หนุ่มฮอตสุดเท่ห์กระชากหัวใจยัยคุณหนูตัวเเสบ!! [END]

ตอนที่ 10 : สุดๆ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 มี.ค. 56




เลซี่!!”

อะไร-?-”

ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว ทำไมโปเต้มันยังไม่เลิกตามฉันอีกล่ะ!”

ดูสิ! มันยั่งมานั่งเจ๊าะแจ๊ะอยู่ข้างๆฉันเลยเนี่ยT T

หรือว่ามันจะไม่ได้ผล

เพิ่งจะมารู้ตัวเหรอ ยัยบ้า

ท่าทาง ถ้าเป็นแบบนี้สงสัยต้องใช้วิธีของฉันเองซะแล้วมั้งเนี่ย -_-^

ลองดูไปอีกสักพักเถอะน่า^^;;”

โอ๊ยยย ไม่รงไม่รอมันแล้วว><”

ฉันเดินออกจากห้องทันทีแล้วลากนายโปเต้ที่ทำหน้างงๆ ออกมาด้วย

น้ำผึ้งลากผมออกมา มีอะไรหรือเปล่าครับ^^”

ฉันปล่อยมือโปเต้ออก ก่อนจะหันไปมองอย่างช้าๆ

ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย

เรื่องอะไรคร้าบบ

ทำไมหมอนี่ถึงขี้อ้อนแบบนี้เนี่ย น่ารักชะมัดเลย-_-//

ฉันอยากให้นายเลิกยุ่งกับฉันได้มั้ย!?”

=b= ชิ! อย่าทำหน้าเป็นหมาหงอยอย่างงั้นสิยะ มันจะทำให้ฉันสงสารนายนะเฟ้ยย

ไม่ได้หรอกครับ

ทำไม!? นายช่วยบอกเหตุผลทีสิ ว่าทำไมถึงไม่ได้!”

ก็ .. ก็ผม.. รักน้ำผึ้งนี่ครับ-/ / /-”              

โฮกกก ฉันจะบ้าตายจริงจริ๊งงง ก่อนหน้านี้หมอนี่บอกแค่ว่ามันสนใจฉัน แล้วนี่มันบอกว่ามันรักฉันงั้นเรอะ!T///T

แต่ฉันไม่ได้รักนาย! นายช่วยเข้าใจหน่อยสิ ว่าฉันไม่ได้รักนาย

นี่ฉันพูดแรงไปป่ะเนี่ย

ผม.. ผม.. ถึงยังไง! ผมก็ไม่สน ผมจะทำให้น้ำผึ้งชอบผมให้ได้

โอ๊ยๆๆ ฉันจะเป็นลม เกิดมาไม่เคยพบเคยเจอ เมื่อก่อนเวลามีคนมาสารภาพรักฉัน พอเจอฉันตอกกลับไปแบบนี้ มีแต่จะหายหัวกันไปหมด หมอนี่มัน... สุดๆอ่ะ!!>_<

แต่ฉันไม่มีความสุขเลย! เวลามีนายเข้ามาในชีวิตฉันน่ะ

เจอท่าไม้ตายของฉันหน่อยเป็นไง เหอะๆ หวังว่านายคงจะยอมเลิกราซะทีนะ

“…”

เงียบ..แล้วก็เงียบ วู้ๆๆ สำเร็จๆๆ>.,<

ไม่! ยังไงผมก็จะไม่มีวันยอมเลิกรา ผมจะทำให้น้ำผึ้งมีความสุขให้ได้!!”

วะ..ว่าไงน้า~ หมอนี่ต้องไม่ใช่คนแน่ๆ โดนด่าถึงขนาดนี้แล้ว ยังไม่ยอมโกรธอีก มันเป็นตัวอะร้ายยย

แต่นายก็น่าจะรู้ ว่าฉันเป็นแฟนกับแซ็กอยู่นี่นา

ถึงอย่างงั้นก็เถอะ.. ผมจะไม่มีวันยอมปล่อยน้ำผึ้งไปแน่ แม้ต้องให้ตายก็เหอะ!”

ทะ.. ทำไม โปเต้.. มันคิดจริงจังกับฉันจริงๆเหรอเนี่ย!

โปเต้.. นายฟังฉันนะ มีผู้หญิงหลายคนในโรงเรียนนี้ที่ดีกว่าฉันเยอะแยะมากมายเลยนะ นายไม่คิดจะดูคนอื่นบ้างรึไง?”

ในที่สุด ฉันก็ใช้ไม้อ่อนจนได้-^- ปกกติแล้ว เค้ามีแต่ใช้ไม้อ่อนก่อนแล้วค่อยใช้ไม้แข็งไม่ใช่เรอะ แล้วนี่ฉันทำบ้าอะไรกัน-..-

ผมคิดว่า.. ชีวิตนี้ ผมจะไม่รักผู้หญิงคนไหนอีกแล้ว นอกจากน้ำผึ้ง!”

สรุปแล้ว.. อย่าบอกนะว่า ฉันดูหมอนี่ผิดไป โปเต้ไม่ใช่คนเจ้าชู้เหรอเนี่ย!

โปเต้.. ฉัน.. ไม่ได้ชอบนาย นายเข้าใจมั้ย?”

ไม่! ไม่ต้องพูดแล้ว ผมจะทำให้น้ำผึ้งชอบผมให้ได้ ผมบอกแล้ว.. ก่อนถึงงานประกวดหนุ่มฮอต ผมจะทำให้น้ำผึ้งชอบผมให้ได้!!”

หยุดได้แล้ว!”

ไอ้แซ็ก!”

นายแซ็กปรากฏตัวขึ้นข้างหลังฉัน(อีกแล้ว) สงสัยจริงๆ ว่าทำไมอีตานี่ชอบโผล่มาข้างหลังอยู่เรื่อย=+= เป็นผีหรือเปล่าเนี่ย!!

ฉันว่าฉันบอกแกไปหลายทีแล้วนะ ว่าน้ำผึ้งเป็นผู้หญิงของฉัน!”

ไม่มีทาง! งั้นมาคอยดูกันนะแซ็ก.. งานประกวดหนุ่มฮอตครั้งนี้ ใครจะได้ตำแหน่ง!”

หึ! แกก็พูดกับฉันแบบนี้มาร้อยรอบแล้ว ก็บอกแล้วไง.. อย่าคิดว่าแกจะได้ตำแหน่งไป!!”

แล้วฉันจะคอยดูโปเต้เดินออกไปจากหลังตึกก่อนจะหันหน้ามาพูดทิ้งท้ายแล้วก็..ใครจะได้น้ำผึ้งไปด้วย

เธอไม่เป็นไรนะ

นายแซ็กถามขึ้นเมื่อโปเต้เดินไปจนลับตาแล้ว

อืม ว่าแต่.. นายรู้ได้ไง ว่าฉันอยู่ที่นี่

ก็^^...

ฉันละเกลียดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ของหมอนี่จริงๆ-_-^

เธอมันบ้าไงล่ะ รัศมีความบ้ามันแผ่ออกมา ก๊ากๆๆ ศึกของเราน่ะ มันยังไม่จบนะจ๊ะ น้องหนู^*^”

อ๊ายยยย นายแซ็ก นายอยากตายจริงๆ ใช่ม้ายยย”

ชิ! ไอ้บ้านี่ อุตส่าห์หลงนึกว่าเป็นคนดี ที่แท้แกมันก็พอๆกับนายโปเต้นั่นแหละ~~~~

นักเรียนคะ!!”

เฮือก! นี่มันเจ๊พิศมรนี่นา เวรแล้ว นี่มันเป็นเวลาเรียนอยู่ แต่ฉันหนีออกมา ซวยยกกำลังสองแน่ฉันน

คะ-+-/ครับ=++”

นี่มันเวลาเรียนไม่ใช่เหรอ! แอบโดดเรียนมานั่งจู๋จี๋กันแบบนี้ใช้ไม่ได้!”

อาจารย์!!=[]=”

ฉันมองหน้านายแซ็กเลิ่กลั่ก ในขณะที่นายแซ็กทำหน้านิ่ง ไม่ไหวติง และไม่เกรงกลัว เหอะ! จริงสิ สงสัยหมอนี่คงโดนจับได้แล้วถูกด่าจนชินแล้วสินะ ฮึ่ม! ชีวิตฉันนี่มันช่างอนาถซะจริ๊งงT.T

หนู.. หนูออกมาเข้าห้องน้ำเฉยๆค่ะ แล้วก็บังเอิญเจอกับนายนี่

ฉันแก้ตัวอย่างสวยงาม^6^ แต่..

รู้สึกว่า ห้องน้ำ กำลังปิดปรับปรุงอยู่ไม่ใช่เหรอ^^ อีกอย่าง.. เข้าห้องน้ำต้องมีบัตรอนุญาตด้วยนี่จ๊ะ^_^”

ง่า~ เวรกรรม!! ฉันลืมนึกไปเลยย

ผมไม่ได้โดดเรียนนะอาจารย์ ผมแค่มาเดินเล่น-*-”

นายแซ็ก! นี่นายกล้ากวนประสาทแม้กระทั่งครูเรอะ!

พอเถอะจ้ะ ทั้งสองคน^^ เอ้า! เดี๋ยววันเสาร์พรุ่งนี้ มาโรงเรียนด้วยนะจ๊ะ ครูมีอะไรให้ช่วย

แง้~TOT ฉันรับไม่ด้ายย

++ วันเสาร์ เวลา 12.25 น.++

ตอนนี้ฉันมาถึงหน้าห้องพักครูแล้ว และตอนนี้ก็กำลัง ลังเลว่าจะเข้าไปดีไหม?=_=

มาถึงแล้วก็เข้ามาสิจ๊ะ กมลวรรณ^^

เจ๊พิศมรเรียกฉันเสียงดัง ทำให้ฉันต้องเดินเข้าไปอย่างช่วยไม่ได้

อ้าว แล้วรังสิมันต์ล่ะ ยังไม่มาเหรอ?”

ถามฉันแล้วฉันจะไปถามท่อประปาที่ไหนล่ะฟระ-_-^

หนูกับเค้าไม่ได้ตัวติดกันนะคะ

อ้าว เหรอจ๊ะ เห็นได้ข่าวว่าเป็นแฟนกันนี่นา^^”

คำตอบของยัยเจ๊นี่ทำให้ฉันรู้สึกอยากเอาหัวโขกกับโต๊ะอย่างแรง มันเป็นเรื่องโกหกค่ะ โกหก!! ฉันกับนายแซ็กไม่ได้เป็นอะไรกันค่ะ ท่านผู้ช้มมม T[]T

อาจารย์ ผมมาแล้ว แฮ่กๆ

นายแซ็กวิ่งมาจากสักมุมไหนในโลกก่อนจะมาวิ่งทะล่าเข้ามาในห้องพักครูอย่างรีบร้อน

มาแล้วเหรอยะ รังสิมันต์ แต่งตัวอย่างงี้ สงสัยไปเที่ยวกะสาวมาล่ะสิท่า-O-”

ผมป่าวนะ จารย์ ปกติผมก็แต่งอย่างงี้อยู่แล้วอ่ะ ว่าแต่เรียกมาจะให้ผมทำอะไรครับ!?-+-”

คืออาจารย์วายุตาเค้าฝากมาว่า..พักนี้ห้องพยาบาลไม่ค่อยมีครูมาคุมเท่าไหร่น่ะ เพราะต้องไปคุมนักเรียนที่ห้องกันหมด ครูเลยอยากให้เธอสองคนช่วยไปคุมให้หน่อยสักระยะเวลานึงได้มั้ย? จนกว่า อะไรๆ มันจะลงตัว

แต่พวกเราก็ต้องเข้าเรียนนี่คะ!-^-”

ฉันพูดไปงั้นแหละ ความจริงก็โดดเรียนเป็นว่าเล่นเลย อิๆ

ครูให้พวกเธอช่วยดูแลให้เฉพาะตอนพักเท่านั้น ที่สำคัญ..ช่วงนี้ก็ไม่มีครูเข้าสอนไม่ใช่หรือจ๊ะ^^”

“-*-;;”(ฉัน/นายแซ็ก)

หวังว่า...แค่ทำแผลนิดๆหน่อยๆ คงไม่เป็นไรนะ ครูว่า อยู่ห้องพยาบาลสบายออกจะตาย

มันจะสบายมาก ถ้าฉันได้อยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่นายแซ็ก=^=

เอาเป็นว่าตกลง! ทางเธอ.. รังสิมันต์ เดี๋ยวครูจะบอกกับอาจารย์ไพทูรณ์ ครูประจำชั้นของเธอให้

เจ๊พิศมรเดินออกไปแล้ว แต่ฉันกับนายแซ็กยังยืนเหวออยู่เลย- -;; ทำไมเจ๊แก มาเร็ว เคลมเร็วอย่างงี้วะเนี่ย ตั้งตัวแทบไม่ติดเลยฉัน~

น้ำผึ้ง!”

หะ..หาO_o”

ไปเดินห้างกันมะ^O^”

ตัวอะไรสิงอีกล่ะคราวนี้=3= ถึงได้ชวนฉันไปเที่ยว

ถ้าเธอเลิกกวนประสาทฉันสัก 2 วิ จะเป็นไรมั้ย!?-#- แค่ฉันชวนไปเดินห้างนี่มันแปลกประหลาดมากเลยหรือไงฮะ

ก็ใช่น่ะสิ= =++

เออๆ รู้แล้วน่า ไปๆๆ

ฉันตบไหล่นายแซ็กป้าบๆ 2 ทีก่อนจะเดินลิ่วนำไปเลย

 

ในที่สุด จากการเถียงกันไปมาบนรถ(ของนายแซ็ก)ว่าจะไปห้างไหนกันแน่ สุดท้ายเราสองคนก็มาถึงเซ็นทรัลเวิร์ลจนได้ อะฮี่ๆ-V-

เธอนี่น้า~ เกือบตายหมู่แล้วเนี่ย

ก็บอกว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ!!TwT”

ตอนอยู่บนรถ ไม่รู้ว่าฉันเกิดบ้าระห่ำอะไรขึ้นมาถึงได้กล้าหักพวงมาลัยมาเซ็นทรัลเวิร์ลทั้งๆที่นายแซ็กกำลังขับรถด้วยความเร็วสูงไปอีกทาง-S-(ก็วันนี้ฉันอยากมาเซ็นทรัลเวิร์ลนี่หว่า) จนรถคันอื่นด่าไปตามๆกัน-_-

นี่ๆ

อะไรของนายฮะ สะกิดๆอยู่ได้-O-”

เงียบก่อนสิ! ที่ยืนอยู่ตรงนั้น ใช่โปเต้รึเปล่า?”

ไหน!?”

ฉันชะโงกหน้าไปดูอย่างรีบร้อน ถ้าเกิดว่าหมอนั่นอยู่ที่นี่..

เฮ้ย จริงด้วยO-O ทำไมมันบังเอิญอย่างงี้เนี่ย

ไม่รู้

“-,.-”

เวลาอย่างงี้ ยังจะเล่นอีกเรอะ หมอนี่เป็นตัวอะไรกันแน่เนี่ย ถึงได้ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเล้ยย~

ฉันไม่ได้ถามนาย!!”

ชู่! อย่าเสียงดังดิ หมอนั่นอยู่ใกล้ๆเราเองนะ

นายแซ็กเอื้อมมือมาปิดปากฉันอย่างรวดเร็วปานวอก ก่อนจะพาฉันเขยิบๆ ไปอีกทาง

เฮ้อ~ โชคดีไป หมอนั่นไม่เห็นเรา ป่ะ! ไปเดินเที่ยวกันเหอะ ไปเล้ยย~”

ดะ..เดี๋ยวก่อนสิ นายแซ็ก!”

ฉันอยากจะบอกนายว่า เมื่อกี้ฉันเห็นโปเต้หันมามองทางฉันแล้วยิ้ม.. ยิ้มที่สื่อความหมายแปลกๆให้ด้วย!!

 เฮ้อ ^-^ นี่ก็ 5 โมงแล้ว เรากลับกันดีกว่า

อือ=^=”

นี่เธอเป็นอะไรเนี่ย-O- ทำหน้าให้มันสดชื่นหน่อยไม่ได้รึไง? เธอไม่ได้มาเที่ยวกับลิงกังนะเฟ้ย=O=”

คร้า~ ค่ะๆ โอ๊ยย ฉันดีใจจนเนื้อเต้นแล้วเนี่ย*O*”

ฉันทำหน้าประชดสุดฤทธิ์ สุดเดช แล้วกระโดดขึ้นๆลงๆ เหมือนกับว่าตื่นเต้นสุดขีด=_=++

พอๆ อยู่กับเธอแล้วฉันจะปวดประสาทตาย อ๊ะ! ก่อนกลับฉันพาเธอไปเที่ยวอีกที่นึงดีกว่า^-^”

ไปไหน?”

แล้วนายแซ็กก็ลากฉันขึ้นรถก่อนจะขับไปที่ผับแห่งหนึ่ง

จะบ้าเรอะ! ฉันเพิ่งจะ 17 นะเฟ้ยย ฉันไม่เข้า!”

เอาน่าๆ ที่นี่เข้าได้ นี่ร้านของญาติฉันเอง

แล้วนายแซ็กโซโฟนงี่เง่านี่ก็ลากฉันเข้าไปในร้านโดยไม่เสียงแหกปากโหวกเหวกโวยวายของฉันแม้แต่เสี้ยวขน(หู)

โอ๊ยยย ทำไมเสียงเธอมันถึงได้ดังอย่างงี้นะ ขนาดเสียงเพลงดังจะตาย ฉันยังได้ยินเสียงเธอดังชัดแจ๋วเลยนะ-*-”

ก็ฉันไม่อยากเข้า!”

อย่ามาทำตัวเป็นเด็กดีไปหน่อยเลย ยัยบ๊อง!”

อ้าว เวร! พอฉันบอกว่าไม่อยากเข้าก็หาว่าฉันทำตัวเป็นคุณหนูเด็กดีเรอะ หนอยๆๆ แกอยากลองของใช่มั้ยยย +O+

ผู้หญิงคนอื่นๆมีแต่อยากจะเข้ากัน ถ้าเธอไม่อยากเข้าก็เรื่องของเธอ จิ๊!”

แล้วนายแซ็กก็เดินหายไปกับฝูงผู้หญิงที่มารุมล้อม ขณะที่ฉันกำลังจะเดินออกจากร้านนั่นเอง..

น้ำผึ้ง

โปเต้!”

ฉันหันไปตามเสียงเรียกก่อนจะพบนายโปเต้ที่กำลังยืนยิ้มอย่างเย็นชา ไม่เหลือมาดของโปเต้..ที่จะทำตัวน่ารัก สดใส แต่นี่มัน..

นะ..นายมีอะไร แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

ฉันก็..ตามเธอมาไง เรื่องแค่นี้ยังไม่รู้เหรอ

นะ.. นายโปเต้เป็นอะไร! หมอนี่เปลี่ยนสรรพนามจาก ผม’  เป็น  ‘ฉันไปแล้วเรียบร้อย!

ฉันขอตัวก่อนนะ!”

ฉันเดินเลี่ยงออกมาอย่างงุนงง หรือเป็นเพราะหมอนี่เมา!??

เดี๋ยว!”

อะไรของนาย! ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้

ฉันตะคอกใส่โปเต้ที่ตอนนี้กำลังจับมือฉันอยู่ ก่อนจะบิดมือหมอนี่อย่างแรง จนต้องยอมปล่อย

หยุดเดี๋ยวนี้!!”

โปเต้เดินตามฉันมาอย่างรีบเร่ง เวรเอ๊ย!! คนหายไปไหนหมดวะ ชะเฮ้ย! ไหงเป็นทางตันง่ะ โอ๊ยย น้ำผึ้ง ยัยโง่เอ๊ย! เธอหนีบ้าอะไรของเธอถึงได้วิ่งมาหลังร้านวะเนี่ย กรรมๆ=[]=;;

นายตามฉันมาทำไม! ”

ฉันหันไปประจันหน้ากับโปเต้ที่ตอนนี้ยืนยิ้มกริ่มแล้วเดินต้อนฉันให้จนมุมเข้ามาเรื่อยๆ.. เฮ้ยๆ หลังฉันจะชนกำแพงอยู่แล้วนะ!!

คิดว่าฉันกลัวนายเรอะ!”

ฉันพูดออกไปอย่างไม่เกรงกลัว แต่.. มันก็กลัวนิดๆง่ะ-!!- ก็หน้าโปเต้ตอนนี้มันเหี้ยมโคตรเหี้ยมเลยแหละ

...

ออกไปนะ!!”

ฉันกระโดดถีบนายโปเต้ที่ตอนนี้เดินเข้ามาจนแทบประชิดตัวฉันอย่างแรง จนกระเด็นไป

โอ๊ยย เธอ.. น้ำผึ้ง เฮ้ย! จับตัวมันไว้!”

เวรตะไลห้าร้อย!! มีสมุนหน้าหื่นๆของนายโปเต้เดินออกมาจากมุมมืด ก่อนจะพยายามเข้ามาจับฉันกัน

ไอ้พวกเลว!! อย่าเข้ามานะเฟ้ยย

ฉันจัดการพวกมันที่กำลังเดินเข้ามาจับฉันไว้ทีละคนๆ เฮอะ! เห็นฉันเป็นคุณหนูอย่างงี้ก็เถอะ ตอนอยู่ ม.ต้น ฉันเคยมีเรื่องกับเพื่อนบ่อยนะเฟ้ยย (ฉันเป็นคนหาเรื่อง-O-) แล้วพ่อฉันก็จ้างครูมาสอนเทควันโดให้ฉันตั้งแต่เด็กๆด้วย(แม้ว่าแม่จะห้าม หุๆ)

ไปตายซะ!!”

ฉันหยิบมีดอีโต้ที่วางอยู่แถวนั้น เขวี้ยงใส่ไอ้คนที่กำลังเดินมาO=O โอ้วว ฉันเปล่าฆ่าคนนะ! แค่เกือบๆเองง่ะ เอ่อ-^- ฉันจะไม่ต้องติดคุกใช่มั้ยย เฮอะ! ช่างหัวมันสิ(วุ้ย ยัยโหด)

โธ่เว้ย! ไอ้พวกเวร ใช้ยาสลบสิโว้ยย

แล้วพวกนั้นก็ปรี่เข้ามาอีกครั้ง ว้าวๆๆ*O* ไอ้คนที่โดนอีโต้เฉาะหัว ยังลุกขึ้นมาได้แฮะ ถึกเป็นบ้า งั้นฉันก็ไม่ต้องติดคุกอ่ะดิ วู้ๆๆ เฮ้ย! จะบ้าเรอะ ฉันต้องห่วงชีวิตตัวเองก่อน เวรเอ๊ยย

อย่านะ!!”

พวกมันรุมเข้ามาจับแขน จับขาฉันไว้(กลัวโดนฉันถีบ-=-) ก่อนจะเอาผ้าที่มียาสลบมาอุดจมูกฉันไว้

โอยยย เวียนหัวชะมัด นายแซ็ก.. นายอยู่ที่ไหน รีบมาช่วยฉัน...เร็ว...


อีกด้านหนึ่ง..

ขณะที่แซ็กกำลังเต้นอยู่กับเหล่าผู้หญิงสวยๆมากมายหลายคน เค้าก็สอดส่องมองหาน้ำผึ้งไปด้วย

ยัยนั่นคงกลับบ้านไปแล้วมั้ง

อะไรนะคะ แซ็ก

เปล่าหรอก ^^ เดี๋ยวผมขอไปนั่งพักก่อนนะครับ

แซ็กเดินฝ่าวงล้อมของผู้หญิงออกมาก่อนจะไปนั่งที่โต๊ะ แล้วสอดส่องหาน้ำผึ้งไปด้วย

อยู่ไหนกันนะ~ ยัยผึ้งปีกหักเอ๊ยย เธอกำลังทำให้ฉันเป็นห่วงนะเฟ้ย

แซ็กรำพึงกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่หลังร้าน

นี่มัน..

แซ็กหยิบอะไรบางอย่างที่ตกอยู่หน้าห้องน้ำขึ้นมาดู

กระเป๋าของยัยผึ้งปีกหักนี่

แซ็กเริ่มรู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาหน่อย ว่าเธอจะได้รับอันตรายรึเปล่า เพราะเขาจำได้ว่าคนอย่างน้ำผึ้งไม่มีทางอยู่ห่างกระเป๋าสุดรัก สุดหวงอย่างงี้แน่

อย่ามาแตะต้องชาแนลของฉันนะยะ!!’

เขายังจำประโยคนั้นได้ขึ้นใจ จากตอนที่ไปเดินห้างด้วยกัน

หรือว่า..

แซ็กมองไปชั้นบนของผับที่เปิดเป็นห้องพักให้ลูกค้า ก่อนจะวิ่งไปถามตรงหน้าเคาท์เตอร์ว่า

เฮ้ย! ไอ้ตูนวันนี้มีลูกค้ามาเปิดห้องกี่ห้อง

อืม.. แป๊บนึงนะพี่แซ็ก

หนุ่มน้อยพนักงานที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์รีบดูบัญชีในคอมพิวเตอร์ก่อนจะพูดว่า

มีประมาณ 28 ห้องอ่ะ พี่มีอะไรรึเปล่า เอ้อ พี่.. รู้สึกว่า มีเด็กที่มากับพี่วันนี้อ่ะขึ้นห้องไปกับผู้ชายคนอื่นด้วย โดนแย่งแบบนี้ ยอมได้เหรอวะพี่!!><”

แซ็กตาโตทันทีที่ได้ยินหนุ่มน้อยพูดอย่างนั้น

พวกนั้นพักอยู่ห้องไหน!!”

แซ็กตะโกนเสียงดังจนคนหันมามองทั้งร้าน

อะ..เอ่อ เดี๋ยวนะพี่

หนุ่มน้อยรู้สึกตกใจอย่างมาก แต่นิ้วก็จิ้มคีย์บอร์ดเพื่อเช็คอย่างเร่งด่วน

เอ่อ.. ห้อง 206 ชั้น 4 อ่ะพี่-+-;;”

แซ็กวิ่งขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว ส่วนทางด้านน้ำผึ้ง..

 

โอยยย นี่ฉันเป็นอะไรเนี่ย? แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน โอ๊ยย มึนหัวชะมัด

ตื่นแล้วเหรอ น้ำผึ้ง^+^”

โปเต้!! นายจับฉันมาทำไม? นายทำอย่างงี้ทำไม? นาย..

หยุด!”

“…”

บ้าจริง! ฉันไม่ชอบที่หมอนี่เป็นแบบนี้เลยสักนิด

ฉันถามจริงเหอะนะ! ทำไมเธอถึงไม่คิดที่จะชอบฉันบ้างหา!!”

ถามโง่ๆ ก็ฉันไม่ได้รักนายน่ะสิ!!”

โปเต้หันมามองอย่างโมโหจัด อึ๋ย! เวลาอย่างงี้ นายดูหน้ากลัวโคตรๆ-W-

ไม่ได้รักงั้นเหรอ!?”

โปเต้เดินเข้ามาหาฉันซึ่งนอนอยู่บนเตียงเรื่อยๆ... เรื่อยๆ แม้ว่าฉันจะยกบาทากันเอาไว้ก่อน-V-(ทำไมฉันทุเรศอย่างนี้)แต่หมอนั่นก็จับข้อเท้าของฉันแล้วทุ่มลงกับเตียงอย่างแรง

โอ๊ย ทำอะไรของนายน่ะฮะ ฉันเจ็บนะเฟ้ยย

หึๆ เธอรู้รึเปล่า ว่าการที่เธอยิ่งทำตัวแบบนี้ ฉันก็ยิ่งชอบเธอมากขึ้นเท่านั้น!”

เวร=^= ที่แท้นายมันก็เป็นพวกซาดิสต์นี่หว่า รู้งี้ ฉันไม่น่าไปทำตัวกล้าบ้าบิ่นกับหมอนั่นเล้ยย

โปเต้ นายทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร ถึงยังไงฉันก็ไม่มีวันรักนายอยู่ดี!”

ฉันพยายามพูดดีๆ เมื่อเห็นว่าตอนนี้นายโปเต้กำลังขึ้นคร่อมฉันอยู่ แต่ฉันไม่รู้เลยว่า.. การที่พูดแบบนี้ จะยิ่งทำให้อารมณ์ของหมอนั่นโกรธยิ่งกว่าเดิม!!

เฮอะ! แต่ฉันก็บอกเธอแล้ว.. ว่าจะทำให้เธอมาเป็นของฉัน ไม่ว่าจะวิธีไหนก็ตาม!!”

พูดจบ นายโปเต้ก็ก้มลงมาซุกไซ้ตามซอกคอของฉันก่อนจะระดมจูบไปทั่วใบหน้าแล้วไล่ลงมาที่ซอกคอ อ๊ากกก เวรเอ๊ย! ทำไมหมอนี่ถึงได้แรงเยอะอย่างงี้วะเนี่ย ตอนนี้ทั้งตัวของฉันไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะตอบโต้โปเต้เลยสักนิด นายแซ็ก!! ทำไมนายยังไม่โผล่หัวมาช่วยฉันอีก!! ฉันสาบานว่าถ้ารอดไป ฉันจะไปแหกหน้านายให้เป็นเสี่ยงๆแน่! ฮือๆT_T นี่ฉันจะต้องมาเสียเวอร์จิ้นไปให้กับนายโปเต้จริงๆเหรอ

ฮืออ~ นายแซ็ก.. ไอ้คนบ้า ไอ้คนเลวTT*TT นายทำให้ฉันต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ น้ำตาที่ฉันกักเก็บไว้ไม่เคยให้ใครเห็นก็ต้องไหลออกมา มันเป็นเพราะนาย!!

..ทางด้านแซ็ก..

โธ่เว้ย! ทำไมแต่ละชั้นมันสูงอย่างงี้วะ!”

แซ็กสบถออกมาอย่างหัวเสีย

หวังว่า ยัยผึ้งปีกหักคงยังไม่เป็นไรนะ

แซ็กวิ่ง! วิ่ง! วิ่ง! ไปด้วยความเร็วสูง จนกระทั่งมาถึงชั้น 4 เขารีบวิ่งไปห้อง 206 ด้วยความเร็วกว่าเดิม แม้ว่าจะเหนื่อยหอบมากแล้วก็ตาม..

ปังๆๆ!!

ใครวะ!?”

แซ็กทุบประตูเสียงดัง เพื่อให้คนข้างในมาเปิด

เฮ้ย! ไอ้แซ็กO_O”

ไอ้โปเต้! ตายซะเหอะมึง!!”

แซ็กจัดการปล่อยหมัดใส่หน้าโปเต้หลายทีด้วยความโกรธ บนเตียง.. มีหญิงสาวคนหนึ่งนอนสลบไสลอยู่บนเตียงด้วยสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย บางส่วนถูกฉีกขาด  และร่างกายบอบช้ำ

แซ็กรู้สึกโกรธมากอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ทั้งๆที่ผู้หญิงที่นอนอยู่ตรงหน้าเขานี้ คือคู่ปรับดีๆของเขานั่นเอง ก่อนหน้านี้เค้ารู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ทั้งแสบทั้งซนมาก แต่ตอนนี้เข้ากลับมองเธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ น่าทะนุถนอมคนหนึ่ง เขาหันไปมองโปเต้อีกครั้งก่อนจะกระทืบซ้ำด้วยความโมโห

ฉันจะช่วยเธอ..เองนะ

แซ็กพูดด้วยน้ำเสียงที่เบามากๆ จนแทบไม่ได้ยิน ก่อนจะถอดเสื้อตัวนอกของเขาออกมาแล้วคลุมให้หญิงสาวแล้วอุ้มเธอออกจากห้องไป..

 

อืม..เช้าแล้วเหรอเนี่ย=_= นี่ฉันอยู่ที่ไหนกัน เอ๊ะ นี่มันไม่ใช่ห้องนอนบ้านฉันหนิO_o

ตื่นแล้วเหรอ..

นายแซ็กโซโฟนงี่เง่า!O_O เฮ้ย! นี่นายลักหลับฉันเรอะ อ๊ากก ไอ้ทุเรศ

โอ๊ยย ยัยความจำสั้น ฟังฉันก่อนได้มั้ยฮะ-O- หยุดโวยวายแบบคนเสียสติสักที

เออ แล้วมันเป็นมายังไง?? ฉันงงไปหมดแล้วว

ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลยหว่า จำได้ว่า.. เมื่อคืนฉันอยู่ที่ผับกับนายเซ็ก แล้วโปเต้ก็..ใช่แล้ว!! โปเต้!O*O นายโปเต้จะปู้ยี่ปู้ยำฉันใช่ม้ายยย

ฉันไปช่วยเธอที่ห้องของไอ้โปเต้มัน..แล้วก็ เอ่อ.. พาเธอมาที่บ้านฉัน

หา!! นี่บ้านนายO+O”

ฉันมองไปรอบๆ แล้วก็พบว่ามันช่างหรูหราไฮโซโก้เก๋

แล้วนี่.. ใครเปลี่ยนชุดให้ฉัน!!!O^O”

ฉันมองใต้ผ้าห่มแล้วร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อพบว่ามันถูกเปลี่ยนเป็นชุดนอนสีชมพูกระโปรงยาว ลายคิตตี้-O-

นายเปลี่ยนให้ฉันเรอะ!! อ๊ากกก ฉันจะฆ่านาย>_<”

ฉันทำท่าจะเข้าไปบีบคอหมอนั่นแต่ก็ถูกรวบมือไว้ก่อน

โอ๊ยยย เธอนี่ท่าจะไม่เต็มนะ เคยฟังอะไรคนอื่นเค้าบ้างมั้ยเนี่ย!?”

ไม่=O=”

ฉันพูดตรงดีช่ายมะล่า~ -+-

เฮ้อ~ พอเถอะ สรุปง่ายๆ คือ ฉันให้แม่บ้านมาเปลี่ยนให้เอง จบยัง!!”

แล้วนี่ชุดใคร!?”

ของยัยซิม เอ้อ.. พี่สาวฉันเองนั่นแหละ=_=++”

แล้วพี่สาวนายเค้าเป็นกลาก เกลื้อนรึเปล่าเนี่ย-^-”

ลองบอกว่าเป็นสิ แม่จะตบหัวทิ่ม ชิ! เอาชุดคนเป็นกลากมาให้ฉันเรอะ

เธอใช้ส่วนไหนคิดน่ะ-*- ถ้าเป็น ฉันจะเอามาให้เธอใส่ทำไมล่ะ ยัยสะมะด๋อย

อะไรคือ สะมะด๋อย พระเจ้า! บอกหนูทีTT

เอ๊า! ก็เผื่อนายจะแกล้งฉันให้ติดกลากไปด้วยไง นายเองก็ชอบแกล้งฉันไม่ใช่เรอะ!ศึกระหว่างเรา มันยังไม่จบนี่!”

พอเหอะ ฉันชักจะอยากฆ่าเธอแล้วนะ สุดยอดจริงๆ ผู้หญิงบ้าอะไร ตื่นขึ้นมาเถียงฉอดๆๆ

เออๆๆ พอก็พอ ว่าแต่..แม่ฉันจะด่ามั้ยเนี่ย?”

เห็นโทรมาอยู่สิบกว่ารอบ ฉันเลยรับ-[]-”

หา!!OoO นายรับโทรศัพท์ฉัน จะบ้าเรอะ! แล้วแม่ฉันด่าอะไรนายมั่งเปล่า

ใช่ แม่ฉันหวงฉันมากกก เพราะฉันเป็นลูกคนเดียว แถมยังเป็นคุณหนูผู้เรียบร้อยอีกต่างหาก(ในสายตาของแม่อ่ะนะ-+-) ซึ่งเป็นเพราะว่า ฉันไม่เคยแสดงพฤติกรรมให้แม่รู้เลยว่าจริงๆแล้วฉันเป็นคนยังไง=V=

ไม่อ่ะ พอฉันบอกไปว่าเป็นแฟนเธอเท่านั้นล่ะ แม่เธอกรี๊ดแทบโทรศัพท์พังเลยล่ะ-X- เหอะๆ แม่กับลูก เหมือนกันเด๊ะ!”

เหอะๆ ก็ใช่น่ะเซ่ะ ที่ฉันไม่เคยมีแฟนกะชาวบ้านชาวช่องเค้า ก็เพราะหม่อมแม่ผู้แสนสวย ซาบซ่า ของฉันนี่แหละ

แล้วนายจะไปบอกแม่ฉันว่าเราเป็นแฟนกันทำเบื๊อกอะไรล่ะ-?- นายนี่ซื่อบื้อจริงๆ

เดี๋ยวเหอะๆ เดี๋ยวจะโดนดี-V-”

โฮะๆ ฉันเป็นใครจ๊ะ^_^ คุณหนูน้ำผึ้งผู้น่ารักคนนี้ ไม่กลัวใครหรอกจ้ะ

ฉันพูดเสียงหวานนน~ ใส่นายแซ็กที่นั่งอยู่บนขอบเตียง เอ๊ะ=^= ฉัน..กับนายแซ็ก.. อยู่บนเตียงด้วยกัน..

เหอะๆ แล้วฉันเป็นใครล่ะ..จ๊ะ หนุ่มฮอตสุดเท่ห์อย่างแซ็ก รังสิมันต์ก็ชอบ ฟัน! ผู้หญิงที่ไม่กลัวใครเหมือนกัน^-^”

นายแซ็กเน้นคำว่า ฟัน!’ ใส่ฉันเต็มๆ=+=

อ๊ากกกก ไอ้หื่น>< ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”

นี่มันบ้านฉัน แล้วนี่ก็ห้องของฉัน^6^ ฉันมีสิทธิเลือกว่าจะออกหรือ.. ไม่ออก ฮ่าๆๆ

ฉันคิดผิดจริงๆTOT ที่ยอมไปเที่ยวกับนายแซ็กเมื่อวาน แล้วฉันก็ต้องมาตกอยู่ในสภาพเป็นเบี้ยล่างอย่างงี้!!

แล้วเผอิญว่า.. ถ้านายไม่ออก ฉันจะออกเองก็ได้^*^”

ฉันลุกออกจากที่นอนอย่างรีบเร่งแล้วนายแซ็กก็ดึงมือฉันให้กลับมานั่งบนตักเค้าT^T

ปล่อยนะ! นายเกลียดฉันไม่ใช่เหรอไง แล้วอุ้มฉันมานั่งบนตักนี่มันหมายความว่าไงน่ะหา!! =O=;;”

ก็..หนุ่มฮอตอย่างฉัน^U^ จะใช้เสน่ห์ตรงนี้แหละ ทำให้ผู้หญิงละลายจนแพ้ใจตัวเองมาตกเป็นเบี้ยล่างฉัน และฉันก็จะทำให้เธอแพ้ฉันจนต้องลงมาอยู่ใต้เท้าของฉันให้ได้!”

เอิ่มม เผอิญว่า ฉันไม่ชอบไปดมฝ่าเท้าใครนะ=_=++ เพราะฉันมั่นใจว่ากลิ่นมันคงไม่น่าพิศมัยสักเท่าไหร่

ยี้~ ฝันไปเหอะย่ะ ใครกันแน่ที่จะต้องแพ้

ฉันทำหน้าเหมือนจะอ้วกแตกสุดฤทธิ์ แล้วนายแซ็กก็มองฉัน(ที่นั่งบนตักเค้า)ตั้งแต่หัวจรดเท้า

อืม ฉันว่าจริงๆแล้ว เธอมันก็ใช้ได้เลยนะ^-^ ติดที่ว่าชอบกวนประสาทไปหน่อย

ฉันจะเอาเท้ายัดปากนาย- -^^”

ขณะที่ฉันกำลังพยายามอย่างมากในการยกเท้าขึ้นสูงๆเพื่อทำความต้องการของตัวเองให้เป็นจริง ส่วนทางด้านนายแซ็กก็พยายามกดเท้าฉันลงเพื่อเท้าฉันจะได้ลงไปอยู่ตำแหน่งเดิม ก็ปรากฏว่า..

โครม!!

ทั้งฉันและนายแซ็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หงายลงมาด้วยกันทั้งคู่T_T ฉันจึงพยายามดันตัวนายแซ็กที่นอนทับฉันอยู่ให้ออกไปอย่างยากลำบาก โอ๊ยย หมอนี่กินช้างมารึไงเนี่ย หนักชะมัด!!

อืม- -++ นอนทับเธอแล้วรู้สึกแปลกๆแฮะ

นะ..นายเป็นอะไรเนี่ย

จะว่าไป.. ฉันก็ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงมานานแล้วนะ- -;;”

ซะ..แซ็ก=++”

แล้วชุดนอนของยัยซิม.. ทำไมมันบางอย่างงี้เนี่ย= =;;”

นายแซ็กมองดูตัวฉันที่กำลังนอนกะพริบตาปริบๆอยู่

นะ..นาย

อ๊ากกก เธอทำให้ฉันมีอารมณ์นะ ยัยบ้า

อ๊างงง ไอ้ทุเรศ!!”

พอได้จังหวะฉันก็รีบผลักนายแซ็กออกไปแล้วรีบลุกขึ้นหนีอย่างรวดเร็ว

ฮ่าๆๆ^()^ ฉันล้อเล่นน่า

เชื่อตายแหละ-/ / /-

นี่เธอหน้าแดงนะO.O หรือว่า.. เธอเขินฉัน!!”

บ้าเรอะ!= =”

ชิ! ทำไมผู้ชายแต่ละคนที่ฉันเจอในชีวิตมันถึงได้..

สุดๆ!! อย่างงี้เนี่ย>< โอ้กกกกก
_________________________________________________________________________________________________________________
ดีค่า^O^ นี่ก็เป็นครั้งเเรกที่โผล่มาคุยท้ายตอน 555555 ขอให้ติดตามกันต่อไปนะคะ ขอบคุณค่ะ รักค่ะ จุ๊ฟฟฟ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(