(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 34 : 23 : 15.5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    16 ธ.ค. 59




Titile: 15.5
Relationship: yoongi x jimin
Genre: Alternative Universe, Domestic(?), Fluff
Word: 9,842
Rate: G
Note: 21 vs 15(.5)

BGM: No make up Sung by Zion T



 

 

 

 

หาาา นี่มึงเลิกกับพี่โบกอมเดือนนิเทศเพื่อมาเอาไอ้น้องจองกุกอะไรนั่นน่ะนะ

 

คาเฟ่แถวมหาวิทยาลัยค่อนข้างเงียบร้างเพราะเป็นช่วงสอบไฟนอล นักศึกษาส่วนใหญ่ถ้าไม่ช่วยกันติวหนังสือเป็นกลุ่มก้อนแล้วก็จะพาร่างอันทรุดโทรมกลับบ้านแยกย้ายกันไปเตรียมสู้รบกับวิชาต่อไปอย่างเข้มข้น ส่วนบางคนสอบเสร็จแล้วต่างโหยหาเตียงแทบไม่ร่ำลาเพื่อนหนีกลับทันทีเมื่อก้าวเท้าออกจากห้องสอบ ที่จริงแล้วนั่นก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นสำหรับจีมินและแทฮยอง แต่วันนี้สองเพื่อนซี้สอบเสร็จแล้วกลับไม่ได้เหนื่อยกว่าที่คิดเลยตกลงใจมานั่งกินข้าวกันก่อนที่แทฮยองจะบอกว่าเขามีแพลนอะไรสำหรับวันหยุดสั้นๆราวสองอาทิตย์ที่จะถึงนี้

 

มันน่าตกใจขนาดนั้นเลยเหรอวะ

 

จีมินพยักหน้า ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าช่วงหลังๆ อดีตแฟนของเพื่อนสนิทเขาคนนี้ค่อนข้างจะออกนอกลู่นอกทางมากไปหน่อย แต่ก็อดเสียดายไม่ได้ เพราะแทฮยองกับพี่โบกอมคบกันมาตั้งแต่สมัยที่แทฮยองและเขายังเรียนอยู่มัธยมปลาย ส่วนอีกฝ่ายเพิ่งจะเข้ามหาลัยไปหมาดๆ แต่พอหลังจากที่ปาร์คโบกอมคนนั้นได้รับตำแหน่งเดือนคณะนิเทศก็เริ่มงานยุ่งบ้าง สังสรรค์เยอะขึ้นบ้าง จนกระทั่งแทฮยอง(ที่ลากเขาเข้ามาเอนท์มหาลัยนี้ด้วยกัน)ที่อุตส่าห์ดั้นด้นอ่านหนังสือจนกระทั่งติดมหาลัยจนได้ แต่จนแล้วจนรอดพี่โบกอมก็ยังทั้งไม่มีเวลาแถมทำท่าว่าจะมีคนใหม่ อีกทั้งช่วงหลังๆเจ้าตัวดันมีเด็กมัธยมปลายมาจีบชวนให้ตะหงิดๆใจ สรุปก็เลยเลิกกันตามระเบียบ ไอ้เรื่องเหล่านั้นจีมินรู้ดีอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าสุดท้ายแทฮยองจะเลือกเด็กจองกุกจริงๆเพราะอีกฝ่ายอายุน้อยกว่าพวกเขาตั้งสองปี

 

ไม่รู้ดิ เด็กเนี่ย... มันดีตรงไหนวะจีมินกรอกตามองบนใส่เพื่อน ก็แค่ไม่เข้าใจว่าคนเด็กกว่ามันดียังไง

 

แหม ทำมาเป็นพูดนะ ว่าแต่วันนี้ไม่รีบกลับไปหาคู่หมั้นเบบี๋ของมึงของมึงเรอะไง

 

แทฮยอง!

 

อ๊ะ อ๊ะ อย่ามาว่าเพื่อนนา ปาร์คจีมิน คู่หมั้นเบบี๋ของมึงอายุถึงสิบห้ารึยังน่ะ

 

จะสิบหกแล้วโว้ย!!

 

เดือด พูดคำนี้แล้วมันเดือด

 

ใช่... ข้อเท็จจริงหลายอย่างซึ่งเป็นที่รู้กันอยู่ทั่วไปของเขาคือ

 

ข้อหนึ่ง ปาร์ค จีมิน อายุยี่สิบเอ็ดปีเป็นนักศึกษาปีที่สาม

 

ข้อสอง ปาร์ค จีมินทั้งที่เกิดมาถึงยี่สิบเอ็ดปีแล้วแต่ก็ยังไม่มีแฟน

 

ข้อสาม คำว่า ไม่มีแฟนในข้อที่สองไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีคนมาจีบ (เพราะที่บ้านไม่ยอมให้เขามี)

 

ข้อสี่ อธิบายเพิ่มจากข้อสาม ที่เขาไม่มีแฟนก็เพราะว่าเขามี คู่หมั้นอยู่แล้ว

 

และข้อห้า (ที่เขาไม่เคยอยากจะให้ใครรู้เลยแต่เพราะมีเพื่อนโทรโข่งอย่างแทฮยอง มันถึงได้ป่าวประกาศทุกครั้งที่มีคนถาม)

 

คู่หมั้นของเขาอายุยังไม่ถึงสิบหก...

 

ก็คืออายุสิบห้านั้นแหละ!!!! ()/ล้มโต๊ะ!!!!!

 

น่า น้องมันก็เป็นเด็กน่ารัก กูว่าโตมาเดี๋ยวมันก็สูงเองแหละ

 

คิม แท ฮยอง()

แทฮยองหัวเราะร่าเมื่อเห็นเพื่อนสนิทตัวเล็กทำหน้าเกรี้ยวกราด ขยายความสั้นๆเลยก็แล้วกันว่าคู่หมั้นคนที่ว่าของจีมินยังอายุแค่สิบห้าปี แถมยังหมั้นหมายกันตั้งหลายปีมาแล้ว เขาจำได้ดีตอนที่เขากับจีมินกำลังนั่งทำการบ้านวิชาชีวะอยู่ดีๆแม่ก็จีมินกับแม่ของยุนกิ(คู่หมั้นของจีมิน) ก็เปิดประตูเข้ามาแล้วก็บอกว่าทั้งคู่เนี่ยไปดูหมอกับพระอาจารย์ชื่อดังที่ขึ้นชื่อว่าดูแม่นสุดๆแบบวันนี้พรุ่งนี้เห็นผลทันทีแล้วก็บอกว่าดวงของเจ้าเพื่อนซี้คนนี้กับเจ้าเด็กยุนกินั่นเป็นดวงชะตาที่เกิดมา... เขาเรียกว่าอะไรนะ ดวงหงส์คู่มังกรซักอย่าง ถ้าไม่แต่งงานกันจะมีอันเป็นไปทั้งสองฝ่าย (แม่ของทั้งคู่ไม่รู้จักกันมาก่อน คือไปเจอกันที่บ้านซินแสนั่นละ) จีมินก็เลยถูกจับหมั้นแบบสายฟ้าแลบ

 

เขายังจำได้ดีตอนนั้นปากของจีมินอ้าค้างอยู่นานมากอ่ะ เหมือนหลุดไปอยู่ที่กาแล็คซี่ไหนแล้วก็ไม่รู้

 

ก็ตอนนั้นเด็กยุนกิยังอายุแค่สิบขวบอยู่เลย

 

น่าา เด็กกว่าก็ไม่ได้แย่ปะวะ ผ่านมาตั้งห้าปีแล้ว มึงยังทำใจไม่ได้อีกเหรอ

 

จีมินถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก็ทำใจแล้ว แต่มึงลองคิดดูดิ่ เวลาป๋ากะแม่พากูไปไหนมาไหนก็บอกว่ากูมีคู่หมั้นแล้ว เวลามึงถูกบอกว่ามีคู่หมั้นเด็กๆขนาดนั้นไม่รู้สึกแปลกๆบ้างเหรอวะ

 

เขาอ่ะ มีผู้ชายกี่คนๆมาจีบก็ต้องปฏิเสธจนคนทั้งคณะรู้หมดละว่าจีบไม่ได้ เคยคิดว่าอยากจะมีแฟนคนแรกมากุ๊กกิ๊กไปเรียนด้วยกันอ่านหนังสือด้วยกันไปกินขนมกับสองต่อสอง แพลนดันเสือกล่มแบบไม่มีวันพลิกกลับ

 

มึงก็ไม่ได้เกลียดน้องมันปะ

 

ก็—” ปากที่กำลังจะตอบอ้าค้างเมื่อเสียงกรุ๊งกริ๊งเปิดประตูคาเฟ่ดัง จอน จองกุก แฟนเด็กของคิมแทฮยองในชุดนักเรียนสีเหลืองโดดเด่นสวมทับด้วยเสื้อโค้ทเดินเข้ามาในร้าน

 

ก็ถ้าเป็นเด็กอย่างจองกุกก็ว่าไปอย่างปะวะ

 

จองกุกถึงจะอายุแค่สิบเจ็ดสิบแปดแต่ตัวสูงอย่างกับที่บ้านให้กินเสาไฟฟ้ามาตั้งแต่เกิด แถมหน้าตายังดีแบบร้ายกาจ(อีกฝ่ายเป็นเทรนนี่ของค่ายเพลงเล็กๆค่ายนึง) ท่าทางการเดิน การพูด การวางตัวดูเป็นผู้ใหญ่ต่างกับไอ้เด็กตี๋แคระแกรนที่บ้านเขาอย่างกับฟ้ากับเหว

 

คิดถึงเด็กนั่นแล้วก็รู้สึกละเหี่ยใจอย่างบอกไม่ถูก

 

จองกู๊กกกก ทางนี้

 

แท... รอนานปะ พี่จีมินหวัดดีคับจองกุกยกมือไหว้จีมินก็โบกมือตอบส่งๆ แถมเรื่องมารยาทยังดีกว่ากันอีก

 

ไหว้พระเหอะไอ้น้อง

 

พี่จีมินทำหน้าแบบนี้ แสดงว่าคุยเรื่องยุนกิอีกแล้วปะ

 

แถมยังฉลาดอีกนะ ไอ้เรื่องแบบนี้!!

 

เออ

 

จองกุกรู้ดีว่าปกติจีมินไม่ใช่คนขี้อารมณ์เสียอะไร ออกจะยิ้มเก่งพูดมากด้วยซ้ำ ถ้าจะมีเรื่องอะไรที่ทำให้อีกฝ่ายทำหน้านอยปากเบ้ก็มีแค่เรื่องเดียวนั่นแหละ

 

ทำไมอีกอ่ะเขาถาม

 

ก็มันอ๊ะ!ในใจกำลังสรรหาเรื่องมากมายมาด่าแต่กลับยังนึกไม่ออก ประตูร้านก็เปิดอีกรอบ คราวนี้เป็นเด็กหนุ่มในชุดเรื่องแบบม.ต้นสีน้ำตาลดอ่อนของโรงเรียนเอกชนชื่อดัง หน้าขาวๆตาตี่ๆ สะพายเป้เดินเข้ามาในร้าน

 

เออ ก็มิน ยุนกิไงจะใครละ

 

จีมิน!

 

เสียงแหลมๆของอีกฝ่ายยังไม่แตกด้วยซ้ำตอนที่เรียกเขา ยิ้มหน้าแป้นโบกไม้โบกมือก่อนจะเดินไปสั่งเครื่องดื่ม เห็นกี่ทีก็ต้องถอนหายใจ

 

อ๋อ... ที่วันนี้ไม่รีบกลับเพราะคู่หมั้นเบบี๋มารับสินะคับพี่จีมินน้ำเสียงดัดจริตของแทฮยองมันสวนมาทันที จีมินพยักเพยิด ก็เจ้าเด็กนั่นอยู่ๆก็งอแงก็อยากจะมารับเขาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ไอ้ตอนนั้นอ่านหนังสืออยู่รำคาญเลยบอกไปว่าวันนี้สอบเสร็จจะมาก็มา เออ มันก็มาจริงๆ

 

มองไปที่คนที่กำลังโค้งรับแก้วคัพมาจากพนักงาน มิน ยุนกิก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นหรอก แค่แบบ...ก็เด็กอ่ะ รู้สึกว่าอีกฝ่ายยังเด็ก จะรู้รึยังว่าเรื่องหมั้น เรื่องครอบครัวไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ชีวิตแต่งงานน่ะง่ายเหมือนอย่างในละครเสียทีไหน เขาเองก็ไม่ใช่คนแสนดีอะไร ไอ้ที่จะแบบให้รักคู่หมั้นทันทีที่คุณหญิงแม่บอกก็คงไม่ใช่

 

สอบเป็นไงบ้างเด็กหนุ่มอายุสิบห้านั่งลงที่เก้าอี้ก่อนจะเอามืออังกับแก้วกระดาษที่ถือติดมาด้วย เพราะข้างนอกอากาศหนาวต่อให้จะสวมเสื้อโค้ททับอีกทีแต่หน้าของอีกฝ่ายก็ยังแดงระเรื่อ

 

ก็พอทำได้อ่ะ แล้วนี่มาถูกได้ไงตอนแรกคุยกันว่าอยู่มหาลัย พอยุนกิมาถึงค่อยโทรหาแล้วเขาจะได้บอกทาง ไม่นึกว่าจะรู้

 

พี่จองกุกบอก

 

อ๋ออออ ลืมไปว่าสองคนนี้เขาซี้กัน อาจเพราะอายุใกล้เคียงกันด้วยทำให้ยุนกิกับจองกุกเข้ากันง่ายไม่เหมือนแฟนคนอื่นๆของแทฮยองที่มักจะมองว่ายุนกิเด็กมากๆจนบางทีเขาก็รู้สึกอึดอัดที่จะต้องไปไหนมาไหนด้วย ครั้งแรกที่แทฮยองพาจองกุกมาแนะนำเขากับยุนกิก็คิดอยู่แหละว่าเด็กมันคงจะหัวเราะ แต่ที่ไหนได้กลับคุยกันถูกคอเฉย เห็นเล่นๆเกมส์เหมือนๆกันด้วยมั้งเลยมีหลังไมค์ไปคุยกันจนสนิท

 

ไม่นานนักแทฮยองกับจองกุกก็ขอตัวก่อนเพราะบ้านของแทฮยองค่อนข้างไกลจากมหาลัย ส่วนเขากับยุนกิยังไม่อยากกลับเพราะอีกฝ่ายเพิ่งมาถึง ว่าจะพาไปกินข้าวเย็นแต่ยังไม่หิวก็เลยนั่งต่อ

 

ไหนวันนี้มีการบ้านปะ

 

มีการบ้านภาษาอังกฤษ เราทำไปบ้างแล้วแต่ก็ไม่รู้ว่าจะถูกมั้ย

 

ยุนกิเปิดเอาสมุดการบ้านออกมาจากกระเป๋า ที่จริงจีมินไม่ได้ตั้งใจจะเป็นครูสอนการบ้านหรอก แต่เพราะเขาไม่อยากที่จะมีคู่หมั้นโง่เลยต้องติวเข้มกันหน่อย โชคดีที่ยุนกิเองก็ไม่ได้เป็นคนขี้เกียจสมองช้าอะไร เปิดพลิกดูทีละหน้าก็เห็นว่ามีข้อผิดอยู่สองสามข้อก็เลยสอนเพราะถือว่าได้ทวนตัวเองไปด้วย มีบางครั้งที่เขารู้สึกว่าการบ้านเด็กสมัยนี้แม่งยากมาก ต้องกลับไปเปิดหนังสือสมัยเรียนมัธยมของตัวเองมาอ่านเพื่อทำความเข้าใจก่อนก็มี

 

ตรงนี้มันต้องอย่างนี้อ่ะ

 

ค่อยๆแก้ ค่อยๆสอนไปทีละข้อ เวลาไหลผ่านไปเรื่อย เพราะไม่สามารถที่จะพูดคุยกันเสียงดังได้ในคาเฟ่จนต้องเอาหัวเข้าไปจนเกือบชิดอีกฝ่ายจะได้ฟังทันก็ได้กลิ่นหอมคุ้นเคย

 

เขาเลิกคิ้ว

 

นั่นกินน้ำไรอ่ะ

 

อเมริกาโน่

 

ย่าห์! เป็นเด็กเป็นเล็กกินกาแฟได้ไง เอามานี่เลยเขาดึงแก้วคัพในมือยุนกิออกมาทันที

 

เฮ้ย จีมิน เราไม่ใช่เด็กแล้ว เอาของเราคืนมาเลยยุนกิทำหน้างอ ทำท่าจะดึงแก้วกลับแต่ก็ไม่กล้าเพราะจีมินทำหน้าโกรธมาก

 

ไม่ให้กิน

 

เฮ้ย ก็บอกแล้วไงว่าโตแล้ว

 

อายุสิบห้าถ้าไม่ใช่เด็กแล้วจะเป็นอะไรวะเผลอขึ้นเสียงไปก็เลยเงียบ

 

ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ไม่เรียกพี่ยังไม่พอยังทำมาเป็นดื่มกาแฟ ก็เห็นอยู่แล้วแหละว่าตอนดื่มอีกฝ่ายทำหน้าเหมือนไม่อร่อย ก็นึกว่าน้ำมันไม่อร่อย ที่ไหนได้เป็นแค่เด็กแล้วยังซ่าสั่งกาแฟขมๆมากิน

 

พอรู้ว่าตัวเองจะไม่ได้คืนก็เลยทำหน้างอ ก็ไม่พอใจอ่ะ แต่จีมินก็ไม่ง้อ จ้องตากันไปกันมาท่ามกลางความเงียบ จีมินก็เลยลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะไปเลย

 

คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก เด็กแล้วยังไงวะ

 

ยุนกิรู้ว่านี่ไม่ใช่การทะเลาะกันครั้งแรกระหว่างพวกเขา ก็จีมินน่ะ... ชอบมองว่าเขาเป็นเด็กอยู่ตลอดเวลา เขาก็ยอมรับละว่าเขาอายุน้อยกว่าจีมินตั้งหกปี แต่บางทีที่อยู่ด้วยกันเวลาที่จีมินอ้อมแอ้มๆตอบคนอื่นไปว่าเขาเป็นคู่หมั้น เขาก็ไม่ได้โง่ขนาดที่จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอายแค่ไหนที่มีคู่หมั้นเด็กแบบเขา ก็แค่อยากทำตัวเป็นผู้ใหญ่บางจีมินจะได้ไม่อายใคร นี่ก็นอนคิดมาทั้งคืนว่าจะต้องสั่งอะไรที่คาเฟ่ถึงจะได้ไม่โดนล้อ กาแฟก็ขมโคตรๆไม่รู้ว่าผู้ใหญ่ชอบกินกันเข้าไปได้ยังไงแถมจีมินก็มาอารมณ์เสียอีก

 

ทำอะไรไปจีมินก็ไม่พอใจอ่ะ

 

ตอนเด็กๆที่แม่แนะนำพี่จีมินให้บอกว่าเป็นคู่หมั้นเขาก็ไม่ค่อยรู้อะไรหรอก จนตอนนี้ก็ไม่ได้เข้าใจอะไรมาก แค่สุดท้ายแล้วโตขึ้นพวกเขาต้องแต่งงานอยู่ด้วยกันเหมือนพ่อกับแม่ เพราะเขารู้มาตั้งแต่เด็กๆ สายตาก็เลยไม่เคยมองไปที่ใครคนอื่นนอกจากจีมิน ก็พอจะเข้าใจว่าอีกฝ่ายก็คงไม่ได้ชอบเด็ก

 

แต่ให้ทำไงอ่ะ ก็เขามันเด็กจริงๆนี่

 

คิดแล้วน้ำตามันก็เหมือนจะไหลออกมา จีมินโมโหมากแน่เลยถึงได้เดินดุ่มๆออกไปแบบนั้น นี่พูดเลยนะว่าเงินค่าขนมที่หม่าม๊าให้มาเอามาจ่ายค่ารถไฟมาหาจีมินนี่ก็หมดแล้ว แถวนี้ไม่ใช่ที่คุ้นเคยด้วยจะกลับเองก็กลับไม่ถูก

 

โคตรเฟลอ่ะ ไหนพี่จองกุกบอกว่าสั่งอะไรแบบนี้แล้วมันเท่ไง

 

 

แกร๊ก

 

น้ำตาจะไหลอยู่แล้วตอนที่มือเล็กๆของอีกคนวางแก้วกระดาษอีกแก้วลงบนโต๊ะ ยุนกิเงยหน้ามองจีมินที่ไม่ได้ทำหน้าไม่พอใจเหมือนเมื่อกี้แล้วก็ถาม อะไรอ่ะ

 

นมร้อน เป็นเด็กเป็นเล็กกินต้องกินนมเยอะๆเข้าใจปะ

 

ทำไมชอบให้เรากินนมนักอ่ะโล่งใจขึ้นเมื่อจีมินไม่ได้พูดเสียงเหวี่ยงเหมือนเมื่อครู่แล้ว ตั้งแต่เด็กมาละที่จีมินชอบเอานมมาให้เขากิน ก็ไม่รู้หรอกว่าทำไม แต่ตอนแรกๆที่รู้จักกันจีมินไม่ได้ดีกับเขามาก อีกฝ่ายอยากให้เขาทำอะไรเขาก็ทำ ให้กินนมเขาก็กิน บางทีกินเป็นลิตรไม่อร่อยก็ต้องฝืนจนตอนนี้ก็เหมือนจะปรับตัวได้แล้ว

 

ตาแดงอ่ะ นี่จะร้องไห้รึไงเนี่ยจีมินไม่ได้ตอบคำถาม แต่มองเห็นตาแดงๆของยุนกิก็ถอนหายใจ ลืมไปว่าเมื่อกี้ขึ้นเสียงใส่ทั้งที่อายุมากกว่าแต่เขาควบคุมตัวเองไม่ได้เลย

 

อย่าแซวดิ่ เดี๋ยวก็ร้องจริงๆหรอก ก็เมื่อกี้จีมินขึ้นเสียงใส่เราทำไมอ่ะ

 

ข้อดีของการที่อีกฝ่ายเด็กกว่าคือยุนกิรู้สึกยังไงคิดอะไรก็พูดออกมาแบบไม่มีฟอร์มไม่ทำให้เขาปวดหัวต้องมานั่งคิดว่าจะสื่ออะไร รู้สึกอะไร

 

ขอโทษเอามือยื่นไปยีหัวดำๆนั่น ก็รู้สึกผิดแหละ แต่เรามันโตกว่าอ่ะจะให้ขอโทษแบบรู้สึกสำนักมันไม่ใช่

 

หิวยังอ่ะ การบ้านเดี๋ยวไปทำต่อที่บ้านก็ได้ ไปกินข้าวกันมั้ยจีมินรู้ว่ายุนกิไม่เคยปฏิเสธอะไรที่เขาชวนหรอก นั่นไง พอชวนไปกินข้าวก็ยิ้มออกเลย ยิ้มทีนึงชวนให้นึกถึงลูกหมา เวลายุนกิอ้อนขออะไรก็มักจะทำแบบนี้ เซย์โนไม่เคยได้เลย

 

ไปกินร้านนั้นที่จีมินถ่ายลงไอจีเมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้ปะ

 

นึกอยู่สักพักก็ร้องอ๋อ ร้านอาหารอยู่แถวนี้นี่เองปกติคนเยอะมากต้องรอคิว แต่ช่วงนี้คนคงไม่เยอะก็พอจะมีหวังอยู่ จีมินพนักหน้าแล้วทั้งคู่ก็พากันเก็บของออกจากคาเฟ่ อากาศข้างนอกค่อนข้างหนาวจนอดห่อตัวไม่ได้ เมื่อเช้าเขารีบออกจากบ้านไปหน่อยเลยลืมเอาผ้าพันคอมา

 

ยุนกิเห็นก็ดึงให้จีมินหยุดเดินก่อนจะหยิบผ้าพันคอจากในกระเป๋าแล้วพันให้จีมินที่ยืนนิ่ง ตอนนี้ส่วนสูงของเขายังตามจีมินไม่ถึงหรอก แต่เขาคิดว่าอีกไม่นานก็น่าจะพอๆกันเพราะจีมินไม่ได้สูงขึ้นมาสักพักแล้ว (ซึ่งห้ามล้อเด็ดขาด เพราะจีมินจะโกรธ)

 

ให้เราทำไมอ่ะ ไม่หนาวเหรอ

 

เรามีของเรา แม่บอกว่าวันนี้อากาศหนาวให้เอาผ้าพันคอมาเผื่อ

 

เนี่ย พูดอะไรก็พูดตรงๆ ถ้าบอกว่าตัวเองคิดได้เองอ่ะเป็นใครใครก็เขินปะ นี่แม่บอกให้ทำก็ทำ ดูมันดิ่ แต่ก็ดีละที่ยุนกิเป็นคนไม่มีฟอร์มอะไรไม่งั้นป่านนี้ได้ทะเลาะกันตายไปข้าง

 

มองหน้าตั้งใจของคนตรงหน้าตอนที่กำลังจัดผ้าพันคอให้เข้าที่ไม่รู้นึกยังไงถึงถามออกไป

 

ยุนกิชอบเราขนาดนั้นเลย?”

 

ชอบ

 

ชอบแบบไหน

 

ชอบมันต้องมีแบบด้วยเหรอ

 

ก็มีดิ่ ชอบแบบเพื่อน ชอบแบบพี่น้อง ชอบแบบแฟน

 

ไม่รู้อ่ะ แต่ชอบจีมิน

 

ก็ไม่รู้ทำไมหน้ามันถึงร้อนๆ กึ่งๆกับว่าเขินกับคำว่าขำ ไอ้ที่บอกว่าชอบเขาเนี่ย ชอบจริงๆจากความรู้สึก หรือชอบเพราะว่าพ่อแม่จัดการไม่รู้อีกฝ่ายจะแยกแยะออกจากกันได้มั้ยด้วยซ้ำ

 

พอตอบออกมายุนกิก็เงียบ จีมินก็เงียบ ไม่รู้จะพูดอะไรต่อจนถึงร้านอาหาร โชคดีอย่างที่คิดเพราะคนแทบจะไม่มี พอไปถึงก็ได้ที่นั่งเลย สั่งอาหารแบบที่เคยสั่งมาสองสามอย่าง ข้าวสามถ้วย ของเขาถ้วยนึงของยุนกิสองถ้วย ตอนเด็กกว่านี้ยุนกิไม่ชอบกินข้าว กินคำนึงอมได้เป็นชั่วโมงไม่รู้ทำไมจนเขาต้องบังคับให้กินเยอะๆเพราะกลัวเดี๋ยวตัวผอมแห้งเป็นถั่วงอกจนตอนนี้อีกฝ่ายกินได้เยอะกว่าที่เขาคาดแล้ว

 

อย่าเอาแต่คีบให้เราดิ่ กินของตัวเองด้วย

 

คีบจนอาหารจะพูนจานเขาอยู่แล้ว เงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นยุนกิเคี้ยวไปยิ้มไปไม่รู้จะมีความสุขอะไรนักหนา

 

แค่เราเห็นจีมินกินได้เราก็อิ่มแล้ว

 

ไปเอาประโยคแบบนี้มาจากไหนคือถ้าแฟนพูดก็คงเขิน แต่ไม่ใช่กับเด็กแบบนี้อ่ะดิ่ แต่ขืนบอกไปว่าขำมีหวังมันงอนแน่เลยว่ะ

 

ในหนัง ก็พระเอกชอบพูดแบบนี้กับนางเอกแล้วนางเอกใจเต้นอ่ะ จีมินไม่ใจเต้นบ้างเหรอ

 

ใจเต้น

 

ขำจนตัวจะสั่นแต่ต้องกลั้นไว้ ทำได้แค่ยิ้มออกมา ยุนกิเห็นจีมินยิ้มก็คิดว่าคำพูดของตัวเองได้ผลเลยยิ้มดีใจต่อไป ไม่รู้หรอกว่าคนอายุมากกว่าที่ยิ้มก็เพราะกลั้นขำเขาจนตัวสั่นนั่นแหละ

 

เป็นเด็กเป็นเล็กพูดจาแก่แดด

 

คำก็เด็ก สองคำก็เด็กอ่ะ

 

อยากจะทุบเข้าที่กะโหลกแต่จากที่เด็กนี่เป็นพวกเพ้อเจ้ออยู่แล้วเดี๋ยวจะเสียสติเข้าไปกันใหญ่เลยไม่เถียง คีบอาหารใส่จานอีกฝ่ายบ้างก็เห็นเหมือนหูกระดิกหางกระดิก โคตรเหมือนหมาเลย

 

อิ่มตัวจะแตกกันทั้งคู่ก็พากันกลับบ้าน เพราะวันนี้อีกฝ่ายจะมาหาเขาก็เลยโทรไปหาคุณแม่ยุนกิแล้วว่าวันนี้ยุนกิจะนอนที่บ้าน ที่จริงบ้านของอีกฝ่ายอยู่ในย่านคนรวย(เพราะครอบครัวยุนกิรวย) แต่บ้านของจีมินก็ไม่ได้มีฐานะมากมายอะไร เลยทำให้ที่บ้านยุนกิตัดสินใจจะสร้างบ้านอีกหลังให้มาติดกับบ้านของเขาแทน

 

นี่ รู้ปะว่าทำไมถึงไม่ให้กินกาแฟ

 

ระหว่างเดินจูงมือ (เพราะอากาศมันหนาวแล้วมือของยุนกิก็อุ่นหรอกนะ ไม่ใช่เพราะอยากจับอะไรหรอก! อย่าเข้าใจผิด) จีมินถามขึ้นมา เขารู้ว่ายุนกิที่สั่งกาแฟไปมีเหตุผลเพราะอะไร แต่อย่างที่บอกว่าอีกฝ่ายยังเป็นเด็กอยู่เลยเขาถึงไม่ค่อยพอใจที่ยุนกิทำแบบนั้น

 

ทำไมอ่ะ

 

อเมริกาโน่อร่อยปะ ถามจริง

 

ไม่อร่อยอ่ะ ขมโคตร

 

เออ เรากินบ่อยๆยังไม่ชอบเลย แต่บางทีเราก็ง่วงตอนอ่านหนังสือเลยต้องกินไง

 

ยุนกิ เราก็รู้ว่ายุนกิโตขึ้นแล้ว แต่ของที่มันไม่อร่อยแบบนั้นก็อย่าไปกินเข้าใจปะ อเมริกาโน่ที่ผู้ใหญ่เขาดื่มกันมันก็มีที่ดื่มเพราะชอบ แต่บางคนเพราะเขาง่วงแต่ต้องทำงานยังนอนไม่ได้เลยต้องดื่ม เหมือนจะอุปทานไปเองแต่เป็นผู้ใหญ่มันเหนื่อยนะ ไม่ต้องรีบหรอก ค่อยๆเป็นค่อยๆไปยังไงสักวันคนเราก็ต้องโต ที่เราไม่อยากให้ยุนกิดื่มเพราะยุนกิยังเด็ก ไม่ต้องพึ่งพาของพวกนี้ก็ดีอยู่แล้ว ตอนที่ยังมีความสุขกับชีวิตวัยเด็กได้ก็มีไปเหอะ อยากกินอะไรก็กิน อยากทำก็ทำ อยากนอนก็นอน อย่าไปฝืนตัวเอง

 

แต่เรา...ไม่อยากเป็นเด็ก

 

ที่ผ่านมาเราก็รู้แหละว่าเราทำตัวยังไงแล้วเราก็รู้ด้วยว่ายุนกิคิดยังไง แต่เข้าใจเราปะ จะให้เรามาทำตัวหวานๆเหมือนเป็นแฟนแล้วยุนกิยังเด็กอยู่เลยมัน... จะพูดว่าไงดีอ่ะ แบบเราโตกว่ายุนกิตั้งหกปี แถมยุนกิก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะ มันเหมือนเราไปหลอกเด็กอ่ะ เราไม่อยากให้คนอื่นมองเราสองคนไม่ดีเข้าใจปะวะ

 

จีมินก็รู้แหละว่ายุนกิน้อยใจหลายต่อหลายครั้ง แต่อย่างที่พูดออกไปตรงๆ อีกฝ่ายก็ยังเด็กกว่า แถมยังเป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่ โอเคโลกสมัยนี้มันไปไหนถึงไหนแล้วแต่มันก็มีบางคนที่เขาไม่โอเคกับเรื่องแบบนี้ ยุนกิยังเด็กมาก แล้วจีมินก็ไม่รู้ว่าในอนาคตยุนกิอยากจะเป็นอะไร ทำอาชีพอะไร หรือว่าโตไปแล้วอยากมีสังคมแบบไหน ถ้าเกิดความสัมพันธ์ระหว่างเขากับยุนกิมันไปทำให้ต้องเสียอนาคตมันก็ไม่ใช่ จีมินก็แค่ไม่อยากให้ยุนกิต้องมาเสียใจกับอะไรที่ทำไปตอนเด็กโดยที่ยังรู้เท่าไม่ถึงการณ์

 

เราขอโทษ

 

เฮ้ย ไม่ได้จะให้ขอโทษ แค่อยากให้เข้าใจเฉยๆจะได้ไม่เอาไปคิดมากอีก

 

 

—————

 

 

พอมาถึงบ้านไหว้พ่อไหว้แม่เขาเสร็จ (แม่รักยุนกิมากกว่าจีมินอีกอ่ะเชื่อปะ) เขาก็ไล่ให้ยุนกิไปอาบน้ำก่อน พออีกฝ่ายออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนลายหมีดำ (ก็เนี่ย ชุดนอนลายหมีดำ ตอนนอนก็ต้องกอดตุ๊กตาหมีดำ จะไม่ให้มองว่ามันเด็กได้ไง) เขาก็เข้าไปอาบน้ำบ้าง พอเขาอาบน้ำเสร็จ ยุนกิก็ทำการบ้านที่เหลือเสร็จพอดี พอยุนกิเหมือนจะคิดอะไรได้ก็ไม่ได้โวยวายเหมือนเมื่อกี้ ทำตัวดีๆก็ได้แหละ แต่ไม่ชอบทำไง ชอบทำตัวแก่แดดจนเขาเอือมที่จะด่า แต่ไหนๆทำตัวดีแล้ว พรุ่งนี้วันเสาร์จะพาไปเที่ยวก็ได้

 

ดูหนังเล่นเกมส์ไปซักพักก็ได้เวลานอน ปกติจีมินไม่ใช่คนนอนเร็วแต่ยุนกิยังเด็กจะให้มานอนดึกๆตามเขาไม่ได้ เขาไม่ได้รู้สึกเขิน ไม่ได้เกร็งที่จะต้องนอนร่วมเตียงอีกทั้งยังไม่ใช่ครั้งแรก พอทั้งห้องดับไฟจนมืดสนิททั้งคู่ก็หลับตาจะนอนแต่จีมินรู้ว่ายุนกิยังไม่หลับเพราะอีกฝ่ายเอาแต่พลิกตัวไปพลิกตัวมา

 

จีมิน นอนยัง

 

ยัง

 

เราถามอะไรได้ปะ

 

อื้อ ถามมาดิ่

 

จีมิน...แบบ...มีคนที่ชอบอยู่แล้วปะ

 

เขายิ้มกว้างออกมาในความมืดเพราะยังไงยุนกิก็คงมองไม่เห็น ไอ้ต่อมคิดมากนี่มันทำงานแล้วหยุดไม่ง่ายจริงๆด้วย

 

เยอะแยะ

 

คนถามเงียบ

 

ถ้าแค่ชอบอ่ะ ก็เหมือนกับที่เราชอบแทเพราะแทเป็นเพื่อนเรา ชอบจองกุกเพราะจองกุกเป็นคนที่ดีกับแท ชอบอูบินเพราะว่าหล่อ ชอบซูจีเพราะว่าเขาน่ารัก เนี่ย เราชอบคนเยอะจะตายไป

 

เราไม่ได้หมายถึงชอบแบบนั้น

 

เอ้า ก็ไหนบอกเองว่าชอบก็คือชอบไง

 

ก็ชอบแบบที่เราชอบจีมินอ่ะ จีมินเคยชอบคนอื่นแบบที่เราชอบจีมินปะ

 

จะรู้ไปทำไมอ่ะ

 

พอโดนถามกลับยุนกิก็เงียบ คิดแล้วคิดอีกว่าจะตอบออกไปตามตรงดีมั้ยแต่ก็พูดออกไป

 

ก็... จีมินโตกว่าเรา คงรู้จักใครที่ดีกว่า สูงกว่า เก่งกว่า หล่อกว่า คนที่ดูแลจีมินได้งี้ แล้วจีมินจะชอบเขามั้ยอ่ะยุนกิไม่เคยบอกหรอก ว่าตั้งแต่วันที่จีมินปลอบเขาที่ร้องไห้เพราะถูกเพื่อนแกล้งตอน ป.หก ตอนนั้นเขาก็มอบใจให้กับอีกฝ่ายไปทั้งหมดแล้ว จีมินเป็นคนน่ารัก เวลายิ้มตาก็จะโค้งจนเป็นขีดๆ ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเรียกว่าชอบได้มั้ย แต่ไม่อยากให้จีมินไปยิ้มให้คนอื่นแบบนี้เลย กลัวว่าจะมีคนที่ดีกว่ามาชอบจีมิน แล้วจีมินจะไม่สนใจเขา ทุกวันนี้ก็พยายามจะกินนมเล่นบาสให้ตัวสูง พยายามขยันเรียนให้เก่งโตขึ้นไปจะได้มีงานดีๆทำให้จีมินไม่อายใคร

 

คนเราไม่ได้คบใครที่แค่แบบนั้นหรอก

 

พอพูดมาถึงตรงนี้ก็ดึงเจ้าเด็กคิดมากเข้ามาใกล้ๆ พอสายตาปรับเข้ากับความมืดได้แล้วเขาก็มองเห็นว่ายุนกิขมวดคิ้วจนต้องเอานิ้วไปคลึงจนมันคลาย

 

ยุนกิอยากรู้ความรู้สึกเราใช่ปะถ้าไม่บอกก็คงไม่ได้หลับกันทั้งคู่แน่ๆ

 

อืม

 

ตอนแรกก็ไม่ชอบหรอก ก็ตอนนั้นยุนกิยังเด็กมาก เราก็ยังเป็นวัยรุ่นหัวร้อน ไม่ชอบเลยเวลาที่ถูกคนอื่นมากำหนดว่าต้องทำอะไรหรือว่าเดินไปทางไหน แค่อยากจะมีแฟนยังเลือกเองไม่ได้เลยตอนนั้นจำได้ว่าโวยวายแทบบ้านแตก หัวร้อนมาก

 

แต่ถามว่าตอนนี้ยังคิดแบบนั้นมั้ยก็ไม่อ่ะ เราแค่ไม่ชอบเวลาที่ยุนกิทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินไป เพราะอย่างที่บอกว่าโลกของผู้ใหญ่มันไม่ได้สวยงามอะไรขนาดนั้น เราไม่อยากให้ยุนกิสูญเสียวัยเด็กไปกับเรา อยากให้ยุนกิมีเพื่อน ไปเล่นบาส ไปมีสังคมแบบเด็กๆบ้าง ไม่อยากให้มาติดกับเราคนเดียว

 

พอมาคิดจริงๆก็คิดว่ามันก็ดีแหละ ที่เราได้รู้จักกันตั้งแต่อายุยังน้อย ยุนกิไม่รู้หรอกว่าเราเองก็เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันจากเมื่อก่อนที่เลิกเรียนเสร็จก็เอาแต่เที่ยวเตร่ต่อยตีกับชาวบ้านก็ถูกบังคับให้กลับมาหายุนกิที่บ้าน ตอนแรกก็คิดว่ามันน่าเบื่อแต่ตอนนี้ก็เหมือนชินไปแล้ว ตอนแรกเพราะเบื่อขี้หน้าเด็กนี่เลยขยันทำการบ้านอ่านหนังสือขึ้นมาเลยเด็กนี่จะได้ไม่มากวน พอนานๆเข้าผลการเรียนก็ดีขึ้น พอคิดว่าต้องแต่งงานกับมันจริงๆก็เผลอคิดเรื่องอนาคตเยอะมากขึ้น

 

เราไม่ได้เกลียดอะไรยุนกิหรอก แต่แบบ ยุนกิยังเด็กอ่ะ อาจจะไม่รู้ก็ได้ว่าความรักคืออะไร จริงๆยุนกิอาจจะไม่ได้ชอบเราก็ได้นะ

 

รู้ดิ่ ทำไมจะไม่รู้

 

คนเด็กกว่าเงียบไปเหมือนจะไม่ตอบ แต่สุดท้ายก็ดึงร่างคนโตกว่าเข้ามาแล้วเอาริมฝีปากมาแตะปากเขาเร็วๆ จีมินเบิกตากว้างในความมืดด้วยความตกใจ

 

อะไรอ่ะ นี่คือขโมยจุ๊บกันเหรอ

 

นี่อะไรอ่ะแต่เขาก็ขำนะ

 

ก็จูบไง

 

ไปเอามาจากไหนว่านี่คือจูบนี่ขำจริงๆนะ แตะปากกันเมื่อกี้ถึงสามวิรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่แอบเห็นแหละว่าเจ้าคนเด็กกว่าทำหน้าเขินโคตรตลกเลย

 

ก็เห็นเพื่อนในห้อง

 

ว้าว เด็กสมัยนี้โตเร็วเป็นบ้าเลย

 

แต่อยู่ๆไม่รู้ทำไมเขาถึงอารมณ์ดีนักถึงเป็นฝ่ายเขยิบตัวเข้าไปใกล้ยุนกิที่พอขโมยจุ๊บชาวบ้านแล้วก็เอาตัวเองไปอยู่ไกลถึงมุมเตียง ใกล้พอที่จะเห็นลายหมีดำที่เขาไม่เคยถูกชะตาด้วยบนชุดนอนของอีกฝ่าย

 

จูบจริงๆเขาทำแบบนี้ต่างหาก

 

บอกแล้วก็เป็นฝ่ายบดเบียดริมฝีปากตัวเองลงไปบนปากบางๆ ดูดดึงจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบ คราวนี้คนโดนจูบแบบไม่ทันตั้งตัวกลายเป็นฝ่ายนิ่งค้างเมื่อจูบมันไม่ได้เป็นเหมือนที่เคยคิด โดยไม่รู้ตัวที่เขาเผลอโอบเอวของคนโตกว่าเข้ามาใกล้จนชิด เอียงคอให้อีกฝ่ายจูบเขาได้ถนัดขึ้น มันเป็นไปอย่างไม่ประสีประสาแต่กลับให้ความรู้สึกดีกว่าที่คาดไว้

 

จีมินขอสารภาพตามตรงเลยแล้วกันว่าตอนแรกก็แค่อยากแกล้งให้เด็กนี่มันตกใจเฉยๆ แต่ไม่รู้ทำไมจูบไปจูบมามันเพลินจนเกือบลืมตัว จนกระทั่งมือเย็นๆนั่นเริ่มจะสอดเข้ามาใต้เสื้อ ไอ้เลข 15 มันเกิดปรากฏขึ้นมาในสมองโดยไม่รู้ตัวก็ได้สติ

 

 

เอามือออกไปเลย ไอ้เด็กแก่แดด

 

นี่คือจูบแบบผู้ใหญ่เหรอยุนกิทำตามแต่โดยดี อาจเพราะตอนนี้หัวใจเขามันเต้นดังมากจนเขาทำอะไรไม่ถูก

 

ก็ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก เอาไว้ให้โตกว่านี้ก่อนแล้วกัน

 

เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าวันนึงต้องจูบเด็กที่เขาเห็นมาตั้งแต่มันยังเป็นเด็กประถมก็คงจะรู้สึกตลกดีพิลึก แต่... ก็ใช้ได้แหละ

 

เฮ้ย พูดให้อยากรู้แบบนี้ไม่ได้ปะ

 

พูดมาก นอนไปเลย พรุ่งนี้จะไปเที่ยวมั้ย ถ้าจะไปก็รีบนอน

 

จะให้บอกว่าจูบแบบผู้ใหญ่มันต้องใช้ลิ้นเหรอ ไม่มีทางอ่ะ แค่นี้เขาก็เขินจะแย่แล้ว ขืนบอกไปมีหวังมันก็งอแงอยากจะลองของจนไม่ได้นอนทั้งคู่

 

หันหลังใส่แต่ก็ใช่ว่าจะนอนหลับหรอกนะ

 

จีมิน เรานอนไม่หลับ

 

แล้ว?”

 

เราต้องกอดคุมะมงเราถึงจะนอนหลับแต่เพราะกลัวจีมินจะอายตอนเดินด้วยกันถ้าเอาตุ๊กตาหมีมาด้วยเลยไม่ได้เอามา ตอนตัดสินใจอำลาตุ๊กตาเพื่อนรักที่นอนกอดทุกวันไม่อยากจะบอกเลยว่าชั่งใจอยู่นานมาก

 

สมน้ำหน้า

 

เราขอกอดจีมินได้มั้ยอ่ะ

 

ไม่

 

นะ จีมินนะ

 

ไม่เอาเรื่องอะไรให้มันกอดวะ

 

นะ พี่จีมิน นะ

 

เออ ก็ได้ แต่ห้ามลามปามแบบเมื่อกี้นะเวลามันเรียกพี่ทำเสียงอ้อนๆแบบนี้ก็ใจอ่อนทุกที ไอ้จีมินเอ้ย

 

พอบอกอนุญาตก็ถูกแขนเล็กๆนั่นโอบเข้ามาจากด้านหลัง ลมหายใจของยุนกิรดอยู่ที่แผ่นหลังเพราะอีกฝ่ายเอาหน้าซุกอยู่กับหลังของจีมิน พอเข้าที่เข้าทางเจ้าเด็กนั่นก็หลับลึกตามประสาเด็ก เป็นเขาเองที่ตาค้างไปตลอดคืน กว่าจะได้หลับก็โน่น ตีสาม

 

ไม่น่าตามใจมันเลยวุ้ย

 

 

 

2

 

 

 

เวลาเด็กนอนเร็วก็ตื่นเช้าเป็นธรรมดา ตอนที่ยุนกิลืมตายังตกใจแทบตายเพราะเมื่อคืนเขากอดอีกฝ่ายจากทางข้างหลัง แต่ไม่รู้อีกฝ่ายพลิกกลับมาตอนไหน สิ่งที่เจอก็เลยเป็นหน้าของจีมินที่กำลังหลับสนิท ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาก็คงไม่คิดอะไร แต่พอจูบกันแล้ว เขาก็หยุดมองริมฝีปากของอีกฝ่ายไม่ได้เลย สะบัดหัวไล่ความคิดแปลกๆออกจากหัวก็ลุกขึ้นบิดแขนบิดขาไปมาเพราะความเมื่อย จีมินก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

 

จีมินตอนนอนก็น่ารักดีแฮะ

 

ปกติตอนที่อยู่ด้วยกันเอาแต่ทำตัวโตกว่าจนบางครั้งเขาก็อยากจะบอกว่าเขาไม่ได้เด็กขนาดนั้นหรอก อีกฝ่ายทำอย่างกับเขาเป็นลูกเป็นหลาน สมัยนี้มันปี 2016 แล้วนะ

 

นอนเล่น สำรวจห้องของจีมินที่คุ้นเคยไปสักพักก็คาทกคุยกับพี่จองกุกว่าวันนี้จีมินจะพาเขาไปเที่ยว ตอนแรกจะไปสวนสนุกแต่เพราะอากาศมันหนาวเกินไปก็เลยคิดว่าจะชวนกันไปเดินเล่นแถวๆย่านวัยรุ่นแทน ตกลงใจกันได้ก็พยายามจะปลุกจีมินแต่อีกฝ่ายก็ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นแต่อย่างใด

 

จีมิน... ตื่น

 

ฮื้อ แป๊บนึงไอ้น้ำเสียงงอแงแบบนี้ถ้าไม่ใช่เพราะหลับอยู่จีมินก็ไม่คิดที่จะใช้มันกับเขาหรอกเชื่อปะละ

 

จีมินนนนน

 

ยุนกิ อย่าดื้อว่าเขาไม่พอยังดึงเขาลงมานอนด้วยอีก

 

ใกล้

 

ใกล้เกินไปแล้ว

 

คนดึงไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ระยะห่างระหว่างทั้งคู่มันใกล้กันมากแค่ไหน

 

 

—————

 

 

จีมินกำลังหลับสบายมากอยู่แท้ๆตอนที่เขารู้สึกถึงความเปียกชื้นกับอะไรบางอย่างที่นุ่มนิ่มที่ริมฝีปาก พอจะผละหนีด้วยความรำคาญท้ายทอยกลับถูกกดไว้ไม่ให้หนีไปไหน

 

เขาไม่ได้หลับลึกขนาดที่จะไม่รู้ว่าถูกเจ้าเด็กบ้านี่ปล้นจูบกันตั้งแต่เช้า

 

สอนนิดสอนหน่อยทำเป็นได้ใจนะมิน ยุนกิ

 

ถึงจะไม่มีอะไรเสียหายเพราะยังไงในอนาคตมันก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี แต่เขากลับลืมตามองดวงตาสีดำสนิทที่จดจ้องที่เขา ทั้งที่ถูกเขามอง(อย่างเกรี้ยวกราด)แล้วแต่ยุนกิก็ไม่ได้มีท่าทีจะหยุด หนำซ้ำยังใจกล้าพยายามจะเอาลิ้นแทรกเข้ามาอีกต่างหาก

 

ให้เดาปะว่าช่องเสิร์ชของเนเวอร์ในมือของยุนกิต้องมีคีย์เวิร์ดประมาณว่า จูบแบบผู้ใหญ่หรือ how to อะไรเทือกนั้นอยู่แน่ๆ

 

พอจะอ้าปากด่าก็ลืมไปว่านั่นละคือสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ ลิ้นอุ่นแทรกเข้ามาอย่างสะเปะสะปะ พยายามไล่กวาดทั่วริมฝีปาก ไอ้ถามว่ารสชาติหวานๆเหมือนอย่างที่ในนิยายนั่นจะมีมั้ย ไม่มีหรอกมีแต่รสมิ้นท์ของยาสีฟันล้วนๆ

 

อื้ออออ

 

สุดท้ายพอหายใจไม่ออกก็ใช่เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีผลักเจ้าเด็กตาใสนี่ออกไป อยากจะดุมากๆแต่พอยุนกิทำหน้าทำตาน่าสงสาร(เพราะมันรู้น่ะสิว่าเขาขี้ใจอ่อนกับหน้าตาลูกหมาแบบนี้) ก็ทำไม่ลง

 

ตื่นแล้ว ออกไปห่างๆเลย

 

ไม่น่าสัญญาว่าจะพาไปเที่ยวเลย พอลุกขึ้นนั่งก็ถึงสังเกตเห็นว่าเจ้าเด็กนี่มันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีเรื่องเที่ยวเนี่ยทำเป็นตื่นเร็วเชียว อีกฝ่ายอาบน้ำเซ็ตผมเสียหล่อ สวมเสื้อยืดแขนยาวสีเข้มกับกางเกงยีนส์ขาดๆ เพราะเป็นคนไหล่กว้างพอใส่อะไรแบบนี้ก็เลยดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ซึ่งแน่ละ มิน ยุนกิภาคภูมิใจกับไหล่ของตัวเองมากพอๆกับเกรดคณิตศาสตร์

 

จีมิน ไปเที่ยวกัน

 

รู้แล้ว จะไปไหนอ่ะยุนกิมองจีมินก่อนจะบอกว่าเขานัดจองกุกกับแทฮยองไว้แล้วก็พยักหน้ารับแล้วเข้าไปอาบน้ำ จีมินไม่ได้ใช้เวลานานมากนักกับการอาบน้ำ แต่เจ้าตัวเป็นคนที่ดูแลตัวเองมากพอสมควร ก่อนออกจากบ้านนอกจากจะเซ็ทผม แต่งหน้าเบาๆ ก็ใช้เวลาเลือกเสื้อผ้ากับเครื่องประดับนานมาก วันนี้ก็เหมือนกัน

 

ยุนกิเห็นจีมินหมกมุ่นอยู่กับอะไรแบบนี้จนชินแล้ว

 

진하게 화장을 하고, 예쁘게 머리를 하고, 오늘도 집을 나서는 예뻐

เมคอัพหนาๆบนหน้าของคุณ และทรงผมที่ถูกเซ็ตอย่างดี วันนี้คุณก็ดูดีตอนออกจากบ้านอีกแล้วนะ

 

จีมินชะงักกับเสียงที่ยังไม่แตกหนุ่มของยุนกิที่ร้องเพลงฮิตของไซออนทีออกมาขณะที่เขากำลังเซ็ตผม เขาหันไปมองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน ยุนกินั่งเอาขาข้างนึงขึ้นมาวางบนเก้าอี้ เท้าแขนกับพนัก ดวงตาไม่ได้มองที่เขาด้วยซ้ำ

 

เขาหันไปเซ็ตผมที่เหลือจนเรียบร้อยก่อนจะเริ่มทาครีมแล้วก็แตะเครื่องสำอางลงบนหน้า สมัยนี้เครื่องสำอางไม่ใช่แค่เฉพาะของผู้หญิงหรอก เขาละไม่ชอบเลยเวลาที่ตัวเขาต้องหน้าบวมตอนตื่นนอน

 

모를 거야 자다가 일어나 살짝 부은 얼굴이 얼마나 예쁜지

แต่คุณนี่ ไม่รู้อะไรเลยนะ ว่าใบหน้าของคุณตอนที่เพิ่งตื่นนอนน่ะ น่ารักแค่ไหน

 

เขาหันควับไปมองคนที่ร้องเพลงออกมาอีกท่อน คราวนี้ยุนกิจ้องเขาด้วยท่าที แก่แดดแก่ลมโคตรๆ ตอนนี้เขาเริ่มจะรู้จุดประสงค์ของอีกฝ่ายแล้ว

 

ย่าห์ ร้องเพลงอะไรน่ะ ไอ้เด็กบ้า

 

ก็ร้องเฉยๆ ไม่ได้เหรอไง ทีตัวเองอ่ะร้องเพลงซะดังตอนอาบน้ำแล้วเขาก็รู้ด้วยว่าจีมินน่ะ ชอบเพลงนี้มากขนาดไหน

 

เถียงอะไรไม่ได้ก็พยายามจะที่ไม่สนใจ เขาเดินไปเลือกเสื้อผ้า จีมินไม่ชอบใส่เสื้อผ้าสีสันเพราะมันทำให้เขาดูอ้วน ส่วนใหญ่ในวันที่อากาศหนาวก็มักจะใส่กางเกงยีนส์กับเสื้อไหมพรมพอดีตัว เขาทาบเสื้อสีขาวกับเสื้อสีเทา มองกระจกก็คิดไปพลางว่าตัวไหนใส่แล้วจะอ้วนน้อยกว่ากัน

 

เมื่อวานไม่น่ากินข้าวเย็นเยอะเลย ทำไมเขาถึงไม่กินเยอะแล้วผอมเหมือนแทฮยองกันนะ

 

자꾸 거울 보지마 몸무게 신경 쓰지마 그냥 그대로 너무 예쁜

อย่าไปส่องกระจกให้มากนักเลย แล้วก็อย่าไปสนใจเรื่องน้ำหนักด้วย คุณดูดีในแบบที่คุณเป็นอยู่แล้วนะ

 

เขาพยายามจะไม่สนใจเจ้าของเสียงนั่นทั้งที่ยุนกิน่ะเหมือนจะรู้ความคิดในใจเขาไปหมดทุกอย่าง วันหลังเขาจะไม่บ่นอะไรให้อีกฝ่ายฟังอีกแล้ว

 

모를 거야 아이라인 없이 웃는 너의 예쁜 웃음을

แต่คุณช่างไม่รู้อะไรเอาเสียเลย ไม่ต้องมีอายไลเนอร์ แค่ดวงตาของคุณยิ้มก็สวยแล้วนะ

 

มือที่กำลังกรีดอายไลเนอร์ที่ตาชะงัก ย่าห์​ นี่จะแกล้งกันเหรอไง ถ้าเกิดเบี้ยวนะไม่ต้องไปไหนกันละวันนี้

 

เขาวางอายไลเนอร์ที่กรีดไปได้แค่ข้างเดียว หันไปเจอเจ้าเด็กหน้ายิ้มที่ผิวปากแซวก็ยิ่งจะหงุดหงิด

 

ก็คิดจริงๆนี่ จีมินแบบที่จีมินเป็นก็ดีอยู่แล้วอ่ะคิดถึงจีมินที่กำลังหาววอดกับบิดขี้เกียจ เสื้อนอนสีขาวตัวใหญ่ที่อีกฝ่ายสวมใส่ร่นลงไปตกที่ไหล่ ผมก็ยุ่งๆฟู่ๆแถมทำหน้าง่วงแถมยังพูดจาไม่ค่อยจะรู้เรื่องตอนที่เพิ่งตื่น เขาน่ะ ชอบแบบนั้นที่สุดเลย

 

คิดว่าร้องเพลงจีบแล้วจะเขินเรอะไงที่จริงก็เขินอยู่นิดๆ แต่ไม่บอกให้ดีใจหรอกนะ เขาหันไปกรีดอายไลเนอร์อีกข้างที่เหลือ พอคิดว่าจะทาลิปสีอะไรเดี๋ยวมันก็ร้องเพลงอีกก็เลยตัดสินใจทาแค่ลิปบาล์มเพื่อป้องกันไม่ให้ปากแห้ง

 

ไม่ได้ได้ใจกับเพลงที่เจ้าเด็กนั่นร้องหรอกนะ

 

 

กว่าจะไปถึงย่านท่องเที่ยวของวัยรุ่นก็เกือบจะเที่ยงแล้ว พวกเขาตัดสินฝากท้องไว้กับร้านแฮมเบอร์เกอร์ที่คนไม่เยอะนักก่อนจะเดินไปที่จุดนัดพบที่นัดหมายแทฮยองกับจองกุกไว้ เหลือบไปเห็นส่วนสูงของเจ้าเด็กข้างๆที่สูงจนจะเท่ากันก็มองรองเท้าทิมเบอร์แลนด์ที่ยุนกิใส่

 

เสริมส้นมากี่ฟุตอ่ะวันนี้อดจะแขวะไม่ได้

 

ไม่ถึงฟุตได้ปะเห็นมันเขินหน้าแดงก็อดจะสมน้ำหน้าในใจไม่ได้

 

ก็บอกแล้วว่าให้กินนมเยอะๆจะได้สูงเร็วๆเขาจะไม่บอกหรอกนะว่าตั้งแต่ที่เริ่มทำใจได้ก็เริ่มอัดนมให้เจ้าเด็กนี่วันละเป็นลิตร ถึงขั้นไปเปิดดูคู่มือเลี้ยงลูกยังไงให้โตมาสูง ไอ้ที่จะให้โตตามธรรมชาติดูแล้วอุปนิสัยอย่างยุนกิคงจะไม่มีวันสูงเพราะนอกจากไปเรียนแล้ววันๆก็เอาแต่เล่นเกมส์กับอ่านการ์ตูน ยังดีหน่อยที่ตอนมันขึ้นมัธยมต้นยุให้ไปเข้าทีมบาสจะได้แข็งแรง ไม่งั้นป่านนี้คงยังตัวแคระเป็นเสมิร์ฟแน่ๆ

 

นี่หลอกให้เรากินนมเพราะไม่อยากแต่งงานกับคนเตี้ยใช่ปะ

 

อ๊ะๆ จะมาโทษกันไม่ได้นะ ก็ตอนเด็กนายโคตรแคระอ่ะ

 

นี่ก็สูงขึ้นแล้วนะ จีมิน!เรื่องส่วนสูงนี่ล้อไม่ได้เลย พูดกันทีไรต้องเดือด มีเดือด

 

เฮ้! ยุนกิ จีมิน! ทางนี้หันไปมองตามเสียงทักก็เจอคู่รักเสาไฟฟ้าที่ยืนรออยู่ตรงจุดนัดหมาย ทั้งคู่สวมเสื้อแบบเดียวกันแต่เสื้อของจองกุกเป็นสีน้ำเงินเข้มส่วนของแทฮยองเป็นสีครีม งานเสื้อคู่ก็มา

 

หันไปเป็นดวงตาเป็นประกายของยุนกิตอนที่เห็นเสื้อคู่ของพวกมันแล้วก็เหงื่อตก ให้เดานะว่ามันต้องคิดอะไรแปลกๆอีกแน่เลย พอยุนกิหันมามองทำท่าจะพูดอะไรจีมินก็เลยรีบเบรกไว้ก่อน

 

หยุดคิดเลย ไม่เอาด้วยหรอก

 

ทำไมอ่ะ พี่แทกับพี่จองกุกใส่ก็ดูน่ารักดีออก

 

ก็ไอ้สองคนนั้นมันสูง คนสูงใส่อะไรก็ดูดีทั้งนั้นแหละให้เขากับเจ้าเด็กนี่ใส่เสื้อแบบนั้นมีหวังคนคงมองว่าเป็นเด็กประถม ไม่เอาด้วยหรอก

 

ทำหน้าบึ้งเชียว ตีกันเรื่องอะไรอีกอ่ะแทฮยองทักเพื่อนที่ตอนแรกยังทำหน้าดีๆอยู่แต่พอเดินมาใกล้เข้ากลับทำหน้าบูดเสียอย่างนั้น

 

ก็จีมินไม่ยอมใส่เสื้อคู่กับผมอ่ะ พี่แท” “ช่วยห้ามมันทีเถอะ ไม่เอาด้วยอ่ะ เลี่ยนจะตายชัก

 

ฮ่าๆ ครั้งแรกๆพี่แทก็ไม่ยอมหรอกพี่จีมิน แต่ตอนนี้กลับชอบเฉยจองกุกพูดเสียงนุ่ม หันไปยิ้มใส่แทฮยองที่ยักไหล่ ก็ใส่คู่กันถ่ายรูปแล้วมันดูดีนี่ นายลองมั่งดิ่อาจจะชอบก็ได้นะ

 

ไม่ช่วยแล้วยังจะยุอีก! คิม แทยองเป็นเพื่อนใครกันแน่ ตอบ!

 

เออๆ ไว้ถ้าทำตัวดีจะคิดอีกทีก็แล้วกัน

 

พอเจอเพื่อนเขาก็รีบสลัดยุนกิให้ไปเดินกับจองกุกแทน ดูเหมือนยุนกิจะไม่งอแงเพราะยังไงเขาก็สนิทกับจองกุกอยู่แล้ว พวกเขาไม่ได้มีแพลนจะไปดูอะไรเป็นพิเศษ แค่มาเดินเล่นเท่านั้น

 

เมื่อเช้าได้ข่าวว่าโดนคู่หมั้นเบบี๋จูบปลุกเหรอจ๊ะ เป็นไงบ้างอ่ะ เด็กมันแซ่บมั้ย

 

ตาของเขาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า มึงรู้ได้ไง

 

ที่จริงก็ไม่น่าถามอ่ะ

 

เอ้า นี่ใคร นี่คิม แทฮยองเองไง

 

ไอ้เด็กบ้ากูจะ—” “น่าๆ จองกุกเป็นคนบอกให้ยุนกิลองเองอ่ะ ก็มึงไม่ยอมตื่นเองนี่หว่า

 

นี่รู้ถึงขั้นว่าเขาไม่ตื่น! ยุนกิกับจองกุกนี่ชักจะสนิทกันเกินไปแล้วนะ!

 

ไม่เอาน่า โตแล้วไม่กระฟัดกระเฟียดสิเพื่อน สรุปเป็นไงบ้างอ่ะ จูบแรกของพี่จีมินกับน้องยุนกิคู่หมั้นเบบี๋

 

เขาหันหน้าหนีไปอีกทางพลางเสยผมด้วยความเคยชิน เออ ก็งั้นๆอ่ะ

 

เก็กอีกละ ขอซื้อได้ปะไอ้ท่าเสยผมเนี่ย เห็นทีไรละอยากถามจีมินทุกทีว่านี่คิดว่าหล่อมากปะ

 

ไม่ได้ มันเป็นสไตล์

 

คุยไปคุยมาก็เดินผ่านเกมส์เซ็นเตอร์ เห็นเจ้าเด็กสองคนข้างหน้าที่เดินนำไปก่อนหันมามองตาปริบๆ จองกุกถามแทฮยองว่าเข้าไปได้มั้ย เพื่อนแทก็พยักหน้า ส่วนยุนกิหันมามองจีมินอย่างลังเล

 

อุตส่าห์ได้มาเดททั้งที ถ้าเข้าไปเล่นจะดูเด็กไปมั้ยนะ

 

อยากเล่นก็ไปดิ่ ไม่ได้ห้ามซะหน่อยเขาเลยเป็นฝ่ายบอกเองก่อนที่ยุนกิจะถาม มัวแต่อ้ำๆอึ้งๆคงไม่ได้เล่นหรอกวันนี้ เห็นโปสเตอร์เครื่องเกมออกใหม่ดูก็รู้ว่ายุนกิอยากเล่นขนาดไหน

 

งั้นไปเล่นนะ

 

อื้อ เดี๋ยวเรากับแทขอไปดูร้านนั้นแล้วเดี๋ยวตามไปชี้มือไปที่ร้านเครื่องประดับร้านประจำที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับก่อนจะเดินตามจองกุกไป

 

เขากับแทฮยองโชคดีที่ชอบอะไรเหมือนๆกันก็เลยไม่เคยทะเลาะกันเลยเวลาอยากจะดูจะเลือกอะไร ร้านเครื่องประดับผู้ชายคนไม่เยอะเท่าของผู้หญิง ราคาก็มีตั้งแต่ไม่แพงมากไปจนถึงแพงหูฉี่ จีมินไม่ได้ซื้อบ่อย แต่เลือกที่คุณภาพและราคาสมเหตุสมผล พวกของราคาถูกซื้อมาใช้แป๊บเดียวก็พังแล้ว

 

ดูแหวนแป๊บเขาเดินตามแทฮยองที่ตู้โชว์กล่องแหวนตรงเคาท์เตอร์ ถามหาแหวนคู่แบบเรียบๆ

 

จะซื้อให้จองกุกเหรอ

 

อื้อ วันครบรอบที่เจอกันอ่ะ ให้ทายนะว่าหมอนั่นน่ะลืมแหงๆน้ำเสียงของแทฮยองไม่ได้โกรธอะไรตอนที่พูด ก็พอจะเข้าใจได้เพราะอีกฝ่ายก็ยังเด็กเกินกว่าจะมานั่งให้ความสำคัญกับวันอะไรอย่างนี้ แถมตารางฝึกที่ค่อนข้างหนักก็ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาอยู่ด้วยกันเท่าไหร่ด้วย

 

อันนี้ดีปะแทฮยองชี้ไปที่แหวนเงินเรียบๆชุบทองคำขาว มีโปรโมชั่นสลักชื่อฟรีถ้าซื้อเป็นคู่

 

สวยดี ว่าแต่วัดไซส์มาแล้ว?”

 

เอ้า แน่นอน นี่ใครครับเพื่อนจีมินไม่อยากจะยอมรับหรอกว่าตอนที่แทฮยองคบกับพี่โบกอมอีกฝ่ายไม่ได้ดูสบายๆขนาดนี้ ต้องคอยทำตัวเป็นผู้ใหญ่เพราะพี่โบกอมไม่ชอบคนงอแง เวลาจะไปไหนมาไหนด้วยกัน ไอ้เรื่องเสื้อคู่ ของอะไรเป็นคู่อย่าหวังว่าจะได้เห็น แต่งตัวก็ต้องเลือกสีที่มันเข้มๆดูเป็รผู้ใหญ่ แต่พอมาคบกับจองกุกแล้วก็ดูทำอะไรตามใจตัวเองได้มากขึ้น ดูมีความสุขมากขึ้น

 

หรือที่จริงคบเด็กแล้วก็ดีอย่างนี้?

 

ว่าแต่ทะเลาะกับยุนกิ?”

 

หือ? เปล่านี่

 

ทำไมน้องมันดูเกรงใจมึงจัง ทำอะไรก็ขอก่อนตลอดอย่างเมื่อกี้ก็ดูจะขอไปเล่นเกมส์งี้

 

ไม่รู้ดิ่ แต่ก็ไม่ได้โกรธอะไรกันนะ สงสัยมันคงกลัวว่ามีแต่เด็กๆที่เล่นเกมส์มั้ง

 

จริง? เด็กหนอเด็กคิดเยอะแยะไปหมด แล้วนี่ไม่ซื้ออะไรให้เด็กมันบ้างเหรอ

 

เขารับคำแล้วก็มองไปเรื่อยๆ ไอ้เรื่องแหวนคู่นี่ลืมไปได้เลย แถมเขาไม่อยากให้ยุนกิใส่อะไรเล็กๆด้วยเพราะเล่นบาสเดี๋ยวก็ทำหายอีก

 

เหลือบตาไปเห็นสร้อยข้อมือสีเงินที่ทำเลียนแบบเป็นโซ่ต่อกันเป็นข้อๆแบบนี้ตัวเองชอบ ขนาดไม่ใหญ่มากแถมยังมีตัวล็อกด้วยก็ขอพนักงานให้เอาออกมาดู

 

อีกและ ซื้อแต่อะไรแบบนี้นะแทฮยองรู้ดีว่าเขามีเครื่องประดับสไตล์นี้เยอะขนาดไหน

 

ก็ชอบอ่ะ

 

ไม่ซื้อโครมฮาร์ทไปเลยอ่ะ

 

ไม่เอาอ่ะ แพงเกิน มันเล่นบาส ทำนู่นทำนี่เดี๋ยวก็เป็นรอย

 

นี่จะซื้อให้?

 

อือ

 

ปกติเขาชอบซื้อเสื้อผ้าให้อีกฝ่ายอยู่แล้ว ถ้าคราวนี้จะเป็นเครื่องประดับ(คู่) ก็คงไม่แปลกหรอกมั้ง

 

ไหนบอกไม่ชอบอะไรเป็นคู่ๆไง

 

ก็ถ้าสร้อยข้อมือก็คงไม่เด่นเท่าไหร่มั้ง

 

ชอบน้องมันแล้วอ่ะดิ่

 

เขาไม่ได้ตอบคำถามแต่ถามพนักงานว่ามีโปรโมชั่นอะไรมั้ยถ้าซื้อเป็นคู่ พนักงานบอกว่าจะเพิ่มจี้เป็นรูปตัวอักษรให้แต่เขามองว่ามันเกะกะเกินไปเลยขอเปลี่ยนเป็นสลักตัวอักษรเล็กๆแทน

 

ถ้าแบบนี้ก็คงไม่มีใครสังเกตเห็นหรอกมั้ง

 

ไม่รู้จะชอบมั้ยนะ

 

 

 

หลังจากซื้อของเสร็จเขากับแทฮยองก็เดินย้อนกลับไปที่เกมเซ็นเตอร์ ยุนกิกับจองกุกกำลังเล่นเกมส์ยิงซอมบี้กันอยู่อย่างสนุกสนาน เสียงดังโวยวายตามประสาเด็กวัยรุ่น

 

ผ่านไปสักพักทั้งคู่เลิกเล่นแล้วก็ชวนจีมินกับแทฮยองไปที่ร้านบิงซูเปิดใหม่ ยุนกิพยายามจะป้อนเขาเหมือนที่จองกุกป้อนแทฮยองแต่เขาปฏิเสธ เห็นเด็กมันเงียบๆไปแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เดินเล่นกินข้าวเย็นเสร็จก็แยกย้าย

 

วันนี้จะนอนบ้านเราหรือว่ากลับบ้าน

 

นอนด้วย

 

ระหว่างทางกลับบ้านก็คิดว่าจะให้สิ่งที่ซื้อมาวันนี้ยังไงดี เพราะดูเหมือนเด็กจะงอนอีกแล้ว

 

พอถึงบ้านยุนกิก็เข้าไปอาบน้ำโดยไม่ต้องรอให้เขาบอก พรุ่งนี้วันอาทิตย์พวกเขาไม่ได้มีแผนอะไรก็คงนอนเล่นอยู่บ้าน แล้วตอนเย็นแม่ของยุนกิก็คงจะมารับเหมือนทุกครั้ง

 

พอน้องมันอาบเสร็จเขาก็เข้าไปอาบบ้าง พอออกมาแล้วแทนที่มันจะชวนเจ๊าะแจ๊ะเหมือนทุกทีก็เงียบ

 

นี่งอนจริงดิ่

 

อือ ง้อเลย

 

ง้อทำไม เราทำไรอ่ะไม่ให้ป้อนขนมแค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่ เด็กผู้ชายนี่มีมุมใจน้อยกับเขาขนาดนี้เลยเหรอไงนะ เขานึกสงสัย

 

ก็จีมินไม่ให้เราป้อนอ่ะ

 

ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันจะป้อนทำไมนี่พูดจริงๆนะ ถึงจะเป็นคู่หมั้นแต่นั่นมันก็เรื่องของผู้ใหญ่นี่

 

ก็เป็นคู่หมั้นกันแล้วนี่

 

คู่หมั้นก็คู่หมั้น ไม่ใช่แฟนซะหน่อย

 

งั้นจีมินก็เป็นแฟนเราดิ่

 

เดี๋ยวเบิ้ดกะโหลกเลย ขอกันง่ายๆงี้ได้ไงไม่โรแมนติกเอาเสียเลย

 

แล้วต้องทำไงอ่ะ

 

ไว้อายุสิบแปดแล้วค่อยมาขอ ไม่อยากคบเด็กสร้างบ้าน

 

นั่นมันอีกตั้งสามปีเสียงงอแงคร่ำครวญขั้นสุด อีกตั้งสามปีกว่าจะได้เป็นแฟน ป่านนั้นจีมินไม่คิดบ้างเหรอว่าตอนนั้นอีกฝ่ายก็จะอายุเกือบครึ่งห้าสิบแล้วนะ

 

รอไม่ได้?” พอเจอคำนี้เข้าไปคนเด็กกว่าก็ไม่รู้จะเถียงยังไง

 

ก็ได้ นี่อย่าบอกนะว่าที่ไม่ยอมใส่เสื้อคู่กับเราเพราะว่ายังไม่เป็นแฟนกันอ่ะ

 

ก็เปล่า แค่ไม่ชอบเฉยๆเฮ้ยอะไรอ่ะจีมิน แล้วอย่างนี้เขากับจีมินก็จะไม่ได้ใส่เสื้อคู่กันไปตลอดชาติเลยเหรอ ไม่เอานะไม่ยอม

 

ทำหน้าบึ้งอีกละ เมื่อเช้ายังร้องเพลงจีบเราอยู่เลยเห็นเด็กทำหน้าบึ้งขนาดนี้ก็ไม่รู้จะทำยังไงดี ดูเหมือนมันจะไม่หายงอนง่ายๆด้วย

 

เมื่อเช้าก็เมื่อเช้า ตอนนี้ก็ตอนนี้

 

เฮ้อ มานี่มาเขาดึงคนที่ไปนั่งไกลถึงมุมห้องให้มานั่งด้วยกันที่ปลายเตียงจนได้หลังจากดึงกันอยู่นานเพราะไอ้เด็กนี่ก็แรงเยอะใช่เล่น หยิบกล่องสีขาวออกมาจากกระเป๋าที่ถือไปวันนี้ ยุนกิไม่ได้หันมามองเพราะงอนอยู่จนกระทั่งรู้สึกถึงความเย็นของโลหะที่ข้อมือ

 

พอหันกลับมาก็เห็นว่าที่ข้อมือข้างซ้ายของตัวเองมีสร้อยข้อมือแบบที่จีมินชอบขนาดไม่ใหญ่มากอยู่พอจะใส่ไปโรงเรียนได้อย่างไม่น่าเกลียด มองต่อไปถึงในกล่องก็เห็นว่ามีแบบที่เหมือนกันอยู่อีกเส้น

 

อะไรอ่ะ

 

สร้อยข้อมือไง ไม่เคยเห็นเหรอ

 

เคยเห็น แต่ว่า...แบบ คู่กันไรงี้?”

 

เขาได้ยินจีมินถอนหายใจหนักๆก่อนจะพยักหน้ารับ ไอ้ความห่อเหี่ยวที่ได้รับจากวันนี้มันก็สลายหายไปเหมือนไม่เคยมีมาก่อน

 

ขอโทษที่เมื่อวานขึ้นเสียงใส่ แล้วก็ที่ทำให้คิดมากด้วย

 

ถ้าซื้อพวกแหวนให้คงจะดีใจกว่า แต่นายเล่นบาสไง เดี๋ยวหล่นหายตอนวิ่งก็ทะเลาะกันอีก

 

ดูแลดีๆรู้ปะ มีของคู่กันแล้วหายงอนได้แล้วนะ เลิกดื้อด้วย เข้าใจปะ

 

ทำใจนานมากกว่าจะพูดประโยคแบบนี้ออกมาได้ แต่พอเห็นเด็กมันนั่งอึ้งดูที่ข้อมือไม่หยุดก็คิดว่าคุ้มแล้วที่ซื้อมา

 

ชอบน้องมันแล้วอ่ะดิ่

 

ไม่บอกมันหรอกว่าคิดยังไง เดี๋ยวจะทำตัวแก่แดดเพ้อเจ้อมากกว่าเดิม

 

เราใส่ให้จีมินได้ปะ

 

อือ เอาดิ่ขืนปฏิเสธไปเดี๋ยวมันก็ทำหน้าหงอย มองคนที่หยิบสร้อยข้อมือของเขาออกมาสวมให้อย่างระมัดระวังตั้งใจก็อดจะยิ้มไม่ได้ พอสวมให้เสร็จก็เอาข้อมือของตัวเองมาทาบกันกับที่เป็นของเขา

 

รักจีมินที่สุดเลย

 

พอพูดเสร็จมันก็โถมเข้ามากอดเขาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว อยากจะถอนหายใจใส่เพราะตัวก็ไม่ใช่เบาๆ แต่จะยอมให้หน่อยก็ได้ เห็นเพราะสองวันมานี้คิดมากหรอกนะ

 

ชอบก็ดีแล้ว

 

อีกสามปีเป็นแฟนกันนะ

 

ขอคิดดูก่อน

 

เฮ้ย ทำไมอ่ะ

 

ถ้ายอมกินนมดีๆ ตั้งใจเรียน แล้วก็ไม่ดื้อกับเราจะยอมเป็นก็ได้

 

ทำไมเงื่อนไขเยอะจังอ่ะ

 

จะทำไม่ทำอ่ะ?”

 

จีมินน่ะไม่อยากจะบอกหรอกว่าตอนเด็กมันทำหน้าเซ็งนี่โคตรตลก ถึงจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่จนเกินไปบางครั้ง ไม่ชอบเรียกเขาพี่ แล้วก็ชอบทำตัวลามปามอย่างเช้าวันนี้ แต่ที่จริงยังไงเด็กก็คือเด็กละนะ

 

สั่งให้เด็กไปนอนดีๆแล้วก็เดินไปปิดไฟ แล้วมานอนบ้าง เมื่อวานก็แทบไม่ได้นอนพรุ่งนี้นะจะตื่นให้สายๆเลย

 

จีมิน จูบอีกได้ป่าวอ่ะยุนกิถามขึ้นท่ามกลางความมืด

 

ไม่ได้

 

ทำไมอ่ะแล้วทำไมต้องขี้สงสัยด้วยวะ?

 

เต็มโควต้าแล้ว

 

เต็มตอนไหน

 

ก็เมื่อเช้าไง

 

งั้นพรุ่งนี้ก็จูบได้ดิ่แล้วทำไมเด็กต้องถามอะไรแบบนี้ด้วยนะ

 

ถ้าพรุ่งนี้ไม่ปลุกเราตั้งแต่ตอนเช้าอีกจะยอมก็ได้

 

สัญญาแล้วนะ

 

อือ

 

เกี่ยวก้อยก่อนดิ่ก็เนี่ย ทำตัวแบบนี้แล้วบอกว่าตัวเองแม่งโตแล้ว

 

เออๆ นอนได้ยังอ่ะหันไปเกี่ยวก้อยกับมันส่งๆ รู้สึกถึงอ้อมแขนที่โอบเข้ามาที่ด้านหลังเหมือนเมื่อวาน แต่เห็นว่าอากาศมันหนาวแล้วยุนกิก็อุ่นดี ยอมก็ได้

 

ฝันดีนะจีมิน

 

อือ ฝันดีเหมือนกัน

 

 

ก่อนจะหลับเขาดันนึกไปถึงข้อจำกัดมากมายที่ใครหลายคนต่างก็เข้าใจเกี่ยวกับเขาและ ใช่... ข้อเท็จจริงหลายอย่างซึ่งเป็นที่รู้กันอยู่ทั่วไปของเขาคือ

 

ข้อหนึ่ง ปาร์ค จีมิน อายุยี่สิบเอ็ดปีเป็นนักศึกษาปีที่สาม

มิน ยุนกิอายุแค่สิบห้าปีกำลังจะขึ้นม.ปลายในปีหน้านี่

 

ข้อสอง ปาร์ค จีมินทั้งที่เกิดมาถึงยี่สิบเอ็ดปีแล้วแต่ก็ยังไม่มีแฟน

ส่วนมิน ยุนกิก็ไม่เคยคิดจะมีแฟนเลยตั้งแต่เกิดมา(จนกระทั่งถึงเมื่อกี้)

 

ข้อสาม คำว่า ไม่มีแฟนในข้อที่สองไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีคนมาจีบ

มิน ยุนกิไม่เคยมีแฟน แล้วก็ไม่จะไปจีบคนอื่นด้วย

 

ข้อสี่ อธิบายเพิ่มจากข้อสาม ที่เขาไม่มีแฟนก็เพราะว่าเขามี คู่หมั้นอยู่แล้ว

เพราะมิน ยุนกิมีคู่หมั้นอยู่แล้ว

 

และข้อห้า (ที่เขาไม่เคยอยากจะให้ใครรู้เลยแต่เพราะมีเพื่อนโทรโข่งอย่างแทฮยอง มันถึงได้ป่าวประกาศทุกครั้งที่มีคนถาม)

 

คู่หมั้นของเขาอายุยังไม่ถึงสิบหก...

 

ส่วนยุนกิน่ะ ป่าวประกาศให้คนทั้งห้องรู้ทุกครั้งที่ขึ้นชั้นปีใหม่ว่าเขามีคู่หมั้นแล้วและก็ไม่เคยคิดจะมองคนอื่นเลย

 

คู่หมั้นของเขาอายุยี่สิบเอ็ด... มากกว่าเขาตั้งหกปี

 

ส่วนข้อที่หกที่เพิ่งเพิ่มมาก็คือ... พวกเขามีจูบแรกด้วยกันแล้ว แถมยังมีสร้อยข้อมือคู่กันด้วยแล้วนะ

 

 

ยุนกิมองแผ่นหลังที่กระเพื่อมตามแรงหายใจของคู่หมั้นที่นอนหลับไปแล้ว คิดในใจว่าเมื่อไหร่เขาจะอายุสิบแปดซักทีละ อยากเป็นแฟนกับจีมินจะแย่แล้วนะ

 

คิดแล้วก็กระชับอ้อมกอดคู่หมั้นที่ตัวไม่ได้ใหญ่ไปกว่ากันมากให้แน่นขึ้น จีมินส่งเสียงรำคาญแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

 

ถ้าถึงตอนนั้น... จีมินที่ตัวเล็กกว่าคงจะพอดีอ้อมกอดเขามากกว่านี้มั้ยนะ

 

แค่คิดยุนกิก็หลับได้ทั้งๆที่ยิ้มแล้วละ

 

 

21 vs 15 (.5)

 

 

 

first published: 2016.12.16

 

หัวข้อสัปดาห์นี้ของบังทันวีคลี่นี่ชวนให้ขาหนึ่งข้าของเราเหยียบเข้าตารางมากเลยค่ะ

เขียนเสร็จตั้งแต่เมื่อวันก่อนนู้น แต่ยังยุ่งๆกับอย่างอื่น คืนวันศุกร์เข้าเช้าวันเสาร์นี่เหมาะกับการอ่านฟิคจริงๆเน้อ

 

เลือกเขียนแนวนี้เพราะไม่กล้าเขียนให้น้องเด็กกว่านี้ค่ะ (หรา)

แล้วก็ชอบเพลงนี้ของ Zion T มากๆด้วย ถ้ามีแปลผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยน้า

ถ้าผู้รู้ภาษาเกาหลีบังเอิญผ่านมาก็... แก้ให้ด้วย 5555555555

แต่ก็ชอบนะ คือเราว่าอายุเท่านี้ก็โตพอจะคุยกันรู้เรื่องแล้วว่ามั้ย ไม่เสี่ยงมาก555

เรื่องนี้จะรวมอยู่ในรวมเล่ม MOONSTRUCK ที่เปิดสำรวจไปด้วย

แล้วก็มีตอนพิเศษต่อตอนที่น้องยุนกิเค้าอายุ 21 ด้วยนะ

ใครสนใจก็รอค่ะ 55555555555

 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นดีๆตลอดมาเลยนะคะกับแท็ก #luvstoryoonmin

ใครชอบไม่ชอบยังไงก็ฝากคอมเม้นไว้ด้วยเป็นกำลังใจดีๆนะคะ J

 

รัก,

 

kolevf


 

   CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

2,912 ความคิดเห็น

  1. #2641 monkeyp. (@any_praew) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 15:27
    คือดีมากกกกก
    #2641
    0
  2. #2639 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 01:00
    มายก็อดดด
    #2639
    0
  3. #2267 kungngi (@kunggii) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 15:57
    งืออยากอ่านตอนโต
    #2267
    0
  4. #2139 brunette_ (@brunette_) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:25
    โอ้ยน่ารักกกกก อยากได้น้องโตค่พ
    #2139
    0
  5. #2039 P950807 (@twangmanao) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 18:07
    โอ๊ยยยยย น่ารักมากฮื่อ ฟินวนไปดิ อยากให้มีภาคต่อตอนยุนกิอายุ18จังเลย งื้อ
    #2039
    0
  6. #2005 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 11:17
    ชอบบบบบบบบ ฮืออออ น่ารักอ่ะ น่ารักมากๆเลย ><
    #2005
    0
  7. #1884 มีฟา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 22:41
    แหมมมมมมมมมม//ถึงดาวพลูโต คือมันดีมากกกกกกกกกกกกก+ก.อีกล้ารๆตัว มันน่ารักอ่ะ อ่านแล้วหุบยิ้มไม่ได้เป็นอะไรที่อ่านแล้วต้องดีดดิ้นเนื้อหาดีชวนติดตาราง เอ้ย!!ดาว กินเด็กเถอะ ถ้าจะน่ารักขนาดนี้ โตไปต้องใส่ใจจีมมากแน่ๆ เป็นหลัวที่ดี---
    #1884
    0
  8. #1830 monkeyp. (@any_praew) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 09:35
    อ่านไปฟินไป  นอนยิ้มอย่างคนบ้า  โอ๊ยยยยชอบมากเลยค่ะ
    #1830
    0
  9. #1650 beother1123 (@beother1123) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 10:09
    อยากให้แต่งตอนยุนกิโตแล้วมาขอจีมินเป็นแฟนอ้ะ มีหึงจีมินบ้างไรงี้ชอบเรื่องนี้อ่าาา
    #1650
    0
  10. #1260 cinnamello -) (@beerbiere) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 04:08
    กำลังจะเม้นว่าอยากอ่านเวอร์ชั่นยุนกิโตแล้วก็เลื่อนมาเจอทอล์คพอดี แงงงงง เจอกันในเล่มนะฮะ ตอนนี้เก็บเงินวันละ 15 บาทอยู่ งิงิงิงิงิ ชอบเวลายุนกิพูดตรง ๆมกับจีมินแหละ เด็กแก่แดดมันน่ารักอะ ส่วนหนึ่งของความแก่แดดนี้คงต้องยกมาจากจองกุกด้วยนะ สอนอะไรน้องมันบ้างหล่ะ 55555555555555555 ส่วนพี่จีมินนี่อะไรอะ ชอบว่าน้องว่าเด็กกกกน้องมันเลยเอามาคิดมากเลยเนี่ย รับผิดชอบเด็กเลยยยย เด็ก 15 นี่ไม่เด็กละนะ ละก็ไปแกล้งน้องมันอะตอนเช้าเลยโดนน้องทดลองจูบแบบผู้ใหญ่เลย เนี่ยเดี๋ยว 18 ละสอนน้องด้วยนะว่าแบบผู้ใหญ่ต้องทำยังไง อิอิ 5555555555555555
    #1260
    0
  11. #1202 lazuliite (@lazuliite) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:02
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกน่ารักมากๆๆๆ เราไปอยู่ไหนมาทำไมเพิ่งจะมาอ่านตอนนี้ น่ารักแบบอ่านไปยิ้มไปมีความสุขมาก กรี๊ดดดดดดด ชอบน้องยุนกิจัง แก่แดดแบบกำลังน่ารัก ชอบพิจีมินมากเลยหรอคับ555555555 พยามจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่อะคนเรา ก็นะใครๆก็อยากดูดีต่อหน้าคนที่เรารัก ส่วนพิจีมินนี่ต้นฉบับของคำว่าซึนเดเระรึป่าว ปากก็บ่นว่ารำแต่ดูแลน้องขนาดนี้ น่ารักอะ จนอยากไปอยู่ข้างบ้านจีมินอีกฝั่งด้วยเลยอยากเห็นตอนสองคนนี้ตีกัน ง้อกัน แค่คิดก็ฟาหวกงหสฟวหห แต่เราจะมีบุญได้เห็นม้าย5555555 ตอนจุ๊บกันนี่สุดๆไปรุย ใจเยนน้าคุกนะคะพิจีมิน แต่เด็กยุนกิก็แก่แดดมากจริงๆ พอสิบแปดแล้วจะเป็นไงหรอ ขอรับรู้เหตุการณ์ตอนนั้นด้วยค่ะ น้องจะหล่อจนคนพี่ใจสั่นได้รึยังนะ เราแฮปปี้มากตอนนี้อยากทดลองเลี้ยงต้อยแบบจีมินบ้าง ถ้าเยอะไปขอแบบแทฮยองมีจองกุกก็ได้555555555
    #1202
    0
  12. #1077 khaimoolk (@khaimoolk) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 01:13
    กรี๊ดดดดดดดดด ปกติจาไม่ขอไม่เร่งไม่อะไรแต่เรื่องนี้มันเหมาะกับการมีภาคต่อจีมๆค่ะน้องคนแต่งขา คือตอนที่ยุนกิโตแล้ว 18 มีใบขับขี่ได้ 20 บรรลุนิติภาวะ เรียงไปเลยว่าทำไรได้แล้วมั่งอายุเท่าเน้!!!!! สงสารยุนกิ เลยเป็นคนหมกขี้น้อยใจครุ่นครี้สไปเลย แต่ก็เด็กจริง ม.ต้นเองลูกเอ้ย เข้าใจจีมมากกว่า5555555 จีมนี่ก็ไปฝึกจูบแบบผู้ใหญ่มาจากไหนอะเออ แน๊ แต่คือโตกว่าเลยรู้สึกคุมเกม เข้าใจได้ๆ อะไรที่เป็นจีมพี่เข้าใจหมด ฮืออออออ น่าร้ากกกก แงงงง
    #1077
    0
  13. #1058 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 16:53
    โง้ยยยยย เด็กหนอเด็ก55555555555 ยุนกิแก่แดดอ่ะ แต่ก็น่ารักมากๆเชื่อฟังจีมินอย่างงั้นอย่างงี้ แถมยังชอบพี่เขามากอีก ฮืออออ น่ารักมากกกกก น่ารักจริงๆเลย แงงงงT//////T
    #1058
    0
  14. #1046 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 09:00
    อหหหห วัยน่าเต๊าะมาก พยายามไปจูบพี่เขาอีกนะ น่ารักมากเลยค่ะ > <
    #1046
    0
  15. #1011 ตาลนิม [- historypepo -] (@Pepo_Garcia) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 06:29
    .โอ้ยโคตรดีอ่ะ โคตรชอบยุนกิเด็กกว่าอ่ะแต่ไม่ค่อยมีคนแต่งโคตรน่ารักโคตรๆๆๆๆเขิน 555555555 ตอนอ่านก็คิดแบบน้องโตแล้วต้องแซ่บเว่อแน่ๆ แล้วพออ่านจบเห็นตรงทอคว่าแบบจะมีเรื่องนี้อยู่ในเล่ม+มีตอนน้องโตแล้วด้วยแบบกรี๊ดดังมากกดีใจ

    ชอบความสัมพันธ์ของทั้งสองน่ารักมากเลอ แบบบอีกคนคิดว่าอีกคนไม่ชอบที่ตัวเองเป็นเด็กก็พยายามทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอ่ะส่วนอีกคนก็คอยบอกว่าไม่ต้องคิดมากอยากให้ใช้ชีวิตวัยเด็กให้เต็มที่ถึงจีมินจะชอบทำเป็นไม่สนใจแต่จริงๆก็ใส่ใจตลอดอ่ะคนน้องก็ตรงคนแก่ก็ซึน แต่ก็ด้วยความที่น้องเด็กก็ต้องมีบ้างแหละที่คิดว่าอย่าเพิ่งมาจมปักกับพี่เลยอาจจะเพราะอยู่ด้วยกันมาหรือเปล่าแกเลยชอบพี่กลัวน้องจะคิดผิดไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเพราะยังเด็กอยู่ แต่น้องก็ให้ใจพี่ไปตั้งแต่ป.6แล้วอ่ะกิ๊ดๆๆๆๆๆ

    ชอบจีมิน’ ‘เราชอบจีมินอ่ะ’ ‘ชอบแบบที่เราชอบจีมินอ่ะ

    ถ้าเป็นจีมินเราเขินตายไปแล้วจริงๆอ่ะ ขำมากที่จีมินให้ยุนกิกินนมคือไม่อยากมีแฟนเตี้ยกว่าใช่ปะล่ะเหมือนจะไม่ชอบแต่จริงๆก็วางแผนไว้ไม่ใช่หราให้น้องทำอย่างนู้นอย่างนี้อ่ะๆๆ

     เห็นแววน้องแล้วอ่ะรู้จักอ้อนทำเป็นเรียกพี่ละตอนจูบกันน้องมันไม่รู้เรื่องใช่มะพอมาอีกวันมีลิ้น5555555555555ร้ายยย จองกุก็ด้วยแกนำน้องใช่ไหม!555555 ต้องโตมาเป็นยุนกิของพี่จีมินที่มีคุณภาพมากๆแน่ๆค่ะ

    ชอบที่น้องขี้งอนแต่ก็ไม่ได้งี่เง่าบางทีน้องมันก็หายเอง555555555พี่ก็ชอบซึนแต่ก็แอบมีอะไรคอยง้อตลอดแต่ต้องคีพลุคเดี๋ยวน้องมันได้ใจ ตอนซื้อสร้อยข้อมือคู่นี่แบบฟหกงดนาหกงดสาหกงดว่สหกาสด่ ละยิ่งแทพูดว่า ชอบน้องมันแล้วอ่ะดิ่ คุณพระคุณเจ้าฝฝฝฝฝฝฝ นี่ว่าจีมไม่ค่อยชอบทำอะไรโจ่งแจ้งเท่าไหร่แต่ทุกอย่างทำให้ก็ for yoongi อ่ะ เป็นอะไรเล็กๆน้อยๆแต่อบอุ่นใจส่วนความเว่อวังก็ยกไปให้อยู่กับยุนกิแล้วกัน55555555 ตอนน้องงอนเรื่องไม่ยอมให้ป้อน แล้วบอกว่าไม่ได้เป็นแฟนกันจะป้อนทำไมงี้อ่ะ คือพูดขึ้นมาให้น้องมันนึกได้ปะ อยากจะทำอะไรแบบนี้แกรู้สักทีสิว่าต้องขอเป็นแฟนอ่ะ 55555555555 ละพอน้องขอมาก็ไร้ซึ่งความโรแมนติก ยังไงก็ยังเด็กอยู่ดีอ่ะรอไปอีก3ปี!พูดแล้วก็อยากอ่านตอนน้องโตแล้วววววววอยากเห็นพี่จีมินโดนเคลมแล้วค่าาาา(╹◡╹) 

    'จีมินที่ตัวเล็กกว่าคงจะพอดีอ้อมกอดเขามากกว่านี้มั้ยนะ' (คิดดีไม่ได้เลย)

    ไม่ใช่แค่ยุนกิที่ยิ้มคนอ่านก็ยิ้มแก้มจะแตกปากจะฉีกแล้วค่ะโฮรวววววว

    น้องน่ารักมากจริงๆนะมีพูดตามซีรี่ย์จะให้พี่ใจเต้นแต่พี่เขาดันขำตัวสั่นอ่ะ5555555555555555555555555ร้องเพลงจีบพี่เขาก็อีกก อิจฉาจีมินนนน

    ชอบมากๆเลย ขอบคุณบังทันวีคลี่ด้วยที่ทำให้ได้อ่านเด็กยุนกิ 

    รอรวมเล่มนะคะ ด้วยรักจูบแรก(#ที่ต้องจารึกไว้ว่าจีมินเริ่มก่อน)และสร้อยคู่ววว

    ปล.คิดถึงเรื่องHealจังค่ะ

     ตั้งตารอเรื่องต่อไปเลยยย รักนะคะ

    #1011
    0
  16. #1010 bubibu (@bubibu) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 06:25
    จริงๆเด็กอายุ 15 นี่โตแล้วกำลังฮอร์โมนพลุ่งพล่าน แต่จมเห็นมาตั้งแต่เด็กเลยยังมองว่าเป็นเด็กอยู่ โถ่วววว เขินมากตอนยุนจิขโมยจูบ คือไอเด็กนี่มันนนนนน อยากอ่านตอนโตเลยจะมากกว่านี้สักเท่าไหร่เนี่ย 555555
    #1010
    0
  17. #1007 'schdapt (@junkim) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 00:51
    แม่เจ้าาาาา นอนอ่านไปยิ้มไปทั้งตอนเลยยยย พอน้องเด็กละก็พูดตรงๆอ่ะ ชอบบบบ โอ้ยยๆๆๆๆๆๆๆ จีมินก็แบบ ฮืออ ดีค่ะ ดีมากกกกกกกกกกก เตรียมเงินซื้อเล่มเลยยยยย
    #1007
    0
  18. #998 แตมป์ (@stampna) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 21:58
    น่ารักมากกกกกกกกก
    ดีใจที่จะมีภาคต่อค่ะ ;////; มินยุนกิน่ารัก ฮือออ ถ้ามีแฟนเด็กแบบนี้ก็คงโอเค อิอิ ชอบที่น้องไม่มองใครนอกจากจีมินแล้วเขินนน เมื่อไหร่จะสิบแปดจะได้เป็นแฟนกัน ><
    #998
    0
  19. #996 Am_Nat (@Am_Nat) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:14
    โคตรระมุนอยากมีภาคต่อจัง
    #996
    0
  20. #995 Imnoone (@chanbaek-eye) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:30
    ชอบอ่ะ ชอบมากกกกก อยากให้มีภาคจัง... อิๆ
    #995
    0
  21. #994 kingoffish (@kingoffish) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 18:16
    โง้ยยยยย น่ารักมากกกกบับบบ ชอบมากกกก
    จะมีต่อมั้ยง่าาาาา
    เชียร์น้องยุนกิิิ
    ชอบความมิตรภาพด้วยยดี๊ดีค่ะ
    #994
    0
  22. #993 เพิธ (@huskyguy) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 16:53
    น่ารักมากแง้ๆๆๆๆๆ
    #993
    0
  23. #992 โรโรโนอา、 (@earniii) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 15:39
    อยากให้มีภาคต่อจังงงง
    #992
    0
  24. #991 mintspirit07 (@playmzizi) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 22:21
    มินยุนกินี่เรียนรู้เร็วนะคะ..เรื่องจูบน่ะ -.,-
    #991
    0
  25. #990 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 20:27
    งือออออ น่ารักอ่ะ น่ารักมากเลยยยยยยยยยย อากอ่านตอนยุนกิอายุ18จังเลย
    #990
    0