(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 9 : 05 : CAGE -House of Cards-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    14 มี.ค. 59

Title: Cage

Cast: BTS

Pairing: yoonmin ( yoongi x jimin )

Genre: AU

Rate: NC

Inspiration: OUTRO: House of Cards/BTS





Note: I surrender, this cage, this love is sweet and crazy .

Full part: v

            @kolevf_  you know what I mean




0





เขาภาวนา



ขอให้มันเป็นความใคร่


เพียงความปราถนา


เพียงเพราะแอลกอฮอล์ที่กำลังสูบฉีดอยู่ทั่วโลหิต


ขอให้มันเป็นอะไรก็ได้




ที่ไม่ใช่ความรัก



.




1




เช้าวันนี้เขาลืมตาตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกดิจิตอลจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่หัวเตียง



มันดำเนินแบบนี้ซ้ำๆทุกวัน



ผ้าปูที่นอนของเขายับยู่ยี่ เปรอะคราบความใคร่ที่ปลดเปลื้องอย่างดุเดือด ตามตัวของเขาเต็มไปด้วยรอยรักจากใครบางคนที่ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว อันที่จริง... เขาคนนั้นไม่เคยอยู่จนถึงเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้น



บางทีจีมินก็คิดว่ามันคือความฝัน



แต่ความเจ็บปวดและสิ่งที่ยังคั่งค้างอยู่ในตัวเขาบอกให้รู้ว่ามันคือความเป็นจริง



.



“ไง วันนี้มาสายนะ เมื่อวานไปต่อกับใครมาไม่ทราบ” จีมินมีอาชีพเป็นช่างกล้องมืออาชีพ รับงานตามนิตยสารและทำสกู๊ปท่องเที่ยวบ้างเป็นบางโอกาส นอกเหนือจากเวลาดั่งกล่าวเขาเองก็เป็น ‘มาสเตอร์นิม’ ของสมาชิกแฟนคลับของบังทันโซนยอนดัน --ชูก้า-จองกุก



สำหรับเขาแล้วมันเป็นงานอดิเรก จีมินไม่ได้บ้าบินตามเหมือนมาสเตอร์นิมคนอื่นที่ไปทุกงาน สำหรับเขามันจะเกิดขึ้นเฉพาะเวลาที่ว่างเท่านั้น



“คนเดิม”



คิม แทฮยองเป็นเพื่อนที่มาเจอกันตอนทำแฟนไซต์ด้วยกัน แฟนไซต์ ชูก้าและจองกุกค่อนข้างได้รับเป็นที่นิยมเพราะมีการถ่ายภาพที่ไม่เหมือนใคร คิมแทฮยองเองก็มีอาชีพเดียวกับเขา แต่มันเป็นช่างภาพแนวศิลปะจ๋า นั่นทำให้มันต่าง



จะบอกว่าพวกเขาเป็นศิลปินก็ได้



“ไหนบอกว่าจะเลิกไง”



ไม่ตอบคำถามของแทฮยองแต่หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด เพราะพวกเขาเป็นผู้ชายทั้งคู่ท่ามกลางมาสเตอร์นิมที่เป็นผู้หญิงทำให้ไม่ได้ถูกสนใจอะไรมากนัก ไปสนามบินก็แค่บางโอกาสเท่านั้นด้วย



“อ๊ะ ชูก้ากับจองกุกออกมาแล้วนี่ อ่าาา จองกุกน่ารักจังเลย” เสียงของใครสักคนดังขึ้นทำให้เขาทั้งคู่หันไปมอง แทฮยองที่มีกล้องอยู่ในมือก็รัวถ่ายภาพตามสัญชาตญาณ



พี่รองและน้องเล็กของบังทัน



ชั่วครู่เดียวที่ชูก้าหันมาสบตากับจีมิน ดวงตาคู่นั้นฉายแววบางอย่างก่อนจะกลับเป็นปกติ



จีมินจ้องมองดวงตานั้น แล้วก็พ่นควันออกมาจนมันบดบังสีดำสนิทในแววตาของอีกฝ่ายเสียสิ้น




.






มันกลับมาจบแบบเดิมๆ






แรงปราถนาทะยานไปจนสิ้นสุด แต่ยุนกิก็จุดมันขึ้นมาอีกครั้ง



มันคือบ้านที่สร้างจากไพ่อ่อนบาง



ยุนกิสร้างมันครั้งแล้วครั้งเล่า



ทำลายมันหนึ่งร้อยครั้ง จากนั้นก็สร้างมันขึ้นมาอีก



ไม่รู้เมื่อไหร่ที่ไพ่เหล่านั้นถูกก่อร่างจนเสร็จสมบูรณ์ในใจของจีมิน



ไม่รู้ว่าอีกกี่ครั้งที่มินยุนกิจะทำลายมัน



อาจเป็นร้อย หรืออาจเป็นพันครั้ง



.



จีมินทิ้งตัวลงกับผ้าปูที่นอนสีขาวซึ่งยับเยิน มองร่างโปร่งที่กำลังสวมเสื้อผ้าอย่างใจเย็น ยุนกิไม่ได้เขินอาย พวกเขาเห็นตัวตนที่แท้จริงซึ่งกันและกันมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว



เสียงโทรศัพท์ทำให้มือขาวที่กำลังติดกระดุมชะงัก



“ฮัลโหล จองกุก?”



.


“อ่า พี่ออกมาข้างนอก กินเหล้ากับเพื่อน”



“ไม่เมา เดี๋ยวจะกลับแล้ว ถ้าหนูเหนื่อยก็นอนไปก่อนเลย”


.


“ถ้าง่วงก็ไม่ต้องรอพี่นะ เด็กดี...”



“ครับ รักนะครับ”



“เดี๋ยวพี่กลับไปกอดเรานะ”



.




อย่างที่บอกว่าพวกเขาสัมผัสกันครั้งแล้วครั้งเล่า



แต่มันไม่ใช่ ไม่เคย ไม่แม้แต่จะใกล้เคียง...



กับคำว่ารัก



.



“พี่ไปแล้วนะ จีมิน” หลังจากแต่งตัวเสร็จยุนกิก็เดินไปเปิดตู้เย็นกระดกน้ำทดแทนจำนวนที่เสียไป เขาไม่ได้ยี่หระอะไรเพราะจีมินเป็นแค่คู่นอน... คู่นอนที่ยุนกิแน่ใจว่าจะไม่นำพาปัญหาต่างๆมาให้เขา ไม่ว่าจะเรื่องโรคหรือว่าเรื่องข่าวฉาว



“อื้อ...” จีมินหลบซ่อนความรู้สึกของเขาไว้ได้แนบเนียนเสมอ 



“อย่าลืมของละ พรุ่งนี้บินไม่ใช่หรอไง” เขาหมายถึงบินไปเล่นคอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น



“อือ ถ้าลืมก็เอาไปให้สิ คราวนี้นายก็ไปนี่” 



“ก็ไป แต่คงไม่ได้เจอกันมั้ง”



“หรอ งั้นไว้ว่ากันละกัน”



ยุนกิกลับไปแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและกลิ่นของความใคร่อยาก จีมินซุกตัวลงกับผ้าห่มที่มีกลิ่นของอีกฝ่ายติดอยู่



จากนั้นเขาก็สวดภาวนา



ขออย่าให้มีความรักเกิดขึ้นระหว่างเขาและยุนกิเลย




.




“วันนี้ถ่ายได้เยอะนี่” แทฮยองว่าระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเช็ครูปงานของวันนี้ เป็นเวลาดึกแล้วหลังจากเลิกงานทำให้ร้านราเมงใกล้โรงแรมไม่มีคนเท่าไหร่ แฟนคลับต่างกลับกันไปพักผ่อน เหลือแต่พนักงานออฟฟิศที่เพิ่งเลิกงานกะดึกเท่านั้น



“อือ ของจองกุกเป็นไงอ่ะ” เขากับแทฮยองแยกส่วนรับผิดชอบชัดเจนว่าใครจะถ่ายใคร นั่นทำให้การหันมุมกล้องเป็นไปอย่างสะดวกและไม่ชนกัน



“ก็ดี น้องน่ารักเหมือนเดิม”



จอนจองกุกน่ะ... น่ารัก เพราะเป็นเด็ก แม้จะมีความดาร์กตามประสาไอดอลแต่ก็ยังน้อยเมื่อเทียบกับพี่ๆ ดวงตาสีดำกลมโตและฟันกระต่ายทำให้เจ้าของใบหน้าน่าเอ็นดูและเป็นที่รักของคนทั้งแฟนด้อม แน่นอนว่าของจีมินด้วย



จองกุกน่ะ... น่ารัก ใครๆก็รักจองกุก


แต่คนที่เด็กคนนั้นรัก... ก็มีเพียงแค่คนๆเดียวเท่านั้น



จีมินรัก และก็ทำร้ายความรู้สึกของเด็กคนนั้นไปพร้อมๆกัน



ยุนกิรักจองกุกมาก ทะนุถนอมอีกฝ่ายราวกับจองกุกเป็นตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่พร้อมจะแตกสลายได้อยู่เสมอ เขาเอาใจใส่ ตามใจ รักแล้วก็โอ๋จองกุก แต่ยุนกิก็เป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้นที่มีความใคร่ ความดำมืดซุกซ่อนอยู่ที่ซอกหลืบที่ลึกที่สุดในหัวใจเฉกเช่นเดียวกับคนทั่วไป



นั่นคือที่ของจีมิน



ความโกรธเกรี้ยว ก้าวร้าว ความอยากระบายกับใครสักคน มันคือที่ของจีมิน



มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้จีมินได้มีพื้นที่เป็นของตัวเองในหัวใจของยุนกิ



.



“ทะเลาะกับจองกุกมารึไง”



ตีสองแล้วแน่นอนว่าอีกฝ่ายก็ยังไม่หลับไม่นอน จีมินพักโรงแรมเดียวกับศิลปิน และตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในห้องของจีมิน โชคดีที่เขาจองห้องแบบมีส่วนห้องนั่งเล่นและห้องนอนจึงทำให้ไม่รบกวนแทฮยองที่กำลังหลับอยู่



“อือ”



ยุนกิดูเหน็ดเหนื่อย แน่ละ... อีกฝ่ายทั้งร้องทั้งเต้น แล้วพรุ่งนี้ก็ยังมีคอนเสิร์ตอีก จีมินเดินไปหยิบเครื่องดื่มวิตามินที่ซื้อเอาไว้มาจากตู้เย็น ส่งมันให้คนที่รับไปเปิดดื่มอย่างเคยชิน



“ขอบใจ”



เขาเดินเข้าไปถอดถุงเท้ารองเท้าให้คนที่นอนเอนกายอยู่ที่โซฟา ที่จริงยุนกิไม่เคยขอให้เขาทำแบบนี้ แต่จีมินกลับทำมันอยู่เสมอ 



“วันนี้ถ่ายรูปได้เยอะมั้ย” ยุนกิหลับตา ปล่อยให้จีมินใช้สำลีชุบที่ลบเครื่องสำอางเช็ดทั่วไปหน้าที่ถูกแต่งเติม ในส่วนอายไลเนอร์จีมินใช้คัตตอนบัทค่อยเช็ดกว่าส่วนอื่นเพราะส่วนตาเป็นส่วนที่บอบบาง



“ก็เหมือนเดิมแหละ”



“หึ ไม่เบื่อรึไง ฟังเพลงเดิมๆ เต้นก็แบบเดิมๆ” ขนาดยุนกิเป็นคนร้องเองบางทียังเบื่อเลย



“ไม่นี่”



ลบเครื่องสำอางเสร็จแล้วเขาก็เอาผ้าขนหนูชุ่มน้ำอุ่นประคบลงไปบนหน้าขาวซีด



“นายนี่ก็อดทนดีนะ”



ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคำว่า ‘อดทน’ ของมินยุนกิหมายถึงเพลง หรือว่าเรื่องอื่นกันแน่



“ถ้าเบื่อเดี๋ยวก็บอกเองแหละ”



ระหว่างพวกเขาไม่มีการผูดมัดอะไรอยู่แล้ว มันเป็นเหมือนวันไนท์แสตนที่เพิ่มจำนวนคืนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่สุดท้ายที่ข้างนอกนั่นก็เป็นเพียงแค่คนแปลกหน้า



ยุนกิฟังคำนั้นแล้วก็หัวเราะหึ ค่อยๆหรี่ดวงตาจนมันปิดสนิท แล้วหลับไปในที่สุด



จีมินถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์ของอีกฝ่ายมาชาร์จให้ เห็นข้อความที่จองกุกส่งมาแล้วก็กดปิดหน้าจอนั้นไป



‘พี่ยุนกิ จองกุกขอโทษ... จะไม่งี่เง่าอีกแล้ว’



แน่นอนว่ามินยุนกิก็จะใจอ่อนเหมือนทุกครั้ง





2





 ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะดำเนินต่อไปได้นานแค่ไหน



หากเปรียบความมั่นคงของคนเราเป็นแก้วที่มีน้ำอยู่ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็คงเป็นแก้วที่สั่นสะเทือนอยู่ตลอดเวลา



จอนจองกุกไม่ใช่คนโง่



รู้... รู้มาตลอดว่าอีกฝ่ายมีคนอื่น แต่ตราบใดที่อีกฝ่ายนั้นพอใจจะอยู่ในที่ของตัวเอง จองกุกก็จะไม่พูดอะไร จะทำตัวเป็นเด็กที่ของยุนกิตลอดไป



เขารู้ รู้ดีว่าสำหรับยุนกิ เขาคือที่หนึ่ง


แต่รู้มั้ย?



บางครั้งคนเราก็ไม่ได้อยากเป็นที่หนึ่ง หากนั่นจะหมายความว่าจะมีที่สอง...ที่สามตามมา



จองกุกนับถือความอดทนของใครคนนั้น



ปีกว่าแล้วละมั้ง



บางทีเขาก็คิด... ถ้าอีกฝ่ายไม่รักยุนกิมาก ก็อาจจะแปลได้ว่าไม่รักเลย



แล้วไม่รักกับรัก เส้นบางๆของมันถูกกั้นไว้ที่ไหนกัน



เขาใคร่ครวญกับมันมานาน แต่ก็ไม่เคยได้คำตอบ




.




“นี่คุณปาร์ค จีมิน จะเป็นตากล้องประจำวันนี้ค่ะ”



การถ่ายบังทันโซนยอนดันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับจีมิน มันง่าย ง่ายมาก เพราะคนที่ตามอยู่อย่างเขามักจะรู้ดีกว่าใครคนไหนเหมาะกับมุมไหน ต้องยิ้มแบบใดถึงจะออกมาดูดี



“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เขายิ้มอย่างสุภาพ ซุกซ่อนความรู้สึกในใจไว้อย่างแนบสนิท



Love is sweet and crazy



คนเซ็ปของการถ่ายภาพในวันนี้ แบรนด์เสื้อผ้าแนวสตรีทบอยกำหนดไว้อย่างนั้น



ผ่านไปเซ็ทแล้วเซ็ทเล่า แน่นอนว่ามันผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว ราบรื่นและยอดเยี่ยม



“คุณจีมินเก่งจังเลยนะครับ” ซอกจินพูดเมื่อได้เห็นตัวอย่างภาพ ขนาดไฟล์สดที่ยังไม่ได้ผ่านการรีทัชยังสื่ออารมณ์ได้ดีขนาดนี้ เมื่อเอาไปแต่งสีแล้วจะดูดีขนาดไหน



“ไม่หรอกครับ อาจเพราะนี่เป็นแนวที่ผมถนัดด้วยละ”



เขาว่า หยุดมองภาพที่ยุนกิโอบไหล่จองกุกจากทางด้านหลัง มันดูเหมือนไม่มีอะไรแต่เหมือนบางอย่างจะพุ่งเข้ามาทิ่มแทงหัวใจของเขา



“ภาพนี้ใช้ได้เลยนี่” พูดกับตัวเองแล้วก็ยิ้ม บางทีมันอาจจะได้ขึ้นเป็นโปสเตอร์



ภาพต่อมาเป็นภาพเดียวของยุนกิ อีกฝ่ายกำลังยืนเอาเสื้อยีนส์พาดไหล่ตามสไตล์ของตัวเอง มันเป็นภาพที่แฟนคลับได้เห็นบ่อยๆ



“ภาพนี้นายแสดงสายตาได้ดีเลยนี่ยุนกิ” ซอกจินชมอีกครั้ง คนในรูปยักไหล่พลางบอกว่าฟลุ๊ค อาจเพราะคนหลังเลนส์เป็นจีมิน ยุนกิคิดอย่างนั้น



ดวงตาคู่นั้นมองมาราวกับจะเผาไหม้ เปี่ยมไปด้วยความลึกล้ำเหมือนใต้มหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง ความปราถนา และ... ความรักอย่างนั้นหรอ



มันเป็นครั้งแรกที่จีมินนึกกลัว



กลัวบ้านที่สร้างจากไพ่จะล้มครืนเพราะความสั่นไหวในหัวใจของเขา




.




มันเป็นอีกครั้งที่เขาทั้งคู่ต่างพากันไปถึงฝั่งฝัน เพียงแค่คราวนี้ยุนกิไม่ได้ผละออกไปอย่างทุกที



จีมินไม่ได้เอ่ยทัก อาจเพราะยุนกิกำลังทำหน้าใช้ความคิดบางอย่าง อีกส่วนหนึ่งก็กลัวว่าถ้าทักไปแล้วอีกฝ่ายจะเร่งรีบไปเหมือนทุกครั้ง



อ่า... อะไรกัน นี่เขากำลังคิดจะรั้งอีกฝ่ายอย่างนั้นหรอ



“คิดอะไรอยู่” นิ้วเรียวขาวแตะลงที่ข้างแก้มของเขา หน้าเห่อร้อนขึ้นโดยไม่รู้ตัว



“เปล่า”



“โกหก”



“ถ้าโกหกแล้วจะทำไม”



“ยั่วโมโห?”



“เปล่า แค่ถาม”



จีมินแทบไม่ได้คิดอะไรเลยเมื่อได้คุยกับยุนกิ อีกฝ่ายเองก็เช่นกัน เพราะระหว่างพวกเขาเป็นอย่างนี้ เราไม่เคยตั้งคำถามและพยายามหาคำตอบจากการกระทำของอีกฝ่าย ดังนั้นจึงไม่เคยนึกถึงผลที่จะตามมา



ระหว่างพวกเขาที่จริงมันไม่มีอะไรเลย หากจะมีอะไรซักอย่างมันก็คงเป็นเพียงแค่เกมส์



ที่ใครรักอีกฝ่ายหนึ่งก่อนก็มีเพียงแต่จะพ่ายแพ้


เหมือนวางหมากเพียงตัวเดียวก็พ่ายทั้งกระดาน



.



ความรักเป็นสิ่งที่หอมหวานแต่ในขณะเดียวกันก็บ้าคลั่งราวกับเพลิงพิโรธ



เวลาล่วงเลยไปในทุกวัน มีเพียงตัวเขาที่แหลกสลายอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า



คนอื่นบอกว่ามันจะดีขึ้น



ไม่วันนี้ก็วันหน้า



แต่จีมินกลับคิด ว่าตราบใดที่เขายังวิ่งวนอยู่ในวงกตนี้ ก็คงจะไม่มีทางออก




.







เขารู้ว่าสักวันมันจะมาถึง



และมันก็มาถึง




“พี่บอกจองกุกไปแล้ว”



ยุนกิไม่ชอบเห็นน้ำตาของของกุก ยิ่งรู้ว่ามันมาจากตัวเองก็ยิ่งไม่ชอบ อีกฝ่ายบอบบางราวกับแก้ว ยุนกิอยากรัก อยากถนอม แม้จะทำผิดก็ตาม อย่างไรเรื่องที่เขารักจองกุกก็เป็นเรื่องจริง



“พี่คงไม่ได้มาเจอนายอีก”



“ครับ”



พวกเขาไม่ได้พูดอย่างอื่นกันอีก เพียงกอดร่ำลากันและครั้งนี้มันคือการลาจาก จีมินไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้รั้งยุนกิไว้ เพียงรับสัมผัสจุมพิตจากอีกฝ่ายเท่านั้น พวกเขากอด มันรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เมื่อเสร็จสิ้นแล้วจีมินไม่ได้ออกไปส่งอีกฝ่ายที่หน้าประตู



เขาไม่ได้อวยพรให้อีกฝ่ายรักกันด้วยดี อันที่จริงมันว่างเปล่า ขาวโพลนไปหมด



เขามองแผ่นหลังใต้แจ็กเก็ตเป็นครั้งสุดท้าย




เมื่อเสียงประตูปิดลง ทุกอย่างในใจของเขาก็ล้มครืน



เป็นเขาเอง ที่พ่ายแพ้ให้กับเกมส์รักในครั้งนี้





3




แต่ยุนกิยังคงวนเวียนอยู่ในชีวิตเขา จีมินไม่ได้ล้มเลิกการติดตาม ยังคงซื้ออัลบัมของอีกฝ่าย ฟังเสียงที่ตอนนี้คงจะไม่ได้ฟังมันครางหอบยามที่ทั้งคู่มีเซ็กส์กันอีก มันจบ จบอย่างง่ายดายอย่างที่ตกลงกัน



“ตัวสุดท้ายแล้วนะ จีมิน” แทฮยองกอดอก มองจีมินที่กำลังหนีบแท่งสีขาวในมือเป็นมวนที่สามของตอนเช้า 



แน่นอนว่าเขารู้ดีทุกอย่าง แต่ก็เคารพการตัดสินใจของจีมินมาตลอด และคนที่เลือกก็ต้องยอมรับผลด้วยตัวเอง



จีมินเป็นคนเข้มแข็ง



“อือ”


สูดเข้าจนเต็มปอดแล้วถึงทิ้งลงกับตะแกรงท่อระบายน้ำ จีมินหยิบกระเป๋ากล้องขึ้นมาสะพาย



เพราะชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไป



.




มันผ่านมาสามเดือนและจีมินไม่ได้เดทกับใครอีก



ไม่ได้เดทไม่ได้หมายถึงการที่เขาจะไปมีเซ็กส์กับใครคนอื่น มันหลายต่อหลายครั้งที่เขา ‘พยายาม’ จะใช้ความใคร่ของชายอื่นเข้ามาเพื่อกลบบางสิ่งในใจ มันเป็นที่สิ่งยากจะพูดและอธิบาย เพียงหลับตาลง แล้วก็ลืมตาตื่นอีกครั้งเพื่อคนพบว่าตัวเองแหลกสลาย พังทลายลงทุกวัน



อ่า... พัง จะว่าอย่างนั้นก็ได้



ใครสักคนที่ได้มาคงกลับไปแล้ว จีมินลุกขึ้นชันเข่าพลางกอดร่างกายของตัวเอง พยายามส่งความอบอุ่นไปให้ถึงหัวใจที่ด้านชา



หวังเพียงอย่างนั้น



หากเพียงวันนั้นเขากล้าเอ่ยปากรั้งยุนกิไว้ แล้วอีกฝ่าย... จะไม่ไปจากเขาหรือเปล่า




.



ร่างโปร่งใส่ชุดเสื้อเสวตเตอร์ไหมพรมสีเทาอ่อนเดินคู่ไปกับแทฮยองในตึกของค่ายบิ๊กฮิต จีมินเปลี่ยนสีผมเป็นสีอ่อนในรอบหลายเดือน และเขาพอใจกับมันไม่น้อย


ทางค่ายหลังจากเห็นภาพที่ออกมาก็ติดต่อให้เขาให้เป็นช่างภาพสำหรับการถ่ายภาพสำหรับคัมแบคครั้งต่อไป แน่นอนว่าเขาได้พาแทฮยองมาด้วยเพราะสำหรับจีมินและแทฮยอง ทั้งคู่เป็นมากกว่าแขนขา มองตาก็รู้ใจว่ากำลังทำอะไร




“นั่งก่อนสิครับ คุณจีมิน คุณแทฮยอง”



แนะนำตัวแล้วก็นั่งลงที่ห้องประชุม สมาชิก เมเนเจอร์และพีดีต่างอยู่กันพร้อม วันนี้เป็นการบรีฟงานเพื่อให้เห็นสโคปทั้งหมด คอนเซ็ปของเพลง เครื่องแต่งกาย เพื่อให้เขาและแทฮยองกลับไปศึกษาว่าควรจะถ่ายมันออกมาให้เป็นยังไง



ยุนกิมองจีมิน



ร่างเล็กดูผอมลงไปจากครั้งสุดท้ายที่เจอกัน จีมินเปลี่ยนสีผม มันช่างเข้ากับเสวตเตอร์สีเทาอ่อนนั่นมาก ดวงตาคู่คมที่กรีดอายไลเนอร์บางๆผิดปกติทำให้ยุนกิยิ้ม



น่ารัก



บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าหลังจากที่เลิกรากับจีมินไปชีวิตของเขาจะเรียกว่าพังก็คงไม่ผิด เขายังคบกับจองกุกอยู่ แต่ในใจก็ยังคิดถึง คิดถึงจีมินเสมอมา ทั้งที่เป็นคนลั่นวาจาไว้ตั้งแต่แรกแล้วแท้ๆ



แต่เขามาไกลเกินกว่าจะย้อนกลับ



ดวงตาสีดำสนิทหรี่ตาลงมองเมื่อเห็นจีมินก้มหัวคุยกับผู้กำกับจนเสื้อนั้นแทบหลุดออกจากไหล่บาง เขามองไปที่กระดูกไหปลาร้า จดจ้องร่องรอยสีกุหลาบบนตัวอีกฝ่ายแล้วในใจก็ยิ่งขุ่นมัว



เขาไม่ได้แปลกใจ เปล่าเลย



เพียงแต่...





“ผมกับแทฮยองคิดว่าตัวเนื้อเรื่องเองก็ดีอยู่แล้ว แต่เรื่องพร็อปกับของประกอบฉากอาจจะต้องเติมอีกหน่อย เดี๋ยวพวกเราจะลองไปหาข้อมูลแล้วทำแพลนเสนออีกครั้ง คิดว่าซักอาทิตย์ก็น่าจะได้นะครับ”



จีมินไม่ได้เอาเรื่องส่วนตัวมาปะปนกับเรื่องงาน 


คิดแล้วก็ขำ ชื่นชมตัวเองที่สร้างภาพได้ดีเหลือเกิน


การพบอีกฝ่ายในวันนี้ มันก็เหมือนกับ การที่คิดว่าตัวเองเดินมาได้ไกลแล้ว แต่ที่จริงเรายังอยู่ที่จุดเดิม




เพียงครู่เดียวที่ดวงตาของทั้งคู่สบกัน



จีมินไม่อยากจะคิดเลย



ว่ามันจะมีความรักเกิดขึ้นจริง






4





ชั่วขณะหนึ่งที่ยุนกิคิด



อยากจะมีจีมินอยู่ในชีวิตของเขาตลอดไป




5



จีมินลืมตาก็พบว่าตัวเองอยู่คนเดียวอีกครั้ง



ยุนกิคงจะไปแล้ว



แต่




จีมินไม่ได้ถามต่อว่าทำไมอีกฝ่ายถึงปรากฎตัวต่อหน้าเขาในเวลานี้



ภาพของอีกฝ่ายชัดเจนกว่าทุกครั้งที่เคยพบเจอ




ยุนกิได้สร้างบ้านจากไพ่ใบน้อยนั้นขึ้นมาอีกครั้ง และจีมินรู้ ว่าแม้มันจะพังทลายลงไปอีก แต่มันจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป



พวกเขาไม่สามารถปฏิเสธมันได้อีกแล้ว




.





6





หงุดหงิด



“เป็นไรวะพี่” นัมจุนหันมาถาม เตือนให้ยุนกิทำหน้าดีๆระหว่างแจกลายเซ็นให้กับแฟนคลับที่ประเทศญี่ปุ่น ปกติเวลาเป็นชูก้ายุนกิมักจะยิ้มแย้มและทำตามที่แฟนๆบอกเสมอ แต่วันนี้กลับต่างออกไป


จองกุกเอียงหน้าลงมาซบกับไหล่ของคนรัก



“เป็นอะไรไป...”



ยุนกิสะบัดหัว มือขาวลูบหัวจองกุกก่อนจะบอกว่าไม่เป็นไร แล้วถึงหันกลับไปมองที่จุดเดิมอีกครั้ง



จีมินเดินต่อแถวแฟนคลับเข้ามา ทักทายสมาชิกบังทันอย่างคุ้นเคย เมื่อเดินมาถึงปลายโต๊ะก็ยื่นอัลบัมให้ยุนกิพร้อมโพสอิทที่แปะอยู่บนรูปซึ่งตัวเองเป็นคนถ่าย



tonight’s the night?



ยุนกิมองข้อความนั้นด้วยความลำบากใจ เขามีแพลนว่าจะพาจองกุกไปกินอาหารร้านอร่อยในคืนนี้ กลืนน้ำลายขณะเซ็นลายเซ็น จีมินไม่ได้คุกเข่าแต่โน้มตัวลงมาส่งยิ้มให้จนคอเสื้อสีขาวบางเปิดกว้างเห็นไปถึงไหนต่อไหน จีมินไม่ได้ใส่เสื้อทับด้านใน สายตาของเขาไปถึงหยุดอยู่ที่ยอดถันสีชมพูโดยอัตโนมัติ



และเขาก็ถอนหายใจในที่สุด มือจีมินยืนมือมา เขาก็เอื้อมมือไปจับ



เมื่อผละออกห่างก็รีบเอาคีย์การ์ดโรงแรมในฝ่ามือซุกใส่กระเป๋าเสื้อ เมื่อเด็กตัวร้ายสมความปราถนาก็เดินยิ้มลงไปจากเวที



มองตามคนตัวบางไปก็นึกหงุดหงิด สายตาของผู้ชายทุกคนจับจ้องไปที่คนของเขา ใครอนุญาตให้จีมินใส่เสื้อโป๊ๆแบบนั้นกัน เขาเห็นมาตั้งแต่งานเริ่มแล้ว



เด็กไม่ดีต้องถูกลงโทษ



คิดได้อย่างนั้นชูก้าก็แสยะยิ้มร้าย ทำให้แฟนคลับตรงหน้าเขาแทบจะเป็นลม




เขาไม่รู้หรอก ว่าความสัมพันธ์นี้มันจะจบลงอย่างไร



แต่เขาหยุดมันไม่ได้แล้ว



และไม่คิดจะหยุดมันอีกต่อไป



หันไปส่งยิ้มหวานให้จองกุก คนรักของเขากำลังใส่หูกระต่ายที่แฟนคลับให้มา มันช่างน่าเอ็นดูจนอดไม่ได้ต้องเอื้อมมือไปหยิกแก้มนั่นแรงๆ



ก้มลงที่ตรงหน้าตัวเองก็เห็นที่คาดผมหูแมว



อ่า... งั้นคืนนี้... ก็ให้ปาร์ค จีมินเป็นแมวน้อยของเขาแล้วกัน








END






ตัดออกแล้วสั้นมาก แนะนำให้ทนอ่านเต็มพาร์ทนะคะ ที่เดิม 5555555555
ฟัง House of Cards แล้วฟุ้งมาก ออกมามึนๆแบบนี้แหละ

อยากได้คอมเม้นจริงๆเพราะไม่เคยมั่นใจเลยว่าจะแต่งออกมาประหลาดมั้ย T____T


มันประหลาดอะ ฮา



ขอบคุณสำหรับคอมเม้นที่ผ่านๆมาด้วยนะคะ แง เกิน 100เม้น 1000 วิวแล้ว (500 วิวเป็นของเราเอง ฮา)
เป็นกำลังใจที่ดีมากเลยค่ะ



เรื่องหน้าเป็นคุณจิ้งจอกยุนกิค่ะ 55555555555 เด็กชายจีมินก็มาาาาาาาาาาาา


อย่าลืมติดแท็ก #luvstoryoonmin ให้หน่อยนะค๊าาา ใครหวีดในทวีต กำลังใจมากๆงือออออออออ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

2,912 ความคิดเห็น

  1. #2821 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 01:30
    หน่วงมากนานแต่จบน่าจะดีค่อยโล่งใจ ชอบอะ
    #2821
    0
  2. #2703 Yukime3424 (@SakawaraKeyjung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:36
    หน่วงมากเส่ออ่านแล้วเจ็บจี๊ด​มากเบย
    #2703
    0
  3. #2693 03am (@nookxoxo_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 11:47
    บาปตั้งแต่ย่อหน้าแรกจนถึงบรรทัดสุดท้ายได้ไง แต่ก็ชอบ ฮืออออ
    #2693
    0
  4. #2496 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:37
    จะว่าก็สงสารแต่ทำไมไม่เลือกสักทางล่ะ 55
    #2496
    0
  5. #2472 Whale.Girl.91 (@Prince_B) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 01:59
    เผ็ชชชชชชช พังเก่ง สร้างใหม่ก็เก่งฮืออออ
    #2472
    0
  6. #2303 MayKamon (@may-kamon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 07:36

    เพราะพี่ชูก้าคนเดียวเลย น้องๆวุ่นวายไปหมด ทำไงได้คนมันหล่ออ่ะนะ

    #2303
    0
  7. #2288 twynse (@twynse) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 16:36
    สงสารจกุก แต่ก็สงสารจีมิงแง้งงงง
    #2288
    0
  8. #2272 OKFangz (@2pmsister) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 18:11
    อ่านเต็มพาร์ทได้ที่ไหนคะ พอดีเพิ่งหลงมาอ่าน สนุกมากค่ะ
    #2272
    0
  9. #1855 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 01:18
    ชอบอะไรแบบนี้มากๆเลยให้ตายสิ อื่อ บางครั้งคำพูดกับร่างกายก็อาจจะสวนทางกัน
    การบอกลาครั้งสุดท้ายงั้นหรอ แต่มันไม่ได้เป็นผลเลยด้วยซ้ำไป ยิ่งทดแทนก็ยิ่งว่ามันเป็นไปไม่ได้
    เวลาสร้างบ้านขึ้นมาแล้วมันพังลงไม่รู้ว่าทนต่อไปในการสร้างครั้งต่อไปได้ไหม
    ไม่ว่าจะคนเดียวหรือว่าสองคน เพียงแต่ว่าการกลับมาสร้างในคราวนี้มันไม่ได้เหมือนเดิม
    ทั้งคู่รู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไรก็เท่านั้นความปรารถนา ความใคร่ และพื้นที่ตรงนั้น
    ฝ่ายนึงตักตวงไม่รู้จบสิ้น แบบนี้จีมินอ่าทำให้เขาอยู่ตรงนี้จนไม่อยากจะไปไหนทั้งกลางวันและกลางคืนเลยสินะ
    ฮื่อ ฟีลเหมือนหมอกอยู่รอบๆตัวแต่จับต้องไม่ได้แต่สุดท้ายก็กลายเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา แบบนี้สินะ
    จองกุกเองก็รู้ใช่ไหม ถ้าไม่ได้มากไปก็ต่างคนต่างอยู่กันไป ..
    #1855
    0
  10. #1655 MMMaRisa (@maridale) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 10:52
    ติดมากกกกก เราประทับใจมากทุกเรื่องเเถมจบ happy ending อีก เเต่ house of cards หน่วงไปไหมฮืออออ ไม่ไหวจริงๆ ใจช้ำมาก???? ปกติเราอ่านคู่อื่นวงอื่นมาตลอดนี่เป็น yoonmin เรื่องเเรกที่อ่านเเละดีต่อใจมากเลยอ่ะ ขอบคุณมาเลยนะคะไรท์ ภาษาเข้าใจดีมากเลยค่ะ สื่ออารมณ์ได้ดีด้วย ไม่คำคมเยอะจนอ่านเเล้วปวดหัว????
    #1655
    0
  11. #1148 chanyawholuvbts (@chanyawholuvbts) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:08
    ชอบตอนนี้ที่สุดแล้วค่ะะะ หน่วงเว่อออออ แอบเกลียดยุนกินะ จีมินเป็นตัวอะไรไม่รู้อะ เหมือนมันเป็นฟิคก้ากุก ที่มีจีมินเป็นเบื้องหลัง ฮ่า ฮ่า ฟีลตัวประกอบแรง แต่ชอบมากเลยค่ะ บรรยายดีเว่อ เราอ่านตอนดึกๆด้วยสภาพมึนๆเมาๆยังรู้เรื่อง ยังอินอะ 5555
    #1148
    0
  12. #1074 beeYouA (@lavansompot) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 00:13
    อ่านตอนแรกคือขมวดคิ้วเลย สงสารจีมินและแอบด่าพี่ก้าอยู่ในใจ555555 จนมาถึงตอนท้ายเท่านั้นแหละ อื้อหือ จีมินเธอมันร้าย ฮือออออ
    #1074
    0
  13. #1064 chanyawholuvbts (@chanyawholuvbts) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 12:46
    สงสารจองกุก แต่ชอบค่ะ ชอบความบาป หงึก
    #1064
    0
  14. #951 Bminepoy (@Poyb2uty) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 14:55
    ความสัมพันธ์ที่ไม่มีจุดจบ เจ็บปวดได้มั้ยนะ? เฮ้อ!!!
    #951
    0
  15. #885 T to the A N G ✦ (@thangxoxo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 15:57
    ฮือออ เขียนดีมากเลยค่ะ ชออออออบ~ ทั้งภาษาทั้งเนื้อเรื่องเลย แอบสงสารจงกุกแล้วก็สงสารจีมินด้วย ฮืออ เป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนจังเลยค่ะ แต่ชอบคาแรคเตอร์ของจีมินที่ไรท์สร้างขึ้นมามากอ่ะ ดูเป็นคนเข้มแข็งแต่ก็ไม่ใช่คนแข็งๆ ยังไงอ่ะ โง้ย~ พูดเองก็เด๋อเอง ฮ่าๆๆ แต่ชอบมากเลยค่ะ เพิ่งมาอ่านตอนนี้ตอนแรกเลย เดี๋ยวจะไล่อ่านตอนอื่นๆ ให้หมดเลย ฮ่าๆๆ
    #885
    0
  16. #884 bubibu (@bubibu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 08:06
    อมกกกกกกก ชอบมากเลย อ่านไปพารากราฟแรกรีบส่งไปหวีดกับเพื่อน แอบสงสารน้องกุก แต่ระหว่างยุนมินนี่มันเร้าใจดีไม่น้อย ไม่งั๊นคงไม่ติดใจกันขนาดนี้
    #884
    0
  17. #686 jimin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 13:23
    มีความหลงกันรุนแรงค่ะ

    สงสารน้องกุกหน่อยๆ ผลักไปให้พี่แทได้ไหมคะ?

    555555555555555555



    ดูเป็นความสัมพันธ์คล้ายๆแบบหญิงร้ายชายเลวอ่ะ

    แต่แล้วไง เราชอบอ่ะ

    ทำไมดูบาป 555555555555555555
    #686
    0
  18. #654 Yimine_yim (@153792nc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:59
    อื้อหือ ชอบหนัก ความรักแบบนี้แหละ ที่ตามหา 5555555
    #654
    0
  19. #638 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 04:17
    อมก. จบแบบนี้จริงหรอคะ หน่วงงงงง
    #638
    0
  20. #378 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 23:44
    โอ้โห แนวนี้พึ่งเคยเจอคนกล้าแต่งอ่ะ ยอมมมมม
    #378
    0
  21. #325 cinnamello -) (@beerbiere) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 23:51
    มันเป็นอะไรที่หน่วงแต่ก็มีความฮอตแฮะ เราชอบอะ 55555555555 จะว่าเราคนบาปก็ได้นะแต่ก็ยังยืนยันคำเดิมว่าชอบมาก อิ ______ อิ
    #325
    0
  22. #194 davilbluetam (@davilbluetam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 11:04
    อ่าว... ทำไมพี่ยุนกิสองใจแบบนี้ แย่ๆ ไม่ไหวหรอก ตอนแรกๆอย่างหน่วงอ่า
    #194
    0
  23. #130 galaxy.p (@thawanhathai12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 18:13
    อาจแล้วรู้สึกหน่วงมากกกกก จริงๆยุนน่าจะเลือกนะระหว่างจีมกับกุก ฮือ มาอัพต่อเร็วๆนะคะะ. ยังรออยุ่น้าา
    #130
    0
  24. #129 OㅠO (@ggjiji) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 21:44
    ประหลาดตรงไหนอ่ะ ชอบมากกกกก พล็อตไม่ซ้ำดีค่ะ ชอบแนวภาษาที่ใช้ด้วย อมความหน่วงได้ดีมาก! แต่งเก่งค่ะชอบมาก อยากให้อัปทุกวันค่ะ (ฮ่าาาาาาาา) รออ่านตอนต่อไปนะคะ เตรียมหวีดจิ้งจอกยุนกิแล้ว งืออออออออ 
    ลืมเม้นฟิคเบยยย ดีใจมากที่จบสวย(?) เรียกแบบนี้ว่าสวยได้มั้ยหว่า เอาเป็นว่าดีใจมากกกกกกกกที่เค้าสานต่อบ้านไพ่ อิอิ ปาร์คจีมินนี่คัาแบคแบบคว้านลึกนะจ้ะ แรงงง
    #129
    0
  25. #128 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 23:54
    เป็นอะไรที่รู้สึกอึดอัดนิดมาก ช่างเป็นความรักที่แบบว่า... สับสนที่ไม่แน่ใจว่าพี่เขารักทั้งคู่เลยใช่ไหมอะ...
    #128
    0