หนุ่มฮอตสุดเท่ห์กระชากหัวใจยัยคุณหนูตัวเเสบ!! [END]

ตอนที่ 5 : เเตก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ก.พ. 56

                                                                                                                                                                

(Lazy : talk)
วู้ปี้
! วันนี้คือวันจันทร์ค่ะ แต่โรงเรียนให้หยุดชดเชยกับวันเสาร์ อาทิตย์ จริงสิ! วันนี้ฉันชวนยัยน้ำผึ้งไปเที่ยวดีกว่า

ฉันรีบกดโทรศัพท์ ไปหาน้ำผึ้งทันที แล้วสักพักก็มีเสียงว่า

[ฮัลโหล~ ยัยขี้กียจเหรอ? วันนี้เธอจะชวนฉันไปชอปปิ้ง ที่ไหนก็บอกมาฉันไปได้หมดทุกที่>_<]

โห ยังไม่ทันได้พูดเล้ยย=_=

อ่าๆ งั้นไปเซ็นทรัลละกันน

++ห้างฯเซ็นทรัล++

แย่แล้วๆๆ -_-;; ฉันเหลดมาตั้งหลายนาทีแน่ะ ป่านนี้น้ำผึ้งคงกำลังดักรอฆ่าฉันอยู่แน่ๆ อ๊ะ! นั่นไงยัยน้ำผึ้ง

น้ำผึ้งงงงงงงง

ฉันรีบวิ่งไปจับมือน้ำผึ้งซึ่งตอนนี้กำลังหยิบผ้าเช็ดหน้าลายสก๊อตชมพูสลับเขียวมาเช็ดหน้าเช็ดตาอยู่ เอ๊ะ! อะไรกัน คนอย่างยัยน้ำผึ้งใช้ผ้าเช็ดหน้าลายบ้านนอกอย่างงี้ด้วยเรอะ-..-

นี่ น้ำผึ้ง เราไปไหนกันก่อนดีล่ะ

ไปไหนก็ได้จ้ะ แตน

แตน?-_-;; แตนคือใคร? ยัยน้ำผึ้งคุยโทรศัพท์อยู่รึไง? แต่ปกติถ้ายัยน้ำผึ้งรู้จักใครฉันก็ต้องรู้จักด้วยนี่นา=O=

แล้วปกติ ยัยนี่เคยพูดจ๊ะ จ๋า เหมือนชาวบ้านเค้าที่ไหนกันล่ะ แล้วทำไมต้องเอาแต่ปิดหน้าด้วย?

นี่ วันนี้เธอเป็นอะไรเนี่ย? ทำไมเอาแต่ปิดหน้าล่ะ?”

ขอโทษนะจ๊ะแตน คือช่วงนี้ฉันมีสิวเต็มหน้า ก็ก็เลยอายน่ะจ้ะ> / / /< เธออย่าไปบอกส้มโอ นะจ๊ะ

อ๊ากกกกกกก ใครคือส้มโอ? ฉันงงไปหมดแล้ว เอ๊ะ! หรือว่า

เอ่อ! เธอช่วยเปิดหน้าหน่อยได้มั้ย?”

จะจะดีเหรอจ๊ะ> / / /<”

เถอะน่า…”

ก็ก็ได้จ้ะ

แล้วน้ำผึ้งก็เปิดผ้าออกอะจ๊ายยยO-O

อุ๊ย! เธอเป็นใครจ๊ะ? แล้วแตนหายไปไหนล่ะ?”

“O_O;;”

อีกด้านหนึ่ง

(Nampeung:Talk)

โธ่เอ๊ยยยย -_- ยัยขี้เกียจมัวไปทำอะไรอยู่นะ ชักช้าจริงๆเลย เฮ้อ! ช่วยไม่ได้ ไปนั่งรอในฮาจิบัง ก่อนละกัน

รับอะไรดีคะ

เอาเกี๊ยวซ่าละกันค่ะ

แน่นอน ว่าตอนนี้ฉันยังไม่หิวหรอก หาอะไรกินง่ายๆก่อนละกัน จริงสิ! ฉันโทรหายัยเลซี่ก่อนดีกว่า

ตู๊ดดดดดดตู๊ดดดดดด เวร-O- โทรไม่ติดอีก ช่างเถอะๆ เดี๋ยวยัยนั่นก็โทรมาเองแหละ

อุ๊ย! แซ็ก ดูสิ อันนี้น่ากินเนอะ

อืม นี่กิ๊ฟ..  เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้ว เธออยากไปไหนต่อ

ไปดูหนังดีกว่าเนอะ แซ็กอยากดูเรื่องอะไรล่ะ

ฉันไม่อยากดู ฉันเบื่อ-_-^ อยากกลับบ้าน

โธ่! แซ็ก ไปดูเถอะน้าๆๆๆๆ

อืมๆ ก็ได้ๆ

ทำไมไอ้เสียงข้างๆโต๊ะนี่มันคุ้นหูจังเลยฟะ-_-เสียงเหมือน

อุ๊ย! แซ็ก มีจัดงานเสื้อผ้าตรงนั้นด้วยอ่ะ เดี๋ยวฉันขอไปดูก่อนนะ

อืมไปสิ-_-”

อ๊ากกกกกกก นี่มันเวรตะไลกรรมอะไรของฉันเนี่ย นายแซ็กเอ๊ยยย ฉันไปก่อเวรกรรมอะไรไว้กับแกวะเนี่ย=_=

อ๊ะ! กระเป๋าตก

เวรๆๆ รีบเก็บสิยัยน้ำผึ้งเอ๊ยยยย

อ่ะ! กระเป๋าของเธอใช่มั้ย ยัยผึ้งปีกหัก

“ใช่…เฮ้ย! นายรู้ได้ไง ว่าเป็นฉันอ่ะ -_-;;”

ก็รัศมีความบ้าของเธอมันแผ่ออกมา ฉันก็เลยรู้ไงล่ะฮ่าๆๆ>_<”

นี่ นาย…”

เกี๊ยวซ่า มาแล้วค่ะ^^”

เชอะ! ช่วยไม่ได้ ฉันกินก่อนดีกว่า

เออ-_- ฉันก็จะกินเหมือนกัน

แล้วเราก็ต่างคนต่างกินกัน แล้วสักพักฉันก็กินหมดก่อน(ก็ของฉันมันน้อยนี่นา) แล้วฉันก็เดินไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์

พอดีกับตอนที่ยัยชะนีกิ๊ฟ(กิ๊กของอีตาแซ็ก) เดินสวนเข้ามาพอดี

“เฮ้อ~ ยัยเลซ่ยังไม่มาอีก กลับบ้านดีกว่า

ฉันรีบเดินไปที่รถของฉัน แล้วกำลังจะปลดล็อก ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเอามือมาปิดปากฉัน แล้วพูดว่า

“เงียบๆ ก่อนนะนังหนู รอให้ไอ้สองคนนี้มันเดินไปก่อนแล้วเราได้เล่นสนุกกันแน่^^”

อะไรนะ? -_-^ มันจะข่มขืนฉันงั้นเหรอ อ๊างงงงง ช่วยด้วยยยยT^T อี๋มือเหม็นชะมัด ฉันจะอ้วกแล้วนะว้อย

อ้วกๆๆ แก๊ๆๆ แกได้ตายแน่!!! ฉันจัดการใช้ข้อศอก กระทุ้งท้องของไอ้บ้านั่นอย่างเต็มแรง

“นี่แน่ะ! อีตาแก่โรคจิต เป็นบ้าอะไรของแก!”

“โอ๊ยยยย หนูจ๊ะ หนูฟังลุงก่อนนะ ลุงหมายความว่า อั่กๆๆๆ

อ้บ้าเอ๊ยยย ใครเค้าจะอยากฟังแกล่ะ ฉันจัดการถีบๆๆๆ ที่ท้องของหมอนั่นอีกหลายที จนสลบไป

หึ! แกได้เข้าคุกสมใจแกแน่

ฉันรีบโทรแจ้งตำรวจ แต่ก่อนที่ฉันจะกดถึงเลข1 ตัวสุดท้าย ก็มีคนพูดแทรกขึ้นมาว่า

“นั่นเธอทำอะไรน่ะ!-_-”

เสียงนายแซ็กอีกแว้วววววว

ก็อีตาแก่โรคจิตคนนี้ มันจะข่มขืนฉัน ฉันก็ต้องลากมันเข้าคุกดิ!-_-++”

“ไหน?” แล้วนายเซ็กก็เดินไปด้อมๆมองๆอีตาโรคจิตนั่นตายล่ะ เราต้องรีบพาเค้าไปโรงพยาบาล

แล้วนายแซ็กก็เดินไปพยุงอีตาแก่โรคจิตนั่น

เฮ้ๆๆ นายแซ็ก นายจะไปช่วยไอ้โรคจิตนี่ทำไมกัน นายต้องลากมันเข้าคุกสิถึงจะถูก!”

เฮ้อ~ ฉันยังไม่อยากจะพูดอะไรตอนนี้นะ แต่ก่อนอื่นเราต้องพาเค้าไปโรงพยาบาลก่อน

ก็เรื่องของนาย แต่ฉันต้องกลับบ้านก่อนละ

แล้วฉันก็เดินดุ่มๆๆ ไปที่รถฉันแต่นายแซ็กก็มาคว้าแขนฉันก่อน=_=แล้วพูดว่า

เธอต้องไปด้วย เพราะเธอเป็นคนทำร้ายเค้า

ก็ช่วยไม่ได้ ไอ้โรคจิตนี่มันจะมาข่มขืนฉันก่อนทำไมล่ะ

แต่นายแซ็กมันไม่ฟังฉันเล้ยยย เอาแต่ลากๆๆฉันไปที่รถอยู่นั่นแหละ

เล้วรถฉันล่ะ?”

เดี๋ยวค่อยมาเอาสิ นี่เธอโง่หรือเปล่า-_-^”

นายหาว่าฉันโง่เรอะ!”

เธอช่วยเลิกปัญญาอ่อน แล้วเดินขึ้นรถซะ เร็ว!!”

ชิ! ก็ได้ย่ะ-*-”

++โรงพยาบาลโอ้ลัลล้า++

 “คุณหมอครับ คนไข้เป็นยังไงบ้างครับ

นายแซ็กเอ๊ย~ แกจะรีบอะไรนักหนาวะ=_= ญาติก็ไม่ใช่ เจ้ากรรมนายเวรก็ไม่เชิง ชิ!

คนไข้ปลอดภัยดีครับ แค่ช้ำในนิดหน่อยแต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วครับ เอแต่รู้สึกว่าคนไข้จะเป็นยามนี่นา ไปโดนอะไรมาถึงได้ช้ำในล่ะครับเนี่ย?โจรทำร้ายเหรอครับ?”

อ๊า~ ซวยแล้วยัยน้ำผึ้งเอ๊ยยย

เอ่อคือ เค้าไปโดนคนบ้า! โรคจิต! สติเฟื่อง! ทำร้ายมาน่ะครับ

อะไอ้-O-”

แล้วนายแซ็กก็ทำหน้าประมาณว่าตอนนี้ฉันอยู่เหนือเธอนะ วะ ฮ่า ฮ่า

หนอย! ทีใครทีมันนะ=_=

 “แหม! ลุงต้องขอขอบคุณ คุณแซ็กมากๆเลยนะครับ ที่ช่วยพาลุงไปโรงพยาบาล สมกับเป็นลูกของคุณหญิงรวีวรรณจริงๆ

นี่ๆ ลุง แล้วตอนนั้นลุงคิดจะทำอะไรฉันน่ะ หา!”

เอ่อคือว่า นอกจากลุงจะเป็นยามแล้ว ลุงยังเป็นเซลล์ขายของเล่นด้วยนะครับ แล้วเผอิญว่าของเล่นชนิดนี้มันก็เล่นได้แค่ 2 คนเท่านั้นครับ ถ้ามีคนที่3 มาเห็นหรือเล่นด้วย ของเล่นอันนี้ มันจะจับรังสีที่แผ่ออกมาจากอีกคนได้แล้วมันจะพังน่ะครับT_T ลุงไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณหนูเลยนะครับ โธ่~”

เป็นของเล่นที่โรคจิตมาก-_-^ห้ามให้มีอีกคนมาเห็นเนี่ยนะ ถ้าเห็นแล้วจะพังเรอะ!ให้ตายฉันก็ไม่ซื้อหรอก=O=”

ทำไมนิยายเรื่องนี้ปัญญาอ่อนจังเลยวะ- -^ ของเล่นบ้านใครก๊านน

เห็นมะ! ฉันบอกแล้วก็ไม่เชื่อ ตอนนั้นยัยกิ๊ฟ ก็เคยโดนหยั่งงี้เหมือนกัน-_-”

นี่! แล้วนี่เมื่อไร ฉันจะได้กลับไปเอารถยะ!”

เออ-_- ก็ไปดิ!”

ฮึ่ม! นายจะให้ฉันบินไปรึไง-_- ++นายก็ไปส่งฉันเด้!

เอ้อ! ก็ขึ้นรถเด้!”

ก็ไปเด้!”

เอ่อ! ขอโทษนะครับ

อะไรอีกล่ะลุง!”  (แซ็ก/น้ำผึ้ง)

คือคือว่า ใกล้ได้เวลาห้างฯปิดแล้วนะครับ

อ๊ากกกกกก

ฉันตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง เวรๆๆ เวรเอ๊ยยย-_-^

นี่ๆๆ เธอช่วยเลิกแหกปาก แล้วรีบๆขึ้นรถซะ เดี๋ยวถ้าไม่ทันฉันไม่รู้ด้วยนะ

หนอยๆๆ ทำมาเป็นพูดจาดีมีหลักการ ไอ้ทุเรศเอ๊ยยย-_-;;

นายเป็นพ่อฉันเหรอ? ทำเป็นมาสั่ง แหมๆๆ>O<”

งั้นฉันไม่ไปส่งเธอดีกว่า เฮ้อ~ เผอิญฉันต้องไปเที่ยวกับมุกมิกซะด้วยสิ

นายแซ็กทำท่าจะขึ้นรถ เฮ้ยๆๆไม่ได้นะงั้นฉันก็ไปเอารถไม่ได้ดิ

เดี๋ยว!”

ฉันยอมเสียฟอร์มตะโกนออกไป

อะไร?”

ฉันฉันขอโทษ(แบบไม่เต็มใจ เพราะเกิดมาไม่เคยขอโทษใคร)ละกัน เร็ว! ไปส่งฉันสิ

เออๆๆ ขึ้นรถๆ-_-++”

(Lazy:Talk)

อุ๊ย! เธอเป็นใครจ๊ะ? แล้วแตนหายไปไหนล่ะ?”

“O_O”

อะไรกันเนี่ย โอ้วววววว ฉันทักผิดคนเหรอเนี่ย  เพล้ง~ เพล้ง~

ยัยนี่ก็เนอะ ตั้งนง ตั้งนาน ก็ไม่ยอมบอก ฉันเรียก น้ำผึ้งๆ ก็ดันขานรับอีกเนอะ-_- เพล้ง~ เพล้ง~

ละแล้วเธอชื่ออะไร?-*-”

ฉะฉันชื่อ น้ำผึ้งจ้ะ

เวร-_-^ ซวยซ้ำสองอีก ทักใครไม่ทักดันมาทักคนชื่อเหมือนกันอีก โฮกกกกกก  เพล้ง~ เพล้ง~                            

ละแล้วเธอชื่ออะไรจ๊ะ- -++”

ฉันชื่อเลซี่ค่ะ ขอโทษนะคะ เผอิญว่าฉันทักคนผิดค่ะ แหะๆๆ^_^;;”

ฉันแกล้งหัวเราะออกไปแต่ความจริงฉันอยากร้องไห้ โฮๆๆมากกว่า โฮ~TTOTT เพล้ง~ เพล้ง~

ไม่เป็นไรค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ

เฮ้อ~น่าอายชะมัด กลับบ้านดีกว่า น้ำผึ้งคงกลับไปแล้วแหละ อะเฮ้อ~ เพล้ง~ เพล้ง~

ว่าแต่=_= ไอ้เสียง เพล้ง~ เพล้ง~ นี่มันเสียงอะไรกันแน่? เพล้ง~ เพล้ง~ แน่ะ! พูดไม่ทันขาดคำ


21 ความคิดเห็น