(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 2 : 00 : AGE 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,043
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    24 ก.พ. 59

Title: Age

Cast: BTS,GOT7,OC

Pairing: yoonmin (yoongi x jimin) and a little bit of kookv

Genre: AU

Rate: PG15




Note: student park jimin and his lecturer



.



“ใครก็เคยได้พี่ยุนกิอ่ะ ก็บอกกันเป็นเสียงเดียวกันทั้งนั้น...”




“ว่าเด็ด” 



รู้สิ... ใครจะไม่รู้ สัญชาตญาณในตัวของเขามันบอกมาตั้งนานแล้ว ว่ามินยุนกินะไม่ใช่เล่นๆเลย รู้ รู้อยู่เต็มอกที่ด้านในกำลังเต้นรัวอยู่ตอนนี้นี่แหละ



พูดจบแล้วแทฮยองก็ขบใบหูของเขาเบาๆ อย่าได้คิดว่ามันเป็นเรื่องชู้สาวเชียวเพราะแทฮยองก็เป็นแบบนี้ เวลาเมาแล้วยั่วเป็นที่หนึ่งจนเขานึกสงสารจองกุกเหลือเกิน




“อะอ้าวววววววว นั่นปาร์คจีมินเพื่อนโผมครับเพื่อนโผมมมมมมมม”



อิมแจบอมหัวโจกแก๊งสันทนาการขี้เมาตะโกนทั้งที่ตัวเองอยู่บนเวทีกลางฟลอร์ มันไม่เป็นไรที่นานๆทีจะมีนักศึกษาวิศวะอย่างพวกเขาขึ้นไปสร้างสีสันบนเวทีเพราะอิมแจบอมก็ร้องเพลงเพราะใช้ได้ มือหนาเอื้อมมาคว้าแขนของจีมินที่อยู่เกือบติดขอบเวทีให้ขึ้นมายืนด้วยกันแล้วโอบไหล่ร่างบางกว่าไม่ให้ไปไหน



“ทำเหี้ยอะไรวะแจบอม”



“กระโผม...ขอนำเสมอ เอ้ย เสนอ เพื่อนโผมครับ ปาร์ค จี มิน ท็อปเซคที่ดึงมีนพวกกูอยู่ทุกเทอม แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะแม่งเทพชิบหาย ชื่อของเขาสาวๆไม่ต้องรู้หรอกครับ เพราะ มานนนน ม่าย ชอบ นม แต่ชอบ -วย”



“ไอ้เหี้ยแจบอม”



ไอ้สัดนี่เมาแล้วพูดมั่วซั่ว จีมินอ้าปากจะด่าแต่ก็ต้องสำลักเพราะไอ้แจบอมมันกรอกเหล้าเพียวๆเข้ามาในปาก จีมินทำได้แค่เงยหน้าแล้วก็ปล่อยให้คนในคลับนับ หนึ่ง สอง สาม อย่างใจเย็น จนครบยี่สิบเท่านั้นแหละ ไอ้การละเล่นแบบนี้ไม่รู้ว่าใครเป็นคนริเริ่มเพราะเปลืองเหล้าสุดๆ



ใครไม่เมาก็หมาแล้ว!!!!!!!



ไม่นับกับที่กินไปก่อนหน้านี้แถมเพิ่งเหนื่อยจากการสอบอีกนะ



“รับน้องกันแล้วก็มาเปิดฟลอร์กันเลยดีกว่า เอ้ โย่ววววว วอทซ้าบบบบบบบ”



“อะ... ไอ้เหี้ย”



ร่างโปร่งบางโงนเงนไปพิงร่างสูงกว่าของแจบอม จีมินได้ยินเสียงแจบอมขอเพลงอะไรไม่รู้ แล้วโชคร้ายกว่านั้นเลยคือเขามึน มึนมาก



“พวกกูพนันกันไว้แสนวอนว่ะว่าจะมีคนมาขอเบอร์มึงมากกว่าสามคน ช่วยหน่อยแล้วกันปาร์คจีมิน เดี๋ยวกูเลี้ยงข้าวนะ”


จีมินได้ยินก็ด่าแจบอมไปพอเป็นพิธี อยากให้เต้นก็บอกดีๆก็ได้ไม่ต้องมอมกันแบบนี้



ดวงตาสีเขียวเทาปรือลงฉ่ำด้วยน้ำตาที่รื้นเพราะแสบคอ จีมินก็เป็นแบบนี้แหละ ที่ได้ยินเพลงเมื่อไหร่ก็ต้องวาดลวดลายกับเขาเหมือนกัน



แต่คิดอีกที ก็ดีเหมือนกันที่เมา



อะไรจะได้ง่ายๆขึ้นละมั้ง



.



ยุนกิรู้ ยุนกิเห็น เห็นตั้งแต่ที่คิมแทฮยองก้มไปกระซิบอะไรกับจีมินไม่รู้แถมยังมีขบหูกันด้วย เห็นทุกช็อตที่นักศึกษาอิมแจบอมลากนักเรียนคนเก่งของเขาขึ้นไปบนเวที สมัยเรียนก็เคยเห็นเพื่อนทำกันขำๆ แต่ไม่คิดว่าในวันนี้ปาร์คจีมินจะทำให้เขารู้สึกขัดหูขัดตาได้ขนาดนี้



“นั่นนะหรอ คนโปรดมึง” นัมจุนหมุนแก้วเหล้าในมือเป็นจังหวะ ยอมรับเลยว่าเด็กนั่นก็น่าสนใจดี ใบหน้ารั้นๆดูเอาแต่ใจไม่น้อย แถมดวงตา ท่าทาง หุ่นยังยั่วซะขนาดนั้น มีผู้ชายไม่น้อยหรอกที่หยุดสายตาของตัวเองไว้ที่เด็กคนนั้น แสงไฟสะท้อนเห็นยอดอกสีอ่อนผ่านเสื้อซีทรูเนื้อบางและนั่นทำให้นัมจุน...



“อย่าแม้แต่จะคิดไอ้เหี้ย” แต่ก็โดนอาจารย์หวงลูกสิทธิ์ดักทางไว้ก่อนซะงั้น



นัมจุนหัวเราะ เห็นยุนกิเดินออกมาท่าทางหัวเสียก็พอจะรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร ช่วงหลังยุนกิชมนักเรียนคนนึงบ่อยๆก็ไม่คิดหรอกว่าจะอยู่ที่นี่จนมันมองคนผมส้มบนเวทีไม่หยุดนั่นแหละ



นัมจุนถึงรู้



ไอ้สมภารกินไก่วัด มินยุนกิ



“ถ้าคิดแล้วจะทำไมวะ มึงเองก็...”



“เลิกกันแล้ว”



มองตากันก็เหมือนรู้ใจว่าจะถามอะไร นัมจุนยักไหล่เมื่อพบว่ายุนกิถูกสาวบอกเลิก เสียดายแทนผู้หญิงคนนั้น ไม่รู้รึไงว่ายุนกิ ‘ไม่เคย’ ง้อใคร คบกับมันมาเป็นสิบปีก็รู้แหละว่าเสปคของยุนกิเป็นแบบไหน ก็ไม่อยากยุ่งนักหรอกนะ แต่อยากจะเตือนน้องคนนั้นจริงๆว่า อย่ายั่วให้มันมากนักแล้วกันเพราะเพื่อนเขาไม่ใช่คนมีความอดทนต่ำ



“แล้วไงอีก”



“ยังไงมึงก็ห้ามยุ่ง”



“แหม พี่ยุนกิ ไม่คิดนะว่ามึงจะแดกไม่เลือกแม้กระทั่งนักศึกษา” คิมซอกจินที่ฟังนัมจุนกับยุนกิคุยกันอยู่นานถึงจะปะติดปะต่อเรื่องได้ 



“ไม่เสือกนะซอกจิน”



ยุนกิมองซอกจินยักไหล่อีกคนก็รู้สึกอยากถีบหน้าหล่อๆนั่นให้จมูกเบี้ยวไปเลย ไอ้คิมซอกจิน กล้าพูดมาได้ ทำตัวเหมือนไม่เคยแดกเด็กฝึกงานในออฟฟิศ



“ไม่เสือกก็ได้ แต่กูก็อยากได้เหมือนกันนี่สิ”



ไอ้เหี้ย



ดวงตาของซอกจินแพรวพราวไปหมดเมื่อมันยกแก้วเหล้าขึ้นแล้วมองไปที่ปาร์คจีมินที่เมาแล้วเต้นไม่หยุดอยู่บนเวที ยุนกิถลึงตาเมื่อพบว่าละสายตาเพียงชั่วครูแล้วพบว่าเสื้อแจ็คเกตนั่นร่วงลงไปอยู่กับพื้นโชว์ต้นแขนขาว แขนเสื้อก็ไม่รู้จะคว้านไปถึงไหนมันถึงโชว์เรือนร่างสมส่วนนั่นมากขนาดนี้ อยากจะด่าเพื่อนสนิทแต่เขาเองก็หยุดสายตาไม่ให้จ้องมองขาเรียวกับแผ่นอกบางนั้นได้เลย



“ของกู”



“หรอ กูเพิ่งรู้”



“เสือก”



“ไม่เสือกก็ได้ แต่ระวังคนปาดหน้าเค้กแล้วกัน” พูดจบแล้วนิ้วเรียวก็ชี้ไปที่ปาร์คจีมินที่โดนผู้ชายรุมล้อมเต็มไปหมดเพราะเดินลงจากเวที คิมแทฮยองกับจอนจองกุกก็ไม่รู้ว่าหายไปไหนแล้วด้วย



“โธ่เว้ยยยยยยยยย”



มินยุนกิคนปากแข็ง อยากแดกนักศึกษาตัวเองทำให้พวกเขาจะไม่รู้ ตอนมันเรียนอยู่ก็ชอบนักไปกินอาจารย์สาวๆต่างคณะ ตอนนี้พยายามทำตัวเป็นอาจารย์คนดีศรีจรรยาบรรณ สันดานคนยังไงก็สันดาน พวกเขาเคยแคร์ที่ไหนวะ เด็กนั่นมันบรรลุนิติภาวะแล้วนะเว้ย คบกันมากี่ปี กะอีแค่ยั่วให้มันเปิดปาก ไม่ยากสำหรับเขานักหรอก


ฮิ




.




ไอ้เหี้ย ทำไปได้



เมาชิบหายเลย



จีมินเดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมเบอร์ผู้ชายในมือ ที่ที่อยู่บนทิชชู่บ้าง แผ่นรองแก้วบ้าง จำไม่ได้ด้วยซ้ำวาใครเป็นใครเพราะแสงไฟมันแยงตา โชคดีมากที่เขาไม่ได้พกมือถือขึ้นเวทีไปด้วยเลยสามารถปฏิเสธคนที่เข้ามาขอเบอร์ได้ทุกคนว่า จำไม่ได้บ้าง ลืมบ้าง เมาบ้าง



“ได้มากี่คนวะจีมิน” 



“เจ็ด”



“กูชนะ” แจบอม ยูคยอม และจินยองกวาดเงินที่กองสั่วๆอยู่บนโต๊ะมาเป็นของตัวเองท่ามกลางเสียงโห่ของคนที่เหลือ



“ไอ้เหี้ยแม่งโกงชิบหาย”



“ก็ไม่ได้บอกนี่วะว่าห้ามโกง เอาเป็นว่าเงินพวกนี้ก็จ่ายค่าเหล้าละกันน่า” อยากจะด่ามันว่าจ่ายค่าเหล้าอะไรก็ฝากเหล้าไว้ตั้งแต่ก่อนมิดเทอมนี่หว่าไอ้ห่า แต่จีมินก็ทำได้แค่ยักไหล่แล้วนั่งลงเงียบๆ



“ไอ้แทฮยองอ่ะ”



“กลับไปกับจองกุกละ ดูท่าว่าแม่งได้ฟ้าเหลือง” จินยองคว้าแก้วเหล้าที่ว่างเปล่าของจีมินไปเติมให้อย่างเอาใจ ก็วันนี้เพราะจีมินนี่หว่าถึงได้เงินมาเพียบ ไม่ได้อยากทำร้ายเพื่อนหรืออะไรหรอกนะแต่เพราะรู้ว่ามันดูแลตัวเองได้ ถึงได้กล้าทำ นี่ใครครับ ปาร์ค จีมินนะ คนอยากแดกมันเยอะชิบหายแต่ถ้ามันไม่ถูกใจก็ไม่ได้แดกหรอกจริงๆ



“มันฝากมือถือไว้อ่ะ” รับมือถือตัวเองคืนมาก็เห็นว่าเพื่อนรักส่งข้อความมาว่า กลับก่อนนะและอย่าลืมใช้ถุงยาง จังไรชิบหายแต่ก็ไม่ได้ส่งอะไรตอบไป ไม่อยากขัดจังหวะกับแฟนเด็กคนดี



“มีแฟนเด็กแม่งก็ดีงี้ เมาแล้วก็เท มึงไม่หามั่งวะจีมิน เรียกพี่จีมินอย่างนั้น พี่จีมินอย่างนี้”



“ส่งไปบอกมันดิ๊ว่าพรุ่งนี้มีเรียน โอ๊ะ แต่ตอนนี้คงไม่ทันแล้วละมั้ง”


นอกจากตีกันกับเด็กคณะอื่นพวกแม่งคิดแต่เรื่องกามๆ จีมินถอนหายใจให้กับคนที่เหมือนเป็นผักบุ้งเน่าอยู่ในกระบุงท้ายตลาดก่อนมิดเทอม ตอนนี้กลับมาซ่าแล้วเหมือนได้น้ำ


ชีวิตพวกเขามันก็แบบนี้ 



มีหลายคนเข้ามาขอเบอร์จีมินที่โต๊ะแต่เขาปฏิเสธ หลังจากแทฮยองคบแฟนเด็กฟันกระต่ายเขาก็ไม่ได้ออกไปกับใครอีกเลยเพราะรู้สึกไม่สนุกกับความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน จีมินชอบผู้ชาย ใช่ เขารู้ตัวแต่เขาก็เลือก



ใจกระหวัดนึกไปถึงคนที่เขา ‘เลือก’ แต่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเลือกเขาเหมือนกันรึเปล่า



“อาจารย์มินเอาจริงๆแล้วแม่งโคตรหล่อ เห็นใส่สูทผูกไทด์อย่างนั้น เวลามาผับแม่งฮอตชิบหาย สาวทรงโตที่ไอ้แจบอมไปเต๊าะก็อยากได้”



จีมินฟังคำนั้นแล้วถึงเหลือบตาไปมอง ‘อาจารย์’ ที่กำลังนั่งนัวเนียกับสาวที่เพื่อนอยากได้ เหมือนจะเห็นสายตาของเด็กๆ อาจารย์มินจึงปฏิเสธสาวคนนั้น ท่าทางคืนนี้แจบอมจะไม่นก



ชอบแบบนั้นหรอ?


แล้วแฟนละ? หรือว่าเลิกกันแล้ว?



“จีมินไม่เลือกซักคนวะ ผู้รอมึงเป็นสิบ ถ้าไม่ออกก็บอกเค้าไป”



หรือว่าเขาควรจะเสี่ยงละ? แต่จะให้ไปยื้อแย่งอย่างนั้นมันก็น่าเกลียดปะวะ


จีมินจ้อง จ้อง แล้วก็จ้อง แม่สาวคนนั้นสะบัดตัวออกจากโต๊ะไปแล้ว เหลือเพียงแค่อาจารย์คนดีที่จ้องพวกเขากลับมาเหมือนกัน จ้องตากันสักพักเมื่อเห็นว่าเพื่อนๆเปลี่ยนท้อปปิคในการสนทนาแล้วถึงทำใจกล้า ยกแก้วเหล้าขึ้นในมือเพื่อส่งสัญญาณ



เอาวะ ถ้าเค้าไม่เอาก็คิดซะว่าดื่มนี้ให้อาจารย์กับลูกศิษย์แล้วกัน


แต่มินยุนกิก็ท่าทางจะเป็นคนจริงใช้ได้เพราะอีกฝ่ายไม่คิดแม้แต่จะหลบตาเขาแถมยังชูแก้วเหล้าในมือขึ้นอีกต่างหาก รอยยิ้มร้ายกาจที่จีมินไม่เคยเห็นทำให้เขาตกหลุมมินยุนกิอีกครั้ง อีกครั้ง แล้วก็อีกครั้ง และจีมินคิดว่าเขาไม่ได้ตีเจตนารมณ์ของอีกฝ่ายผิด



“มึงว่ายังไงวะ จีมิน อยากได้แฟนเด็กซักคนมั้ยวะ”



จีมินไม่ได้ฟัง



“เด็กๆ...มันก็ใสๆกันทั้งนั้นแหละ” แต่เขาก็ตอบ


ละแก้วเหล้าในมือแล้วถึงหันกลับมายิ้มใส่แจบอม



“ไม่เร้าใจเท่าผู้ใหญ่หรอกว่ะ”



พูดจบก็กระดกจนหมดแก้วแล้ววางแก้วเหล้าลงแรงๆ



“กูกลับละ”



ได้ยินเสียงแซวจากเพื่อนว่าชูแก้วรับไมตรีจากผู้ชายคนไหน ท่ามกลางคนที่พยายามหยิบยื่นไมตรีใส่เขาหลายต่อหลายคน แต่ในสายตาของจีมินแล้ว เขาเห็นเพียงคนเดียวเท่านั้นละ



เหมือนในคาบเรียนอย่างวันนั้นไง J



.


จีมินไม่ได้สนใจ ใช่ ไม่ได้สนใจเลยแม้ว่าจะได้นั่งอยู่บนรถมาเซอราติที่แพงชนิดที่ว่าครอบครัวของเขาคงไม่ซื้อให้แน่ๆแม้ว่าจะเรียนได้ที่หนึ่งของรุ่นก็ตาม สติของเขากระเจิดกระเจิง ด้วยแอลกอฮอล์ ด้วยกลิ่นบุหรี่ กลิ่นของความใคร่ก็ยังไม่หอมเย้ายวนใจเท่าโจมาโลนกลิ่นเบอร์รี่ของคนที่กำลังใช้มือซ้ายร้อนผ่าวจับมือของเขาไว้แบบนี้



ไม่ดีเลย ไม่ดีกับใจเขาเลย



ยุนกิขับรถเร็วมาก รู้ตัวอีกทีแผ่นหลังของเขาก็ถูกดันให้ผิดผนังห้องสีขาวของคอนโดหรูราคาร้อยล้านในเขตกังนัมแล้ว



คงไม่ต้องบอกว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ แต่เป็นครั้งแรก...



ที่จีมินเห็นด้วยกับคำพูดของแทฮยอง



.





กลิ่นมาลโบโร่แบล็คเมนทอลปลุกยุนกิให้ตื่นหลังจากทำกิจกรรมเข้าจังหวะจนถึงตีสี่ ปรือตาขึ้นก็เห็นว่าพระอาทิตย์กำลังขึ้นแล้วจากแสงที่ลอดผ่านหน้าต่างระเบียง นักศึกษา... ไม่สิ ปาร์ค จีมิน ‘ของเขา’ ในเสื้อยืดสีดดำที่เขาใส่เมื่อคืนกำลังพ่นควันอยู่นอกระเบียง เขาพยายามจะที่จะละสายตาจากต้นขาขาวที่พ้นชายเสื้อตัวโคร่ง ทุกอย่างทำให้ยุนกิเครียด



เปล่า


เปล่าเลย เขาไม่ได้เครียดทั้งที่รู้ตัวว่าเผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับลูกศิษย์


ที่เครียดเพราะไม่เข้าใจว่าทำไมถึง ‘ปล่อย’ ปาร์ค จีมินให้รอดจากเงื้อมมือตัวเองมาได้ตั้งครึ่งเทอมต่างหาก




“อ๊ะ” บุหรี่ในมือของจีมินแทบหลุดจากมือเมื่ออ้อมแขนกว้างของใครบางคนกำลังตวัดรอบเข้าที่เอวของเขา เด็กหนุ่มหัวเราะ เอียงหัวไปอีกข้างปล่อยให้อีกฝ่ายซุกไซร้ตามชอบที่ซอกคอ



“ทำไมตื่นเร็ว” เสียงของยุนกิงัวเงีย มันแหบพร่า และจีมินพบว่านั่นคือเสียงที่เขาชอบที่สุดในชีวิต



ความชอบอาจจะง่าย แต่ความรักไม่ แต่ก็มีบางครั้งที่อยู่ๆก็รวดเร็วเหมือนจรวด



“ไม่รู้สิครับ” เขาโกหกออกไป ที่จริงเขายังไม่ได้นอนเลยด้วยซ้ำ



“ไม่เหนื่อยหรอ หื้ม” 



เด็กหนุ่มไม่ได้ตอบ อันที่จริงเขาเหนื่อยมาก แต่มันก็มีความสุข จีมินไม่ได้มีเซ็กส์กับใครพร่ำเพรื่อนอกจากคนที่เขาคิดว่า ‘ชอบ’ มากจริงๆ แต่ตอนนี้คำว่าชอบนั่นละกำลังทำให้จีมินรู้สึกลำบากใจ



มินยุนกิมีคนรักอยู่แล้วและเขารู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงเพราะอะไรซักอย่าง อาจจะเป็นแอลกอฮอล์ เสียงดนตรี แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่ความรัก จีมินไม่รู้ว่าควรวางตัวยังไงเพราะไม่เคยทำอะไรบ้าบิ่นแบบนี้เหมือนกัน



มันเป็นครั้งแรกที่เขาไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น



“คิดอะไรอยู่ครับ” 



ยุนกิคว้าบุหรี่ในมือจีมินมาดับแล้วถึงหมุนให้อีกฝ่ายหันมาหาตัวเอง สังเกตแววตาวูบไหวของจีมินก็พอจะเดาอะไรออกแม้ว่าจีมินจะไม่ได้ตอบอะไรแล้วซุกหน้ากับแผ่นอกของเขา



“เปล่าครับ”



หลังจากที่ยุนกิหลับไปแล้วด้วยความเหนื่อย จีมินก็คิดว่าจะนอนมองอีกฝ่ายอีกสักพักแล้วหลับ แต่เพราะเสียงข้อความเข้าจากโทรศัพท์มือถือของอีกฝ่ายทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะหยิบมันมาดู ก็เพื่อนที่ไหนเขาจะส่งข้อความมาหากันตอนตีสี่ตีห้าเล่า



‘ยุนกิ ตอบข้อความหน่อย’

‘ยุนกิมินอาขอโทษ เราดีกันนะ’

‘มินอาผิดไปแล้วที่ใจร้อน’

.

.

.

‘เรายังรักกันเหมือนเดิมใช่มั้ย’



จะให้คิด ให้ตีความยังไง ก็คิดได้แค่ว่าอีกฝ่ายคงมีปัญหากับคนรักถึงได้มาลงเอยกันแบบนี้ มีเสี้ยวนึงที่จีมินนึกอยากจะกดลบข้อความเหล่านั้นออกไป แต่ศีลธรรมที่ยังหลงเหลืออยู่น้อยนิดในใจทำให้เขา...ไม่ได้ทำมัน



จีมินเคยคิดว่าเขาเป็นคนใจเย็นและมีสติ


แต่เขาไม่อยากให้ทุกอย่างเริ่มแบบนี้



ความสัมพันธ์ที่เริ่มด้วยการเป็นมือที่สามไม่เคยยืนยาวและมั่นคง



นอนคิดอยู่ได้จนถึงรุ่งสางถึงได้เหลือบไปเห็นซองบุหรี่ที่คาดว่าจะเป็นของเจ้าของห้องถึงได้แอบจิ๊กมาตัวนึงแล้วออกมาพ่นควันคลายเครียดนั่นละ



จากหนึ่งตัวเป็นสองตัว เป็นสามตัว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เจ้าของห้องตื่น



“กลิ่นบุหรี่หึ่งเลยนะเรา” สายตาของคนโตกว่าเหลือบไปเห็นขี้บุหรี่ที่เกลื่อนกระจายอยู่เต็มพื้นระเบียง



“เดี๋ยวผมจะซื้อคืนครับ”



“ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย” มือหนาลูบผมสีส้มเบาๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่นึกอยากทะนุถนอมคนตรงหน้าเหลือเกิน



“นี่ จีมิน เราอายุเท่าไหร่แล้ว”



“ยี่สิบเอ็ดครับ” ที่จริงยังไม่ถึงวันเกิดเขาหรอก แต่ใครจะสนกัน



“ปีนี้พี่ก็ยี่สิบแปดแล้ว...”



ยุนกิเม้มปาก เด็กกว่าจีมินเขาก็เคยกินแต่ไม่มีครั้งไหนที่รู้สึกอยากจะสานต่อเหมือนครั้งนี้


แต่เพราะเป็นจีมินทุกอย่างมันถึงได้ง่ายดายเหลือเกิน



“อยากลองคบกับคนที่แก่กว่าบ้างมั้ยละ”



I was thinking ‘bout her, thinking bout me

Thinking bout us, what we gonna be




5




“จีมิน... ตื่น” แรงศอกเบาๆของแทฮยองทำให้จีมินต้องปรือตาขึ้นมามองหน้าคนสอนที่กำลังหรี่ตาจ้องเขาพร้อมกับเพื่อนเกือบทั้งห้อง



“หื้อ...”



“อีเหี้ย เรียนมาด้วยกันร้อยวันพันปีไม่เคยจะหลับ ไปอดนอนมาจากไหนวะ” แทฮยองหันไปยิ้มขอโทษขอโพยคนที่กำลังสอนอยู่ข้างหน้า อาจารย์มินยุนกิไม่ได้ใส่ใจแต่กลับไปสอนต่อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อนๆในห้องกระซิบกระซาบกันใหญ่ว่าทำไมเด็กท็อปเซคอย่างปาร์คจีมินถึงได้หลับได้ ไม่ป่วยก็คงนอนน้อย



“มึงก็พูดเองไม่ใช่หรอ” จีมินหรี่ตาลงด้วยความง่วง



“พูดอะไร”



“เปล่า ไม่มีอะไร”



งีบไปเมื่อกี้ก็พอแล้วที่จะทำให้เขากลับมาโฟกัสกับการเรียน จีมินชะเง้อไปมองเลคเชอร์ของแทฮยอง เห็นว่าจดไปไปนิดหน่อยก็รีบลอก เสร็จแล้วถึงเงยหน้าไปลอกสไลด์ที่เหลือซึ่งโชว์อยู่บนกระดาน



“แล้วเมื่อคืนเป็นไงบ้างวะ แต่ดูจากท่าทางแล้วมึงคงจะนกละสิ” ก็พี่ยุนกิดูไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยอ่อนด้วยซ้ำ ยังยืนสอนอยู่ฉอดๆเหมือนนอนมาเต็มอิ่ม ผิดกับเพื่อนเขาที่กำลังนอนเหมือนโดน เ-า มาทั้งคืนยังไงยังงั้น



“มึงคิดว่าไงละ” จีมินยิ้ม ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรแต่ก็อยากรู้ว่าแทฮยองจะคิดอะไรมากกว่า



“มีคนบอกว่ามึงไปกับชานยอลบริหาร แต่อีกคนก็บอกว่าวอนบินเด็กการบิน นี่กูต้องเชื่อใคร ตอบ”


จีมินหัวเราะ เมื่อคืนไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่ามีหนุ่มฮอตประจำมหาลัยอยู่ด้วย



“ไม่ทั้งคู่”



“แล้วมึงไปกับใคร”



จีมินยิ้มร้าย ไม่ได้พูดอะไรแต่ปลายปากกาในมือขวาชี้ไปที่หน้าห้อง แทฮยองเบิกตาแล้วเอามือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดปาก



“Seriously?”



คราวนี้จีมินเอื้อมมืออีกข้างลงมาปลดกระดุมเสื้อสองเม็ดบน แทฮยองชะเง้อมองลอดเข้าไปใต้สาบเสื้อเชิ้ตสีขาวของจีมิน ยุนกิไม่ได้ทำรอยที่คอเพราะรู้ว่าวันนี้มีเรียน แต่ภายใต้เสื้อนักศึกษาของจีมินเต็มไปด้วยรอยรักเต็มไปหมดเต็มสองตาของแทฮยอง จีมินไม่ได้ล้อเล่น


“แต่ไม่ได้ใช่ถุงยางที่มึงให้หรอกนะ มัน เล็ก ไป”



ยัง! ยังตอกแทฮยองต่ออีก



พูดแล้วก็หยิบถุงยางที่ได้มาส่งคืน แทฮยองกรีดร้องในใจด้วยความหมั่นไส้ เกิดเป็นปาร์คจีมินแม่งโคตรจะลัคกี้อินเกม ลัคกี้อินเลิฟ



“ได้นอนบ้างมั้ยวะ” เขาไม่ได้เมนชั่นไปถึงความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับแฟนสาว ลองจีมินยิ้มแบบนี้แล้วทุกอย่างคงจะเป็นไปได้สวย






“งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อน แล้วปาร์ค จีมินกับคิม แทฮยอง อยู่พบผมก่อนด้วย”



โอ๊ะ.........



นักศึกษาคนอื่นรีบทยอยออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วเพราะสงสัยว่าวันนี้อาจารย์รูปหล่อจะไม่สบอารมณ์ จนคนอื่นออกไปจากห้องแล้วนั่นละ จีมินกับแทฮยองถึงได้เดินลงมาจากสโลป 



“เล่นอะไรกัน” มือหนารีบติดกระดุมเสื้อของจีมินให้เข้าที่ ไม่ยักรู้เหมือนกันว่ามินยุนกิเป็นคนขี้หวง จนถึงตอนนี้ละนะ



“อุ่ย......เรื่องจริงด้วย”



เห็นอย่างนั้นแล้วแทฮยองรีบพูดออกมาว่านัดจองกุกไว้แล้วรีบหนีออกจากห้องไปอีกคน



“เรื่องจริงอะไร” น้ำเสียงของยุนกิติดจะหงุดหงิดอีกแล้ว แต่จีมินไม่นึกใจเสียหรืออะไรหรอกนะ



“แทแทถามว่าเมื่อวานผมไปกับชานยอลบริหารหรือว่าวอนบินการบิน”



“แล้ว?”



“ผมก็เลยบอกว่าเปล่า แล้วมันก็ถามว่าผมนกรึเปล่า... หมายถึง ไม่ได้ออกไปกับใครหรอ” เขาแก้ มินยุนกิคงแก่เกินไปที่จะเข้าใจคำว่านก



“ผมก็เลย บอกว่าออกไปยุนกิวิศวะ แต่มันไม่เชื่อก็เลย...”



“อย่าทำแบบนี้อีก รู้มั้ย”



“ครับๆ จะปิดให้มิดเลย นอกจากแทฮยองผมก็ไม่ได้จะบอกใครหรอก” ว่าคบกันแล้วน่ะนะ


ที่ง่วงที่นอนไม่ใช่เพราะเหนื่อยหรอก แต่เพราะกว่าจะเคลียร์กันได้ก็ถึงเวลาจีมินออกมาเรียนแล้ว ยุนกิจะไปเหนื่อยได้ยังไงก็ไม่มีสอนคาบเช้าเหมือนที่เขามีเรียนนี่นา



“เปล่า พี่ไม่ได้กลัวเรื่องนั้น” จะแคร์อะไรกับอีแค่เรื่องคบเด็ก ถ้ามันลำบากนักลาออกก็ได้



“…………………………”



“พี่หวง ไม่อยากให้ใครเห็น” ยุนกิฝากรอยของตัวเองไว้ที่จีมินหมดทุกส่วนแล้ว แสดงว่าจีมินก็ต้องเป็นของเขาสิ ถูกไม่ถูก?



“แต่นั่นแทฮยองนะครับ”



“แทฮยองก็ไม่ได้” พูดอย่างเอาแต่ใจแล้วมินยุนกิก็หันซ้ายหันขวา เห็นว่าไม่มีใครก็กระชากจีมินมาแล้วทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของที่ซอกคอ ตอนแรกว่าจะไม่ทำนะ แต่ตั้งแต่สอนมาวันนี้ถึงได้สังเกตว่านักศึกษา ‘ชาย’ มองคนของเขามากกว่าปกติ หวงเข้าใจมั้ยวะ จีมิน



“อะ... อื้อ พี่จะทำอะไร”



“ถ้าอยากอวดก็อวดตรงนี้แล้วกัน ไม่ต้องไปเปิดเสื้อโชว์ให้ใครอีก”



“จีมินเป็นของพี่ เป็นของพี่คนเดียว”






จีมินยิ้มให้กับความขี้หวงของอีกฝ่ายถึงรีบทำใจกล้าหอมแก้มคนขี้หวงแรงๆ



“เข้าใจแล้วครับ อาจารย์ของผม”




END





Talk; จบแล้วค่ะ ;______; นักเรียนจีมกับอาจารย์ยุนกิ ชอบเรื่องแนวๆ Scool luv affair มาก 

มีที่เก็บไว้อีกเยอะเลยค่ะ มีเรื่องต่อแต่ขอรีไรท์แล้วจะเอามาลงนะคะ 

คอมเม้นกับแท็กได้ที่ #luvstoryoonmin ค่าาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

2,922 ความคิดเห็น

  1. #2916 unickverse (@nickcuname) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 11:15
    แงงงงงง คุณอาจารย์มินขี้หวงๆๆๆ มันเป็นเขินนักนะ????????
    #2916
    0
  2. #2915 unickverse (@nickcuname) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 11:15
    แงงงงงง คุณอาจารย์มินขี้หวงๆๆๆ มันเป็นเขินนักนะ????????
    #2915
    0
  3. #2838 need2sleep (@need2sleep) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 01:25
    อาจารย์เด็ดจุงเบย
    #2838
    0
  4. #2717 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 23:32
    อมก ขอยาดม ชั้นจะเป็นลม เขินหนักมากกกกกกกกกก
    #2717
    0
  5. #2636 mmsays (@sunshineisty) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 09:32
    หวงจีง
    #2636
    0
  6. #2497 blue_skyky (@blue_skyky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:16
    ใจบางไปหมดแล้ววว
    #2497
    0
  7. #2479 POP2540 (@pop032540) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 23:51
    หวงอะไรเบอร์นี่คะอาจารย์
    #2479
    0
  8. วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 18:53
    พึ่งจะมาเจอเรื่องนี้อ่านแล้วเขินหนักมาก
    #2410
    0
  9. วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 23:47

    โอโหหหหห แซ่บยิ่งกว่าอะไร ยอมแน้วค่า ;///;

    #2334
    0
  10. #2306 zxcvbnmm (@croseloveyesung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:02
    อาจารย์ขี้หวงงงง
    #2306
    0
  11. #2283 MayKamon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 01:45

    โอ้ยยย จารย์มินขี้หวง ยี่แปดไม่แก่นะคะ

    #2283
    0
  12. #2280 twynse (@twynse) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 01:07
    อะหื้อออ อาจารย์ยุนคนขี้หวง แง้วว ประทับใจ จิกหมอนรัวเลยค่ะ
    #2280
    0
  13. #2266 kungngi (@kunggii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 11:48
    มันดีมากโว้ย
    #2266
    0
  14. #2265 คิมซง (@alicecynthia) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 11:37
    <p>ชอบทุกความร้อนแรงที่ผ่านตัวอักษรออกมา อาจารย์มินปล่อยให้หลุดรอดมาได้ยังไงตั้งครึ่งเทอมคะ 555</p><p>ขำความเย้าหยอกของจีมินกับแทฮยอง และการทับถมเรื่องถุงยางเล็ก โอ้โห เหนือเมฆไปอีกค่ะ ยอมแล้ว</p><p>ชอบที่อาจารย์คิดว่าถ้าเรื่องหลุดไปว่าคบกันก็ไม่เป็นไร ลาออกก็ได้ อู๊ย หล่อรวยโนสนโนแคร์มากค่ะ</p><p>ยอมทุกอย่างที่ไม่ใช่การเลิกยุ่งกับน้อง ฮือออออ หวงนักศึกษาปาร์คเยอะๆ เลยค่ะอาจารย์!!!<br></p><p><br></p>
    #2265
    0
  15. #2255 hearteu_kc (@hearteu_kc) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 14:35
    พี่คะะะะ ฮื่ออออ เขิงงงงง ยุนมินมันดียังงี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ปกติไม่ค่อยเม้นฟิคใคร แต่อันนี้ดีติงๆ ฮื่อ สาธุบุญโยเร ชิตังเม โป้ง! รวย!!
    #2255
    0
  16. #2236 Nm Pair (@namussaya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 07:43
    เขินม้วนแล้วว5555555
    #2236
    0
  17. #2219 แมว'สี'เขียว (@siripa2543) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 15:34
    พึ่งมาอ่านน อ้ากก เขิลลล พี่ยุนคนขี้หวง กรี๊ดด. ฟิคเป็นแบบตอนหรอคะ อยากให้ มีเรื่อยๆจัง555 สู้ๆนะคะไรต์
    #2219
    0
  18. #2165 'PIOGGIA' (@pioggiia) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 14:17
    หนูจีมแซ่บไม่เบาเลยลูก เขินนนนนน
    #2165
    0
  19. #2136 AH-EYEZ (@parichatpopeye) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:38
    โอ้ยยยยยย อาจารยยยยยย
    #2136
    0
  20. #2081 brunette_ (@brunette_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:36
    หุยยยยย เผชเว่อออ พิยุนกิของหนู
    #2081
    0
  21. #2080 tnctmms (@tnctmms) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 00:54
    เขินนนน
    #2080
    0
  22. #2061 queen s (@nwoum) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 10:45
    กลับมาอ่านอีกครั้งหลังจากผ่านไปนานแล้วก็ไม่ผิดหวังเลย ฮือ อ่านไปตัวบิดไปมากค่ะ  TT__TT 
    #2061
    0
  23. #2028 Fonsh (@Fonsh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 13:55
    อ่านไปเขินไป ทั้งบิดทั้งม้วนนนน เขินแรงงง
    #2028
    0
  24. #1970 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 16:31
    กรี้ดดดด เขินนนนนน ><
    #1970
    0
  25. วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 20:57
    อยากอ่านเปเซี่ยลจังเลยค่ะ TT เชื่อว่าน้องจีมยังฮอตได้อีก ฮือ
    #1952
    0