(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 35 : 08 : A FOX WEDDING (3/??) -狐の嫁入り-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

 

  CR.SQW

Title:  A fox wedding 

Fandom: 방탄소년단 /BTS

Relationship: 슈짐 /yoonmin ( yoongi x jimin )

Genre: Alternative Universe/FANTASY,Angst, Romantic

Rate: NC

Word: ?

Note: On a day when the sun shines bright and the rain falls, in daylight to late at night, groom's fox receives his bride.

Warning: Name's change

Note2: กลับไปอ่านตอนก่อนๆก็ดีนะคะ 5555555



5

 

ฤดูร้อนร้อนขึ้นทุกปีทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจเข้าไปสู่อาณาเขตที่ลึกขึ้นจนแทบจะถึงทางเข้าหุบเขาจิ้งจอกอยู่แล้ว หน้าผามีลมโกรกทำให้อากาศไม่ร้อนเท่าในป่าชื้นด้านล่างอีกทั้งยังมีทุ่งดอกเนโมฟีเลียสีฟ้าอ่อนเบ่งบานเป็นทุ่งสวยงามอย่างที่ไม่เคยเห็นและคงไม่มีใครได้เห็นเพราะโดยปกติดอกไม้ชนิดนี้จะออกดอกในช่วงฤดูใบไม้ผลิเท่านั้น ยูกิเล่าว่ามันบานตลอดทั้งปีเพราะอำนาจของผู้ที่คอยปกปักษ์ที่แห่งนี้ คงจะเป็นเทพสักองค์ที่จิซึรุไม่รู้จัก

“ยูกิ” จิ้งจอกหนุ่มหันไปก็เห็นว่าคนรักกำลังถือมงกุฎดอกไม้อยู่ในมือ เจ้าตัวสวมมันลงบนกลุ่มผมสีขาวของเขา ถอยออกมาแล้วมองมันอย่างชอบใจ

ยูกิรู้ว่าจิซึรุกำลังชอบใจ เพราะเจ้าตัวมักจะฉีกรอยยิ้มกว้างจนดวงตาคู่นั้นกลายเป็นขีดเหมือนกับจันทร์เสี้ยว มันคือรอยยิ้มที่เขาไม่เคยปฏิเสธมันได้เลยสักครั้ง

“ของแบบนี้เหมาะกับข้าเสียที่ไหนเล่า” เหมาะกับเจ้ามากกว่าเสียอีก

“เหมาะสิ ผมสีขาวของยูกินี่ดีจังเลยนะ เอาดอกไม้สีอะไรไปเทียบก็ดูโดดเด่นอยู่ตลอดเลย” ยูกิมั่นใจว่าใบหน้าใต้หน้ากากของเขาจะต้องขึ้นสี จิซึรุน่ะชอบชมเขาอยู่เรื่อย บอกว่าชอบผมของเขา ชอบหางของเขา บางครั้งกระทั่งลายผ้าพื้นๆที่เขาสวมใส่อีกฝ่ายก็มักจะสรรหาถ้อยคำมาพูดอยู่เสมอ

ที่น่ารักน่ะคือจิซึรุต่างหาก

 

ปีนี้จิซึรุอายุยี่สิบเอ็ดปีแล้ว ช่วงเวลาที่จะกลับมาที่นี่น้อยลงกว่าปีก่อนๆในฤดูร้อนเพราะอีกฝ่ายต้องเรียนหนังสือหนักขึ้น มีบางวันในช่วงแรกที่จิซึรุนำสิ่งที่เรียกว่าแมคบุ๊คมาด้วยเพราะต้องทำงาน มันเป็นสีเหลี่ยมสีเงินบางๆ แต่กลับมีแสงอยู่ในตัวเอง เขามองจิซุรุนั่งใช้นิ้วจิ้มลงบนสิ่งที่เรียกว่าคีย์บอร์ดเพื่อทำให้เกิดตัวอักษร แต่ยูกิไม่ได้สนใจมันมากนัก เพราะมีสิ่งที่น่าสนใจมากกว่า

จิซึรุโตเป็นหนุ่มแล้วก็จริง แต่กลับมีทรวดทรงเพรียวบางต่างกับช่วงอายุก่อนหน้าที่อีกฝ่ายดูจะมีเนื้อหนังมากกว่า ผิวขาวขึ้นเพราะไม่ได้เล่นกีฬาเหมือนสมัยเรียนมัธยมแถมอีกฝ่ายบอกว่าดูแลตัวเองมากขึ้นเพราะใช้สิ่งที่เรียกว่าครีมทาหน้า ใบหน้าเรียวอวดสันกรามและช่วงคอสวยจนหลายครั้งที่จิ้งจอกหนุ่มต้องกลืนน้ำลาย

พวกเขาไม่เคยเสพสังวาสกัน แม้จะมีบางครั้งที่ความต้องการเกิดขึ้นยามที่ทั้งคู่จูบจุมพิต ยูกิชอบที่จะฝังใบหน้าของตนเองลงบนซอกคอหอมกรุ่นของจิซึรุ อีกฝ่ายมักส่งกลิ่นเชื้อเชิญกว่าปกติเมื่อเจ้าตัวเกิดอารมณ์ราคะที่ยูกิพยายามจะจุดมัน แต่เพราะเวลาของทั้งคู่มีเพียงแค่ในตอนกลางวัน มีบางค่ำคืนที่ยูกิแอบหนีไปซุกตัวอยู่ในฟูกแต่นั่นก็เป็นตอนที่เขาแปลงร่างเป็นจิ้งจอกตัวเล็กเพราะจิซึรุเกรงใจคุณยายของเขา หลายครั้งที่ยูกิเห็นบางอย่างในดวงตาของหญิงชรา เขามั่นใจว่าหญิงชรามีกลิ่นอายบางอย่างที่เขาคุ้นเคยติดตัวอยู่ ทว่ายูกิก็ปัดมันทิ้งไปเพราะคุณยายของจิซึรุชอบให้เนื้อแกะเสียบไม้ย่างกับเขาอยู่เสมอ

อยาก อยากครอบครองแล้วก็ตีตราจองคนตรงหน้าเหลือเกิน ไม่รู้ว่าที่เมืองหลวงจะมีปีศาจตนใดซุกซ่อนอยู่บ้างหรือไม่ พวกมันจะได้กลิ่นอันหอมหวานของจิซึรุหรือเปล่า หากเขาได้ครอบครองอีกฝ่ายนั่นจะทำให้กลิ่นของเขาติดตัวของจิซึรุ ต่อให้ปีศาจหน้าไหนเดินเฉียดผ่านก็ไม่กล้าที่จะเข้ามาข้องเกี่ยว

“คิดอะไรอยู่เหรอยูกิ?” จิซึรุเห็นอีกฝ่ายหันหน้ามาทางเขา นิ่งเงียบไม่พูดจาถึงเอ่ยทัก

“ข้าอยากกอดเจ้า”

จิซึรุอ้าแขนอย่างไม่คิดอะไร เพราะในตอนนั้นเขาคิดไม่ทันว่าคำว่า กอดในความคิดของเขากับจิ้งจอกหนุ่มนั้นไม่ได้หมายความถึงสิ่งเดียวกัน ยูกิดึงร่างของจิซึรุให้ขึ้นมานั่งบนตัก มองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลเปลือกไม้อย่างรักใคร่ เขาเห็นความรักในดวงตาของจิซึรุและมั่นใจว่าหากได้เห็นดวงตาของตัวเองในยามนี้ เขาเชื่อว่ามันมีความรักอยู่เต็มเปี่ยมเช่นเดียวกัน

“ข้าไม่ได้หมายถึงกอดอย่างนั้น” คนตัวเล็กกว่านิ่งไปพักหนึ่งถึงได้คิดออก ใบหน้าใสขึ้นสีแดงก่ำด้วยความเขินอาย ถึงเขาจะเป็นผู้ชายที่รู้เรื่องทุกอย่างแต่ก็ไม่ใช่คนที่จะกล้าพูดออกมาตรงๆอย่างยูกิ

ถามว่าเขาอยากมั้ย มันก็ต้องมีบ้างอยู่แล้วเพราะเขาก็คือผู้ชายคนหนึ่งก็คนที่อยู่ตรงหน้าคือคนที่เขารักนี่นา

“ตะแต่ว่านี่มันยังกลางวันอยู่เลยนะ” ต่อให้จะไม่มีใครอยู่ แต่เซ็กส์สำหรับเขามันเป็นกิจกรรมที่ต้องทำในห้องหับ กลางแจ้งแบบนี้ไม่อายฟ้าอายดินได้ยังไง

“พูดเหมือนว่าเราได้อยู่ด้วยกันตอนกลางคืนอย่างนั้นละ”

จิซึรุเม้มปาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปิดปากบอกอย่างอ้อมแอ้ม “ที่จริงสามวันต่อจากนี้คุณยายของฉันจะไปนอนค้างที่บ้านคุณป้า

เพราะคุณยายของเขาอาศัยอยู่ตัวคนเดียวกับพวกบริวารในบ้านหลังใหญ่เพราะลูกหลานต่างแยกย้ายกันไปมีชีวิตในเมือง แต่เมื่อถึงคราวตรวจสุขภาพประจำปี คุณป้าของเขาจะเป็นคนขับรถมารับคุณยายเพราะอาศัยอยู่ใกล้ที่สุดเพื่อพาคุณยายไปนอนค้างในตัวเมืองสองถึงสามวัน เมื่อก่อนจิซึรุจะติดตามไปด้วยเสมอ แต่เพราะตอนนี้เขาโตแล้วถึงเลือกที่จะเฝ้าบ้าน ในเรือนใหญ่ไม่มีใครนอกจากเขา

“จริงเหรอ?” น้ำเสียงระริกระรี้และหูจิ้งจอกหางจิ้งจอกทั้งห้ากระดิกไปมาอย่างกระตือรือร้น จิซึรุพยักหน้า เขารู้ดีว่าจิ้งจอกน่ะไวกับเรื่องพวกนี้จะตายไป ที่อีกฝ่ายยอมอดทนมาจนถึงป่านนี้เขาก็ซึ้งใจมากแล้ว

“อื้มยุนกิจะไปนอนค้างเป็นเพื่อนฉันมั้ยละ”

 

จิซึรุถามไปอย่างนั้น รู้คำตอบอยู่แก่ใจ

 

ยูกิกลับมาเก็บเสื้อผ้าสำหรับไปค้างที่บ้านของจิซึรุเพราะเขาไม่รู้จักและไม่เคยชินกับเสื้อผ้าแบบมนุษย์ที่อีกฝ่ายสวมใส่ แต่ระหว่างทางเดินกลับเข้าเรือนของจ่าฝูง สายลมก็นำพาถ้อยคำซึ่งไม่น่าฟังเข้ามาอีกแล้ว

ดูที่เจ้าตัวขาวนั่นสิ วันนี้ก็มีกลิ่นมนุษย์ติดกลับมาอีกแล้ว

เพราะเป็นลูกชายของท่านเอนโดก็เลยถือว่าตัวเองมีสิทธิ์จะออกไปโลกภายนอกได้ตลอดน่ะสิ

แต่ก็แปลกจังนะ ทำไมต้องเป็นฤดูร้อนด้วยละ แถมกลิ่นก็ยังเป็นกลิ่นของมนุษย์ตนเดิมด้วย

เหอะ จะไปยากอะไร ก็คงเพราะไปซื้อบริการพวกโสเภณีในเมื่อ

ก่อนที่เจ้าพวกสีน้ำตาลจะพูดจบ หมัดลุ่นๆของยูกิก็กระแทกเข้าที่หน้าของเจ้าของประโยคนั้น มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่จิ้งจอกจะชอบวัดแสดงฝีมือกันเป็นประจำ เพียงแต่ยูกิไม่เคยท้าต่อยตีกับใครนอกไปจากการประลองที่ท่านอาจารย์จัดขึ้นตามกฎของเผ่าพันธุ์

แม้จะเคยถูกเหยียดหยาม แต่ยูกิมักจะปล่อยมันให้ผ่านไป แต่ครั้งนี้เขาไม่สามารถยั้งหมัดของตัวเองได้

“เฮ้ย! ยูกิ ทำไมอยู่ๆเจ้าถึงมาต่อยข้า

หลายครั้งแล้วนะ! โยชิดะ ที่เจ้าชอบนินทาข้าเสียๆหาย วันนี้ข้าหมดความอดทนก็เลยจะจัดการเจ้านี่ไง”

พอรู้ความก็เข้าตะลุมบอนอย่างโจ่งแจ้ง ไม่มีผู้ใดสนใจระหว่างการต่อสู้ พวกเขาเพียงสนใจผลของการประลงที่จะพูดกันต่อไปอีกสามวันเจ็ดวัน เพราะยูกิไม่ค่อยแสดงฝีมือทำให้ผู้คนไม่ค่อยรู้ความสามารถที่แท้จริงของเขาอีกทั้งเขามักจะซ่อนเร้นพลังที่แท้จริงเอาไว้เพื่อไม่ให้ตนเองโดดเด่นจนเกินไป

จะว่าเขาเขาชินเสียแล้ว

แต่หาว่าจิซึรุที่เขาถนอมไว้มานานหลายปีเป็นโสเภณีค้าบริการ ให้ตายอย่างไรก็ต้องเอาเลือดหัวมันออกให้ได้

 

แน่นอนว่ายูกิได้รับชัยชนะอย่างสวยงามทั้งที่คู่ต่อสู้มีถึงสามคนและเป็นพวกฝีมือชั้นแนวหน้าของเผ่า เย็นวันนั้นหลังจากรับประทานอาหารร่วมกันกับครอบครัว จู่ๆท่านพ่อที่ไม่เคยเรียกหากลับเรียกเขาให้ไปพบ

เขาเลื่อนบานประตูไม้ออกอย่างแผ่วเบาเมื่อได้ยินเสียงเอ่ยอนุญาต ท่านพ่อของเขานั่งเกรงขามอยู่ที่ตำแหน่งประธาน ท่านพี่อิซึมิและท่านพี่โยชิทากะนั่งอยู่ที่นั่งถัดจากท่านพ่อทั้งด้านซ้ายและด้านขวา เขาคลานเข่าเข้าไปนั่งตรงเบาะซึ่งถูกเตรียมไว้ ทำใจแล้วว่าอย่างไรก็คงต้องถูกลงโทษ

“ได้ข่าวว่าวันนี้เจ้าไปมีเรื่องกับพวกโยชิดะ” น้ำเสียงเข้มเอ่ยถาม ไม่มีรอยยิ้มบนสีใบหน้าทำให้รอยบากที่ข้างแก้มดูน่ากลัวมากกว่าปกติ

“ขอรับ ลูกไปมีเรื่องกับพวกมันจริง”

ท่านเอนโดมองลูกชายคนเกือบสุดท้องด้วยแววตาที่ไม่อาจบอกได้ว่ารู้สึกอย่างไร เขาเป็นจ่าฝูงซึ่งปกครองดินแดนแถวนี้ใช่ว่าจะไม่รู้เรื่องของลูกชายตลอดสิบปีที่ผ่านมา แน่นอนว่าเขารู้ รวมทั้งเรื่องของเด็กคนนั้นซึ่งยูกิได้ฝากใจไว้ตลอดมา

“เอาชนะโยชิดะได้ถือว่าเจ้ามีฝีมือไม่ธรรมดา หลายปีที่ผ่านมาข้าคงจะดูเบาเจ้าเกินไปเสียแล้ว”

“นั่นสินะขอรับท่านพ่อ นัตสึมิบอกว่าเจ้าพวกนั้นแรงสู้ยูกิไม่ได้เลยด้วยซ้ำทั้งที่มีจำนวนหางเท่ากัน” อิซึมิกล่าวชมเชย เพราะเป็นพี่คนโตเขาจึงมักจะทำดีกับน้องทุกคนแต่ก็ไม่ได้สนิทชิดเชื้ออะไรด้วยนัก เพราะตอนที่เขาเกิดอีกฝ่ายก็เริ่มช่วยงานท่านพ่อแล้ว

“ข้าอยู่แถวนั้นก็เห็นว่าเป็นเรื่องจริงขอรับ ไม่ว่าจะทั้งกระบวนท่าและพละกำลัง ลูกเห็นว่าโยชิดะนั้นเทียบไม่ติดเลยทีเดียว” โยชิทากะเสริม

เจ้าบ้านเพียงมองไปที่บุตรชาย พยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนถาม “อะไรทำให้เจ้าทุ่มเทใช้ฝีมือทั้งหมดออกมา ยูกิ ที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าเจ้าตั้งใจเก็บงำฝีมือหรอกหรือ”

ยูกิรู้ว่าเขาไม่สามารถโกหกได้จึงเลือกที่จะตอบไปตามจริง “เพราะพวกมันว่าจิซึรุขอรับ”

“หืม? จิซึรุ เจ้าของกลิ่นที่ติดอยู่บนตัวเจ้านะหรือ” พี่ชายคนโตถาม

“ขอรับ จิซึรุเป็นคนรักของลูก” เมื่อได้ยินคำว่าคนรัก พี่ชายของเขาก็ยิ้มออกมา ไม่ได้เอ่ยคำค้านใด ก่อนหน้านี้อิซึมิคิดระแวงว่าการที่ยูกิแสดงฝีมือที่แท้จริงจะเป็นการคุกคามตำแหน่งหัวหน้าเผ่าคนต่อไปของเขา แต่เมื่ออีกฝ่ายกล้ากล่าวออกมาโดยตรงว่าทำไปเพราะคนรักชาวมนุษย์ อย่างนั้นเขาก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องห้าม ควรสนับสนุนเสียด้วยซ้ำ

ก็พวกที่แต่งงานกับมนุษย์น่ะเป็นหัวหน้าเผ่าได้ที่ไหนกันเล่า

“เจ้าคิดจริงจังกับเด็กมนุษย์นั่น?”

ปกติเขาซึ่งเป็นบิดามักจะมองเห็นลูกคนนี้หลบอยู่เงียบๆหลังพี่สาวคนสนิทมากกว่าจะเสนอหน้าออกมา ไม่ชอบออกความเห็น ไม่สนใจจะเป็นจุดสนใจ เขาจึงมักปล่อยปะละเลยลูกที่ไม่มีความทะเยอทยานคนนี้ไว้อยู่เสมอจนกระทั่งได้เห็นความจริงจังอย่างที่สุดในดวงตาสีดำคู่นั้นในตอนนี้ มันเหมือนกับมารดาของเจ้าตัว ดวงตาที่เลือกแล้วและไม่คิดจะเปลี่ยนใจ เขามองไปที่หางสีขาวสะอาด สีขนที่ไม่เหมือนตัวอื่นมักจะนำพาคำทำนายและความเปลี่ยนแปลงมาอยู่เสมอ มันเป็นลางที่เอนโดรู้และทำให้เขาไม่สามารถที่จะเข้าไปก้าวก่ายเส้นทางของยูกิได้ หากยูกิเลือกที่จะอยู่กินกับมนุษย์นั่นก็แปลว่าโชคชะตากำหนดให้เป็นเช่นนั้น

ยิ่งเพราะเป็นเด็กคนนั้นด้วย

คงจะถึงเวลาแล้วสินะ

 

“แล้วเจ้ามั่นใจหรือว่าการได้เจอกันแค่ในฤดูร้อนจะทำให้ความรักของเจ้าราบรื่น” เขาถาม

“ท่านพ่อหมายความว่าอย่างไรขอรับ” ยูกิถามกลับ ถึงจะอยากอยู่กับจิซึรุตลอดเวลา แต่เขาทำได้ที่ไหน อีกฝ่ายมีหน้าที่ของตน ส่วนเขาก็มีหน้าที่ต้องอยู่ที่นี่

“ที่จริงข้าพอจะมีคนรู้จักอยู่ที่เมืองหลวงบ้าง เจ้านั่นมีฝีมือใช้ได้ ถ้าเจ้าได้ลองไปฝึกกับมันก็คงจะพอได้อะไรกลับมาบ้าง”

ดวงตาสีดำขลับเบิกกว้าง นี่มันหมายถึง

“ท่านพ่อ นี่มัน

“แต่เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าคู่ชีวิตเลือกได้เพียงครั้งเดียว และการที่เจ้าเลือกวิวาห์กับชาวมนุษย์จะทำให้เจ้าต้องเสียสิทธิอะไรไปบ้าง”

“ข้ายินดีข้ายินดีมากขอรับ”

เห็นประกายแพรวพราวในดวงตาคู่นั้นทำให้คนเป็นพ่อแอบยิ้มขำในใจ อย่างไรก็เป็นเพียงเจ้าลูกสุนัขตนหนึ่งเท่านั้นเอง


 

จิซึรุอาบน้ำและเตรียมตัวเสร็จแล้วตอนที่ยูกิกระซิบผ่านชั้นกระดาษของบานประตูไม้ ค่ำคืนในฤดูร้อนเต็มไปด้วยเสียงหรีดเรไรพากันขับลำนำไม่วังเวง เมื่อยูกิเลื่อนเปิดประตูเข้ามาก็เห็นจิซึรุในชุดยูกาตะสีขาวต่างจากชุดนอนของพวกมนุษย์ที่เรียกว่าเสื้อและกางเกงผิดไปจากทุกวัน

“จิซึรุทำไม

เด็กหนุ่มชาวมนุษย์ยิ้ม “ตอนนั้นที่เราสองคนเจอกันครั้งแรกเป็นตอนที่พี่สาวคนโตของยูกิแต่งงานใช่มั้ยละ เจ้าสาวของจิ้งจอกสวมชุดกิโมโนสีขาวตอนนั้นเห็นแล้วฉันยังจำได้อยู่เลย ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าฉันเองก็จะได้มีคนรักเป็นจิ้งจอกกับเขาเหมือนกัน”

ยูกิเห็นแก้มของจิซึรุขึ้นสีก็นึกอยากจะเข้าไปฟัดให้สมใจอยากที่รอคอย ทว่าตอนนี้เขากลับมีข่าวดีมากกว่านั้นจะต้องบอกให้อีกฝ่ายรับรู้

“จิซึรุ ข้ามีเรื่องจะบอก” เขาวางย่ามของตัวเองลงพื้นเสื่อก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิลงตรงหน้าแล้วดึงอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ๆ

“เรื่องอะไรเหรอ” ที่จริงตอนอีกฝ่ายเข้ามาก็พอจะเห็นแล้วว่าริมฝีปากของยูกิน่ะ ยกขึ้นเหมือนจะยิ้มอยู่ตลอดเวลาเลย ไม่รู้ไปอารมณ์ดีมาจากที่ไหน หรือว่าจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นกันนะ?

“เจ้าเดาสิ”

“ฉันไม่รู้หรอก” เรื่องดีๆของยูกิจะมีอะไรเล่านอกจากได้ออกล่า “จะได้ออกล่ากับพี่ๆอีกแล้วเหรอ?” อย่างนี้เวลาที่อยู่ด้วยกันก็น้อยลงไปอีกน่ะสิ ไม่ชอบเลย

“ไม่ใช่หรอก แต่เพราะฉันจะได้ไปอยู่กับจิซึรุแล้วต่างหาก”

“หา?” เด็กหนุ่มชาวมนุษย์เลิกคิ้วขึ้นมาอย่างสับสน จนกระทั่งยูกิอธิบายว่าเขาจะได้ไปฝากตัวร่ำเรียนวิชากับคนรู้จักของท่านพ่อที่โตเกียว จงใจเล่าข้ามในตอนที่เขาไปมีเรื่องต่อยตีกับโยชิดะเพราะเขารู้ดีว่าจิซึรุไม่ชอบให้เขาไปทะเลาะวิวาทกับใคร จิซึรุก็อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างเหมือนเขาตอนรู้เรื่องไม่มีผิด

“ตะแต่ถ้ายูกิไปอยู่กับเรา แล้วเรื่องตำแหน่ง” จิซึรุรู้ว่าถ้ายูกิเลือกเขา อีกฝ่ายจะต้องสูญเสียสิทธิที่จะได้รับเลือกเป็นหัวหน้าเผ่าและสำหรับยูกิแล้ว

“ข้าเลือกเจ้า”

เลือกเขา?

“จะจะดีเหรอยูกิ”

“ทำไมละ หรือว่าจิซึรุไม่อยากให้ข้าไปอยู่ด้วย หรือว่าที่จริงแล้วเจ้ามีใครแอบไว้ที่” ก่อนที่จิ้งจอกหนุ่มจะพูดจบ จิซึรุก็ใช้นิ้วแตะไปทีริมฝีปากใต้หน้ากากจิ้งจอก ส่ายหัวให้กับความคิดมากของยูกิ

“มีที่ไหนกันเล่า แต่ฉันกลัวยูกิจะเสียใจต่างหากที่เลือกฉัน”

มนุษย์อายุขัยสั้นกว่าปีศาจ เลือกเขาแล้วยูกิอาจจะมีเขาอยู่ก็จริง แต่ก็เพียงช่วงเวลาสั้นๆเหมือนหนึ่งลมหายใจเท่านั้น หากวันหนึ่งในอนาคตข้างหน้าที่ไม่มีเขาแล้ว อีกฝ่ายรู้อยู่แก่ใจว่า

“ข้าไม่มีวันเสียใจหรอกที่เลือกเจ้า”

“แล้วถ้าฉันตายละ”

“ข้าก็จะรอเจ้ามาเกิดใหม่ แล้วก็ทำให้เจ้ารักข้าอีกครั้ง”

“นึกว่ายูกิจะบอกว่าจะตายตามฉันไปเสียอีก”

“ถ้าตายแล้วเกิดใหม่ข้าก็จะจำเจ้าไม่ได้น่ะสิ ข้าอยากจะจำเจ้าไว้นานๆต่างหาก”

ปีศาจเขาจีบกันอย่างนี้เองเหรอ จิซึรุเพิ่งจะเข้าใจ ถ้อยคำหวานเลี่ยนที่เคยแซวเวลาเพื่อนมีคนรักแต่เมื่อมันออกมาจากปากของยูกิ นั่นทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายหมายความตามอย่างนั้นจริงๆ

“แต่ฉันกลับมาเกิดใหม่อาจจะจำยูกิไม่ได้นะ”

“แล้วยังไงเล่า ข้าเชื่อว่ายังไงเจ้าก็ต้องตกหลุมรักข้าอยู่ดี เหมือนตอนฤดูร้อนครั้งนั้นที่เจ้าจูบข้าก่อน” “โอ๊ย! เจ็บนะ ทำอะไรของเจ้า!” ยูกิร้องโวยวายเมื่อจิซึรุใช้กำปั้นทุบลงมาที่เขาโดยไม่ออมมือสักนิด

“ก็ยูกิจะพูดเรื่องนั้นทำไมเล่า!” ถ้ารู้ว่าทำแล้วจะถูกอีกฝ่ายล้อแบบนี้เขาไม่มีทางที่จะ

 

จิ้งจอกหนุ่มมองร่างที่อยู่ด้านใต้ ตัดสินใจเลื่อนนิ้วมือไปปิดโคมไฟซึ่งเป็นแสงประดิษฐ์เดียวที่อยู่ในห้องนี้ เมื่อมันหยุดทำงาน ใบหน้าของจิซึรุก็พร่าลงเล็กน้อยแต่เห็นเป็นเค้ารางเพราะแสงจันทร์ซึ่งยูกิชอบมันมากกว่า จิ้งจอกหนุ่มโบกมือหนึ่งครั้ง บานประตูที่ติดกับสวนภายนอกก็เลื่อนแง้ม ห้องของจิซึรุอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของเรือนใหญ่ ที่ด้านนอกกำแพงก็คือชายป่าทำให้ยูกิมั่นใจว่าคงไม่มีใครที่ไหนมาได้ยินในสิ่งที่เขากำลังจะทำต่อไปนี้

 

“ยูกิจะทำอะไรน่ะเดี๋ยวคนอื่นก็มา

“เจ้าบอกเองไม่ใช่เหรอว่าวันนี้จะวิวาห์เป็นเจ้าสาวของข้า จะเป็นเจ้าสาวของจิ้งจอกน่ะต้องวิวาห์กันใต้แสงจันทร์รู้หรือไม่” ใบหน้าของจิซึรุขึ้นสีเมื่อได้ยินน้ำเสียงทุ้มกดย้ำคำนั้นให้เขาฟัง

“แต่ว่า” ก่อนจะพูดอะไรต่อดวงตาสีน้ำตาลก็ต้องเบิกกว้าง เมื่อจู่ๆยูกิก็ละมือออกจากไหล่ของเขา มันเลื่อนไปจับที่หน้ากากซึ่งอีกฝ่ายไม่เคยถอดออกแม้ว่าจะอยู่ด้วยกันสองคนก็ตาม

สิบปีสิบปีแล้วที่เขาไม่เคยแม้แต่จะเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายเลย

“ถ้าเจ้าตกลงใจวิวาห์เป็นคู่ชีวิตของข้า นั่นหมายความว่าเราสองคนจะผูกพันกันไปจนวันตาย เจ้าจะไม่เสียใจใช่หรือไม่” และเมื่อแต่งงานกันแล้ว จิซึรุก็มีสิทธิ์ที่จะได้เห็นใบหน้านี้ซึ่งเป็นสิ่งต้องห้ามมาตลอด

คู่ชีวิต คำนี้ทำให้หยาดน้ำใสเอ่อคลอนัยน์ตาคู่สวย เจ้าของมันไม่ได้ปาดน้ำตาออก แต่พยักหน้า

“ถ้ายูกิไม่เสียใจฉันก็ไม่เสียใจหรอก”

“แล้วถ้าข้าหน้าตาน่าเกลียดละ”

“นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเสียใจเหมือนกัน” ยูกิเจ้าจิ้งจอกบ้า คิดว่าเขาจะทิ้งเพราะตัวเองหน้าตาน่าเกลียดอย่างนั้นเหรอ คิดมากเกินไปแล้ว!

 

ได้ยินดังนั้นยูกิก็ฉีกรอยยิ้ม ก่อนจะเปลี่ยนใจจับมือของจิซึรุให้มาจับอยู่ที่หน้ากากบนใบหน้าตัวเองเป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายรู้ว่าถึงเวลาที่จิซึรุจะได้เห็นหน้าเจ้าบ่าวแล้ว จิซึรุนึกขำขึ้นมาในใจเพราะปกติมีแต่เจ้าบ่าวที่จะต้องถอดผ้าคลุมเจ้าสาว มีอย่างที่ไหนให้เขาเป็นฝ่ายถอดละ แม้จะคิดอย่างนั้นแต่หัวใจก็เต้นระส่ำ มือสั่นตอนที่ปลดเปลื้องหน้ากากรูปหน้าจิ้งจอกออก เพราะต่อจากนี้ยูกิจะไม่ได้เป็นเพียงแค่จิ้งจอกตนหนึ่ง แต่เป็นคนรักที่เขาพร้อมจะใช้ชีวิตไปด้วยตลอดทั้งอายุขัยที่มี

 

เขาปัดเส้นผมสีขาวยาวประบ่าที่บดบังใบหน้าของอีกฝ่ายเอาไว้ เห็นแนวคิ้วและดวงตาเรียวซึ่งขอบตาสีเข้มพาดเฉียงขึ้น ไล่มือมาจนถึงจมูกโด่งยามออกแหลมนิดๆ และริมฝีปากบาง ใบหน้าของอีกฝ่ายแสดงความหล่อเหลาคมคายอย่างชัดเจนยามที่แสยะรอยยิ้มร้ายออกมาจนเห็นขมเขี้ยวแหลมคม

ร้ายกาจดวงตาที่มองเขาฉายแววของความเป็นนักล่าอยู่ตลอดมาอย่างนี้เองเหรอ

ที่แท้ที่เขาว่า เจ้าเล่ห์ราวกับพวกจิ้งจอกก็เป็นเช่นนี้นี้เอง

“ข้าหน้าตาน่าเกลียดมั้ย”

จิซึรุยิ้ม มีหน้าตาอย่างไร แววตาอย่างไร สุดท้ายก็เป็นยูกิของเขาอยู่ดี

“หล่อมากต่างหากละ ต่อจากนี้ก็อย่าใช้ใบหน้านี้ไปจีบใครนะ รู้รึเปล่า?”

จิซึรุมั่นใจว่ายูกิไม่มีทางรู้ความหมายของคำว่า จีบหรอก



A FOX WEDDING

password: เลขสี่ตัว ปีเกิดยุนกิปีเกิดจีมิน




“อะ อื้อ พอแล้วน่า” อารมณ์สวาทเหมือนจะลดลงมาแล้วหลังจากนั้น แต่ยูกิยังไม่หยุดไซร้ที่ซอกคอหอมกรุ่น คลอเคลียกับเนื้อตัวของจิซึรุราวกับตัวเองเป็นเพียงจิ้งจอกตัวเล็กๆอย่างไรอย่างนั้น จิซึรุถอนหายใจแต่กลับรู้สึกอิ่มเอมกับความฟูนุ่มของหางที่ยูกิพาดมันลงมาบนลำตัว

“ของข้า” เสียงต่ำของจิ้งจอกเอาแต่พูดคำนี้ซ้ำไปซ้ำมา

“อื้อ ของยูกิก็ของยูกิ” เขาได้ยินเสียงครางหงิง อดยิ้มไม่ได้กับความออดอ้อนเอาใจนี้

เนื้อตัวรู้สึกสบายขึ้นแล้วหลังจากเสร็จกิจกรรมเมื่อครู่ ยูกิก็หายตัวไปจัดการกับอ่างน้ำใบเล็กและผ้าขนหนูที่เจ้าตัวรู้ดีว่าจะหามันได้จากที่ไหน จิซึรุทำได้แค่นอนหมดเรี่ยวแรงพลางคิดในใจว่าทำไมยูกิถึงไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยเลยทั้งที่เขารู้สึกเหมือนถูกดูดพลังชีวิตออกไปเกือบครึ่ง

อมยิ้มตอนที่จ้องมองใบหน้าที่เพิ่งจะเคยเห็นก็วันนี้ตอนที่อีกฝ่ายหมกมุ่นกับการเช็ดตามเนื้อตัว ผมของอีกฝ่ายพอมาดูก็เห็นว่ามันยาวเลยบ่าลงมาอีก แค่จินตนาการว่าเขาควรจะพาอีกฝ่ายไปตัดผมเป็นทรงแบบใดตอนที่เราได้ไป อยู่ด้วยกัน ความอุ่นใจก็ตีแผ่ขึ้นมาจนหลุดรอดหัวเราะคิก

“หัวเราะอะไรของเจ้า”

            ยูกิเลิกคิ้ว แต่ใจก็พลันอ่อนยวบเมื่อเห็นใบหน้าที่ยังเหมือนจะมีอารมณ์รักของจิซึรุที่ทอดมองมาที่เขา นึกอยากจะทำรักแรงๆอีกสักครั้งสองครั้งแต่ก็สงสารอีกฝ่ายเพราะราคะของจิ้งจอกเร้าร้อนดุดันจนไม่รู้ว่าจะเผลอทำให้อีกฝ่ายเจ็บตัวมากไปหรือไม่

            “กำลังคิดว่าจะพายูกิไปตัดผมทรงไหนดีน่ะ”

            “ตัดผม? ให้เป็นทรงชี้โด่ชี้เด่อย่างเจ้าน่ะเหรอ” เขามองผมชี้ฟูของจิซึรุซึ่งเกิดจากฝีมือตัวเอง เจ้าของมันพองแก้มด้วยความไม่พอใจ ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะใครกันละ!

            “เดี๋ยวจะพาไปตัดให้น่าเกลียดๆเลย ยูกิจะได้ไม่มีสาวที่ไหนมาแล”

            ปีศาจจิ้งจอกหัวเราะ เคยได้ยินมาบ้างว่าพวกตัวเมียมักจะเกิดอารมณ์หึงหวงตัวผู้หลังจากเข้าพิธีวิวาห์ แต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับจิซึรุด้วย เขาใช้มือนวดสะโพกระบมเพื่อให้จิซึรุคลายความปวดหนึบ หางสองหางคลอเคลียกับแขนของอีกฝ่ายเหมือนเวลาที่หญิงสาวพยายามเกาะเกี่ยวแขนชายหนุ่ม

            “หล่อเหลาเพียงใด น่าเกลียดเพียงใดแต่สุดท้ายแล้วก็มีแค่เจ้านะ”

            “ขี้โม้! เดี๋ยวพอมีใครมาจีบยูกิก็จะเตลิดไปหาเขาหมด” จิซึรุไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แต่ไม่รู้ทำไมอารมณ์ของเขาถึงแปรปรวนได้ขนาดนี้ แต่ยูกิเข้าใจมันดีจึงสั่นหน้าไปมา ก้มลงแตะริมฝีปากเข้าหาจิซึรุเบาๆ

            “ข้ารักแค่เจ้า”

            คำรักนั้นทำให้ความร้อนผ่านรื้นขึ้นที่หางตาอีกครั้ง สองแขนเกาะโอบล้อมรอบคอแกร่ง

            “สัญญานะ” เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงเกิดอารมณ์แง่งอนแบบนี้ได้ แต่ความสุขใจมันก็เต็มตื้นไปหมดเมื่อยูกิพยักหน้า ดวงตาที่กลับมาเป็นสีดำสนิทเหมือนเดิมแล้วเต็มไปด้วยความรัก

“ข้าสาบาน”



first published : 2016.12.21




Talk; 

สวัสดีตอนดึกๆค่ะ ทุกคนไม่ได้ตาฝาดนะคะ เราไม่ได้เทค่ะ 55555 *หัวเราะ*

มาอัพแล้วนะ5555 ตอนนี้ไม่มั่นใจเลยเพราะว่ามีฉากคัท ฮือออออ ฉากคัทเป็นยังไงบ้างบอกเราด้วยค่ะทุกคน ไม่มั่นใจเลย คืออ่านวนไปเขียนวนไปมาอยู่นานมากๆ สำหรับเราฉากคัทเนี่ยเป็นอะไรที่ปราบเซียนมากๆ ถ้าเลือกได้ก็ไม่ค่อยอยากจะเขียนเลยค่ะ T___T (เราไม่ใช่คนเขียนแบบนี้บ่อยๆด้วย T_T) พูดแล้วก็ปวดหัวอีก แต่มันก็เป็นไปตามเนื้อเรื่องอะน้า

สำหรับเรื่องนี้เราวางพล็อตไว้ค่อนข้างยาวมากค่ะ จะค่อยๆลงต่อไปแต่ยาวมากเพราะช่วงที่ผ่านมาเรารีไรท์สองตอนก่อนหน้าด้วย เกิน 6 ตอนแน่ๆ T_____T อย่าเพิ่งเทคุณจิ้งจอกเรานะคะ กลับมาอ่านกันก่อนๆนาาาาาาาาาาาาาา กลับมาอ่านกันก่อน *กอดขา* จิ้งจอกกับกัปตันเป็นฟิคที่เราทุ่มเทการคิดมากเลย ซึ่งตอนนี้เราก็เคลียร์กัปตันไปได้แล้ว จุดพลุ จิ้งจอกแน่นอนว่าพล็อตแน่นมากๆ อยากให้ทุกคนช่วยกันหาคำผิดด้วย5555

ชอบไม่ชอบยังไงก็ช่วยกันเล่นแท็ก #luvstoryoonmin ไม่ก็คอมเม้นกันไว้ที่ข้างล่างนะคะ เป็นกำลังใจสำคัญของเราเลย ขอบคุณที่ชอบฟิคของเรามากๆนะคะ หลังจากนี้อาจจะไม่ได้มาอัพอีกสักพักเพราะเก็บตัวทำเล่มค่ะ ฮี่ๆ เจอกันอีกทีอาจจะบังทันวีคลี่สิ้นปีเลยเพราะอาทิตย์นี้เรางานชุมมาก (แค่คิดก็ละเหี่ยใจแล้ว)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

2,923 ความคิดเห็น

  1. #2857 pnnx (@smilefinn12) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 09:47
    ฮือดีมากๆๆๆเลยค่ะ /ร้องไห้
    #2857
    0
  2. #2806 xxgd18 (@xxgd18) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 21:00
    ทำไมเข้ารหัสไม่ได้TT
    #2806
    0
  3. #2759 raina? (@numbea) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 18:25
    คุณณณณณ

    หยุดยิ้มไม่ได้

    ทั้งเขินทั้งตื้นตัน

    มันจบแฮปปี้จริงๆ รักไรท์ๆๆๆ

    ภาษาดีมากๆเลยด้วยชอบบบ
    #2759
    0
  4. #2510 Black Melody (@BlackMdy) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:33
    ฉากคัทปี พ.ศ.หรือ ค.ศ.

    คะ
    #2510
    0
  5. #2508 SWPP (@Monsterpatt) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:13
    ชอบมากกกกกกกก เขินมากกกกกกกก อ่านแล้วนึกถึงอนิเมะเรื่องนึงที่เคยดูจินตนาการพระเอกเป็นหน้ายุนกิแล้วก็เขินไปแปดตลบ ฟินตัวแตกบรรยายก็ดีไม่ติดขัดเลยชอบมากๆเลยค่ะ
    #2508
    0
  6. #2502 __0997 (@casanoveenax) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:09
    ในที่สุดดดด เจ้าสาวในชุดขาวเลยฮื่อออ น้ำผึ้งพระจันทร์เปล่าคะคุณแงงงงงง ฉากคัทดีมากค่ะเรารู้ว่าตาพี่ยั้งตัวเองแล้วฮุก
    #2502
    0
  7. #2494 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 23:10
    ทำไมถึงหยุดยิ้มไม่ได้เลย
    #2494
    0
  8. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 00:11
    อ่านแล้วนึกถึงอนิเมะเรื่องโฮตารูบิโนะโมริเอะเลย ไรท์แต่งดีมากจิงๆ ถึงรีดคนนี้จะหาฉากคัทไม่เจอก้เถอะ
    #2443
    0
  9. #2330 0925890774 (@0925890774) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:06
    หาฉากคัทได้ที่ไหนหรอค้ะ (ตอบแทนได้น้ะค้ะ) ขอบคุณค้ะ
    #2330
    0
  10. #2046 P950807 (@twangmanao) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 10:58
    โอ้ยเขินมากกกกก ใจบางไปหมดฮื่อออ ชอบมากๆเลยค่ะ งานดีงานพรีเมี่ยมจริงๆ ฉากคัทคือดีย์!!! มั่นใจในตัวเองนะคะไรท์เก่งแย้ว555555555
    #2046
    0
  11. #2006 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 08:38
    ฮือออออ ชอบอ่ะ ดีงามมากๆเลย ทุกอย่างเลย โดยส่วนตัวแล้วชอบเรื่องนี้มากเลย ยุนกิอ่อนโยนมากๆ ฉากคัทถือว่าดีเลยล่ะ สมกับเป็นเรื่องนี้เลย
    ยังไงก็รอตอนต่อไปค่า อยากเห็นตอนพวกเขาใช้ชีวิตด้วยกันในเมือง
    #2006
    0
  12. #1980 agustpraew♡ (@praew_i) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 01:47
    เราจะบอกว่าไรท์มั่นใจในการเขียนฉากคัทตัวเองได้เลยนะคะ มันดีมาก!!!จริงๆไม่โกหกแน่นอน เราชอบความละมุนของภาษามากเลย เหมือนคัทมันไม่ได้โดดออกมาจากเนื้อเรื่อง อ่านแล้วรับรู้ได้ถึงความรักความละมุนของสองคนอ่ะ ชอบตอนนี้มากเลยอ่านแล้วเขินมากก เรื่องนี้สุดยอดเลยยยยย
    #1980
    0
  13. #1885 มีฟา (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 23:08
    ฟินนนนนนนนนน จัดได้ว่าดีระดับพรีเมียม อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจnow burn baby burn มาก
    #1885
    0
  14. #1838 sinnerfff (@minmin555) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 22:21
    คุณ!!!!!!!!! ก่อนอื่นเลยขอบอกว่าฉากคัทดีมากเลยนะคะ เรารู้สึกว่ามันไม่หยาบโลนอย่างบางเรื่องที่เราเคยอ่าน มันค่อนข้างละมุนจนเราสัมผัสได้ว่าคุณยูกิของเราต้องการถนอมเจ้ามนุษย์โมจิจริงๆนั่นแหละค่ะ

    ฮึกกก! เค้ารักกันอ่ะ เราปริ่มมาก เราชอบตอนที่คุณยูกิอ้อนหลังเสร็จกิจด้วยค่ะ นี่น้าา พอนอนกอดกันละมีหางฟูๆคงอเคลียอยู่ไม่ห่างมันก็คงจะรู้สึกดีพิลึก ฮืออ นึกถึงขนแมวเลยค่ะ เป็นทาสสสสสสสสสสสสสสสส

    #1838
    0
  15. #1821 monkeyp. (@any_praew) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:54
    งานดีอะไรเบอร์นั้น  ฉากวิวาห์นี่สุดยอดไปเลยค่ะ
    #1821
    0
  16. #1635 Yok-Wnl (@Yok-Wnl) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 07:29
    คุณจิ้งจอกน่ารัก เขินอ่ะ เปิดหน้าแล้ววว
    #1635
    0
  17. #1072 bmlp'll (@bamlit20612) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 09:35
    ค้างฮือออกรี๊ดดดดด เขินนนนนชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกโอยยยยยยยยย
    #1072
    0
  18. #1059 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 18:04
    ฮือออออดีงามมมมมT//v//Tเขาวิวาห์กันแล้วอ่ะ เย้ๆๆๆ!!! จิซึรุเป็นของยูกิคนเดียวเท่านั้น โอ้ยยยยยเขินนนน>//////<
    #1059
    0
  19. #1033 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:34
    กี้ดดดดด เขินมากกกก เค้าวิวาห์กัน ฮืออออ ทำไมรู้สึกว่ามันละมุนมากเลยค่ะ มาอ่านอีกรอบก็ตกหลุมรัก Fox Wedding อีก แงงงง รอเรื่องนี้เสมอค่า
    #1033
    0
  20. #1018 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 06:30
    งืออออออออออ เค้าวิวาห์กันแล้ว ดีต่อใจ แล้วยูกิจะได้ไปอยู่กับจิซึรุด้วย ดีงามมมมม
    #1018
    0
  21. #1017 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 19:54
    เขิน ฮืออออ ฉากคัทดีงามมากข่า;////;
    #1017
    0
  22. #1016 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 08:46
    งุ้ยยย ไรเตอร์(กระโดดกอด) ละมุนมากอะ! ในที่สุด! อมกกกก คือส่วนมากเวลาอ่านฉากคัทแล้วมันจะมีอารมณ์ใช่ไหมคะ แต่นี่เราอ่านแล้วเขินอะ เขินแบบ... 5555 เหมือนได้เป็นเจ้าสาวเอง อ่อนโยนมาก นุ่มนิ่มสุด นี่เขินจริงนะคะไม่ได้พูดเล่น นี่ก็เป็นเรื่องที่เราชอบมากๆ เหมือนกัน ยูกิกับจิซึรุ งุ้ยยยยย จะรอตอนต่อไปนะคะ ไรเตอร์ไฟติ้งนะ!
    #1016
    0
  23. #1015 minitsme13 (@minitsme13) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 15:42
    ฮือ ดีงามมากเลยค่ะTT แอบคิดถึงคุณจิ้งจอกเหมือนกัน ตอนเราเห็นคุณจิ้งจอกอัพเราตกใจมากเลยค่ะฮ่า(สารภาพบาป) เรื่องนี้น่ารักตลอดเลย แอบหวังว่าหลังจากนี้จะไม่มีดราม่าTT ยังไงก็รออ่านตอนถัดๆไปนะคะ สู้ๆน้า
    #1015
    0
  24. #1014 P I I M . (@choi-minki) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 12:45
    กรี๊ดฮือๆๆๆๆๆ ฉะ ฉากค้าท T_T ในที่สุดือปหพ้าๆๆๆๆ นี่ยังไม่ได้อ่านฉากคัทเรยว่าจะค่อยกลับไปอ่านที่บ้าน555555565566666 แต่มันแบบ ฮือ ดีมากๆเลยอะ หน้ายูกิต้องเจ้าเล่ห์มากแน่ๆอะตอนถอดหน้ากากออกมา ขอตายก่อนได้มะ แง
    #1014
    0
  25. #1013 09081013 (@09081013) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 08:22
    อ่าาา จิซึรุที่ยูกิเฝ้าทะนุถนอมมาหลายปีในที่สุด >< คัทมันดีมากเลย ฮรือออออ นี่กลัวดราม่าในตอนต่อๆไปอยู่นะ
    #1013
    0
  26. #999 Jdppp (@Jdppp) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:47
    ดีต่อใจมากๆ
    #999
    1