(End) Choco~Mel :: together #ช็อคเมลเป็นทุกอย่าง (ช็อคเมล) ตีพิมพ์กับสนพ.sense book

ตอนที่ 18 : ละครเวที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74,125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,124 ครั้ง
    2 ม.ค. 61

  - - - - - - - - -

 

■■ Choc~Mel • l o a d i n g 1 0 0 % ■■

 

  - - - - - - - - -

 

 

ต้องขอบคุณทุกคนมากๆนะที่ทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจเพื่อละครเวทีของพวกเราพรุ่งนี้จะเป็นวันที่เราพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่าละครเวทีของคณะวิศวะก็ไม่ด้อยไปกว่านิเทศเลย ดังนั้นวันนี้ขอให้ทุกคนพักผ่อนให้เต็มที่แล้วมาลุยกันต่อในวันพรุ่งนี้นะคะพี่เดียร์หัวเรือใหญ่ของละครเวทีพูดทิ้งท้ายบอกพวกเราก่อนจะปล่อยให้แยกย้ายกันกลับบ้าน

 

ผมกับไอ้ช็อคหลังจากที่ประชุมเสร็จก็พาสารร่างของตัวเองไปกินข้าวที่โรงอาหารก่อนพวกไอ้บอยไอ้ไจ๋เองก็ตามมา ไม่รู้ว่าแม่งตามมาทำไม

 

ไจ๋ไจ๋...

 

ครับบอยบอย

 

ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมามึงคิดเหมือนกูไหมวะ

 

คิดอะไรครับ ใช่ความหวานที่ออกชมพูๆอมม่วงหรือเปล่าตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมานับตั้งแต่วันจันทร์ที่แล้วจนถึงพฤหัสนี้ ทั้งบอยและไจ๋แม่งตามผมกับไอ้ช็อคยันเงา เพราะตั้งแต่ที่เปิดเรียนมาเมื่ออาทิตย์ก่อนไอ้บอยดันตาดีเห็นรอยจ้ำแดงตรงซอกคอผมที่ช็อคทำไว้ตั้งแต่คืนนั้น

 

ซึ่งไอ้รอยจ้ำแดงที่แม่งเห็นก็เป็นแค่จุดเล็กๆที่อาจจะเป็นรอยกัดของแมลงหรืออะไรก็ได้ แต่พวกขี้เสือกสองคนนี้ก็เลือกจะเชื่อว่าเป็นรอยดูด ขนาดผมปฏิเสธเป็นรอบที่ล้านแล้วมันก็ยังทำหน้าไม่เชื่อ ซึ่งตอนแรกผมก็คิดว่าพวกมันจะยอมแพ้ไปแล้วเพราะรอยดูดเริ่มจางไปบ้าง แต่ที่ไหนได้วันนี้แม่งมาอีกระลอกใหญ่ไม่รู้อะไรไปดลใจให้พวกมันตามมาหลอกหลอนผมเรื่องนี้อีก คือเอาจริงๆผมก็เพิ่งจะเห็นคนที่ไม่ยอมแพ้เรื่องการเสือกเป็นครั้งแรกนี่แหละ ยอมใจฉิบหาย เสือกตั้งแต่วีคที่แล้วยันกันมาจนวีคนี้เพื่อจะให้เราทั้งคู่คายความลับบางอย่างให้กับมัน

 

ถามจริงไม่เบื่อบ้างเหรอวะ เสือกเรื่องของกูทั้งๆที่กูก็ปฏิเสธตลอด กูก็บอกแล้วว่าไม่มีอะไร มดแม่งกัด

 

ตัวใหญ่จังเลยเนอะ มดเนี่ยยยยน้ำเสียงไอ้ไจ๋ที่พูดออกมาผมยังไม่เกลียดเท่าหน้าไอ้ช็อคที่ยิ้มมุมปากเลย เพราะแม่งคนเดียวที่ทำให้เรื่องมันบานปลาย

 

เออไง มดคันไฟไงสัด แถวบ้านกูมันมีต้นมะม่วง

 

เหรออออออออสองเสียงทั้งบอยและไจ๋ประสานกันเป็นโอเปร่าเลยไอ้ฉิยหาย

 

คิดว่ากูสองคนโง่เหรอเมล กูคนนะเว้ยไม่ใช่ควาย เอาดีๆมึงก็แค่ยอมรับว่าได้กับไอ้ช็อคแล้วก็จบเพราะถ้ามึงยอมรับกูสองคนจะได้ตายตาหลับสักที แม่งมึงเข้าใจไหมการรู้แล้วเหมือนไม่ชัวร์ว่าใช่ไหมมันยิ่งทำให้กูหมั่นไส้และคันในหัวใจยิบๆ คอยดูนะครับกูจะเอาหลักฐานไปแฉแล้วให้ทุกคนรุมประนามมึงในโซเชียลไอ้ไจ๋พยักหน้าเห็นด้วยกันสิ่งที่ไอ้บอยพูด

 

เพราะงั้นบอกกูเถอะน่าเมล มึงสองคนได้กันแล้วถูกป่ะ

 

สัด ยังไม่ได้...ซึ่งผมก็บอกความจริงว่ายังไม่ได้

 

แต่อีกไม่นานก็ไม่แน่...คิดว่าไอ้คนที่พูดคือใครล่ะครับถ้าไม่ใช่ไอ้คนที่ทำให้เพื่อนมันสองคนเห็นรอยจ้ำแดงบนคอผมเนี่ย

 

ฮิ้ววววว สรุปคือยังไม่ได้....บอยพูดก่อน

 

แต่อีกไม่นานก็ไม่แน่...เป็นกำลังใจให้เพื่อนช็อคนะครับผม มาครับ มาถ่ายรูปกันไจ๋ยกกล้องขึ้นถ่ายรูปพวกเรา ผมย่นจมูกส่งไปในกล้องไอ้ช็อคท้าวคางกับโต๊ะแล้วยิ้มจางๆส่งไปให้ ส่วนไอ้บอยที่ตอนแรกก็ถ่ายดีๆอยู่หรอก แต่ไม่รู้ทำไมจู่ๆมันก็ใช้นิ้วดึงคอเสื้อผมจนเผยให้เห็นบ่า

 

แชะ

 

ได้แล้วเว้ยบอย ฮิ้วววว กูว่ารอยนี้ต้องเมื่อคืนแน่ๆ ชัดกว่าซอกคอคราวก่อนอีกไจ๋ถ่ายเสร็จก็รีบเอารูปที่ถ่ายเมื่อกี้ให้ไอ้บอยดูที่วิ่งอ้อมโต๊ะไปดูรูปเมื่อกี้

 

ซูมดิไจ๋ หวายยยย ตากูนี่มันดีจริงๆมันยิ้มเป็นตาสระอิก่อนจะหันมาทำหน้าเหนือชั้นใส่ผม

 

พวกมึงเอารูปมาคืนกูเลย

 

ได้ยินเสียงแมงหวี่แมงวันแถวนี้ไหมวะบอย โคตรน่ารำคาญหู

 

เออนั่นดิ ถ้างั้นเรากลับกันดีกว่า จะได้รีบกลับไปลงรูป ฮ่า ฮ่า ไม่ยอมรับกันดีนัก จัดหนักก่อนละครเวทีเปิดแม่งเลยพวกมันไม่ฟังผมโวยวายแถมหยิบกระเป๋าแล้วรีบเดินหนีพวกผมออกจากโรงอาหารทันที

 

ขอโทษนะ...ช็อคเอามือหนักวางลงบนหัวผมแล้วโยกไปมาเบาๆ

 

ให้มันรู้สึกสำนึกอย่างที่ปากพูดจริงๆเถอะช็อคเพราะหน้าไอ้ช็อคที่แสดงออกมาไม่ได้รู้สึกผิดอย่างที่แม่งพูดสักนิด แต่ก็ช่างเถอะ เพราะผมคงทำอะไรมากไม่ได้ ในเมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา ส่วนหนึ่งมันมาจากการยินยอมพร้อมใจของผมเหมือนกัน

 

จริงๆหลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น ผมกับช็อคเรามีจูบกันบ้าง แต่เมื่อคืนดันเลยเถิดจนได้ใช้มือช่วยกันอีกรอบ รอยที่ช็อคฝากไว้ก็เป็นผลพวงมาจากเรื่องเมื่อคืนนั่นแหละ

 

เป็นไรวะเมลหน้าแดงๆ ไม่สบายหรือเปล่า

 

ร้อนๆน่ะ รีบกินเถอะจะได้กลับไปตากแอร์ที่ห้องใครจะไปกล้าพูดวะว่าที่หน้าแดงขนาดนี้เพราะกำลังคิดถึงเรื่องเมื่อคืน

 

โอเคครับ...ช็อคพยักหน้ารับแล้วรีบกินข้าวในจานไม่ต่างจากผมที่ทำเหมือนกัน หลังจากที่กินข้าวเสร็จพวกเราก็ขับรถกลับมาที่หอ มาถึงผมก็กระโดดขึ้นเตียงแล้วควานหาที่ชาร์จแบตตรงลิ้นชักหัวเตียงผมจำได้ว่าวางไว้ในแต่พอเปิดออกมาไม่ใช่แค่ที่ชาร์จแบตแต่กลับเห็นบางอย่างในนั้นด้วย

 

อาบน้ำก่อนไหมวะ เดี๋ยวก็หลับ” ไอ้ช็อคเดินออกมาจากห้องน้ำ ส่วนผมพอเห็นเจ้าของห้องก็รีบหยิบที่ชาร์จแบตออกมาเสียบปลั๊กแล้วเลื่อนปิดลิ้นชักทันที

 

10 นาทีได้ไหม” พอเสียบปลั๊กเสร็จก็ล้มตัวลงนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง

 

10 นาทีของมึงชอบเลยเถิดเป็นชั่วโมงอยู่ดี ลุกเลยเมล...ผมไม่ลุก แต่ขยับดึงหมอนหนุนมาวางไว้บนตักไอ้ช็อคแล้วล้มตัวลงนอนแทน มันส่ายหัวแล้วดีดเข้าที่หน้าผากผมทีนึง

 

พรุ่งนี้กูจะกลับไปนอนบ้านแล้วนะช็อค...เพราะผมไม่ได้กลับบ้านมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว เป็นห่วงไอ้เชลมัน  ป่านนี้แม่งลืมหน้าผมไปแล้วหรือยังก็ไม่รู้ ถึงแม้จริงๆแล้วมันจะมีความสุขที่ได้เล่นกับเพื่อนๆที่บ้านตากับยาย แต่ผมก็แอบเกรงใจพวกท่านที่ต้องมาดูแลไอ้เชลให้อยู่ดี

 

ส่วนอาหาร น้ำ และกระบะทรายที่เตรียมไว้ให้ไอ้เชล สูงสุดที่เคยเตรียมไว้คือไม่เกิน 5 วัน แต่ครั้งนี้ผมไม่ได้กลับบ้านมาเกือบ 2 อาทิตย์แล้ว ห่วงก็ห่วงแต่เหนื่อยจนไม่อยากนั่งรถกลับมาที่บ้าน กลัวเกิดอุบัติเหตุด้วยเพราะช็อคเองก็เหนื่อยเหมือนกัน สุดท้ายเลยโทรเรียกป้าศรี ป้าแม่บ้านที่รับจ้างทำความสะอาดบ้านในหมู่บ้านรวมถึงบ้านผมมาช่วยเปลี่ยนกระบะทรายรวมถึงเทอาหารใหม่ให้ไอ้เชลแทน

 

ทำน้ำเสียงเหมือนอ้อนเลย อยากให้กูไปนอนด้วยก็บอก...

 

อื้อ...อ้อน ไปนอนกับกูไหมจุดอ่อนของช็อคก็คือการพูดยอมรับสิ่งที่ช็อคชงตัวเองมา ผมสังเกตหลายครั้งแล้วว่ามันจะหูแดงเวลาที่ผมยอมรับเรื่องแบบนี้กับมันตรงๆ

 

ชวนกูไปนอนด้วยแบบนี้หมายความว่าไงวะเมล...หน้าหื่นๆของมันแสดงออกมามากกว่าคำพูดเมื่อกี้อีก

 

ก็ชวนไปนอนไงสัด มึงคิดว่ากูจะชวนไปแดกเบียร์หรือไง

 

ข้อเสนอเรื่องแดกเบียร์ก็น่าสนใจดีนะ เพื่อจะมีอะไรหลังจากนั้น ไม่ดิจริงๆไม่ต้องใช้เบียร์ก็ได้...ใช่ป่ะตั้งแต่ครั้งที่ผมเมาแล้วสารภาพกับช็อคเรื่องไม่ยอมจูบมันก็เอาแต่ล้อผมเรื่องนี้ตลอด ไม่ใช่แค่คำพูดที่ดูกำกวมแต่รอยยิ้มมันที่กวนประสาทก็น่าถีบไม่แพ้กัน

 

พอเลย สรุปจะไปนอนกับกูไหมเนี่ย ลีลาอยู่นั่น

 

ไปครับเจ้านายช็อคพยักหน้าเบาๆก่อนจะก้มลงมาจุ๊บที่ปากผมทีนึง “หลงขนาดนี้ไม่ไปได้ไง...

 

ดีแล้วผมยกมือขยี้หัวเขา หลงกูให้มากๆอ่ะดี

 

เหมือนกูขาดทุนเลยเนอะ หลงมากขนาดนี้แต่ก็ยังไม่ได้ทำอะไร...”  ช็อคยู่ปากทำหน้าเศร้าที่ขนาดไอ้เชลมาเห็นยังดูรู้ว่าแม่งตอแหล

 

ทำอะไรของมึงคืออะไร...

 

ก็ทำมากกว่าอะไรที่เรากำลังทำ..” 

 

โทษที กู...ไม่รู้จริงๆว่ะผมไปไม่เป็นสุดท้ายเลยเลือกที่จะตอบเสียงอ่อยแล้วเสหน้าหนีไปทางอื่น

 

ไม่รู้จริงเหรอเมล..." มันใช้นิ้วชี้ดันแก้มผมให้หันกลับมามองมัน "กูว่ามึงรู้นะ...เห็นในลิ้นชักแล้วไม่ใช่เหรอ เจลกับถุงยางที่กูซื้อไว้น่ะยิ้มเหนือชั้นของไอ้ช็อคแสดงให้ผมเห็นว่ามันตั้งใจให้ผมเห็นสิ่งที่อยู่ในลิ้นชักจริงๆ

 

รีบรึไง ซื้อมาเร็วขนาดนี้...

 

ใช่

 

“.....”

 

รีบมาก....มากที่สุด

 

กวนตีน....ผมเอื้อมมือไปตีหน้าผากไอ้คนที่ก้มหน้าลงมามองผม ก่อนจะขยับลุกขึ้นนั่งสบตาไอ้คนที่นั่งอยู่ สีหน้าไอ้ช็อคยังมีคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้จนผมต้องเอ่ยปากบอกมัน “รอไปก่อน...

 

นานแค่ไหนอ่ะแทนที่เรื่องมันจะจบมันกลับเปิดประเด็นเรื่องเวลาใส่ผมซะงั้น

 

ก็ไม่นานหรอก...มั้งนะ

 

มั้งนะอะไรล่ะ ขอเวลาที่แน่นอนดิ๊มันมองผมเหมือนหมาตัวโตที่รอคอยคำตอบจากเจ้าของ ท่าทางของมันทำเอาผมหุบยิ้มไม่อยู่

 

ขี้หื่นเหรอมึง

 

เปล่า...

 

“.........”

 

จริงๆกูขี้เอา..

 

แม่งเอ๊ย!!เบื่อจะคุยกับมึงแล้ว ไปอาบน้ำดีกว่าผมผลักหัวเจ้าของห้องเต็มแรงก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำนอน พออาบน้ำเสร็จช็อคก็ไม่ได้มาวอแวเอาคำตอบอีก ยังดีที่แม่งรู้ว่าผมยังไม่พร้อมไม่งั้นผมคงได้อึดอัดที่จะต้องคอยตอบคำถามมัน

 

 

 

 

----- C h o c * M e l ----

 

 

 

เช้าวันต่อมาผมกับช็อคไปเรียนกันตามปกติ เพราะงานละครเวทีมีตอนทุ่มครึ่ง เด็กปีหนึ่งอย่างพวกผมเรียนวิชาสุดท้ายเสร็จตอนบ่ายโมง ซึ่งพวกพี่เดียร์นัดพวกเราตอนบ่ายสามครึ่ง แต่ผมกับไอ้ช็อคดันมาสายเกือบชั่วโมงเพราะมัวแต่ไปตีดอทที่ร้านเกมส์หลังมหาลัย

 

อ่าว ช็อคเมลมากันแล้วเหรอ

 

ครับพี่ พวกผมขอโทษนะครับ ที่มาสายผมกับช็อครีบยกมือไหว้ขอโทษพวกรุ่นพี่ที่อยู่แถวนั้น

 

เออไม่เป็นไร ยังทันอยู่ ป่านพาสองคนนี้ไปแต่งตัวทีพี่เดียร์พูดตัดบทแล้วเรียกพี่ป่านมาลากผมกับช็อคไปห้องแต่งตัว เวลาตอนนี้เหลืออีกไม่ถึง 1 ชั่วโมง หลายๆอย่างถูกจัดและแต่งไปเสร็จหมดแล้วไม่ว่าจะเป็นฉากหรือนักแสดงคนอื่นๆจะมีแค่ผมกับช็อคนี่แหละที่เพิ่งจะเริ่มใส่ชุด ผมน่ะไม่เท่าไหร่เพราะรับบทเป็นเงาของปีเตอร์แพนชุดที่ใส่ก็เป็นชุดสีดำล้วนทั้งหมดแต่งไม่เกิน 5 นาทีก็เสร็จ ต่างจากอีกคนที่หน้ามุ่ยมาก

 

เหนื่อยว่ะพอแต่งตัวเสร็จไอ้คนหน้าตึงตะกี้ก็เดินมาหาผม

 

นั่งนี่ไหมล่ะผมทำท่าจะสละเก้าอี้ที่เหลือเพียงตัวเดียวให้ไอ้ช็อค แต่มันกลับส่ายหน้าแล้วขยับนั่งพิงโต๊ะเครื่องแป้งแทน เอาน่าช็อค จบงานนี้เราก็เป็นไทแล้ว

 

มึงน่ะใช่เมล แต่กูยังเหลืองานประกวดดาวเดือนหลังสอบมิดเทอมอีก แม่งให้ไปเข้าค่ายต่างจังหวัดช่วงหยุดยาวรับปริญญาด้วย โคตรน่าเบื่อช็อคดูจะเบื่อกับการร่วมกิจกรรมคณะน่าดู ผมเองก็เหมือนกันขนาดแสดงละครเวทีแค่อย่างเดียวผมก็แทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้วดีนะที่ตอนนั้นผมเสนอตัวไปแล้วพี่เขาไม่เอา ไม่งั้นผมคงได้โอดครวญและโวยวายไม่ต่างจากมัน

 

เอาน่าอีกแค่งานเดียวเองไม่ใช่เหรอ

 

ไม่ว่ะ งานเดียวก็ไม่ไหว แค่แสดงละครเวทีกูก็ทุ่มเทให้พวกพี่เขามากพอแล้ว เพราะงั้นกูจะไปคุยกับพวกรุ่นพี่แล้วยกตำแหน่งนี้ให้คนอื่น

 

ได้เหรอวะ

 

ได้เพราะยังไงกิจกรรมเกี่ยวกับเดือนมันยังไม่เริ่มอยู่แล้ว พี่เขาน่าจะหาคนมาแทนก็ทัน

 

อ่อผมพยักหน้าเข้าใจ

 

แต่กูคงไม่ยกตำแหน่งนี้ให้มึงหรอกนะเมล

 

กูก็ไม่ได้พูดว่าจะเอาสักหน่อย..เพราะเห็นความเหนื่อยจากละครเวทีแล้ว ไอ้ตำแหน่งบ้าๆอย่างเดือนคณะมันก็ไม่น่าสนใจสำหรับผมอีกต่อไป แม่งคงมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่อยากทำ เออไงกูเคยโง่ เคยอยากเป็น แต่ตอนนี้ไม่อยากแล้วเพราะงั้นกูไม่ยอมกลับไปโง่อีกเด็ดขาด แต่จริงๆก็น่าเสียดายนะมึง อดเจอดาวสวยๆคณะอื่นใส่ชุดว่ายน้ำเลย

 

ในหัวกำลังมโนภาพดาวสวยๆจากแต่ล่ะคณะในชุดว่ายน้ำถ้าได้เห็นมันคงจะฟินน่าดู

 

ไม่เห็นจะน่าเสียดายตรงไหน เพราะชีวิตกูยังมีอย่างอื่นให้น่าเสียดายมากกว่าไปทำกิจกรรมกับคนพวกนั้นอีก

 

อะไรวะ...ยังมีอะไรที่น่าเสียดายมากกว่าการไม่ได้เห็นดาวแต่ล่ะคณะในชุดบิกีนี่อีกเหรอผมขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจในสิ่งที่ช็อคจะสื่อ

 

มาใกล้ๆดิจะบอกช็อคกระดิกนิ้วชี้เรียกผมให้เข้าไปใกล้มัน ผมลุกขึ้นแล้วขยับไปใกล้แต่ช็อคก็ยังไม่ยอมบอก ใกล้อีก...

 

ผมทำตามอย่างว่าง่าย ช็อคอ้าขาสองข้างของตัวเองให้อ้าออกแล้วชี้นิ้วบอกให้ผมขยับไปยืนตรงกลางระหว่างขาของตัวเอง นาทีนั้นคือผมไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเท่าไหร่ เลยขยับไปยืนตรงนั้นแล้วเอียงหูจนริมฝีปากช็อคแนบชิดติดกับหูผม ช็อคเอื้อมมือมากอดเอวผมแล้วงับเข้าที่หูผมบางเบา ผมมองซ้ายมองขวาพยายามสอดส่องสายตาว่ามีคนหันมามองเราสองคนไหม ยังดีที่ทุกคนดูจะยุ่งกับงานตัวเองจนไม่ได้สังเกตเราสองคน

 

สิ่งที่กูเสียดายมากกว่าการไปดูดาวคณะใส่ชุดว่ายน้ำก็คือ...ช็อคลากเสียงไม่ยอมพูด

 

คือ...ผมเลยลากเสียงตาม

 

คืออออ...มันก็ยังลากเสียงต่อจนผมรำคาญ สุดท้ายเลยตบหัวมันไปทีนึง

 

ไอ้สัดคืออะไรรีบบอกมาเลย ชักช้าอยู่ได้...

 

ชอบชักเร็วเหรอ....

 

เชี่ยช็อคคคค

 

ฮ่า ฮ่า สิ่งที่กูเสียดายก็คือการที่อยู่ใกล้ๆคนที่ชอบแต่ยังก็ไม่ได้เขาสักที

 

ชีวิตมึงนี่จะวกเข้าเรื่องนี้ตลอดเลยไหม

 

ก็จะวกเข้าเรื่องนี้จนกว่าจะได้นั่นแหละเมล...

 

เป้าหมายชัดเจนเหลือเกินนะครับ...

 

แน่นอนสิครับก็ในเมื่อผมเป็นคนชัดเจน รักก็บอกว่ารัก ชอบก็บอกว่าชอบ

 

“........”

 

อยากได้ก็บอกตรงๆว่าอยากได้...จริงๆนะพอมันพูดจบ ผมก็เอื้อมมือไปขยี้หัวไอ้ช็อคด้วยความหมั่นไส้ มันหัวเราะขำออกมาก่อนจะยอมปล่อยผมให้ขยับนั่งลงที่เดิม

 

เด็กๆขอประชุมครั้งสุดท้ายหน่อยจ้า..แต่ก่อนที่ผมจะหันไปด่าอะไรมัน พี่เดียร์ก็เรียกพวกเราให้ไปซักซ้อมครั้งสุดท้ายก่อน ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่ถึง 10 นาทีการแสดงก็จะเริ่ม คนในโรงละครทยอยเข้ามานั่งจนเต็ม มีทั้งศิษย์เก่าศิษย์ใหม่และอาจารย์ นักศึกษาต่างคณะก็เข้ามาดูกันเยอะ ตอนแรกผมก็ไม่ตื่นเต้นหรอกครับ พอมาเจอจำนวนคนเลยตื่นเต้นขึ้นมาเสียดื้อๆ

 

ตื่นเต้นเหรอวะ

 

เออดิ

 

ฮ่า ฮ่า น้องเงาของพี่แพนใจเย็นนะครับ

 

ฆวยด่าด้วยตีหัวมันไปด้วย กูเป็นพี่มึงเหอะช็อค จำไว้ด้วยนะไอ้น้อง

 

ครับพี่เมลมันคงนึกขำเพราะถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับใครเป็นพี่หรือใครเป็นน้อง ผมจะไม่ค่อยยอมมันเท่าไหร่ แม่งก็มีอยู่เรื่องเดียวป่ะวะที่เหมือนจะชนะมันได้ ก็ขอให้ผมได้รู้สึกภูมิใจกับมันหน่อยเถอะ

 

เอาล่ะทุกคน น่าจะถึงเวลาแล้ว ยังไงสู้ๆนะเรารวมพลังกันครั้งสุดท้ายก่อนจะเริ่มต้นแสดงละครที่ฝึกซ้อมกันมาเป็นระยะเวลาหลายเดือน เนื้อเรื่องของละครเวทีครั้งนี้จะแตกต่างจากเนื้อเรื่องปกติค่อนข้างมาก จากปกติดปีเตอร์แพนและทิงเกอร์เบลจะเป็นคนพาเวนดี้มนุษย์คนนึงไปเที่ยวยังดินแดนเนเวอร์แลนด์ก็เปลี่ยนเป็นเวนดี้พาปีเตอร์แพนและทิงเกอร์เบลมาเที่ยวโลกมนุษย์แทน ปีเตอร์แพนเริ่มหลงแสงสี ไม่สนใจที่จะกลับเนเวอร์แลนด์อีก แม้แต่ทิงเกอร์เบลที่เป็นเพื่อนสนิท ปีเตอร์แพนก็ไม่ยอมฟัง สุดท้ายปีเตอร์ไม่เหลือใครมีเพียงเงาของเขาที่อยู่ข้างๆเขามาตลอด แต่เพราะความดื้อดึงของปีเตอร์จึงทำให้เงาของเขาหมดความอดทนและหนีหายไปในที่สุด

 

ตอนแรกปีเตอร์ก็ไม่คิดจะง้อและคิดว่าตัวเองอยู่ได้โดยที่ไม่มีเงา แต่ท้ายที่สุดความเหงามันก็ทำให้เขานึกถึงสิ่งที่เขากับเงาทำร่วมกันมาตลอด ปีเตอร์ตามหาเงาตัวเองจนเจอในฉากสุดท้ายของละคร

 

นายจะหนีเราไปอีกแล้วเหรอวะ”  ช็อคเอื้อมมือมาจับที่มือผม

 

เออเราเบื่อนายแล้ว นายมันเอาแต่ใจ

 

เราไม่เอาแต่ใจแล้วก็ได้ อย่าทิ้งเราไปเลยนะ”  ช็อคดึงตัวผมไปกอดจากด้านหลัง คางของมันวางลงบนบ่าผม ซึ่งจริงๆตรงนี้ไม่มีในสคลิป ผมหันไปบอกพี่เดียร์ที่อยู่ข้างเวทีว่าไอ้ช็อคนอกสคลิปอยู่ แต่พี่เดียร์ดันโบกมือบอกผมว่าให้เล่นไปเรื่อยๆ กลับมาอยู่ด้วยกันนะครับ...สัญญาว่าจะไม่ดื้อกับนายอีก

 

กรี๊ดดดดด อันนี้บทหรือพูดให้ตัวเองคะช็อค

 

หวายยยยย อิน้องช็อคพูดให้ตัวเองแน่ๆเลย

 

เสียงกรี๊ดและตะโกนแซวจากด้านล่างมีมาเป็นระยะๆ ผมดึงมือช็อคออกตามบทที่วางไว้

 

เราจะเชื่อนายได้ยังไงวะปีเตอร์ เราอยู่ข้างนายมาตลอด แต่นายไม่ฟังเราเลยสักนิด

 

ต่อไปจะฟังแล้ว...จริงๆนะครับแค่กอดตอนแรกก็ได้ยินเสียงกรี๊ดจากคนดูเยอะพออยู่แล้ว แต่พอไอ้ช็อคพูดมีหางเสียงว่าครับเสียงกรี๊ดมันก็ดังขึ้นอีกระลอก

 

ชอบปีเตอร์แพนพูดครับ

 

คุณเงาเขินจนหูแดงแล้วจ้าาาา

 

เอออยากกรี๊ดก็กรี๊ดเลยเพราะบทต่อไปคนข้างล่างคงกรี๊ดกันฉิบหายวายวอด และมันก็เป็นอย่างที่ผมคาดจริงๆ

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ช็อคเมลลลลลล

 

หนักไหมล่ะมึง อยากเสนอเอง สมน้ำหน้าผมยิ้มแล้วใช้มือคล้องคอมัน สคลิปในส่วนนี้ตอนแรกพี่เดียร์จะให้แค่จับมือเท่านั้น แต่ไอ้ช็อคดันเสนอให้อุ้มผม พี่เดียร์ก็ถามแล้วว่าไหวไหมหนักหรือเปล่า ไอ้คนหน้าด่านก็ดันตอบกลับไปด้วยใบหน้านิ่งๆว่าผมชิน จนเวลาซ้อมถึงฉากนี้ทีไรก็โดนล้อตลอด

 

ไม่หนักเลยเหอะผมพยักหน้าแล้วพยายามทำตัวหนักๆให้ไอ้คนที่บอกไม่หนักมันรู้สึก

 

กลับมาอยู่ด้วยกันนะ...อยู่ด้วยกันตลอดไปเลยนะเมล

 

เฮ้ยยย ต้องเงาดิช็อคผมพูดออกไมค์เสียงดังพร้อมๆกับเสียงหัวเราะและเสียงกรี๊ดจากคนดู

 

ฮ่า ฮ่า ขำว่ะ ไปเรียกเงาว่าเมลเฉยยยยยยย

 

กูว่าความในใจของช็อคเองมากกว่า

 

นั่นแหละกลับมาอยู่ด้วยกันนะคุณเงาช็อคกลับมาพูดบทตัวเองครั้งสุดท้าย มันยิ้มเขินๆเพราะเมื่อกี้คงหลุดเรียกชื่อผมจริงๆ

 

ครับคุณปีเตอร์แพน...ผมพูดบทตัวเองครั้งสุดท้ายคือการตอบตกลงที่จะกลับมาเป็นของเงาปีเตอร์แพนเหมือนเดิม ผ้าม่านค่อยๆเลื่อนลงมาปิดฉากหลัง แต่ก่อนที่ผ้าม่านจะปิดฉากเสร็จช็อคมันก็พูดอะไรบางอย่างออกมาจนเสียงกรี๊ดด้านนอกดังลั่น

 

รักมึงจัง...แน่นอนว่าคำๆนี้ที่ไอ้ช็อคพูดออกมาก็ไม่มีในบทอีกเหมือนกัน

 

มึงนี่มันน่าขย้ำจริงๆเลยยยยยย

 

จะรออะไรล่ะ อยากให้ขย้ำจะแย่เกลียดที่สุดก็เห็นจะเป็นการเลียริมฝีปากด้วยสายตายั่วยวนของมัน

 

 

ไม่รู้ว่าผมจะรอดเงื้อมมือของไอ้ช็อคไปได้อีกสักกี่วัน

 

แต่ที่แน่ๆขอเวลาทำใจและศึกษาเรื่องพวกนี้ก่อน

 

ไม่งั้น...คนที่ปางตายคงเป็นผม

 

เออไง รู้โว้ยว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานะไหน เพราะคนอย่างผมคงไม่มีแรงอะไรไปกดคนอย่างมัน

 

 

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>TBC

เรื่องนี้มี 21 ตอน + ตอนพิเศษอีก 1 ตอนนะคะ แน่นอนว่าสิ่งที่ทุกอยากเห็นคือเขาจะได้กันไหมก็รอดูในตอนพิเศษ 55555555

สุดท้ายนี้ ขอบคุณที่เดินทางมาด้วยกันนะคะ

ขอบคุณแรงบันดาลใจดีๆจากที่คุณก็รู้ว่าใคร ส่วนใครที่ยังไม่รู้หรือไม่แน่ใจอ่านตอนนี้คิดว่าน่าจะรู้ 555555555

จบเรื่องนี้แล้วอาจจะพักไปนานๆ เพราะการแต่งนิยายของออนเป็นการแต่งเพื่อความสนุก สบายใจ ช่วงนี้งานยุ่งมากสิ้นปีจะปิดงบ สัมนาเยอะแยะ ติดลูกค้ามากมาย ก็แบบเป็นคนทำงานอ่ะน้อ  แต่ท้ายสุดก็ยังรักในการแต่งนิยายอยู่ดี จริงๆถ้าพูดกันตามตรงออนอยากกลับไปแต่งดราม่าโดยใช้นามปากกาเดิมนะ ซึ่งเอาแน่เอานอนไม่ได้เพราะพอมาแต่ง feel good แล้วความรู้สึกมันสนุกมากกว่าแต่ดราม่าคือชีวิต ชอบมาก 55555

ขอบคุณคนอ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านและเม้นนะคะ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็ดีใจที่ทุกคนอินไปกับ #ช็อคเมล เลิฟฟฟฟฟ

 

ส่วน นิยาย My shipper มีขายตามร้านหนังสือทั่วไป B2S ซีเอ๊ด และในเว็บ สนพ. หาซื้อง่ายมาก แล้วยังไงออนจะมาแจ้งข่าวเรื่อยๆน้าาาา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.124K ครั้ง

5,072 ความคิดเห็น

  1. #5039 Saguramio (@Saguramio) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 17:05

    บทละครในตอนนี้ตัวละครหญิงไม่มีความหมายอีกต่อไป5555+
    #5039
    0
  2. #5030 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:40
    ชัดเจนมากช็อก
    #5030
    0
  3. #5010 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 22:19
    น่ารักมากกกกก
    #5010
    0
  4. #4963 Mariko_k (@Mariko_k) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 21:42
    น่ารักกก
    #4963
    0
  5. #4950 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 10:40
    นอกบทไปไกลมากก55555
    #4950
    0
  6. #4919 t__jinhwi (@ten_wrsr) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:57
    ช็อคแม่งหลุดบท โอ้ยยยยยน่ารักกกกก
    #4919
    0
  7. #4913 GOT-MarkBam (@Angle-2358) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:07
    เขินว้อยยยยย
    #4913
    0
  8. #4900 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 13:51
    ช็อคใจนายมันได้ว่ะ55555555
    #4900
    0
  9. #4874 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 10:03
    น้องงงง!! แหมช็อคค5555555
    #4874
    0
  10. #4775 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 11:50
    เขินนนนนนนน
    #4775
    0
  11. #4749 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 19:47

    คือช็อคคคคค ><

    #4749
    0
  12. #4673 Ppjk0109 (@Ppjk0109) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 14:09
    สู้ๆนะคะ ขอบคุณที่เสียสละเวลาว่างอันมีค่ามาแต่งนิยายดีๆให้เราอ่าน
    #4673
    0
  13. #4619 BbeamRtnk (@BbeamRtnk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 12:26
    ฟินเวอร์
    #4619
    0
  14. #4552 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 18:59
    อร๊ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆฟินนนนนนนนน
    #4552
    0
  15. #4464 PuayPuayPloy (@PuayPuayPloy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 14:02
    กรี๊ดดดดดดด
    #4464
    0
  16. #4384 Wilnot (@Wilnot) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 16:34
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนน ไม่ไหวแล้ว เขินจนตาลายไปหมด@//@
    #4384
    0
  17. #4367 Jeedreed (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 20:15

    โอ้ยยยยยยยยมาร์คมีนนนนนนนนงื้ออออออิ

    #4367
    0
  18. #4360 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:33
    อ่านเพลินอ่านแล้วเขิลทุกทีน่าร้ากกกกแงงง
    #4360
    0
  19. #4359 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:32
    อ่านเพลินอ่านแล้วเขิลทุกทีน่าร้ากกกกแงงง
    #4359
    0
  20. #4329 areerat05143 (@areerat05143) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 23:44
    อ่านไปเขินไป
    #4329
    0
  21. #4290 Na mw_svt. (@Nanae123) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 13:16
    เขินจารุบงงง
    #4290
    0
  22. #4201 11:10 (@yellyblank) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:44
    อย่าเพิ่งปิด งือออTT
    #4201
    0
  23. #4176 Gpmillo (@chanyeol2000) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:32
    มาร์คมีนมากกก กรี้ดดดด
    #4176
    0
  24. #4078 ThkTheks (@ThkTheks) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 09:19
    โอ้ยยยยย นอกบทออกสื่อไปอี๊กกกก น้องงงงงง
    #4078
    0
  25. #4042 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 10:32
    พี่ช็อคชัดเจนสุดๆไปเลย
    #4042
    0