พิชิตรักต้องห้าม

ตอนที่ 5 : เพื่อนร่วมงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 เม.ย. 59

เช้าวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ยูริและยุนอาไปทำงาน เช้าวันนี้ ผอ.ฮวังเรียกตัวยูริ
ไปพบที่ห้องทำงาน ยูริเข้าโรงพยาบาลช้านิดหน่อยเพราะท้องเสียกระทันหัน
"เลทแล้วๆ แฮ่กๆ ไม่เคยรู้เลยว่าการเป็นกามเทพแปลงกายลงมาเนี่ย ต้องท้องเสียด้วย"ปากยูริก็บ่นไป ในขณะที่ขาก็วิ่งไป
ก็อกๆ
"อันยองค่ะ ผอ ขอโทษนะคะที่เลท"ยูริเคาะประตูแล้วรีบขอโทษ
"หึ แค่นี้ก็มาสายอย่างงี้จะเป็นหมอที่ดีได้ยังไงคุณควอนยูริ"ทิฟฟานี่เย้ย
"นี่หมอฮวัง ลูกไม่ควรจะไปว่าเค้าแบบนั้นนะ ถึงเค้าจะเด็กกว่าลูกก็เหอะ"
ผอ ดุลูกสาว
"ขอโทษค่ะป๊า"ฟานี่หมีน้อยสำนึกผิด (จริงรึป่าว555)
"ขอโทษแทนลูกสาวด้วยนะหมอควอน เอาล่ะ คือผมเห็นว่าหมอทั้งสองคนจบจากมหาลัยดีทั้งคู่ผมเลยอยากให้พวกคุณอยู่ทีมผ่าตัดเดียวกัน แล้วถ้า
โปรเจกต์วิจัยยาสำเร็จ ผมจะให้หมอทั้งสองเป็นคนดูแล ของร้องนะครับหมอ
ควอน"ผอ ฮวังพูดแล้วก็เปิดประตูออกไป
"ฉันต้องทำงานกะคุณจริงๆหรอเนี่ย เห้อมม"ยูริถอนหายใจยาวว
"ใช่ แล้วฉันก็อยากให้งานออกมาดี ดังนั้นเราต้องเลิกทะเลาะกัน"ทิฟฟานี่เสนอ ยูริทำหน้าครุ่นคิด (จนหน้าดำ55)
"ตามนั้น เริ่มงานวันไหนล่ะ"ยูริตกลงตามข้อเสนอ
"วันนี้เคสแรกเธอเป็นเด็กอายุ8ปี แกมีเนื้องอกเราต้องไปตรวจว่าเป็นเนื้อดีหรือเนื้อร้าย ไปเหอะได้เวลาประชุมแล้ว"ทิฟฟานี่เดินนำไปเปิดประตู พอหันกลับมาหมอควอนยังไม่ขยับตัวเธอจึงดึงมือควอนออกมา สิ่งที่พยาบาล
ส่วนใหญ่เห็นก็คือ หมอฮวังจูงมือหมอควอนออกมา เสียงซุบซิบนินทา
ดังขึ้นเป็นระยะ บ้างก็ถามว่าทำไมถึงสนิทกันเร็ว บ้างก็คิดว่าหมอควอนเป็นกิ๊กหมอฮวัง หมอคิมซึ่งกำลังเดินออกมาจากห้องตรวจนั้นก็มีพยาบาลคนนึงเรียก
"แทยอนคะแฟนของคุณ เดินไปกับแฟนใหม่แล้วค่ะ"พยาบาลสาวพูด
"พูดอะไรน่ะฮาร่า เค้าก็แค่...."แทยอนอ้ำอึ้ง
"ก็แค่อะไรคะ ยัยฟานี่น่ะเลิกรักคุณไปแล้วค่ะแทยอน"ฮาร่ากระซิบข้างหูแล้วเดินออกไป ในขณะที่สมองแทยอนกำลังสับสน

ในห้องประชุม
ทิฟฟานี่เจ้าของคนไข้ที่อายุน้อยและเป็นโรคร้ายแรง เธอกำลังอธิบายความเป็นมาและช่วยหาทางรักษากับแพทย์ท่านอื่น
"ผมโอแจจินครับ ผมว่าเราน่าจะรอให้สภาพร่างกายน้องฟื้นฟูมากกว่านี้นะครับ น้องยังเล็กผมกลัวว่าร่างกายจะยังไม่แข็งแรงพอ"หมอสุดหล่อเสนอ
"ดิฉันหมออิมยูนะค่ะ ฉันเห็นด้วยกับหมอโอค่ะ"หมอจากญี่ปุ่นบอก
"แต่ฉันคิดว่า เราควรจะผ่าตัดให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่เนื้องอกนี้จะรุนแรงขึ้นและผ่าตัดยากขึ้น"หมอควอนยูริตัดบท
หมอทุกคนหันมามองที่หมอควอนด้วยความสงสัย
"โอ๊ะๆ หมอควอนครับผมว่าหมอใหม่อย่างคุณคงยังทำอะไรไม่ได้"แจจินพูด
"แต่ผมเห็นด้วยกับหมอควอนนะครับ"ชเวคิมบอม หมอมีอายุกล่าว
ทิฟฟานี่เห็นท่าไม่ดีจึงยั้งทับไว้
"ฉันว่าให้หมอควอนลองผ่าก่อนก็ได้ค่ะ ลองดูก็ไม่เสียหาย หมอควอนไปหาฉันที่ห้องผ่าตัด 1B กลับไปทำงานได้ค่ะทุกคน"ทิฟฟานี่พูดปิด

หลังจากที่จบการประชุมไป หมอควอนกับหมอฮวังก็เตรียมตัวที่จะผ่าตัด
"นี่คุณ ขอบคุณนะที่ยอมรับความคิดเห็นของฉัน"ยูริขอบคุณอย่างจริงใจ
"ไม่เป็นไร เตรียมตัวผ่าตัดเถอะ"ทิฟฟานี่ยิ้มรับ
"คุณหมอคะ เตรียมอุปกรณ์เสร็จแล้วค่ะ เริ่มได้เลย"พยาบาลออกมาบอก
ยูริเดินมาประจำที่โดยมีทิฟฟานี่คอยช่วย ยูริสูดหายใจเข้าช้าๆ
"เริ่มเลย scapel (มีด)"ยูริออกคำสังแล้วเริ่มผ่า
"bovie(เครื่องจี้ไฟฟ้า)เดี๋ยวฉันจะเอาเลือดออก เธอเอาclamps(คีมห้ามเลือด)มาจัดการหนีบหลอดเลือดตรงนี้นะ"ยูริบอกทิฟฟานี่
"ค่ะ"ทิฟฟานี่ขาน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

เมื่อผ่าตัดเสร็จทิฟฟานี่ก็เอาผลตรวจมาให้
"เธอเป็นมะเร็งค่ะดีที่เป็นช่วงเริ่มต้น"ทิฟฟานี่ยื่นผลตรวจให้ยูริ
"โชคดี เอาล่ะเดี๋ยวฉันไปเช็คอาการ"ยูริรับผลตรวจแล้วสมเสื้อกราวน์
"ฉันไปด้วยค่ะ"ทิฟฟานี่พูด
"ไปสิ"ยูริยิ้มให้

ครืดดด เสียงประตูห้องพักคนไข้ดังขึ้น ยูริ ทิฟฟานี่และพยาบาลอีกหนึ่งคน
เดินมาหยุดที่เตียงของเด็กน้อย
"คิมซอนฮวา"ยูริอ่านป้ายชื่อ
"คุณพยาบาลให้ยาแก้อักเสบทุกๆ 4 ชั่วโมงนะ ตื่นมาก็ให้งดอาหารก่อน"
ยูริสั่งพยาบาล
"ค่ะ เหนื่อยหน่อยนะคะคุณหมอ"พยาบาลยิ้มให้
"ค่ะ อันยองค่ะ"ยูริบอกลา
"อันยองนะคะคุณพยาบาล"ทิฟฟานี่ยิ้มตาหยี
"อันยองค่ะ"พยาบาลตอบ
.
.
.

หลังจากเลิกงานแล้ว แทยอนได้รับ 34 มิสคอล คนโทรก็เป็นใครไปได้นอกจากทิฟฟานี่
"แทยอนคะแทยอน ฟานี่หาตั้งนาน ไปกินข้วกันเถอะค่ะฟานี่หิว"พูดแล้วยิ้มให้
ทิฟฟานี่กึ่งลากกึ่งจูงคนตัวเล็กกว่ามาขึ้นรถ แล้วไปที่ร้านประจำ
.
.
.
.
.
.
.
หลังจากที่สั่งอาหารเสร็จแล้ว ทิฟฟานี่สังเกตอาการผิดปกติของแทยอน
"หมอคิมค้าาา เป็นอะไรคะ"ทิฟฟานี่ถาม
"ป่าว ฉันอยากกลับบ้านขอตัวนะ"แทยอนที่สติไม่ได้อยู่กับตัว เดินออกไปนอกร้าน ทิฟฟานี่ตั้งสติได้จึงวางเงินไว้บนโต๊ะ และตะโกนแคนเซิ่ลอาหาร แล้ววิ่งตามแทยอนไป แทยอนวิ่งเข้าไปที่ซอยหลังร้าน ที่ค่อนข้างมืด

ด้านยูริและยุนอา
"พี่ซอยนี้แหละ ทางลัดไปบ้านชเวแจฮยอนกับปาร์คซูยอง พวกเค้าหมั้นกันได้
2ปีแล้วค่ะคุณซูยองดูท่าไม่อยากแต่งงาน ท่านเทพเลยให้มาจัดการ"ยุนอาพูด
"ซอยเปลี่ยวมากเลยอ่ะ เอาปืนมาใช่มะ ลุยได้เลยย"ยูริพูดเงียบ
ยูริได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้ และได้ยินเสียงตะโกนดังมาข้างหน้า ยูริจึงออกวิ่งไปทันที (ซุปเปอร์ยูลมาช่วยแล้ววว)  เมื่อวิ่งไปถึงสิ่งที่เห็นคือผู้หญิงคนนึง
ทรุดอยู่ที่พื้นที่หัวมีรอยเลือด เมื่อเดินเข้าไปใกล้ๆอีก เมื่อสายตาปรับโฟกัสได้
สิ่งที่เห็นคือ ทิฟฟานี่กับแทยอน

ย้อนกลับไปเมื่อ20นาทีที่แล้ว ทิฟฟานี่วิ่งตามแทยอนออกมา เธอดึงแขน
แทยอนไว้ได้ทัน
"แทแทคะ เป็นอะไรไหนบอกฟานี่หน่อย"ทิฟฟานี่ถามอย่างใจเย็น
"ระ  เรื่องที่เธอกิ๊กกับหมอควอนมัน จะ..จริงมั้ย"แทยอนถามเสียงกระตุก
"แทยอนน.. ฟานี่กับหมอควอนเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ"ทิฟฟานี่เริ่มร้องไห้
"โกหก เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่ไม่พอใจกับความรักที่มี!!!"แทยอนตวาด
"ไม่ใช่นะ ฟานี่ไม่เคยรักใครนอกจากแทแทเลยนะ"ทิฟฟานี่ร้องไห้โฮ
"อย่ามาเรียกฉันว่าแทแท ออกไปซะ!!!"แทยอนบอกเสียงดัง
ทิฟฟานี่พยายามใจเย็นเธอพยายามเดินเข้าไปใกล้ๆแทยอนช้าๆ
แทยอนนั้นได้สติหลุดไปหมดแล้ว แทยอนไม่สามารถบังคับสติได้
"อย่าเข้ามา ฉันไม่ได้รักเธอแล้วฉันเกลียดเธอ ได้ยินมั้ย!!!"แทยอน
กำลังโมโหจัด เธอผลักทิฟฟานี่สุดแรง หัวทิฟฟานี่ได้ไปกระแทกเข้ากับถังขยะเหล็ก หัวของเธอเต็มไปด้วยเลือด
จนกระทั่งยูริเดินเข้ามา...
"หมอคิมเลิกบ้าได้แล้ว ไอ้เหม่งจับตัวหมอคิมไว้"ยูริสั่งแล้วเดินไปหาทิฟฟานี่
"โธ่เว้ย"ยูริสบถเมื่อเห็นทิฟฟานี่สลบไป
"ไอ้ยุนแกพาหมอคิมกลับบ้านด้วยนะไปทำภารกิจด้วยล่ะ ทำคนเดียวได้ใช่มั้ย"ยูริสั่งการ แล้วอุ้มทิฟฟานี่ไปที่รถเพื่อพาไปโรงพยาบาล





#ช่วยกันคอมเมนต์หน่อยน้าา ไรท์อยากให้ได้อ่านฟิคยูลทิบ้าง เจอแต่ยูลสิก
อยากให้รู้ว่าโมเมนต์คู่นี้ก็น่าจิ้น ถ้าคอมเมนต์กันเยอะๆ อาจจะมีฟิคแทนี่
ไรท์เป็นโซวอน ไรท์รัก snsd 555 รักจนต้องหาคู่มือภาษาเกาหลีมาอ่านเลย
5555โซวอนทั้งหลายช่วยกันคอมเมนต์ด้วยน๊าาา คนที่ไม่ใช่โซวอนก็คอมเมนต์ได้นะจ๊ะ555 รักคนอ่าน รักโซวอน รักโซชิ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #7 Acness U-me (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 12:29
    ชอบคู่นี้เหมือนกันเลยค่ะ (" )/
    #7
    0
  2. #6 Acness U-me (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 12:02
    เอาแล้วไง หมอคิมเข้าใจผิด ขี้หึงชะมัด (///)
    #6
    0