หนุ่มฮอตสุดเท่ห์กระชากหัวใจยัยคุณหนูตัวเเสบ!! [END]

ตอนที่ 13 : อย่าบอกนะว่า...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,056
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 มี.ค. 56




    จากวันนั้นที่เราได้พูดกันอีกครั้ง=_=(เพราะคุณเพื่อนที่แสนดีทั้งสองนั่นล่ะ เหอะๆ) ฉันก็กลับไปเฝ้าห้องพยาบาล(น่าแปลกมากที่แทบไม่มีคนมาเลย นอกจากอาจารย์วายุตา ที่จะเข้ามาดูเป็นบางครั้ง)กับนายแซ็กเหมือนเดิม

เฮ้! นายเอาหนังสือเรียนมาอ่านเรอะ!!O*O”

ฉันช็อกแทบตาตั้ง เมื่อเห็นว่าวันนี้นายแซ็กหนีบหนังสือเรียนเดินเข้ามาในห้องพยาบาลตอนพักด้วย(ยัยเลซี่กับกีต้าร์ไปกินข้าวกัน 2 คนแล้ว ชิ!)

“O.O!! ชู่! เงียบๆหน่อย วันนี้แม่ฉันส่งคนมาสะกดรอยตามฉันทั้งวันเลยนะ

หา!! แล้วนายรู้ได้ไง?”

นายแซ็กเอามือมาปิดปากฉันอย่างรวดเร็ว-+- เออๆ ขอโทษๆ ฉันลืมๆๆ ชิ!

เบาๆ!-^-”

เออ-.,-”

แล้วนายแซ็กก็ลากฉันเข้าไปลึกสุดของโรงพยาบาลขนาดย่อมๆ(ห้องพยาบาลนั่นแหละ แต่มันใหญ่เว่อร์)ก่อนจะพูดออกมา

เฮ้ออ รอดไปที

แล้ว.. แล้วแม่นายส่งคนมาสะกดรอยตามนายทำเบื๊อกอะไร? แล้วนายรู้ได้ไง? แล้ว..

ฟัง!!=+=”

ฉันพยักหน้าหงึกๆหงักๆจนหัวแทบหลุด นายแซ็กจับหัวฉันให้อยู่นิ่งๆก่อนจะเริ่มเปิดปากพูด

คือฉันได้ยินแม่ฉันคุยโทรศัพท์กับใครก็ไม่รู้อ่ะ บอกว่าให้มาสังเกตพฤติรรมฉันT^T ว่าฉันไปทำตัวเจ้าชู้ที่ไหนรึเปล่า แล้วถ้าเกิดว่าฉันเป็นอย่างงั้นจริงๆ เธอรู้มั้ยว่าอะไรจะเกิดขึ้น?.. ”

ฉันจะไปรู้เรอะ-+-”

มนุษย์เรานี่ก็ช่างบ้ากันนัก ชอบพูดอยู่ได้ ว่า ‘รู้อะไรมั้ย!?’ ‘รู้มั้ย!? ทั้งๆที่ไอ้คนฟังมันก็ยังไม่รับรู้อะไรเลยด้วยซ้ำ=O=

แม่จะจับฉันแต่งงาน! T-T แม่จะหาคู่หมั้นให้ฉันง่ะ

เฮอะ! สมน้ำหน้า ช่วยไม่ได้อยากเจ้าชู้เองนี่หว่า ทำตัวดีๆ ปกติไม่เป็นรึไงนะ ผู้ชายสมัยนี้ เฮ้อออ

งั้นวันนี้นายก็ห้ามไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นเลยอ่ะดิ*-*”

ก็ใช่อ่ะดิ โห่! เซ็งเป็นบ้าเลย~”

พูดอย่างกับว่าการจีบผู้หญิงเล่นนี่มันช่างสนุกสนานเหมือนการเล่นกระโดดยางซะเหลือเกินนะ-_-++

อ้าว แล้ววันนี้นายก็มาขลุกอยู่กับฉันทั้งๆที่แม่นายส่งคนมาจับตามองเนี่ยนะ!!-*-”

ชู่! เบาๆหน่อยเซ่ะ ถ้าฉันอยู่กับเธอคนเดียว มันก็จะดูเหมือนฉันไม่เจ้าชู้ไงเล่า ยัยเบ๊อะ!”

เออเนอะ เหตุผลเข้าท่า แต่เฮ้ยยO^O

นั่นมันก็เหมือนกับว่าฉันเป็นแฟนนายอ่ะดิ!”

เอาน่าๆๆ ไหนๆเราก็ต้องแกล้งเป็นแฟนกันต่อหน้านายโปเต้อยู่แล้ว วันนี้ก็เล่นละครกันไปทั้งวันเลยละกัน>_<”

ง่า#O# จะบ้าเรอะ ให้ฉันต้องแกล้งเป็นแฟนนายทั้งวัน ทั้งๆที่ส่วนใหญ่แล้ว เรา 2 คนมักจะกัดกันมากกว่าเนี่ยนะ!!”

ฉันถามอย่างไม่สบอารมณ์อย่างแรง เชื่อเลย ให้ตายเหอะ-*- นี่ฉันต้องแกล้งมาเป็นแฟนกับไอ้หนุ่มฮอตที่เปลี่ยนคนควงทุกๆ ชั่วโมงอ่ะนะ คนอื่นคงได้งงไปตามๆกันแน่

นะๆๆ ถือว่าช่วยเพื่อนร่วมงานละกัน>O<”

เพื่อนร่วมงาน??”

อะไรของเค้าอีกเนี่ย-_-^ แต่ละมุขของพี่แกนี่ช่างตามทันยากจริงๆ

ก็ที่เธอกับฉันต้องร่วมมือกำจัดโปเต้ออกจากโรงเรียนไง... เอาเป็นว่าเธอตกลงละนะ^O^ ป่ะ! ดาร์ลิ้ง เราไปหม่ำข้าวกันเถอะนะจ๊ะ!! Let’s go!!!”

ฮะ.. เฮ้ย!O_O”

เอาอีกแล้ว ทำไมหมอนี่ถึงได้นิสัยห่วยแตกอย่างงี้นะ เคยถามความเห็นอะไรฉันมั่งเนี่ย>_< อีตาบ้าเอ๊ยย

...จากมุมหนึ่งในโรงอาหาร...

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังนั่งสังเกตุการณ์แซ็กอยู่มาร่วมชั่วโมงแล้วกำลังต่อสายโทรศัพท์ถึงคุณหญิงรวีวรรณอย่างเร่งด่วน

เอ่อ คุณหญิงครับ

[ว่าไง คุณทนง ตอนนี้ลูกชายฉันเป็นยังไงบ้าง รายงานมาซิ]

เอ่อ ตั้งแต่เช้ามา เค้าอยู่กับผู้หญิงแค่คนเดียวเองนะครับ ไม่มีไปวอแวกับคนอื่นเลย

[ดี.. ว่าแต่ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครน่ะ?]

เอ่อ จากข้อมูลที่สืบมา ชื่อ กมลวรรณ วงศ์เมธี ชื่อเล่น ชื่อ น้ำผึ้งครับ เรียนอยู่ชั้น ม.5/3 เป็นลูกสาวคนเดียวของคุณหญิงธมลวรรณ วงศ์เมธีครับ แล้วก็..

[พอ! ฉันอยากรู้แค่เธอคนนั้นเป็นใคร แต่เดี๋ยว.. เป็นลูกสาวของใครนะ?]

เอ่อ คุณหญิง ธมลวรรณ วงศ์เมธีครับ

[คุณหญิงธมลวรรณงั้นเหรอ...ไม่ยักรู้แฮะ ว่าเพื่อนเก่าของฉันมีลูกสาวที่สวย น่ารักอย่างงี้]

คุณหญิงรวีวรรณพูดขึ้นเมื่อเห็นได้จากรูปที่สายสืบของเธอไปแอบถ่ายมาจากนั้นก็ส่งมาให้ทางมือถือ

เอ่อ ครับ แล้วจะให้ผมทำยังไงต่อครับ

[งั้น.. สังเกตดูแซ็กต่อไปละกัน]

ครับ!”

คุณหญิงรวีวรรณยังไม่ยอมวางสาย เพราะเธอเองอยากจะรู้การเคลื่อนไหวแทบทุกวินาทีของเจ้าลูกชายสุดแสบ!!

เอ่อ ผมจะรายงานต่อเลยนะครับ.. ตอนนี้ทั้งสองคนเดินถือจานข้าวมานั่งที่โต๊ะแล้วครับ ตอนนี้กำลังคุยอะไรกันสักอย่างอยู่.. เอ่อ-^- คุณแซ็กลุกออกจากโต๊ะไปซื้อน้ำมา 2 แก้ว พอกลับมาถึงโต๊ะเอ่อ.. =+=  คุณแซ็กก็ตีหัวคุณน้ำผึ้งไป 1 ทีครับ แล้วทั้งสองคนก็ลุกขึ้นจากโต๊ะมาเถียงกัน-*- ตอนนี้คุณแซ็กจับแขนของคุณน้ำผึ้งไว้ ส่วนคุณน้ำผึ้งก็พูดอะไรสักอย่างแล้วทั้งคู่ก็ค่อยนั่งลงกับโต๊ะ แล้วก็...

[โอเคๆ-_-;; พอได้แล้วค่ะ คุณทนง งั้น.. ถ้ามีอะไรยังไง ก็ติดต่อฉันมาอีกทีละกัน จับตามองเค้าให้ดีนะ]

ครับ!”

หลังจากที่วางสายจากคุณหญิงรวีวรรณแล้ว ชายหนุ่มก็หันมามองทั้งคู่ต่อ ก่อนจะพูดออกมาเบาๆว่า..

เป็นคู่รักที่แปลกจริงๆ_*_”

 

ชิ! หน้าโมโหชะมัด นายแซ็กนะนายแซ็ก ชอบชวนฉันทะเลาะอยู่เรื่อยเลยยย แค่ฉันขอให้ไปซื้อน้ำให้แค่นี้ทำเป็นมาเขกหัวฉันเรอะ! หนอยย มือนายน่ะ หนักยิ่งกว่าช้าง 18 ตัวอีกนะ รู้ไว้ด้วย!!

มันเจ็บนะ ที่นายเขกหัวฉันเนี่ยT_T”

อะไร ยังไม่หายอีกเรอะ-  -++”

ก็เออเซ่ะ! อุตส่าห์ยอมมาเล่นละครงี่เง่านี่ของนายก็บุญแค่ไหนแล้วรู้มัยฮะ ไหนล่ะค่าตัวน่ะ เอามาเด่ะๆ>[]<”

ฉันยื่นมือไปจนเกือบติดหน้านายแซ็ก ทำให้นายนั่นรีบปัด(เหมือนปัดแมลงวัน) เฮ้ อย่ามาทำกิริยาทุเรศๆแบบนี้นะ!

เธอนี่มันพูดมากจริงๆ-_-^^ เดี๋ยวฉันจูบเธอเป็นค่าตัวให้ละกัน เงียบๆได้แล้ว กินไม่ลง!”

อะ..ไอ้-^-;; ย้ากกกก ไอ้คนหื่นกาม บ้าบอ ทุเรศทุรัง นั่นปากเหรอนั่น โว้ยยย อยากจะกรี๊ดให้มันสนั่นโลกซะจริง กรี๊ดดดดดดดดดดดดด สุดจะทนแล้วโว้ยยยย

ฉันอิ่มแล้ว นายจะกินต่อก็เรื่องของนาย

 “จะไปไหน!? เธอเป็นแฟนฉัน ต้องกลับพร้อมฉัน

นายแซ็กลุกขึ้นยืนตามฉันก่อนจะยักคิ้วกวนประสาทให้>< โอ๊ยยยย ฉันเกลียดหมอนี่จริงจริ๊งงง

เราเป็นแค่แฟนเก๊ๆ ฉันจะไปหาเลซี่ ลาก่อนย่ะ!”

แต่เธอห้ามไป!!”

นายแซ็กจับแขนฉันไว้ก่อนจะทำหน้าตาเหี้ยมใส่ โอ้ววว ใครก็ได้ช่วยฉันที ฉันกลัวหมอนี่~T^T ตุ๊ย! จะบ้าเรอะ อย่างฉันไม่มีวันกลัวหมอนี่ร้อกก

งั้นถ้าเธอไป.. เกิดอะไรขึ้นกับเธอ.. ก็อย่ามาโทษฉันละกัน!! หึๆ

โอ๊ยยยย ไอ้กร๊วก @##$%%^&**(()_++)(*&^%$ โว้ยย ไม่รู้จะด่ายังไงดีแล้ว นับวันนายยิ่งออกอาการหื่นกับฉันเรื่อยๆนะ นายแซ็ก!><

ชิ! ก็ได้!”

ฉันนั่งลงกับเก้าอี้เหมือนเดิม โดยที่นายแซ็กก็ยิ้มอย่างพอใจ แล้วนั่งตามลงมา

ว่าแต่... เมื่อไหร่หมอนี่จะเลิกจ้องหน้าฉันง่ะ-_-^;; ไหนบอกว่าจะกินข้าวไง จานข้าวของนายมันก็เหลือแต่กระดูกไก่ ไม่ใช่เรอะ –O- สงสัยคำว่า อิ่ม ของหมอนี่ คงหมายถึงการแทะกระดูกไม่ให้เหลือซากเลยล่ะมั้ง!?

ข้าวนายก็หมดแล้ว เหลือแต่กระดูก นายจะกินกระดูกให้หมดรึไง อ้อ! จริงสิ.. ลืมไป อาหารโปรดนี่เนาะ ฮ่าๆๆ-_-;;”

ฉันพยายามหาเรื่องมาพูดกวนประสาทหมอนี่เป็นระยะๆ เพราะเห็นว่า.. หมอนี่ยังไม่เลิกจ้องหน้าฉันอีก-///- โว้ยย ฉันสวยมากนักรึไง จ้องอยู่ด๊ายยย

ความจริงถ้าเราไม่ได้เป็นศัตรูกัน.. ฉันว่า.. เธอก็น่ารักใช่ย่อยเลยนะเนี่ย^^”

อ๊ากกก ฉันทนไม่ไหวแล้วโว้ยย วันนี้นายแซ็กผีเข้ารึไง มานั่งจ้องหน้าฉันแล้วพูดจาน่ารักๆใส่ -/ / /- โว้ยย ฉันไม่ได้หน้าหนาเป็นยางมะตอยนะ ถึงจะได้ไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับคำพูดของนายน่ะ!

โอ๊ะ! เลซี่โทรมาอีกแล้วอ่ะ เอ่อ.. ฉันไปก่อนนะ-..-///”

“^_____^”

ฉันวิ่งออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หมอนี่จะจับได้ว่าฉัน...

หน้าแดงอยู่น่ะเซ่ะ!!T/ / /T เอ๊ะ! แล้วทำไมฉันต้องหน้าแดงด้วยหว่า เริ่มไม่เข้าใจตัวเองแล้วเนี่ย ทั้งๆที่ถ้าเป็นเมื่อก่อน.. เวลามีคนมาพูดกับฉันแบบนี้ ฉันจะเอามีดเฉาะปากมันทันที- -^^ แต่นี่อะไร.. หรือว่า...

อ๊ากกกกกกกก!!!~~ ไม่นะ>< ฉันไม่อยากยอมรับว่า.. ว่า.. ไม่จริงง่าT^T หรือว่าฉันชอบนายแซ็กเหรอ!! โฮกกก ไม่น้า~ ฉันเป็นพวกประเภทเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ประตูดินแบบนี้ที่สุดในปฐพีเลยนะ! ฉันไม่ได้ชอบนายแซ็กหรอก ไม่ชอบๆๆ ชิ! ฉันแค่.. แค่หวั่นไหวอ่ะ โอเคยังง

เลซี่ กีต้าร์^^ อ่านหนังสือกันอยู่เหรอ?”

อื้ม^*^ เธอก็มาอ่านด้วยกันสิ น้ำผึ้ง

ชิ! ทำไมเดี๋ยวนี้ยัยเลซี่ขยันอ่านหนังสือจริงนะ อ้อ จริงสิ! ตั้งแต่คบกับนายกีต้าร์เธอก็ขยันขึ้นมาทันตาเห็นเลยสินะ หนอยๆๆ-^- พนันได้เลยว่า ถ้าเป็นเมื่อก่อนยัยนี่ยังเกาะติดฉันเที่ยวเล่นกันเป็นปลาหมึกอยู่เลย

อ่า ไม่อ่ะ-_-++ เธอสองคนก็ตั้งใจอ่านละกัน ฉันไปละ

แล้วฉันก็เดินไปอีกทางก่อนจะหันไปมองยัยเลซี่เป็นครั้งสุดท้าย.. เฮ้ออ~ ความรักนี่มันชักพาคนเราไปได้ทั้งทางที่ดี แล้วก็ไม่ดีสินะ..เฮ้ออ นี่ฉันมาเทศน์อะไรตอนนี้วะเนี่ย-?-

ยัยผึ้งปีกหักกก~”

นี่นายแซ็กยังตามมารังควานฉันอยู่อีกเหรอเนี่ย=-= นึกว่าตายไปซะแล้ว เหอะๆ

อะไรอีกเล่า-*-”

ก็.. เจ๊วายุตาเค้าให้มาตามเธอไปเฝ้าห้องพยาบาลกับฉันอีกอ่ะดิ-.,- เฮ้ออ เซ็งเป็นบ้า

เออๆ ไปๆ

พอมาถึงหน้าห้องพยาบาลฉันก็รีบเดินเข้าไปก่อนจะกระโดดลงบนเตียงแล้วนอนอ่านการ์ตูน=_=++

เฮ้ๆ เธอจะบ้าเหรอ นั่นมันเตียงคนป่วยนะ ไปนอนอย่างนั้นได้ไงเล่า!?”

ช่างเหอะน่า ฉันไม่ตายง่ายๆหรอก เหอะๆ

เปล่าหรอก ฉันห่วงว่าถ้าคนป่วยมานอนต่อเค้าจะเป็นอะไรไปน่ะ-*-”

เอ๊ออ ใช่สิ! ถึงฉันจะตายนายก็ไม่เคยห่วงฉันร้อกก-O-”

ฉันตะแคงข้างหันไปอีกทาง ส่วนนายแซ็กก็หัวเราะเหมือนคนบ้าก่อนจะกระซิบข้างหูฉันว่า

ใครว่าล่ะ.. ฉันเป็นห่วงเธอแทบบ้าเลยแหละ

อึ๋ยย ขนลุกชะมัดเลยแฮะ~O~ ทำไมเดี๋ยวนี้นายแซ็กพูดจาแบบนี้นะ เห็นเมื่อก่อนถ้าไม่พูดกวนประสาทฉันก็พูดจิกกัดอยู่ท่าเดียว

เอ่อ ฮะๆๆ=O=;; ”

ฉันหัวเราะอย่างฝืดๆ เมื่อนายแซ็กเขยิบเข้ามานั่งข้างเตียงแล้วนั่งจ้องหน้าฉันก่อนที่มือถือของนายแซ็กจะดังขึ้นมา โอยย ตกใจหมด= =!!

มีไรพี่.. หา! ว่าไงนะฮะ...  โอเคๆ ผมจะไปเดี๋ยวนี้

มีอะไรอ่ะ เห็นคุยไม่ถึงนาทีนึงเลยมั้ง-^-”

เธอเฝ้าห้องพยาบาลไปคนเดียวก่อนนะ ฉันต้องไปที่ชมรมแป๊บนึง

อืม จะไปไหนก็ไป-_-++”

นี่เธอไล่ฉันเรอะ

ไม่ได้ไล่ แค่เชิญนายออกไปจากห้อง

เชิญ?? พูดจาแบบนี้ บ้านเธอเรียกว่าเชิญเรอะ-_-”

อืม

เฮ้ออ โอเคๆ ยกนี้ฉันยอมแพ้ ฉันไปละนะ จะบ้าตาย-_-;”

ฮ่าๆๆ >O< สะใจจริ๊งง

แอ๊ดดด~

อ๊ะ! มีคนเข้ามาในห้องพยาบาลนี่หว่า เวรแล้ว! ฉันรีบไปดูก่อนดีกว่า ฮึบ!

น้ำผึ้งO_O”

อ้าว โปเต้ นายเป็นอะไรอ่ะ? ถึงได้มาห้องพยาบาลเนี่ย

เหมือนฉันพูดจาไล่เค้ายังไงชอบกลแฮะ เฮอะ ช่างเถอะ ยังไงๆ ฉันก็เกลียดหมอนี่อยู่แล้วหนิ

เอ่อ คือ.. ผมกำลังเดินจะไปเข้าห้องน้ำ.. แล้วอยู่ดีๆก็สะดุดเชือกล้มน่ะครับ(. .  )

เฮ้ออ คงจะเป็นเลซี่กับกีต้าร์สินะ-+- ฉันละสงสัยจริงๆ ว่าสองคนนั้นชอบวางแผนมากนักรึไงฮะ อย่างไอ้ตอนไปเชียงใหม่นั่นก็วางแผนซะแนบเนียน(แล้วก็เจอของจริงT^T) เฮอะ! ช่างเหมาะสมกันดุจดั่งขี้หมากับแมลงวันจริงๆ!=[]=

อ่า~ งั้นเดี๋ยวฉันไปหยิบกล่องทำแผลมาก่อนนะ

ก็ฉันไม่กล้าพาโปเต้เข้าไปในห้องอ่ะดิ ก็กลัวว่าจะเป็นเหมือนเหตุการณ์ตอนที่นายแซ็กจะ.. อึ๋ยย  ไม่เอาแล้ว พอๆๆ เอ๊ะ แต่จะว่าไปโปเต้ก็สาบานไปแล้วนี่หว่า ว่าทำอะไรฉันแม้แต่ปลายเล็บมันจะต้องเป็นหมัน ฮ่าๆๆ>.<

มาแล้วๆ

ฉันถลาเข้าไปหาโปเต้ แต่แล้วก็สะดุดแล้วล้มทับหมอนั่นทันทีT~T ทำไมเรื่องนี้ฉันถึงล้มทับผู้ชายบ่อยนักนะ! คนอื่นเค้าจะมองฉันยังไงเนี่ย

เอ่อ น้ำผึ้ง เจ็บตรงไหนรึเปล่าครับ>_<”

นายโปเต้ค่อยๆพยุงฉันให้ลุกขึ้น โอ๊ยย นี่ตกลงใครจะช่วยใครกันแน่!

เอ่อ ไม่ๆ

ก็มีนายเป็นพรมชั้นดีรองรับอยู่น่ะเซ่ะ วะฮ่าๆ>O<

ไอ้โปเต้!!O+O”

ไอ้แซ็ก!”

อ้าวเฮ้ย นายแซ็กมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย ตาย! นายแซ็กต้องเข้าใจผิดแหงเลย ดูสายตาเค้าสิ

กล้ามายุ่งกับแฟนกู-^- ตายแน่มึง!”

แล้วนายแซ็กก็ผลักฉันออกไปจนหัวกระแทกขอบเตียงดังปั้ก! ก่อนจะถลาเข้าไปต่อยโปเต้ที่ตอนนี้อยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่
ยู้ดดดดด หยุดเดี๋ยวนี้นะนายแซ็ก!”

เธอยังจะเข้าข้างศัตรูอย่างมันอีกเหรอ!?”

นายแซ็กหันมาด่าฉัน=++ ทำให้โดนโปเต้สวนคืนอย่างแรง แย่ละ! ฉันต้องทำอะไรสักอย่างไม่งั้นคงต่อยกันจนเลือดอาบทั่วห้องกลายเป็นผีเฝ้าโรงเรียนแหงๆ เมื่อคิดได้อย่างงั้นฉันก็เลยย..

พลั่ก!!

ผลักนายแซ็กอย่างแรงจนหัวไปโขกกับนายโปเต้

ทำอะไรน่ะหา!!-^-”(แซ็ก/โปเต้)

ทั้งสองคนพูดขึ้นมาพร้อมกัน เหะๆ*O*;; ฉันล่ะภูมิใจ๊ ภูมิใจ~ ที่เห็นทั้งสองคนหันมารุมด่าฉันอย่างสามัคคีแทน- -*ขนาดโปเต้ยังหันมาด่าเลยนะนั่น ฮ่าๆ>P<

พอได้แล้ว นายสองคน! ฟังฉันกันบ้างสิ

ฉันใช้มือขวาลากแซ็กออกมาแล้วใช้มือซ้ายลากโปเต้ไปอีกทาง โอ้~ ทำไมฉันแรงควายเยี่ยงนี้วะ-*-

นายแซ็กโซโฟนงี่เง่า! ฟังฉันบ้างสิยะ โปเต้เค้าไม่ได้ทำอะไรฉัน เค้าแค่ช่วยฉันที่เกือบสะดุดล้มหน้าแหกพื้นเท่านั้นเอง!”

เฮอะ! เธอนี่มันยังซุ่มซ่ามเหมือนเดิมสินะ

หนอยๆๆ กล้าดียังไงมาว่าฉันว่าเบ๊อะเซอะฮะ(ซุ่มซ่ามไม่ใช่เรอะ-_-^^)

เอ่อ น้ำผึ้ง..

อะไร!”

ฉันหันไปตวาดโปเต้อย่างหงุดหงิด(ยัยนี่.. โมโหแล้วพาล-^-)

เอ่อ ฉันไปก่อนนะ ไม่ต้องทำแผลให้แล้วก็ได้

ตามใจสิ ถ้าอยากสภาพเป็นผีตายซากอย่างงั้นน่ะ!”

จริงๆมันก็ไม่ถึงกับผีหรอก เพียงแต่ว่าฉันหมั่นไส่หมอนี่ก็เท่านั้นเอง โปเต้ยิ้มเก้อๆก่อนจะเดินออกไป

นายนี่มันอารมณ์ร้อนจริงๆ(- -  )(  - -)

ฉันส่ายหน้าอย่างเหนื่อยอ่อนพลางยืนมองนายแซ็กที่นั่งอยู่บนเตียงอย่างเซ็งๆ

ก็เป็นใครเห็นก็คิดทั้งนั้นแหละ! แฟนตัวเองไปนอนกองอยู่บนพื้นกับผู้ชายคนอื่นอ่ะ

เราเป็นแค่แฟนกันเก๊ๆนะโว้ยย=++ ตอนนี้นายโปเต้ไม่อยู่แล้ว!”

นายแซ็กหันมาสบตาฉันแวบหนึ่ง ทำให้ฉันต้องรีบมองไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว(  .  .)

แล้วฉันจะอินกับบทไม่ได้รึไง!?”

ดูพูดเข้า-..- ฉันไม่ใช่ดารานะเฟ้ยย

เอาน่าๆๆ เอาเป็นว่า.. นายเองก็เลิกโมโหซะทีเถอะ

ไม่! เธอต้องถูกลงโทษ-^-”

โทษฐานอะไรยะ!?”

โทษฐานที่ทำให้ฉันเข้าใจผิดและทำให้ฉันหงุดหงิดด้วย!”

=++= โว้ยย ฉันไปทำอะไร ตอนไหนก๊านนน

นายจะทำอะไรฉันได้ฮะ!? -3- อ๋อ จะให้ฉันวิ่งเต้นระบำสะดือให้อับอายประชาชีไปทั้งโรงเรียนอย่างงั้นใช่มั้ย?ฮะ!”

นายแซ็กมองตาฉันด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะค่อยๆ ก้มลงมาประกบปากฉันแล้วจูบ โอ๊ยยย ฉันรู้แล้วละว่าทำไมคนอื่นถึงเรียกหมอนี่ว่าหนุ่มฮอต=_=++

ก็หมอนี่มันโคตรจะร้อนแรงสมฉายาของมันเลยน่ะสิ!’   
 _________________________________________________________________________________________________________________
ไม่รู้ว่าแฟนๆจะลืมเรื่องนี้ไปรึยังน้อ^^ น่าแปลกเหมือนกันที่กลับมาอัพ ทั้งๆที่กะจะเลิกอัพเเล้ว(แฟนน้อย ไร้เม้นท์T^T แง้) แต่รู้สึกคิดถึง เลยกลับมาลงอีกครั้ง ถ้าใครก็ตามที่อ่านข้อความนี้อยู่...
ขอกำลังใจให้ทีนะคะ:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #18 บานาน่า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 19:52
    ขอโทษนะค่ะที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้เม้นพอดีนิยายเรื่องนี้อ่านสนุจน

    ลืมเม้นอะค่ะแต่ยังก้อเป็นกำลังใจให้นะคะและขอบคุณที่ทำให้อ่านนิยายสนุกๆแบบขอบคุณมากเลยนะคะ

    นิ
    #18
    0