Why R U ? #เพราะรักใช่เปล่า (ไฟท์เตอร์xติวเตอร์) (Yaoi)

ตอนที่ 12 : Chapter 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,603 ครั้ง
    25 ก.พ. 63

ไฟท์เตอร์ติวเตอร์

 

 

- Chapter 11 -

 

“อ่าวพี่ไฟท์” เจ้าของชื่อเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมองคนที่เรียกตัวเอง

 

“ไปไหนมาวะ กูโทรหาเป็นสิบรอบ”

 

“ออกไปซื้อข้าวกับขนมมา”

 

“แล้วทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์”

 

“ก็ไม่ได้เอาออกไปด้วย”

 

“มึงนี่แม่งจริงๆ เลย มือถือมีก็หัดพกไว้บ้างดิวะ เผื่อใครโทรมาแล้วมีธุระด่วนจะทำยังไง” ไฟท์เตอร์บ่นไม่เลิก พี่มันทำเสียงหงุดหงิดพอๆ กับหน้าที่ส่งมาให้นั่นแหละ

 

“มีพี่คนเดียวนั่นแหละที่ด่วน” ติวเตอร์บ่นงึมงำ

 

“มึงว่าไงนะ”

 

“เปล่า” ติวเตอร์ปฏิเสธเพราะเบื่อที่จะทะเลาะกับคนตรงหน้า “แล้วทำไมพี่ถึงมาเร็วจังอ่ะ ไหนบอกจะมาตอนค่ำๆ ไม่ใช่เหรอ”

 

“พอดีธุระทำเสร็จเร็วน่ะ ขี้เกียจกลับบ้านก็เลยมา”

 

“อ๋อ” ติวเตอร์พยักหน้างึกงัก เราสองคนตกลงกันไว้ว่าจะใช้เวลาทั้งเสาร์ในการติวหนังสือ ส่วนวันอื่นๆ ก็จะเป็นช่วงเย็นหลังจากที่ติวเตอร์เลิกทำงานแล้ว ซึ่งทางพี่ฝ้ายเองก็ใจดีให้เขาเลิกงานก่อนเวลา หรือ ถ้าสะดวกจะไม่มาทำงานวันไหนก็แค่บอกเท่านั้น เพราะตอนนี้ที่ร้านรับพนักงาน full time มาเพิ่มแต่ก็ยังดีที่ไม่ได้ไล่เขาออก

 

“งั้นมึงเอาคีย์การ์ดหอมึงมาเลย มีสำรองใช่ไหม”

 

“มี แต่ว่าพี่จะเอาไปทำไม”

 

“กูบอกให้เอามาก็เอามาเถอะน่า อย่าลืมกุญแจห้องด้วย”

 

“ต้องขนาดนี้เลยเหรอพี่ไฟท์”

 

“ถ้าไม่ขนาดนี้แล้วจะขนาดไหนวะ เผื่อวันไหนมึงออกไปข้างนอกแล้วไม่เอาโทรศัพท์ไปแบบวันนี้อีก กูไม่นั่งรอจนรากงอกหรือไง เอามาได้แล้ว” ไฟท์เตอร์บ่น พร้อมกับแบมือขอกุญแจกับคีย์การ์ดจากเขา

 

“รู้แล้วๆ ทำไมต้องทำเสียงดุด้วยวะ”

 

“ก็มึงแม่งชอบดื้อ” ไฟท์เตอร์รับทั้งคีย์การ์ดและกุญแจที่คนตัวเล็กส่งมาให้พร้อมกับเขกศรีษะติวเตอร์ไปที ส่วนคนที่เพิ่งถูกกระทำเมื่อกี้ก็ได้แต่บ่นงึมงำอย่างเซ็งๆ ให้กับไอ้คนที่ยังยิ้มกวนตีนอยู่

 

สนุกมากเลยสินะที่ได้แกล้งเขาแบบนี้ ไม่รู้ว่าคิดผิดหรือเปล่าที่กลับมาติวให้พี่มัน

 

“ร้อนชิบ” คนตัวโตบ่นทันทีหลังจากเดินเข้ามาในห้อง ไฟท์เตอร์เดินไปนั่งขัดสมาธิตรงโต๊ะญี่ปุ่นก่อนจะเปิดพัดลมจ่อเข้าที่หน้าตัวเองราวกับว่ามันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะช่วยชีวิตตอนนี้

 

แต่เห็นไฟท์เตอร์บ่นแบบนั้นก็ไม่ยักจะพูดกับติวเตอร์เลยว่าให้เปิดแอร์ พี่มันคงจะรู้แหละมั้งว่าปกติเขาไม่ค่อยเปิด คราวก่อนที่มาติวก็ไม่ได้พูดว่าให้เปิดด้วยซ้ำ มาถึงก็ติวเลย พอเห็นคนที่ชอบความสะดวกสบายอย่างไฟท์เตอร์เป็นแบบนี้ก็อดสงสารไม่ได้ สุดท้ายเขาเลยเลือกที่จะเดินไปเปิดแอร์ให้แล้วถึงค่อยเดินกลับมานั่งลงข้างๆ พี่มัน

 

“เดี๋ยวไงกูช่วยออกค่าไฟละกัน” ไฟท์เตอร์พูด

 

“ไม่ต้องหรอก ยังไงก็ได้ค่าสอนพิเศษจากพี่อยู่แล้ว”

 

“ไม่ได้ดิ ปกติมึงสอนคนอื่นข้างนอก แต่คราวนี้กูมาใช้พื้นที่แถมต้องเปิดแอร์อีก ยังไงกูจะออกค่าไฟให้”

 

“พี่ไฟท์”

 

“ติวเตอร์”

 

“พี่รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าผมไม่ชอบแบบนี้”

 

“แต่มึงก็รู้ว่ากูเป็นคนแบบไหน” เราทั้งคู่มองหน้ากัน รู้แหละว่าไม่มีใครยอมใคร มันเป็นเรื่องปกติของเราทั้งคู่ไปแล้ว แต่ว่า... “คนละครึ่งทางได้ไหมล่ะ”

 

อาจจะเป็นครั้งที่สองแล้วหรือเปล่าที่พี่ไฟท์ยอมลงให้เขา

 

“ออกค่าไฟกันคนละครึ่ง มึงกับกูคนละห้าสิบห้าสิบ แบบนี้มึงโอเคหรือเปล่า”

 

“...”

 

“กูยอมขนาดนี้แล้วนะเตอร์... ได้ไหม”

 

“ก็ยังไม่ได้บอกเลยว่าไม่ได้”

 

“เออ ตามนี้” พูดจบไฟท์เตอร์ก็เอนศรีษะพิงไปกับที่นอน หลับตารับความเย็นจากแอร์ที่ถูกเปิด ติวเตอร์ยังไม่ได้คิดจะกวนอะไรไฟท์เตอร์ตอนนี้ เขาแค่หันไปหยิบหนังสือกับสมุดไว้ตรงโต๊ะญี่ปุ่นเพื่อเตรียมที่จะสอนไฟท์เตอร์เท่านั้น พอจัดเสร็จก็กะว่าจะหันมาบอกว่าจะเริ่มเรียนได้หรือยัง แต่ดันมาเจอสายตาที่กำลังมองอยู่ก่อนแทน

 

สายตาที่ตัวพี่มันเองก็ไม่รู้ด้วยมั้งว่ามองเขาแบบไหน

 

“พี่มีอะไรหรือเปล่า”

 

“ไม่มี”

 

“แล้วพร้อมจะเรียนหรือยัง”

 

“ที่สุด”

 

“โอเค งั้นเริ่มที่ตรงนี้ก่อนเลย”

 

การสอนเริ่มต้นขึ้นช้าๆ ติวเตอร์พยายามให้คนข้างกายเข้าใจหลักของภาษาอย่างง่ายที่สุด ซึ่งเอาเข้าจริงติวเตอร์มองว่าไฟท์เตอร์ไม่ใช่คนโง่เลยด้วยซ้ำ ถ้าพี่มันรู้หลักก็เหมือนจะเข้าใจอะไรได้ง่ายๆ แต่ที่ผ่านมาเพราะไม่ใส่ใจหรือไม่เปิดใจมากกว่ามันเลยทำให้ทุกอย่างดูยากจนไม่คิดอยากจะทำความเข้าใจกับมัน

 

และถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่ความสนใจเริ่มถดถอย สิ่งที่สอนไปก็เหมือนจะไม่เข้าสมองเท่าไหร่นัก อย่างตอนนี้ที่ไฟท์เตอร์เริ่มออกอาการเซ็งๆ หลังจากเรียนไปได้ชั่วโมงกว่า คนตัวสูงนั่งท้าวคางฟังเขาอย่างไม่มีสมาธิเท่าไหร่ สายตาที่ส่งมาให้ก็ดูเหมือนคนที่คอยถามตลอดว่าเมื่อไหร่จะพัก

 

พอเจอสายตาแบบนี้เข้า ติวเตอร์จึงทำได้แค่ถอนหายใจออกมา

 

“พักก่อนสักสิบนาทีก็ได้”

 

“ควรจะพักตั้งนานแล้วด้วยซ้ำ” ไฟท์เตอร์พูดจบก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่น เจ้าตัวเอนกายพิงไปกับที่นอนอย่างปวดเมื่อย

 

“พี่ติดโทรศัพท์ไป”

 

“กูไม่ได้ติดโทรศัพท์” ไฟท์เตอร์เงยหน้าขึ้นมาตอบ “กูแค่ติดเกมส์”

 

ตอบแล้วแม่งก็ยักคิ้วกวนตีนใส่แบบนี้เห็นแล้วแม่งโคตรน่าหมั่นไส้

 

“แล้วมันต่างกันตรงไหน” ติวเตอร์ส่ายหัวเซ็ง

 

“แต่มึงอ่ะมาดูนี่ก่อน”

 

“อะไร”

 

“มาเถอะน่า” ติวเตอร์ยังนิ่งจนคนอายุมากกว่าดึงเขาให้ขยับไปนั่งใกล้ๆ ก่อนจะส่งมือถือตัวเองมาให้เขาดู

 

ภาพที่ติวเตอร์เห็นในไอจีคือรูปของเขาตอนที่ใส่ชุดมาสคอตเมื่อคราวก่อน ซึ่งในรูป set นั้นมีทั้งรูปเดี่ยวตอนที่แจกใบปลิวแล้วก็รูปคู่ตอนที่ถ่ายกับพี่ไฟท์

 

เห็นแล้วอยากลบทิ้งชะมัด

 

ติวเตอร์คิดในใจจบก็ทำท่าจะลบรูปที่อยู่ตรงหน้าจริงๆ

 

“เฮ้ยๆ ทำอะไร” ไฟท์เตอร์รีบดึงมือถือของตัวเองคืน

 

“ลบรูปไง”

 

“ใครให้ลบครับ นี่ไอจีกู”

 

“ไอจีพี่แต่มันมีรูปผม”

 

“แต่กูเป็นคนถ่ายเพราะงั้นมึงไม่มีสิทธิ์ลบ”

 

“มันไม่เกี่ยวเลยพี่ไฟท์ ลบเดี๋ยวนี้เลย” ติวเตอร์ทำหน้าไม่พอใจ

 

“จะลบทำไมวะขนาดหว่าหวายังชม”

 

“ชมว่า?

 

“...”

 

“...”

 

“น่ารัก” ช่วงจังหวะที่ไฟท์เตอร์พูดเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาแล้วพูดกับติวเตอร์พอดี มันเป็นช่วงเวลานั่นแหละที่รู้สึกได้ว่าจู่ๆ โลกก็หยุดหมุน แต่ที่ดูจะไม่หยุดก็น่าจะเป็นเสียงหัวใจของเขา “จะดูป่ะล่ะ”

 

ยังดีที่ไฟท์เตอร์พูดแทรกขึ้นมาก่อนไม่งั้นคงรู้สึกกระอั่กกระอ่วมกว่านี้

 

“อืม” ติวเตอร์พยักหน้าแล้วเอื้อมมือไปจับมือถือไฟท์เตอร์มาดูคอมเมนต์ ซึ่งพวก ท็อบคอมเมนต์ก็เป็นพวกเพื่อนๆ ของพี่ไฟท์นั่นแหละ

 

มันยังไงวะคู่นี้

 

ไม่ธรรมดาแล้วหรือเปล่า... ใช่น้องคนนั้นที่เราเจอกันป่ะ

 

ลงเรือจ้า... แม้ว่าเขาจะมีแฟนแต่ฉันก็จะชิป

 

แต่ได้ยินมาว่าพี่ไฟท์กับหว่าหวาไม่ใช่แฟนกันนะ พี่ไฟท์คุยตั้งหลายคนเพราะงั้นคนคุยอีกคนก็อาจจะเป็น.... คนนี้ด้วยหรือเปล่า

 

กูว่าใช่

 

ชัวร์ๆ

 

มาจ้า #ไฟท์เตอร์ติวเตอร์ แค่ชื่อก็เนื้อคู่แล้ววววว

 

น่ารักมากเลยเตอร์ วันหลังเตอร์ใส่มาถ่ายรูปกับหวาบ้างดิ

 

+1

 

คนที่มาบวกหนึ่งต่อท้ายหว่าหวาคือเดย์ ช่วงนี้สองคนนี้ดูสนิทกันเป็นพิเศษ แต่ติวเตอร์เองก็ไม่ได้ถามอะไรมากหรอกเพราะที่ทำงานของตัวเองก็เหนื่อยจนไม่มีเวลาจะทำอะไรแล้ว ส่วนคอมเมนต์อื่นๆ ก็เป็นไปในแนวทางที่แปลกประหลาดเกินไปสำหรับรูปคู่ผู้ชายกับผู้ชาย แต่ถ้าให้พูดตามตรงติวเตอร์ชินแล้วแหละเพราะในเฟซบุ๊คเวลาที่พวกเดย์หรือสายฟ้าลงรูปอะไรที่เป็นคู่หรือรูปสามคนก็มักจะมีคอมเมนต์แปลกๆ แนวๆนี้เหมือนกัน

 

แต่กับพี่ไฟท์... ไม่รู้ดิ

 

ทำไมถึงรู้สึกแปลกๆ

 

“ว่า?” ไฟท์เตอร์ถามขึ้นเพราะจู่ๆ ติวเตอร์ก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาตัวเองด้วยความสงสัย

 

“เปล่า” ซึ่งพี่ไฟท์ไม่ได้พูดอะไร เขาเองก็ไม่อยากจะพูด กลัวว่าพี่มันจะหาว่าเขาร้อนตัว เพราะมันก็แค่รูปธรรมดานั่นแหละ

 

“เรียนต่อเลยไหม”

 

“ยังพักไม่ถึง 10 นาทีเลย เนี่ยกูหิวข้าวแล้วด้วย สั่งอะไรมากินดีป่ะ”

 

“ผมซื้อขนมกับข้าวมาแล้ว ถ้าพี่ไม่รังเกียจจะกินกับผมก็ได้นะ”

 

“ใครจะไปรังเกียจ กลัวแต่มึงจะกินไม่พอมากกว่า”

 

“พอออ ซื้อมาตั้งเยอะแยะ ยังไงพี่นั่งรอไปก่อนเดี๋ยวผมเทใส่จานให้” เจ้าของห้องพูดจบก็ลุกขึ้นแล้วไปหยิบข้าวและขนมที่ซื้อมาเทใส่จานทันที “ไม่มีไมโครเวฟนะ มันอาจจะเย็นๆ หน่อย”

 

“ไว้วันหลังไปซื้อมาดิ”

 

“พี่ก็รู้ว่าผมไม่มีเงิน”

 

“งั้นเดี๋ยวกูซื้อให้”

 

“พี่ไฟท์” เสียงยังไม่เท่าสายตาดุๆ ที่ส่งมาเลย “งั้นไปเอาที่บ้านกูไหม มีตั้งหลายเครื่อง”

 

“ไม่เอา”

 

“แต่กูต้องมาเรียนที่นี่ตลอด กูชอบกินอะไรร้อนๆ ยังไงกูก็จะเอามาไว้ที่นี่ ค่าไฟกูก็ออกครึ่งนึงแล้ว คิดซะว่ากูฝากไมโครเวฟไว้ที่ห้องมึงละกัน ดีลไหม”

 

“...”

 

“ได้ไหมเตอร์”

 

“เออๆ ก็ได้ อยากทำอะไรก็แล้วแต่พี่ละกัน”

 

ไฟท์เตอร์ยิ้มที่เห็นติวเตอร์ยอมลงให้ จริงๆ เขาไม่ได้มีไมโครเวฟหลายเครื่องหรอก กะว่าจะซื้อแล้วเอาไปไว้ที่บ้านทำทีเป็นมีหลายเครื่องไปงั้น

 

ไม่ใช่ว่าทำเพื่อติวเตอร์หรอกนะ

 

ก็แค่ทำเพื่อตัวเองที่ชอบกินอะไรแบบร้อนๆ นั่นแหละ

 

 

 

 

 

 

L o a d i n g

 

 

 

50 %

 

 

 

 

 

 

“อารมณ์ดีอะไรมาวะ” สายฟ้าถามขึ้นตอนที่หันไปเห็นเดย์กำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับโทรศัพท์ตัวเอง

 

“นั่นดิ” ติวเตอร์เองก็เห็นด้วย ช่วยนี้เดย์ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าสาเหตุมาจากอะไร

 

“เปล๊า” แต่แทนที่แต่จะตอบคำถาม มันกลับแค่ยักไหล่เหมือนไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรนัก “มึงเองก็เหมือนกันไอ้สายฟ้าช่วงนี้ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษไม่ใช่เหรอ”

 

“เกี่ยวอะไรกับกู”

 

“ไม่เกี่ยวได้ยังไง อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะเว้ย”

 

“กูถามมึงไม่ใช่ให้มึงมาถามกู พอเลย อาจารย์มองแล้วเดี๋ยวโดนด่า” สายฟ้ารีบตัดบทแล้วเลิกสนใจสีหน้ากึ่งล้อกึ่งแซวของเดย์ ซึ่งทั้งหมดที่ติวเตอร์เห็นมันเป็นความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยที่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรกับคนทั้งคู่ อาจจะมีแฟนหรือไม่ก็มีคนถูกใจที่กำลังคุยๆ อยู่ ซึ่งเหตุผลนี้ที่เขาคิดก็ดูจะเป็นไปได้มากที่สุดแล้ว

 

แต่เอาเถอะ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนเดี๋ยวถ้าพวกมันอยากเล่าก็คงจะเล่าเองนั่นแหละ

 

เพราะตัวติวเตอร์เองก็ไม่ต่างจากพวกมันเท่าไหร่นัก ยิ่งช่วงสองถึงสามอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาแทบจะไม่ได้เล่าอะไรให้พวกเพื่อนมันฟังเลย อาจเพราะเหนื่อยจากการทำงานแล้วยังต้องมาเหนื่อยกับพี่ไฟท์ด้วยเลยไม่มีเวลาจะมาเล่าอะไรให้พวกมันฟัง

 

ยิ่งช่วงนี้พี่มันมาอยู่กับเขาแทบจะทุกวัน ทั้งๆ ที่บางทีก็คุยกันแล้วว่าไม่มีเรียนสักหน่อยแต่ก็ยังมา ไม่รู้ว่าว่างหรือเพราะอยากอยากกวนตีนเขากันแน่

 

ยังดีที่ไม่ได้ไปกวนที่ทำงานแล้ว อาจมีบ้างที่ไปรอเพราะจะไปกินข้าวเย็นด้วยกัน แต่ส่วนใหญ่ก็จะมารอที่ห้อง มาสิงอยู่ที่นี่ก่อนถึงค่อยกลับบ้าน แน่นอนว่าบางวันก็มาเฉยๆ มาแบบที่แทบจะไม่ได้เรียนหรือติวอะไรเลยด้วยซ้ำ ช่วงแรกก็โกรธอยู่หรอก แต่หลังๆ เหมือนพูดใส่กำแพง สุดท้ายเลยเลือกที่จะปล่อย ถ้าอยากเรียนตอนไหนก็เรียน อาจจะมีบังคับบ้างแต่ถ้าพี่มันอยากจะมาแค่มานั่งๆ นอนๆ เล่นเกมส์ไปเรื่อยก็แล้วแต่เลยเพราะยังไงสุดท้ายแล้วค่าเรียนพิเศษติวเตอร์ก็เก็บตามจริงที่พี่มันเรียนอยู่แล้ว

 

“ถ้างั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนค่ะ เลิกคลาสได้” หลังจากที่อาจารย์พูดจบ นักศึกษาหลายๆ คนก็ทยอยกันออกจากห้อง เดย์กับสายฟ้าเหมือนจะมีธุระไปทำต่อ ส่วนเขาก็คงกลับหอไปอ่านหนังสือเลยเพราะอาทิตย์หน้ามีสอบย่อย ยังดีที่พี่ฝ้ายพี่ผู้ช่วยผู้จัดการร้านค่อนข้างใจดี ช่วงไหนที่สอบก็ให้เขาลาอ่านหนังสือจนกว่าจะสอบเสร็จ ต่างจากใครอีกคนที่รู้ทั้งรู้ว่าเขามีสอบอาทิตย์หน้าก็ยังมากวนใจอยู่ดี

 

ก่อนกลับหอติวเตอร์แวะซื้อข้าวกับขนมติดมือมาด้วย พอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นรองเท้าของใครบางคนวางทิ้งไว้อยู่หน้าประตู

 

“พี่ไฟท์ ผมบอกพี่แล้วไม่ใช่เหรอว่าให้เอารองเท้าเก็บเข้าตู้ด้วย”

 

“ลืม”

 

“ตลอดเลย”

 

“มึงก็บ่นไม่เลิกตลอด” คนที่นอนเล่นเกมส์อยู่บนเตียงพูดทั้งๆ ที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นมองติวเตอร์ “วันนี้ไม่ติวได้ป่ะ”

 

“ไม่ติวอยู่แล้วป่ะ ก็บอกไปแล้วว่าอาทิตย์หน้ามีสอบ”

 

“เออว่ะ ไฮโดใช่ไหม ให้กูสอนได้นะ วิชานี้กูได้บีมา” ไฟท์เตอร์ยักคิ้วเจ้าเล่ห์ส่งมาให้

 

“แต่ผมอยากได้เอ”

 

“หวังสูง”

 

“ไม่หวังไม่ได้ไง เพราะถ้าไม่ได้ก็อดทุนเรียนฟรีอ่ะดิ” ติวเตอร์พูดกับตัวเองมากกว่าที่จะพูดกับไฟท์เตอร์ แต่คนที่นั่งอยู่บนเตียงกลับได้ยิน

 

“แต่มึงก็ถามกูได้ ถึงกูจะโง่อิ้งแต่วิชาคำนวณของวิศวะกูได้หมดนะเว้ย”

 

“เออน่า ถ้าไม่รู้ตรงไหนเดี๋ยวถามละกัน” ติวเตอร์ตอบ “แล้วนี่พี่จะกลับตอนไหนเหรอ”

 

“มาไม่ถึงสิบนาทีก็ไล่กูเลยนะ”

 

“รู้ก็ดีแล้ว รีบๆ ไปเลยไป ผมจะได้อ่านหนังสือ”

 

“ไม่ไปหรอก กูง่วง กูจะนอน”

 

“ถ้าง่วงก็กลับไปนอนที่บ้านดิพี่ไฟท์”

 

“นอนนี่ไม่ได้เหรอ”

 

“ตลกละ” ติวเตอร์หันมาเลิกคิ้วถาม คนตัวเล็กเอียงคอมองคนที่ยังนอนพิงหัวเตียงด้วยความหมั่นไส้

 

“ไม่ได้ตลก กูแค่คิดว่านอนที่นี่มันก็สะดวกดีเพราะยังไงพรุ่งนี้กูก็ต้องมาอีกอยู่แล้ว”

 

“มาทำไมอ่ะ ช่วงนี้ผมต้องสอบย่อยนะพี่ไฟท์ พี่ไม่ต้องมาหรอก ถึงมาผมก็ไม่มีเวลาติวให้พี่อยู่ดี”

 

“ไม่ได้มาให้มึงติวให้ แต่ที่มาเพราะจะพามึงไปบ้าน”

 

“บ้านใคร”

 

“บ้านกูนี่ไง ไปเอาไมโคเวฟ มึงจำไม่ได้เหรอวะ” ทำไมจะจำไม่ได้ ก็ตอนนั้นพี่เล่นมัดมือชกให้เอามาซะชนาดนั้น แต่งงตรงที่พี่ไฟท์เขาไม่ได้พูดถึงเลยก็เลยคิดว่าลืมไปแล้วซะอีก

 

“แล้วทำไมพี่ไม่เอามาให้ผมอ่ะ”

 

“ของๆ ใคร คนนั้นก็ต้องไปเอาเองดิ”

 

“ไม่ใช่ของเรา งั้นไม่ไปละกัน”

 

“เฮ้ย ไม่ได้ ตกลงกันแล้วว่าจะเอามาไว้ที่นี่เครื่องนึง” ไฟท์เตอร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แน่นอนว่าคนที่ไม่ได้คิดจะตกลงตั้งแต่แรกทำได้แค่ทำหน้าเนือยใส่เท่านั้น

 

“แต่ผมไม่เดือดร้อนเรื่องนั้นสักหน่อย ไม่จำเป็นต้องมีด้วยซ้ำ”

 

“แต่กูเดือดร้อน”

 

“เกี่ยวอะไรกับผมอ่ะ”

 

“โหยเตอร์”

 

“...”

 

“ไปเหอะน่า พรุ่งนี้ที่บ้านกูเขาจ้างเชฟทำขนมของโรงแรมมา กูอยากให้มึงไปช่วยชิมหน่อย พอดีเขาต้องเอาไปออกงานเปิดตัวสินค้าที่บริษัทแม่กู เขาเลยอยากได้คนไปช่วยชิม แถมถ้ามึงไปอาจจะได้ความรู้เล็กๆ น้อยๆ จากเชฟก็ได้”

 

“...”

 

“ไหนใครเคยเล่าป่ะวะว่าที่ทำเค้กเพราะพี่สาวชอบ ถ้าได้ความรู้ติดตัวไปแล้วสามารถทำให้มันอร่อยขึ้นมันก็น่าสนใจไม่ใช่เหรอ”

 

“...” ติวเตอร์ยังเงียบหน้าตาดูลังเลว่าจะเอาแบบไหนดี

 

“เอาไง จะไปไม่ไป กูนับหนึ่งถึงห้าถ้ามึงไม่ไปก็ไม่ต้องไปแล้วนะ หนึ่ง สอง สาม สี่”

 

“ไป” ติวเตอร์พูดแทรกขึ้นมาก่อนไฟท์เตอร์จะนับจบ “ไปก็ได้”

 

แต่ก็ยังมีคำว่า ก็ได้มาทำให้ไฟท์เตอร์รู้สึกหมั่นไส้อยู่ดี ทั้งๆ ที่ตัวเองดีใจจะแย่

 

ติวเตอร์อมยิ้มให้กับตัวเอง เขาพยายามกลั้นความรู้สึกดีใจเอาไว้ไม่ให้ใครอีกคนเห็น สุดท้ายเลยเดินไปหยิบจานเพื่อแกะกล่องข้าวที่ซื้อมาใส่ลงไปในนั้น

 

“ซื้ออะไรมา!!

 

“ข้าวหมูแดง” ติวเตอร์หันไปตอบคนที่ตั้งใจจะแกล้งเขาให้ตกใจด้วยใบหน้านิ่งๆ

 

“คนเขาอุตส่าห์เดินมาเงียบๆ แล้วไม่ตกใจให้สักนิดเลยเหรอ”

 

“ก็เล่นทุกครั้งเห็นผมตกใจบ้างป่ะละ” ติวเตอร์พูดพร้อมกับหันไปโฟกัสที่ข้าวหมูแดงตรงหน้าต่อ

 

“ซื้อมาสองกล่องเหรอ”

 

“อืม”

 

“ของกูกล่องนึงใช่ป่ะ” ไฟท์เตอร์มองจำนวนข้าวกล่องก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกึ่งแซว

 

“เปล่า ผมซื้อมากินตอนเย็นกล่องนึงกับตอนเช้าอีกกล่องนึง ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพี่ไฟท์สักกล่อง”

 

“ขี้โม้” พูดจบคนตัวโตกว่าก็โยกเข้าที่หัวติวเตอร์เบาๆ ไปที “ซื้อมาให้กูก็บอกว่าซื้อมาให้กูดิวะ แล้วก็มาทำเป็นไล่กูกลับบ้าน ไม่น่ารักเลยนะติวเตอร์”

 

“...”

 

“มานี่มา... เดี๋ยวกูแกะเอง มึงไปเคลียร์ของบนโต๊ะญี่ปุ่นดีกว่า ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวกูยกข้าวตามไปให้ ไปเร็ว”

 

“รู้แล้วน่า” ติวเตอร์วางมือจากกล่องข้าวแล้วเดินกลับไปเก็บเอกสารบนโต๊ะญี่ปุ่นอย่างที่ไฟท์เตอร์บอก

 

โต๊ะตัวนี้เป็นทุกอย่างเลยมั้ง ทั้งที่ติวหนังสือ ที่กินข้าว ที่นั่งดูหนัง ซึ่งปกติก็เป็นเขาที่นั่งอยู่ตรงนี้แค่คนเดียว แต่ช่วงสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมามันไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวแล้ว

 

มันมีพี่ไฟท์ที่มานั่งด้วยอีกคน

 

ซึ่งมันก็ดีแหละ

 

ดีมากๆ เลยเพราะปกติถึงติวเตอร์จะมีเพื่อนสนิทอย่าง ซน หว่าหวาหรือเพื่อนที่คณะอย่างสายฟ้ากับเดย์ แตมันก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ยิ่งเขาเป็นคนทำงานก็ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ นานๆ นู่นเลยถึงจะได้มานั่งกินข้าวหรือพูดคุย แม้จะมีถามไถ่ในไลน์แต่มันก็ไม่เหมือนกับตอนที่นั่งพูดคุยหรือกินข้าวแบบเห็นหน้าอย่างที่ทำกับพี่ไฟท์แบบนี้

 

ถามว่าตอนนั้นที่ยังไม่มีพี่ไฟท์เข้ามาติวเตอร์รู้สึกอะไรไหม เคยเหงาหรือเปล่า...

 

จริงๆ มันก็ตอบไม่ได้ทั้งหมดหรอก เพราะตอนนั้นแทบจะไม่รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ อาจเพราะทำงานด้วยแหละเลยไม่ได้โฟกัสกับคำๆ นี้เท่าไหร่

 

แต่พอได้มาติวให้สายรหัสอย่างพี่ไฟท์ถึงเข้าใจว่าตอนนี้มันดีกว่า

 

ดีกว่ามากๆ จนกลัวว่าถ้ามันไม่มีแล้วเขาจะรู้สึกยังไง...

 

 

 

TBC

 

ใครตกหลุมรักใครก่อนดี ตอนหน้าจูบดีไหมน้าาาา 55555555555555

 

อย่างที่บอกไปว่าไม่ใช่ทั้งหมดในนิยายจะมีในซีรีส์ และ ในซีรีส์ก็อาจจะมีบริบทบางอย่างไม่เหมือนนิยาย แต่พล็อตไม่ได้โดดจากกันมากนัก

 

หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะคะ รัก #whyrunovel

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.603K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,384 ความคิดเห็น

  1. #1317 Miki_milky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 20:29
    อิพี่รุกใหญ่เลยนะ
    #1,317
    0
  2. #1299 Fc z (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:12

    เปิดขายเถอะ งืออออยอมเปย์

    #1,299
    0
  3. #1285 1amkyn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:25
    อยากอ่านอ่ะ ขายเถอะพลีสสสส ติดเหรียญที่เด็กดีก็ได้ หรือจะขายใน mebก็ยอมมมม
    #1,285
    0
  4. #1278 Th423308002 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:05
    อยากอ่าน

    ขายลงmeb

    เถอะ
    #1,278
    0
  5. #1269 tanyong2549 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 22:40
    เปิดให้อ่านทีอยากอ่าน
    #1,269
    0
  6. #1257 noounzaza (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 08:08
    อยากอ่านอ่ะ ไรท์เปิดให้อ่านเถอะ
    #1,257
    0
  7. #1248 Angkhana13579 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:22
    อยากอ่าน อ่ะ
    เเต่ก็ดีเหมือนกันตอนเเรกตั้งใจจะอ่านเเค่ตอน2 3ตอนพอได้อ่านเเล้วอ่านจนถึงตอนล่า สุด5555+💕
    #ไว้ลุ้นเอาในซีรี่ย์นะทุกคน💕
    #1,248
    0
  8. #1244 aunlle48 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 09:53
    อ่านไม่ได้เลย ทำไงๆ บอกหน่อยอยากอ่านมากก รอซีรี่ย์ไม่ไหว5554
    #1,244
    1
    • #1244-1 xoxo_1220(จากตอนที่ 12)
      2 มกราคม 2563 / 16:26
      เป็นความตั้งใจของไรท์อยุ่แล้วค่าา ให้รอลุ้นในซีรี่ส์เอา หรือถ้ารอไม่ไหวก็ซื้อเล่มได้ค่ะ แต่ตอนนี้เล่มนิยายก็ยังไม่ออกเช่นกัน 😂
      #1244-1
  9. #1243 aunlle48 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 09:52
    ถ้ามันล้อค ต้องทำไงอ่ะ
    #1,243
    0
  10. #1232 thitanana (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 19:54
    ใครจะชอบใครก่อนน้าาาาาาา><
    #1,232
    0
  11. #1199 chanchanchan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 21:28
    จีงงงงงง มันยังไงคะคู่นี้
    #1,199
    0
  12. #1166 ATENNILE (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 13:21
    ปกติชอบอ่านนิยายมากกว่าดูซีรี่ย์อยู่แล้ว แต่ก็ยังตามไปดูซีรีย์นะ
    #1,166
    0
  13. #960 พีพับ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:23

    ทีเเรกสับสนกับเพลง truth or dare นึกว่าจะมาจากซี่รี่

    พอมาดูชื่อตัวละครเอะ คนละชื่อโครงเรื่องก็เป็นเพื่อนกันทั้งสามอีก

    #960
    0
  14. #771 kanyaphak29s (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 18:43
    น่ารัก เหมือนแฟนที่อยู่ด้วยกันเลย
    #771
    0
  15. #700 0806412339 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 18:06
    จะซีรีย์ หรือนิยาย.... เราก็จะมโนหน้านักแสดงเหมือนกัน555
    #700
    0
  16. #629 9197_BZ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 08:00
    มาต่อเยอะๆเลยน้าาา รออ่านอยู่ค่าาาาา
    #629
    0
  17. #622 iminit8 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:53

    ทำไมอ่านแล้วรุ้สึกเหมือนคู่แต่งงานใหม่ที่เพิ่งเริ่มใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน กำลังปรับตัวเข้าหากัน????

    #622
    0
  18. #592 Pooykung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:22
    ขอหน่อยนะ
    #592
    0
  19. #591 กระแต (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:30

    ตอนหน้าจูบบบบบๆๆๆๆๆๆๆ พลีสสส~

    #591
    0
  20. #590 jane-1803 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 13:24
    พี่ไฟท์สายเปย์ ให้น้องทุกอย่างเลย
    แล้วตอนนี้ให้ใจไปยังค่าาาาา
    #590
    0
  21. #589 Anousinh (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 23:21
    เปย์น้องเก่งจิงนะ ไฟท์
    #589
    0
  22. #588 MomMuelley (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 07:02
    ไฟท์หาข้ออ้างเก่งนะเอาจริง 55555
    #588
    0
  23. #585 oolinping (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 10:21
    ดีมากกกก จะตั้งใจรออออ
    #585
    0
  24. #583 หนิงขาประจำ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:09

    อยากเห็นฉากนั้น ไวๆ แต่เนิ่นนานนนนนนส 55555555555

    #583
    0
  25. #582 Yisan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 15:11

    เพิ่งมาได้เจออ่านทีเดียวรวดมันดีมากอ่ะ สนุกดีนะคุณ
    #582
    1
    • #582-1 Angkhana13579(จากตอนที่ 12)
      11 มกราคม 2563 / 17:22
      ไช่ค่ะ
      #582-1
  26. #312 dongiloveu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 20:53
    ฮือออ ติวเตอร์ของพี่
    #312
    0
  27. #311 Tap (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 20:30

    T_T ใครก็ได้ช่วยน้องเตอร์ที

    #311
    0
  28. #310 Chompoo_mg (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:29
    สงสารน้อง ฮือ สู้ๆนะคั้บ
    #310
    0
  29. #309 realminakida3 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:49
    สงสารติวเตอร์น้องงงง
    #309
    0
  30. #308 Silentfrost (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:24
    รักติวเตอร์นะ น้องเขาจิตใจดีบวกกับความดื้อนิดหน่อย มันพอดีไปหมด ตอนนี้หลายคาแรคเตอร์เริ่มชัดขึ้นมาในหัว เราเริ่มได้เห็นซีรี่ส์ลางๆแล้ว ต้องขอบคุณไรท์ที่ทำให้เข้าใจตัวละครทุกตัวนะครับ สู้ต่อไปน้าาา เรารออ่าน และรอดูซร.ด้วย
    #308
    0
  31. #307 Winampzz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:54

    ตอนนี้น่ารัก ชอบที่เตอร์ภูมิใจเวลาได้ทำให้คนที่รัก ไม่ว่าจะทำให้พ่อแม่ พี่สาว หรือเพื่อนอย่างหว่าหวา ส่วนไฟท์เตอร์ นี่ชอบบนรถมาก ถ้าตัดเรื่องเกลียดขี้หน้ากัน ไฟท์เตอร์มีมุมน่ารักมากๆ พี่ไฟท์ดูเข้าใจ แต่พอเข้าเรื่องที่ไม่มีงาน แอบมีน้ำตาซึม เด็กดี พี่จะสู้ไปกับหนู :)

    #307
    0
  32. #306 Wilasinee_s (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:52
    สงสารติวเตอร์
    #306
    0
  33. #305 pijita-pinny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:28
    เตอร์เป็นเด็กที่เก่งมากเลยอ่ะฮือออ น้องตั้งใจทำงานมากๆๆๆ แล้วก็คงจะชอบกดดันตัวเองเพราะไม่อยากรบกวนพ่อแม่แล้ว โถ่ลูกเอ้ยยย
    #305
    0
  34. #304 Khanthasene (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:20

    ตอนนี้เตอร์น่าตามกว่าชลแล้วนะ

    #304
    0
  35. #302 อีฟ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 22:32

    ตอนที่959%หลัง คือดีมากดีจริงๆตอนอื่นที่ว่าดีแล้วตอนนี้ดีมากๆ อ่านแบ้วคือเหมือนได้รับรู้ถึงความอมทุกข์ที่มีอยู่ในใจติวเตอร์ สุดมาก พี่ออนสู้ๆต่อไปนะคะ ผลงานดีมากค่ะ??’???’???’???’?

    #302
    0
  36. #301 Minger (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:56

    อยากให้อัพทุกวันเบยยยย

    #301
    0
  37. #300 vivivenus (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:33
    ใครจะช่วยเตอร์ได้
    #300
    0
  38. #299 porzaza182546 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:30
    แงงงงงง น้องเตอร์ ฮือๆๆๆสงสารหนู
    #299
    0