All + Reader ตัวละครแสนรัก [ปิดรับรีเควสชั่วคราวจ้า]

ตอนที่ 49 : [Aoharu x Kikanjuu] Yukimura Tooru x Reader : December [Request]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

Pairing : Yukimura x Reader
Theme : เดือนสิ้นปี
Summary : บางครั้ง...ความสุขก็อาจจะมาจากคนใกล้ตัวที่เราคาดไม่ถึง



..........................................................................................................................................................................................................................................



เดือนธันวาคม
.
.
.
.
.
.
.
.

เดือนของฤดูหนาวที่มองไปทางไหนก็มีแต่หิมะสีขาวปูทับถมราวกับปุยนุ่นหรือปุยเมฆ

เดือนของวันคริสต์มาสซึ่งเป็นเทศกาลแห่งการให้และความสุข

เดือนที่เตรียมย่างเข้าสู่การเริ่มต้นใหม่ การส่งมอบสิ่งดีๆและการให้อภัยอย่างเทศกาลปีใหม่

เดือนแห่งความอบอุ่นสำหรับใครหลายคนที่ต่างก็มีแผนไปเที่ยวหรือพักผ่อนในช่วงวันหยุดเพื่อใช้เวลาอยู่กับบรรดาบุคคลที่ตนเองรัก

ทุกคนดูมีความสุขเมื่อเดือนธันวาคมมาถึง...ยกเว้น...






        คุณถอนใจแรงออกมาเป็นไอควันเพราะอากาศหนาวเป็นระยะๆขณะที่รองเท้าบูธส้นสูงกระแทกขึ้นลงตามจังหวะเคลื่อนไหวก่อให้เกิดเป็นรอยเท้าบนหิมะที่ปกคลุมทางเดิน ระหว่างทางก็อดไม่ได้ที่จะออกแรงเตะปุยหิมะด้วยความเซ็งเมื่อนัยน์ตาสี(...)เห็นสีหน้าที่ค่อนข้างจะเริงระรื่นเกินไปสักหน่อยของเหล่าผู้คนที่เดินสวนไปมา

        เดือนธันวาคมปีนี้เป็นปีที่ห่วยแตกที่สุดในชีวิตของคุณเลยก็ว่าได้ ทุกอย่างช่างไม่ได้ดั่งใจแถมยังมีแต่เรื่องให้คุณอารมณ์เสียเรียงคิวติดกันมายังกับแพ็คเกจลดแลกแจกแถมก็ไม่ปาน เรื่องห่วยอย่างแรกคือตาแฟนหนุ่มซังกะบ๊วยเจ้ากรรมที่คบมาเบ็ดเสร็จปีกว่าๆได้ทำการบอกเลิกคุณตั้งแต่ต้นเดือนหมาดๆด้วยเหตุผลโง่เง่า นั่นก็เลยทำให้คุณต้องเปลี่ยนแผนกะทันหันเลือกไปฉลองกับครอบครัวแทน แต่มันยิ่งเซอร์ไพรส์หนักกว่าเดิมเมื่อน้องสาวของคุณบอกว่าทั้งครอบครัวได้ยกโขยงกันขึ้นฮอกไกโดเปิดทริปเล่นสกีกันหมดแล้วทั้งบ้านโดยวางแผนจะกลับมาอีกทีหลังวันปีใหม่เพราะพวกเขาคิดว่าคุณมีแผนจะไปเที่ยวกับแฟนหนุ่ม ส่วนบรรดาผองเพื่อนของคุณเองต่างคนก็มีโปรแกรมอยู่ในใจอยู่แล้ว คุณก็เลยต้องลงเอยด้วยการใช้ชีวิตไปเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมายแต่ก็ไม่วายมีเรื่องปวดประสาทตอกย้ำซ้ำเติมให้คุณเซ็งไม่เว้นวัน อย่างเช่นสินค้าราคาพิเศษช่วงเทศกาลมาขายหมดเอาตอนถึงคิวของคุณพอดิบพอดีหลังจากกัดฟันยืนต่อแถวนานกว่าสองชั่วโมง หรืออย่างเมื่อวานนี้ที่กิจวัตรพักผ่อนเรื่อยเปื่อยเป็นอันจบลงเมื่อฮีทเตอร์ทำความร้อนในอพาร์ตเมนท์ดันเจ๊งขึ้นมาเอาดื้อๆทั้งที่เพิ่งซื้อมาได้ไม่ถึงปี นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณออกมาเดินเที่ยวเตร่อยู่ข้างนอกให้นานที่สุดก่อนจะกลับในช่วงดึกๆเพราะคุณสามารถหาร้านค้าหรือห้างหลบลมหนาวได้เรื่อยๆตลอดทาง อย่างน้อยมันก็ดีกว่าการใส่เสื้อหลายๆชั้นแก้หนาวในห้องที่ฮีทเตอร์ติดๆดับๆ

คุณรู้สึกถึงไออุ่นจากฝ่ามือที่แตะบ่าเบาๆขณะที่คุณกำลังเพลิดเพลินอยู่ในร้านหนังสือ

        " ไม่รู้ว่าเธอชอบทำอาหารด้วย "

เสียงนุ่มเนิบนาบเอ่ยขึ้นเรียบๆ นัยน์ตาสีเข้มใต้กรอบแว่นสี่เหลี่ยมสีดำของโทรุกำลังจับจ้องหนังสือสอนทำอาหารเล่มล่าสุดที่คุณถืออยู่

        " แค่เห็นว่ามันน่ารักดีน่ะ "

        แล้วคุณก็ชี้หน้าปกของมันที่เป็นรูปคุกกี้แฟนซีเข้ากับเทศกาลที่กำลังจะมาถึง คุณวางหนังสือลงก่อนจะหันไปหาคู่สนทนาผู้มีผมสีดำกระเซิงยุ่งเหยิงเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน

        " คิดว่านายไปเที่ยวสกีรีสอร์ทกับพวกมัตซึซะอีก "
เขาหลับตาพลางถอนหายใจเหนื่อยหน่าย
        " ถ้าว่างก็อยากไปอยู่หรอก แต่งานไม่เสร็จเลยอดไปน่ะสิ "
        เขาบอกแล้วเดินนำตรงไปที่ชั้นขายการ์ตูนในหมวดหนังสืออ่านเล่น ส่วนคุณนั้นยิ้มแห้งๆให้เจ้าตัว เข้าใจดีว่างานที่ว่านั่นคือต้นฉบับการ์ตูนมังงะของเจ้าตัว

        " หืม? เธอดูเซ็งแปลกๆนะ อารมณ์สดใสต้อนรับวันหยุดซะหน่อยสิ เดี๋ยวก็ได้เที่ยวกับแฟนแล้วนี่นา "

        โทรุไล่นิ้วไปตามหน้าปกสีสวยเรียงรายเป็นแถวก่อนฝ่ามือใหญ่จะคว้าเอาหนังสือมังงะหลายเล่มที่มีหน้าปกรูปตัวละครอนิเมะแบบที่ใครๆเห็นแล้วคงใจคอไม่ค่อยจะสบายเท่าไหร่นัก แล้วก็เพราะกองหนังสือในอ้อมแขนนี่แหละที่ทำให้เขาไม่ทันสังเกตสีหน้าซังกะตายสุดขีดของคุณ
        " นัดอะไรไม่มีแล้วล่ะ"
เสียงข่าวนี้ทำเขาหันขวับมาทันที
        " เอ๋? เกิดอะไรขึ้นล่ะ? "
เขากลับถามเสียงราบเรียบเป็นเอกลักษณ์ราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องน่าตกใจ
        " ช่างเถอะ ผ่านไปแล้วก็แล้วกัน "
คุณตอบ สายตามองดูร่างสูงวางตั้งหนังสือบนเคาน์เตอร์จ่ายเงิน 
.
.
.
.
.
.
.
.
        " เธอจะกลับเลยไหม? จะได้ไปด้วยกัน "
คุณส่ายหัว
        " ยัง ฉันว่าจะกลับซักห้าโมงหกโมง "
โทรุย่นคิ้วน้อยๆ ยกมือดันแว่นตาให้เข้าที่
        " มีธุระต่อเหรอ? "
คราวนี้คุณยักไหล่
        " ฮีทเตอร์ที่ห้องมันไม่ค่อยจะสมประกอบแล้วน่ะสิ เดี๋ยวติดเดี๋ยวดับ ไม่อยากห่อตัวใต้ที่นอนทั้งวันน่ะ "
เขายกนิ้วเกาแก้มขณะครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
        " อืม...งั้นสนใจไปอยู่ที่ห้องฉันก่อนไหมล่ะ แล้วเดี๋ยวเย็นๆฉันจะออกมาส่งเธอที่สถานีรถไฟ "
คุณนิ่งค้างกะพริบตากริบๆเพราะความตกใจ นึกไม่ถึงว่าเจ้าตัวจะถึงกับเสนอไอเดียนี้ขึ้นมา ก็จริงอยู่ว่าคุณเป็นหนึ่งในเพื่อนที่สนิทกับเขามากพอๆกับมัตซึโอกะ แล้วคุณเองก็นับถือเจ้าตัวในความทุ่มทุนต่างๆที่เขากล้าทำให้เพื่อนที่เขาสนิทด้วย

แต่...ถ้าไล่ตามระดับเพื่อนในก๊วนของคุณแล้วนั้น...คนสุดท้ายที่คุณอยากจะไปเที่ยวที่บ้านในวันหยุดยาวด้วยกันตามลำพังก็คือโทรุนี่แหละ
ไม่ใช่ว่าลำเอียงหรืออะไรนะ...เพียงแต่คุณนึกสภาพตัวเองในห้องที่รายล้อมไปด้วยโปสเตอร์ตัวการ์ตูนอีโรติกเต็มผนังไม่ออกก็เท่านั้นเอง...

        " เออไม่เป็นไรหรอก--เดินๆไปเดี๋ยวเวลาก็หมด "
คุณโบกมือปัดแล้วตั้งท่าจะเดินไปแผนกอื่นของห้าง แต่ก็ยังช้ากว่าอีกคนหนึ่งที่คว้าแขนคุณไว้ทันก่อนที่จะหนีไปไหน
        " มาเถอะน่า ไปหาอะไรอร่อยๆกินแก้เซ็งแล้วค่อยไปห้องฉันก็ได้ เดี๋ยวเลี้ยงเอง "
คุณล่ะอยากรู้จริงว่าเขาเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนเยอะแยะถึงได้ลากคุณไปได้ด้วยแขนเดียวโดยที่มืออีกข้างก็หิ้วถุงหนังสือพะรุงพะรังเต็มแขน
.
.
.
.
.
.
.
.
        " --อย่างนี้นี่เอง--ตอนแรกคิดว่าเธอเซ็งเพราะโดนเบี้ยวนัดซะอีก "

        คุณทิ้งช้อนคนช็อกโกแลตร้อนขึ้นไปจ้องเขา สีหน้าบึ้งตึงขึ้นมาฉับพลันเมื่อนึดย้อนถึงความทรงจำน่าเจ็บใจ เล่นเอาเจ้าตัวที่กำลังกางหนังสือการ์ตูนอ่านอยู่บนโต๊ะสะดุ้งเล็กน้อย

         " แล้วเลิกเพราะอะไรรู้ไหม--ตานั่นบอกว่าไปๆมาๆอยู่คนเดียวสบายใจกว่าล่ะ-- โถ่เอ๊ย! ไม่บอกให้เร็วกว่านี้ล่ะยะ! ฉันจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาทั้งปีอย่างนี้ บ้าบอ! "

        คุณสบถด่าด้วยความยั๊วะ เรียกเอาความสนใจจากลูกค้าบางคนให้หันมามองความฉุนเฉียวที่ขัดกับบรรยากาศสุขสันต์ลั้นลาโดยรอบ โทรุค่อยๆเอื้อมมือปิดหนังสือลง เก็บมันใส่ถุงตามเดิมก่อนจะเลื่อนจานเค้กไปตรงหน้าคุณพร้อมฉีกยิ้มให้จนเห็นพวงแก้มขึ้นสีระเรื่อจากอากาศเย็น คุณอิดออดสักพักแต่ก็ยอมรับน้ำใจของเจ้าตัวแต่โดยดี
.
.
.
.
.
.
.
.
        ขาสองคู่พากันมาหยุดยืนอยู่หน้าจุดหมายซึ่งก็คือประตูทางเข้าห้องของชายหนุ่มนักวาดการ์ตูน โทรุหยิบกุญแจขึ้นมาไขอย่างสบายๆตรงข้ามกับคุณที่ยืนขาชิดติดสนิทและยกมือกอดอกแนบกับตัวเองแน่น ไม่รู้ว่าคุณคิดไปเองหรือเปล่าว่าสภาพอากาศข้างนอกยิ่งหนาวขึ้นๆเข้าไปทุกที

        " เข้ามาสิ "

        เขาหยักยิ้มจางๆแล้วผลักบานประตูให้ คุณก้าวเข้าไปข้างในพร้อมเอื้อมมือกดเปิดสวิตซ์ไฟ นัยน์ตาสี(...)ฉายแววความประหลาดใจ ผนังห้องทุกฝั่งว่างเปล่าโล่งโจ้งไม่มีโปสตอร์การ์ตูนชวนใจหวิววาบเลยแม้แต่แผ่นเดียว มิหนำซ้ำ บรรดากองหนังสือการ์ตูนทั้งหลายยังเรียงกันเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่บนชั้นวางจากเดิมที่โทรุมักจะวางการ์ตูนเล่มโปรดบางเล่มกองทิ้งไว้บนโต๊ะกินข้าวบ้างหรือบนเตียงบ้าง อีกสิ่งที่คุณสังเกตคือ...ไม่ใช่แค่ส่วนผนังห้องหรือหนังสือที่เรียบร้อย แต่สภาพอื่นๆรอบห้องนั้นดูราวกับว่าเจ้าของห้องกำลังอยู่ในช่วงทำความสะอาดครั้งใหญ่

        " บางครั้งก็คิดว่าทำตามความเชื่อเก่าแก่*กับเขาบ้างก็ดีเหมือนกันน่ะ "
เขาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าฉงนสงสัย
        " แล้วทำไปถึงไหนบ้างล่ะ? "
คุณถามขณะทิ้งตัวนั่งที่โต๊ะโคทัตสึ*โดยไม่ลืมสอดขาซุกแขนเข้าใต้โต๊ะอย่างไวเพื่อหาความอุ่น
        " ก็--รื้อเสื่อออกมาทำความสะอาด...ดูดฝุ่นพื้นกับเช็ดผนังใหม่...มีจัดของบนชั้นไปบ้างนิดหน่อยแต่ยังไม่เสร็จ...แล้วก็เปลี่ยนเบาะนั่งใหม่--ใบที่เธอนั่งอยู่นั่นแหละ ที่เหลือก็โละของที่ไม่ใช้กับจัดโต๊ะทำงานแล้วก็ส่วนห้องน้ำกับห้องครัวน่ะนะ "

        เขาตอบ วางถ้วยใส่ชาร้อนๆให้คุณและเขาคนละแก้วก่อนจะลงนั่งบ้าง จากนั้นพวกคุณก็คุยกันไปดื่มชาไปด้วยเรื่อยๆ นี่เป็นครั้งแรกที่คุณได้คุยกับโทรุแบบสองต่อสองตามลำพังนานขนาดนี้โดยที่ไม่มีเพื่อนๆคนอื่นอยู่ด้วย ยอมรับว่าคุณแปลกใจมากที่เขาสามารถกลายเป็นคนพูดเก่งจนถึงระดับมากถึงมากที่สุดเวลาได้คุยกัยเพื่อนที่เขาสนิทมากๆ ด้วยเหตุนี้เวลาจึงไหลผ่านไปอย่างรวดเร็วในระหว่างที่พวกคุณกำลังคุยจ้อกันอย่างเพลิดเพลินควบคู่ไปกับชาร้อนที่ค่อยๆพร่องไปเรื่อยๆ
.
.
.
.
.
.
.
.

ท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีโทนเข้มนอกหน้าต่างดึงดูดความสนใจของคุณทั้งสองเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าถึงเวลาที่คุณต้องกลับบ้านแล้ว

        " ต้องกลับแล้วล่ะ "
คุณสังเกตว่าใบหน้าคมของอีกฝ่ายดูเศร้าหมองขึ้นมาทันตาเห็นแบบปิดไม่มิด
        " เหรอ...ฮื่อ...นั่นสินะ ใกล้ค่ำแล้วนี่นา "
เขาดันแว่นให้เข้าที่ก่อนจะหยัดตัวขึ้นมาพลางปัดปอยผมสีดำยุ่งเหยิงออกไปให้พ้นใบหน้า
        " วันคริสมาสต์กับคืนวันสิ้นปีเธอไม่ได้ไปไกนใช่รึเปล่า? "
คิ้วของคุณผูกเข้าหากันด้วยความสงสัยว่าเขาจะถามไปทำไม
        " ใช่ "

        เจ้าตัวเพียงแต่พยักหน้ารับเงียบๆก่อนคว้าเอาผ้าพันคอที่พาดอยู่บนราวแขวนขึ้นมาบรรจงคล้องลงที่ลำคอของคุณอย่างนุ่มนวล...มันคือผ้าพันคอสีเหลืองเชสนัทลายเส้นตารางผืนเก่งของโทรุที่เขามักจะใส่เป็นประจำเวลาลงเล่นในสนาม

        " ข้างนอกยิ่งค่ำก็ยิ่งหนาวนะ "
เขาเอ่ยเบาๆ คุณจ้องผ้าพันคอนุ่มนิ่มอุ่นๆพลางรู้สึกถึงความร้อนผ่าวแปลกๆบริเวณพวงแก้ม
        " แต่ว่า--นี่-- "
ชายหนุ่มตรงหน้า
        " ฮื่อ--เอาไปเถอะ ฉันใส่แค่โค้ตตัวเดียวก็อยู่แล้ว "
ถึงปากเขาจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่คุณก็เห็นว่าเขาแอบซุกมือแน่นอยู่ในกระเป๋าเสื้อแถมยังคอยดึงปกเสื้อขึ้นมาปิดบริเวณคอเป็นระยะๆตลอดทาง

        เสียงอื้ออึงเซ็งแซ่ของบรรดาผู้คนในย่านการค้าดูครึกครื้นจนคุณทั้งคู่อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง...ดูเหมือนพวกเขากำลังให้ความสนอกสนใจบรรดาร้านเบเกอรี่ต่างๆที่เริ่มทยอยขนเค้กคริสต์มาสแบบต่างๆออกมาขาย ทั้งเค้กแบบกลมธรรมดาที่ตกแต่งหน้าด้วยตุ๊กตาน้ำตาลปั้นรูปร่างต่างๆ เค้กขอนไม้จากครีมช็อกโกแลต แม้กระทั่งพุดดิ้งคริสต์มาส*ที่ประดับด้วยช่อน้ำตาลรูปต้นมิสเซิลโท*

        แต่...ด้วยเหตุอะไรไม่ทราบ...สายตาของคุณไม่ได้จับจ้องอยู่กับขนมน่าทานเหล่านั้นเลย ตรงข้าม...มุนกลับจับจ้องตรึงอยู่กับใบหน้าคมของคนข้างกายที่ยืนมองร้านขนมเหล่านั้นด้วยแววตาเปล่งประกายราวกับเด็กเล็กวัยไร้เดียงสา

        " นี่โทรุ...วันคริสมาสต์น่ะ...มาฉลองด้วยกันไหม? "

        ถ้อยคำเมื่อสักครู่หลุดรอดออกมาจากปากคุณแผ่วเบาและรวดเร็วแบบไม่ทันรั้งเอาไว้ ฝ่ายคนฟังนั้นคลี่ยิ้มหวานออกมาแทบจะทันที ส่วนสีโทนกุหลาบอ่อนๆที่ขึ้นตามใบหูและแนวแก้มนั้นไม่อาจทราบได้ว่าเป็นเพราะสภาพอากาศที่หนาวเย็นหรือเพราะความร้อนรุ่มจากภายในกันแน่ แต่ที่เห็นได้ชัดคือเจ้าตัวออกจะดีใจมากที่มีถูกชวนแบบนั้นเพราะเขาพยักหน้าตอบรับอย่างไม่ลังเล

        " เอาสิ--แต่ว่า...เราซื้อเค้กคริสต์มาสมาฉลองด้วยได้ไหม? "
คุณหัวเราะขำในมุมน่ารักของอีกฝ่าย
        " นายเป็นเด็กอนุบาลหรือไง... "
เขาอมยิ้มขณะดึงปกเสื้อขึ้นมาคลุมลำคอ
        " ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่นา...วันหยุดคือวันที่เราได้ใช้เวลาดีๆมีความสุขกับคนที่เรารักก็พอ--เนอะ "
คุณถอนใจพลางส่ายหัวน้อยๆก่อนโบกมือลาอีกฝ่ายแล้วขึ้นบันไดของสถานีรถไฟไปพร้อมกับความรู้สึกที่ว่าเดือนนี้มันก็ไม่ได้มีแต่เรื่องเฮงซวยไปซะหมด

เดี๋ยวนะ!...มีความสุขกับคนที่รักงั้นเหรอ!?

        นัยน์ตาสี(...)ลุกวาวขึ้นอย่างอึ้งๆเมื่อฉุกคิดถึงถ้อยคำสุดท้ายในประโยคนั้นขึ้นมาได้ระหว่างที่ขบวนรถไฟแล่นไปตามรางผ่านย่านต่างๆภายใต้ท้องฟ้าสีเข้มยามหัวค่ำและหิมะสีขาวโพลนของฤดูหนาว





..........................................................................................................................................................................................................................................
**หมายเหตุเพิ่มเติม**

*ที่ญี่ปุ่นจะมีวัฒนธรรมอย่างหนึ่งนั่นก็คือก่อนช่วงเวลาสิ้นปีหรือปีใหม่(บางครั้งก็ก่อนวันคริสต์มาส ขึ้นอยู่กับความเชื่อ) คนญี่ปุ่นหลายบ้านจะนิยมทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่เพราะเชื่อว่าเป็นสัญลักษณ์การเริ่มต้นใหม่และเตรียมรับสิ่งดีๆที่จะเข้ามาในวันปีใหม่

*โต๊ะโคทัตสึคืออุ่นขาแบบญี่ปุ่น เช่นโต๊ะแบบในการ์ตูนชินจังจอมแก่นหรือบ้านโนบิตะจ้า

*พุดดิ้งคริสต์มาส(Christmas pudding) คือขนมพุดดิ้งชนิดหนึ่งที่ชาวตะวันตกนิยมรับประทานกันในช่วงเทศกาลคริสต์มาสโดยเฉพาะอย่างยิ่งในปะเทศอังกฤษและแถบประเทศไอร์แลนด์ ความพิเศษของขนมชนิดนี้คือภายในเนื้อขนมจะซ่อนเหรียญเงินเอาไว้หนึ่งเหรียญ โดยมีความเชื่อว่าใครก็ตามที่ได้เจอเหรียญเงินนี้ในชิ้นขนมของตัวเอง คนๆนั้นจะมีอนาคตที่โชคดีไปตลอดปีที่กำลังจะมาถึง

*ต้นมิสเซิลโท เป็นต้นไม้ชนิดหนึ่งในตระกูลกาฝาก และยังเป็นสัญลักษณ์ของความรักและคริสต์มาสด้วย 




..........................................................................................................................................................................................................................................
ป.ล.1 ในที่สุดไรต์ผู้นี้ก็สอบเสร็จแล้วจ้า ดีใจมากที่ได้กลับมาซักที คิดถึงรี้ดทุกคนมากเลย ขอบคุณทุกคนมากที่อดทนรอนะคะ^^

ป.ล.สุดท้าย คิวรีเควสจ้า
      1. The Shape [Dead By Daylight]--Coming Soon
      2. Nura Rihan [Nurarihyon no Mago]
      3. Nurarihyon [Nurarihyon no Mago]
      4. Kageyama Tobio [Haikyuu!!]
      5. Eyeless Jack [Creepypasta]
      6. Yamamoto Takeshi [Katekyo Hitman Reborn]
      7. Ferid Bathory [Owari no Seraph]
      8. Ciel Phantomhive [Black Butler]
      9. Atsushi Nakajima [Bungo Stray Dogs]
      10. Dazai Osamu [Bungo Stray Dogs]
      11. Jason Voorhees [Friday the 13th]
      12. Asuramaru [Owari no Seraph]
      13. L [Death Note]
      14. Ben Tennyson [Ben 10]
      15. (Yandere) Pharaoh Atem [Yu-Gi-Oh!]
      16. Amuro Tooru [Detective Conan]
      17. Severus Snape [Harry Potter]
      18. Damian Wayne [DC-Batman]
      19. Jyugo [Nanbaka]
      20. Reborn [Katekyo Hitman Reborn]
      21. Saitama [One-Punch Man]
      22. Bruce Wayne [Batman]
      23. Jason Todd [Batman]
      24. Venom/Eddie Brock [Marvel : Venom]
      25. Amamiya Hibiya [Kagerou Daze]
      26. Lelouch Lamperouge [Code Geass]
      27. Sonic [Sonic The Hedgehog]
      28. Jyugo [Nanbaka]
      29. Kujou Tenn [Idolish7]
      30. Ferid Bathory [Owari no Seraph]
      31. Newt Scamander [Fantastic Beasts]
      32. Gellert Grindelwald [Fantastic Beasts]
      33. Tom Marvolo Riddle [Harry Potter]
      34. All Might [Boku no Hero Academia]
      35. Hiei [Yu Yu Hakusho] 
      36. Gavin Reed [Detroit Become Human]
      37. Charles Grey [Black Butler]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

396 ความคิดเห็น

  1. #150 Naki Risa (@kornon82) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:00

    ฮืออออ ยุกกี้ได้คุยกะยุกกี้แย้วววว ถ้าชั้นเข้าไปยุกกี้คงทำหน้าแบบ-คิโม่ย ใครอ่ะ?แล้วจากนั้นก็คงจะไปเรียกมัตซึนนน ชั้นเจอใครก็ไม่รู้ด้วยล่ะ~ แต่ครั้งนี้เราได้เป็นเพื่อนยุกกี้แล้ว แบบ-แค่เพื่อนก็เอา!!! คนรักงั้นเหรอ ถ้ามีโอกาสชั้นจะขอเธอแต่งงานนะยุกกี้ งุ้ยยยยเขินนนนน แค่คิดก็ ฟ้ห่ฟาด้ก้ฟห้ำัไัก แล้ววววค่าาาาาาา ถ้าเป็นมัตซึนก็คงทำแบบงานที่ทำทั่วไป ถ้าเป็นฮารุกิสาวน้อยชัดๆแต่โดนฮารุกะฆ่าตายก่อนแหงม ถ้าฮารุกะคงจะพูดถึงพี่ทั้งวันแน่ๆ ถ้าหมอก็คงอ่อนโยนและ s ในเวลาเดียวกัน เอาเป็นว่าฟินเวอร์ค่าาาาา
    #150
    0
  2. #148 Run for your life (@ingfhakaewsri) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 18:33
    ฮืออ..โทรุนั้ลล้าก..//กุมใจ
    #148
    0