(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 37 : 24 : and have yourself a merry little Christmas now :)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    30 ธ.ค. 59


Title: and have yourself a merry little Christmas now

Fandom: 방탄소년단 /BTS

Relationship: yoonmin ( yoongi x jimin ) side/kookv ( jungkook x taehyung )

Genre: Alternative Universe, Fluff, Christmas celebrating

Rate: G

Word: 6,026

Note: Christmas isn't Christmas till it happen in your heart :)

Note 2: For @BTSXWEEKLY's project /week 28 keywords pt.2







เช้าวันคริสต์มาสอากาศเย็นสบาย บรรยากาศไม่ครึกครื้นเท่ากับวันคริสต์มาสอีฟคืนที่ผ่านมาแต่ก็พอมีคนให้เห็นพลุกพล่านอยู่บ้าง จีมินเหม่อมองออกไปที่นอกหน้าต่างพลางกระชับผ้าพันคอไหมพรม มองคนเดินสวนไปมา ได้ยินเสียงหัวเราะหึก็หันไปมองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามตัวเอง

            “ขำอะไรน่ะ”

            คนถูกถามยิ้มแสยะ ก่อนจะวางแก้วกาแฟเย็นในมือลง จีมินนึกสงสัยว่าทั้งที่อากาศเย็นขนาดนี้แต่ทำไมอีกฝ่ายยังชอบดื่มอะไรเย็นๆอีกแต่ก็ไม่ได้ถาม

            “ก็นึกถึงคริสต์มาสเมื่อปีที่แล้วเฉยๆ”

            อา พออีกฝ่ายตอบมาจีมินก็ร้องอ๋อในใจ อดไม่ได้จะพ่นลมออกมาทางจมูก

            “เห เวียนมาอีกปีแล้วเหรอเนี่ย เกือบลืมไปแล้วแฮะ” อันที่จริงก็เกือบลืมไปแล้วจริงๆด้วย

            “เฮ้ นายจะบอกว่าลืมอย่างนั้นเรอะไง” เห็นคนแก่กว่าทำหน้ามุ่ยจีมินก็โบกมือไปมา หัวเราะคิก

            “จะให้ลืมได้ยังไงละ ที่จริงก็ต้องขอบคุณพวกเขานะ”

            จีมินเชื่อว่าคนเราย่อมได้รับของขวัญคริสต์มาสในรูปแบบแตกต่างหลากหลาย อาจมาในรูปแบบของสิ่งของ หน้าที่การงาน เอาเป็นว่าที่จริงแล้วเทศกาลคริสต์มาสเป็นช่วงเวลาดีๆที่ทำให้คนอบอุ่นใจท่ามกลางอากาศหนาวเย็น จะว่าไปแล้วคนตรงหน้าเขาตอนนี้ก็ถือว่าเป็นของขวัญชิ้นสำคัญเหมือนกัน

            ถึงจะมาแบบแปลกๆไปหน่อยก็เถอะ

 

—————

 

 

กลางคืนวันที่ยี่สิบสี่ธันวาปีที่แล้วแสงไฟสีสันสว่างไสว คู่รักเดินเคียงคู่ทำให้ความรู้สึกอบอุ่นของความรักฉาบวาบไปทั่วทุกทีแม้อากาศจะหนาวจนติดลบ คริสต์มาส เทศกาลแห่งความสุขที่ผู้คนเฝ้ารอคอย ในชีวิตตลอดหนึ่งปีของคนเราล้วนมีเรื่องราวหลายอย่างผ่านเข้ามา ทั้งความสุข ความเศร้า ความสมหวัง ความผิดหวัง หนึ่งปีในปีนี้อาจจะดีกว่าหรือไม่ได้ดีกว่าปีที่แล้ว คิดอย่างนั้นก็จริงแต่เมื่อถึงช่วงเวลานี้ของปี เดือนสุดท้ายที่เมื่อพอเราคิดตกได้แล้วว่าสุดท้ายเรื่องราวทุกอย่างก็จะผ่านไปทำให้เราสามารถละวางสิ่งที่ขบคิดแล้วเอนจอยกับเสียงดนตรี ขนมหวาน และเสียงหัวเราะ

 

คริสต์มาสของจีมินและแทฮยองเป็นแบบนั้นเสมอ

 

ทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิท เติบโตด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก พวกเขาเกิดปีเดียวกัน พ่อแม่เป็นเพื่อนกัน กระทั่งอาศัยเกือบจะในละแวกเดียวกัน อยู่โรงเรียนเดียวกันมาตลอดจนกระทั่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็ยังสอบได้คณะเดียวกัน

จนกระทั่งตอนนี้ที่เรียนจบทำงานแล้ว จีมินก็ยังคิดว่าเป็นตัวเขาเองที่รู้จักแทฮยองดีมากที่สุด ดีมากกว่าคู่เดทคนไหนๆก็ตามของเพื่อนสนิทคนนี้

“เฮ้ บอย ใจเย็นๆก่อนน่า นายชักจะดื่มเร็วเกินไปแล้วนะ” มองคนที่กระดกเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์อย่างเอาเป็นเอาตาย คิม แทฮยองไม่ใช่คนคอแข็ง เจ้าตัวถึงมักจะรู้ลิมิตว่าตัวเองดื่มได้มากน้อยแค่ไหน การที่อยู่ดีๆจะเกิดอยากเมาหนักในคืนคริสต์มาสย่อมต้องมีสาเหตุ

แทฮยองรักคริสต์มาสพอๆกับที่เขารักตัวเอง ไม่ว่าเจอเรื่องราวอะไรมามากแค่ไหน เจ้าตัวมักจะทำตัวชิลๆและปล่อยวางเรื่องราวเพื่อสนุกสนานกับเทศกาลนี้เสมอ แต่ปีนี้มันกลับต่างออกไป

“รู้น่า” เสียงทุ้มกระซิบตอบอย่างหมดแรง จีมินเอามือหนึ่งท้าวคาง อีกมือหนึ่งตบปุไปที่บ่าใต้เสื้อเสวตเตอร์สีครีม

“ที่จริงคริสต์มาสของพวกเรามันไม่ควรเป็นแบบนี้เลย ขอโทษนะจีมินนา” จีมินส่ายหัว สำหรับตัวเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับเทศกาลนี้มากเท่ากับแทฮยอง แค่ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามเสียงครื้นเครงพอให้จิตใจสดชื่นขึ้นบ้างก็พอแล้ว

“ไม่เป็นไรหรอกน่า แล้วสรุปจะเล่าได้รึยังว่ามีปัญหาอะไรกับจองกุก” คนรักที่แทฮยองคบมาได้ถึงสี่ปี ตามติดกันจนแทบจะเป็นเงาตามตัว การที่เจ้าตัวไม่อยู่ที่นี่ในตอนนี้ย่อมหมายความว่าจองกุกนั่นละที่เป็นสาเหตุ

“เลิกกันแล้ว”

จีมินเลิกคิ้ว คนที่ตามรักแทฮยองจนหัวปักหัวปำแทบจะเป็นบ้าอย่างจอน จองกุกนะเหรอที่จะยอมเลิก กว่าจะจีบกัน คบกันเป็นแฟนกันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยด้วยซ้ำสำหรับสองคนนี้เพราะไอ้คนที่รักใครยากแถมยังห่วงชีวิตโสดอย่างคิมแทฮยองกว่าจะยอมก้าวออกมาจากคอมฟอร์ท โซน ก็เล่นเอาทั้งเขาทั้งจองกุกลุ้นจนเหงื่อท่วมตัวไปอีก

“พูดจริงพูดเล่น?” คนอย่างคิม แทฮยอง อกหักวันคริสต์มาสเขาไม่อยากจะเชื่อเลยที่จริงแล้ว

“กูพูดเล่นมั้งปาร์ค จีมิน!” เขายิ้มอย่างอ่อนใจ ที่จริงก็พอจะเดาเรื่องได้อยู่แล้วแค่ไม่อยากทำใจยอมรับแค่นั้นเอง

“ไปแผลงฤทธิ์อะไรมาอีกละ”

“ก็จองกุกต้องไปนิวยอร์ค คริสต์มาสแบบนี้ใครที่ไหนเขาทำงานกัน”

“ก็เลยทะเลาะกันว่างั้น?” ใจนึกอยากจะดีดหน้าผากเจ้าเพื่อนคนนี้ให้ตื่นมาตั้งสติดีๆ แต่เพราะรู้ว่าตอนนี้แทฮยองกำลังเจ็บปวดหนักก็ถอนหายใจ

“นายก็รู้ว่าจองกุกพยายามกับงานนี้มากไม่ใช่เรอะไง” แฟนของแทฮยองอายุน้อยกว่าพวกเขาสองปี พูดให้ลึกกว่านี้หน่อยก็คืออีกฝ่ายเพิ่งจะเริ่มงานได้ปีกว่าๆเท่านั้น ซึ่งนั่นหมายความว่าเป็นเด็กใหม่ก็ย่อมต้องพยายามหนักกว่าคนอื่นนั่นเอง

“ก็รู้! ถึงได้โทรไปง้อนี่ไง แต่จองกุกก็ตัดสายไง”

อ้อ งั้นเรื่องทุกอย่างก็เคลียร์แล้ว เบาใจลงหน่อยเพราะอย่างน้อยแทฮยองก็อารมณ์เย็นลงมากแล้วถึงได้โทรไปง้อ ส่วนจองกุกไม่แน่ว่าเพราะงานยุ่ง หรือเพราะโกรธอยู่จริงๆกันแน่ถึงได้ตัดสาย

“เฮ้อ เอาน่า เดี๋ยวพอจองกุกว่างก็คงโทรมาเองแหละ”

“แต่นี่มันวันคริสต์มาสนะ นี่เราจะต้องฉลองกันแค่นี้ โดยไม่มีจองกุกจริงๆเหรอ”

“ฉันก็อยู่กับนายตรงนี้ไม่ใช่รึไง คิม แทฮยอง”

“ถามจริงๆเถอะ ปาร์ค จีมิน นายไม่เหงาบ้างเรอะไง ถ้าจำไม่ผิดสายโสดมาสอง หรือสามปีแล้วนะ” พอถูกถามก็นึกขึ้นได้จริงๆว่าคริสต์มาสนี้ของเขาออกจะเสียงดังอยู่บ้างเพราะมีเพื่อนสนิทคนนี้คอยบ่นอยากกินนู่นกินนี่มาทั้งวัน ถ้าเทียบกับปีที่แล้วก็ต้องยอมรับว่าออกจะเงียบเหงา ก็เขาตัวคนเดียวนี่นะ

“ก็เงียบอยู่บ้าง” ถึงจะอายุเท่ากันแต่เพราะเขาเกิดก่อนแทฮยองเลยมักเผลอจะทำตัวเป็นพี่ไปด้วยกลายๆ แถมเขาไม่ใช่ประเภทที่ต้องหาแฟนให้ทันก่อนวาเลนไทน์หรือว่าคริสต์มาส รู้ตัวอีกทีก็อยู่ตัวคนเดียวแล้ว แต่นั่นก็ไม่เชิงว่าเหงานะ ก็อยู่ได้นี่

“ย่าห์ ปาร์ค จีมิน นี่เอาจริงดิ่ ไม่คิดจะมีแฟนบ้างเรอะไง?”

“ก็ยังไม่เจอคนถูกใจนี่หว่า”

“เลือกมาก!

“น่า อยู่อย่างนี้ก็สบายดีไม่ใช่รึไงเล่า”

ไม่ได้เถียงอะไรต่อมากอีกฝ่ายก็เมาจนเกือบหลับ ใบหน้ายิ้มแย้มของจีมินถึงได้ขรึมลงเมื่อต้องปาดน้ำที่หางตาของแทฮยอง ไม่ใช่เรื่องยากที่จะพาอีกฝ่ายกลับอพาร์ทเมนท์ ที่แทฮยองอยู่ด้วยกันกับจองกุกแต่ข้าวของของอีกฝ่ายได้หายไปหลายส่วนแล้ว

เลิกกันจริงดิ่?

เขาคิดในใจ ก่อนจะหยิบสมาร์ทโฟนของแทฮยองออกมาจากกระเป๋ากางเกง เจ้าตัวถูกเขาเช็ดตัวเปลี่ยนชุดนอนหลับสบายไปแล้ว กดรหัสเข้าอย่างชำนาญเพราะเขากับแทฮยองไม่ได้มีความลับอะไรต่อกัน แล้วเข้าโปรแกรมแชทดูคอนแทคติดต่อที่จริงเขาเองก็มีคอนแทคของจองกุกอยู่ แต่ขนาดแทฮยองจองกุกยังไม่แม้แต่จะกดรับสาย คาดว่าถ้าเป็นเขาก็คงถูกมึนตึงไปด้วยเหมือนกัน

อ่า นี่ไงเจอแล้ว

เป้าหมายที่เขาต้องการคือเพื่อนสนิทคนเดียวของจอน จองกุกที่เขาคลับคล้ายคลับคลาว่าจะเคยไปกินข้าวด้วยกันครั้งหนึ่ง กดแชร์คอนแทคนั้นแล้วก็จัดการลบแชทเพราะเรื่องนี้จะต้องเป็นความลับ

นาทีเดียวกันกับที่เขาส่งสติกเกอร์ไป อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว สงสัยไม่เล่นอยู่ก็คงตั้งเตือนเอาไว้

park jimin : send a sticker

min yoongi : นี่เพื่อนแทฮยอง?

 

 

เช้าวันที่ยี่สิบห้าธันวา ผู้ชายที่กำลังนั่งจิบกาแฟดำตรงหน้าไม่ได้เปลี่ยนไปมากนักจากครั้งสุดท้ายที่เจอกัน เพื่อนของแฟนเพื่อน ความสัมพันธ์แบบนี้แค่ฟังดูก็รู้อยู่แล้วว่าห่างไกลกันโคตรๆ จีมินแปลกใจที่อีกฝ่ายเหมือนจะตอบรับคำชวนของเขาแทบจะในทันทีที่เขาขอร้องให้อีกฝ่ายมาเจอกันเพราะเรื่องของจองกุก มิน ยุนกิ ที่อยู่ตรงหน้าสวมเสื้อยืดสีดำสลับขาวลายทางเล็กๆ สวมเสื้อนอกสีดำสนิท จำได้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบแต่งตัวสีสันฉูดฉาดก็ตอนนี้เอง

 

            “แทฮยองเป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม “ก็หนักอยู่ จองกุกเองก็เหมือนกันปะ”

            ยุนกิพยักหน้าก่อนจะเล่าอาการที่เกือบจะถอดแบบมาจากแทฮยองให้จีมินฟัง เพียงแต่เจ้าตัวอยู่ต่างประเทศแถมมีงานต้องทำเลยไม่กล้าแผลงฤทธิ์อะไรมาก ซึ่งขนาดที่ว่าไม่กล้าแล้วยุนกิเองก็แทบจะไม่ได้นอนเพราะต้องคอยรับสายที่โทรมาตอนกลางคืนอยู่ถึงสามวันเต็มๆ

            “แทฮยองบอกว่าจองกุกไม่ยอมรับสาย”

            “คงกลัวรับสายแล้วจะสติแตกมั้ง มันก็อย่างนี้” จีมินรับคำ เห็นด้วยกลายๆว่าสองคนนี้เวลาดีกันก็ดีจนใจหาย เวลาทะเลาะกันก็เถียงเกือบจะตายกันไปข้าง จองกุกรู้เรื่องนี้ดีก็ไม่แปลก

            “สรุปก็คือยังรักกันอยู่ว่างั้น ตกใจแทบตายนึกว่าจะเลิกกันจริงๆ”

            “แล้วแทฮยองมันเป็นบ้าอะไรตกลง” เกือบลืมบอกไปว่าแม้ยุนกิจะอยู่ในฐานะเพื่อนของจองกุก แต่ที่จริงอีกฝ่ายน่ะโตกว่าพวกเขาเสียอีก ถ้าจำไม่ผิดก็คือยุนกิเป็นเพื่อนที่เรียนพิเศษภาษาอังกฤษด้วยกันกับจองกุกมาตั้งแต่เด็กอะไรประมาณนั้น

            “ก็คริสต์มาสนี่นะ” จีมินรู้ดีว่าตั้งแต่เด็กมาแล้วที่แทฮยองเฝ้ารอคอยเทศกาลนี้ ตอนที่ยังเด็กมากก็ไม่ยอมหลับยอมนอนเพราะเชื่อว่าซานต้าจะร่วงลงมาจากปล่องไฟเพื่อให้ของขวัญเด็กดี ต้องเป็นเขาที่คอยบอกคอยพูดว่าถ้าไม่กลับซานต้าก็ไม่มาหรอกทั้งที่เขาก็รู้อยู่แล้วว่าซานต้าก็คือคุณพ่อคุณแม่ของพวกเขานั่นละ จนถึงตอนนี้อีกฝ่ายก็ติดนิสัยให้ของขวัญทุกคน ต่อให้จะเหนื่อยงานยุ่งติดสอบยังไงก็จะต้องไม่พลาด

            “พอรู้ว่าจองกุกไม่ว่างก็เลยเป็นแบบนี้ละมั้งครับ”

            จีมินคาดหวังว่ายุนกิจะหัวเราะเยาะหรือไม่ก็คงจะว่าที่แทฮยองมีนิสัยไร้สาระแบบนี้ แต่อีกฝ่ายกลับไม่พูดอะไร เหมือนรับรู้แล้วก็เข้าใจตัวเขาก็โล่งอก

            “ไม่แปลกใจเหรอครับ”

            “จองกุกเล่าให้ฟังบ้างแล้วน่ะ”

            “แล้วเขาว่ายังไงบ้าง ยังโมโหอยู่มั้ย”

            “ก็มีหงุดหงิดเรื่องงานบ้าง กลัวหมอนั่นจะทิ้งแทฮยอง?”

            “แปลกใจมากกว่าครับ ปกติเห็นเขารักของเขาจะตายไปนี่” ยุนกิหัวเราะขำออกมาเพราะประโยคนั้น ต่อให้ไม่ต้องสนิทอะไรกับจองกุกมากนักคนทั่วไปก็พอจะเดาออกได้ว่าเพื่อนเขาคนนี้ทั้งรักทั้งหลงแฟนหัวปักหัวปำ อะไรที่เรียกว่าสปอยล์นั้นไม่อยู่ในพจนานุกรมของจองกุกอยู่แล้ว ตอนที่โทรมาหาโวยวายว่าเลิกกันแล้วตัวเขาเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อ

            “ไม่ได้จะโทษแทฮยองหรอกนะ แต่เพื่อนนายก็ออกจะ

            “เอาแต่ใจ? ดื้อ? อะไรอย่างนั้นใช่มั้ยละครับ”

            “เฮ้ ฉันไม่ได้พูดนะ” เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นแบราวกับโจรร้ายที่เจอตำรวจ ปกติเขาไม่ใช่คนมีอารมณ์ขัน แต่พอเห็นท่าทีของปาร์ค จีมินในตอนนี้ก็อดจะแอบสงสารอีกฝ่ายไม่ได้ เขาไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับคนตรงหน้ามากนัก แต่ก็ต่างไปจากที่คิด

            อย่างน้อยก็ไม่มีทีท่าเอาแต่ใจตัวเองเหมือนแทฮยอง เขาไม่ใช่พวกชอบดีลกับคนนิสัยอย่างนั้นด้วย

            “แทฮยองถึงจะดื้อเอาแต่ใจไปบ้างแต่ที่จริงก็เป็นคนดี ที่จริงเพราะเขาวางแผนเกี่ยวกับคริสต์มาสไว้เยอะมาก พอจองกุกไม่ว่างก็คงจะผิดหวังไปหน่อย ถ้าทำให้คุณยุนกิลำบากใจก็ขอโทษด้วยนะครับ” พูดจบแล้วก็โค้งหัวลงอย่างขออภัย ไม่น้อยเลยที่แทฮยองจะได้เจอกันกับคนคนนี้ ไม่รู้ว่าเผลอไปทำอะไรให้อีกฝ่ายเกลียดรึเปล่า

            “เฮ้ เฮ้ รู้สึกเหมือนกำลังรังแกเด็กยังไงไม่รู้ แต่ไม่ได้ไม่ชอบอะไรหรอกนะ แค่รำคาญเฉยๆเวลาจองกุกมันมาบ่น อ้อ แล้วเรียกฮยองก็ได้นะ”

            “ครับ ยุนกิฮยอง” คนถูกเรียกใจกระตุกไปครั้งเมื่อจีมินทำตามอย่างว่าง่าย ดวงตาที่หยีขึ้นจนเป็นขีดเหมือนจันทร์เสี้ยวทำให้เขาเผลอยิ้มออกมาไม่ได้

            “แล้วที่เรียกมานี่ มีอะไรอยากให้ช่วยละ”

            ถึงจะเจอกันครั้งแรกแต่คุยๆกันก็พอจะรู้ว่าจีมินคงไม่ได้อยากพบเขาแค่อยากสนทนาปรับทุกข์ แล้วเขาก็เดาถูกเพราะดวงตาของอีกฝ่ายตอนที่ลืมขึ้นเป็นประกายราวกับเจ้าตัวพบของถูกใจ

            ยุนกิไม่คิดว่าเขาจะสามารถปฏิเสธสายตานี้ได้แน่ๆ

            และแน่ละเพราะต่อมาก็เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ

 

 

วันที่ยี่สิบแปดธันวาคม อากาศหนาวที่โซลดูเหมือนจะหนาวกว่าที่นิวยอร์ค เขาส่ายหัว ลากกระเป๋าออกมาก่อนจะมองหาคนที่เป็นทั้งพี่และเพื่อนสนิท ไม่รู้ทำไมอยู่ๆมิน ยุนกิถึงได้บอกว่ามีเรื่องอยากจะคุยกับเขาแถมยังอาสาจะมารับอีก จองกุกพยายามคิดว่าคงเพราะอีกฝ่ายเป็นคนโสดก็เลยนึกอยากจะหาเพื่อนสักคนอยู่ด้วยในช่วงเทศกาลอย่างนี้ก็ไม่ติดใจสงสัยอะไรอีก เห็นร่างในชุดเสื้อโค้ทสีเทาดำก็โบกมือเรียก

            “ไม่คิดว่าพี่จะมาจริงๆแฮะ”

            “กูดูเหมือนเป็นคนโกหกขนาดนั้นรึไง?”

            เห็นมิน ยุนกิพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยก็อดแปลกใจไม่ได้อีก จองกุกรีบเข้าไปดมตามเสื้อตามผ้าพันคอให้อีกฝ่ายตกใจ “เล่นเหี้ยอะไรของมึงจองกุก”

            “ผมพลาดอะไรไปปะ ปกติฮยองดูดหรี่หนักจะตายไป” สามเวลาหลังอาหาร ไหนจะช่วงเครียด ไปไหนด้วยกันเผลอหยุดเดินเป็นไปได้ต้องจุดบุหรี่ ไหงวันนี้มันไม่มีกลิ่นกัน

            “กูจะรักษาสุขภาพสักวันไม่ได้?”

            “แปลกจริงๆนะ” ถึงจะทักแบบนั้นแต่ก็ยอมขนกระเป๋าขึ้นรถของอีกฝ่ายแต่โดยดี

 

            จองกุกไม่รู้หรอกว่าในระหว่างที่เจ้าตัวกำลังมองแสงไฟข้างทางนั้นคนขับรถต้องถอนหายใจหนักแค่ไหน จะว่าไปแล้วก็แปลกจริงๆด้วย

            ในใจนึกกระหวัดไปถึงคนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ มันไม่ใช่ว่าปาร์ค จีมินไม่ชอบหรือว่าแพ้บุหรี่ แต่แค่เวลาอีกฝ่ายทำหน้ายู่น้อยๆก่อนจะหันไปไอค่อกแค่กตอนที่เขาเผลอจุดมันด้วยความเคยชิน ก็แอบรู้สึกไม่พอใจตัวเองไม่ได้แค่นั้นเอง

            “ว่าแต่จะไปไหนอ่ะ ฮยอง ทางนี้ไม่ใช่ทางไปบ้านฮยองนี่”

            “ห้องมึงสิ กูอุตส่าห์มารับแล้วยังจะหน้าด้านไปทำห้องกูเละอีกเหรอ”

            “เฮ้ยแต่ไม่รู้ว่า แท

            พอนึกถึงใครอีกคนเขาก็เงียบไป ไม่รู้ว่าป่านนี้แทฮยองจะเป็นยังไงบ้าง ยังโกรธเขาอยู่อีกรึเปล่า เขาเองไม่ได้คิดไว้แต่แรกว่าจะต้องทำงานเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายรักชอบงานรื่นเริงน้อยเสียทีไหนแต่เพราะอยากจะสร้างหลักประกันความมั่นคงในชีวิตคู่ก็เลย

            “ยังไม่เลิกคิด?”

            “นั่นแฟนทั้งคนนา จะให้เลิกคิดถึงได้ง่ายๆได้ยังไง”

            “แทฮยองไม่ได้โทรหานาย?” ยุนกิถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว

            “ก็โทร แต่ผมมีเวลาพักหายใจที่ไหน ขืนรับโทรศัพท์ก็ได้ยาวแน่ อีกอย่างพูดกันต่อหน้าน่าจะดีกว่า ไว้พรุ่งนี้ค่อยโทรไปก็แล้วกัน” เห็นจองกุกเอนหัวลงกับพนักพิง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยุนกิก็แอบยิ้ม โชคดีที่เป็นเวลากลางคืนแล้วทำให้ความมืดในรถทำให้จองกุกไม่ได้สังเกตเห็น

            “สรุปว่าจะง้อ?”

            “ง้อดิ่ฮยอง ไม่ง้อได้ไง นี่ซื้อแหวนมาแล้วด้วยนะ”

            เมื่อวันก่อนจำได้ว่าคุยโทรศัพท์กันก็เผลอยุๆพูดๆเรื่องแหวนไป ไม่คิดว่ามันจะซื้อมาจริงแฮะ

           

            งั้นสงสัยค่ำคืนวันนี้ของจอน จองกุกคงไม่ได้แย่อย่างที่คิด

 

 

            “นี่มันทางไปอพาร์ทเมนท์กูกับจองกุกนี่” แทฮยองไม่เข้าใจว่าปาร์ค จีมินกำลังเล่นตลกอะไรกับเขากันแน่ ทั้งที่เมื่อวานชวนไปกินข้าวแล้วก็บอกว่าไม่ว่าง แต่พอตอนค่ำกลับเปลี่ยนใจเสียอย่างนั้น

            “อื้อ ไปห้องมึงไง”

            “เหี้ย ไม่ไปอ่ะ ถ้าเกิดจองกุกกลับมาแล้ว

            “ไม่กลับมาหรอกน่า เมื่อเช้าหมอนั่นเพิ่งจะเช็คอินไทม์สแควร์ไปเองนี่นา” แน่นอนว่าจีมินโกหก เพราะอารมณ์อ่อนไหวทำให้แทฮยองไม่กล้าแม้แต่จะเข้าโซเชี่ยลเน็ตเวิร์กอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับจองกุก ความไม่อยากเผชิญหน้า ความกลัว หรืออะไรก็แล้วแต่แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ต้องขอบคุณแทฮยอง

            ไม่อย่างนั้นทุกอย่างคงไม่เป็นไปตามแผนหรอกนะ

            ก็ถ้าแทฮยองรู้จริง ก็คงเห็นหมอนั่นเช็คอินสนามบินตั้งแต่คืนก่อนแล้วนะสิ

            “แล้วทำไมต้องไปอพาร์ทเมนท์กูด้วย ทำไมไม่ไปห้องมึง”

            “น่า ห้องกูมีคนมาฉีดปลวก เดี๋ยวก็เหม็นตายกันทั้งคู่หรอก”

            แทฮยองรับคำอย่างไม่สนใจ จีมินแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก มองนาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มสิบห้านาที

            ป่านนี้สองคนนั้นก็น่าจะถึงแล้ว?

 

            ตอนที่แทฮยองเห็นร่างของคนรักที่ไม่ได้เจอกันเกือบอาทิตย์ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรยังไงเพราะเพียงแค่กลั้นน้ำตาต่อหน้าจองกุกก็ยากเกินสำหรับเขาอยู่แล้ว เห็นจองกุกทำหน้าเหรอหราเขาก็หันไปเห็นมิน ยุนกิเพื่อนสนิทของอีกฝ่ายแสยะยิ้ม หันกลับมามองเพื่อนตัวเองยิ้มร่าก็รู้ตัวว่าถูกเล่นเขาให้แล้ว พอจะโวยวายอะไรก็ถูกดึงให้ไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว แน่นอนว่าแทฮยองไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่ายเลยแทนที่สายตาตัวเองไปกับสิ่งรอบข้าง ก่อนจะน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นการตกแต่งในห้อง

            ทั้งต้นคริสต์มาสที่ประดับด้วยของตกแต่งและดาวสีทองบนยอด เขาจำได้ดีว่าสมัยเด็กต้องแย่งกันกับจีมินว่าใครจะได้เป็นคนติดมันและก็ลงเอยที่จีมินต้องยอมให้เขาเสียทุกครั้งไป ไหนจะสายไฟลายต่างๆทั้งไฟขาว ไฟรูปดาว แม้กระทั่งไฟรูปนกฟลามิงโกหน้าตาประหลาดที่จีมินเคยว่าเขาตอนที่แทฮยองขอซื้อมันก็ยังมีอยู่ด้วย เหลือบตาไปที่ช่องว่างระหว่างประตูก็เห็นว่ามีช่อมิสเซิลโทแขวนอยู่ด้วย

            บรรยากาศระหว่างเขากับจองกุกเงียบอึมครึม ทั้งคู่รู้ดีว่าตัวเองต่างมีคำพูดเก็บงำไว้ในใจ แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครกล้าพูดขึ้นมาก่อน ในตอนนั้นที่เขาได้ยินเสียงกระดิ่ง แถมด้วยเสียงหัวเราะแบบตัวการ์ตูนซานต้า จีมินเดินเข้ามาในห้องครัวด้วยชุดซานตาคลอส ส่วนยุนกิที่แต่งตัวเรียบๆแต่ยอมใส่หูกวางเรนเดียร์เดินถือกล่องสีขาวคุ้นตาเข้ามาวางไว้บนโต๊ะ

            ไก่ทอดร้านดัง แค่มองแทฮยองก็จำได้แล้ว

            มันคืออาหารมื้อแรกหลังจากที่เขาตกลงเป็นแฟนกับจองกุก ตอนนั้นทั้งคู่ยังเป็นแค่นักศึกษาไม่มีเงินจะไปฉลองกินอะไรแพงๆ จองกุกเลยโทรสั่งไก่ทอดมาเลี้ยงเขา จำได้ว่าเคยเล่าให้จีมินฟังขำๆไม่คิดว่าเพื่อนเขาคนนี้จะยังจำได้อยู่

            “มึงทำอะไรเนี่ย” เขายิ้ม ถามไปอย่างนั้นทั้งที่รู้ดี

            “ซานต้าให้ของขวัญไง” เปิดกล่องแล้วก็บอกให้แทฮยองกับจองกุกกินได้แล้ว ส่วนอีกสองคนกลับไปนั่งอีกที่หนึ่ง จองกุกเหมือนจะเดาอะไรได้คร่าวๆก็ยิ้ม เป็นฝ่ายหยิบเนื้อส่วนน่องที่แทฮยองชอบที่สุดวางไว้ในจานของคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม

            แทฮยองเหมือนจะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก จนกระทั่งตอนที่ยุนกิหยิบกีต้าร์ขึ้นมาแล้วเริ่มดีดเป็นทำนอง ตอนนั้นที่จีมินเริ่มร้องเพลง

            ถึงจะเลยวันคริสต์มาสมาแล้วก็จริง แต่ที่จริงแล้วถ้าคนเราจะฉลอง ยังไงก็ฉลองกันได้แหละ ก็ที่จริงแล้วแทฮยองยังไม่ได้ฉลองคริสต์มาสเลยนี่นะ

            ที่จริงแล้วอาจเป็นแค่วันหนึ่งวันในสายตาคนอื่น แต่จีมินเคยได้ยินว่า… Christmas isn’t Christmas till it happen in your heart เพราะอย่างนั้นเขาเลยตั้งใจจัดงานวันนี้ให้กับแทฮยอง เพราะคนที่เป็น คริสต์มาสสำหรับแทฮยองก็อยู่ตรงหน้านี้แล้ว ถึงจะช้าไปหน่อยก็ยังไม่ถือว่าสายไปหรอกใช่มั้ยละ?

 

Have yourself a merry little Christmas, let your heart be light

From now on, our troubles will be out of sight.

Have yourself a merry little Christmas, make the Yule-tide gay,

From now on, our troubles will me miles away.

 

            ในตอนนนั้นที่แทฮยองเริ่มคิดถึงตอนที่เขากับจองกุกทะเลาะกัน แทฮยองจำได้ว่าเขาเตรียมแผนคริสต์มาส ทั้งจองโรงแรม แล้วก็เตรียมเซอร์ไพรส์ แต่จองกุกกลับบอกว่าต้องไปทำงานที่ต่างประเทศกะทันหัน ทั้งยังไม่สามารถพาเขาไปด้วยได้ นึกถึงตอนที่เขาเริ่มขึ้นเสียง จำได้ว่าตอนนั้นอีกฝ่ายเองก็เพิ่งจะประชุมเสร็จ คงไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ดีเท่าไรนักถึงได้ไม่ยอมง้อเขาเหมือนเคย

            “ขอโทษ”ตอนนั้นเขาเอาแค่คิดจะฉลอง ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองนั่นละที่ทำให้จองกุกยิ่งเหนื่อย จองกุกทุ่มเทกับงานเพื่อใครตัวเขารู้ดีแก่ใจแต่ก็ยังเอาแต่ตัวเอง

            “ชู่วไม่ร้องน่า แท”

 

Here we are as in olden days, happy golden days of yore.

Faithful friends who are dear to us gather near to us once more.

 

            จองกุกจำได้ว่าตอนที่แทฮยองตกลงคบหากับเขา เขาเองก็เคยพูดไว้ว่าจะทำให้แทฮยองเป็นคนที่มีความสุขมากที่สุด หลังจากนั้นผ่านมาหลายปีแล้วพวกเขาทั้งคู่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ จองกุกคิดเรื่องอนาคตมากขึ้น อยากจะหา อยากจะมี อยากจะให้สิ่งที่ดีที่สุดจนทุ่มเทตัวเองกับงานการ เผลอลืมไปว่าสิ่งที่แทฮยองต้องการที่สุดอาจไม่ใช่ข้าวของราคาแพง แต่เป็นเวลาพิเศษที่ทั้งคู่จะได้อยู่ด้วยกันเท่านั้นเอง

            “ขอโทษนะแท เป็นผมไม่ดีเอง ก็รู้ว่าคริสต์มาสมันสำหรับแทนี่นะ”

            แทฮยองส่ายหัว กว่าจะคิดได้ว่ามือที่ปาดน้ำตาเป็นมือเดียวกับที่กำลังกินไก่ทั้งหน้าทั้งมือก็เลอะเทอะไปทั้งน้ำตาและคราบมันของทอด

            จองกุกหัวเราะ ก่อนจะเดินไปหยิบทิชชู่เปียกจากตู้ เขาแกะหยิบแผ่นที่เปียกชื้นเช็ดให้ทั้งมือและใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาอย่างถนอม ไม่เคยชอบใจเลยที่อีกฝ่ายต้องมีน้ำตาเพราะเขาอย่างนี้

 

Through the years we will be together, If the Fates allow.

Hang a shining star upon the highest bough.

 

            เขาหันไปมองทั้งยุนกิและจีมินด้วยแววตาขอบคุณ ถ้าไม่มีสองคนนี้ป่านนี้ทั้งเขาและแทฮยองก็คงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้ ในตอนนั้นที่ยุนกิทำท่าพยักเพยิดไปทางกระเป๋าเสื้อ จองกุกถึงนึกขึ้นได้ว่าเขามีแหวน! เขาหัวเราะอีกครั้ง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่ามิน ยุนกิคนเย็นชาที่ไม่เคยแยแสอะไรถึงกับพูดกล่อมๆให้เขาซื้อแหวนนี่มาได้จังหวะเวลาพอดี

            จีมินหันไปส่งรอยยิ้มให้คนหน้าตาย แหวนในมือจองกุกไม่ใช่ไอเดียของเขาเลยสักนิด ความคิดของเขามีแค่การจัดปาร์ตี้คริสต์มาสย้อนหลังเพื่อให้คนทั้งคู่ปรับความเข้าใจทั้งนั้น เขายกนิ้วโป้งให้ในขณะที่ยุนกิหันมายิ้มอย่างได้ใจ นิ้วเรียวกรีดไปตามเส้นเล่นคอร์ดสุดท้าย พร้อมกันกับที่เขาร้องประโยคสุดท้ายให้แทฮยองขณะที่จองกุกกำลังสวมแหวนนั้นให้ทั้งน้ำตา

 

And have yourself a merry little Christmas now.

 

 

—————

 

 

            “จากตอนนั้นแล้วผมยังสงสัยอีกหลายๆอย่างเลย” จีมินยิ้ม วางแก้วโกโก้ร้อนลงที่โต๊ะ

            “สงสัยอะไร?”

            “ฮยองไปพูดอีท่าไหนจนจองกุกซื้อแหวนขึ้นมาจริงๆนะ”

            ยุนกิมองไปที่นิ้วมือว่างเปล่าของจีมิน อดยิ้มไม่ได้ เขาไม่มีทางยอมบอกออกไปหรอกว่าตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรนอกจากแค่มองเห็นนิ้วมือเล็กๆของอีกฝ่ายแล้วก็แค่นึกอยากให้มันมีแหวนที่เขาเป็นคนซื้อติดอยู่บ้างเท่านั้นเอง เลยเผลอพูดจาแบบนี้ออกไปจนจองกุกเอาไปคิด เห็นมันกำลังว้าวุ่นใจก็เลยยุเอาเสียเลย

            “แล้วสงสัยอะไรอีก” จีมินทำหน้ายู่ที่ยุนกิไม่ยอมตอบคำถามแต่ก็ไม่ได้ซักไซร้

            “ฮยองเลิกสูบบุหรี่เพราะผมจริงอ้ะ”

            ครั้งนี้ยุนกิไม่ได้หลีกเลี่ยงอีก พยักหน้ายักไหล่เป็นเชิงตอบรับ จีมินได้ยินก็ยิ้มจนตาหยี เป็นรอยยิ้มที่เขาเคยคิดว่าคงไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้และมันก็คือเรื่องจริง

            “เวลาได้กลิ่นบุหรี่แล้วนายทำหน้าตาน่าเกลียด”ตอบไม่พอก็ยื่นนิ้วมือไปดึงชั้นเนื้อที่ใต้คางของจีมินบิดไปบิดมาเบาๆ “ย่าห์ ฮยองมันเจ็บนะ!

            จำได้ว่าตอนที่จีมินขอร้องเขาให้ช่วยเรื่องปาร์ตี้คริสต์มาสย้อนหลัง เขาเผลอหน้ามืดตาลายตอบรับไปอย่างไม่ตั้งใจ ยุนกิไม่เคยคิดออกว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น แต่พอได้มองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าชัดๆในตอนนี้

            อาจเพราะซานต้าต้องการที่จะให้ของขวัญกับเขาละมั้ง?

 

            ยุนกิไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับจีมินก่อนหน้าเรื่องราวครั้งนั้น แต่เพราะหลังจากที่เผลอตอบรับไปอีกฝ่ายก็ชวนเขาไปซื้อของแต่งห้อง ยุนกิไม่เคยมีไอเดียฉลองวันคริสต์มาสมาก่อน สำหรับชายโสดอายุไม่น้อย เทศกาลนี้ก็เป็นเพียงแค่เทศกาลหนึ่งที่จะได้นอนพักผ่อนมากชั่วโมงขึ้นหน่อยเท่านั้นเอง แต่เมื่อเห็นจีมินที่กำลังเอนจอยกับการเลือกของตกแต่งห้อง ยุนกิก็ต้องกลืนคำบ่นนั้นกลับเข้าไป

            “ฮยองว่าดาวสองดวงนี้ ดวงไหนดีกว่ากัน” เขาพิจารณาดาวประดับต้นคริสต์มาสที่อยู่ตรงหน้า แน่นอนว่าเขาไม่รู้หรอกว่ามันต่างกันตรงไหน

            “ซ้ายมั้ง”

            “อื้อ ฮยองก็ว่าซ้ายเหมือนกันใช่มั้ย งั้นเอาอันนี้ละ”

            หลังจากนั้นความตั้งใจที่แค่อยากจะมาช่วยถือของกลับกลายเป็นอย่างอื่น ตั้งแต่ลูกบอลกลมๆหลากสี ตัวแขวนนางฟ้า แม้กระทั่งช่อมิสเซิลโทกลายเป็นทั้งคู่ช่วยกันเลือก ส่วนใหญ่จะเป็นจีมินอธิบายว่าแทฮยองชอบแบบไหน แน่นอนว่าเขาเฉยๆก็ได้แค่เออออตามน้ำไปในส่วนนั้น แต่ถ้าเป็นส่วนไหนที่จีมินตัดใจไม่ได้ เขาก็จะช่วยชี้ซ้ายทีขวาทีแทนคำตอบ

            เขาไม่ได้มีคำตอบให้กับข้อสงสัยว่าอะไรทำให้เขายอมละทิ้งเตียงอันแสนอบอุ่นมาเดินเลือกของกลางเดือนธันวาที่หนาวเหน็บอย่างนี้ สงสัยคงเป็นเพราะเจ้ารุ่นน้องตัวดีที่ป่านนี้ยังทำหน้าเศร้าไม่เลิกกระมัง

            ไม่ใช่เพราะเจ้าของรอยยิ้มสว่างไสวไวนี่เสียหน่อย

           

            “เลิกบุหรี่ก็เพราะเห็นนายไอหนักๆไง แล้วมีสงสัยอะไรอีก?” ใครจะไปคาดคิดว่าหลังจากนั้นจะเป็นยุนกิที่เข้าหาเขาก่อน ทำความรู้จักกันอยู่พักหนึ่งก็ตกลงใจเป็นแฟนกัน เรียบง่ายไม่หวือหวา แต่คนคนนี้สำหรับจีมินแล้วเขาคิดว่าคือของขวัญนะ

            คิดแล้วจีมินก็ทำหน้าครุ่นคิด ระหว่างนั้นก็เอานิ้วมือเคาะโต๊ะไปด้วยเป็นจังหวะ “แล้วของขวัญละ? จำได้มั้ยว่าที่เราเลือกของขวัญให้คู่ป่วนนั่น ฮยองให้อะไรทำไมไม่มีใครยอมบอกเลย”

            จำได้ว่าสองสามวันหลังจากนั้นเขาเจอแทฮยองก็ถามว่าอีกฝ่ายชอบของขวัญที่เขาให้หรือไม่ จีมินให้เสวตเตอร์คู่ ของแทฮยองเป็นสีครีม ส่วนของจองกุกเป็นสีเทาดำ ตอนนั้นแทฮยองกระอักกระอ่วนบอกชอบ เขาถามไปว่ายุนกิให้อะไรก็ไม่ยอมตอบ

            ยุนกินึกอยู่ชั่วครู่ก็ยิ้มร้าย

            “อยากรู้จริงดิ่”

            “ถามก็อยากรู้สิ”

            “ไว้เดียวคืนนี้จะบอก”

            “ทำไมต้องคืนนี้อ่ะ บอกตอนนี้ไม่ได้?”

            “เฮ้ย พูดขนาดนี้ก็น่าจะรู้แล้วปะว่าให้อะไร” พอเห็นจีมินยิ่งทำหน้างงหนักยุนกิก็ถอนหายใจ ก่อนจะเริ่มไล้มือที่อยู่ใต้โต๊ะไปตามต้นขาด้านในของอีกฝ่าย จีมินอึ้งค้างไปอยู่ชั่วครู่ก็รีบปัดมือของอีกฝ่าย  

            “ฮยองน่าเกลียดว่ะ”

            “เอ้า นายรู้ได้ไงว่าน่าเกลียด ก็เห็นว่าของจำเป็นต้องใช้ไง” คนรักห่างหายไปเพราะทะเลาะกัน พอคืนดีกันแล้ว แถมห้องก็ตกแต่งอย่างสวยงามบรรยากาศเป็นใจยังไงมันก็ต้องโยงเข้าเรื่องอย่างนั้นอยู่แล้ว แถมสภาพหมดอาลัยตายอยากของจองกุกตอนนั้นก็พอจะเดาได้อยู่ว่าไม่มีทางเตรียมพกอะไรอย่างนั้นมาอยู่แล้วแน่ๆ

            ให้ถุงยางกับเจลหล่อลื่นมันผิดตรงไหนวะ จีมินไม่รู้รึไงว่าเช้าอีกวันจองกุกโทรมาขอบอกขอบใจเขาใหญ่เลยนะ

            คบกันมาเกือบปี จีมินก็รู้แหละว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนลามกอะไรแค่อยากจะแกล้งเขาไปอย่างนั้นถึงได้กระแอมไอแล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

            “แล้วตอนเที่ยงจะกินอะไร”

            “ทีอย่างนี้ทำเป็นเปลี่ยนเรื่องนะ”

            “ก็เห็นว่าใกล้จะเที่ยงแล้ว ไม่หิวไง๊?”

            “อยากกินไรอ่ะ ตามใจนายอยู่แล้ว” เขาไม่ใช่พวกเรื่องมากเรื่องของกิน ให้จีมินเลือกนั่นละดีแล้ว เขามันคนง่ายๆ ในโอกาสพิเศษแบบนี้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าจีมินมีร้านในดวงใจแน่นอน

            เป็นเพื่อนกับแทฮยองได้ยาวนานขนาดนี้ ยังไงก็ต้องมีความเรื่องมากอยู่บ้างแหละ

            “งั้นไปกิน………..กัน เมื่อวานนั่งไถในไอจี น่ากินอ่ะ” เห็นมั้ยละ เขาเดาผิดที่ไหน

           

            ตกลงใจกันได้ก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง วันนี้เป็นวันคริสต์มาสร้านต้องแน่นแน่ๆ ไปให้เร็วหน่อยน่าจะดีกว่ายุนกิแบมือขอกระเป๋าที่จีมินอยู่ ส่วนจีมินเลือกที่จะส่ายหน้าแล้วเป็นฝ่ายจับมือคนแก่กว่าเดินออกไป พอก้าวเท้าออกจากร้านก็เจอกับอากาศหนาวเย็น วันนี้ทั้งคู่ไม่ได้สวมถุงมือมายุนกิถึงดึงมือที่จับกันมาซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทตัวเอง

            “ไม่รู้ป่านนี้คู่ป่วนนั่นจะทำอะไรอยู่นะ”

            “ไปเที่ยวปูซานไม่ใช่เหรอ?”

            “หวังว่าจะไม่ตีกันนะ ขี้เกียจปวดหัวเหมือนปีที่แล้ว”

“ปวดหัวมากเลยเหรอ ที่ร้องว่าอะไรนะ and have yourself โอ๊ย จีมิน” ตีเข้าที่บ่าดังเพี๊ยะตอนที่ยุนกิกำลังจะล้อตัวเอง

“ล้อเหรอ ชอบนักใช่มั้ยเรื่องล้อคนอื่นเนี่ย”

“เฮ้ย ทำไมต้องตีเจ็บขนาดนี้อ่ะ”

 

จีมินรู้ดีว่าทั้งเขาและยุนกิก็ไม่ใช่คู่รักสมบูรณ์แบบ มีตีกันบ้างเถียงกันบ้าง แต่ยังไงก็ตามในตอนนี้จีมินพอใจช่วงเวลานี้อย่างมาก ใครจะไปคาดคิดว่าเหตุการณ์วุ่นวายในตอนนั้นกลายเป็นว่านำพามิน ยุนกิคนนี้เข้ามาในชีวิตเขาได้ จีมินไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่คงเป็นเพราะซานต้าคงอยากจะให้ของขวัญเขาแบบไม่ง่ายดายนักกระมัง คิดอย่างนั้นมือที่ตีไปเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นลูบเบาๆ นึกถึงเมื่อปีที่แล้วก็อดจะฮัมเพลงออกมาไม่ได้ทั้งที่เพิ่งจะถูกล้อไป

and have yourself a merry little Christmas now

คนที่ได้ยินเสียงเพลงก็ยิ้ม “ว่าแต่ทำไมตอนนั้นถึงเลือกเพลงนี้” เขาจำได้ตอนที่จีมินถามเขาว่าเล่นกีต้าร์เป็นมั้ย

“ก็แค่เห็นว่าเหมาะกับสองคนนั้นเฉยๆ” สารภาพตามตรงว่าเขาไม่ได้คิดอะไรเลย

“เหมาะ? สองคนนั้นน่ะนะ งั้นเพลงไหนที่เหมาะกับพวกเรามีมั้ย” อากาศหนาวเย็นแต่มือที่จับกันไว้ยังไม่คลายจีมินคิดไปนิดนึงก็ร้องออกมา

Come and trim my Christmas tree with some decorations bought a Tiffany, so Santa baby so hurry down the chimney tonight~

ร้องแล้วก็แบมือลงตรงหน้า ยุนกิยิ้ม ดีดหน้าผากอีกคนเบาๆ “ร้องหาของขวัญแต่เช้าเลยนะ”

“เฮ้ย ไม่มีจริงดิ่ ไม่ได้นะ นี่มันวันคริสต์มาสนะ!

“มีดิ่ แต่ต้องรอตอนกลางคืนก่อนนะ” เพี๊ยะ!

“คิดอะไรหื่นกามอีกแล้ว!

ยุนกิหัวเราะ ปล่อยให้จีมินคิดไร้สาระไปตลอดทาง เขาจะไม่บอกหรอกว่าในกระเป๋าเสื้ออีกข้างมีกล่องใส่แหวนเล็กๆอย่างที่เจ้าตัวเคยบ่นชอบเมื่อหลายเดือนก่อน

ปีที่แล้วจีมินเป็นซานต้าของแทฮยอง งั้นปีนี้ก็ให้เขาเป็นซานต้าของจีมินแล้วกันนะ

 

 

and have yourself a merry little Christmas now :) 




first published : 2016.12.30



talk;

ขอบคุณตัวเองในที่สุดก็เขียนอะไรที่สั้นๆกะเค้าได้บ้างแล้ว

วีคลี่นี้ยังคงคอนเซ็ปมาช้าเสมอต้นเสมอปลายค่ะ /มันใช่เรื่องน่าภูมิใจมั้ยนะ

โจทย์วีคนี้จะว่ายากก็ยากนะ ไหนมีคำว่าไรบ้าง คริสต์มาส(มีคำนี้เต็มไปหมดแน่นอน)

ปาร์ตี้/มีอยู่หลายคำนะ อกหัก/หนึ่งคำเห็นจะได้! ขอบคุณบังทันวีคลี่สำหรับโปรเจ็คค่ะ :)

จริงๆถึงมีคำว่าอกหักก็ไม่อยากให้เศร้าจนเกินไปนักเลยออกมาในรูปแบบนี้แหละ

คริสต์มาสเป็นเทศกาลที่เรารักมาก พยายามจะเอนจอยกับมันสุดๆ

จนหลายวันมานี้ไม่ค่อยว่างเลย ออกมาสั้นๆแบบนี้ไม่หน่วงไม่เศร้า

ขอบคุณตัวเองมากค่ะ5555555555 ที่ผ่านมาเราเขียนแต่อะไรเศร้าๆหนักๆ

หวังว่าเรื่องนี้จะทำให้ทุกคนที่อ่านรู้สึกดีกับเทศกาลนี้และปีใหม่ที่จะมาถึงนะคะ

สำหรับเพลง Have yourself a merry little Christmas เป็นเพลงที่เราชอบมาก :)

ล่าสุดถ้าเอาแบบใกล้ตัวเลยก็ไปหาฟังของเวนดี้ เรดเวลเวทมาฟัง เสียงหวานมากเลย


ชอบไม่ชอบยังไง เชิญ #luvstoryoonmin กับคอมเม้นด้านล่างเหมือนเดิมนะคะ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและแท็กทุกแท็กเสมอมาเลยค่ะ :)

 

ขอให้ทุกคนมีความสุขแล้วก็สุขสันต์วันปีใหม่ไว้ล่วงหน้าเลยนะคะ

ปีนี้อะไรที่รู้สึกเศร้าก็ให้วางมันไว้ ปีใหม่มักจะนำพาอะไรดีๆเข้ามา

เชื่อแบบนั้นแล้วมีความสุขดีละ

รักเหมือนเดิม,

kolevf

  CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

2,922 ความคิดเห็น

  1. #2050 august p (@twangmanao) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 02:06
    น่ารักมากๆๆๆๆ เป็นเรื่องที่ฟีลกู๊ดดสุดๆเยอะ แบบไม่เขินมากแต่อ่านแล้วอุ่นใจง่ะ แงง้ ละมุนอบอุ่นอะไรขนาดนี้ คิดภาพตามแล้วแบบ ฮื่อออ น่ารักกกก
    #2050
    0
  2. #2008 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 10:30
    ชอบอ่ะ ละมุนมากเลย ฮืออออ อิจฉาอ่ะ อยากมีแบบนี้บ้าง 5555
    ยุนกิยังคงความละมุน
    สารภาพเรามาซะว่าจริงๆแล้วไรต์เมนยุนกิ ไม่ใช่จีมิน 55555 อวยยุนกิแต่ชอบทำร้ายจีมินตลอดเลยอ่ะ 555
    #2008
    0
  3. #1887 มีฟา (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 01:35
    ถ้อ่านในวันคริสมาสมันต้องเข้ากันมากแน่ๆ แค่อ่านก็สัมผัสได้ถึงฤดูที่โหยหา หน้านี้หน้าหนาวสาวเศร้างทรวงในน ของขวัญพี่กิคือไรหยออยากๆ-..- ให้บนเตียงปะะ
    #1887
    0
  4. #1081 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 08:45
    ชอบบบ ดีงามฮะ
    #1081
    0
  5. #1078 khaimoolk (@khaimoolk) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 02:20
    แงงงงงงงงง ดีงามมมมสุดๆๆๆเสียใจเพิ่งเข้ามาอ่าน ถ้าอ่านช่วงคริสต์มาสคงจะหวีดมากอบอุ่นมากกกกกคลายหนาวววววว แม้จริงๆจะไม่หนาวเลยเมืองไทย ชอบพิยุนกิแบบนี้อะขรึมๆขี้เล่นแต่กะจีม แมนมาก แงงงงง ตอนอ่านตอนท้ายว่าเป็นซานต้าของจีมนะนี่กรี๊ดเลยค่ะ ฮือออออ ผชแบบพิยุนกิในเรื่องนี่เวลาทำตัวก๊าวแล้วมันสุดจะก๊าวคูณแปดพันล้านๆเลเวล แงงงงงงง ตอนอ่านเนื้อเพลงก็จินตนาการ(มโน)เสียงน้องเวนดี้เหมือนกันเยย เสียงเพราะมากนางฟ้าาา นางฟ้าเหมือนจีม? สนุกอีกแย้วอะค่ะน้องคนแต่ง ฮือๆ ไว้ใจได้เสมอเยย จุ๊บๆ เมอรี่คริสมาสย้อนหลังน้า
    #1078
    0
  6. #1067 sugamybae_ (@vlikeabutterfly) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:27
    งือออออ น่ารักมากเลยค่ะ เรายิ้มจนแก้มจะแตกหลายตอนมากๆๆ ถึงจะไม่ได้มีโมเม้นหวานหยดย้อยหรือเรื่องราวหวือหวาอะไรเลยแต่มันน่ารักมากๆ พี่ยุนกิโคตรรรรรอบอุ่นเลยค่ะฮือออ อยากได้ ตอนไม่สูบบุหรี่เพราะจีมินกับตอนใส่หูกวางมานี่แบบโอ๊ยยยยพี่ น่ารักจัง TT ให้ความรู้สึกว่าเขาก็เป็นผู้ชายที่ใส่ใจรายละเอียดเหมือนกันนะ ถึงจะทำเป็นนิ่งๆก็เถอะ ชอบผู้ชายแบบนี้มากๆ (เปล่าค่ะ จริงๆคือชอบพี่ยุนกิ 55555555555) อีกตอนที่เราเขินมากคือตอนสุดท้าย ที่ว่ามีแหวนเก็บไว้เซอร์ไพรส์น้องด้วย กรี๊ดดด โรแมนติกเว่อออออ TT น่ารักจังค่ะ อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลย สุดท้ายคือเราขอย้ำว่าเราอยากได้พี่เขาค่ะฮืออออ
    #1067
    0
  7. #1063 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 02:32
    แงงงงง อบอุ่นมากเลยค่ะ เหมาะอ่านในอากาศหนาวๆที่สุด
    #1063
    0
  8. #1062 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 00:03
    คุณซานต้ายุนกิ~>/////<~อบอุ่นหัวใจจังเลยค่ะ มันน่ารักมากๆเลยในแผนการคืนดีของจีมินที่ให้จองกุกกับแทฮยองคืนดีกัน
    #1062
    0
  9. #1057 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 12:16
    น่ารักจัง ยุนกิเหมือนจะไม่หวานแค่ก็หวานอยู่นา
    #1057
    0
  10. #1056 c h i m (@zariana) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 19:34
    โอ้ยแกแบบมันน่ารักมากๆเลยเว้ย มันโคตรน่ารักเลยอะ พิยุนกิน่ารักมาก เลิกบุหรี่ก็เพราะห่วงน้อง ไม่ชอบเวลาน้องไอหนักๆ ฮือ ไม่รู้จะพูดอะไรเลยอะแกมันฟีลกู๊ดมากก
    #1056
    0
  11. #1055 mttrow. (@minmin1632) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 18:08
    น่ารักกกกก
    #1055
    0
  12. #1054 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 17:46
    น่ารักจริงเชียว ยุนกิคนซึนตกหลุมรักรอยยิ้มน้องปาร์ค เขินนนนน
    #1054
    0
  13. #1053 _mingrssv (@_mingrssv) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 13:58
    ฮือออออออออน่ารักมากกมากกกเลยค่ะเราชอบคริสมาสอินกับอะไรที่เกี่ยวกับคริสมาสอยู่แล้วด้วยแล้วแทแทกับจีมินน่ารักมากเลยจะบอกว่าชอบความสัมพันธ์แบบนี้ของทุกคนทั้งเรื่องเลยแต่ว่าสิ่งที่เราชอบมากกกกๆๆเน้นหนักๆไปที่ความเป็นเพื่อนของแทกับจีม น่ารักมาก ซึ้งแอบมีก้อนสะอื้นมาจุกๆอยู่ที่คอนิสๆ(เว่อตลอดเลยเรา) จีมรักแทมากๆเลยอะฮืออออออ เป็นเพื่อนที่ดีมากบวกกับรูปที่จีมมาอัพเมื่อคืนแล้วเรายิ่งอินไปใหญ่เลยค่ะ ยุนกิกับจองกุกก็น่ารักมากกกกกกไม่ไหวแล้ววววววดูเป็นผู้ชายที่น่ารักอบอุ่นอะ ดีจังเลย จองกุกกับแทรักกันนานๆนะ จีมกับพิยุนกิก็รักกันนานๆ ชอบมากเลยค่ะ /ปาดน้ำตา
    #1053
    0
  14. #1052 Im_Jinyoung (@Im_Jinyoung) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 13:50
    อยากได้อีกตอน.....
    #1052
    0
  15. #1051 fAh_svt17 (@fAh_svt17) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 13:07
    ฮรื่อออออ ชอบค่ะ ชอบมากๆๆๆๆ น่ารักมาก พี่ยุนกิละมุนมากๆอ่ะ แงง ดูมีความเป็นผู้ใหญ่มาก เปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อนคนที่ตัวเองรักด้วย งื้อออ แต่ปากแข็งไปหน่อยนะ55555555 ชอบตอนนี้มากเลยค่ะ ขอสเปได้มั้ยคะ น้าๆ
    #1051
    0
  16. #1050 Mjwong (@mataveewong) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 12:18
    คริสมาตที่แบบว่าอบอุ่นอะไรขนาดนี้อากาศติดลบนี่ไม่รู้สึกอะไรแล้ววว
    ต้องขอบคุณแทแทเค้านะพี่ยุนกิที่ทำให้ได้มาเจอน้องเนี่ยไปว่าแทแทเรื่องมากได้ไง
    ชอบตรงที่บอกว่าคบแทมาได้ตั้งหลายปีต้องเรื่องมากบ้างแหละ5555555555555
    โอ้ยย พี่คะนิสัยอ่ะะ ส่วนตัวเราก็เป็นคนที่อินกะเทศกาลคริสมาตอยู่แล้วด้วยเลยเข้าใจแทแทอยู่บ้าง
    ก็ตั้งตารอวันนี้แต่พอมารู้ว่ามันล่มคนเราก็ต้องมีงี่เง่าไปบ้างแหละโน้ะ
    ต้องบอกว่ามีเพื่อนแบบจีมนี่โชคดีๆสุดเลยค่ะ น้องน่ารักมากอ่ะคือทำให้ขนาดนี้ ฮื่อออ
    เอาต่ำแหน่งเพื่อนออฟเดอะเยียร์ไปเลยส่วนพี่ยุนกินี่ทำเพราะทนลูกอ้อนจีมไม่ไหวนะข้ามไป55555555555
    แต่ของขวัญที่ให้นี่สุดยอดไปเลยค่ะ5555555555555 ถูกใจจกุกมากสมเป็นมินยุนกิจริงๆ
    ปีนี่คุณซานต้าจะให้ของขวัญน้องจีมที่ดีที่สุดอีกปีเลยนะ ตื่นเต้นแทนน้องแล้ว

    ตอนอ่านฟิคนี่อากาศก็หนาวพอดีรู้สึกอินมาก ฟิลกู้ดมากๆเลยค่ะชอบความเป็นคริสมาตของฟิคนี้มากๆ
    อ่านแล้วมีความสุขเหมือนเราก็ได้ฟิคเรื่องนี้เป็นของขวัญเลยค่ะ น่ารักมากๆเลย สุขสันต์วันปีใหม่ล่วงหน้าเช่นกันนะคะ♥
    #1050
    0
  17. #1049 armywriter007 (@armywriter007) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 10:10
    กรี้ดดดดดดดยุนมินอบอุ่นน่ารักตะมุตะมิมากมาย มีความวีกุกเล็กน้อย ชอบบบบ><
    #1049
    0
  18. #1048 Yimine_yim (@153792nc) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 09:42
    โว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หวานไรเบอร์นี้ เห็นใจคนโสดดดด โสดดดด โหมดตลอดชีวิตไม่เคยมีแฟนหน่อยเหอะ พระเจ้าาาาาา โว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #1048
    0
  19. #1044 screaming-girl (@ainkchoi) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 07:57
    ชอบบบบมากกกเลยๆๆ ละมุนมากกอะ นี่ก็เปิดเพลงคอลไปตามตอนอ่านนน ชอบมากเลยอะไรท์เขียนดีมากกก โอยยยชอบๆๆๆๆ ชอบพาร์ทตอนยุนมินช่วยกันให้กุกวีคืนดีกัน อ่านแล้วแบบเห็นภาพอะ อบอุ่นมากเลยยย งื้ออออออสุดดดยอดดด ชอบๆๆๆๆ >/////<
    #1044
    0
  20. #1043 eieiei (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 06:44
    น่ารักอ่าาาาา ร่วมมือกันช่วยให้คู่เค้าคืนดีกัน กลายเป็นพี่กิตกหลุมน้องจีมแทนเลย >/////<
    #1043
    0
  21. #1042 'schdapt (@junkim) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 05:09
    อบอุ่นหัวใจมากกกกก ชอบบมากกกกกกก ไม่ผิดหวังเลยอ่ะ คือแบบ โอ้ยยบ จีมินน่ารักสุดๆ นึกถึงตอนที่เลือกของละแบบ นิ้วเล็กๆจิ้มนู้นจิ้มนี้ อิพี่มันคงหลงอ่ะ 5555555 คู่กุกแทนี้เป็นคู่อุดมคติเรามากๆ ตีกันบ่อยๆแต่เขาก็รักของเขา ฮือ อิ่มอ่ะ ไม่รู้จะเม้นไรนอกจากบอกว่า เราชอบคนแต่งนะคะ ชอบมากๆ ตกหลุมรักเพราะตัวอักษรอ่ะบอกเลยยย ฮืออออออออ ชอบบบบบบบบ
    #1042
    0
  22. #1041 blugarxx (@sehunyehet92) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 04:03
    ฮืออยากจะมอบรางวัลฟิคยุนมินแห่งปีให้จริงๆนะคะ มันดีมาก TT__TT (ไม่ใช่แค่เรื่องนี้นะ ทุกเรื่องเลย) ถ้ามีรางวัลคงจะดีนะคะชอบงานเขียนของไรท์มากจริงๆ กำลังนอนคลุมโปงแล้วก็อ่านเรื่องนี้ไปด้วยรู้สึกอบอุ่นดีค่ะ55555 น่ารักจังเลย ขอบคุณนะคะมันเค้ากับเทศกาลคริสมาสต์ดีจัง แฮปปี้นิวเยียร์ล่วงหน้าเช่นกันนะคะ ขอให้สิ้นปีนี้และปีต่อๆไปเป็นปีที่ดีของไรท์นะคะ มีความสุขมากๆนะคะ จู้บบ อยู่แต่งฟิคยุนมินไปนานๆเลยนะ สักวันเราจะทำถ้วยรางวัลให้ไรท์!!5555555555555
    #1041
    0
  23. #1040 Mintarisreal (@Mintarisreal) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 03:48
    แงงงงงง ชอบมากกกกกกก น่ารักจังงงงงง /พิยุนกิแม่ง555555555555555555555555555(หยาบคายขออภัยค่ะ)
    #1040
    0