(End) Choco~Mel :: together #ช็อคเมลเป็นทุกอย่าง (ช็อคเมล) ตีพิมพ์กับสนพ.sense book

ตอนที่ 3 : ความหลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,428 ครั้ง
    10 ม.ค. 61

ความหลัง

 

ในความฝันเหมือนผมกำลังจมน้ำ มีน้ำเข้ามาทุกที่จากช่องประตู หน้าต่าง มันค่อยๆเพิ่มระดับความสูงของน้ำขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งตอนนี้ความสูงของมันท่วมหัวผม

 

ผมเริ่มหายใจไม่ออก ไม่มีแม้แต่อากาศจะเข้ามาในปอดเลยด้วยซ้ำ

 

หึหึเดี๋ยวนะถ้าผมกำลังจะจมน้ำแล้วไอ้เสียงหัวเราะกวนตีนที่ดังเมื่อกี้คืออะไร น้ำเสียงแม่งเหมือนคนที่ผมรู้จักเลย เมล...

 

มันเรียกชื่อผมได้ด้วย

 

เมล...ตื่นไหม

 

“...”

 

“เมล!!!

 

เฮือกกก แฮ่ก แฮ่กผมสะดุ้งตื่น หอบหายใจเข้าปอดราวกับเป็นการหายใจครั้งสุดท้ายในชีวิต

 

ไงพอเริ่มมีสติ ภาพที่เห็นตรงหน้าก็เริ่มชัดเจนขึ้น ไอ้ช็อคกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้น บนตักมันมีไอ้เชลคลอเคลียอยู่ ส่วนหน้าหล่อๆของมันก็วางอยู่บนเตียงใกล้กับหน้าผม “อรุณสวัสดิ์”

 

“เออ อรุณสวัสดิ์” พอรู้ตัวว่าระยะห่างระหว่างหน้าผมกับหน้ามันใกล้กันขนาดที่สายตาเกือบจะโฟกัสไม่ได้ ผมก็ค่อยๆขยับถอยหลังออกมา

 

กูฝันว่ากูจมน้ำ

 

เหรอน้ำเสียงมันดูตลกกับสิ่งที่ผมฝัน

 

มึงขำเหรอช็อค มึงรู้ไหมว่ากูเกือบตาย

 

อืมมมยังกล้ามาทำหน้ากวนตีนใส่กูอีก ผมขมวดคิ้วมองหน้าไอ้คนที่ยังไม่ขยับลุกขึ้นไปไหน

 

มึงแกล้งกูเหรอ

 

ก็มึงไม่ยอมตื่น

 

มึงแกล้งบีบจมูกกูใช่ไหม

 

ฮ่า ฮ่า

 

เชี่ยช็อคไม่ด่าอย่างเดียว ผมลุกขึ้นแล้วยกเท้าจะถีบมันด้วย แต่ไอ้ช็อคมือไวกว่า มันจับเท้าผมไว้ได้ก่อน ปล่อยยยย

 

ไม่ปล่อยไม่พอ ไอ้ช็อคยังดึงขาผมให้ขยับไปใกล้มันมากกว่าเดิมด้วย

 

“กูบอกให้ปล่อยไง” ผมกระตุกขาบอกมันอีกที สุดท้ายไอ้ช็อคก็ยอมปล่อยขาพร้อมกับผมที่รีบดึงขาตัวเองกลับมานั่งขัดสมาธิบนเตียงแล้วมองลงไปข้างล่างที่มีไอ้ช็อคนั่งอยู่กับพื้น

 

สายตามึงมองเหยียดกูมากเถอะเมล

 

เหรอวะ ไม่รู้ตัวเลยอ่ะ โอ้ยย มึงกล้ายืมเท้าไอ้เชลมาผลักหัวกูเหรอช็อคพูดเสร็จก็ถีบไปยังคนที่นั่งกับพื้นพร้อมเอื้อมมือไปตีหัวไอ้เชลด้วย

 

เมี้ยวววว

 

ไอ้เชลร้องโวยวายใส่ผมแต่ก็ไม่ยักกะลุกออกจากตักพ่อมันสักที เห็นแบบนี้ก็อดหมั่นไส้ไม่ได้

 

นี่กูเป็นเจ้าของมึงนะเชล ลืมเหรอใครให้ข้าวมึงแดกด่าด้วยเคาะไปที่หัวไอ้แมวด้วย ผมไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมไอ้เชลถึงจำไอ้ช็อคได้ เพราะเวลาสัตว์เลี้ยงมันผูกพันกับใครมันก็จะจำคนๆนั้นไปตลอด แล้วนี่มึงเข้ามาในบ้านกูได้ไงวะ

 

ช็อคไม่ได้ตอบแต่ชูกุญแจรถที่มีพวงกุญแจรูปตัว C ห้อยอยู่ให้ผมดู พอเห็นแบบนั้นก็พอจะเข้าใจอยู่ว่ากุญแจบ้านผมที่เคยปั้มไว้ให้มันไม่ได้หายไปไหน

 

เก่งมากครับน้องช็อคผมชอบเรียกไอ้ช็อคว่าน้อง เพราะมันเกิดหลังผม นิดๆหน่อยๆก็ให้กูเถอะแหม ที่ผ่านมาผมอยู่ใต้ตีนมันตลอด ไม่ว่าจะความหล่อ การเรียน ถึงจะเคยสูงกว่าแต่ตอนนี้ผมกลับเตี้ยกว่ามัน เพราะงั้นน้องช็อคก็ต้องเป็นน้องช็อคของพี่เมลต่อไปนะครับผม ไหนพี่เมลขอมือหน่อยสิครับ

 

ผมขยี้หัวคนที่นั่งอยู่ก่อนจะแบมือขอสิ่งที่อยากได้จากไอ้ช็อค

 

เกินไปครับ

 

ฮ่า ฮ่า ก็แค่ขอมือผมหัวเราะเบาๆแล้วลุกขึ้นบิดขี้เกียจเต็มแรง มึงลงไปรอข้างล่างก็ได้นะ เดี๋ยวหาไรกินกันก่อนแล้วค่อยไปซื้อของ

 

กินที่นี่เหรอวะกูเห็นในตู้เย็นมึงมีแต่อาหารเวฟอ่ะ

 

ของสดก็มี กูซื้อมาทำกินช่วงวันหยุด

 

มึงทำกับข้าวเป็นแล้วเหรอ” ไอ้ช็อคดูไม่ค่อยเชื่อว่าผมจะทำกับข้าวเป็น เพราะแต่ก่อนแค่ต้มมาม่าผมยังให้มันทำให้เลย

 

อะไรๆมันก็เปลี่ยนไปแล้วช็อค มึงไม่เห็นเหรอว่ากูหล่อขึ้น” พูดพร้อมชูนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ทำสัญลักษณ์ไนกี้ไว้ใต้คางไม่ลืมที่จะยิ้มโชว์เหล็กส่งไปให้มันด้วย

 

หน้าอย่างมึงเนี่ยนะหล่อ??”

 

ใช่ไงคนตรงหน้าส่ายหัวเอือมแทนคำตอบ ส่วนผมก็เดินไปยิ้มยิงฟันอยู่หน้ากระจก “มันก็หล่อๆอยู่หน่อยนึงนะ

 

เหรอครับ” เชี่ยช็อคเดินมายืนอยู่ข้างหลังผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แล้วจำเป็นไหมที่จะต้องยืนใกล้ชิดกูขนาดนี้

 

ใกล้ไปไหม

 

อยากวัดความสูง

 

ใช่สิ๊ กูมันไม่สูงไปมากกว่านี้อยู่แล้วนี่” น้ำเสียงผมคงไม่ได้น้อยเนื้อต่ำใจไปใช่ไหมวะ แต่แม่งมันน่าโมโหอ่ะพอเทียบกันอย่างนี้รู้เลยว่าความสูงของไอ้ช็อคมันแซงหน้าผมไปโคตรเยอะ สิบกว่าเซนอ่ะที่มันนำหน้าผมไป

 

ฟู่

 

ช็อคคคคคคค” ผมยกมือข้างหนึ่งขึ้นปิดหูตัวเองก่อนจะเอียงตัวหนีทันทีที่รับรู้ถึงความร้อนจากปากมัน

 

จุดอ่อนยังเหมือนเดิมเลยนะ

 

ไม่เหมือนเดิมแล้วเถอะ

 

จริงเหรอ ไหนลองอีกข้างดิ๊” พอไอ้ช็อคทำท่าจะหันมาเป่าอีกข้าง ผมก็รีบยกมือขึ้นปิดหูอีกข้างทันที

 

“มึง...ห้ามแกล้ง!” ส่งเสียงดังขู่มั่นไว้ก่อน

 

ฟู่

 

“เหี้ยยย นี่มึงจะเล่นใช่ไหม” ผมหันมาเผชิญหน้ากับไอ้คนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ลืมไปเลยว่าระยะห่างระหว่างเราตอนนี้มันใกล้กันมาก

 

ใกล้...จนสัมผัสถึงลมหายใจของเราทั้งคู่

 

ช็อค ขยับไปหน่อยดิ๊นอกจากจะบอกไอ้ช็อคด้วยเสียงแล้ว ผมยังบอกมันด้วยสายตาให้ขยับถอยหลังออกไปหน่อย แต่ไอ้คนบ้าตรงหน้าก็เหมือนจะไม่รับรู้สายตาผมสักนิด

 

เมล” แถมน้ำเสียงที่ใช้เรียกก็ดูเศร้าผิดปกติ

 

อะไร...ผมเงยหน้าขึ้นสบตาไอ้ช็อคได้ไม่นานก็ต้องรีบเสหน้ามองไปทางอื่น ความรู้สึกผิดจากตัวไอ้ช็อคพุ่งตรงมายังผมราวกับจะเอ่ยปากขอโทษอะไรบางอย่าง

 

ครั้งนั้นที่กู…” รู้เลยว่าแม่งจะพูดอะไร

 

ครั้งนั้นอะไรเล่า...พอๆกูลืมไปหมดแล้ว

 

แต่กูไม่เคยลืม...” สายตาที่ส่งมาให้มันเต็มไปด้วยสิ่งที่ผมอ่านไม่ออก เอาจริงๆผมไม่ได้โกรธอะไรมันเลยนะเพราะมันเป็นเรื่องเล็กน้อยมากๆเมื่อย้อนกลับไปคิด

 

ทำไมถึงไม่ลืม ปากกูนิ่มเหรอ?” พูดแล้วตบเข้าที่แก้มมันเบาๆ

 

หืม? มโนเรื่องอะไรอยู่ครับ...” มันจิ้มนิ้วลงตรงหว่างคิ้วผมแล้วผลักจนหัวผมเกือบทิ่ม ดีนะที่ยกมือขึ้นดึงเสื้อมันได้ก่อนไม่งั้นมีหงายหลัง

 

เชี่ยช็อคถ้ากูหงายหลังหัวฟาดพื้นไปมึงเจอตีนกูแน่

 

กลัวจัง

 

น้ำหน้าอย่างมึงเนี่ยนะกลัว...

 

“...” มันเงียบแล้วมองผมด้วยสายตาดราม่าอีกครั้ง ไม่รู้ว่าแม่งจะลากเข้าดราม่าเพื่ออะไร ทั้งๆที่ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้แล้วนะครับ แต่ก็นั่นแหละ ดูสายตาไอ้ช็อคดิ เหมือนหมาข้างบ้านที่กำลังรอการอภัยโทษ สุดท้ายผมก็ต้องพูดออกมาอยู่ดี

 

มึงไม่ต้องขอโทษหรือรู้สึกผิดอะไรหรอก...วันนั้นกูกับมึงเมาทั้งคู่ แอลกอฮอล์ในเลือดเยอะขนาดนั้น คิดมากอะไรวะ อีกอย่างมันก็แค่จูบเองเถอะ ถึงจะเป็นจูบแรกของกูที่ทำกับผู้ชายแบบมึง แต่กูก็ไม่ได้โกรธอะไร อย่าคิดมากนะครับน้องช็อค”

 

ใช่ครับผมกับไอ้ช็อคเคยจูบกันแต่มันไม่ได้ลึกซึ้งอะไรก็แค่ปากแตะปาก

 

จำได้ว่าคืนนั้นผมกับมันเลี้ยงฉลองการจบ ม.3 กับพวกเพื่อนๆในห้อง แน่นอนว่าเราเมากันทั้งคู่ ไอ้ช็อคมาส่งผมที่หน้าบ้าน แล้วจู่ๆมันก็จูบ แบบไม่ได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ พอโดนไปอย่างนั้นผมก็อึ้งและไม่เข้าใจในสิ่งที่มันทำนิดหน่อย แต่แทนที่เรื่องมันจะได้สะสางกลายเป็นว่าไอ้ช็อคหลบหน้าผม มันไม่ยอมมาคุย ปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนผมโกรธจัด และเลือกที่จะหนีหน้ามันแทน ทว่าท้ายที่สุดความสัมพันธ์ที่ยังคาราคาซังของผมกับมันจบลงด้วยการที่ไอ้ช็อคย้ายบ้าน

 

มันย้ายออกไปโดยที่ไม่ได้อธิบายเรื่องจูบกับผมสักคำ แถมมาได้ยินจากป๊ากับม๊าว่าบ้านมันมีแพลนจะย้ายออกมาได้สักระยะหนึ่งแล้วแต่มันไม่ยอมบอกผม มันเลยยิ่งทำให้ผมโกรธ

 

ดังนั้นหลังจากที่ไอ้ช็อคจากไป ผมก็ไม่ได้ตามข่าวอะไรมันอีก อาจจะมีหวนให้คิดถึงบ้าง แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามป๊ากับม๊าว่ามันอยู่ที่ไหน ส่วนหนึ่งก็เพราะทิฐิที่คิดว่าตัวเองไม่ได้ผิดอะไร ผมเลยแกล้งทำเป็นลืมเพื่อนสนิทคนนี้ไปโดยปริยาย

 

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความโกรธที่มีต่อตัวไอ้ช็อคก็เริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ หลังๆมาผมก็ไม่ได้รู้สึกโกรธมันทั้งเรื่องย้ายบ้านหรือเรื่องที่มันบังคับจูบผมในครั้งนั้นแล้วนะ แต่ไอ้คนตรงหน้านี่ดิ ไม่รู้ว่ามันจะฟื้นฝอยหาตะเข็บเพื่ออะไร

 

“กูไม่ได้อยากขอโทษมึงเรื่องจูบ”

 

“อ่าว แล้วเรื่องไหน”

 

“เรื่องที่กูย้ายบ้านออกไปโดยไม่บอก” เหมือนหน้าแตกเลยว่ะ สรุปเรื่องที่มันขอโทษคือเรื่องย้ายบ้านออกงั้นเหรอ แล้วเมื่อกี้กูมั่นหน้าไปบอกมันว่าปากกูนิ่มอีก ไอ้เมลลลล มึงนี่มันช่างมโน

 

ขอโทษนะเมล...” เสียงไอ้ช็อคดูอ่อนแรงลงจนน่าใจหาย มันขยับนั่งลงบนเตียงจนผมต้องเดินตามมันมา “ขอโทษที่ไปแบบไม่บอก...”

 

“เรื่องย้ายบ้านกูเข้าใจ ถึงจะแอบโกรธที่ไม่ยอมบอกทั้งๆที่มึงรู้อยู่แล้วก็เถอะ”

 

ขอโทษนะ

 

“เอออ ไม่เป็นไร แต่กูขอถามอีกเรื่องนึงหน่อย ทำไมตอนนั้นมึงถึงจูบกูวะ แถมจูบแล้วก็หลบหน้าอีก ถ้าบอกว่าเมาหรืออธิบายว่าแดกเหล้าเยอะก็ยังพอให้อภัยได้ แต่ทำไมมึงถึงไม่มาคุยหรือมาอธิบายกูบ้าง รู้ไหมเพราะมึงทำแบบนี้ เรื่องมันถึงคาราคาซังเข้าไปใหญ่”

 

“มึงอยากรู้จริงๆงั้นเหรอ” สายตาแปลกๆที่ส่งมาจากไอ้ช็อคทำเอาผมไปไม่เป็น

 

เออ ช่างมันเถอะกูไม่อยากรู้แล้วก็ได้จู่ๆผมก็ไม่อยากรู้เหตุผลที่มันจูบผมขึ้นมาเสียดื้อๆ มันเป็นความรู้สึกเอาไว้ก่อนละกันตอนนี้ยังไม่พร้อม

 

“จริงดิไม่ติดใจหรืออยากรู้อะไรหน่อยเหรอ”

 

“ไม่แล้ว” ไม่ติดใจอะไร ไม่อยากรู้ด้วยว่าทำไมถึงจูบหรือพอจูบเสร็จถึงหลบหน้าแบบนั้น เอาเป็นว่าตอนนี้กูไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้นแหละครับ

 

“กูว่ารู้หน่อยก็ดีนะเพราะคนแถวนี้กำลังมโนว่าปากตัวเองนิ่ม” เดี๋ยวนะ ที่กูบอกว่าปากตัวเองนิ่มเนี่ย มึงแกล้งทำเป็นลืมหน่อยก็ได้ไหม

 

“พอเถอะ”

 

“มึงเชื่อไหมความรู้สึกกูตอนนั้นที่จูบกับมึง มันไม่ได้ต่างไปจากการโดนไอ้เชลเลียปากเท่าไหร่

 

มึงว่าไงนะช็อคคค ไอ้เชลเลียปากงั้นเหรอออผมเปลี่ยนจากการลูบเบาๆที่แก้มมันเป็นหยิกเต็มแรง ไอ้ตัวน่าหมั่นไส้ กล้ามากครับที่เอากูไปเปรียบเทียบกับไอ้เชล

 

ก็แหม จะให้กูเทียบกับอะไรวะ จูบกับมึงตอนนั้นเหมือนเอาปากถูกระดาษทรายเลย ปากก็แตกเถอะจำได้ว่าแห้งมากด้วยซ้ำ พอจูบเสร็จกูนี่แทบไม่อยากจะจำอ่ะนี่ขนาดแม่งไม่อยากจำแต่สามารถบอกรายละเอียดได้ครบถ้วนเชียวนะ

 

ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้วโว้ย เพราะตอนนี้กูมีแฟน ความชำนาญมันก็มากขึ้น มึงรู้จักป่ะ...ลิ้นอ่ะ แล้วแฟนกูก็บอกว่าเวลาจูบกับคนดัดฟันมันฟินกว่าจูบกับคนปกติ หึหึ น้องช็อค อย่ามาดูถูกพี่เมลนะครับผมจูบเชี่ยอะไรล่ะไอ้เมล ลิ้นเลิ้นอะไรของกูวะเนี่ย มโนแล้วมโนอีก แต่ก็เอาวะขอให้ได้บลั๊ฟแม่งหน่อย หมั่นไส้มาว่ากูปากแห้ง ทุกวันนี้ไม่แห้งแล้วเถอะ สีชมพูอมส้มจะตายห่า ดูแลตัวเองดีขนาดนี้กินน้ำเกินวันละแปดแก้วครับ

 

หึ มันยิ้มมุมปากจนทำเอาผมไปไม่เป็น เตี้ยเอ๊ย!!”

 

ด่ากูไม่เท่าไหร่แต่เป็นโรคห่าอะไรทำไมชอบผลักหัวกูวะไอ้ช็อค

 

เดี๋ยวกูลงไปรอข้างล่างละกันรีบอาบน้ำนะครับคุณ ผมหิวแล้ว” ไอ้ช็อคพูดเสร็จก็อุ้มแมวลงไปข้างล่างส่วนผมก็หันไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

 

ยี่สิบนาทีหลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จ ผมได้ยินเสียงดนตรีดังคลอมาจากที่ไกลๆ พอเดินลงมาข้างล่างถึงรู้ว่าสิ่งที่ได้ยินคือเสียงที่ไอ้ช็อคกำลังนั่งดีดกีต้าร์อยู่

 

ซึ่งเสียงมันอาจจะดูแปร่งๆเพราะสายที่หย่อนไปบ้าง แต่ตัวไอ้ช็อคก็ยังสามารถดีดให้เพราะและยังคงความเท่เวลาเล่นกีต้าร์ได้เหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยน พอเห็นมันแบบนี้ความอิจฉาที่ไม่รู้จบก็ถูกเติมเต็มเข้ามาอีกครั้ง

 

คราวก่อนที่ผมฝึกเล่นกีต้าร์สาเหตุหลักๆก็มาจากการที่ผมเห็นไอ้ช็อคมันเล่นนี่แหละครับ ในความคิดผมคือมันเท่มาก เท่จนผมคิดว่าถ้าผมเป็นคนเล่นบ้างมันจะเท่ได้เท่ากับไอ้ช็อคไหม สุดท้ายเลยอ้อนให้มันช่วยสอน แต่สอนได้แค่สองคอร์ดมันก็ย้ายบ้านหรีไปก่อน

 

ยังเพราะเหมือนเดิมเลยนะครับน้องช็อค” ผมปรบมือให้ไอ้ช็อคเต็มแรงก่อนจะขยับลงมานั่งข้างๆมัน กีต้าร์ตัวนี้จำได้ว่ามันถูกวางทิ้งไว้บนหลังตู้ ช็อคมันคงเห็นเลยหยิบลงมาเล่นแบบนี้

 

เนี่ยนะเพราะ? เสียงเพี้ยนขนาดนี้บ้านกูไม่เรียกว่าเพราะอ่ะ แล้วนี่ถามจริงตั้งแต่กูไปมึงได้หยิบลงมาเล่นมั่งเปล่าวะ

 

หยิบนะ แต่มึงก็รู้ว่ากูตีได้แค่สองคอร์ด แถมเล่นๆไปสายแม่งหย่อนอีก สุดท้ายเลยเลิกเล่นดีกว่า

 

เหตุผลดูสวยหรูเนอะ สายหย่อนเลยเลิกเล่น ตีได้สองคอร์ดเลยไม่เล่นต่อ” ผมยู่ปากแล้วพยักหน้าเบาๆส่งไปให้ไอ้ช็อค “ถ้าบอกว่าขี้เกียจกูยังจะเชื่อมากกว่า”

 

“เชื่อเถอะ กูพูดจริง”

 

“ได้ข่าวว่าในยูทูปก็มีสอนไม่ใช่เหรอ มึงก็เรียนจับคอร์ดจากในนั้นก็ได้ ส่วนเรื่องสายมึงก็เอาไปให้ที่ร้านเขาตั้งให้มึงใหม่ดิวะ รู้สึกว่าร้านที่กูพามึงไปซื้อกีต้าร์อันนี้เขาก็ยังเปิดอยู่นะเว้ย ไม่เอาไปให้พี่เขาตั้งให้

 

“ก็มึงไม่อยู่...”

 

“กูไม่อยู่แล้วไปเองไม่ได้”

 

“ไม่ได้”

 

“ทำไมถึงไม่ได้”

 

“ก็ตอนนั้นกูไม่อยากเล่นแล้วไง... ในเมื่อผมไม่อยากเล่นแล้วทำไมต้องเอากีต้าร์ไปซ่อมด้วย

 

ขอเหตุผลที่ไม่อยากเล่นหน่อยได้ป่ะ...มันเงยหน้าขึ้นมามองผม เราสบตากันอยู่พักใหญ่แล้วก็เป็นไอ้ช็อคที่หลบตาลงไปดีดกีต้าร์เสียงแปร่งๆต่อ มันไม่ได้ถามอะไรผมอีกเพราะเห็นว่าผมอมพะนำอยู่นานคงคิดว่าผมจะไม่ตอบมันแล้วมั้ง แต่สุดท้ายผมก็เอ่ยปากบอกมันถึงสาเหตุที่ผมไม่อยากเล่นกีต้าร์

 

ก็มัน...ไม่มีมึงอ่ะไม่ใช่ว่าผมไม่เคยทดลองเล่นตามยูทูปนะ ลองเล่นแล้วแต่มันเล่นไม่ได้ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม อาจเพราะไม่มีคนมาช่วยจับคอร์ดในตอนแรก แล้วยูทูปก็สอนเร็วเกินกว่าสมองอย่างผมจะรับไหว สุดท้ายสายกีต้าร์แม่งหย่อนแล้วผมก็ขี้เกียจวุ่นวายเอาไปตั้งใหม่ด้วย

 

ผมเลยเลิกเล่นแล้วเอากีต้าร์ตัวนี้ไปไว้บนหลังตู้แทน

 

มึงเป็นคนบอกกูเองนะว่าจะสอนจนกว่ากูเล่นเก่ง พอมึงไปใครจะมาสอนกูวะ ไอ้เชลเหรอ...แมวโง่ตัวนี้มันคงจะสอนกูได้อยู่หรอก ชีวิตแม่งมีแต่แดกขนาดนี้

 

ไอ้ช็อคไม่ได้พูดอะไร มันแค่ยิ้มแล้วเงยหน้ามองผมที่กำลังกัดริมฝีปากล่างตัวเองอยู่

 

กูผิดสินะ

 

ใช่ดิ มึงนั่นแหละผิด”

 

“โอเค กูผิดก็ได้”

 

“ดีมากครับน้องช็อค ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครเป็นพี่” ผมยกมือขึ้นขยี้หัวมันอีกครั้ง ไอ้ช็อคระบายยิ้มออกมาก่อนจะเริ่มดีดเพลงที่กำลังดังอยู่ในตอนนี้ เป็นเพลงที่ผมชอบและฟังวนอยู่ในแทร็กมือถือโคตรบ่อย เป็นทุกอย่าง -- Room 39

 

 

 

เป็นคนโทรปลุกตอนเช้าคอยเฝ้าถามและห่วงใย

 

อยากที่จะรู้ ว่าเธอเป็นไง ในเวลาที่เธอไม่เหลือใคร

 

แม้เธออาจไม่เห็นกัน ในบางวันที่เธอไม่ทุกข์ใจ

 

ทำได้แค่เพียง...แค่ทุกๆ อย่างที่เธอขอจะนาน เท่าไร ไม่ว่า เมื่อไรก็พร้อมจะยอมทำให้เธอ

 

 

 

อดไม่ได้ที่จะหยิบมือถือขึ้นมาอัพสตอรี่สั้นๆในไอจีซึ่งไอ้สตอรี่นี้มันลิงค์กับเฟซบุ๊กและแท็กหาไอ้ช็อคด้วย

 

 

 

Mel Worawut The Choc กับเสียงกีต้าร์ที่แปร่งไป มันก็ดูงงๆไหมวะ กับ Choc Teeran

 

บอย ปะยาง วร้ายตายแล้ว จิ้นเด้อพี่น้องงง

 

JaiJai F5 มันก็เขินๆไหมวะ

 

Temp กูยังเขินเลยเถอะ

 

ฮิ้ววววว คู่นี้มันยังไงๆอยู่น้า

 

 

 

ส่วนใหญ่คนที่คอมเมนต์เป็นคนที่ผมและไอ้ช็อครู้จัก อย่างโพสต์ล่าสุดก็เป็นเพื่อนสมัยม.ต้น

 

 

 

Mel Worawut มันก็ยังงี้ๆแหละครับคนหล่อกับคนดีดกีต้าร์ไง แฮร่ *แนบรูป*

 

 

 

รูปที่ผมเอาลงเป็นรูปถ่ายคู่กันโดยที่ผมเอียงคอไปใกล้ไหล่ไอ้ช็อค ซึ่งมันไม่ได้มองกล้องเพราะมัวแต่เล่นกีต้าร์อยู่

 

 

 

บอย ปะยาง ไอ้สาดดดดนี่มันโมเมนนนนนต์

 

JaiJai F5 กูว่าตอนนี้ยังไม่เท่าไหร่แต่ถ้าเด็กในคณะแอดเพื่อนมันเพิ่มมากกว่านี้ มันต้องโดนจับจิ้นแน่นอน กูฟันเฟิม

 

+1

 

+ล้านนนนน

 

 

 

พวกเพื่อนๆสมัยม.ต้นกับเพื่อนมหาลัยที่รู้จักกันวันมอบตัวมีเข้าแซวผมกับไอ้ช็อคเรื่อยๆ แน่นอนว่าด้วยนิสัยขี้เล่นของผมก็ตอบทีจริงทีเล่นกลับไปอย่างขำๆ จนไอ้ช็อคเขกหัวผมนั่นแหละผมถึงเลิกเล่นโทรศัพท์แล้วหันไปมองคนข้างกายแทน

 

เพราะจัง

 

ได้ข่าวว่ามึงไม่ได้ฟังเลย มัวแต่จิ้มโทรศัพท์อยู่นั่น

 

ฟังงงง เพลงนี้กูชอบ เป็นทุกอย่างให้เธอแล้วแม้ว่าเธอไม่เคยเป็นอะไรกับฉันเลยยยมาหาว่าผมไม่ฟังได้ไง นี่ครับกูร้องให้ฟังแม่งเลย

 

อยากเป็นป่ะล่ะหน้าตอนไอ้ช็อคถามกลับมา มันรู้สึกเหมือนไอ้ช็อคไม่ได้ล้อเล่นเลยสักนิด จนกระทั่งผมมาสะดุดที่รอยยิ้มมุมปากของมันเนี่ยแหละ ถึงได้รู้ว่าเขาก็แค่กวนตีนผม

 

กวนตีนนะมึง

 

มั่นใจว่าไม่เท่ามึงอ่ะ ผมเบ้ปากใส่มันแล้วก็ยื่นหน้าไปดูเส้นกีต้าร์ที่หย่อน ตอนแรกหย่อนเส้นเดียวป่ะวะ

 

เอออีกเส้นกูทำหย่อนเอง

 

เลววววว

 

ขอบคุณที่ชม

 

ชดใช้กูเลยนะครับไปซื้อสายมาเปลี่ยนให้กูเลยนะ

 

ก็เนี่ยกะว่าออกไปข้างนอกคราวนี้จะแวะไปร้านเดิมให้เขาตั้งสายให้มึงใหม่ แต่ว่า... ไอ้ช็อคเงียบไปไม่ยอมพูดในสิ่งที่กำลังคิดออกมา

 

แต่อะไร

 

แต่ก็มาคิดว่าจะตั้งไปทำไมถ้าเจ้าของเขาไม่ได้อยากเล่นแล้ว

 

“...” ผมเงียบไม่ได้ตอบอะไรมัน ไม่ใช่ไม่อยากเล่นแต่กูจับได้แค่สองคอร์ดไงสัด

 

ถามจริงเถอะเมล ตอนนี้มึงยังอยากเล่นกีต้าร์อยู่เปล่าวะ

 

ถึงอยากเล่นก็เล่นไม่เป็นเพลงอยู่ดีป่ะวะ มึงลืมเหรอกูตีได้แค่สองคอร์ดเองนะเว้ย

 

กูถามแค่ว่าอยากเล่นหรือไม่อยากเล่น

 

ก็อยากอยู่...แต่มึง... ผมกำลังจะบอกเหตุผลอันเดิมซ้ำรอบ 2 แต่ไม่ทันไอ้ช็อคเพราะมันพูดสวนผมขึ้นมาก่อน

 

มึงลืมไปแล้วเหรอเมล…”

 

ลืมอะไร...

 

กูกลับมาแล้วไง

 

“...”

 

กูจะกลับมาสอนกีต้าร์ให้มึงเอง

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.428K ครั้ง

5,072 ความคิดเห็น

  1. #5070 Choccolar (@Choccolar) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 15:34

    แม่งเขินน!!!!!!

    #พ่อไมโครเวฟ

    #5070
    0
  2. #5056 mallikaraksri5 (@mallikaraksri5) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 22:17
    ไปเดทกันนนนน55555
    #5056
    0
  3. วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 21:01
    หวานกันจริงๆๆๆๆ
    #5050
    0
  4. #5046 lluv KAITO vull (@kakdtskaito) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 22:47

    *กุมใจ*
    #5046
    0
  5. #5035 tripleM (@aaumwn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:41
    เขินมากกกกก
    #5035
    0
  6. #5014 ks_siri (@ks_siri) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 16:30
    อ้ายยยย เขินเด้อ
    #5014
    0
  7. #4995 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:57
    อายยยยย มีความหน้ารัก มีความมุ้งมิ้งช่อนอยู่
    #4995
    0
  8. #4984 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:53

    ฮื่ออออ
    #4984
    0
  9. #4979 Loveinthemyst (@Loveinthemyst) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 23:47

    เอาใจพี่เลย
    #4979
    0
  10. #4970 dum1007 (@dum1007) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 16:12

    เขินนนน
    #4970
    0
  11. #4968 ttttt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 21:24

    -ลืมไปแล้วหรอออ ลืมไปแล้วหรอว่าคนทางนี้จะต่ยอยู่ล้าววววว

    #4968
    0
  12. #4961 Mariko_k (@Mariko_k) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 17:26
    เขินนนนนน
    #4961
    0
  13. #4960 halhsinhs (@halhsinhs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 19:42

    -มาสอนกีต้าหรือไปเป็นผัวเค้า ฮะะะะะะะตอบดิ
    #4960
    0
  14. #4957 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 12:22
    แงงงงงง
    #4957
    0
  15. #4928 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 16:18
    จะรอวันที่พูดความรู้สึกออกไป
    #4928
    0
  16. #4921 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 01:54
    ต่างคนต่างชอบกันใช่ไหมเนี่ยยย
    #4921
    0
  17. #4883 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 08:04
    จะหน่วงก็ไม่หน่วง เออแปลกดี555555
    #4883
    0
  18. #4863 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 17:46
    หายไปไหนตั้ง3ปี!!
    #4863
    0
  19. #4847 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:43
    friendzone ปากไม่ค่อยตรงกับใจกันเลยนะ
    #4847
    0
  20. #4836 Chompoo_mg (@Chompoo_mg) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:51
    ยิ้มอยู่บนรถเมล์อะเธ๊ออออ ฮัลโหลลลลลอิชุ้นเขินลุนแลงนะซิสสส
    #4836
    0
  21. #4825 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 11:34
    อ๊ายยยยยย ทำไมมันน่ารักจังง
    #4825
    0
  22. #4822 lkaew24 (@lkaew24) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 17:06
    วรั้ย ต๊ายแล้วววว หวีดแรงมากเด้อ เชียร์ช็อคสุดพลัง
    #4822
    0
  23. #4820 Yaruda (@Yaruda) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 12:57
    ว้ายยยยยยเธออออ
    #4820
    0
  24. #4819 fapa (@fapa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 22:29
    กลับมาก็อย่าหายไปไหนอีก
    #4819
    0
  25. #4809 bongkot25022018 (@bongkot25022018) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 19:20
    เว้ยยยยยยน ทำไมกูเขินนนนน
    #4809
    0