉัน ส่วนยูสึเกะบางครั้งจะโหวกเหวกพลังเยอะไปหน่อย "
" งั้นเหรอ~"
" ท-ทำไมทำหน้าแบบนั้น...เธอมีอะไรหรือเปล่าเนี่ย... "
คุณส่ายหัว
" แค่ดีใจก็เท่านั้นเอง "
" หา?..."

คุณลุกขึ้นโดยไม่สนใจสีหน้างุนงงของอีกฝ่าย
" ไปกินของว่างดีกว่า รู้สึกว่าในตู้เย็นจะมีพุดดิ้งเหลืออยู่ถ้วยนึง "

แล้วคุณก็เดินกลับเข้าไปข้างใน ส่วนฮิเอที่ยังมึนไม่หายนั้นก็กำลังจะตามไปถ้าสายตาไม่สะดุดกับวัตถุประหลาดบนพื้นซึ่งเป็นเศษกระดูกชิ้นเล็กๆเรียงต่อกันเป็นข้อความสั้นๆ

ฉันก็ชอบนายมากกว่า~

นัยน์ตาสีโลหิตกะพริบปริบๆขณะความรู้สึกหลายอย่างตีผสมกันภายใน

นี่เป็นวิธีที่...ยังไงดีนะ จะว่าพิลึกก็ไม่เชิง ประหลาดก็ไม่ใช่ ปกติก็...ไม่ สยองขวัญก็ไม่ได้ขนาดนั้น จะว่าน่ารัก...ได้ล่ะมั้ง แต่ยังไงก็...เขินแปลกๆอยู่ดี...


...................................................................................................................................................................................................................
ป.ล.1 ประกาศเล็กน้อยจ้า...เนื่องจากไรต์เริ่มเข้าสู่ช่วงงานเยอะ(มันได้วนกลับมาอีกแล้ว...) ไรต์ก็เลยขอแจ้งทุกคนว่าไรต์อาจจะอัพไม่สม่ำเสมอเน้อ คือถ้ามีเวลาแต่งแล้วเสร็จทันอาทิตย์นั้นก็อัพจ้า

ป.ล.สุดท้าย คิวรีเควสจ้า
      1. Gavin Reed [Detroit Become Human]--Coming soon
      2. Charles Grey [Black Butler]
      3. Akashi Seijuro [Kuroko no Basuke]
      4. Shoto Todoroki [Boku no Hero Academia]
      5. Kuroko Tetsuya [Kuroko no Basuke]
      6. The Legion [Dead By Daylight]
      7. Levi Ackerman [Attack on Titan]
      8. Cedric Diggory [Harry Potter]
      9. Matsuoka Rin [Free!]
      10. Giant [The Iron Giant]
      11. Theseus Scamander [Fantastic Beast]
      12. Akaashi Keiji [Haikyuu!!]
      13. Tsukishima Kei [Haikyuu!!]
      14. Mukami Yuma [Diabolik Lovers]
      15. Akai Shuichi [Detective Conan]
      16. Okiya Subaru [Detective Conan]
      17. Bakugo Katsuki [Boku no Hero Academia]
      18. Akabane Karma [Assassination Classroom]
      19. Killua Zoldyck [Hunter x Hunter]
      20. Pharaoh Atem [Yu-Gi-Oh!]
      21. Connor RK800 [Detroit Become Human]
      22. Saiki Kusuo [The Disastrous Life of Saiki K.]
      23. Uchiha Shisui [Naruto]
      24. Trafalgar D. Water Law [One Piece]
      25. Kuroo Tetsuro [Haikyuu!]
      26. Nara Shikamaru [Naruto]
      27. Belphegor [Katekyo Hitman Reborn]
      28. Kagami Taiga [Kuroko no Basuke]
      29. Leon Kennedy [Resident Evil]
      30. Ray [The Promised Neverland]
      31. Norman [The Promised Neverland]
      32. Giotto [Katekyo Hitman Reborn]
      33. Eddie Gluskin [Outlast]
      34. Captain America [Marvel]
      35. Okumura Rin [Blue exorcist]
      36. Kris [Seven Night]
      37. Gon Fleece [Hunter x Hunter]
      38. Kise Ryouta [Kuroko no Basuke]
      39. Takao Kazunari [Kuroko no Basuke]
      40. Izuki Shun [Kuroko no Basuke]
      41. Michael Meyer [Halloween]
      42. Jonathan Kent [DC-Super Sons]
      43. Jotaro Kujo [JoJo's Bizarre]
      44. Kira Yoshikage [JoJo's Bizarre]
      45. Bumblebee [Transformer]
      46. Wen Ning [Mo Dao Zu Shi]
      47. Vergil [Devil May Cry]
      48. Star-Lord [Marvel]
      49. Thor [Marvel]
      50. Wei Wuxian [Mo Dao Zu Shi]
      51. Lan Wangji [Mo Dao Zu Shi]
      52. Jafar [Magi]
      53. Erwin Smith [Attack on Titan]
      54. Aizen Sosuke [Bleach]
      55. Yoshida Shouyou/Utsuro [Gintama]
      56. Ryan Clayton [Beyond: Two Souls]
      57. Black Hat [Villainous]
      58. Kiji Mitsuba [Nanbaka]
      59. Tsunayashiro Tokinada [Bleach: Can't fear your own world]
      60. Ichimaru Gin [Bleach]














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

396 ความคิดเห็น

  1. #396 Hamtaro555 (@aomzn455) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 21:43
    ยังรอไรต์เสมอนะ
    #396
    0
  2. #395 Phantom doll (@wayon) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 12:19
    ขอเพิ่มรีเควสหน่อยได้มั๊ยคะ _/|\_ (outlast) Eddie Gluskin x Reader : Bride and groom ภาคต่อหน่อยนะค่าาาา 0/\0
    #395
    0