Why R U ? #เพราะรักใช่เปล่า (ไฟท์เตอร์xติวเตอร์) (Yaoi)

ตอนที่ 22 : Special Chapter สุขสันต์วันเกิดนะติวเตอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 341 ครั้ง
    11 ส.ค. 63

Special Chapter FTTT

 

HBD to Tutor

 

“เตอร์”

 

“...”

 

“เตอร์!

 

“...”

 

“ไอ้เตอร์!!!!

 

“ห๊ะ??” ติวเตอร์เงยหน้ามองเดย์ที่กำลังจ้องเขาอยู่ด้วยสายตางุนงง

 

“หมดคลาสแล้ว ไม่รีบเก็บของรึไง วันนี้ต้องไปช่วยงานร้านพี่เก๋ไม่ใช่เหรอ”

 

“เออใช่ ลืมไปเลยนะเนี่ย ตอนนี้กี่โมงแล้วอ่ะเดย์”

 

“สี่โมงครึ่ง ยังมีเวลาอยู่”

 

“โอเค” ติวเตอร์พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเริ่มเก็บข้าวของทั้งหมดที่วางอยู่บนโต๊ะลงกระเป๋า ช่วงนี้ร้านพี่เก๋มีโปรโมชั่นส่ง delivery ในราคาสิบบาท ทำให้ลูกค้าที่สั่งแบบ delivery มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นจนติวเตอร์ต้องเข้าไปช่วยที่ร้านพี่เก๋ซะส่วนใหญ่ ส่วนร้านพี่ฝ้ายก็มีพนักงานประจำเข้ามาใหม่ พวกพาร์ทไทม์อย่างเขาเลยลดเวลาการทำงานไปจนแทบนับวันได้ด้วยซ้ำ

 

ซึ่งก็ดีแล้วที่พี่เก๋ยังเรียกติวเตอร์ให้ไปช่วยในช่วงนี้

 

เพราะถ้าไม่มีพี่เก๋... เขาคงนอนเหงาอยู่ที่ห้องคนเดียวแหงๆ

 

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น” เดย์เอ่ยปากขึ้นหลังจากที่มองเพื่อนสนิทตรงหน้าอยู่นานสองนาน ติวเตอร์เงยหน้าขึ้นแล้วส่ายหน้าให้เดย์ราวกับบอกว่าไม่มีอะไร “หน้ามึงไม่ได้บอกแบบนั้นไงเตอร์”

 

“จริง” สายฟ้าเอ่ยสำทับ

 

“บอกมาเป็นไร”

 

“ไม่ได้เป็นอะไร” ติวเตอร์ปฏิเสธอีกครั้งจนทั้งเดย์และสายฟ้าหันไปมองหน้ากันด้วยความรู้สึกสงสัย

 

“ทะเลาะกับพี่ไฟท์งั้นเหรอ”

 

“ไม่ได้ทะเลาะ” ติวเตอร์ตอบพร้อมๆกับยกกระเป๋าขึ้นมาสะพายบ่าก่อนจะเดินนำหน้าเดย์และสายฟ้าออกมานอกห้อง

 

“ไม่ได้ทะเลาะกันแล้วทำไมถึงทำหน้าหงอยแบบนี้วะ” เดย์เดินตามหลังติวเตอร์มาพร้อมกับวางมือลงบนไหล่เขาก่อนยักคิ้วแซว

 

“หรือว่ามีปัญหาเรื่องเงินอีกแล้ว” แต่พอสายฟ้าเปลี่ยนเรื่องเดย์ก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเหมือนกัน

 

“เฮ้ย... ไม่ใช่เรื่องนั้นดิ” ติวเตอร์รีบบอกปฏิเสธ

 

“เออกูก็ว่าไม่น่าจะใช่เรื่องนั้น เพราะพี่ไฟท์คงมีให้ไม่ขาด”

 

“เดย์ก็รู้ว่าเราไม่ได้ขอเงินพี่เขา”

 

“ก็เพราะนิสัยมึงเป็นแบบนี้อ่ะดิ”

 

“เป็นแบบนี้แล้วมันยังไง”

 

“ก็ไม่ยังไงหรอก” เดย์พูดด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้มเพราะเจอสายตาดุๆของเพื่อนสนิทที่ส่งมาเลยไม่กล้าพูดอะไรมาก ติวเตอร์ก็เป็นแบบนี้เสมอ ไม่ชอบพึ่งพาใคร ขนาดมีแฟนรวยฉิบหายแบบนั้นยังไม่เคยเรียกร้องอะไรจากพี่ไฟท์เลย คนดีสัดๆ “แต่ถ้าไม่ใช่เรื่องเงิน... มันก็มีอยู่เรื่องเดียวไหมวะที่จะทำให้หน้ามึงหงิกแบบนี้”

 

“ใช่” สายฟ้าพยักหน้าเห็นด้วย “มีแค่พี่ไฟท์เรื่องเดียวเท่านั้นที่จะทำให้มึงเป็นได้ขนาดนี้ แต่ถ้ามึงบอกว่าไม่ได้ทะเลาะกับพี่เขางั้นก็แสดงว่า...”

 

?

 

“มึงนอยด์พี่เขาเอง”

 

“นอยด์อะไร เราไม่ได้นอยด์สักหน่อย”

 

“แหมมมม” เดย์ผลักหัวติวเตอร์พร้อมกับเบะปากนิดๆ “ยังมีหน้ามาปฏิเสธอีกเหรอวะ มึงอ่ะนอยด์พี่เขา ตัวเองเป็นคนเลือกให้พี่เขาไปฝึกงานที่ระยองเองไม่มีสิทธิ์นอยด์โว้ย”

 

“...” ติวเตอร์เงียบเพราะมันเป็นเรื่องที่เขาให้พี่ไฟท์เลือกฝึกงานที่โรงงานใหญ่ในระยองมากกว่าจะฝึกในกรุงเทพ อาจเพราะเขามองว่ามันได้ประสบการณ์มากกว่าด้วยมั้งเลยบอกให้พี่ไฟท์เลือกที่นั่น

 

“นั่นไง!! กูว่าแล้ว!! ทำไมซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างวะไอ้เดย์”

 

“...” ติวเตอร์ยังเงียบอยู่ไม่ได้พูดอะไรออกมา แค่ถอนหายใจเบาๆเท่านั้น

 

“เอาจริงเหรอวะ” สายฟ้าอมยิ้ม “เดี๋ยวนี้มึงมีมุมงอแงกับเขาแล้วจริงดิ นี่ถ้ากูเล่าให้ไอ้ซนฟังมันคงรีบมาดูหน้ามึงตอนงอแงแหงๆ”

 

“พอเลย เราไม่ได้งอแงอะไร อย่าพูดไรสาระน่า”

 

“แน่ใจ?

 

“เออแน่ใจ เอาไว้เดี๋ยวเราค่อยคุยกันดีกว่า จะรีบไปร้านพี่เก๋แล้ว”

 

“โดนจับได้แล้วรีบหนีเลยว่ะ นอยด์ก็บอกว่านอยด์ดิเตอร์ อาจริงถ้ามึงโทรไปบอกพี่เขาตอนนี้ว่ารู้สึกยังไง หัวใจมันเป็นแบบไหน มันคิดถึง มันโหวงเหวง บอกพี่เขาไปไม่ถึงชั่วโมงกูว่ามีขับรถเหาะจากระยองมาหามึงถึงห้องแล้ว เชื่อกู!!! เผลอๆขอกลับมาฝึกงานในสำนักงานใหญ่ที่กรุงเทพด้วยซ้ำ เพราะไอ้โรงงานที่พี่เขาเลือกมีสำนักงานใหญ่ที่กรุงเทพใช่ป่ะวะไอ้สาย”

 

“ใช่”

 

“คิดถึงก็โทรหา บอกจุดประสงค์ของความคิดถึงไป กูว่าพี่เขาพร้อมทำเพื่อมึงแน่นอน”

 

ติวเตอร์ส่ายหัวให้เพื่อนทั้งสองคนที่ยิ้มแซวไม่หยุด

 

“ว่าแต่พรุ่งนี้พี่เขาจะมาฉลองวันเกิดมึงใช่ไหมเตอร์”

 

“ไม่แน่ใจอ่ะ”

 

“อะไรวะ” เดย์บ่นพึมพำ “ถ้าพี่เขาไม่มาหวาบอกว่าจะพามึงไปเที่ยวแทน”

 

“ไอ้ซนก็บอกกูแบบนั้น แต่ถ้ามึงจะไปกับเดย์ก็ได้”

 

“...” ติวเตอร์เงียบไม่ได้รับปากว่าจะไปกับเดย์หรือสายฟ้า

 

“เอาเป็นว่าถ้าพี่เขาไม่มามึงโทรหากูละกัน กูจะได้บอกหวาอีกที”

 

“เดย์บอกหวาไปเลยไม่ได้เหรอว่าพี่ไฟท์มา”

 

“แล้วถ้าไม่มาล่ะ พรุ่งนี้พวกบริษัทไม่ได้หยุดเหมือนมหาลัยสักหน่อย” ใช่พรุ่งนี้ไม่ใช่วันหยุดเสาร์อาทิตย์เพราะงั้นเลยคาดเดาไม่ได้ว่าพี่ไฟท์จะมาได้ไหม

 

“เออๆ เอาไว้เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที” ติวเตอร์พูดจบก็รีบเดินขึ้นรถเมล์ของมหาลัยเพื่อไปทำงานร้านพี่เก๋ต่อ

 

จริงๆ แล้วเขาไม่ได้โกรธหรือนอยด์อะไรพี่ไฟท์หรอกนะ ถึงแม้ว่าพี่มันจะไม่ได้มางานฉลองวันเกิดก็ไม่เป็นไร แต่ที่เป็นอยู่ตอนนี้มันก็แค่... รู้สึกเซ็งๆ นิดหน่อยเท่านั้น มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องวันเกิด แต่มันเกี่ยวกับการที่เราไม่ได้เจอหน้ากันมากกว่า เพราะก่อนหน้านี้ช่วงฝึกงานแรกๆ พี่ไฟท์ยังไปมาหาเขาได้ตามปกติแม้จะอยู่ด้วยกันได้แค่คืนวันศุกร์ถึงเย็นวันอาทิตย์แต่มันก็ยังรู้สึกได้ว่าการรอคอยในคืนวันศุกร์นั้นมีความหมายเพราะว่าจะมีใครบางคนมาหาเ

 

แต่ว่า... ช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมาพี่ไฟท์หายไปเลย บอกในไลน์ว่าไม่ว่างขึ้นมากรุงเทพในช่วงนี้ ซึ่งติวเตอร์เองก็เข้าใจเพราะการฝึกงานของเด็กวิศวะมันไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถกะเกณฑ์เวลาได้ขนาดนั้น  แถมช่วงเวลาว่างของพี่ไฟท์ก็ไม่ค่อยตรงกับติวเตอร์เท่าไหร่ด้วย รู้งี้ตอนที่พี่มันถามเรื่องฝึกงาน เขาบอกให้เลือกในกรุงเทพซะก็ดี ไม่รู้ว่าถ้าบอกให้พี่ไฟท์ย้ายกลับมาสำนักงานใหญ่จะดูเห็นแก่ตัวเกินไปไหมนะ

 

เฮ้ออออ ช่างเถอะถึงแม้ไม่ได้เจอหน้ากัน อย่างน้อยก็ได้โทรหาหรือไลน์คุยกันบ้าง แม้จะไม่ได้มากมายเท่าความคิดถึงที่มีให้ก็ตามที

 

ถามว่าคิดถึงพี่ไฟท์มากแค่ไหนน่ะเหรอ... ก็มากแหละ

 

มันมากพอให้ติวเตอร์รู้สึกเหงาได้เลยด้วยซ้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

22.20 น.

 

Fighter :: เพิ่งเลิกงานครับ

 

Tutor :: กินข้าวหรือยัง

 

Fighter :: กินแล้ว วันนี้มีงานเลี้ยงวันเกิดพี่ที่บริษัทคนนึง ตอนนี้กำลังจะพาพวกพี่เขากลับบ้าน เมาเละ

 

Tutor :: พี่ไฟท์เป็นคนขับรถไปส่งเหรอ

 

Fighter :: ใช่ วันนี้กูไม่ได้กินกับพวกพี่เขา

 

ติวเตอร์มองหน้าจอไลน์ตัวเองแล้วกดพิมพ์ข้อความที่อยากพิมพ์ลงไปบนกล่องข้อความอย่างตั้งใจ

 

งั้นถ้าพี่ไฟท์ส่งคนเสร็จ มาหาเตอร์หน่อยได้ไหม เตอร์... คิด

 

แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็ลบมันออกทั้งหมด

 

Tutor :: ขับดีๆนะพี่ ถึงห้องแล้วไลน์มาบอกด้วย

 

Figher :: ครับที่รัก

 

ติวเตอร์ระบายยิ้มออกมาเบาๆกับประโยคสุดท้ายที่ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่ตัวอักษรก็เหมือนได้ยินเสียงพี่ไฟท์พูดออกมาจากปาก และไม่ว่าจะเป็นตัวอักษรหรือคำพูดเขาก็ยังรู้สึก... เขินกับมันอยู่ดี

 

ท้ายที่สุดพอไม่เห็นอะไรตอบกลับมาอีก ติวเตอร์เลยทำได้แค่วางมือถือไว้ใกล้ตัวก่อนจะขยี้ผ้าขนหนูผืนเล็กที่อยู่บนหัวเบาๆเพื่อทำให้ผมที่เปียกอยู่มันแห้งลงไปอีกนิด แต่อาจเพราะความเหนื่อยด้วยแหละ สุดท้ายเลยไม่สนใจว่าผมจะยังเปียกอยู่หรือเปล่า เพราะตอนนี้ความง่วงมันถาโถมเข้ามาแทน

 

ติวเตอร์ขยับตัวมุดหน้าลงกับหมอนนุ่มสีขาวแล้วหลับตาลงช้าๆ ในความฝันเขาเห็นพี่ไฟท์ดึงตัวไปกอดแน่น ปากพึมพำบอกว่าคิดถึงอะไรสักอย่าง พอค่อยๆลืมตามาถึงรู้ว่าพี่ไฟท์อยู่ตรงหน้า ไม่แน่ใจว่ายังไม่หลุดออกจากฝันไหม แต่โคตรคิดถึงเลย

 

“ติวเตอร์”

 

“...”

 

“เตอร์ครับ” เสียงเรียกแผ่วเบาดังขึ้นใกล้หู ติวเตอร์ค่อยๆลืมตาขึ้นเพราะแสงสีส้มจากอะไรสักอย่างแม้จะไม่ได้ส่องตาให้รู้สึกรำคาญแต่ก็มากพอให้เขาอยากรู้ว่ามันคืออะไร จนกระทั่งลืมตาตื่นขึ้นมาเต็มที่ถึงรู้ว่าใครบางคนที่เขาคิดถึงกำลังถือเค้กให้อยู่ตรงหน้า

 

“พี่... ไฟท์”

 

“เออ กูเอง”

 

“...”

 

“สุขสันต์วันเกิดนะครับ”

 

“อื้อ”

 

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

 

“เปล่าทำหน้าแบบไหนสักหน่อย”

 

“มึงทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้”

 

“ไม่ได้ทำหน้าแบบนั้นสักนิด” ติวเม้มปากแน่นแล้วเอื้อมมือไปประคองเค้กจากคนตรงหน้า

 

“คิดถึงกูอ่ะดิ”

 

“...”

 

“มึงคิดว่ากูจะไม่มาอวยพรวันเกิดแฟนตัวเองหรือไงวะ ไอ้ดื้อเอ๊ย”

 

“ไม่ได้ดื้อสักหน่อย”

 

“แน่ใจนะ?

 

“เออน่า ให้อธิษฐานแล้วเป่าเทียนได้ยังเนี่ย” ติวเตอร์โวยวายเพื่อเบี่ยงประเด็นความรู้สึกตัวเองที่กำลังเอ่อล้น

 

“ได้แล้ว” ไฟท์เตอร์อมยิ้มแล้วยื่นเค้กที่ถูกปักด้วยเทียนไม่กี่เล่มส่งไปให้คนตรงหน้า ติวเตอร์หลับตา พนมมือแล้วอธิษฐานอะไรสักอย่างที่มีแค่เจ้าตัวที่รู้ ริมฝีปากเล็กเป่าลมเบาๆลงบนเทียนแล้วเงยหน้าขึ้นมายิ้มกว้างให้คนถือเค้กที่ตอนนี้เอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวเตียงแล้ว

 

“อธิษฐานว่าอะไร”

 

“ถ้าบอกก็ไม่ศักดิ์สิทธิ์อ่ะดิ”

 

“ขี้หวงว่ะ”

 

“ก็มันจริงนี่นา ว่าแต่พี่นั่นแหละ มาได้ไง คุยกันล่าสุดเหมือนพี่ต้องไปส่งคนที่บริษัทไม่ใช่เหรอ”

 

“ก็ใช่” ไฟท์เตอร์พยักหน้า “พอกูส่งคนเสร็จก็รีบขับมาหามึงเลย”

 

“งั้นเหรอ ตอนนี้กี่โมงแล้ว”

 

“ตีสองกว่าแล้ว มึงจะนอนต่อเลยก็ได้นะ ส่วนเค้กนี่ไม่ต้องกินหรอกเดี๋ยวพรุ่งนี้กูพาไปกินอะไรดีๆ”

 

“ทำไมถึงไม่ให้กินอ่ะ” ติวเตอร์ขมวดคิ้วถาม

 

“ก็...”

 

“ก็อะไร”

 

“ก็มันน่าจะไม่อร่อย... เท่าไหร่หรอกมั้ง”

 

“หมายความว่าไง พี่ซื้อมาจากไหนเหรอ” ติวเตอร์พูดพลางเอื้อมมือไปดูเค้กอีกรอบ หน้าตาที่แต่งออกมามันดูแปลกๆ ลายเค้กก็ดูบิดๆเบี้ยวๆ ไม่ได้สวยเหมือนที่ร้านเขาทำสักเท่าไหร่นัก “พี่ไฟท์? อย่าบอกนะว่า...”

 

“อืม” เจ้าตัวพยักหน้าด้วยท่าทีเขินๆ

 

“ไปเปิดไฟที” ติวเตอร์ใช้คนอายุมากกว่าให้ไปเปิดไฟในห้องเพราะแค่ไฟหัวเตียงอย่างเดียวคงไม่เพียงพอสำหรับการมองเห็นสิ่งที่เจ้าตัวตั้งใจทำมาให้เขา

 

“มันดึกแล้ว นอนต่อเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยดูก็ได้”

 

“ไม่เอา ผมจะดูคืนนี้ ไปเปิดไฟ”

 

“เตอร์” เสียงออดอ้อนของคนพี่ดูน่ารักเสียจนอดแซวไม่ได้

 

“เขินอะไรเล่า เร็วครับแฟนไปเปิดไฟให้ผมหน่อย ผมจะถ่ายรูปที่แฟนผมทำเค้กมาเซอร์ไพรส์”

 

“แต่หน้าตามันโคตรแย่”

 

“แล้วไงครับ แฟนผมเขาทำให้ผม ผมจะถ่ายเค้กที่แฟนผมทำให้” คำพูดประโยคนี้ถ้าบอกว่าติวเตอร์เลียนแบบตอนที่ไฟท์เตอร์พูดกับเขาในช่วงวันเกิดของเจ้าตัวเมื่อครั้งก่อนก็ไม่ผิด และที่สำคัญติวเตอร์เข้าใจแล้วว่าไอ้ความรู้สึกภาคภูมิใจที่อีกคนทำให้มันรู้สึกยังไง “เร็วดิพี่ไฟท์”

 

“เอออออ ดูอย่างเดียวก็พอนะ ไม่ต้องกินก็ได้” ไฟท์เตอร์พูดจบก็เดินไปเปิดไฟ

 

“ไหงงั้นอ่ะ” ติวเตอร์ขมวดคิ้วแล้วขยับลงมานั่งที่โต๊ะญี่ปุ่นกลางห้อง วางเค้กที่อยู่ในมือไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเค้กที่ไม่ได้สวยเหมือนร้านเค้กทั่วไปทำ แต่มันโคตรประทับใจที่คนอย่างพี่ไฟท์ทำอะไรแบบนี้ให้กับเขา

 

“ก็มันไม่อร่อย”

 

“ยังไม่ได้ลองชิมเลย”

 

“ไม่อร่อยจริงๆ กูให้เพื่อนกูกินหลายรอบแล้ว บางรอบแม่งก็คายออกมาต่อหน้าด้วยซ้ำ ทำออกมาได้หน้าตาแบบนี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว” พี่ไฟท์เกาหัวตัวเองด้วยท่าทีเขินๆ ก่อนจะขยับนั่งลงใกล้ๆกัน

 

“หน้าตาดีมาก”

 

“หน้าตากูอ่ะใช่ ส่วนเค้ก...” ไฟท์เตอร์ส่ายหัวให้เค้กที่ตัวเองทำด้วยความรู้สึกเซ็งๆ เพราะคิดว่ามันควรจะทำได้ดีกว่านี้ “ไม่ต้องถ่ายเยอะขนาดนั้นก็ได้ไหมเตอร์ ถ่ายไปทำไมเยอะแยะ”

 

“จะเอาไปลงไอจี”

 

“บ้าน่า”

 

“ไม่ได้บ้า”

 

“มึงไม่อายเขาเหรอวะ เค้กหน้าตาแบบนี้”

 

“อายทำไม แฟนผมทำให้ อื้อออออ” ติวเตอร์เบี่ยงตัวหนีริมฝีปากคนตัวโตกว่าที่กำลังไล่งับจากใบหูมาที่ลำคอเขาอย่างรู้สึกจั้กจี้ “พอก่อนพี่ไฟท์”

 

“อยากกิน...”

 

“เหมือนกันไปหยิบช้อนมาเร็ว”

 

“ไม่ได้อยากกินเค้ก”

 

“...”

 

“อยากกินอย่างอื่น”

 

“พอก่อน ไปหยิบช้อนมา”

 

“อะไรวะ แกล้งปล่อยเบลอหรือไง”

 

“ไปหยิบช้อน”

 

“เตอร์?

 

“เร็ว นี่เจ้าของวันเกิดนะ” ติวเตอร์บอกคนพี่เสร็จก็หันไปโฟกัสการถ่ายรูปอีกรอบ

 

“ใช้โครตเก่งเลยว่ะ แฟนใครวะเนี่ย”

 

“แฟนพี่ไฟท์” ไฟท์เตอร์อมยิ้มให้กับคำตอบแล้วขยับลุกขึ้นไปหยิบช้อนมาให้เจ้าของห้อง “เอาใหญ่เลยนะเดี๋ยวนี้”

 

ไฟท์เตอร์ว่าพลางขยับนั่งลงพร้อมกับเอาคางตัวเองไว้บนบ่าคนน้องอย่างอ้อนๆ

 

“กินด้วยกันไหม” ติวเตอร์ยักไหล่ถามคนที่ยังอ้อนเขาอยู่

 

“ไม่อ่ะ กินจนเบื่อแล้ว ถ้ามึงกินไม่ได้ก็ไม่ต้องกินนะเตอร์ กูเข้าใจ และไม่โกรธด้วยเพราะกูรู้ว่ารสชาติมันห่วย” คนขี้อ้อนยู่ปากใส่คนอายุน้อยกว่าแล้วเอื้อมมือมากอดเอวพร้อมกับกดจูบเบาๆลงบนไหล่ขาว เสื้อนอนตัวโคร่งที่ติวเตอร์ชอบใส่มันช่างพอดิบพอดีกับการลวนลามเล็กๆน้อยๆให้หายคิดถึงจริงๆสินะ

 

“รสชาติไม่ได้แย่ขนาดนั้นสักหน่อย” หลังจากที่ชิมเค้กตรงหน้าไปหนึ่งคำ ติวเตอร์ก็หันมาบอกเจ้าของเค้กด้วยความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เขาไม่ได้อวยหรืออยากจะให้กำลังใจไฟท์เตอร์ อาจใช่ที่มันหวานไปนิดแต่ก็ไม่ได้แย่เหมือนที่พี่ไฟท์บอกเลยด้วยซ้ำ

 

“จริงอ่ะ”

 

“จริง” ติวเตอร์พยักหน้า “ลองชิมดูป่ะ”

 

“ไม่เอาอ่ะ กินมาสามอาทิตย์แล้ว เบื่อจะแย่”

 

“เดี๋ยวนะ” ติวเตอร์หันมามองคนที่ยังเอาคางวางบนไหล่เขา “อย่าบอกนะว่าไอ้สามอาทิตย์ที่หายไปคือไปฝึกทำเค้กด้วย”

 

“อื้อ” คนตัวโตพยักหน้าเบาๆ

 

“ความพยายามสูงแหะ”

 

“มีให้แค่มึงเท่านั้นแหละ”

 

“คนเก่ง” ติวเตอร์ยิ้มแล้วเอื้อมมือไปขยี้หัวไฟท์เตอร์อย่างรู้สึกเอ็นดู ไม่คิดเลยว่าที่พี่มันหายไปตั้งนานแบบนี้เพราะไปฝึกทำเค้กให้เขา “แต่หายไปแบบนี้รู้ไหมว่ามันไม่โอเค”

 

“รู้”

 

“รู้มากแค่ไหน”

 

“รู้มาก... ว่ามีคนแถวนี้คิดถึง”

 

“ถ้ารู้แล้วต่อไปไม่ทำแบบนี้แล้วนะ” ติวเตอร์พูดแล้วหันมามองคนพี่ด้วยสายตาบอกความรู้สึก เพราะช่วงเวลาที่ไม่เจอหน้าหรือสัมผัสกันมันโคตรคิดถึง

 

“ผมคิดถึงพี่”

 

“กูด้วย”

 

“มากๆ”

 

“กูมากกว่าอีก”

 

“ไม่ต้องมาพูดเทียบเลย”

 

“ก็กูมากกว่าจริงๆ”

 

“...”

 

“...”

 

ในความเงียบเรามองหน้ากัน มันมีความรู้สึกหลายอย่างที่เอ่อล้นจนไม่สามารถพูดออกมาได้ แต่รู้ตัวอีกติวเตอร์ก็ขยับขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวไฟท์เตอร์แล้ว ริมฝีปากร้อนไล่จูบสะเปะสะปะ มันเริ่มตั้งแต่ต้นคอ ใบหู ข้างแก้มแล้วขยับไปที่ริมฝีปากครั้งแล้วครั้งเล่า ความคิดถึงแปรเปลี่ยนเป็นสัมผัสที่แสดงออกมาให้เห็นว่ามากแค่ไหน จนกระทั่งเป็นติวเตอร์เองที่ถอนจูบออกมาก่อน

 

“อะไรอ่ะ” คนพี่ทำหน้างงที่จู่คนที่ทำให้รู้สึกก็หยุดแล้วทำท่าจะลงจากตักเขาเสียดื้อๆ

 

“ผมจะกินเค้ก”

 

“นี่มันใช่เวลากินเค้กเหรอวะเตอร์”

 

“ก็ผมอยากกินเค้กที่พี่ทำ”

 

“แต่กูไม่อยากกินเค้ก กูอยากกินอย่างอื่น”

 

“เงียบไปเลย ตัวเองผิดรู้ตัวเปล่า”

 

“เรื่องไรวะ”

 

“เรื่องที่หายไปสามอาทิตย์ ทำให้คนอื่นเขาคิดถึง”

 

“กูก็คิดถึงเหอะ” ไฟท์เตอร์ขยับตามมากอดติวเตอร์ที่มุ่งมั่นจะกินเค้กตรงหน้าให้หมดอีกรอบ “คิดถึงมากจนไม่อยากไปฝึกงานแล้วด้วยซ้ำ อยากย้ายกลับมาทำที่กรุงเทพ”

 

“...”

 

“ไม่อยากอยู่ระยองแล้วด้วย ไม่อยากอยู่”

 

“งั้นก็ไม่ต้องอยู่”

 

“จริงอ่ะ แน่ใจนะ กูทำเรื่องย้ายกับสำนักงานใหญ่พรุ่งนี้เลยนะเว้ย”

 

“พี่ทำเหมือนไม่อยากอยู่ระยองตั้งแต่แรก”

 

“ใช่ไง กูไม่ได้อยากไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” ไฟท์เตอร์สารภาพ “แต่มึงบอกว่าถ้าไปจะได้ประสบการณ์ที่ดีกูก็เลยตามใจ”

 

“ที่พี่ไปเพราะตามใจผมงั้นเหรอ”

 

“อื้อ” ไฟท์เตอร์พยักหน้า

 

“พี่ไฟท์” พอได้ยินแบบนี้เขากลับรู้สึกผิดขึ้นซะอย่างนั้น “พี่ไม่ต้องตามใจผมทุกอย่างก็ได้ ชีวิตพี่ ทางเดินพี่ พี่ต้องเลือกเอง สิ่งที่ผมบอกไปก็แค่อยากให้พี่มีประสบการณ์ที่ดีแต่ถ้าพี่ไม่อยากไปพี่ไม่ต้องไปก็ได้”

 

“...”

 

“อย่าทำแบบนี้อีกนะ มันทำให้ผมไม่กล้าที่จะช่วยพี่ตัดสินใจอะไรอีก”

 

“ไม่พูดแบบนั้นดิ”

 

“ก็มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ”

 

“โอเคๆ กูสัญญาว่ากูจะเลือกในสิ่งที่กูอยากเลือกแต่ในทุกๆการตัดสินใจของกูจะมีมึงเป็นส่วนร่วมเสมอ ห้ามหนีไปไหน ห้ามไม่มาตัดสินใจด้วย โอเคไหม”

 

“...”

 

“ติวเตอร์”

 

“อืม รู้แล้ว”

 

“กูรักมึงนะเตอร์ ถึงยอมทำตามใจมึงแบบนี้”

 

“รักผมได้แต่พี่ก็ต้องทำตามใจตัวเองด้วยดิวะ”

 

“...”

 

“พี่ไฟท์... เตอร์น่ะเคารพการตัดสินใจของพี่เสมอนะ ถึงพี่ไม่ไประยองตามที่บอกในตอนแรก เตอร์ก็จะไม่ว่าอะไรพี่เลย พี่รักเตอร์ได้ แต่พี่ก็รักตัวเองด้วย เคารพตัวเอง เข้าใจไหมพี่”

 

“รู้แล้วครับ สัญญาว่าจะรักตัวเองให้เท่ากับที่รักเตอร์”

 

“พี่แม่ง” ติวเตอร์บ่นพึมพำแล้วหันไปตักเค้กเพื่อเอาเข้าปากตัวเองอีกรอบ แต่จู่ๆ ก็โดนมือดีดึงออกพร้อมกับคนตัวโตที่ยักคิ้วกวนตีนส่งมาให้  “อะไรของพี่เนี่ย”

 

ติวเตอร์ขมวดคิ้วมองคนที่กำลังอุ้มเขาขึ้นไปนอนบนเตียง

 

“มึงบอกให้กูทำตามใจตัวเองใช่ไหม”

 

“ใช่”

 

“ก็ตอนนี้ใจกูบอกว่าอยากกินอย่างอื่นมากกว่าเค้กเพราะงั้นขอตามใจตัวเองหน่อยนะ”

“...”

“แฮบปี้เบิร์ดเดย์นะครับคุณ... แฟน”

 

 

 

 

 

 

 มี E-Book และหนังสือขายแล้วนะคะ ลิงค์ตามด้านล่าง


Meb (E-book มีการรอบการขาย)
ไฟท์เตอร์ติวเตอร์     https://bit.ly/3fNsk3o
สายฟ้าซน               https://bit.ly/33Lwsyy


Figtionlog (E-book มีการรอบการขาย)
ไฟท์เตอร์ติวเตอร์     https://bit.ly/31Dm5dD
สายฟ้าซน               https://bit.ly/33MtFVX

แบบหนังสือเป็นเล่ม

     แยกคู่แบบเวอร์ชั่นการ์ตูน

     แบบ Boxset เวอร์ชั่นปกนักแสดง (ซีเซ้นต์,จิมมี่ทอมมี่)

     สั่งซื้อหนังสือได้ที่เว็บ https://bit.ly/2F7tsSR


>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

 

สุขสันต์วันเกิดน้องติวเตอร์ น้องฝากมาบอกว่าน้องมีความสุขดี งอนพี่ไฟท์บ้างเป็นบางเวลา และหลังจากนี้คงมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ และเรื่อยๆ แน่นอน

 

 มีคำผิดคำหล่นบอกด้วยนะคะ ตรวจเช็คไปรอบเดียวเอง 55555

 

 

สุดท้ายออนฝากนิยายด้วยนะคะ ใครยังไม่ซื้อไปซื้อไปตำเด้อพี่น้อง ส่วนปกนักแสดงเขาบอกว่ามีของแถมสำหรับสายสะสมเยอะมากเด้อ รอติดตาม

 และสำหรับ E-book thai V. รอฟังข่าวปลายเดือนนี้นะจ๊ะ

 ขอบคุณทุกคนมากๆนะคะ รัก...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 341 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,384 ความคิดเห็น

  1. #1382 fanatla (@fanatla) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 22:49

    This special chapter with Tutor's HBD is too sweet K'Candy.

    Thank you so much for sharing this awesome novel with the readers.

    Also, I'm waiting the English version of your novel to buy and read.

    Again, thank you so much dear author.https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #1,382
    0
  2. #1381 Mintny_3011 (@Mintny_3011) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 19:22
    ซื้อหนังสือมาแล้วนะคะ อ่านแล้วฟินมากเลย
    #1,381
    0
  3. #1376 isak (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 22:56

    i wish that i can read thai T_T


    but seriously P'On.. this is so cute and sweet

    #1,376
    0
  4. #1375 หนูน้อยหรรษา (@PingPing001) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 20:19
    น่ารักกกกกกก น่ารักมากกกกกก อิ.,อิ เยี่ยมจริงๆ ที่ยังมาต่อ special อิอิอิ
    #1,375
    0
  5. #1374 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 18:47
    น้องเตอร์คะ เราสามารถกินเค้กไปด้วยแล้วก็ทำให้พี่ไฟท์กินอย่างอื่นให้หายคิดถึงไปด้วยได้พร้อม ๆ กันนะคะ อิอิอิ
    #1,374
    0
  6. #1373 Oomam jung (@oomaom504) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 18:54
    ทำไมอ่านแล้วน้ำตาซึม คิดถึงพี่ไฟท์กับน้องเตอร์ 😍😍😍
    #1,373
    0
  7. #1372 ฮันนี่หวานเย็น (@imeetu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:54
    อ่านไปร้องไห้ไปเลยค่ะ ขอบคุณนะคะคุณออน คิดถึงฟตตตมากๆ คงความหวานแบบเดิมเลย ;_;
    #1,372
    0
  8. #1371 ฮันนี่หวานเย็น (@imeetu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 17:22
    อ่านไปร้องไห้ไปเลยค่ะ ขอบคุณนะคะคุณออน คิดถึงฟตตตมากๆ คงความหวานแบบเดิมเลย ;_;
    #1,371
    0
  9. #1370 Michael Gemina (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 10:29

    Thank you Google Translate! I wish i can learn thai asap. ><

    #1,370
    1
    • #1370-1 ramsamkam (@ramsamkam) (จากตอนที่ 22)
      21 พฤษภาคม 2563 / 00:05
      น่ารักมาก คิดถึงค่ะ
      #1370-1
  10. #1369 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 23:13
    น่ารักมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะไร้ท์
    #1,369
    0
  11. #1368 SaintZeeForlife (@SaintZeeForlife) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 22:28

    I rely on google translate to read this. The translation is kinda messy but well at least i could understand it a bit hehe. I wished i could read the english version of this novel. I want to buy the book too. Please make the english version of the book >.<

    #1,368
    1
    • #1368-1 C_:)) (จากตอนที่ 22)
      19 พฤษภาคม 2563 / 01:23
      It's the same for me, but yeah got the essence and it was cute.
      #1368-1
  12. #1367 piti345 (@piti345) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 21:32

    มันเขินแทนเค้ากันอ่ะ!!555
    #1,367
    0
  13. #1366 YunJeMinYuSu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 20:33

    หยุดยิ้มไม่ได้เลยค่ะ อ่านไปยิ้มไปแล้วอยู่ดีๆน้ำตาก็ไหล

    สรุปยิ้มทั้งน้ำตาซะงั้น คิดถึงจังค่ะ คิดถึงวอยมากๆค่ะ

    #1,366
    0
  14. #1365 เบล ม็อท (@iuaa555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 20:11
    อ่านแปปเดียวจบแล้วอ่าแงงง ยังไม่หายคิดถึงเลยค่ะะะ แต่ก็ขอบคุณที่แวะมาบอกนะคะ <3
    #1,365
    0
  15. #1364 fxmm_ (@fxmm_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 19:19
    มันเขินมากเลยค่ะ เขินอะไรกะไม่รู้;-;
    #1,364
    0
  16. #1363 Soledad (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:51

    Dear

    Fighter as a boyfriend is a dream!

    And Tutor and Fighter deserve to be happy and growing together.

    Happy Birthday, sweet boy!

    Thanks again. Love 😘🇦🇷

    #1,363
    0
  17. #1362 Hamoni_puy (@popko-loveamber) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:51
    ไม่รู้ว่าร้องไห้ทำไม แต่มันร้องไห้จริงๆ หวังว่าทั้งคู่จะมีความสุขมากๆเลยนะ รักพวกเธอมากๆเลย
    #1,362
    0
  18. #1361 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:44
    พี่ไฟท์น่ารักอ่า มีความทำเค้กให้แฟน น่าร้ากกก
    //hbd น้องเตอร์นะคะ ขอให้น้องมีความสุขและมีรอยยิ้มอยู่เสมอน้า 😊
    #1,361
    0
  19. #1360 † FuNe ~ Real † (@dekdn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:40

    น่าร๊ากกก หวานกว่าเค้กแล้วมั้ง
    #1,360
    0
  20. #1359 chyprn (@chyprn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:27
    เป็นน่ารักมากๆค่ะ ฮือออ เขินบิดมาก
    #1,359
    0
  21. #1358 nuttynuch (@nuttynuch) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:20
    น่ารักจังน้า คิดถึงกันขนาดนี้ต้งกลับมาแล้วว
    #1,358
    0
  22. #1357 KittybabyMaApi (@KittybabyMaApi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:17

    คิดถึงฟตตตมาก เค้าก็คิดถึงกันเองด้วย พี่ไฟท์ทำอะไรน้องเตอร์

    #1,357
    0
  23. #1356 monicline (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:17

    เค้กก็ยังกวานน้อยกว่าความรักของสองคนนี้

    #1,356
    0
  24. #1355 NestleDoh (@NestleDoh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:16

    น่ารักที่สุดเลยยยย สุขสันต์วันเกิดนะติวเตอร์ ขอความสุขและรอยยิ้มสดใสนั้นอยู่กับเตอร์เสมอ ต่อไปนี้ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแล้วเนอะ ❤️🎉🎂


    ขอบคุณพี่ออนที่มาเล่าเรื่องราวของเตอร์ในวันสำคัญให้เราได้รู้นะคะ เรารักตัวละครเตอร์มาก และหวังให้เค้ามีความสุขอยู่เสมอ 💙

    #1,355
    0
  25. #1354 CnkN (@CnkN) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:08
    งื้อออน่ารักกมากๆๆเลยยค่ะะะะะะ
    #1,354
    0