หนุ่มฮอตสุดเท่ห์กระชากหัวใจยัยคุณหนูตัวเเสบ!! [END]

ตอนที่ 12 : หวั่นไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 มี.ค. 56




จากวันนั้น ฉันก็ไม่มองหน้าหรือทะเลาะอะไรกับนายแซ็กอีกเลย.. และที่สำคัญงานประกวดหนุ่มฮอตก็ใกล้เข้ามาแล้วอีกแค่ 3 เดือนเองนะ-_=++ ใช่! มันเร็วมากจนน่าตกใจใช่มั้ยล่ะ เรื่องสอบน่ะ ฉันไม่กังวลเลยสักนิด-^- ก็ฉันมันเป็นโคตรเทพแห่งกาแล็กซีน่ะเซ่ะ โฮะๆ (ไม่ใช่เรื่องเรียนนะ=+=) พอเป็นอย่างนี้ เลซี่กับกีต้าร์ก็เลยต้องใช้แผนสำรองไปก่อนนั่นก็คือ ใช้วิธีแกล้งต่างๆ สารพัดวิธี เฮอะ! ทำไงได้ ฉันมันเป็นพวกโกรธง่าย หายยากนะจ๊ะ-V-

พวกเธอเองก็คืนดีกันซะทีเถอะนะ ไม่งั้นสิ่งที่พวกเราร่วมมือทำกันมามันจะเปล่าประโยชน์ไปหมดเลยนะ

เลซี่พูดกับฉันขณะที่แซ็กกับกีต้าร์ไปซื้อขนมกัน

ก็ดูสิ่งที่หมอนั่นมันทำกับฉันสิ! มันให้อภัยได้ซะที่ไหนล่ะ

ทำไมต้องแคร์ ยังไงๆ ตอนนี้ฉันกับนายแซ็กก็เป็นศัตรูกันอยู่หนิ โอ๊ยย ยิ่งคิดยิ่งเครียด ไหนจะเรื่องนายโปเต้ นายแซ็ก เรื่องสอบ วุ่นจริ๊งๆ เทอมสองเนี่ยT6T

เอาน่าๆ.. ฉันว่าดูจากคำพูดคำจาที่เค้าพูดกับเธอน่ะ มันเหมือนคนหึงเลยนะ!!>O<”

เฮอะ! อย่างนายแซ็กน่ะเรอะ จะมาสนใจไยดีฉัน

ถึงปากฉันจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจฉันรู้สึกเหมือนมันเต้นเป็นจังหวะแปลกๆเลยแฮะ... ช่างเหอะน่า!! ฉันคงจะมีเรื่องยุ่งให้คิดมากไปหน่อยมั้งง ตื่นๆๆ ตื่นซะทียัยน้ำผึ้ง

เฮ้ออ น้ำผึ้ง ฉันว่าเธออย่าคิดมากเลย ถ้าโปเต้ได้ตำแหน่งขึ้นมา เธอก็จะซวยนะ

มันก็จริง.. แต่จะให้ทำใจเลิกโกรธง่ายๆ มันก็ยากอ่ะนะ

เชอะ ที่สำคัญฉันไม่ชอบง้อใครด้วย!! ฉันถูกเสมออ ฮ่าๆ>.,<

เอาน่า.. ฉันจะช่วยเธอเอง.. อ๊ะ!เฮ้~!! แซ็ก กีต้าร์ ทางนี้ๆ>_< /”

เลซี่โบกไม้โบกมือเรียกกีต้าร์กับแซ็กหลังจากที่ฉันกับเลซี่เปลี่ยนที่นั่ง

เอาล่ะ!!>< ไหนๆก็มากันครบซะที ฉันอยากจะบอกว่า..

พวกเธอเลิกทะเลาะกันเหอะ!”

เลซี่กับกีต้าร์พูดขึ้นมาพร้อมกัน ทำให้ฉันกับนายแซ็กแวบขึ้นมาสบตากันนิดนึง ก่อนจะหันไปคนละทาง

นี่ พวกเธอก็ลองคิดดูสิ.. ถ้าพวกเรามาแตกแยกกันเองแบบนี้ ทางฝ่ายเราน่ะจะแพ้โปเต้นะ^^;;”

ใช่ๆ ฉันเห็นด้วยกับเลซี่ พวกนายเลิกทะเลาะกันเหอะว่ะ

เฮอะ! เข้ากันดีจริงจริ๊งง

เอาน่าๆ

แล้วเลซี่ก็จับมือฉันกับนายแซ็กให้มาจับกัน เฮ้ย!O_O

ทำอะไรอ่ะเลซี่/ยัยขี้เกียจ!!”(ฉัน/แซ็ก)

“T-T”(ยัยเลซี่)

นายกีต้าร์เริ่มเห็นว่าท่าจะไม่ดี เลยเข้ามาช่วย(ยัยเลซี่)คน=_=++

พวกนายจะทะเลาะกันไปทำไมวะ!? อย่าเพิ่งไปคิดถึงไอ้เรื่องศึกของพวกนายดิ ตอนนี้ร่วมมือกันชั่วคราวก่อน เข้าใจป่ะวะ!”

กีต้าร์ทำหน้าเคร่งเครียด ทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมานิดนึง(ชอบเห็นคนอื่นทุกข์-+-)

รู้แล้วน่า ว่าแต่จะปล่อยมือฉันได้ยังฮะ!? -*-”

อ้าวO_o ฉันก็ปล่อยแล้วนะ

กีต้าร์กับเลซี่ชูมือทั้งสองข้างให้ดู ทำให้ฉันต้องมองที่มือของตัวเอง..

นายแซ็ก-+-”

ฮ่าๆๆ^O^”

นายแซ็กจับมือฉันไว้อย่างแนบแน่น ชิๆ! เผลอเป็นไม่ได้เลยเชียวนะยะ

นายตายแน่!”

ฉันคว้าคัตเตอร์ของเด็ก ม.4 ที่นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะใกล้ๆกัน แล้ววิ่งไล่นายแซ็ก ชิ! ฉันจะตัดมือนายออกมา แง่งๆๆ

เฮ้อ~ แปลกจริงๆนะ เมื่อก่อนเวลาที่ฉันวิ่งไล่ตาบ้านั่นเป็นต้องโมโหทุกทีที่บังอาจมากวนประสาทฉัน แต่นี่...

ทำไมฉันรู้สึกหวั่นไหวจังเลยนะ!?’ คำถามนี้ดังก้องตลอดเวลาในหัวของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ..?? ทั้งๆที่เมื่อก่อนนี้มีผู้ชายมาจีบฉันเยอะแยะ แต่ฉันไม่เคยรู้สึกอย่างงี้เลยนะ

ฮ่าๆๆ ^-^ ไอ้แซ็ก! หนีให้ได้นะโว้ยย

กีต้าร์หัวเราะอย่างมีความสุข ก่อนที่เลซี่จะพูดต่อขึ้นมาว่า

ในที่สุด.. ก็คืนดีกันสักที^-^”

ฮ่าๆ เลซี่ อย่ากลัวเลย^^ สองคนนี้.. ฉันว่า.. เค้าเกลียดกันไม่ลงหรอก..

นั่นสิ..

ทั้งสองคนยังคงวิ่งไล่กันไปมา โดยหารู้ไม่ว่า.. สายตาของทุกคน ณ ที่นั้น จับจ้องทั้งคู่อยู่อย่างไม่วางตา..

 

 


 

ไม่อยากจะเหลียวมอง ฉันคอยบอกตัวเอง แต่ยังทำไม่ได้
ไม่อยากจะสนใจ ก็รู้ว่าไม่มีทาง แต่ก็ไม่รู้ต้องทำอย่างไร

 อดใจไม่ไหวเมื่อได้พบหน้า ยิ่งเธอส่งยิ้มคืนมายิ่งหวั่นไหว
ยังเป็นอย่างนี้อยู่ทุกวัน ฉันต้องคอยหักห้ามใจ
อดใจไม่ไหวทุกทีที่เจอ เพียงแค่แอบเผลอมองตาจะผิดไหม
เก็บเอาไปฝันอยู่ทุกคืน ฉันต้องทำตัวเช่นไร ช่วยบอกได้ไหมเธอ...

 

21 ความคิดเห็น