(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 3 : 01 : Puppy (crazy) love 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    25 ก.พ. 59

Title: Puppy (crazy) love 1

Cast: BTS,OC

Pairing: yoonmin (yoongi x jimin) feat. kookv

Genre: AU

Rate: PG15



Note: An intense but relatively shallow romantic attachment, typically associated with adolescents.




เคยมีคำกล่าวที่ว่าในตอนที่เรายังเด็กอยู่ เวลาหัวเราะก็หัวเราะให้สุด เวลาร้องไห้ก็ร้องให้หมด แล้วเวลาคิดจะรักใคร ก็ให้รักหมดหัวใจแบบไม่ต้องมีกั๊ก เพราะคุณไม่รู้หรอกว่าตอนโตขึ้นมาแล้วจะสามารถทำอย่างนั้นได้รึเปล่า



จีมินเห็นด้วยนะ เขาคิดว่าตัวเองใช้ชีวิตวัยรุ่นได้สุดเหวี่ยงเหมือนกัน จนกระทั่งเรียนจบทำงานแล้วนี่แหละ



ที่จริงเขาลืมเรื่องพวกนี้ไปแล้วตั้งแต่มีแฟนคนแรกหลังเริ่มงาน จะอธิบายยังไงดี อาจเพราะพอโตขึ้น คนเราก็เริ่มแยกไม่ออกระหว่างความรัก ความใคร่ เงิน แล้วก็ผลประโยชน์ไม่ออกละมั้งทั้งที่สี่อย่างที่ว่าเป็นอะไรที่อยู่ติดตัวคนเรามาตั้งแต่เกิด



อ่า ใช่



จีมินมีแฟนมาสามสี่คนตั้งแต่เข้าวัยยี่สิบกว่า นั่นก็ไม่เยอะหรอกถ้าคุณอยู่ในสังคมที่เพื่อนร่วมงานเอนจอยชีวิตแบบวันไนท์แสตนและไม่ถามหาความรู้สึกเด็กๆ รักอาจเป็นเพียงการถูกใจใครซักคนเพราะหน้าตา ลีลา ฐานะและอื่นๆ แต่ที่แน่ๆระยะเวลาการดูใจไม่ใช่สาระสำคัญของความสัมพันธ์



จนกระทั่งหัวหน้างานคนใหม่ย้ายกลับมาจากญี่ปุ่น



เรื่องราวต่างๆในวัยรุ่นถึงได้ย้อนกลับเข้ามา ตีหัวจีมินแรงๆจนมึนเบลอ



สารภาพมาซะ ตอนเด็กใครๆก็เคยทำเรื่องน่าอายกันทั้งนั้นแหละ



ถามว่าจีมินหมายถึงใครน่ะหรอ....



ก็มินยุนกิไง ปั๊บปี้ที่ต้องเติมคำว่าเครซี่เลิฟของเขาเอง.........




1



"แทฮยองมึงดูต้นทางแล้วรึยังงงง"



"ดูแล้วไอ้ห่า รีบๆเลยมึง เดี๋ยว'จารย์มา"



ตอนนั้นจีมินอายุ 16 เพิ่งขึ้น ม.ปลายปีหนึ่งแบบใสกิ๊งและงานอดิเรกของนักเรียนชายที่ไม่ได้ใส่ใจการเรียนเท่าไหร่อย่างเขาคือการปีนรั้วออกไปร้านเกมข้างโรงเรียน ร่วมหัวจมท้ายด้วยคิมแทฮยอง ไม่สิ... ต้องบอกว่าเขานั้นแหละ ถูกลากมา



วันนี้น้องจองกุก ม.ต้นปีสองขวัญใจยอดชายนายคิมแทฮยองไม่สบายจึงไม่ได้มาโรงเรียนเหมือนทุกวัน แต่บ้านน้องเค้าก็คือร้านเกมที่ว่านั้นละ คงไม่ต้องบอกใช่มั้ยว่าทำไมพวกเขาถึงมาทำอะไรแบบนี้ 



จีมินปีนขึ้นไปยืนบนรั้วสำเร็จแล้ว มืออีกข้างฉุดแทฮยองที่ตามมาติดๆแล้วถึงค่อยกระโดดลงด้านนอก



ฉลุย!



สองคนสาวเท้าเร็วๆไปที่ร้านเกมที่ตอนนี้ไม่ค่อยมีคนเพราะอยู่ระหว่างเวลาเรียน เปิดประตูเข้าไปก็เห็นพี่จองอา พี่สาวของจองกุกกำลังกดรีโมทเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยๆ



"อ้าว จีมิน จองกุก มาได้ไงอ่ะเรา" ที่จริงไม่ต้องถามก็พอจะรู้ว่าน้องๆโดดเรียนแหละนะ



"แทฮยองมาหาจองกุกครับ" จีมินตอบแทน พี่สาวของจองกุกเบ้ปาก เปล่า ไม่ใช่เพราะหวงน้องหรอกนะ แค่ไม่เข้าใจว่าจอนจองกุกจะฮอตอะไรนักหนา อายุก็แค่ 14 แต่ดันชอบทำตัวเกินวัย ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนถึงตกออลจังสุดฮอตอย่างคิมแทฮยองไปได้



ดูน้องแทฮยองสิ ไม่อยากบอกหรอกนะว่าสมัยที่จองอายังเรียนอยู่คนก็ชอบน้องเค้าเต็มไปหมด ดาร์ก ทอลแอนด์แฮนซั่มแถมร้องเพลงเพราะ



ทำไม๊ ทำไม มาชอบจองกุกได้ วอนสังคมโปรดอธิบาย



"อยู่ข้างบนอ่ะ ขึ้นไปหาสิ" กับคิมแทฮยองรูปหล่อพ่อรวยที่ตามจีบจองกุกมาสามเดือนเต็มๆ เข้าออกบ้านนี้จนชินแล้วเธอก็แค่ผายมือไปตามมารยาท แทฮยองเผยยิ้มจนปากเป็นสี่เหลี่ยมให้ว่าที่พี่สะใภ้ แล้วถึงเดินขึ้นบันไดไปชั้นบนของบ้าน



"งั้นผมเล่นเกมนะพี่จองอา" จีมินหยิบแบงค์พันวอนส่งให้จองอาก่อนจะเดินไปเปิดเครื่อง รอเซทข้อมูลเข้าระบบก็ใส่หูฟัง มาหาที่บ้านทีไรไม่เคยต่ำกว่าชั่วโมงหรอก เล่นเกมดีกว่า อยู่คนเดียวในร้านไม่ต้องเกรงใจใครด้วย




ไม่รู้เวลานานผ่านไปเท่าไหร่จนมีแรงสะกิดเบาๆที่หัวไหล่ จีมินถึงได้ยืดหลังยืดไหล่แล้วถอดหูฟัง คงเป็นแทฮยองได้เยี่ยมสุดสวาทขาดใจน้องจองกุกของมันเสร็จแล้วสินะ 



แอบด่ามันในใจซักหน่อย หมั่นไส้



"เสร็จไปกี่น้ำแล้ววะ.... เฮ้ย!"



แต่เจ้าของนิ้วที่จิ้มคาไหล่จีมินไม่ใช่แทฮยอง แต่เป็นสารวัตรนักเรียนหน้าตาย มินยุนกิ



ไอ้ชิบหาย...........




นั่นคือการพบกัน(อย่างเป็นทางการไม่ใช่เดินสวนกันเหมือนทุกที) ครั้งแรกระหว่างปาร์ค จีมิน และมินยุนกิ





2




"โดดเรียนอีกแล้วรึไงปาร์ค จีมิน"



ให้ตายเถอะ ร้อยวันพันปีไม่นึกเจอ แต่ดันมาเจอตอนเขาโดดเรียนทุกทีสิน่า......



"พี่ยุนกิมาได้ไง" บอกเลยว่าเลือกโลเคชั่นสุดๆแล้ว นี่สวนหลังโรงเรียนที่ต้นไม้เยอะเหี้ยๆ อุตส่าห์หลบสายตาคนอื่นแล้วนะ ใจคอมินยุนกิทำด้วยอะไร คนอื่นนอนบนต้นไม้ก็ปีนตามมางั้นหรอ



สารวัตรนักเรียนนี่มีเงินเดือนใช่มั้ยบอกมา...



“ก็บังเอิญผ่านมาเห็น"



บังเอิญตลอด เวลาที่จีมินตั้งใจเรียนหนังสืออยู่ในห้องมินยุนกิถึงไม่เจอเขาบ้างนะ



"ผมว่าพี่ติดเครื่องติดตามตัวผมมากกว่า" เถียงซะหน่อยขอเถียง



“ใครจะไปมีของพรรค์นั้น จะตามไปดีๆหรือจะตามไปด้วยน้ำตา" ซวยอีกละ เจออย่างงี้ทีไรโดนหักคะแนนทุกที นี่เขาไม่มีคะแนนเหลือแล้วนะเหวยยยยย



"ไม่หักไม่ได้หรอคะแนนอ่ะ เดือนนี้ผมโดนเรียกพบผู้ปกครองสามรอบแล้วนะ ถ้าโดนอีกรอบแม่ต้องไล่ออกจากบ้านแน่เลยง่ะ"



ทำหน้าทำตาน่าสงสารใส่คนหน้านิ่ง ก็ไม่ได้หวังอะไรหรอกนะเพราะทุกทีพี่ยุนกิก็ไม่เคยละเว้นเค้าอยู่แล้ว พี่ยุนกิแก่กว่าเขาหนึ่งปี ปีหน้าก็เป็นตัวเต็งประธานนักเรียน (วงในเค้าบอกมาอ่ะนะ) คงไม่ต้องบอกถึงความเคร่งครัดในกฎระเบียบใช่มั้ย...



"แล้วฉันจะได้อะไร"



"ได้ช่วยผมไง ทำบุญทำทานบ้างอะไรบ้าง นะ น้า ขอให้แฟนรักแฟนหลงเลยเอ้า"



"ฉันไม่มีแฟน"



ผมไม่ได้อยากตอกย้ำพี่จริงๆนะ...........



"งั้นขอให้ได้สมหวังกับคนที่ชอบละกัน"



“ฉันไม่มีคนที่ชอบ"



โว๊ะ! นี่โตมายังไงวะเนี่ย มินยุนกิ



"ผมช่วยหาให้มะ พี่ชอบแบบไหนอ่ะ" หล่อๆอย่างนี้ก็น่าจะชอบสาวน่ารักๆรึเปล่านะ



วินาทีต่อมาจีมินคิดว่ามือที่ง้างขึ้นของยุนกิจะตบลงผั๊วะที่หัวแล้ว แต่อีกฝ่ายกลับเพียงแค่ตบมันเบาๆแล้วยีผมสีน้ำตาลของจีมินเท่านั้น



"นายนี่ยุ่งจริงๆ"



นั่นเป็นครั้งแรก... ที่จีมินใจเต้นกับผู้ชาย




3



"พี่ยุนกิ~"


เจ้าของตำแหน่งประธานนักเรียนไม่ได้สนใจ เพราะเขารู้ว่ามีเพียงแค่คนเดียวในโรงเรียนนี้ที่กล้าเปิดประตูห้องสภานักเรียนโดยที่ไม่เคาะประตูก่อน ตั้งแต่รับตำแหน่งมายุนกิก็ไม่ได้ออกไปตรวจตรานักเรียนผิดระเบียบอีก แต่เป็นการจมกองเอกสารแบบชนิดที่ว่าเวลากลับบ้านก็คือช่วยยามปิดประตูโรงเรียนเลย



"นี่ๆ ทำเอง"



เกือบปีแล้วที่มินยุนกิต้องเจออะไรแบบนี้ ไม่รู้เกิดบ้าอะไรขึ้นกับปาร์คจีมิน ไอ้เด็กนี่เอาแต่ติดสอยห้อยตามเขาไปวันๆราวกับเหาฉลาม จะไล่ก็ไม่ไปแถมด่าก็ไม่กลัวด้วย



"อะไร" เหลือบตาไปมองเศษซากอารยธรรมบางอย่างในกล่อง ก็ได้คำตอบว่าคงจะเป็นผลงานคาบคหกรรมของคนถือนี่เอง



“คุ้กกี้"



"หรอ นึกว่าถ่าน”



"พี่ยุนกิมองคุ้กกี้ใส่ความรักของจีมินว่าเป็นถ่านได้ไง รู้มั้ยสาวๆเค้าอยากจะได้กันทั้งโรงเรียนเลยนะ”



ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ระหว่างเขาทั้งคู่กลายเป็นความรัก(ในสายตาปาร์คจีมินคนเดียว) ด้วยความรำคาญมือขาวถึงจำใจหยิบส่วนที่ดูจะเป็นรูปร่างที่สุดขึ้นมา กลืนน้ำลายหนึ่งอึกแล้วยัดสิ่งที่ไม่แน่ใจว่าใช่คุ้กกี้เข้าปาก



“รสชาติก็เหมือนถ่าน"



แม่งไม่มีความอร่อยเลยซักนิด จริงๆนะสาบาน



"หง่าาาาาาา แต่ซูยองห้องบีบอกว่ามันอร่อยมากๆเลยนะ"


อร่อย?


นี่ปาร์คจีมินไม่เอาความเข้าใจผิดๆแบบนี้มาจากไหน 



ไตร่ตรองอยู่พักนึงขณะที่หยิบน้ำมากรอกปากยุนกิก็เข้าใจ



ไอ้งานวิชานี้มันทำเป็นคู่ เขารู้เพราะเคยผ่านมาแล้ว แน่นอนว่าคุ้กกี้ฝีมือเขาดีกว่าหมอนี่แน่ๆ แล้วคู่หูของจีมินก็คงไม่พ้นแทฮยองออลจังคนดังของโรงเรียนสินะ



ถึงว่าใครๆก็อยากได้ 



"แทฮยองต้องไฟว้แทบตายเพราะใครๆก็อยากกิน แต่มันเอาไปให้น้องจองกุก ส่วนของจีมินไม่ได้ให้ใครเลยนะ ให้พี่ยุนกิคนเดียวเลย"



“แล้ว?”


"จีมินให้หมดเลย" ปิดกล่องในมือแล้วก็วางมันเบียดกับกองเอกสารของยุนกิ ร่างเล็กเดินไปเอนตัวนอนที่โซฟา



"ออกไปเลย"



"ขอแป๊บนึงซี่ พักเที่ยงยังไม่หมดเลยน้า" 



เอาความจริงจีมินก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงมาชอบคนอย่างมินยุนกิได้ ยุนกิเป็นนักเรียนดีเด่น พ่วงประวัติเป็นประธานนักเรียนและอดีตสารวัตรนักเรียน ไม่เคยทำผิดระเบียบหรือถูกตัดคะแนน เกรดก็สูงติดอันดับท็อปชั้น ในขณะที่เขาเป็นแค่เด็กธรรมดา ไม่รู้ทำไมถึงได้ตกหลุมรักรอยยิ้มแสยะของคนหน้าตายเวลาจับได้ว่าจีมินทำผิดกฎ 



แต่จีมินไม่อยากคิดเยอะ เขาเต็มที่กับชีวิตการเรียน(หมายถึงการใช้ชีวิตน่ะนะ) จีบสาวมาบ้าง กะอิแค่จีบหนุ่มแล้วยังไงวะ ก็ชอบอ่ะ ชอบ



เสียงกริ่งดังเป็นสัญญาณหมดพักเที่ยง จีมินได้ยินเสียงยุนกิวางปากกา ถึงเวลาที่เขาต้องไปแล้วเหมือนกัน



"ไปเข้าเรียนซะ"



เด็กหนุ่มแบมือเป็นเชิงยอมแพ้แล้วก็ลุกไปจากโซฟาตัวนิ่ม ดวงตาหยีเป็นขีดขณะจ้องหน้ารุ่นพี่ที่ทำหน้างง



"อะไร"



นิ้วเรียวปัดเศษคุ้กกี้ที่มุมปากอีกคน ฮั่นแน่ บอกว่าถ่านก็เป็นถ่านที่อร่อยที่สุดในโลกละวะ



"คุ้กกี้มันเปื้อนที่มุมปากครับ <3"



ไม่รอคำด่าจากอีกคน จีมินรีบวิ่งออกไปจากห้องสภาอันเย็นยะเยือก ทิ้งให้ประธานนักเรียนสุดคูลได้แต่ยืนนิ่งค้างอยู่คนเดียว



เค้าว่าเด็กผู้ชายชอบแกล้งคนที่ชอบ จีมินก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นหรอกนะ 




4



"นั่นอะไรวะ จีมิน"



แทฮยองมองกล่องที่ถูกห่อด้วยผ้าลายจุดสุดแสนน่ารัก สงสัยมาตั้งแต่เช้าแล้วว่าในนั้นมีอะไรจีมินก็ไม่ตอบ เอาแต่ฮัมเพลงบ้าบออยู่นั่นแหละ



"ข้าวกล้อง"



ช่ายยยย ข้าวกล่อง


อาจจะดูแหว๋วไปหน่อยอ่ะนะ แต่ไม่แคร์ จีมินเพิ่งดูการ์ตูนอนิเมะสัญชาติญี่ปุ่นจบไปเมื่อวันก่อน เขารู้ว่าพี่ยุนกิมีความสามารถพิเศษคือภาษาญี่ปุ่นที่ดีมากเลยเหมาเอาว่าคงจะชอบการจีบสไตล์ญี่ปุ่นเหมือนกัน นั่งดูจนตาแฉะสุดท้ายก็ออกมาเป็นข้าวกล่อง(โดนแม่ด่าแทบตายเพราะครัวพัง)



"จริงปะ เอามาแดกมั่งดิ๊"



"เรื่อง" มือของแทฮยองคว้าเอาความว่างเปล่าแทนกล่องข้าว เรื่องอะไรจะให้มันกิน นี่มันคือมื้อเที่ยงสุดโรแมนติกของเขากับพี่ยุนกินะว้อยยย



"ขี้งก กูไปกินกับจองกุกก็ได้"



จะว่าไปเด็กของจีมินนับวันยิ่งโตยิ่งน่ารัก เจ้าของฟันกระต่ายทำข้าวกล่องมาให้แทฮยองอยู่ทุกวันแม้ความสัมพันธ์ยังคลุมเครือแต่ก็นับว่าก้าวหน้าไปไม่น้อย



จีมินรู้สึกแปลกๆทุกครั้งที่มองไอ้เด็กจองกุกนะรู้มั้ย แต่เห็นมันยิ้มร่าอย่างนั้นความตะหงิดในใจก็หายไป



"ไปและ เดี๋ยวพี่ยุนกิจะหนีไปอีก"



เด็กหนุ่มเดินฮัมเพลงไปอย่างอารมณ์ดีตลอดทาง จนจะเลี้ยวซ้ายตรงมุมเหลี่ยมทางก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง



"พี่คะ ฉันเห็นพี่ไม่ค่อยได้พักเลยเอาข้าวกล่องมาให้ ถ้าไม่รังเกียจ..."



"ขอบใจ"



เนียนกว่าสไปเดอร์แมนก็สไปเดอร์มินละงานนี้ เด็กหนุ่มแนบหลังตัวเองไปกับผนังด้านใน แอบโผล่หัวออกไปดูก็เห็น อ่า.... นั่นซูจีห้องซีนี่นา กล่องข้าวสีชมพูหวานลายหัวใจ(จะอ้วก เขาว่าลายจุดสีรุ้งของเขามันแบ๊วมากแล้วนะ) อยู่ในมือเป้าหมายของจีมิน



อ่า นี่ข้าวกล่องของเขาจะแห้วหรือนี้



เพราะยุนกิยืนอยู่ฟังเดียวกับเขาทำให้จีมินมองไม่เห็นว่าอีกฝ่ายทำหน้าตาอย่างไร แต่สีหน้าแดงระเรื่อของสาวฮอตประจำโรงเรียนก็ทำให้รู้แหละว่ามีความสุขขนาดไหน



จีมินเห็นทั้งสองเดินเคียงคู่กันไปตามทางก็รู้ว่าทั้งคู่คงไปกินข้าวด้วยกัน



อ่า... ถึงจะคิดว่าต้องมีเรื่องทำนองนี้เกิดขึ้น แต่พอเจอของจริงก็อดแปล๊บๆไม่ได้ละนะ.......



.



แผ่นหลังใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวแผ่ลงไปกับสนามหญ้าตรงแปลงเกษตรแบบไม่กล้วเลอะ ข้างกันมีห่อลายจุดในสภาพเดิมวางไว้ส่วนเสื้อนอกสีแดงเลือดหมูจีมินก็เอามันมารองหัวต่างหมอน



กินไม่ลง



ปกติเขาก็เจริญอาหารดีอยู่หรอกนะไม่งั้นแก้มจะออกข้างแบบนี้หรอ แต่หลังจากที่เดินหนีไปอีกทาง จีมินก็ไม่รู้ว่าจะไปไหนดี ช่วงที่ผ่านมาเขาไม่ได้โดดเรียนแต่พาตัวเองเข้าไปอยู่ในวงโคจรของพี่ยุนกิ(ซึ่งก็คือในห้องสภา) รู้สึกไม่ชินเล็กน้อยที่ต้องมานั่งคิดว่าจะหลบพวกสารวัตรนักเรียนไปอยู่ที่ไหน



แปลงเกษตรร้างผู้คนเพราะว่าแดดร้อน แต่ใจของจีมินร้อนกว่า



โอเค คือเขาพยายาม คือใช้คำว่าพยายามนะ ทำตัวใจเย็นแล้วก็คิดว่าเอ้อ... ไม่เป็นไรหรอก เขาเองก็เป็นแค่คนที่กำลังตามจีบมินยุนกิเท่านั้น จะไปมีสิทธิมีเสียงในการทำตัวหวงอีกฝ่ายมันก็ไม่ใช่ 



เขาพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ แต่ความร้อนรนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีใครมันทำให้หัวเสียจนไม่แยแสเสียงกริ่งบอกเข้าเรียน



~KATALK!~



แทฮยองทักมาว่าอยู่ไหน จีมินตอบไปเพียงแค่ว่าโดดแล้วก็โยนมือถือลงกับพื้นใกล้ตัวสั่วๆ ไม่มีอารมณ์มาตอบอะไรมันหรอก



แต่จีมินก็ยังเป็นเด็ก



ช่วงที่ผ่านมาเขาพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่เพื่อที่พี่ยุนกิจะเลิกมองว่าเขาเป็นตัวปัญหา แต่ก็นั่นละ


ความจริงของทั้งหมดทั้งมวลนั้นมันก็แค่หวง หวงอีกฝ่ายมากเหลือเกิน ถ้าบอกว่าจีมินบ้าเค้าก็บ้าจริงๆ แต่เขาชอบยุนกิก่อนใครเลยนะ สมัยที่อีกฝ่ายเป็นสารวัตรนักเรียนคนอื่นก็ขยาดแหยงกันทั้งนั้น แต่พอมารับตำแหน่งคะแนนนิยมก็เพิ่มขึ้นทั้งที่ยุนกิก็ยังเป็นยุนกิคนเดิม



เขาน่ะ... ไม่มีหวังเลยงั้นหรอ



น้ำในตามันรื้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่จนต้องเอามือปิดหน้า


มีแต่เด็กเท่านั้นที่ร้องไห้.



.



จีมินโดดเรียนตลอดคาบบ่าย พอได้เวลาเลิกเรียนก็โทรบอกให้แทฮยองเก็บกระเป๋านักเรียนไว้ให้หน่อยแล้วค่อยไปเจอกันที่ร้านเกมบ้านจองกุก เขาไม่ได้ออกทางประตูหน้าแต่เลือกที่จะปีนกำแพงออกมาเพราะไม่อยากเจอคน



"เฮ้ ปาร์คจีมิน ได้ข่าวว่าพี่ยุนกิไปกินข้าวเที่ยงกับซูจีห้องซี แบบนี้ข้าวกล่องมึงก็...."



แทฮยองเปิดปากแซวเพื่อนเหมือนทุกวันแต่ก่อนจะพูดคำว่า 'นก' ก็ต้องตกใจกับดวงตาบวมช้ำของเพื่อนสนิทซะก่อน



ชิบหาย ไม่น่าปากมากเลยกู



"เออ"



เสียงของจีมินแหบแห้งยามที่รับกระเป๋าไปจากแทฮยอง เขาไม่ได้ถามอะไรต่อเพราะรู้ว่าถ้าจีมินถ้าจะเล่าเดี๋ยวก็เล่าเอง ไปง้างปากมันตอนนี้ยังไงก็ไม่บอกหรอก


มือหนาตบบ่าเพื่อนอย่างเข้าใจ ไม่ได้รั้งเมื่อจีมินบอกว่าจะกลับบ้านแล้ว



"กูไปส่งมั้ยวะ" 



"ไม่เป็นไร มึงอยู่กับจองกุกไปเถอะ"



จองกุกที่เดินลงบันไดมาหลังจากขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อได้แต่ทำหน้างงเพราะพี่จีมินคนตลกไม่ได้มีรอยยิ้มแปะหน้าไว้เหมือนทุกที เด็กหนุ่มโค้งให้เบาๆเมื่อจีมินเอามือมาขยี้ผมเขา จีมินพยายามยิ้มให้กับจองกุกแต่รอยยิ้มนั้นก็แห้งแล้งเหลือเกิน


"แทฮยองมันชอบมึงมาก อย่าทำให้มันเสียใจละ"



พูดจาเหมือนเพื่อนนางเอกในละครแล้วจีมินก็เอากระเป๋านักเรียนขึ้นพาดบ่า เดินออกไปอย่างเท่ๆแม้กล่องข้าวลายจุดจะไม่เข้ากันเลยสักนิด



ขอเท่หน่อยละกันนะ อกหักทั้งที...


.



ปากบอกว่าจะกลับบ้านแต่ตัวก็เดินไปอย่างไร้จุดหมาย จมูกของเขาฟึดฟัดเพราะเป็นภูมิแพ้ อยู่ๆฝนก็เทลงมาจนตัดสินใจเลี้ยวเข้าร้านกาแฟข้างโรงเรียนหาน้ำกินระหว่างรอฝนหยุดซักหน่อยน่าจะเข้าท่า


"อ้าว จีมิน ไม่ไปเล่นเกมกับแทฮยองหรอ"


พี่ซูอาเป็นรุ่นพี่พวกเขาที่เรียนจบไปนานนมแต่ยังรักจะอยู่แถวนี้อยู่ เห็นใครใส่เครื่องแบบโรงเรียนเข้าหน่อยก็ลดแลกแจกแถมจนอยากถามเหมือนกันว่าได้กำไรบ้างมั้ยจากการขาย


"อื่อ ไม่มี'รมณ์หว่ะพี่" สั่งกาแฟลาเต้ร้อนมาซึ่งไม่ได้ดีต่อสุขภาพคอเท่าไหร่ก็ไปนั่งรอ เวลาหกโมงเย็นทำให้นักเรียนเริ่มบางตาลงแล้วแต่ก็มีบางส่วนที่เพิ่งเสร็จจากกิจกรรมชมรมประปราย เห็นร่มหลากสีแล้วก็คิดนะ ว่าทำไมตัวเองถึงไม่เคยพกกับเขาบ้าง


"นั่นอะไรอ่ะ ข้าวกล่องหรอ กินกับสาวที่ไหนน่ะเรา"



แทงใจซ้ำไปอีกหนึ่งดอก จีมินพยักหน้าส่งๆ "นกอ่ะพี่"


"อู้ววววววววว" 


ในร้านไม่มีคน ฝนก็ตก ไม่รู้จะดราม่าไปไหน เขาเดินไปหยิบกีตาร์ประจำร้านมาเกาเป็นเพลงเบาๆ อยากจะร้องเพลงนะแต่เสียงแหบ



ฮืออออออออออออ



ขอร้องหน่อยแล้วกัน คือมันแบบ เฮิร์ทอธิบายไม่ถูกอ่ะเข้าใจปะ 



เอาจริงๆตอนนี้ก็โคตรจะสับสนเลย ชอบพี่เค้า อกหักแต่ก็ยังชอบ 




"ปาร์ค จีมิน" 



เสียงกึก วางแก้วแรงๆทำให้จีมินสะดุ้ง มองคนที่อยู่ในความคิดเขาซึ่งอยู่ๆก็มาปรากฎตัวตรงหน้าอย่างงงๆพร้อมกับโกโก้ร้อนในมือ


ห๊ะ


มาได้ไง


เนื้อตัวของมินยุนกิเปียกชุ่มไปด้วยฝนจนต้องถอดเสื้อนอกวางผึ่งกับเก้าอี้ตัวที่ว่าง จีมินเดาแล้วคงเป็นอีกฝ่ายทำงานจนลืมเวลาแล้วกลับบ้านช้าเหมือนอย่างเคย


ยังไม่ทันตั้งตัวเลย


"ครับ" รับคำไปแห้งๆแล้วลุกไปขอผ้าขนหนูแห้งกับเจ้าของร้าน


"ก็ว่าจะเอาไปให้อยู่แล้วละ กลัวมันไม่สบาย"



จีมินยืนรั้งยืนรออยู่นานสองนานเพราะไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับอีกฝ่าย แต่พอหันกลับไปเห็นพี่ยุนกิกำลังเปิดดูข้าวในกล่องของเขาโดยพละการก็รีบวิ่งไปคว้ากล่องมาหลบไปไว้ข้างหลัง



“นี่ของผมนะ"



อีกฝ่ายเลิกคิ้ว ไม่สนใจอาการกระฟัดกระเฟียด



"แต่มันเขียนว่า 'ข้าวกล่องแห่งความรักของปาร์คจีมิน <3 มินยุนกิ' แปลว่ามันเป็นของฉันไม่ใช่หรอไง"



นึกด่าตัวเองในใจที่นึกครึ้มเขียนประโยคแหว๋วๆแบบในการ์ตูนนั่น ตอนแรกก็ว่าจะเซอร์ไพรซ์ขำๆ เป็นไงละกู เซอร์ไพรซ์ทั้งน้ำตาดีกว่ามั้ย เอาหัวโขกเสาตายตอนนี้ได้มั้ยวะ!



หน้าของเด็กหนุ่มขึ้นสี ปาผ้าขนหนูใส่คนเป็นพี่แล้วรีบเอาฝามาปิด



"พี่อ่านผิดแล้ว"



ยอมรับว่าแถแต่โคตรขายหน้า นี่ไม่กล้ามองหน้าแล้วนะ มีอย่างที่ไหนว่าจะทำลืมๆไปแต่กลับโดนจับได้



จีมินนั่งก้มหน้า พยายามกลั้นน้ำตาแห่งความอับอายไว้ เห็นยุนกิลุกไปคุยอะไรไม่รู้กับพี่ที่เคาท์เตอร์แล้วกลับมาพร้อมตะเกียบสองคู่



เห็นแล้วด้วยว่าอีกฝ่ายเปิดข้าวกล่องของเขา มันเป็นข้าวกล่องแบบสองชั้นถึงต้องหยิบมันออกมาวางแยก พี่ยุนกิกำลังมองมันอย่างพินิจพิเคราะห์ ไม่นานก็วางตะเกียบอีกคู่ลงที่ฝั่งจีมิน



"กิน"



"มันไม่อร่อยแล้ว มันเย็น"


จีมินยื้อแย่งตะเกียบในมือของอีกฝ่ายแต่สู้แรงไม่ไหว ยุนกิคีบหมูผัดกิมจิที่เละแล้วเข้าปาก เคี้ยวกร้วมๆ


ลุ้นยิ่งกว่าแทงหวย


"ไม่เย็นเท่าอากาศข้างนอกหรอก"


"กินเข้าไปสิ ไม่ได้กินข้าวเที่ยงไม่ใช่หรอ"


รุ่นพี่แกล้งหันหน้าไปทางอื่นเมื่อเห็นน้ำตาของจีมินไหลหยดลง เขาไม่ได้พูดปลอบ หรือพยายามทำให้จีมินรู้สึกดีขึ้น


แต่จีมินรู้


ว่าตัวเขาเองตกหลุมรักมินยุนกิอีกแล้วในวันนี้





TBC.



Talk;


มาซะดึกเชียว 55 เรื่องต่อไปมาอย่างรวดเร็วค่ะ เรื่องนี้คิดว่าไม่ดาร์กนะ คิดว่า55555 

อยากให้ตอนเดียวจบเหมือนกันแค่คิดว่าทะลุหมื่นคำได้ค่ะ เลยตัดแบ่งเป็นสามตอนดีกว่าเน๊าะ


ขอบคุณสำหรับคอมเม้นใน AGE มากๆเลยค่ะ ดีใจมากๆกับฟีดแบ้ก 

เรื่องนี้คิดว่าตอนต่อเกลาภาษาอีกเล็กน้อยน่าจะจบภายในสามวันนะคะ *ยิ้ม*


ในกำลังใจยัยจีมด้วยค่ะ พี่ยุนกิไม่รู้จะคูลไปไหน บางทีก็หมั่นไส้แต่ก็เขียนออกมาแล้ว

พูดคุยกันได้ที่แท็ก #luvstoryoonmin ค่า อยากอ่านแนวไหนก็ลองบอกได้นะคะ (เผื่อมีที่เขียนอยู่แล้ว ฮา)

เจอกันตอนหน้าค่า :-D

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

2,913 ความคิดเห็น

  1. #2792 แก้วเกล้า (@veerat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 20:30
    แง้งงงงงงงงน่ารักมากเลยยย
    #2792
    0
  2. วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 07:42
    พี่ยุนกิโหมดนี้ทำใจสั่นไปหมดจริงๆค่ะ เป็นคนที่ใส่ใจมากๆถึงจะไม่ชอบมองหน้าคนที่ดูแลอยู่ก็เถอะ เขินนนน
    #2719
    0
  3. #2713 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:19
    โคตรรรรรรน่ารักเลย
    #2713
    0
  4. #2699 btjmsg (@Yoonmin33) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 04:02
    ชอบตอนนี้ น่ารัก ทำให้นึกถึงสมัยเรียนมอปลายเลย ปลื้มเด็กห้องกิ๊ฟ เขาอยู่ในกลุ่มคนฮ็อตของโรงเรียน ส่วนเราเป็นแค่เด็กห้องบ๊วย หน้าตาธรรมดา เฉิ่มๆ เฮ้อ คิดถึงช่วงเวลานั้น
    #2699
    0
  5. #2480 POP2540 (@pop032540) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:15
    ยุนกิสนใจน้องหน่อยสิ
    #2480
    0
  6. #2470 puzzle97 (@jktfb97) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:41
    แงน้องงงวงงงงงงง
    #2470
    0
  7. #2307 zxcvbnmm (@croseloveyesung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 21:16
    น้องงงงงงงงงฮือ
    #2307
    0
  8. #2282 twynse (@twynse) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 01:38
    ฮืออ แอบหน่วงเบาๆ แต่ตกหลุมรักด้วยคนเลยย
    #2282
    0
  9. #2229 ourekaja (@ourekaja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 20:06
    ไรท์ดีมากเลยง่าาาาาาาสสา
    #2229
    0
  10. #2228 ourekaja (@ourekaja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 20:06
    ไรท์ดีมากเลยง่าาาาาาาสสา
    #2228
    0
  11. #1972 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 15:20
    มินยุนกิคนซึนทำเด็กร้องไห้อ่า
    จีมินน่ารักมากๆเลย
    #1972
    0
  12. #1849 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 01:30
    พอมีตำแหน่งแล้วความฮอตความนิยมและความชอบเพิ่มขึ้น ㅋㅋ
    ปาร์คจีมินก็ใช้ชีวีตเต็มที่จริงๆอ่ะ เต๊าะสาวก็ทำมาแล้วนี่นะ มาเต๊าะประธานหน่อยจะเป็นอะไรกัน
    จริงๆคิดว่าพี่ยุนกิน่าจะชินแล้วรึเปล่าที่มีจีมินมาวอแว พักเที่ยงเจอน้องจีมินคนน่ารักตลอดเลยนะเนี่ย
    แอบอิจฉาเบาๆฮ่าาา แต่ก็แอบมีโมเม้นเจ็บนิดๆ แต่น้ำตามันไหลออกมาเยอะแยะ จีมินไม่ได้ตามไปดูนี่นา
    คิดว่าะี่เขารู้นะว่าจีมินคิดอะไร แต่เขาแค่ไม่พูดก็เท่านั้นเอง ฮิๆ 
    #1849
    0
  13. #1563 cn20024 (@cn20024) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 10:28
    น้องจีมแบบปั๊ปปี้เลิฟมากเว่ออออ ฮ่อลลลลลลน่ารักอะไรเบอร์เน้
    #1563
    0
  14. #901 NANAYEERP (@NANAYEERP) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 00:14
    เรื่องนี้น่าร้ากกกกกก คือยัยจีมน่ารักเหมือนจีมจริงๆ เลย ชอบบบ~ ส่วนพี่กินี่นิ่งแต่ต้องรู้สึกดีๆ แน่นอน ??
    #901
    0
  15. #723 som-_-moment (@som-_-moment) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 21:53
    พี่ยุนกิน่ารักจนาดนี้ ปาร์คจีมินจะไปไหนละคะ>\\\<
    #723
    0
  16. #679 jimin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 20:55
    พี่ดีขนาดนี้ แล้วน้องจะหันไปหาคนอื่นได้ยังไง TT

    ฮือออออออออออ



    ใจจริงชอบน้องมันเหมือนกันก็บอก



    น้องมันอุตส่าห์คอสเป็นเด็กสาวในมังงะญี่ปุ่น

    ทำข้าวกล่องมาให้พี่ด้วยความรัก...พูดมาสิว่าอร่อ..แค่กๆ



    //นี่ก็ขัดอารมณ์ซึ้งของเขาจริงๆ 5555
    #679
    0
  17. #632 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 01:11
    โอ๊ยยย น่ารักอะ เกือบจะร้องไห้ตามจีมแล้วนะเนี่ย ;-;
    #632
    0
  18. #558 Yes! SUGA (@kawpoonn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 13:18
    จีมินคนขี้แง พี่ก็จะร้องตามหนูเนี่ยยยย ยุนกิ แอบตามน้องมาก็บอก แล้วเมื่อกลางวันทำไมถึงไปกินข้าวกับคนอื่น หือออออ?
    #558
    0
  19. #375 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 22:42
    อมกฟหกด่าสวสแย่ำรไาดนเ
    #375
    0
  20. #320 P I I M . (@choi-minki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 14:28
    กลับมาอ่านอีกรอบก็ยังชอบทุกเรื่องของไรท์เลยจริงๆ คนเราจะแต่งฟิคให้ดีงามได้ขนาดนี้ได้ไงกันนะ TT__________TT
    #320
    0
  21. #312 cinnamello -) (@beerbiere) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 03:49
    ยุนกิก็แบบเนี้ยยยบ แล้วก็ทำเป็นไม่สนใจจ
    #312
    0
  22. #305 SK.Ploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 14:18
    ปรื้มปริ่มค่ะ*[]* คือไม่แปลก(?)ถ้าจีมินจะชอบยุนกิมากขึ้น-_- ก็เล่นทำตัวอ่อนโยนแบบนั้น-_-
    #305
    0
  23. #304 SK.Ploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 14:18
    ปรื้มปริ่มค่ะ*[]* คือไม่แปลก(?)ถ้าจีมินจะชอบยุนกิมากขึ้น-_- ก็เล่นทำตัวอ่อนโยนแบบนั้น-_-
    #304
    0
  24. #303 SK.Ploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 14:18
    ปรื้มปริ่มค่ะ*[]* คือไม่แปลก(?)ถ้าจีมินจะชอบยุนกิมากขึ้น-_- ก็เล่นทำตัวอ่อนโยนแบบนั้น-_-
    #303
    0
  25. #230 bomb-bomb (@bomb-bomb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 19:12
    เรื่องนี้ก็งานดีอีกแล้ว นี่เราต้องเม้นท์อวยไรท์เตอร์ไปอีกนานแค่ไหนน 55555555555555 เราชอบบรรยากาศของเรื่องนะมันดูเรียลดี จีมน่ารักด้วย ตอนที่นกนี่ปวดใจแทนเลย แต่สุดท้ายพี่เขาก็ได้กิน ฮืออออ
    #230
    0