หนุ่มฮอตสุดเท่ห์กระชากหัวใจยัยคุณหนูตัวเเสบ!! [END]

ตอนที่ 4 : งานเลี้ยงปาร์ตี้จับคู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 ก.พ. 56

                                    

(Numpeung : talk)
ฉันล่ะอยากจะอ้วกๆๆ เเล้วก็อ้วกๆๆ ซะเหลือเกิน ตั้งเเต่นายกีต้าร์จำยัยเลซี่ได้เนี่ยรู้สึกจะสวีทหวานแหววกันเหลือเกินนะ!  

เฮ้ๆ ทุกอย่างน่ะมันเป็นเพราะฉันนะเฟ้ย! อ้อ! ฉันลืมเล่าอะไรไปอย่างนะ โรงเรียนฉันนอกจากชื่อเพี้ยนแล้ว ก็ยังมีงานปาร์ตี้เพี้ยนๆหลายงาน ด้วยนาและที่เลื่องลือที่สุด ก็คือปาร์ตี้จับคู่นั่นเอง(ไม่ใช่ปาร์ตี้จับคู่แบบอะไรอย่างงั้นนะ  ฮ่าๆ แต่งานนี้คนนอกห้ามเข้ามา) มันก็เหมือนงานทั่วๆไปนั่นแหละจะจัด 2 วัน วันเสาร์กับวันอาทิตย์  ภายในงาน.. ตอนกลางวันจะให้คนนอกเข้าได้เพราะตอนกลางวันจะมีของขายเยอะแยะ เช่นขนม นม เนย  สิ่งของ เครื่องใช้ เสื้อผ้า ของกิ๊ฟชอป  ฯลฯ ส่วนตอนกลางคืน(วันอาทิตย์) คนนอกต้องออกจากโรงเรียนทุกคน (ยกเว้นวันเสาร์ คนนอกยังอยู่ในโรงเรียนได้ยันเที่ยงคืน>O<) เพราะจะมีปาร์ตี้จับคู่ตอนเที่ยงคืน…ปาร์ตี้จับคู่คือ เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืนไฟทั้งโรงเรียนจะดับพร้อมกันอัติโนมัติ จากนั้นนักเรียนทุกคนจะจับมือกับคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามตัวเองแล้วเต้นรำ อ้อ! แต่ ก่อนที่จะปิดไฟ ครูทุกคนจะเอาหน้ากากสีดำมืดทึบมาใส่หน้านักเรียนทุกคนจากนั้นก็ให้นักเรียนไปยืนเข้าแถวโดยที่ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แต่จะเข้าแถวเป็นโซน (โซน ม.1-.6 โรงเรียนฉันไม่มีอนุบาลกับประถม) แล้วครูก็จะเปิดเพลงหวานๆ ให้เต้นกับคู่ พอจบเพลงไฟก็จะเปิดและนักเรียนก็ต้องถอดหน้ากากของคู่ตรงข้ามออก แน่นอนว่ามันเป็นงานที่ฉันเกลียดโคตรๆเลยล่ะ-_- เพราะปีที่แล้วฉันได้คู่กับผู้ชายตัวอ้วน ดำ ล่ำ เตี้ย ที่หน้าแสนโคตรเห่ย=_=  สาธุๆๆ ปีนี้ขอให้ได้คู่กับคนหล่อๆ อย่างเจ้าชายวิลเลียมด้วยเฮอะ เพี้ยง!!

อ้าว!น้ำผึ้งมาแล้วเหรอ เอ้อ! เย็นนี้เราไปซื้อเสื้อผ้ากันมั้ย พรุ่งนี้มีงานปาร์ตี้จับคู่ไม่ใช่เหรอ

=O= ใช่ ฉันลืมบอกพรุ่งนี้ก็คือวันเสาร์ที่ 1 มิถุนายน ที่มีงานโรงเรียนแล้ว

“อื้ม! ก็ได้เพราะว่าพรุ่งนี้แต่งชุดไปรเวทมาได้นี่นา งั้นก็ต้องสวยๆ น่ารักๆไว้ก่อน คิกๆ

ใช่ๆๆ วันเสาร์ กับวันอาทิตย์(กลางวัน) แต่งชุดไปรเวทมาได้ยกเว้นเย็นวันอาทิตย์ต้องแต่งชุดราตรี เฮ้อ~

ตกลงนะ นี่! กีต้าร์เย็นนี้นายไม่ต้องไปส่งฉันที่บ้านนะ ฉันจะไปช็อปกับน้ำผึ้ง

ยัยเลซี่หันไปพูดกับนายกีต้าร์ที่ยืนเงียบเป็นเป่าสากอยู่                                                                                           

 “ไม่ได้! ฉันจะไปด้วย เดี๋ยวเกิดเธอเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ

ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันไปกับน้ำผึ้งนะไม่เป็นไรหรอก^O^”

ยังไงก็ไม่ได้!

เฮ้อ! น่ารำคาญชะมัด เถียงกันอยู่ได้ เห็นทีต้องจัดการเองซะเล้ว

ฉันกับยัยเลซี่จะไปซื้อชุดชั้นใน ถ้านายอยากไปซื้อด้วยฉันก็ไม่ห้ามหรอกนะ

งั้นพวกเธอไปกัน2 คนละกัน-_-^ เลซี่ ถ้าถึงบ้านแล้วรีบโทรหาฉันนะ

อื้มๆ >_<”

วะฮ่าๆ ฉันนี่ช่างเก่งจริงๆ

ยัยเลซี่เดี๋ยวกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดแล้วเดี๋ยวเจอกันที่สยามนะ

อื้ม โอเค ^_^”

++ ห้างฯสยามพาราก้อน++

โอ้วO_o  ยัยเลซี่คราวนี้มาเร็วนี่นาก็ว่าทำไมฝนตก

เธออย่าพูดจากวนTeenได้มะ ช่างๆๆ ไปซื้อเสื้อผ้ากันดีกว่า

โอเค^^

ผ่านไป 1 ชั่วโมง

โอยยยย ยัยน้ำผึ้ง นี่มันช็อปซะจนของเต็มมือไปหมดแล้วนะ กลับเหอะนะๆๆๆน้า~

โอ๊ยยยย ก็ได้ๆๆ ฮู่ว ป่ะ! กลับๆๆ

เย้!”

++โรงเรียน ดิสนีย์ สคูล++

++วันเสาร์ที่ 1 มิถุนายน เวลา 10.15 .++

 “ยัยเลซี่! ทางนี้ๆ

ฉันโบกมือเรียกยัยเลซี่ที่ยืนเอ๋ออยู่หน้าร้านขายนม ‘Drink Milk’

“อ้าว! น้ำผึ้งไหนบอกว่านัดเจอหน้าร้านขายนมไงล่ะ

ยัยนี่มันเอ๋อได้คงเส้นคงวาจริงๆ ร้านขายนมที่ไหนกันล่ะ!

นี่แน่ะ!” ฉันเขกหัวยัยเลซี่หนึ่งที “ร้านขายขนมต่างหากล่ะ ยัยหูตึง”

ยัยบ้านี่หนิ -O-นอกจากจะชื่อพิลึกแล้ว ยังจะหูพิลึกอีกแน่ะ

ช่างเถอะน่า=0= นี่ๆๆ น้ำผึ้ง ตรงมุมโน้นนน มีเสื้อผ้าสวยๆขายทั้งนั้นเลยนะไปดูกันมั้ย

อื้ม! ไปสิ แหม! แต่ว่าแค่นี้ยังสวยไม่พอเหรอฮะเมื่อวานก็ช็อปซะจนห้างฯจะถล่มแล้วไม่ใช่เหรอ-_-++”

แน่นอนว่าตอนนี้ฉันกับยัยเลซี่โคตรน่ารักเลยล่ะฮ่าๆๆ>_<

อ้าว! ไอ้แซ็ก ทางนี้โว้ยยยยย

อุ๊ย! ตกใจหมดนายกีต้าร์หนิ เงียบๆอยู่ดีๆจะแหกปากทำไมฮะ! เอ๊ะ! ว่าแต่เมื่อกี้นายกีต้าร์เรียกนายแซ็กเรอะ!         

อ้าว! ไอ้กีต้าร์ ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ เอ๊ะ! ว่าแต่ทำไมยัยผึ้งปีกหักอยู่กับนายล่ะ-_- ทุเรศจริงๆ

เฮ้ยๆๆ นี่ๆๆ พูดให้มันดีๆนะ นายแซ็กโซโฟนงี่เง่า นายนั่นแหละอุบาทว์จริงๆ-_-“

เราสองคนยังคงเถียงกันได้ไพเราะคงเส้นคงวาจริงๆ อาเเมน-_- ++

ช่างเถอะน่า ไอ้แซ็ก  ยัยน้ำผึ้ง ไปเดินเที่ยวด้วยกันหมดเนี่ยแหละ

ใช่ อย่ามาทะเลาะกันในวันงานสิ

เหอะ!-_-” (แซ็ก)

ชิ!-_-” (น้ำผึ้ง)

อุ๊ย! กีต้าร์ๆๆ พวงกุญแจร้านนู่นนนนน น่ารักจังเลยเนอะ ไปดูกันเถอะน้ำผึ้ง! เธอเดินเที่ยวกับแซ็กก่อนนะ ห้ามแยกไปไหนด้วยไม่งั้นฉันจะเลิกคบกับเธอ >.<”

ยะยัยนี่เดี๋ยวนี้กล้าขู่ฉันแล้วเหรอ หนอย! คบกับนายกีต้าร์แล้วรู้สึกจะห้าวหาญขึ้นนะ

เชิญเลิกคบเลย ฉันไม่กลัวหรอกย่ะ แบร่~”

ฉันแลบลิ้นใส่ยัยเลซี่ แต่ยัยเลซี่กลับทำเป็นไม่รู้ ไม่เห็น ไม่ได้ยิน หนอยๆๆ

“นายก็เหมือนกันนะไอ้แซ็ก ถ้านายแยกไปจะรู้สึก!>.<”

“ทำไม กีต้าร์ นายจะทำอะไรฉัน?”

งั้นฉันกับนายขาดกัน!”

โธ่เว้ย! สองคนนี้เล่นบ้าอะไรกันเนี่ย

อ้อ! อย่าแยกกันนะเพราะเวลาฉันตามหาจะได้หาได้ง่ายๆหน่อย ฮ่าๆๆ>_<”( กีต้าร์)

“ไปละน้>.< คิกๆ(เลซี่)

โธ่ๆๆ ไปกันหมดแล้วง่ะ T^T

อ้าว! น้ำผึ้ง ทำไมเธอมาเดินคนเดียวล่ะ?แล้วเลซี่หายไปไหน?สนิทกันไม่ใช่เหรอ?

เย้! ยัยจ๊ะจ๋ามาพอดี ฮ่าๆๆ ฉันมีเพื่อนเดินแล้ว

จ๊ะจ๋า เราไปเดินดูของด้วยกันเถอะนะส่วนยัยเลซี่ก็ปล่อยไปเถอะยัยนั่นมันวิปริตน่ะ-_-”

อะอะไรนะ น้ำผึ้ง-_-;;”

เอ้อ~ เปล่าหรอก ไปเดินช็อปปิ้งด้วยกันเถอะนะๆๆๆๆ*.*”

ฉันขอร้องอย่างสุดฤทธิ์สุดเดช นี่เธอเป็นคนแรกนะจ๊ะจ๋าที่ฉันลงทุนขอร้องน่ะ

โอ๊ะ! คงไม่ได้หรอกเพราะว่าฉันนัดกับบอยไว้น่ะ ขอตัวก่อนนะ บาย~”

ฮะเฮ้ย!O_O เดี๋ยวสิ โธ่!”

ฮ่าๆๆ ขำชะมัด^^ นี่เธอถูกเพื่อนทอดทิ้งหมดเลยเหรอ ฮ่าๆๆ

เชอะ! นายก็เหมือนกันน่ะแหละ

ฮ่าๆๆๆๆ>O<”

รำคาญแล้วนะ! หัวเราะอยู่ได้

ตุบ!

ฉันผลักนายแซ็กเต็มแรงจนลงไปกองกับพื้น โอ๊ะ! O_o ฉันผลักแรงไปรึเปล่านะ

โอ๊ย! เจ็บนะ! เลือดออกเลยเห็นมั้ยเนี่ย ผลักฉันทำไมเล่า! อะโอ๊ย!!”

ตายล่ะ!O.O ฉันผลักแรงเกินไปจริงด้วย เลือดออกเต็มเลย หมอนี่จะตายมั้ยเนี่ย?

นายต้องยังไม่ตายนะ ฉันขอโทรเรียกปอเต๊กตึ๊งก่อน เพราะฉันไม่อยากเรียนโรงเรียนผีสิง บรู๋ววววว

โอ๊ยยย นี่เธอโง่หรือเซ่อเนี่ย เธอก็แค่พาฉันไปห้องพยาบาลก็พอแล้วจะเรียกปอเต๊กตึ๊งมากู้ศพเธอรึไง!”

นี่! พูดให้มันดีๆนะไม่งั้นฉันจะปล่อยให้นายตายจมกองเลือดจริงๆนะ!”

ฉันไม่พูด!!

งั้นก็รอไปเถอะย่ะ!!”

ฉันเดินสะบัดตูดไปอย่างไม่สนใจไยดี

คุณหนูน้ำผึ้งขอรับได้โปรดพากระผมไปห้องพยาบาลด้วยเถิดขอรับTT^TT”

ฮ่าๆๆ นายแซ็กยอมทำตามด้วยแฮะ ก๊ากๆๆ

ก็ได้ย่ะ! เอ้า! ลุกขึ้นมาสิ

ฉันยืนเท้าสะเอวอย่างสวยงาม เอ๊ะ! ว่าแต่เมื่อไหร่นายแซ็กจะยืนเนี่ยมัวแต่นั่งแบ๊วมองหน้าฉันอยู่นั่นแหละ เอ๊ะ! หรือว่าวันนี้ฉันสวย เอ่อ! แต่ทุกๆวันฉันก็สวยอยู่แล้วนี่นา

เอ๊า! ก็ลุกสิฉันจะได้พาไปห้องพยาบาล

จะว่าเซ่อก็ไม่ใช่ จะโง่ก็ไม่เชิงนะเธอเนี่ย-_-^”

หมายความว่าไง!-_-;;”

ถ้าฉันลุกเองได้ฉันก็คงไม่ขอให้เธอช่วยหรอกนะ ยัยบ๊อง!”

เออ-_- จริงด้วย ฉันนี่ถ้าจะต๊องใหญ่แล้ว สงสัยติดมาจากนายแซ็กนั่นแหละ

“เออๆๆ ฉันลืมไป เอ้า!ส่งมือมาสิ!”

ฉันส่งมือไปให้นายแซ็กที่ยังนั่งจุมปุ๊กอยู่กับที่

อ่ะ!”

นายแซ็กยื่นมือให้แบบเร็วๆแบบไม่อยากให้จับ แหมๆคิดว่าฉันอยากจับนายนักเรอะ

 พอฉันดึงนายแซ็กขึ้นมานายแซ็กก็ทำท่าจะล้มลงไปอีก อะไรกันนักกันหนาฟะเนี่ย#_#

“อย่าบอกนะ ว่าฉันต้องพยุงนายด้วย-_-”

ถูกเผง!-_- นี่! ถ้าไม่จำเป็นฉันไม่ขอให้เธอช่วยหรอกน่า!”

เออๆๆฉันรู้น่า- -++”

อะไรฟะ-_-^เกลียดกันแทบตายต้องมานั่งช่วยกันแบบเนี่ย! เวรกรรมอะไรของฉันวะเนี่ย

ไอ้พวกนี้ก็เหมือนกันมองอยู่ได้ เอ่อ! แต่มันก็จริงนะฉันกับนายแซ็กเพิ่งจะเปิดศึกกันไปไม่ใช่เรอะแต่มานั่งช่วยกันแบบนี้มันก็ดูพิสดารชอบกล=_=++

เป็นเวรกรรมของฉันจริงๆ

บ่นไร- -^”

เปล่าซะหน่อยอ่ะ! ถึงห้องพยาบาลแล้ว ถ่อสังขารเข้าไปเองละกัน-_-^”

ไม่ขำเลยนะ-_-;; ยัยบ้า

ว่าไงนะ~”

ฉันลากเสียงยาวเหมือนจะเตือนว่าถ้าไม่พูดดีๆฉันจะปล่อยให้นายตายตรงนี้แหละ

“ขอโทษคร้าบบบบ พอใจยัง- -++”

วะ ฮ่าๆๆ อีตานี่ยอมทำตามอีกแล้วครับท่าน

ฉันเดินเข้าไปพยุงนายแซ็ก(แบบไม่เต็มใจ) แล้วผลักประตูห้องพยาบาลเข้าไป

หวัดดีจ้ะ กมลวรรณ^^ แหม! พาแฟนมาห้องพยาบาลด้วย น่ารักจังเลย^_^”

อ๊าย~ ไม่ใช่ซะหน่อย จารย์อย่าพูดมั่วดิ

อ้อ! ฉันจะขอแนะนำให้รู้จักกับอาจารย์ วายุตา โสด สวย ใจดี อายุ 23 ปี เป็นที่หมายปองของนักเรียนชายหัวงออู(งู)

ทั้งหลาย แต่บางครั้งก็พูดจากวนTeen นี้ดดดดหน่อย(นี่ครูนะเธอ) เป็นครูที่สวยที่สุดในโรงเรียน และ สนิทกับฉันมากกกกก

อ้าว! รังสิมันต์นี่เธอหันมาคบกับกมลวรรณแล้วเหรอ? เห็นบอกว่าเธอคบอยู่กับพิรดา(พีอาร์)นี่นา

“ครู-_- พอเหอะ ยัยนี่ไม่ใช่แฟนผมนะครับ!!”

งั้นก็กิ๊ก>_<”

โอ๊ยยยย ครู! ไม่ใช่อะไรทั้งนั้นแหละ รีบทำแผลให้ผมก่อนที่ผมจะเลือดหมดตัวตายก่อนดีกว่านะครับ!!”

“ว้ายๆๆ จริงด้วยๆ ครูลืมจ้ะขอโทษที แหะๆๆ อ้ะ! เซ็นชื่อซะ…แล้วเดี๋ยวพวกเธอไปที่ห้อง 30 นะจ๊ะ อาจารย์ อุทุมพร จะทำแผลให้เธอเองจ้ะ^^”

ใช่ โรงเรียนฉันมันกว้าง- -^ กว้างเว่อร์ ขนาดห้องพยาบาลก็กว้างเกือบครึ่งของโรงพยาบาลเลยด้วย

 “ค่ะ/ครับ

ผ่านไป 15 นาที

“เฮ้อ! เสร็จซะที เชอะ! ราะนายคนเดียวทำให้ฉันอดเดินเที่ยว

“ก็เพราะเธอนั่นแหละ อยากผลักฉันทำไมล่ะ!”

เอ่อ! ถ้างั้นถือว่าเจ๊ากันละกันนะ- -^

“เฮ้อ! เธอนี่มัน…เอาแต่ใจตัวเองชะมัด-_-;;”

“ก็ฉันถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กนี่นา…ฉันเอง..ก็ไม่ได้อยากถูกตามใจซะหน่อย

ใครได้เป็นแฟนคงน่าอนาถน่าดู

ว่าไงนะ-_-++

เปล๊า -_-;;”

แต่ฉันได้ยินนายนินทานะยะ แหม! คราวหลังทำให้เนียนกว่านี้หน่อยนะ=_=

โอ๊ย! เบื่อ! ไปช็อปปิ้งดีกว่า

 

 

 “นี่! ไปได้ยังฮะ! ยัยผึ้งปีกหัก นี่เธอช็อปจนจะต้องเอาปากคาบแล้วนะ

 

 

ช่างฉันเหอะน่า-_- เดี๋ยวฉันต้องไปซื้อรองเท้าด้วยหวังว่านายคงเข้าใจฉันนะโอเค้~”

“น่ารำคาญจริงๆ

“ช่างฉันเหอะน่า-_-;; ก็ของที่นี่ถูกๆทั้งนั้นเลยนี่นาแถมยังเป็นของที่ฉันอยากได้ทั้งนั้นเลยด้วย

ใช่! ฉันรู้ว่ามันถูก-_-^ แต่นี่เธอช็อปเยอะเกินไปแล้วนะ

บ่นไรฮะ นี่มันเงินฉันนะยะ!

“อุ๊! ตัวนั้นก็สวย ตัวนี้ก็น่ารัก>_<”

ฉันแกล้งทำเป็นไม่สนใจนายแซ็กแล้วแกล้งทำเป็นเลือกเสื้อผ้าต่อ

เฮ้อ~ ฉันไปเดินเล่นก่อนนะ

พอนายแซ็กพูดจบก็เดินออกไปนอกร้าน งงนะเนี่ย-?-

นี่ๆๆ นายเป็นอะไรไป? บอกฉันหน่อยสิ!”

เปล่า เธอไม่เกี่ยวซะหน่อย

“นี่! มันจะมากไปแล้วนะ! ทำไมนายพูดอย่างงี้ฮะ!? คนเค้าอุตส่าห์เป็นห่วงนะ!”

อีตาบ้า อุตส่าห์พูดดีด้วยนะเนี่ย เอ…แล้วทำไมฉันต้องห่วงนายแซ็กด้วยล่ะ?

เอ๊อ! ก็ได้ม่ยุ่งด้วยก็ได้!”

ฉันรีบเดินหนีออกมาอย่างรวดเร็วปานวอกผสมชะนี

เดี๋ยว!”

อะไร-_- ++”

บอกก็ได้- -^”

ไม่จำเป็น ายไม่ต้องพูด! ฉันไม่อยากรู้แล้ว

ชิ! ชะ! ทีไม่อยากรู้ดันอยากอก

แต่เธอต้องฟัง!

โว้ย! อีตาบ้าเอ๊ยยย เออๆๆ ฟังๆๆ-_-^

เออ! เล่ามาสิ=_=”

ฉันกังวลเรื่องปาร์ตี้จับคู่

อะอะไรนะ0_O นายแซ็กเองก็กังวลเรื่องนี้เหมือนกันเรอะ! โอยๆๆ

ทำไมล่ะ?”

ก็ฉัน โอ๊ย! เธออย่ารู้เลยเหตุผลไร้สาระน่ะ- -++”

มีพิรุธแฮะ-^- น่าสงสัย มันน่าสงสัยจริงๆ ตาลาล้า~(เฮ่ยๆ-_-^ อย่านอกเรื่องสิยัยน้ำผึ้ง)

งั้นก็ไม่ต้องบอก-_-;;”

นี่! ทำเป็นอยากรู้อยากเห็นหน่อยไม่ได้เหรอ?”

ฉันไม่ใช่นายนะ-3-”

เธออย่ามากวนโอ๊ยฉันนะ ขอร้อง

ดูท่าหมอนี่จะไม่เต็ม=_=++

ตกลงจะบอกหรือไม่บอก?ฉันหงุดหงิดแล้วนะ-_-”

ฉันฉัน…”

ทำไมๆๆ*_*”

ลีลาเยอะวุ้ย!

ฉันฉันไม่บอกดีกว่า-_-^”

แป่ว! อีตาบ้าบอ บ๊องแบ๊ว  คนเค้าอุตส่าห์ลุ้นตั้งนานสองนาน

อีตาแซ็กโซโฟนงี่เง่า! ฉันขี้เกียจพูดกับคนโรคจิตอย่างนายแล้ว ฉันไปตามหายัยเลซี่ดีกว่า

โฮ่ยๆๆ เบื่อๆๆ อ๊ะ! นั่นมันยัยเลซี่นี่นา โอ้เย้ๆๆ! เจอแล้วๆ ตาลาล้า~

“ยัยเลซี่…ซ…

ฉันรีบสวมวิญญาณนักวิ่งโอลิมปิกอีกครั้งเพื่อจะไปหายัยเลซี่งี่เง่า เอ๊ะ! ว่าแต่ทำไมวันนี้คนมันเยอะจริงๆ โอ๊ย! ยัยหน้าลิงคิงคองนี่ก็เบียดอยู่ได้จะรีบไปตายที่ไหนฮะ!-6- อ๊ะ! ปัดโธ่เอ๊ย! ยัยขี้เกียจหายไปไหนแล้วเนี่ย แง่ง(โรคพิษสุนัขบ้ากำเริบ)เพราะยัยหน้าคิงคองคนเดียวแท้ๆ ถนัดนักเรื่องโทษคนอื่น ฮ่าๆ>.<

นี่! เธอจะไปไหนน่ะ! ยัยผึ้งปีกหัก

ก็ไปหายัยเลซี่อ่ะดิ -^-”

ยัยประสาทบกพร่อง! เมื่อกี้ไอ้กีต้าร์มันเพิ่งโทรมาบอกฉันว่ามันกับยัยขี้เกียจขอกลับก่อน ยัยซื่อบื้อ!”

หนอย! นังเพื่อนทรยศ เห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนสาวแสนสวยอย่างคุณหนูน้ำผึ้งเรอะ-*-

งั้นฉันกลับบ้างดีกว่าเบื่อ! เซ็ง!”

ฉันรีบเดินไปที่รถของตัวเองแล้วสตาร์ทรถขับออกไป

พอฉันขับออกไปสักพักก็รู้สึกว่ารถมันมีเสียงแปลกๆ แล้วช้าขึ้นเรื่อยๆจนมันดับในที่สุด เวรกรรม -_-^ น้ำมันหมดนี่นา โฮๆๆT_T ฉันลืมเติมง่ะ โฮ….ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวโทรเรียกให้ลุงรามมารับก็ได้

ฉันรีบโทรไปที่เครื่องของลุงรามตู๊ดดดด ตู๊ดดดดเวร….โทรไม่ติดอีก  อ๊า~ TToTT   ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวลองโทรเข้าเครื่องแม่ฉันก็ได้ตู๊ดดดด ตู๊ดดดดซวยๆๆโทรไม่ติดอีก ไม่เป็นไรๆลองโทรเข้าเครื่องพี่แพมก็ได้ตู๊ดดดด ตู๊ดดดดง่า โทรไม่ติดอีกแล้ว ไม่เป็นไรๆ ลองโทรเข้าเครื่องคนอื่นๆก็ได้

ผ่านไป 5 นาที

อะไรกันเนี่ย! โทรไม่ติดสักเครื่องเลยเหรอ แงๆๆ แล้วทีนี้ฉันจะทำยังง้ายยยย TT^TT นึกออกแล้ว! เรียกแท็กซี่ดีกว่า

นั่นไงมาแล้ว! เย้ๆๆ>_<  ฉันรีบตั้งท่าเตรียมตัวจะโบก

จอดด้วยค่า~”

ยัยป้าหน้าเห่ยที่ยืนอยู่ข้างๆฉันตะโกนเรียกแท็กซี่แล้วก้าวขึ้นไปบนรถอย่างสง่างาม อะไรกันเนี่ย แง~ ไม่เป็นไรๆเดี๋ยวเอาคันอื่นก็ได้ หนอย! ยัยป้าหน้าเห่ย เดี๋ยวชาติหน้าฉันจะตามไปแก้แค้นแกแน่ ฮึ่ม!-_- อ๊ะ! นั่นไงแท็กซี่อีกคันมาแล้ว โอ้เย้! เมื่อแท็กซี่จอดก็มีตีนผีรีบก้าวเข้าไปทันที อ๊ากกกกกกกกก ไม่เป็นไรๆ เอาคันอื่นละกัน

คันที่ 1 ผ่านไป

บรื้นนนนน

คันที่ 2 ผ่านไป

บรื้นนนนน

คันที่ 3 ผ่านไป

บรื้นนนนน

คันที่ 4 ผ่านไป

บรื้นนนนน                                                                                                                                                              

คันที่ 5 ผ่านไป

บรื้นนนนน

คันที่ 6 ผ่าน

อ๊ากกก ฉันไม่ไหวแล้วววว

ฉันตัดสินใจเดินกลับบ้านอย่างรวดเร็ว โฮ่ยๆๆ วันนี้เจอแต่เรื่องหงุดหงิดสงสัยได้เสนียดมาจากนายแซ็กแน่ๆ

ซู่

อ๊ายยย

อยู่ดีๆ ฝนก็ตกลงมาแบบไม่มีปี่ขลุ่ย แถมแถวนี้ก็ใช่ว่าจะมีที่หลบฝนอะนะ โฮๆๆT^T ทำไมฉันถึงได้ซวยอย่างนี้นะ

ฉันเดินตากฝนกลับบ้านอย่างน่าอนาถT^T เฮ้อ! ซวยชะมัด

บรื้นนนน เอี๊ยดดดด

อ๊ากกก

อยู่ดีๆก็มีรถคันหนึ่งขับมาอย่างเร็วแล้วมาจอดกึกตรงข้างๆฉัน ดูสิ! กระโปรงฉันเปียกหมดแล้ว(มันก็เปียกอยู่แล้วไม่ใช่เรอะ)ตกใจโหมะเลย-3- แล้วรถคันนั้นก็เลื่อนกระจกลงมา  เฮ้ย!O_O นั่นมันนายแซ็กนี่

นี่เธอบ้ารึเปล่ามาเดินตากฝนอย่างนี้น่ะ? แล้วเธอไม่มีรถรึไง?ทำไมมาเดินกลับบ้านตากฝน?”

นายแซ็กถามแบบไม่หายใจแล้วย่นคิ้วอย่างสงสัย ถามแบบนี้ฉันคงตอบได้อะนะ -_-

ฉันไม่ตอบแต่ยืนกอดอกสั่นริกๆเพราะหนาว- -^

เฮ้อ! อ่ะๆๆขึ้นรถก่อนละกันเดี๋ยวฉันไปส่ง-_-”

ไม่! เชิญนายไปคนเดียวเหอะ

เรื่องอะไรจะไปด้วย จริงมะๆ =O=

งั้นตามใจเธอละกัน- -++ ไปละ

บรื้นนนนน

แล้วฉันก็เดินต่อไปอย่างน่าอนาถ(ทำไมฉันต้องว่าตัวเองด้วย สองครั้งแล้วนะ)

ผ่านไป 5 นาที

โอยยยย อีกตั้งไกลกว่าจะถึงบ้าน ปกติฉันขับรถยนต์ ใช้เวลาแป๊ปเดียวก็ถึงแต่นี่ฉันเดินนี่นา ฮัดเช้ย!

ปิ๊น!  ปิ๊น!

ใครอีกล่ะเนี่ย บีบแตรอยู่ได้-_-

ปิ๊น!!!  ปิ๊น!!!

อะไรอีกเล่า!

เอ๊ะ! นี่มันรถนายแซ็กนี่นา หมอนี่ยังไม่ไปเหรอเนี่ย

“นี่! ยัยผึ้งปีกหัก

นายแซ็กเลื่อนกระจกลงมาคุยกับฉัน ไม่สิ! ด่ามากกว่า ‘ยัยผึ้งปีกหัก’-_-

อะไร? ฮะฮัดเช้ย!

เดี๋ยวก็ปอดบวมตายหรอก=_= ป่ะ! ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง

ไม่จำเป็น

ฉันตั้งท่าจะเดินต่อไป

เธออย่ามางี่เง่าปัญญาอ่อนนะ-_- โตเป็นควายแล้วยังจะทำตัวเหมือนเด็กอนุบาลอีกนะ

ดูสิ! พูดอย่างนี้แล้วใครเค้าอยากจะยุ่งด้วยล่ะ

“อยู่แค่ม.5 เนี่ยนะโตแล้ว -*-”

เออๆๆ ช่างเหอะๆ มออะไรก็ช่าง แต่เธอน่ะใส่เสื้อสีขาวบางอย่างนั้นน่ะ ไม่อายฉันเรอะ!?”

ฉันลองก้มมองเสื้อตัวเองดู ปรากฏว่ามันเห็นเต็มๆเลยครับท่าน                                                                          

 “อ๊ากกก~ ไอ้ทุเรศ

คิดว่าฉันอยากมองนักเหรอฮะ!!ฉันไม่ได้หื่นนะเฟ้ยย

แต่หน้านายมันบอกยี่ห้อนี่หว่าา

เออๆๆ- -^ ขึ้นก็ได้

พอฉันเปิดประตูขึ้นไปนั่งในรถนายแซ็กก็รีบยิงคำถามใส่ฉันทันที(ไม่คิดจะให้พักหายใจเลยหรือวะ)

“ทำไมเธอไม่ขับรถกลับ?”

ก็ก็รถฉันน้ำมันหมด

อ้อ! ฉันอยากจะบอกนะว่าที่รถฉันน้ำมันหมด เพราะได้รับเสนียดมาจากนาย(เกี่ยวป่ะเนี่ย- -^)

แล้วทำไมต้องไปเดินตากฝน?”

ถามมาได้นะไอ้ทุเรศ-_- คิดว่าฉันอยากไปเดินตากฝนให้ตัวเองเป็นหวัดรึไง

ก็ฉันโทรเข้ามือถือของทุกคนในบ้านแล้ว  แต่มันโทรไม่ติดสักเครื่องเลย  พอฉันเรียกแท็กซี่ก็ถูกคนอื่นชิงตัดหน้าหมดฉันถึงต้องมาเดินตากฝนกลับบ้านไงเล่า!”

ฉันร่ายยาวแบบไม่พักหายใจสุดท้ายฉันก็ตายในที่สุด จบ เฮ้ย! ไม่ใช่ๆๆ แล้วนายแซ็กก็ทำหน้าอึ้งอึ้ง แล้วก็อึ้งO_o

เธอนี่มันดวงซวยโคตรๆเลย

ก็เพราะได้เสนียดจากนายน่ะแหละ-^-”

ว่าไงนะ!-*-”

เปล๊า-_-;;”

งั้นก็แล้วไป-_-”

ฮู่ว! โชคดีที่ไม่ได้ยิน อ๊ะๆๆถึงหมู่บ้านฉันแล้วนี่>_<

นี่ๆๆถึงหมู่บ้านฉันแล้ว เดี๋ยวนายตรงไปแล้วก็เลี้ยวซ้ายนะ บ้านฉันอยู่หลังที่ห้า>o<”

เออๆๆ-_-^ สั่งจังนะ ยัยคุณหนู

หนอยแน่! ประชดฉันเหรอ-_-;;

หลังนี้ใช่มะ

เออ-_- ดีมากเจ้าบื้อ ขอบใจนะเอ็ง ไปได้ละชิ่วๆ-*-”

ฉันขอบคุณเป็นจังหวะอย่างไพเราะเพราะพริ้งผสมผสานกับการหลอกด่าไปในตัว555+

ปกติเค้าขอบคุณกันอย่างนี้เหรอ? ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ย- -^”

เออ ช่างฉันเหอะน่า ไปได้ละ ชิ่วๆๆ

บรื้นนนนนนน

++วันอาทิตย์ที่ 2 มิถุนายน++

เฮ้อ~ วันนี้แล้วสินะที่จะเป็นงานปาร์ตี้จับคู่ เซ็งๆๆๆ =O=

หวัดดีจ้า^^ น้ำผึ้ง เมื่อวานสนุกมั้ย?”

หนอย! ยัยเลซี่ ยัยตัวดี ยังจะมีหน้ามากล้าพูดแบบนี้อีกเหรอ หนอยๆๆ-_-;;

นี่! เลซี่ เธอนี่มันแย่มากเลยนะทำไมเธอถึงปล่อยให้ฉันเดินเที่ยวอยู่กับนายแซ็กโซโฟนงี่เง่าคนเดียวฮะ!?”

เอ่อคิกๆ>_< คือฉันมีธุระด่วนน่ะเลยต้องกลับก่อน

ฉันคิดไปเองหรือเปล่านะ ฉันเห็นเหมือนรอยยิ้มแปลกๆตรงมุมปากของยัยเลซี่เลยนะ=_=

อืมๆๆ ไม่เป็นไรแต่คราวหลังอย่าลืมโทรมาบอกฉันละกัน

อื้ม^_^  อ้า! กีต้าร์มาแล้วเหรอเดี๋ยวไปเดินเที่ยวด้วยกันน้า~”

หนอยๆๆ นายกีต้าร์มาแล้วเหรอ ฮึ่มๆๆ เดี๋ยวได้ตายแน่

นี่! นายกีต้าร์ไร้สาย นายมันเลวววว ที่พายัยเลซี่กลับบ้านโดยไม่ขออนุญาตฉัน!”

หืมอะไรกัน เธอเป็นแม่ของเลซี่เรอะ? ฉันถึงต้องขออนุญาตเธอ- -^”

จ๊ากกกกก ไอ้บ้ากีต้าร์ กวนฉันเหรอ เดี๊ยะๆ เดี๋ยวสวยๆ

ยัยเลซี่เป็นเพื่อนของฉัน! นายไม่รู้หรอกว่าฉันกับยัยเลซี่ตัวต้องติดกันตลอด=^=”

“ฉันเพิ่งรู้ว่าเลซี่มีแฝดสยามด้วย-*-”

อะไอ้*-_-* โอ๊ยยย ไม่รู้จะด่ายังไงแล้ว เดี๋ยวแม่ด่าเป็นภาษาเขมรซะนี่#_#

โอ๊ย! เบื่อ ฉันขี้เกียจเถียงด้วยแล้ว นี่ถ้านายไม่ใช่แฟนยัยเลซี่ ฉันอาจจะฆ่านายไปแล้วก็ได้ รู้มั้ย? นายกีต้าร์ไร้สาย ไอ้ผู้ชายโรคจิต วิปริต สมองน้อย บ้า ซื่อบื้อ บลาๆๆ

ฉันหลับหูหลับตาเถียงแบบไฟแลบ จนยัยเลซี่มาสะกิดบอกว่า

เอ่อ! น้ำผึ้ง-_-^ กีต้าร์เค้ายอมแพ้เธอแล้วล่ะ

ยอมแพ้? หมายความว่าไงฟะ? นี่ไม่ใช่เกมนะเฟ้ย!

ว่าแต่นายกีต้าร์หายไปไหนเนี่ย?”

ยัยเลซี่ชี้นิ้วไปทางหลังต้นก้ามปูต้นหนึ่งและที่ต้นก้ามปูนั้นก็มีนายกีต้าร์ปีนขึ้นไปอยู่บนยอดสูงสุดของต้นไม้ ท่าจะบ้าใหญ่แล้ว อยู่ดีๆไปปีนต้นไม้ สงสัยติดเชื้อเพี้ยนมาจากยัยเลซี่แหงๆ

นี่! นายกีต้าร์ไร้สายยยยย  นายไปเกาะต้นไม้ทำไม? นายเป็นลิงรึไงหา!? นายนี่ท่าจะเพี้ยนใหญ่แล้วนะ-_-;;”

ฉันตะโกนถามนายกีต้าร์ไปด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ ในขณะที่ยัยเลซี่ก็ทำหน้าเหวอๆ และนายกีต้าร์ที่กำลังพูดพึมพำอยู่คนเดียวว่าผู้หญิงอะไรน่ากลัวจริงๆ ผีเสื้อสมุทรยังจะน่ารักกว่าเลยด้วยซ้ำ

เฮ้ยๆ-_-^ อะไรนะ? ผีเสื้อสมุทรน่ารักกว่าฉันเหรอ? อ๊ากกกก นายกีต้าร์-*- คราวนี้นายได้ตายสมใจแน่

ฉันกำลังจะวิ่งไปฆ่านายกีต้าร์ถ้ายัยเลซี่ไม่วิ่งเข้ามาขวางไว้ก่อน หนอยๆๆ นังเพื่อนทรยศ

นี่! น้ำผึ้ง กีต้าร์ เลิกทะเลาะกันสักทีได้มั้ย? ช่วยรักษาหน้าของโรงเรียนเราหน่อยเถอะนะฉันขอร้องT^T”

เฮอะ! ก็ได้ ถือว่าฉันเห็นแก่ยัยเลซี่นะ ไม่งั้นนายตายแน่

น่ารำคาญจริงๆ เลซี่เราไปเดินเที่ยวงานด้วยกันเถอะ

เฮ้ๆๆ ได้ไงๆ ยัยเลซี่ต้องไปกับฉันต่างหาก-_-”

แต่ฉันเป็นแฟนเลซี่นะ!!”

แต่ฉันเป็นเพื่อนเลซี่นะ!!”

หวัดดีไอ้กีต้าร์ ว่าแต่นายมายืนเถียงอะไรกับยัยผึ้งปีกหักวะเนี่ย?-_-”

อ้าว! ไอ้แซ็กมาพอดีเลย เนี่ยนายดูยัยนี่ดิมาด่าฉันอยู่ได้ ท่าจะบ้าว่ะ^^”

หนอย! นายเป็นคนหาเรื่องฉันก่อนนะยะ

“นายเป็นคนหาเรื่องฉันก่อนนะ ป่ะ! เลซี่เราไปเดินเที่ยวกัน

อื้มๆ^^ กีต้าร์ วันนี้ฉันจะไปเดินเที่ยวกับน้ำผึ้งนะ

ตามใจเธอสิ-_-++ ฉันไปเดินเที่ยวกับไอ้แซ็กก็ได้ เจอกันตอนเย็นนะ

“รู้แล้วๆ บ๊ายบาย~”

วะฮ่าๆ เสร็จภารกิจสักที จะช็อปให้หนำใจเลยยย

++เวลา 15.30 .++

นี่! น้ำผึ้ง ฉันว่าเรารีบกลับบ้านไปเตรียมตัวกันเถอะนะ

อืมๆ-_- ดีเหมือนกัน เพราะเดี๋ยวต้องไปแต่งหน้า ทำผมยุ่งยากอีก วุ๊!!โรงเรียนเรานี่ประสาทหาแต่เรื่องเสียเงิน แล้วดูดิ๊ ถ้าใครไม่ทำผมแต่งหน้ามา จะไม่ให้เข้างาน บลาๆๆ

ฉันร่ายยาว(บ่นนั่นแล)เป็นชุดให้เลซี่ฟัง

เอ่อ^^;;”

++บ้านเลซี่++

ยัยเลซี่ฉันมาแล้วววว>_<”

อื้ม^^ป่ะ! เดี๋ยวเราไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องฉันก็แล้วกัน พี่มายด์ เดี๋ยวขึ้นไปช่วยพวกเราแต่งตัวด้วยนะคะ^_^”

ได้ค่ะ

(Lazy:Talk)

ผ่านไป 30 นาที

น้ำผึ้ง เสร็จรึยัง

ฉันตะโกนถามยัยน้ำผึ้งที่มัวแต่ขึ้นอืดอยู่ในห้องน้ำ-_- ทำม้ายยยย  ทำไม การใส่ชุดราตรีนี่มันน่าอายมากเลยรึไงน้า~

จะว่าไปฉันยังไม่เห็นชุดราตรีของยัยน้ำผึ้งเลยนี่นา อ้อ! ของฉันนี่เป็นชุดเกาะอกสีชมพูกุหลาบ ยาวประมาณเข่า  น่ารักๆ แล้วใส่เครื่องประดับที่เข้าชุดกันว่าแต่...ของยัยน้ำผึ้งล่ะจะเป็นยังไงน้า~

เร็วหน่อยๆ ช่างเสริมสวยมาแล้วนะ- -++”

พอฉันพูดจบปั๊บยัยน้ำผึ้งก็ออกมาปุ๊บ ทำไมช่างไวปานวอกจริงๆ=_=

แอ๊ดดดด

พอยัยน้ำผึ้งออกมาฉันและพี่มายด์ก็ต้องตะลึงแบบว่าสวยมาก ใช่! ยัยน้ำผึ้งสวยมาก! นี่ขนาดยังไม่ได้แต่งหน้า ทำผมนะเนี่ย  ชุดเกาะอกสีดำ มีระบายสีขาวๆน่ารักตรงกลาง ขับผิวขาวเว่อร์ๆของน้ำผึ้งให้ดูสวย เด่นมาก!!และมันทำให้ยัยน้ำผึ้งสวย น่ารักเหมือนพวกดาราเกาหลีเลยล่ะเลยล่ะ แถมยังสร้อยกับกำไลแล้วก็ต่างหูที่สวยเข้ากันนั่นอีกล่ะ โฮกๆๆ ยัยน้ำผึ้งนี่สวยจริงๆน่าอิจฉาชะมัด ถึงว่าสิมีแต่คนมาจีบ=+=

ไหนล่ะช่างเสริมสวย?-_-^ ฉันยังไม่เห็นแม้แต่แมวสักตัวเลยนะ

เอ่อ! ตอนนี้เธอกำลังสวยอยู่นะจ๊ะ-O- กรุณารักษาคำพูดนิดนึง

อ๋อ! ช่างทำผมเค้ารออยู่ข้างล่าง เรารีบลงไปกันเถอะ

อื้มๆ

(Nampeung:Talk)

++งานปาร์ตี้จับคู่++

++เวลา 19.00.++

เฮ้อ! ในที่สุดก็ถึงโรงเรียนจนได้ แต่รู้สึกว่าตั้งแต่เข้าโรงเรียนมาทำไมมีแต่คนมองฉันฟะ-_- เฮ้ยๆๆ ถ้าเพราะเรื่องชุดราตรีนี่ได้โปรดเงียบไปเลยเพราะตอนนี้ทุกคนก็ต้องใส่ชุดราตรีเหมือนกันนั่นแหละ

“อ้าว! อาจารย์วายุตา สวัสดีค่ะ ^^”  

สวัสดีจ้ะ มากันแล้วเหรอจ๊ะ แหม! วันนี้สวยจังเลยน้า~”

แหม! อาจารย์ก็น่าจะรู้ หนูน้ำผึ้งซะอย่างต้องสวยอยู่แล้วแหละ>.<”

เอ่อ-_- จ้ะๆ อ้อ! พวกเธอเรียนอยู่ห้อง ม.5/3 ใช่มั้ย? ถ้างั้นพวกเธอไปนั่งโต๊ะเบอร์ 303นะจ๊ะ  เดี๋ยวถึงเวลาแล้วจะมีครูมาเรียกให้ไปเข้าแถวเองจ้ะ^^”

ค่ะ

งานถูกจัดในฮอลล์ขนาดใหญ่มากๆของโรงเรียนฉัน ดูๆแล้วฮอลล์ของโรงเรียนฉันดูเหมือนห้องโถงของปราสาทเจ้าหญิงมากกว่า ซึ่งก็คงมาจากการที่ครูใหญ่ของฉันมันชอบดูการ์ตูนดิสนีย์นั่นเอง กรรม-_-

 “นักเรียนทุกคน รีบเข้าแถวได้แล้วค่ะ!”

โอยยย ถึงเวลาแล้วเหรอเนี่ย เอ้า! ไปก็ไป  จากนั้นทุกคนก็ใส่หน้ากากที่ครูแจกให้ เอ่อ! มันไม่ใช่หน้ากากพวกอุลต้าแมนอะไรเทือกนั้นนะ มันเป็นหน้ากากที่ค่อนข้างสวยมาก เป็นหน้ากากที่มีความยาวถึงตรงสันจมูก แล้วเจาะรูตรงเฉพาะลูกตา มันเหมือนหน้ากากในงานเต้นรำอะไรประมาณนั้นแหละ อ๊า~ ตอนนี้ฉันจำใครไม่ได้แล้ว

“เอาละ! นักเรียนหญิง ม.5/3 ทุกคน ฟังครูนะ^^ พวกเธอจะได้เต้นรำกับนักเรียนชายห้องม.5/4 นะ ส่วนนักเรียนชายห้องม.5/3 จะได้คู่กับนักเรียนหญิงห้องม.5/4  ขอให้สนุกกันนะจ๊ะเด็กๆ ครูไปละ

ฉันไม่รู้ว่า ครูคนไหนมาพูดกับฉัน แต่ฉันจำได้ว่านี่เป็นเสียงอาจารย์ พิศมร ครูประจำชั้นของฉันเอง=_=

นักเรียนทั้งหมดเงียบ!!…อะแฮ่ม! ครูหวังว่านักเรียนทุกคนจะสนุกกับงานนี้นะครับ การที่เราจัดงานนี้ขึ้นก็เพื่อจะให้นักเรียนมีสัมพันธภาพที่ดีต่อกัน และเพื่อไม่เป็นการเสียเวลาในอีก10 วินาทีข้างหน้านี้จะถึงเวลาปาร์ตี้จับคู่แล้วครับ!เอาละ! เรามาช่วยกันนับนะครับ

หลังจากอาจารย์ใหญ่พูดจบก็มีเสียงจากนักเรียนทั้งโรงเรียนว่า

“10..9..8..7..6..5..4..3..2..1..Zero!!”

และก็มีเสียงเพลง

ฉันก็เลยยื่นมือซ้ายไปเกาะไหล่คู่ตรงข้ามของฉันส่วนมือขวาก็จับมือไอ้คู่เส็งเคร็งของฉัน=_= พอจบเพลงปั๊บ ไฟก็เปิดพรึบ จากนั้นครูใหญ่ก็ประกาศว่า

เอาละครับ! ครูหวังว่านักเรียนคงจะสนุกกันทุกคนนะครับ เอาละ! ครูจะนับถอยหลังแล้วให้นักเรียนถอดหน้ากากนะครับ 5…4…3…2…1…เปิดได้!!!”

เอาละ ฉันจะถอดแล้วนะ

พรึ่บ!

หลังจากทุกคนถอดหน้ากากแล้วก็มีเสียงฮือฮา เสียงกรี๊ด เสียงตด(เฮ้ย ไม่ใช่ๆ) ว่าแต่คู่ของฉันมันก็คือ

เฮ้ย!O_Oนายกีต้าร์ไร้สาย!”

อ้าว!O_O น้ำผึ้ง!”

อะไรกันเนี่ย โอ้ววววววO_o นี่มันแฟนยัยเลซี่ไม่ใช่เหรอ

อุ๊ย! แซ็ก นายได้คู่กับฉันหรอกเหรอO_O”

“อ้าว!เฮ้ย! เลซี่เธอได้คู่กับฉันเรอะO_O”

โฮะ!! นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมนิยายเรื่องนี้พระเอกไม่ได้คู่กับนางเอกล่ะ!!-*- เอ่อ แต่อย่างน้อยก็ยังดีนะ ที่ปีนี้ฉันไม่ได้คู่กับคนหน้าตาแบบว่า..เอิ่ม-=-  เพราะอย่างน้อยนายกีต้าร์ก็หน้าตาหล่อแบบว่า >~< ก็หล่ออ่ะ จะให้พูดยังไง

เลซี่ ฉันได้คู่กับแฟนเธออ่ะT^T”

เอ่อ! ฉันเห็นแล้วล่ะ น้ำผึ้ง-_-”                                                                                                                                 

กีต้าร์ ฉันสงสารนายว่ะ-_- ที่ได้คู่กับยัยน้ำผึ้ง”                                                                                                        

 “นี่ นายแซ็ก-_-;; น้อยๆหน่อยนะมีแต่คนเค้าอยากคู่กับฉันจะตายไป เฮอะ! ช่วยไม่ได้ก็นายมันตาถั่วเองนี่หว่า

อือหือ=_= ถ้าได้เธอมาเป็นคู่นะ ฉันไปเอาไส้เดือนยังจะดีกว่าเลยมั้ง

ฉันก็เหมือนกันแหละน่า ถ้าได้นายมาเป็นคู่นะ ฉันบีบคอตัวเองตายยังจะดีกว่าเล้ยยย=O=”

ฉันพูดเล่นนะ ถ้าเป็นยังงั้นจริงๆ ฉันคงผูกคอตายมากกว่า(แล้วมันต่างกันเรอะ-_-++)

พอเถอะๆ พวกเธอสองคนน่ะ เถียงกันอยู่ได้ ไม่อายคนอื่นเหรอ?”

ใช่ แซ็ก น้ำผึ้ง พวกนายชอบกันหรือไง เถียงกันอยู่ได้!”

นายจะบ้าเหรอกีต้าร์=_=”(แซ็ก)

ใช่ๆ ถ้าฉันชอบนายแซ็กนะ ฉันคงเห่าเป็นเสียงอู๊ดๆ แล้วแหละ=O=”

ฉันก็เหมือนกัน ถ้าฉันชอบยัยน้ำผึ้งนะ ฉันคงเห่าเป็นเสียงก้าบๆแล้วแหละ=O=”

 

บ้านนายสิ เห่าเป็นเสียงก้าบๆน่ะ-_-”

บ้านเธอเหมือนกันนั่นแหละ เห่าเป็นเสียงอู๊ดๆน่ะ-_-”

นี่ๆๆ พอๆๆ ไม่ชอบก็ไม่ชอบ แต่เลิกเถียงกันเถอะนะT^T คนมองกันเต็มไปหมดแล้วนะ

ฉันลองหันไปมองรอบทิศทาง ปรากฏว่ามันมองกันหมดเลยง่ะ

มองอะไร!!”

ฉันตะโกนออกไป แล้วทุกคนก็รีบหันกลับไปเหมือนเดิม นี่ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ=_=

โรคพิษสุนัขบ้ากำเริบอีกแล้วรึไงน้า~”

นายแซ็กพูดขึ้นมาลอยๆ แต่ฉันรู้ว่ามัน.. จงใจว่าฉัน-_-^

นายว่าใครน่ะฮะ!?”

ฉันแค่พูดขึ้นมาลอยๆ เธออย่าร้อนตัวสิ ฮ่าๆ^^”

 “นี่นาย…”

“โอ๊ยๆๆๆ พอสักทีได้มั้ยเธอสองคน คนกลับบ้านกันเกือบหมดแล้วนะ พวกเราเองก็กลับบ้านกันเถอะ

ฉันยังพูดไม่ทันจบ ยัยเลซี่ก็ร่ายยาวจนฉันหลับ อ้าว! เฮ้ย! ไม่ใช่

“ก็ได้ ชิ! ถือว่าฉันเห็นแก่ยัยเลซี่นะ เฮอะ!”

ฮึ! ฉันก็เหมือนกันแหละน่ะ

แล้วเราทุกคนก็แยกกันกลับบ้าน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

21 ความคิดเห็น