(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 25 : 18 : Switch ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    31 ส.ค. 59

Titile: Switch ?

Relationship: yoonmin ( yoongi x jimin )

Genre: AU, Comedy

Words: 5,767

Note: I said it’s comedy….










On the rock ในมือของเขาอุ่นร้อนทันทีที่เห็น ‘ผู้ชายคนนั้น’ เดินเข้ามาที่กลางฟลอร์เต้นแล้วโยกย้ายแขนขาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตามจังหวะเพลง จีมินหรี่ตาลง มองแผ่นหลังกว้างที่แนบสนิทกับเสื้อเชิ้ตสีขาวชุ่มเหงื่อ อ่า... นั่นน่ะฮอตเป็นบ้าเลยว่ามั้ยละ เขาไม่ได้เมาขนาดที่จะแยกไม่ออกหรอกนะว่าเซ็กซี่แบบราคาถูกกับราคาแพงมันต่างกัน สายตาของเขาคงจะเร่าร้อนไปหน่อยเพราะผู้ชายคนนั้นหันมา ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นอย่างมีนัยน์เมื่อมือเรียวยกขึ้นปลดกระดุมออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผ่นอกขาว จีมินแสยะยิ้มกลับไป หันไปบอกสาวน้อยข้างตัวว่าเขาคงจะอยู่ต่อกับเธอไม่ได้ในค่ำคืนนี้ เธอทำหน้าผิดหวังนิดหน่อยแต่ก็ยอมจากไปโดยดีเมื่อจีมินก้มลงไปจูบริมฝีปากเคลือบลิปสติกกลิ่นเชอร์รี่



แหวะ เหม็นซะไม่มี



แต่เขากลับส่งรอยยิ้มอ่อนโยนออกไป เมื่อเธอหายลับไปกับฝูงชน ร่างของใครคนนั้นก็นั่งลงแทนที่ด้านข้าง



ค่ำคืนนี้อาจไม่เลวร้ายจนเกินไปนัก



“ผมจองกุก...” ผู้ชายคนนั้นแนะนำตัว จีมินหันไปสั่งเครื่องดื่ม เขาไม่รู้หรอกว่ารสนิยมของอีกฝ่ายเป็นแบบไหน เพียงแต่เขาไม่เคยปล่อยให้ว่าที่คู่ขาต้องอดอยากปากแห้งทั้งนั้น



“ผมจีมิน...” เลื่อนเครื่องดื่มไปไว้ตรงหน้า เมื่ออีกฝ่ายเอื้อมมือมารับมันไว้ ปลายนิ้วแตะกันก็รู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นวาบผ่านช่องว่างระหว่างมือ จีมินยิ้มกว้างกว่าเดิมกับท่าทีของอีกฝ่าย


ดูเหมือนคืนนี้เขาจะไม่ต้องนอนคนเดียว


สายตาจดจ้องตั้งแต่ผมที่ถูกเซ็ท เสยเปิดหน้าผากเป็นทรงอย่างดี ดวงตากลมโต ริมฝีปากนั้นเหมือนเคลือบด้วยกลอสบางๆ จีมินเดาว่าคงเป็นของคนอื่นที่จองกุกเล่นลิ้นด้วย จิวที่ใบหูถึงรูละสามข้าง เลื่อนไปจนถึงแผ่นอกเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ และกางเกงยีนส์สีดำสนิทรัดที่ท่อนขาแกร่ง



รุก!


ยังไงก็รุกแน่ๆ ฟันธง 100% เลย



“คุณมองแบบนี้ทำเอาผมร้อนไปหมดเลย...​“ จองกุกพูดด้วยเสียงแหบพร่า จีมินโห่ร้องอย่างยินดีเมื่อในที่สุดมือที่ใหญ่กว่ามือของเขาก็เลื่อนมาแตะที่ต้นขาซะที



“งั้นเราไปหาที่ดับร้อนกันหน่อยมั้ยละ...” 



จีมินเลือกที่จะพูดออกไปตรงๆเพราะเขาไม่อยากเสียเวลา แน่ละ... เขาเลิกกับคู่ขาคนเก่าไปตั้งหลายเดือนแล้วก็พูดตรงๆเลยคือช่วงที่ผ่านมาเขาแทบจะไม่ได้อะไรที่มัน ‘ตรงสเป็ค’ เลยและจองกุกก็เหมือนเป็นพระ ไม่สิ เทวดามาโปรดเขาในค่ำคืนนี้



ให้ตรงกว่านั้นอีก


จีมินเชื่อตั้งแต่อายุสิบห้าว่าเขาเกิดมาเพื่อเคียงคู่กับผู้ชายที่หล่อ สูง แล้วก็พร้อมที่จะทุ่มเขาลงกับเตียง ทำรักกับเขาจนต้องหอบครางอย่างไร้เสียงแล้วระเบิดกลายเป็นดาวหางที่แตกเป็นเสี่ยง พอคิดมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกลำคอมันแห้งขึ้นมาทันที


เขามองดูตัวเองในกระจก ผิวสีน้ำผึ้งก็ดูเข้าทีแม้จะไม่ใช่ไอเดียลไทป์ของฝ่ายรับในปัจจุบันแต่เขารักมัน เขาคิดว่ามันดูดีกว่าผิวสีซีดๆเป็นไหนๆ ไม่อยากจะพูดหรอกนะแต่หน้าตาของเขาก็เข้าขั้นดีเลยละ ผมสีอ่อนเซ็ทเป็นทรง ดูดีเพราะเขาเพิ่งไปตัดมาเมื่อสองวันก่อน จิวที่หูเป็นของโครมฮาร์ท ราคาแพงหูฉี่เลยละ แต่เมื่อมีเพื่อนเป็นสจ๊วตอะไรๆก็ย่อมหาได้ในราคาที่ถูกลง ไหล่ออกจะแคบไปหน่อยแต่ก็รับกับเสื้อสีดำเปิดอกกว้าง---เขารู้ดีว่าใครก็ต้องกรีดร้องเมื่อเขาก้มลงแล้วโยกตัว และแน่นอนว่าเขาจงใจทำมันบ่อยครั้ง ขาของเขาฟิตอยู่ในกางเกงสีดำ มีกล้ามเนื้อเพราะเขาไม่ชอบให้ตัวเองดูแห้งเหี่ยวเหมือนกิ่งไม้ รวมทั้งรองเท้าหนังมันปล๊าบยี่ห้อหรู โอเค เขาชอบสวมใส่เสื้อผ้ามีราคามากกว่าเสื้อผ้าราคาถูก อย่างน้อยมันก็สมฐานะ ว่ามั้ยละ?


ที่ข้างคลับมีโรงแรมฉ่ำรัก เพราะระหว่างเดินไปได้คุยกันเขาถึงได้รู้ตัวว่าอายุมากกว่า อีกฝ่ายตัวสูงกว่าเขาจนต้องเงยหน้าคุยด้วย แต่จีมินไม่ได้ใส่ใจหรอกเพราะมันช่างเป็นส่วนสูงที่พอดี ชนิดที่ว่าถ้าเดินข้างกันแล้วก็คงทำให้เพื่อนในกลุ่มอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถบ ดังนั้นเขาถึงไม่ลังเลเป็นฝ่ายยื่นบัตรเดรคิตไปเมื่อเอ่ยปากถามหาห้องว่าง พนักงานสาวซึ่งดูแล้วคงจะใกล้ได้เวลาออกกะทำหน้าง่วงงุน ไม่ได้ใส่ใจแม้ว่าแขกทั้งคู่จะมีเพศสภาพเป็นชาย จีมินชอบอย่างนั้นที่เธอดูไม่สนใจและถึงแม้หล่อนจะกลับไปกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งกับเพื่อนในโปรแกรมแชทเขาก็ไม่สนใจ


จองกุกโอบเขาเมื่อจีมินรับบัตรกลับมาและเก็บมันใส่กระเป๋าเงิน มือของเด็กอุ่นร้อนจนเขาแทบรอไม่ไหวให้ลิฟท์มันขึ้นไปที่ชั้นเก้า เขานึกถึงคำว่า ‘cloud9’ นี่มันช่างเป็นเลขมงคลของชีวิตเซ็กส์ของเขาเสียจริงเมื่อทั้งคู่หยุดลงที่หน้าห้อง 957 เมื่อเขาเสียบคีย์การ์ดลงในรูก็อดแลบลิ้นเลียที่ริมฝีปาก เพราะเขาอยากรู้แทบใจจะขาดว่าส่วนนั้นของเด็กข้างๆจะสอดใส่เข้าได้พอดีกับร่างกายของเขาอย่างนี้หรือไม่ 


ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้ามาในห้อง จองกุกก็โถมเข้าจูบเขาโดยที่ยังไม่เปิดไฟ โชคดีที่แผ่นหลังของจีมินกระแทกเข้ากับสวิชต์ไฟถึงทำให้ทั้งห้องสว่างจ้า ระหว่างที่ลิ้นกำลังพัวพันกันหางตาก็มองไปที่ด้านในห้องสุดหรู---แน่ละ ว่าเขาจงใจเปิดห้องราคาแพงที่สุดเพื่อเฉลิมฉลองให้กับประตูหลังของตัวเอง ผละออกจากกันเพียงครู่ เขาก็เป็นฝ่ายรุกไล่ด้วยการจูบเม้มที่ซอกคอขาว จมูกฉุนกลิ่นเบอร์รี่ที่ติดกับริมฝีปากบวมช้ำ ก่อนที่ทั้งคู่จะไปที่เตียง


“อ๊ะ...ฮยอง”


ไล้มือผ่านเพื่อปรนเปรอส่วนอุ่นร้อน ขนาดของมันทำให้เขาแสยะยิ้มในใจว่ามันคือไซส์ที่เขาตามหา 


“จองกุกอา... มีถุงยางมั้ย”


“กระ...กระเป๋ากางเกง ข้างซ้าย”


เด็กน้อยหน้าเชิดขึ้นล้อกับแสงไฟ จีมินคิดว่าเขาตาฝาดเพราะดวงตากลมนั้นถูกกรีดด้วยอายไลเนอร์เหมือนอย่างเขา เอาละ เขายังไม่หยุดชักมือ แต่ตัวกลับลุกขึ้น มืออีกข้างที่ว่างก็ควานหากางเกงสีดำของร่างสูงที่เหมือนจะหาสติไม่เจอแล้วตอนนี้


เขาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงด้านซ้าย


แต่สิ่งที่เจอกลับไม่ใช่แค่ซองสีขาว


แต่มีลิปกลอสรสเบอร์รี่สีชมพูหวานอยู่ด้วย



เขาชะงักค้างเหมือนโลกทั้งโลกกำลังจะถล่มทลาย


ชิบหาย นี่เขาเดาผิดอีกแล้วหรอวะ!!!!!!!


เขาพยายามคิดแล้วว่าพลาดไปที่ตรงไหน ก็จองกุกทั้งสูงกว่าเขา ตัวใหญ่กว่าเขา แถมยังวาดลวดลายซะร้อนฉ่าจนผู้หญิงทุกคนที่คลับแทบจะละลาย ลองนึกถึงรอยยิ้มเยาะนั่นกี่ครั้ง


ยังไงก็ต้องเป็นรุกปะวะ ! เขาไม่ผิดนะ


ก่อนที่ประสาททั้งหมดจะเสียไปนิ้วมือข้างที่ชะงักจากการทำกิจกรรมก็รู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนที่ตอดรัด เมื่อเขาหันไปก็เห็นว่านิ้วมือของตัวเองกำลังถูกดูดกลืน รวมทั้งเด็กจองกุกที่ทำสีหน้ายั่วยวนราวกับนางแบบเพลย์บอย


“ฮะ...ฮยอง ทำไมยังไม่ใส่ถุงยางละครับ”


ทำไมถึงยังไม่ใส่ถุงยางน่ะหรอ....



ก็ใครมันจะไปรู้ว่าเขาต้องเป็นคนที่ใส่!


จีมินอยากจะร้องไห้แล้วเดินหนีออกจากห้องกลับคอนโดให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่ความปราถนาที่ตั้งชันอยู่ที่หน้าท้องกลับไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย รวมถึงค่าโรงแรมแสนแพงที่เขาอุตส่าห์ให้เงินโบนัสของเดือนนี้เจียดจ่ายออกไปเพื่อหาความสุขชั่วข้ามคืน กลืนน้ำลายแล้วก็มองถุงยางในมือขวาอีกครั้ง


แล้วสูดลมหายใจเข้า


เออ! เอาก็เอาวะ


กลั้นหายใจฉีกซองแล้วสวมใส่เครื่องป้องกันกับลูกชายตัวเอง หันมาอีกครั้งก็ถึงเห็นว่ารสเบอร์รี่ที่ริมฝีปากสีชมพูสดนั่นคงไม่ได้มาจากการที่ไปแลกลิ้นกับสาวที่ไหนหรอก


แต่เป็นเพราะลิปกลอสใสกระเป๋าหลังนั่นต่างหาก!


ร่างกายพลันรู้สึกเบาหวือเมื่อถูกยกขึ้นจนตัวลอย เขาได้สติอีกครั้งเมื่อดวงตากลมโตนั่นคลอไปด้วยน้ำตาแล้วแก้มก็พองน้อยๆด้วย


จ่ะ... น่ารักจ่ะ


“ฮยองอ่า... ทำไมช้าจังละ”


สาบานว่าภาพในคลับนั่นเป็นเขาเองที่มองผิดไป


จีมินไม่ได้ตอบคำถามใด เพียงแต่ใส่ความโกรธตัวเองลงกับการละเลงจูบลงบนริมฝีปาก (ใช่ รสเบอร์รี่นั่นละ) เขาได้ยินเสียงจองกุกครางเมื่อเขาสอดใส่เข้าไปแล้วก็ต้องร้องไห้ในใจเงียบๆ


นก! นกอีกแล้วโว้ย!!!!!




.


.


.



หลังจากสงครามวันนั้นจีมินก็หมดเรี่ยวหมดแรงจนออกซ่าไม่ได้ไปอีกหลายสัปดาห์ ขออธิบายคร่าวๆก่อนแล้วกันว่าตัวเขาเองก็ชอบผู้ชายอย่างที่เข้าใจนั่นละ ตอนมีแฟนคนแรก... ก็เป็นฝ่ายรุกนะ เขาทำอะไรไม่เป็นอย่างเด๋อด๋า รู้ตัวอีกทีก็ถูกออนท็อปจนเสร็จนั่นละ ตอนนั้นก็คิดว่าดี มีคนรักเป็นผู้ชายที่ตอดรัดแน่นว่าผู้หญิงแถมไม่ต้องกลัวท้องด้วยก็แฟร์ดี หลังจากที่เลิกกับคู่ขาคนนั้นไปก็มีคนเข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาได้ลองเป็นฝ่ายรับ (ยอมรับเลยว่าตอนแรกก็ไม่อยากหรอก กลัวเจ็บนี่ แต่พอได้ลองแล้วดันติดใจเฉย) เขาก็ได้เปิดมุมมองโลกที่กว้างใหญ่เพราะมันรู้สึกดีกว่าเป็นไหนๆ ที่ไม่ต้องออกแรง นอนอยู่เฉยๆก็มีความสุขได้ 



จนกระทั่งเลิกกับซึงฮุนไปนั่นละ



เขาถอนหายใจอีกครั้ง คีย์งานลงกับคอมพิวเตอร์ ดูเผินๆจีมินก็เป็นแค่ผู้ชายวัยทำงานที่อายุใกล้เข้าสามสิบ ด้วยหน้าที่การงานแน่นอนว่าเขาจะไม่ทำตัวออกตุ้งติ้งเด็ดขาดเพราะมันจะทำให้ความน่าเชื่อถือของเขาหมดไป และเขาไม่ต้องการตกงาน เขาพอใจกับงานที่ทำอยู่และเงินเดือนที่มากพอจะทำให้เขาได้หาความสุข (โอ้ ได้โปรดอย่านับเด็กจองกุกนั่นรวมเข้าไปด้วยเลย มันคือความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงของเขาชัดๆ) อย่างที่ต้องการ คลับเฉพาะผู้ชายมีลานจอดรถที่ใกล้พอและปะปนอยู่กับคลับอื่นๆที่ทำให้เขาสามารถหาข้ออ้างได้หากบังเอิญเจอเพื่อนร่วมงานเข้า



หลังจากผ่านเหตุการณ์น่าอับอายนั่น จีมินก็ไปที่คลับนั่นอีกครั้ง


คราวนี้เป้าหมายของเขาคือมาร์ค---แร็ปเปอร์หน้าหล่อที่มีน้ำเสียงเหมือนพร้อมจะมีเซ็กส์ทุกวินาที จีมินยอมรับละว่าคราวที่แล้วเขารีบใจร้อนมากเกินไปหน่อย ด่วนตัดสินใจคนจากรูปร่างภายนอกจนทำให้ตัวเองเจ็บปวดไปได้ คราวนี้เขาจะต้องดูให้ดีก่อน


เขาหลบซ่อนตัวรออยู่ท่ามกลางผู้คนในฟลอร์แดนซ์ ยิ้มกริ่มเมื่อเห็นมาร์คกดร่างของผู้ชายตัวเล็กกว่าลงบนโซฟา มือล้วงเข้าไปในกางเกงรัดรูป 


มีหลักฐานอยู่ตำตาแล้ว มันต้องใช่แน่ๆ ครั้งนี้เขาจะไม่พลาด!!


เขารอให้ร่างสูงนั่นแลกลิ้นกับคนแปลกหน้าให้พอใจ เมื่อจังหวะที่อีกฝ่ายลุกและพุ่งตรงไปที่ห้องน้ำ จีมินก็เดินตามเข้าไป


โชคดีที่ในห้องน้ำไม่มีใคร---ไม่ เรียกให้ถูกคือมีคนอีกคู่หนึ่งกำลังประกอบกิจกรรมอยู่ในห้องน้ำที่ปิดล็อก แต่เขาสนใจที่ไหน


เขาล้างมือก่อนจะยกขึ้นเสยผมลวกๆ สังเกตได้ว่ามีสายตารุ่มร้อนกำลังมองมาที่ตัวเอง แน่ละ วันนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่มันบางคนเห็นไปถึงไหนต่อไป


“hey, beautiful…” เขาหันไปตามเสียงเรียก เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจ้องมองเขาอยู่



“คุณพูดกับผมหรอ” เขาถาม แต่ริมฝีปากยิ้มกริ่ม แน่ละ... เขาไม่ได้อยากดูไร้เดียงสาจนเกินไปเพราะมันน่าเบื่อ อีกฝ่ายยักคิ้วให้ก่อนจะเขยิบเข้ามาใกล้อีกนิด แล้ว...


“มาร์ค! เมียมึงมา!” มีเสียงเร่งร้อนเข้ามาขัดจังหวะจนเขาต้องจิ๊ปากด้วยความขัดใจ กะว่าจะส่งสายตาอาฆาตให้ผู้มาใหม่แต่ก็ต้องชะงักข้างเพราะคนที่มาใหม่...


หล่อมาก


ร่างนั้นสูงกว่าเขา ประมาณเอาได้ว่าพอๆกับเด็กจองกุก แต่มีผิวสีน้ำผึ้งเข้มกว่าเขาเล็กน้อย ผมสีน้ำตาลแดง เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนกับกางเกงหนังรัด...จนเห็นไปถึงไหนต่อไหน โอเค... จีมินให้อภัย


“ผมขอตัวก่อนนะ...” จีมินพยักหน้าส่งๆให้มาร์คที่ยิ้มแห้งแล้วสาวเท้าออกไปจากห้องน้ำ จีมินไม่ได้สนใจหรอกเพราะสายตาของเขาน่ะอยู่ที่คนขัดจังหวะแล้ว


อ่า... จะทำยังไงดีนะ?


เขาเห็นสายตาที่อีกฝ่ายจ้องมา น้ำเสียงเมื่อกี้ทุ้มมีสเน่ห์จนเขาอยากจะรู้ว่ามันจะกรีดร้องออกมาอย่างไรบนเตียง เขาคิดได้ก็แลบลิ้นเลีบริมฝีปากที่แห้งผากก่อนจะเอนตัวพิงกับผนัง


“คุณขัดจังหวะผม...นะ” เขาพูดขึ้นมา เห็นเจ้าของสายตานั้นไล่มองไปทั่วร่างก็ลอบยิ้มกริ่มในใจ


“โอ้ ผมไม่ได้ตั้งใจหรอก ผมจะไถ่โทษยังไงดีละเนี่ย” 


รองเท้าหนังราคาแพงขย้บเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆจนร่างของทั้งคู่แนบสนิทกัน 


“มีอะไรที่ผมต้องรู้รึเปล่า?” จีมินถามเมื่อลมหายใจนั้นใกล้เข้ามาจนชิดติดกับใบหู เขาชอบนักละเวลาที่ริมฝีปากขบที่ใบหู มันทำให้เขารู้สึกดีจนยากจะวาร์ปตัวเองกลับไปที่ห้องยังไงอย่างนั้น


“ผมชื่อคิมแทฮยอง...”


“และ...”


เรียวลิ้นตวัดเลียตรงพื้นที่ข้างหลังคอ



“เผื่อคุณอยากจะรู้ ผมมีถุงยางนะ”


คำพูดนั่นแช่มช้า แต่ทำให้จีมินหัวเราะ เขาโอบแผ่นหลังกว้างเข้ามาจนชิดก่อนจะกระซิบตอบกลับ


“นั่นละเยี่ยมเลย”


.


.


.



ทุกอย่างมันดีมากโดยเฉพาะตอนที่แทฮยองเหวี่ยงเขาลงกับเตียง พวกเขามาที่โรงแรมเดิมเพราะมันใกล้คลับที่สุดและแทฮยองไม่อยากจะรออะไรอีก เขาจองโรงแรมที่ชั้นเดิมแต่จีมินเลี่ยงที่จะไม่พักห้อง 957 เพราะกลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยถึงได้อยู่ห้องที่ถัดมาใกล้อีกหน่อยคือ 955 จีมินรู้สึกดี ดีมากๆแบบว่าไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อนตรงที่แทฮยองทุ่มเขาลงกับเตียงนุ่มแล้วซุกไซร้ซอกคอราวกับสัตว์ป่าที่กระหายน้ำ เขาโอบรัดร่างด้านบนเพราะไม่ต้องการให้แทฮยองห่างหายไปแม้สักเสี้ยววินาที มือหนาขยำเขาจนรู้สึกปวดแปลบไปทั่งตัว ไม่ว่าแทฮยองจะขบ จะกัดตรงไหนก็รู้สึกดีไปหมด


หัวใจเขาโบยบินเมื่อได้ยินเสียงแกะถุงยาง


เร็วสิ! เร็ว เร็วกว่านี้อีก


ก่อนที่เสียงโทรศัพท์พิลึกพิลั่นที่แปลกที่สุดจะดังขึ้น เขาเห็นคนที่กำลังสวมถุงยางรีบเอื้อมไปกดรับอย่างใจร้อน


ใครมันโทรมาตอนนี้วะ!!!!!!!!


“ฮัลโหล...”


“………..”


จีมินต้องปั้นหน้าอารมณ์ดีเข้าไว้เพื่อไม่ให้เหยื่อของเขารู้สึกกร่อยแม้ตอนนี้อารมณ์รักจะหายไปกว่าครึ่ง 


ใจเย็น...เดี๋ยวพอวางสายแล้วค่อย...


“ผมต้องไปแล้ว”


ห๊ะ อะไรนะ


จีมินถลึงตาใส่แทฮยองที่รีบหยิบบ็อกเซอร์กับกางเกงหนังมาใส่ลวกๆ 


“เดี๋ยวนะ...”


แทฮยองยิ้มหวานก่อนจะเอื้อมไปหยิบกระเป๋าสตางค์ที่ข้างหัวเตียง “แฟนผมโทรมาอ่ะดิ่ ถ้าไม่ไปตอนนี้ตายแหงๆ”


เ.ชี่.ย


จีมินช็อคค้างไปจนแทบจะไม่ได้สติด้วยซ้ำแม้ว่าแทฮยองจะบอกว่าเขาจะเป็นคนจ่ายค่าโรงแรมเอง ร่างกายไม่ขยับด้วยซ้ำแม้ว่าประตูจะปิดลงแล้ว


เขาเหลือบมองลูกชายตัวเองที่ยังแข็งค้าง


แล้วถอนหายใจ


โลกสวยด้วยมือเราอีกแล้วหรอวะ!!! ให้ตายเหอะ!!!


.


.


.



พอกันที



จีมินคิดว่าบางทีพระเจ้าอาจไม่ได้ต้องการให้เขาเป็นฝ่ายรับ โอเค... เขารู้สึกว่าพระเจ้าคงจะต้องการให้เขารักกับผู้หญิงธรรมดาและมีจีมินจูเนียร์ออกมาซักคน แต่ให้ตายเถอะมันไม่ใช่รสนิยมของเขาเอาซะเลย 


สามเดือนเต็มๆกับเวลาทำใจกับชีวิตบนเตียงของตัวเอง ไว้อาลัยให้กับความนกแล้วนกอีก แทบจะปลูกแห้วได้ทั้งสวนจนรวยเป็นเศรษฐีเงินแห้ว


จีมินขอย้ำอีกครั้งว่าเขาพยายามแล้ว


แต่แบบ... ให้ตายเหอะนะ ผู้หญิงมันไม่ใช่เลยอ่ะ


เพราะงั่นเขาถึงกลับมาที่นี่อีกครั้งไงเล่า


เขาเหลือบมองตัวเองในกระจกห้องน้ำ เสื้อไหมพรมสีเทาอ่อน (เขาไม่เคยใส่อะไรแบบนี้มาคลับหรอก มันไม่ใช่สไตล์) กับกางเกงยีนส์สีดำทำให้เขาดูเด็กและเขาไม่ชอบมันเอาซะเลย ผมวันนี้ก็เซ็ทแบบมีหน้าม้า ไม่เสยขึ้นอย่างทุกวัน มันดูเหมือนเด็กมหาลัยแต่พูดตามตรงนะ เขาเบื่อที่จะทำตัวเองให้ดูดีแล้ว


ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ช่างแม่ง


แก้ว On the rock ถูกเลื่อนมาตรงหน้า เขาเงยหน้าขึ้นไปสบเจ้าของมือก่อนจะเบ้ปาก


แทฮยอง


“เฮ้... ผมรู้ว่าคุณไม่พอใจผม ถึงได้มาเลี้ยงเหล้านี่ไง”


“แฟนคุณไม่ว่าเรอะไง”


“เขาไม่ว่าหรอก... คือจะให้พูดยังไงดี ก็วันนี้คุณดู... ไม่เหมือนเดิมละมั้ง” เขาพยักหน้าส่งๆ ก่อนจะรับแก้วมากระดกเข้าไปทีเดียวเกือบครึ่ง


“เอาเหอะ ผมหมดอารมณ์จะขึ้นเตียงกับคุณแล้วเหมือนกัน เอาเป็นว่าจะรับแก้วนี้ไว้แทนคำขอโทษนะ” 


“สีหน้าคุณทำให้ผมรู้สึกผิดโคตรๆเลย เอางี้ ไปที่โต๊ะผมมั้ยละ เดี๋ยวจะหาแจ่มๆให้เอง” จีมินมองรอยยิ้มที่กลายเป็นรอยยิ้มลูกหมาแล้วก็ถอนหายใจ


“ไม่ละ วันนี้ผมไม่...”


“ไปเถอะ” โดยไม่รู้ตัว แขนก็ถูกดึงแล้วแทฮยองก็แรงเยอะกว่าเขาด้วย


“นะๆ อย่างน้อยถ้าไม่ถูกใจใครก็มีเหล้ากินฟรีทั้งคืนไง”


ถูกตื้อเข้ามากๆก็ใจอ่อน เขาเดินตามไปแต่โดยดีที่โต๊ะวีไอพีซึ่งมีคนรออยู่...


พระเจ้า


นั่นเด็กจองกุก...


จีมินรีบสอดส่องสายตาไปรอบข้าง พูดตามตรงนะว่าไม่อยากจะเจอเด็กนี่เป็นครั้งที่สองหรอก คือแบบ ไม่มีทางยังไงก็ไม่เอาแล้ว...


“ริมซ้ายสุดชื่อจองกุก แต่เขามีแฟนแล้วคือคนที่อยู่ข้างๆ, โฮซอกฮยอง”


จีมินเห็นดวงตาคู่นั้นของจองกุกเบิกโพลงเมื่อเห็นเขา แม่งโคตรจะเป็นวินาทีที่กระอั่กกระอ่วนเลยให้ตาย แถมไอ้คนที่ชื่อโฮซอกนั่นก็หน้าโหดเป็นบ้า นี่แทฮยองพาเขามาเลี้ยงเหล้าหรือพาเขามาลงนรกกันนะ


เขากลืนน้ำลาย


“หวัดดี ชื่อจีมินนะ” เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้จักอีกฝ่าย แน่ละ เพราะมันดีกับทั้งคู่ จองกุกเหมือนจะต้องการแบบนั้นอยู่แล้วถึงได้รีบผงกหัวลงมาทักทาย ทำเหมือนว่าทั้งคู่เป็นคนแปลกหน้า


“ที่อยู่ข้างๆคือซอกจินฮยอง แล้วก็นัมจุนฮยอง โสด” แทฮยองกระซิบเบาๆตรงคำว่าโสด คนที่ชื่อซอกจินนั่นตรงเสปคเขาเป็นบ้า เขายอมรับ แต่นัมจุนที่อยู่ข้างๆก็ดูแบดบอยดี


“อีกคนที่กำลังดกอยู่คือยุนกิฮยอง ข้างๆกันคือโบกอมฮยอง แฟนผมน่ะ เฮ้...แล้วเราก็เป็นเพื่อนกันถูกมั้ย” ประโยคสุดท้ายแทฮยองกระซิบด้วยความเบาเกือบจะศูนย์เดซิเบล จีมินถอนหายใจแล้วพยักหน้า คนที่ชื่อโบกอมก็ดูดีอยู่หรอก ส่วนยุนกิฮยองอะไรนั่นน่ะ ผ่านไปได้เลย ตัวก็เล็ก ขาวก็ขาว ขาก็เรียว (ไม่ได้อิจฉานะ) แถมยังผมสีบลอนด์เหมือนลูกคุณหนูอีก 


ไม่เอาด้วยอ่ะ


แทฮยองแนะนำจีมินให้กับทุกคนซึ่งเขาก็ยิ้มตอบและพูดคุยด้วยอย่างง่ายดาย ไม่นานก็สนิทสนมเหมือนกับรู้จักกันมานาน ยกเว้นจองกุกที่ตอนแรกยังไม่กล้าพูดอะไรมาก แต่ก็เป็นปกติได้เมื่อเวลาผ่านไปค่อนคืน


จีมินนั่งอยู่ที่ด้านข้างยุนกิซึ่งชงเหล้าแล้วส่งให้เขา


“ขอบคุณ”


“ไม่เป็นไร” เสียงแหบต่ำนั่นโคตรจะไม่เข้ากับหน้าตา เขามารู้ภายหลังว่าอีกฝ่ายเป็นแร็ปเปอร์ ฟอร์มทีมเดียวกับนัมจุนแล้วก็โฮซอก


จีมินเป็นคนอัธยาศัยดีอยู่แล้วถึงไ้ด้เริ่มสนิทสนมกับนัมจุนแล้วก็โฮซอก โฮซอกที่หน้าโหดๆแต่ที่จริงก็เป็นคนนิสัยดีมากจนเขารู้สึกผิดเลยที่...อืม...นั่นแหละ


อีกอย่างหนึ่งคือสรุปแล้วเขาน่ะโคตรจะโชคดีเลยที่ไม่ได้ขึ้นเตียงกับแทฮยอง เขาขยี้ตารอบที่สามล้านแล้วพบว่าอีกฝ่ายพออยู่กับแฟนแล้วอ้อนเป็นแมวเลยนี่หว่า ไอ้แรงที่มันทุ่มเขาลงเตียงน่ะหายไปไหนวะ ตอบ! 


ปลอดภัยก็ดีแล้วนะ จีมินจูเนียร์ลูกพ่อ... เขาคิดในใจ


คุยไปคุยมาถึงได้รู้ว่าทั้งโฮซอกแล้วก็จองกุกเป็นนักเต้นเหมือนกันกับเขาที่มีการเต้นเป็นงานอดิเรก ในตอนนั้นที่โฮซอกชวนทุกคนออกไปที่ฟลอร์ นัมจุน ซอกจิน โบกอมแล้วก็ยุนกิปฏิเสธ ดังนั้นจึงมีแค่สี่คนที่ออกไปแดนซ์


“ฮะ...ฮยองจะไม่บอกโฮซอกฮยองใช่มั้ย”


น้ำเสียงหวานแผ่วของจองกุกก้มลงมากระซิบที่ข้างหูเขา ซึ่งแทฮยองและโฮซอกเดินนำไปก่อนแล้ว จีมินหัวเราะขำ



“ไม่บอกหรอก... บอกก็ตายดิ่ ว่าแต่ทำไมวันนั้น...”


“ผมกับโฮซอกฮยองทะเลาะกัน...ก็เลย”


จีมินหันไปขยี้ผมนั่น รู้สึกกระดากใจชิบหาย แต่ก็ดีแล้วเพราะอย่างน้อยเด็กจองกุกนั่นมีเจ้าของจะได้ไม่มาวอแวกับลูกชายเขาอีกต่อไป


โยกแขนโยกขาออกกำลังสักพักทั้งโฮซอกและจองกุกก็หายไปทั้งคู่ แทฮยองเองก็ถูกโบกอมลากกลับแล้วเช่นกัน แต่จีมินยังอยากที่จะอยู่ต่อ หมายถึงเขาเอนจอยกับการเต้นแม้จะเป็นแค่การโยกจังหวะไปมาท่ามกลางคนที่เบียดเสียด


มีจังหวะหนึ่งที่เขาเหมือนจะเผลอเซไปแล้วถูกจับคว้าไว้ได้ เขาหันไปเพื่อจะขอบคุณคนที่ช่วยเขา แต่


“ยุนกิฮยอง...”


เจ้าของใบหน้าขาวที่แดงก่ำน้อยๆนั่นคือยุนกิ จีมินเพิ่งมารู้เอาตอนนี้ว่าอีกฝ่ายสูงกว่าเขานิดหน่อยแถมยังมีไหล่ที่กว้างมากเพราะมันช่วยกันเขาออกจากคนรอบข้าง ยุนกิส่งรอยยิ้มให้เขาแล้วก้มลงมากระซิบที่ข้างหู


“จะกลับด้วยกันมั้ย”


เขารู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร 


เขารู้สึกลังเล หมายถึงว่า อีกแล้วหรอ... เขาน่ะเทไปแล้วว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นว่ายังไงอีกฝ่ายก็ต้องเป็นรับ ก็ตัวเล็กผิวขาวนี่หว่า


แต่มันก็คงดีกว่าโลกสวยด้วยมือเราอีกครั้งมั้ง


คิดอย่างนั้นแล้วเขาถึงพยักหน้า


.


.


.



โรงแรมฉ่ำรักโรงแรมเดิม เพียงแต่เขาหวังว่าคราวนี้คงไม่มีอะไรผิดไปกว่าที่คาดไว้ เขาดำดิ่งกับจูบที่อีกฝ่ายมอบให้ ปลดเปลื้องเสื้อหนังสีดำที่ยุนกิสวมใส่และเสื้อยืดสีขาว ยิ่งมองแบบนี้ผิวของอีกฝ่ายขาวกว่าที่เขาคาดไว้เสียอีก


เขาเตะกางเกงของตัวเองให้ลงไปจากเตียง จูบเม้มหนักที่ซอกคอซึ่งมีกลิ่นของโจมาโลนเบอร์รี่ ให้ตายเถอะ กลิ่นเบอร์รี่อีกแล้วหรอวะ หรือคราวหน้าเขาเองก็ควรใส่น้ำหอมกลิ่นนี้กันถึงจะได้แบ่งประเภทรุกรับให้มันถูกต้อง


ยุนกิครางกับสัมผัสที่ได้รับ ทุกอย่างมันเป็นไปได้ด้วยดี ราบรื่นเพราะจีมินรู้ว่าเขาต้องอยู่ในโพสิชั่นไหน หมายถึงเขามั่นใจ---



“เดี๋ยว”


มือที่กำลังฉีกถุงยางชะงัก เมื่อถูกข้อมือขาวจับไว้ 


อะไรอีกวะ


ดวงตาสีน้ำตาลเปลือกไม้เบิกกว้างเมื่อยุนกิหยิบถุงยางที่เขากำลังจะใส่ให้ลูกน้อยของตัวเองโยนไปที่ถังขยะอย่างแม่นยำ


“ฮยอง... ไม่ใส่ถุงไม่ได้นะ” ใครจะรู้ว่ายุนกิไปเอามั่วกับใครมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เขาไม่อยากตายเพราะโรคจำพวกที่ติดจากเพศสัมพันธ์หรอก รู้ถึงไหนก็อายถึงนั่น


“idiot” เขาได้ยินอีกฝ่ายสบถ ก่อนที่จะต้องตกใจอีกครั้งเมื่อร่างทั้งร่างถูกพลิกลงเป็นฝ่ายอยู่ด้านล่าง ในตอนนั้นเองที่เขาเพิ่งจะเข้าใจว่าไหล่ออกอีกฝ่าย... กว้างจนแทบจะเป็นกรงที่ขังเขาไว้ได้ทั้งตัว


“ฮะ...ฮยอง” 


“เผื่อจะเข้าใจผิดๆนะ ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายเอานาย ไม่ใช่ นายที่จะเป็นคนเอา”


ปากที่อ้าค้างของเขาถูกปิดด้วยริมฝีปากของคนด้านบนที่กลายเป็นเป็นฝ่ายคุมเกมส์ จีมินไม่ได้ขัดขืนแต่ข้อมือแข็งนั่นกดเขาลงราวกับกลัวว่าเขาจะพยศ


ไม่มีหรอกจ้า เรื่องขัดขืนน่ะ


จีมินไม่รู้ว่าตัวเองเผลอทำสีหน้าแบบใดออกไปแต่เขาเห็นรอยยิ้มเย้ยของคนที่อยู่ด้านบนแล้วก็รีบปรับอารมณ์ ยั้งความดีใจของตัวเองไว้แล้วยกสะโพกขึ้นบดเบียด


“เฮ้ ว่ายังไง ถ้าไม่โอก็แยกย้าย เดี๋ยวจ่ายเองก็...” เสียงต่ำที่กำลังจะพูดคำว่าโรงแรมถูกปิดสนิทเมื่อเขาโอบรั้งร่างเข้ามาประกบจูบ เรื่องแยกย้ายอะไรนั่นน่ะฝันไปได้เลย เรื่องอะไรจะปล่อยรุก(ที่หาได้ยากเหลือเกิน)ให้หนีไปง่ายๆ ตอนแรกอยู่มืดๆก็คิดว่าหน้าแป๊ะๆหน่อยแต่พอมาอยู่กลางไฟก็ใช้ได้อยู่หรอก 


“โอก็ได้”


อยากจะบอกว่าโอเคมากๆ โอเคโคตรๆ แต่ก็มีมาดไว้หน่อย เขาฝังใบหน้าลงกับซอกคอขาวเมื่อได้ยินอีกฝ่ายฉีกถุงยางเพื่อซ่อนรอยยิ้มสมใจของตัวเองไว้ ครางออกมาเมื่อช่องทางด้านหลังถูกรุกรานด้วยนิ้วมือเย็นเจี๊ยบ


“อะ...อื้อ”


“ถ้าเจ็บก็บอก จะได้เอาออก” น้ำเสียงนั่นอ่อนลงเหมือนกับเป็นคนละคนกับในคลับ จีมินส่ายหัวทั้งที่น้ำตาคลอ นิ้วมือขาวข้างที่ว่างปาดเกลี่ยน้ำตาออกไป


ไอ้ที่น้ำตาคลอน่ะ ไม่ใช่ว่าเจ็บหรืออะไรนะ


แต่เพราะแบบ มันดีใจอ่ะ


“มะ...ไม่เป็นไร จีมินทนไหว”


ไอ้ที่ทำๆอยู่เนี่ย เจ็บน้อยกว่าที่เขาเป็นฝ่ายกระทำมาตั้งหลายเดือนอีก!



ฮยองน่ะ... ถ้าบอกว่าอยากจะทำจนถึงฟ้าสางเขาก็สู้นะ รู้ไว้เลย!



.


.


.



ลืมตาตื่นอีกทีเพราะได้กลิ่นอาหาร โอเค ยอมรับละว่านอกจากเรื่องบนเตียงแล้วสิ่งที่เขาโปรดปรานรองลงมาก็เรื่องของกินเนี่ยแหละ


จีมินลุกขึ้นนั่ง รู้สึกปวดเมื่อยเพราะ...เพราะอย่างนั้นแหละ ตอนนั้นจำได้ว่าท้าอีกฝ่ายเอาไว้ในใจแต่ใครจะคิดว่าผอมๆแบบนั้นที่จริงก็แรงเยอะใช่ย่อย มันเป็นเซ็กส์ที่เต็มอิ่มที่สุดในรอบเจ็ดเดือนที่เลิกกับแฟนเก่ามาเลย และ...


“หิวมั้ย” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถาม จีมินขยี้ตาแล้วมองคนถามชัดๆ ฮยองหน้าแป๊ะเมื่อวานตอนนี้เหมือนจะจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วเพราะผมที่มันยุ่งเหยิง(เพราะมือเขา)กลับเป็นทรงตามธรรมชาติ ซึ่งจีมินคิดว่าเขาชอบมันมากกว่าทรงประหลาดที่อีกฝ่ายเซ็ทเหมือนคืน เสื้อสีขาวตัวเดิมกับบ็อกเซอร์สีเทา เออ พอมาดูแบบนี้แล้วอีกฝ่ายก็ไม่ได้ดูจิ้มลิ้มน่ารักอย่างที่เข้าใจแฮะ



ดูไปดูมาก็หล่อดีเหมือนกัน


“หิว...”


“ไปล้างหน้าล้างตาแล้วมากินข้าว สั่งมาให้แล้ว”


จีมินหยิบเสื้อไหมพรมของตัวเองมาใส่แล้วเดินไปจัดการตัวเอง ไม่อยากจะเชื่อว่าดูแบบแป๊ะๆแต่คะแนนความประทับใจนี่สิบเต็มสิบ เขาไม่ได้รู้สึกเหนียวเหนอะหนะ พอมองไปเห็นผ้าขนหนูชุบน้ำที่วางอยู่ที่ข้างอ่างถึงได้เข้าใจ ไม่ใช่แค่ลีลาหรอกที่ดี แต่แบบ นี่มันผู้ชายในฝันชัดๆเลยนี่หว่า


ในหัวคิดแผนการอยู่ล้านแปดอย่าง จะทำยังไงถึงได้อยู่กันในระยะยาวนะ


เขาอาบน้ำสระผมอย่างพิถีพิถัน ฉีดน้ำหอมให้เสื้อตัวเองหายเหม็นจากกลิ่นเหล้าลงหน่อยก็เดินออกมา


“กี่โมงแล้วอ่ะ”


“เจ็ดโมงครึ่ง”


โว้วววว นับว่าเขานี่ก็อึดใช้ได้แฮะ เมื่อวานยุนกิโถมเอาซะจนเกือบฟ้าสาง ยังมีแรงลุกมากินข้าวอีกนี่เขายอมใจเลย


“ฮยอง... ไปที่คลับบ่อยเหรอ” ทำไมเขาถึงไม่เคยเจอเลย ถ้ารู้ว่ามีแบบนี้อยู่จะได้ไม่ต้องไปเสียเวลากับพวกเหลือบไร


“ก็บ่อย... พอจะเจอนายออกไปกับจองกุก...แล้วก็ออกไปกับแทฮยองด้วย”



ผี!



“อะ... เอ่อ”


ไปไม่เป็นเลย เขากลืนน้ำลายก่อนจะยิ้มแห้ง ไม่รู้ว่าถ้าบอกไปว่าไม่ได้ตั้งใจจะเป็นอะไรมั้ย


“จะบอกโฮซอกกับโบกอมดีมั้ยนะ...”


“ฮยองอ่า!”



ยุนกิยิ้มขำกับใบหน้าเลิ่กลั่กของคนตัวเล็กที่อ้าปากค้างทั้งที่ข้าวเต็มปาก เขาจะไม่บอกหรอกว่าเขาน่ะ... สนใจอีกฝ่ายตั้งแต่วันนั้นแล้ว แต่ดันถูกเด็กจองกุกนั่นตัดหน้าไปได้ เขาไม่ได้บอกโฮซอกเพราะตอนนั้นทั้งคู่ทะเลาะกันจนเกือบจะเลิก แถมเพราะออกไปกับจองกุก... ยุนกิก็เลยคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้มีรสนิยมที่จะอยู่ล่าง พออีกวันหนึ่งที่จีมินออกไปกับแทฮยอง เขาก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจกว่าอีก จนกระทั่งแทฮยองพามาแนะนำที่โต๊ะ และให้ตายเหอะ อีกฝ่ายในชุดเสื้อไหมพรมทำเอาเขาอยากจะฉีกมันออกเป็นชิ้นๆแล้วทำมันบนโต๊ะซะเลย 


เขาลองเสี่ยง ถึงได้ถามออกไป


แล้วก็บิงโก! พวกเขาน่ะเข้าขากันได้ดีกว่าคีย์การ์ดโรงแรมที่เสียบลงไปบนร่องนั่นซะอีก



“จะไม่บอกก็ได้นะ แต่มีข้อแม้...”


จีมินพยักหน้ารัวๆทั้งที่ไม่รู้ว่าเขากำลังจะพูดอะไร มือขาวล้วงเข้าไปในเสื้อไหมพรม รู้สึกได้ถึงต้นขาที่เกร็งแน่นแล้วก็ยกยิ้ม


“………………………………” เขากระซิบข้อความบางอย่าง ก่อนที่จีมินจะพยักหน้า ยกขาขึ้นเพื่อให้นิ้วมือของเขาเข้าถึงส่วนที่อ่อนไหวได้ง่ายขึ้น



ยุนกิคิดว่าเขาเอาชนะอีกฝ่ายได้



อา... แต่เขาไม่ได้รู้เลยว่าในใจของจีมินน่ะ กรีดร้องด้วยความปิติไปถึงไหนต่อไหนแล้ว!



‘เป็นของฉันคนเดียว ตกลงมั้ยละ’


ยิ่งกว่าตกลงอีก!



สายตาของจีมินเหลือบไปที่ประตูห้องเมื่อยุนกิโถมกายเข้ามาจนเขาแทบจุก



‘935’



สงสัยคราวหน้าเขาคงต้องซื้อหวยเลขนี้แล้วละมั้ง


ลัคกี้จริงเลยให้ตายเถอะ!



 
  CR.SQW





first published : 2016.08.31

Talk;


แก้บนเรื่องกีฬาสีไอดอลค่ะ บอกจะโฮปกุกแต่มาแค่นิดเดียวเอง ฮา

นี่มันฟิคตลกนะคะ!!!!! บอกไว้ก่อน ตลกใช่มั้ยละ!!!!!!


#luvstoryoonmin 


อย่าลืมไปแท็กกันนะคะ ฮึฮึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

2,912 ความคิดเห็น

  1. #2907 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 00:55
    ต้องซื้อหวยแล้วมั้ย5555
    #2907
    0
  2. #2618 lunatic.august (@kanityada2) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 03:03
    ตอนนี้คืออ่านไปเอ็นดูไปจริงๆค่ะ เด็กอะไรนกแล้วนกอีกขนาดนี้55555555 ตาพี่ก็คิดว่าตัวเองเหนือเขาสุด แต่ความจริงในใจน้องจีมินคือ55555555555ไอ่บ้่เอ๊ย น่ารักมากเลยค่ะ555555555
    #2618
    0
  3. #2476 NHYu (@pannaleno) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 12:19
    เลขห้องนี่บอกปีเกิดหรอคะ 957จีมินบน 935จีมินล่าง เดา555555
    #2476
    0
  4. #2466 MayKamon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 10:27

    สมหวังซะทีหมูน้อยจีมิน

    #2466
    0
  5. #2461 โรโรโนอา、 (@earniii) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 02:15
    เม้นแล้วก็จะเม้นอีก ขอบเรื่องแนวนี้มากกกกกกกแง้งงงงงงงงงง อ่านสิบรอบก็ไม่เบื่ออ
    #2461
    0
  6. #2460 วังมิงงึ~ (@apinsicha) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:37
    ตลกจริง5555555 ความนกนี้
    #2460
    0
  7. #2455 โรโรโนอา、 (@earniii) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 02:34
    สนุกมากกกกกก
    #2455
    0
  8. #2317 twynse (@twynse) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 00:49
    ตลกอะ5555 คนเราบทจะนกก็โคตรนกเลย555
    #2317
    0
  9. #2270 kungngi (@kunggii) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 17:53
    ชอบๆ5555สงสารตอนแรก
    #2270
    0
  10. #2042 P950807 (@twangmanao) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 02:28
    ชอบมากอะ555555555555 แต่เราก็หากันจนเจอนะคะ ยินดีด้วยหลังจากนกมานาน55555555 ขำจนไม่รู้จะขำยังไงอะ ทั้งขำทั้งเขิน
    #2042
    0
  11. #1996 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 22:14
    ฮือออออ สงสารจีมิน นกยิ่งกว่าเราก็จีมินเนี่นแหละ 55555
    แต่แบบ มีความเล่นหมายเลขห้องด้วยปีเกิด 5555
    #1996
    0
  12. #1947 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 01:31
    ถึงกับหัวเราะออกมาเลย จีมินอ่าโลกสวยด้วยมือเรา คึ
    คือน้องคงนกแล้วนกอีกอ่ะ สงสาร ดูจากภายนอกไม่ได้นะ
    อยู่ข้างนอกกับอยู่บนเตียงมันคนละเรีื่องกันอ่ะ 5555555
    ละคือมาเจอกันทั้งโต๊ะเนี่ยนะ ยุนกินี่ร้ายอ่ะ เห็นตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม
    ข้อตกลงนั่นจริงๆจีมินน่าจะหวีดร้องในใจไปเท่าไหร่แล้ว
    แต่ยุนกิไม่รู้ กี๊ดดดดดด ผู้ชายในฝันอ่ะ เกือบเช้าแหน่ะ คึ
    #1947
    0
  13. #1860 มีฟา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 23:30
    ชอบอะ55555+ นิสัยจีมินคือโดนมาก อยากได้มาเป็นศรี แต่เราไม่ใช่ยุนกิไง555+ไม่แป๊ะ แอบสงสารนางนก เศรษฐีแห้วร้อยล้าน55+โอ้ยจำจนปวดท้อง นึกแล้วฮาอะ นี้ยังมีฟีโรโมนความขำติดอยู่เลย รู้สึกอยากหัวเราะไม่หยุด มันโดนมากกกกชอบอีกอะ แต่เรื่องนี้กดหัวใจพันๆดวงเลย เป็นคอมมาดี้ที่คลายเครียดดีจริงๆ
    #1860
    0
  14. #1687 Mintarisreal (@Mintarisreal) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 02:59
    กลับมาอ่านอีกแล้ว รอบที่ล้านแปด อ่านกี่รอบก็ยังขำ5555555555555555555
    #1687
    0
  15. #1552 cn20024 (@cn20024) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 15:24
    ตลกความนกของจีมมากเว่อ ฮร่อกกกกกกก ตลกแบบขำแรงมากก5555555555555555 โลกสสยด้วยมือเราแบบฮ่อลลล จะนกอะไรได้ขนาดนั้นหรอมคะซิสสสสสส55555555555
    #1552
    0
  16. #1513 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 08:46
    ทำไมขำความนกของนาง 5555 ถถถ จีมินเอ้ยยยย
    #1513
    0
  17. #930 Mintarisreal (@Mintarisreal) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:06
    กลับมากเปิดอ่านเรื่องนี้หลายรอบมากกกกกกกกกก เป็นเรื่องที่ชอบมากกกกกกกกกกกกก ชอบที่สุดในบรรดาฟิคยุนมินที่อ่านมา อีกเรื่องที่ชอบมากเหมือนกันก็คือbody เราชอบอ่านมากกกกกก ขอบคุณไรท์ที่แต่งขึ้นมานะคะ รักกกกกกกกส์
    #930
    0
  18. #908 august.lunatic (@kanityada2) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 13:29
    เราใช้ฟิคเรื่องนี้เป็นตัวดับไฟมินก้าเสมอเลยค่ะ
    ทำไมพิ่ฮอตแบบนี้คะไม่เข้าใจ จีมินเองก็ด้วย โคตรน่ารัก ฮือ ก๊ากไปหลายรอบแล้วกับความนกของเมนตัวน้อยฮือน้ามตาจะไหล สมสาร 55555555 (ไม่สะใจจริงๆ)
    แต่คือพี่ยุนกินี่บั่บ จะว่ายังไงดี น่าสงสารรึเปล่าโดนความซื่อ(ภายนอก)ของน้องมิงหลอกเอา โถถถ พิ่เอ๊ย 55555
    #908
    0
  19. #841 cinnamello -) (@beerbiere) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 02:15
    ฮืออออตลกกกกกกก จีมินลูกกกกในที่สุดก็ไม่นกนะ 555555555555555555 ตลกตั้งแต่ตอนออกมากับจองกุกละ คือแบบอะไรวะกะมาอยู่ล่างเลยนะเนี่ย 555555555555555 ทำมาเป็นว่าพี่ยุนกิตัวเล็กหน้าคุณหนู เป็นไงหล่ะเป็นไงงงงง
    #841
    0
  20. #811 'schdapt (@junkim) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 02:50
    โอ้ยยยย หลงเข้ามาอ่าน แต่ว่าตั้งใจกดนะ จิ้มๆละเลือกเรื่องได้ถูกจริตมาก กรี๊ดดดดดดดดด ฉันชอบบบบ ชอบมากกกกกก กรี๊ดดดด ความนกเบอร์ใหญ่ อยากร้องไห้แทนจีมิน แหมมม ทำมาเปงเห็นเขาตัวเล็กละคิดว่ารับ เป็นไงละคะตัวเธอ กลับลำแทบไม่ทัน 55555555 ชอบอ่ะ ชอบมากกกกกกกกกกกก
    #811
    0
  21. #800 mintspirit07 (@playmzizi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 01:42
    โอ้ยความนกสุดๆนี้~!!!! 55555555555
    #800
    0
  22. #796 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 22:07
    โอ๊ยยยย ขำไม่ไหวแล้ว 555 จีมินแบบนกได้อีก นกซ้ำนกซ้อน อยากจะจุดพลุให้เลยจริงๆ
    #796
    0
  23. #794 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 12:38
    55555555555 หยุดขำไม่ได้เลยอ่ะ นี่กว่าจะอ่านจบก็ปาไปตั้งครึ่งชั่วโมง ขำจีมินไม่ไหว นกไม่มีที่สิ้นสุด ไหนจะโลกสวยด้วยมือเราอีก กว่าจะมาเจอพี่ยุนกินี่นะ55555555
    #794
    0
  24. #793 แนนปาก้า ♡ (@panizananz) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 16:15
    ตล๊กกกกกกกกกกก จีมินนี่พญานกสินะ55555555 แต่สุกท้ายก็ไม่นกแล้วเนอะ ใครจะได้รู้ว่าหน้าแปะๆแบบยุนกิจะแซ่บขนาดนี้ ดีใจด้วยนะจีมินน่า สมใจแล้วนะ >\\\<
    #793
    0
  25. #789 JumpingRABBIT (@jincoolnet) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 22:03
    ตอนแรกอึ้งกับจองกุกมาก.........5555555555555555555555

    ขำจีมอะ ฝืนใจมากไหมลูก โถๆๆๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้ได้พี่ยุนกิมาปลอบใจแล้วนะ

    แต่กว่าจะเจอกัน สงสารแล้วสงสารอีก อะไรชีวิตจะนกขนาดนั้น ความสวยไม่ช่วยไรเลยหรือไง โอยยขำ

    ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆถึงมากที่สุดเลยค่ะไรต์ อิอิ
    #789
    0