(bts) YOONMIN│LOVE STORY ♡

ตอนที่ 19 : 12 : BODY

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 198 ครั้ง
    24 มิ.ย. 59

.

Title: BODY

Cast: BTS

Pairing: yoonmin  ( yoongi x jimin ), taehyung and jungkook (freefrom)

Genre: AU, What a fluff

Rate: PG

Words: 8,507 words




BGM: LOVE Sung by Primary (feat. BUMKEY, PALOALTO)

Note: Catch me if you can, then we can call it love





1




I can call it love

And you can call it love .



I wanna hold you,





แม้จะเป็นแค่เวทีของโรงเรียนมัธยมแต่คนก็เนืองแน่นจนแออัด จีมินกับแทฮยองพยายามเบียดนักเรียนหญิงจำนวนมากไปยังหน้าเวที หวาดเสียวจะไปโดนสิ่งนั้นสิ่งนี้ของพวกหล่อนแต่ก็ไม่มีใครสนใจ อาศัยกล้ามแขนตัวเองปัดป่ายสิ่งกีดขวางด้านข้างจนในที่สุดก็พอตัวเองกับแทฮยองมาถึงจุดที่เห็นชัดๆ



“ต่อไปเป็นการแสดงของชมรมดนตรีนะครับ”



เสียงกรีดร้องดังกระหึ่มเมื่อเด็กหนุ่มห้าคนในชุดเครื่องแบบนักเรียนเดินเข้ามาบนเวที จีมินกับแทฮยองเป็นแฟนคลับของวงบังทันบอยส์ซึ่งเป็นวงดนตรีป๊อบร็อคซึ่งสมาชิกทุกคนล้วนเป็นนักเรียนชั้น ม.ปลายปีสองกับปีสาม



“สวัสดีครับ วันนี้คนเยอะเลยน้า” นักร้องเสียงหลักของวงหรือจอนจองกุกอายุสิบเจ็ดปีอายุเท่าเขากับแทฮยองนั่นละ แต่อยู่คนละห้อง แน่นอนว่าด้วยหน้าตาที่ดีสุดๆเลยทำให้ได้รับการโหวตว่าเป็นคิวท์บอยของโรงเรียน



“วันนี้พี่เพื่อนๆต่างถิ่นมากันเยอะเลย งั้นพวกเราก็ขอแนะนำตัวก่อนเลยนะครับ ผมจองกุก ร้องนำครับ” พูดแนะนำตัวแล้วก็ได้รับเสียงกลองจากโฮซอกมือกลองของวงซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของจีมินกับแทฮยองนี่ละ แต่พวกเขาไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่เพราะโฮซอกนอกจากเรียนแล้วก็เอาแต่เข้าชมรม ไม่ค่อยได้สนิทกับใครในห้องเท่าไหร่ นอกจากนี้แล้วสมาชิกอีกสามคนของวงเป็นรุ่นพี่ นัมจุน มือเบสหุ่นนายแบบ รุ่นพี่จิน มือกีต้าร์ และคนที่เป็นสาเหตุที่ทำให้จีมินมายืนอยู่ตรงนี้ พี่ยุนกิตำแหน่งคีย์บอร์ด


บังทันบอยส์ก็ไม่ได้เดบิวต์อะไรอย่างเป็นทางการหรอก เพราะต่างคนก็ไม่อยากเคร่งครัดกับสิ่งที่ตัวเองชอบมากนัก ได้ข่าวว่าพี่จิน หรือคิมซอกจินก็เอนท์ติดแพทย์ไปแล้วด้วย



จีมินหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมา ลั่นชัตเตอร์ไปที่คนตัวขาวที่สุดในวงเมื่อเสียงเพลงดังขึ้น



นี่อาจดูเหมือนบ้า



แต่ตัวเขาน่ะ... ได้แต่มองพี่ยุนกิอยู่ที่ตรงนี้เท่านั้นละ




.




“รูปสวยอีกแล้วนะ อยากรู้จริงๆว่าแม่งเป็นใคร” นัมจุนเดินมาดูหน้าจอที่โฮซอกเปิดทวิตเตอร์คาไว้ อย่างที่บอกว่านอกจากเรียนแล้วพวกเขาก็ซ้อมแต่วงเลยไม่ค่อยได้ติดตามการเคลื่อนไหวอะไรเท่าไหร่ในโรงเรียน แต่สิ่งหนึ่งที่ใครๆก็รู้จักคือ BODY เปล่าเลย เขาไม่ได้หมายถึงร่างกาย แต่หมายถึงแอคเคาท์ทวิตเตอร์และอินสตาแกรมที่ชื่อ BODY95 ซึ่งเป็นแอคเคาท์แฟนคลับที่คอยถ่ายรูปพวกเขา มันไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะศิลปินดังๆต่างก็มีแฟนไซต์คอยซัพพอร์ตกันทั้งนั้น แต่เพราะพวกเขาเป็นแค่วงดนตรีสมัครเล่นมันถึงได้เป็นที่ฮือฮา ฟังดูเหมือนธรรมดา แต่ลักษณะรูปที่ถ่ายกลับดูเป็นศิลปะมากอย่างไม่น่าเชื่อ บางรูปไม่ได้โฟกัสทั้งตัว แต่เป็นส่วนมือบ้าง แขน ผม แม้กระทั่งซอกคอ



ใครๆก็บอกว่าบอดี้น่ะ เป็นศิลปิน



“บอดี้นี่เป็นใครกันวะ โคตรอยากรู้เลย” โฮซอกเคี้ยวขนมกรอบแกรบ อันที่จริงเพราะมือของเขาเองก็เคยถูกสถาปนาว่าเป็นมือที่เลอค่าที่สุดเพราะแอคนี่ถ่ายแค่มือ ย้ำ มือที่จับไม้กล้องของเขาลง บอกตรงๆว่าภาพขาวดำนั่นดูเซ็กซี่มากจนไม่อยากเชื่อว่าเป็นมือของตัวเอง



มันไม่มีเบาะแส อย่างว่าเพราะบอดี้อาจจะเป็นใครก็ได้ แค่ใช้มือถือถ่ายรูปเท่านั้นเอง พวกเขาก็ไม่ได้ว่างขนาดที่จะมามองหาว่าใครพกล้องหรือไม่พกกล้อง



“รู้แต่ว่าแม่งชอบยุนกิอ่ะ จองกุกด้วยเอ้า” 



ข้อสันนิษฐานนี้ได้รับการยอมรับในหมู่พวกเขามานานแล้ว เพราะรูปยุนกิมักจะเป็นรูปที่ อืม...เรียกว่ายังไงดี ดูละมุนละไมตัดต่อออกมาได้ฟรุ้งฟริ้งกระดิ่งแมวที่สุด ไม่อยากจะบอกว่าโคตรจะไม่เข้ากับตัวจริง คิดแล้วก็เหลือบตาไปมองคนที่ยึดครองโซฟาอย่างอุกอาจ นอนหลับน้ำลายไหลไปแล้ว



เสียใจแทนคนชอบมันชิบหาย



“บอดี้มาแล้วอ่อพี่” จองกุกที่เดินออกมาจากห้องอาบน้ำเดินมาสุมหัวด้วยอีกคน พวกเขาห้าคนอาศัยอยู่ในคอนโดขนาดสองห้องนอนนี้ด้วยกันเพราะต้องทำเพลง จนไปไงมาไงไม่รู้สนิทกันจนวันนี้นี่ละ



“มาแล้วดูดิ่ หน้ามึงโคตรบริ๊งอ่ะจองกุก”



บอดี้น่ะ ลงทั้งภาพนิ่งแล้วก็วิดิโอ แถมตัดต่อออกมาได้เจ๋งสุดๆ ถ้ามีโอกาสได้เจอตัวจริงซักครั้งอยากจะขอจับมือแต้งกิ้วทรีไทมส์เลย



พวกเขาเริ่มจากการเป็นวงดนตรีโนเนม ส่วนหนึ่งที่ทำให้คนนอกรู้จักพวกเขาเพิ่ม ก็คือบอดี้นี่ละ เคยมีไซต์หลายไซต์เปิดขึ้นเพื่อซัพพอร์ตพวกเขาเหมือนกัน แต่ก็ไม่มีใครอยู่นาน อยู่ยืนเหมือนบอดี้เลย... 



อย่างว่า พวกเขาไม่ใช่นักร้องมืออาชีพนี่นา




2




‘1st BODY95 project ‘YOUR BODY’



สวัสดีทุกคนครับ พวกเรา BODY for BANGTAN BOYS


วันนี้จะมาขอแจ้งโปรเจคให้ทุกคนทราบกัน ทางเราตัดสินใจที่จะนำเสนอขายสินค้าดังต่อไปนี้

โดยรายได้หลังหักค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะถูกนำไปช่วยเหลือคิม ฮโยซอง ม.ปลายปีสองห้องบีครับ :-D 

ซึ่งลิขสิทธิ์ในรูปทั้งหมดได้รับอนุญาตจากสมาชิกบังทันแล้วว่าให้อนุญาตไปใช้ได้



รายละเอียดมีดังต่อไปนี้....





แม่งเอาจริงหว่ะ




นัมจุนมองโปสการ์ดในมือที่เป็นรูปของตัวเอง เมื่อสองเดือนที่แล้วก็พอจะได้ยินข่าวว่ารุ่นน้องคนหนึ่งประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักเพราะคุณพ่อประสบอุบัติเหตุต้องใช้เงินจำนวนมากในการรักษา มันเป็นเรื่องที่โด่งดังเพราะคนทำผิดไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลยและเป็นคนใหญ่คนโต คนทั้งโรงเรียนเดือดพล่านเป็นไฟและในตอนนั้นอยู่ๆแอคเคาท์ชื่อดังที่คนติดตามอยู่หลักหมื่นส่งข้อความลับมาหาเขาในฐานะหัวหน้าวง อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นและขออนุญาตให้รูปของพวกเขาเพื่อทำสินค้าหารายได้



แล้วมันก็ขายดีกว่าที่คิด ไม่สิ ขายดีโคตรๆเลยละ



พวกเขาน่ะ... ไม่มีปัญหาอะไรหรอก ออกจะดีใจด้วยซ้ำที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของความช่วยเหลือ


พวกเขาไม่ใช่มืออาชีพ ไม่ติดสัญญากับอะไรทั้งนั้นด้วย



และตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังนั่งสุมหัวกันกินพิซซ่าถาดใหญ่ซึ่งอยู่ๆก็มาส่ง พนักงานส่งพิซซ่าบอกว่าบอดี้น่ะ สั่งมาเลี้ยงพวกเขาเป็นการขอบคุณแถมยังส่งสินค้าที่ว่ามาให้คนละชุด มันเป็นเซ็ทโปสการ์ดและสติ๊กเกอร์ซึ่งราคาไม่แพงเลย แน่นอนว่าพวกเขาทั้งรู้สึกดีใจแล้วก็ภูมิใจด้วย



เพิ่งเปิดเช็คเมื่อเช้าว่าสินค้าของพวกเขาสามารถช่วยบรรเทาความเสียหายที่เกิดขึ้น น้องคนนั้นก็ออกมาพูดขอบคุณซะยกใหญ่ เรื่องนี้เป็นที่โด่งดังในโซเชี่ยลและมีกระแสในแง่ดีมากๆทำให้จำนวนแฟนคลับของพวกเขาเพิ่มมากขึ้นไปอีก



“บอดี้โคตรเจ๋งเลยหว่ะ”



“ถ่ายกูหล่อสุดๆเลย นี่มีรูปไปตั้งโปรไฟล์ใหม่อีกละ” ซอกจินที่นั่งงาบพิซซ่าไปคนเดียวครึ่งถาดนั่งไถหน้าจอตัวเองไปด้วย



“แต่ถ่ายกูสวยไปหน่อยนะ บอดี้คงไม่ได้คิดว่ากูเป็นตุ๊ดใช่มั้ยวะ” ยุนกิพึมพำเสียงเครียด ภาพสาวน้อยหน้าหวานมุ้งมิ้งนี่มันใครรรรรรรรรร ยุนกิคนแมนหายไปไหน



ว่าแล้วก็ทวิตบอกความในใจซะหน่อย



@yoongi93 : ถ่ายรูปผมแมนๆหน่อยสิครับ TT (แนบรูป)



.




“พี่ยุนกิทวิตถึงมึงอ่ะ” ตอนนี้จีมินกับแทฮยองนอนหมดแรงอยู่ในห้องคอนโด อาทิตย์ที่ผ่านมาพวกเขาหมดเรี่ยวแรงไปกับการแพคและส่งของ แถมเมื่อเช้ายังต้องตื่นมาโอนเงินไปให้ฮโยซองอีก แปะรายรับรายจ่ายเพื่อความโปร่งใส ในห้องน่ะ เต็มไปด้วยเศษกระดาษและสก็อตเทป เหนื่อยแต่มีความสุขโคตรๆ



บอกตรงๆตอนนั้นก็ไม่ได้คิดว่าจะเหนื่อยขนาดนี้นี่



พวกเขาแค่อยากช่วยเหลือ ไม่คิดว่าจะขายได้เยอะขนาดนี้ด้วย ทั้งคนในและคนนอกรวมกันก็เป็นพันๆชุดเลย



มันขายดีจนกำไรที่เหลือพวกเขาเองก็ทำได้แค่สั่งพิซซ่าไปส่งที่หอของบังทัน แน่นอนว่าพวกเขารู้ว่ามันอยู่ที่ไหน



“กูเห็นละ ถ่ายสวยๆแบบนี้ก็ดีจะได้ไม่มีใครมาชอบไง” นี่ละด้านมืดของจีมิน จริงๆมินยุนกิน่ะ หล่อแบบหวานๆ เป็นสไตล์ที่สาวชอบเลยแต่ตอนแรกๆไม่รู้ทำไมเขาถึงแต่งรูปออกมาได้ดอกไม้บานขนาดนั้น รู้ตัวอีกทีก็หยุดไม่ได้แล้ว



“ถ้าเค้ารู้มึงโดนฆ่าแน่” แทฮยองหัวเราะ



“จะรู้ได้ไงเล่าาา”



พวกเขาทั้งคู่ตัดสินใจปิดเรื่องการทำแอคเคาท์ไว้เป็นความลับเพราะไม่อยากเสี่ยงกับกระแสในด้านลบ จีมินและแทฮยองเองก็เป็นแค่เด็กธรรมดาๆที่มาสนิทกันได้ก็เพราะว่าชอบการถ่ายรูปและเสียงดนตรีของบังทัน จนตัดสินใจทำอะไรบ้าๆแบบนี้ด้วยกันสักครั้งก่อนจะเรียนจบ



“แม่งป่านนี้กินพิซซ่าจนอ้วนไปและ อ้วนให้ไม่มีคนชอบเลยนะ ฮ่าๆ” 


“ใครจะอ้วนก็ได้นะ แต่จองกุกของกูอย่าอ้วนเลย”



ก็เป็นแค่คนธรรมดา ที่ชอบแล้วก็หวงไอดอลของตัวเอง



แบบนี้น่ะ เรียกว่ารักได้รึเปล่านะ



.



กระแสของบอดี้ค่อยๆเงียบลงไปเมื่อไม่มีงานแสดงดนตรีของบังทัน มันเป็นช่วงใกล้สอบ แต่มันไม่ได้ลำบากสำหรับพวกเขานักเพราะทั้งคู่ก็ค่อนข้างตั้งใจเรียนพอสมควร



@BODY95 : ตั้งใจสอบนะทุกคน :-D


กดทวีตให้กำลังใจกันซักหน่อย ครู่เดียวเสียงเตือนก็ดังขึ้น


mention from @rapmonsternj : @BODY95 ไม่สอบหรอเราาาาา



แทฮยองยิ้ม ตั้งแต่ที่คุยกัยคราวนู้นนัมจุนก็รู้ว่าพวกเขาน่ะคือรุ่นน้อง แต่ในบรรดาพันกว่าคนที่ติดตาม ยังไงก็เดาไม่ถูกหรอก



mention to @rapmonsternj สอบสิครับ พี่นัมจุนก็สู้ๆน้า ;-D



mention from @eatjin91 : @BODY95 ตั้งใจอ่านหนังสือละหนูๆ



mention to @eatjin91 พี่ก็เหมือนกันนะครับ อย่ากินขนมเยอะน้า เดี๋ยวง่วง



mention from @JHOPE_twt : @BODY95 @eatjin ไม่ทันแล้ว พี่จินกำลังกินอยู่เลยยยยยยยย



“บังทันโคตรตลกอ่ะ นี่ถ้าโฮซอกรู้ว่าแม่งเราเป็นเพื่อนห้องเดียวกันจะทำไงวะ” จีมินอ่านเมนชั่นที่ไหลๆเลื่อนไปก็ตลก อย่างว่าเพราะชั้นหนึ่งมีสิบห้อง โอกาสที่จะได้อยู่ห้องเดียวกันก็ยากจริงๆแต่ก็เป็นไปแล้ว



“มันเคยสนใจใครที่ได้ อ่า... น้องจองกุกจะทำอะไรอยู่นะ” แทฮยองตอบ



ตึ๊ง


“โอ๊ะ ตายยากนี่หว่า”



mention from @JK97JK : มาทันมั้ยยยย อยากบอกว่าเรียนไม่รู้เรื่องเลยมาติวหน่อย



แน๊ จองกุกคิดจะเป็นโคนันรึไงนะ



mention to @JK97JK จองกุกนั่นละต้องติว เรียนเก่งกว่าอีก



จอนจองกุกน่ะ ธรรมดาที่ไหน ท็อปสิบของชั้นนะ



mention from @JK97JK: งั้นมาให้ติวหน่อย



แทฮยองหัวเราะ หากเขาเป็นหญิงสาวป่านนี้ก็คงจะรีบไปตามนัด แต่อย่างว่า ในเมื่อตัวจริงๆของเขาเองก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาอกสามศอก ปล่อยให้มันเป็นแค่ความทรงจำดีๆไปน่าจะดีกว่า



mention to @JK97JK ได้ไงเล่าาา นี่มันความลับทางราชการ ;-)



“แหม ได้ทีอ่อยใหญ่เลยนะ แทแท” จีมินตะโกนแซวจากอีกฟาก



“รู้สึกเหมือนมีกำลังใจเรียนต่อไปอีกสิบปีอ่ะ”



ช่วยไม่ได้นะจีมิน ก็คนของนายป่านนี้ก็เอาแต่นอนนี่นา



“พี่ยุนกิหายตัวสาบสูญไปแล้ว...”





3




หลังจากสอบครั้งนั้นบังทันก็มีคอนเสิร์ตอีกสองสามคอนเสิร์ตซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาไม่เคยพลาด ตามคลับบ้าง งานดนตรีบ้างก็สู้ แต่ด้วยกระแสที่แรงมากๆทำให้ต้องลงทุนปลอมตัวไปหลายครั้งเหมือนกัน



“พี่คะ... นี่บอดี้รึเปล่าอ่ะ” จีมินสะดุ้งเฮือกเมื่อเด็กสาวคนนึงสะกิดที่เขากับแทฮยอง พูดกันตามตรงเลยนะคือโคตรจะแม่น ริมฝีปากที่คาดด้วยแมสสีดำยิ้มค้าง รู้สึกใจเต้นตุบตับ



“หูย ถ้าถ่ายได้อย่างพี่เค้าก็ดีดิ่ พวกเราไม่ใช่หรอกครับ” แทฮยองที่ไหวพริบดีกว่าชิงตอบไปก่อน หลังจากวันนั้นพวกเขาต้องทั้งปลอมตัว ใส่แว่นกันแดด แม้กระทั่งใช้สเปรย์เปลี่ยนสีผมก็ทำมาแล้ว



แม้ว่าภายในโซเชี่ยลเน็ตเวิร์กจะสนิทกันมากแค่ไหน แต่ถ้าพูดกันแล้วพวกเขาไม่เคยเจอตัวจริงแบบจังๆเลยซักครั้ง ไม่นับพวกเดินสวนกันในโรงเรียนงี้นะ เพราะบังทันก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรเท่าไหร่อยู่แล้ว



ถึงใครๆจะอยากรู้ว่าบอดี้เป็นใคร แต่พวกเขาก็ไม่มีวันที่จะเปิดเผยตัวหรอกนะ



หลังจากอัพรูปคอนเสิร์ตวันนี้แล้วจีมินก็ทำการบ้าน แทฮยองที่ทำเสร็จนานแล้วก็กำลังนอนดูหนังรักน้ำเน่าที่เอามารีรันชายในช่องทีวี



โฆษณาตัดไปเป็นเพลงรักที่กำลังที่กำลังดังอยู่ในช่วงนี้ซึ่งเป็นเพลงโปรดของจีมิน โยกหัวเบาๆแล้วก็เปิดโปรแกรมตัดต่อแทนการทำการบ้าน จีมินเพิ่งถอยกล้องโกโปรมาใหม่เมื่อไม่นานมานี้เลยเอาไปลองของ คลิปที่ถ่ายมาได้ก็ภาพสวยใช้ได้อยู่



จีมินครอปเอาเสียงออกเพราะมันปนเปไปด้วยเสียงกรี๊ด เสียงคนเอะอะโวยวาย ตัดต่อเอาเพลงรักที่เพิ่งได้ยินไปเมื่อครู่ได้นิดหน่อยก็อัพลงทวิตเตอร์



I can call it love my bebe

this feeling caught me by surprise

you can call it love

please don’t be hesitate

don’t go away, please stay by my side


.



มินยุนกิเปิดโปรแกรมนกสีฟ้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเตือนว่า ‘ใครคนนั้น’ เพิ่งอัพโหลดทวีตใหม่ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่เริ่มรู้สึกพิเศษๆกับคนแปลกหน้าที่เอาแต่ถ่ายรูปเขา แถมคราวนี้มันมาเป็นคลิปเขากำลังเล่นคีย์บอร์ดอย่างมันส์ ซูมชัดแต่งสีสวยจัดๆ แต่เสียงที่เล่นอยู่กลับเป็นเพลงคุ้นหูที่ได้ยินบ่อยๆ



ให้เรียกมันว่าความรักงั้นหรอ



“บอดี้ลำเอียงนี่ ถ่ายแต่พี่ยุนกิอ่ะ” เด็กจองกุกโวยวายใหญ่โต



“เข้าใจไว้นะจองกุกว่าพวกเรามันเป็นตัวประกอบ แต่เอ๊ะ รูปนายก็เยอะนี่ แสดงว่าอาจจะมีคลิปนายก็ได้นะ” โฮซอกหรี่ตามองคลิปที่ถูกรีทวิตไปแล้วอย่างรวดเร็วจำนวนพันกว่าๆ 



หึ



ยุนกิกดสัญลักษณ์หัวใจ



อยากรู้จริงๆนะ ว่าคนที่กำลังนึกถึงเขาด้วยเพลงรักแบบนี้จะเป็นคนยังไง




ด้วยความไม่ลำเอียง คลิปวิดิโอของสมาชิกคนต่อๆมาก็ออกมาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่มีใครสักคนที่ได้เพลงรักหวานจับใจเหมือนคลิปของยุนกิ อ่า นี่จีมินไม่ได้ไบแอสนะ พูดจริงๆ...



.



@แฟนคลับ1 : วันนั้นฉันไปงานบังทันที่คลับ XXX เจอโอปป้าสองคนกำลังถ่ายรูปอยู่เลยเข้าไปทักว่าใช่บอดี้รึเปล่า อ่า พวกเขาคาดผ้าปิดปากกันหมดเลย แต่ดูแล้วก็หน้าตาดีอยู่นะ แต่เค้าบอกว่าเค้าไม่ใช่ละ #WhoAreYouBODY



@แฟนคลับ2 : จริงหรอ ฉันเองก็อยากเจอบอดี้บ้างจัง ขอบคุณนะที่ถ่ายรูปดีๆออกมา ฉันไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกับพวกเขาก็เลยไม่ค่อยได้เจอบังทันเลย #WhoAreYouBODY



@แฟนคลับ3 : อยากรู้จริงๆว่าบอดี้เป็นใคร #WhoAreYouBODY


@แฟนคลับ4 : นั่นสิ อยากรู้เหมือนกัน ถ้าเป็นโอปป้าก็ดีน่ะสิ แต่มันจะไม่แปลกไปหน่อยหรอที่ตามถ่ายรูปผู้ชายด้วยกันเอง #WhoAreYouBODY




ชิบหาย



จีมินและแทฮยองไม่รู้ว่ามันเกิดการติดแท็กบ้าๆแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไง แต่สัญญาณเตือนในตัวก็พอจะรู้อยู่ว่าแย่ แย่แล้ว



“เอาไงดีวะ” 



อย่างที่บอกว่าพวกเขาไม่เคยพร้อมและ ไม่มีวันพร้อมที่จะเปิดเผยตัวเองต่อสาธารณะ


พวกเขาเป็นแค่เด็กอายุ 17 ที่ไม่รู้ว่าในอนาคตจะต้องทำอะไร อย่างที่บอกว่าทุกอย่างมันเริ่มขึ้นที่ความบ้าๆบอๆ แน่นอนว่าพวกเขาไม่อยากให้มันมีกระแสอะไรมากด้วย



@แฟนคลับ5 : ฉันว่าพวกเราไม่ควรไปยุ่งกับพวกเขานะ ถ้าพวกเขาปิดบังไว้ก็แสดงว่าไม่อยากให้ใครรู้เรื่องส่วนตัว #WhoAreYouBODY



ทำไมคนทั้งโลกไม่คิดแบบน้องนะ.... เขาคิดในใจ



@แฟนคลับ6 : ก็แค่อยากรู้นี่ อา แต่ฉันก็คงรู้สึกแปลกจริงๆแหละถ้าพวกเขาเป็นผู้ชาย




ทั้งวันนั้นมันใหญ่โตมากสำหรับหนูติดจั่นในห้องแคบๆอย่างจีมินและแทฮยอง มีคนเมนชั่นมาหาพวกเขาเต็มไปหมดและเรียกร้องให้เปิดเผยตัว บ้างก็มาแบบดีๆ บ้างก็มาแบบข่มขู่ เกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้



ปวดหัวกันอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อทวิตไปเลยว่า....REST ทวีตเบาๆให้คนทั้งแท็กรับรู้ซะหน่อย



‘ขอโทษ’



นั่นเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับพวกเขานะ



.



“นี่มันบ้าอะไรวะ” นัมจุนสบถอย่างหัวเสียเหมือนเห็นข้อความต่างๆผ่านโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ก อยู่ๆบอดี้ก็ออกมาขอโทษทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด แถมยังขึ้นว่า REST อีก



“ผมไปอ่านมาแล้วว่ามีคนโจมตีพวกเขา ก็เลย... เป็นแบบนี้แหละ” จองกุกซึมไปเลยเมื่อรู้ข่าว จะอย่างไรเขาเองก็มีความทรงจำดีๆกับบอดี้ และหนึ่งในนั้นก็ชอบเขาด้วย



คนที่ตัดสินใจไวที่สุดกลับกลายเป็นยุนกิที่สีหน้าบึ้งตึง



‘ผมไม่รู้ว่าเรื่องบ้าๆนี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกคุณต้องทำแบบนี้’



“เฮ้ย พี่ยุนกิเป็นไรวะ”



“กูยอมให้เป็นแบบนี้ไม่ได้”



‘สำหรับผม รู้สึกขอบคุณมาตลอดที่พวกคุณรักแล้วก็ติดตามพวกเรา และผมก็ไม่เคยแคร์ว่าพวกคุณแม่งจะเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ เกย์ หรือว่าเลสเบี้ยน แต่ทำไมพวกคุณถึงกำลังเอาข้อจำกัดเหล่านั้นมาโจมตีคนที่รักพวกผมเหมือนคุณกัน’



‘ขอโทษนะ บอดี้ อย่าร้องไห้ละ’ -ส่วนข้อความนี้ เขาส่งข้อความลับไปหาอีกฝ่าย



ใจเย็นลงหน่อยก็เลิกพิมพ์ข้อความด้วยอารมณ์ แต่ข้อความเหล่านั้นได้ถูกรีไปเป็นพันๆครั้งแล้ว



“พี่ยุนกิแม่งเท่ชิบหาย” จองกุกชูนิ้วโป้ง แล้วสมาชิกที่เหลือถึงได้ทยอยทวิตข้อความตามมา



.




“จีมิน... จะทำยังไงดีวะ บังทันแม่งทวิตใหญ่เลยอ่ะ” แทฮยองพูดอย่างกังวล อันที่จริงพวกเขาไม่ได้เป็นอะไรเลย แต่แค่อยากรอให้เรื่องมันเงียบไปก่อนเท่านั้น พวกเขาไม่ได้ร้องไห้ แต่ตอนนี้บังทันออกมาปกป้องพวกเขาแบบนี้มันจะดีหรอ 



“พี่ยุนกิแม่งดีกับใจเหลือเกินว่ะ แทฮยอง” จีมินรู้สึกได้ถึงน้ำที่ซึมอยู่ที่หางตา แต่ไม่ใช่เพราะการโจมตีกากๆหรอก แต่เป็นเพราะข้อความของใครบางคนที่บอกว่า อย่าร้อง ต่างหาก



นี่น่ะ... มันเรียกว่ารักจริงๆใช่มั้ย






4




ใครๆก็บอกว่าบ้า แต่แบบ บ้าก็บ้าแหละ




คืนนั้นจีมินและแทฮยองตัดสินใจลบสถานะ REST ออกไปเพื่อตัดดราม่า ส่งข้อความลับไปหาบังทันทุกคนว่าไม่ต้องกังวล พวกเขาไม่ได้เป็นอะไร และ... ตัดสินใจลงรูปตัวเอง



จะกลบอะไรบ้าๆก็ต้องให้บ้ากว่า



เปล่า ไม่ได้ลงรูปหน้าอะไรหรอก แต่เมื่อคอนเซ็ปการถ่ายรูปของพวกเขามันคือร่างกาย ก็เลยตัดสินใจแบบนั้น


รูปสะบั้นเอวมีรอยสักประหลาดของคนกำลังถอดเสื้อและหัวไหล่เปลือยเปล่าถึงได้กำลังเป็นที่กล่าวขานกันอยู่ในตอนนี้



Catch me if you can .




นึกสนุกอะไรไม่รู้ของแทฮยอง ไหนๆก็มีคนอยากรู้จักพวกเขาเยอะขนาดนี้ก็เปิดมันแบบนี้ซะเลย ตอนแรกก็ว่าจะถ่ายพวกมือ แต่มันก็คงมีคนตามสืบจนได้เลยตัดสินใจโชว์สัดส่วนใต้ร่มผ้าแทน ตัดต่อให้เป็นสีเทาเพิ่มความยาก



อยากท้าทายอำนาจมืด...



หลายคนคงสงสัยว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ทั้งที่ไม่อยากเปิดเผยตัว แต่บางอย่างยิ่งปกปิดไปก็ยิ่งเป็นกระแส ถ้ายอมเปิดนิดๆหน่อยอาจจะทำให้กระแสสังคมเบาลงไปเมื่อผ่านระเวลาช่วงหนึ่ง



เพราะพวกเขาไม่ได้อ้วน ออกจะหุ่นค่อนข้างดีเลยกล้าด้วย จีมินเลือกโชว์ส่วนเอวคอด เขามีรอยสักรูปดาวส่วนแทฮยองอวดหัวไหล่ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาค่อนข้างภูมิใจ ผิวของพวกเขาไม่ได้ขาวจัดจึงทำให้โทนสีภาพออกมาเทาเข้มดูยาก อย่างน้อยก็พอให้รู้ว่าพวกเขาเป็นผู้ชายจะได้เลิกคิดอะไรบ้าๆกันอีก จะอันฟอลก็ตามใจเลย



มันก็คงเหมือนตอนที่เขาชอบลงรูปมือ หลังคอ ต้นแขนอะไรแบบนี้ละมั้ง เข้าใจแล้วละว่าความรู้สึกมันเป็นยังไง...



จะเล่นด้วยหน่อยก็แล้วกันนะ


.


.


.



“พรูดดดดดดดดด” 



“เป็นไรวะพี่โฮซอก” น้องๆถามเมื่อจู่ๆคนที่กำลังนั่งเล่นคอมอยู่ก็สำลักน้ำออกมา โฮซอกไม่ได้ตอบแต่กวักมือเรียกอีกสี่ชีวิตที่เหลือ



“เหี้ย”



นี่มันพีค



พวกเขาเองก็พอจะรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายคงจะเป็นผู้ชาย แต่ไม่คิดว่าจะเป็นผู้ชายที่มีความอีโรติกอยู่ในตัวเองขนาดนี้ อีกฝ่ายคงกำลังทำตามคอนเซ็ปของการถ่ายรูป สองรูปแสดงว่ามีอยู่สองคน...



“เซ็กซี่หว่ะ” จองกุกมองรูปหัวไหล่เปลือยเปล่าที่ประด้วยผมสีบลอนด์ อีกฝ่ายจะต้องฉีดสเปรย์แน่ๆเขามั่นใจ



“มองแล้วใจกระตุกเลย” ซอกจินพูด กล้า... กล้ามากพอๆกับที่พวกเขาจะไม่มีวันรู้เลยว่าบอดี้เป็นใคร



ก็ใครมันจะไปกล้าขอเปิดเสื้อดูเล่า!!!!! แถมเป็นผู้ชายเหมือนกันด้วยนะ



ยุนกิมองรูปเอวคอดด้วยหัวใจเต้นถี่ สัญชาตญาณในตัวมันบอก ว่าคนๆนี้นั่นละ คือคนๆนั้น



มันเป็นรูปร่างของเอวคอดที่โชว์ให้เห็นขอบบ็อกเซอร์ยี่ห้อคาลวิน ไคลน์ สาบานว่าเขาไม่เคยนึกพิสวาสไอ้พวกนายแบบชั้นใจอะไรแบบนี้หรอก แต่ภาพนี้มันเป็นอะไรที่เซ็กส์แอพพีลโคตรจะสูง


ไหนจะรอยสักรูปดาวนั่นอีก



อยากรู้


อยากรู้ไม่ไหวแล้ว


อุณหภูมิในกายของเขาร้อนจัด หน้ามืดคล้ายจะวิงเวียน






“เหี้ย พี่ยุนกิเลือดกำเดาไหล!!!!!!!!!!!”




.




วันจันทร์โคตรไม่อยากให้มาถึง แต่พวกเขาก็ต้องมาโรงเรียน ตั้งแต่หน้าประตูแล้วที่สาวๆต่างมายืนจดๆจ้องๆพวกผู้ชายอย่างที่ไม่เคยเป็น โชคดีที่จีมินกับแทฮยองเลือกใส่เครื่องแบบที่ใหญ่กว่าตัว แถมไหล่ก็กว้างทั้งคู่เลยรอดจากการเป็นจุดสังเกต พวกผู้ชายร่างบางก็ซวยไปนะ...



ตอนเดินมาโรงเรียนก็สวนกับแก๊งบังทันที่โต๊ะม้าหินด้วย ปกติพวกเขาออกจะชิลๆ แต่วันนี้พูดตรงๆเลยว่าโคตรเกร็ง



หายใจเข้า... หายใจออกเหมือนคนทำผิดมา แต่เพราะบังทันเอาแต่กำลังคุยกันหน้าเครียดเชียวเลยไม่มีใครรู้ตัวหรอก แอบได้ยินว่าก็เรื่องตามหาตัวพวกเขาเนี่ยละ ไอ้แทฮยองนี่ก็แย่ พอขึ้นมาห้องเรียนก็รีบกระทำการอย่างอุกอาจ



BODY95 tweet : catch me? not that easy .



ถ้าโดนจับได้ขึ้นมาจริงๆ ก็คิดไว้แล้วว่าแทฮยองจะต้องเป็นคนสังเวย จีมินยืนยัน!




มันเป็นการไล่ล่าอาทิตย์กว่าๆนี่ไม่มีเบาะแสอะไรเลย คนทั้งโรงเรียนก็บ้าจี้ตามหาไปด้วยจนทำเอาจีมินกับแทฮยองต้องเล่นละครตบตาคนอื่นๆว่าอยากรู้เหมือนกัน จีมินต้องลงรองพื้นเพื่อกลบรอยสักเผื่อจะมีใครเกิดบ้าให้เขาถอดเสื้อจริง ส่วนโฮซอกเองก็เริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับคนในห้องมากขึ้นเพราะเรื่องนี้



“แต่ดูแล้วในห้องเราก็ไม่มีใครที่ดูหุ่นแบบนั้นเลยนะ ต้องเป็นเด็กห้องอื่นแน่เลย” นายองหัวหน้าห้องถึงกับเปิดอภิปรายในคาบโฮมรูมที่อาจารย์ประจำชั้นไม่อยู่เพราะว่าไปสัมมนา



“นั่นสิ ผู้ชายห้องเราน่ะ มีแต่บึกๆ ตัดโฮซอกไปคนก็ยังไม่รู้อยู่ดี” อิมแจยองว่าบ้าง กวาดสายตาไปรอบๆ



โรงเรียนเริ่มจะครึกครื้นอย่างที่ไม่เคยเป็นก็เหตุนี้ อาจเพราะยังไม่ถึงช่วงสอบ สภานักเรียนก็เลยเล่นด้วยด้วยการมีรางวัลนำจับ รู้สึกเหมือนเป็นนักโทษหนีคุกยังไงไม่รู้



“แทฮยองก็ได้อยู่นะ เห็นดูหนาๆก็เพราะว่าเสื้อรึเปล่า”



คนถูกเรียกสะดุ้งเฮือก “ฉะ... ฉันเนี่ยนะหรอ”



นายองพยักหน้า “นายลองถอดเสื้อได้มั้ยอ่ะ”



“จะบ้าหรอ ให้ฉันถอดแบบนี้มันจะเกินไปแล้วนะ ไม่เอาด้วยหรอก”



คนถามหรี่ตา “ทำไม นายดูมีพิรุธนะ”



เฮือก!!!!



“ก็ฉันมีพุงอ่ะ ให้ถอดโชว์ก็อายน่ะสิ ยัยบ้า” โวยวายกลบเกลื่อนแล้วก็ล้มตัวลงนอนฟุบไปเป็นการตัดบทสนทนา จีมินมองด้วยสายตาหวาดๆเมื่อสายตาของนายองปรายมาทางเขา



“ถ้าฉันหุ่นดีแบบนั้นก็คงกล้าจะโชว์หรอกนะ แต่ไม่ไหวหรอก อายอ่ะ”



นายองยักไหล่ มองสองเพื่อนซี้ตัวเอื่อยเฉื่อยของห้องฟุ่บลงไปนอนกับโต๊ะก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก หวังเพียงว่าจะไม่มีใครจับได้... ละนะ





เมื่อไหร่เกมบ้าๆนี่จะจบลงซักที ประกาศลงไปแล้วว่าให้ตายยังไงพวกเขาก็ไม่เปิดเผยตัวหรอกนะ ไม่มีทาง เราจะไม่ยอมแพ้



กลับมาจากโรงเรียนแต่ละวันด้วยความยากลำบาก ดีนะที่ช่วงนี้บังทันไม่มีงานอะไรไม่งั้นลำบากแน่



“นี่ บังทันจะจัดคอนเสิร์ตที่หอประชุมอ่ะ”



ไม่น่าทักเลย... พูดแล้วก็มาเลย



“คอนเสิร์ตอะไรน่ะ”



“เห็นว่าเป็นการโคกันกับสภานักเรียนอ่ะ นี่ต้องแอบพูดๆกันนะเพราะถ้าบอดี้รู้ก็ไม่ยอมถ่ายรูปอ่ะสิ เค้าว่าจะช่วยกันมองหาคนที่ถ่ายรูปอ่ะ”



จีมินที่นอนอยู่บนต้นไม้ถึงกับถอนหายใจ... แต่เขาก็รู้แล้วนี่



พูดตามตรงว่ายิ่งเผลอเล่นเกมบ้าๆนี่ก็ยิ่งรู้สึกลุ้นไปพอๆกับที่ประสาทจะกิน แทฮยองนี่ยิ่งแล้วใหญ่ไปเข้าร่วมชมรม Hunter กับเค้าด้วยแถมมีหน้ามาเล่าให้ฟังอีกว่าแม่งวางแผนอย่างนู้นอย่างนี้



‘เค้าตรวจร่างกายตอนสมัครด้วยไม่ใช่หรอ มึงถอดเสื้อโชว์ได้ไงวะ’ เขาถามมัน



‘ก็ไม่เห็นยาก กูก็เอาแผลปลอมแปะกับไหล่อ่ะ เลยไม่มีใครสงสัย’



คุณพระคุณเจ้า ต้องลงทุนกันถึงขนาดนี้เลยหรอเนี่ย...



นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้พวกเขาหนีรอดมาได้ถึงสองเดือน แต่งานคอนเสิร์ตที่ว่านี่น่าจะหินอยู่ จะถ่ายรูปยังไงไม่ให้มันเห็นเล่า นี่เค้าต้องโหนสลิงถ่ายเลยรึเปล่านะ



อันที่จริงจีมินไม่จำเป็นจะเล่นอะไรเด็กๆแบบนี้ก็ได้



แต่บอกตรงๆว่าการถูกล่า... เริ่มทำให้เขาสนุกขึ้นอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ




.


.


.



“สองคนนั้นแม่งอยู่โรงเรียนเราจริงปะวะ”



ซอกจินสบถหลังจากคว้าน้ำเหลวมาเป็นเดือนๆ พูดตามตรงคือเขาไม่ได้มีใครที่คิดไว้เลย เพราะส่วนใหญ่พวกผู้ชายก็ไม่ได้แสดงตัวชัดเจนอะไรอยู่แล้ว เล่นกีฬาเตะบอลไม่ก็ไม่สนใจกิจกรรม บอกตรงๆว่ารู้สึกเหมือนโดนหยาม


หยาม หยามมาก



Catch me if you can กำลังดูถูกว่าที่คุณหมออย่างเขาอยู่สินะ



“มันต้องมีดิ่ คอนเสิร์ตงี้ต้องขอแรง พวกบอดี้น่ะ ชอบมาอยู่หน้าๆเพราะมีกล้องมือถือ จะแอบยังไงก็ต้องเห็น”



ไม่รู้ว่าโรงเรียนมันน่าเบื่อเกินไปรึเปล่าเลยเกิดร่วมแรงร่วมใจอะไรแบบนี้ แต่ยุนกิไม่เชื่อหรอกว่าคนพันกว่าคนจะแพ้คนสองคน มันต้องมีเหตุ... บอดี้กล้าเปิดเกมส์แบบนี้แสดงว่าเตรียมแผนรับมือไม่ใช่น้อยๆเลย



“เอาน่า กองทัพสารวัตรนักเรียนล้อมอยู่ขนาดนี้ ยังไงก็ต้องจับได้แหละ” โฮซอกปลอบใจ แอบตะหงิดๆนิดหน่อยแต่ก็ปล่อยผ่าน



ยุนกิอยากรู้ อยากรู้จริงๆนะ



.


.


.



“ฮิๆ” 



ตอนนี้บังทันกำลังเล่นคอนเสิร์ตโดยที่จีมินกับแทฮยองเองก็เห็นว่ามีกลุ่มสารวัตรนักเรียนปะปนกับนักเรียน แน่นอนว่ามีหลายคนถูกสงสัย ส่วนพวกเขานะหรอ...



ก็อยู่บนชั้นสองของฮอลล์น่ะสิ



เพราะจีมินเคยเป็นเด็กชมรมละครมาก่อนก็เลยพอจะรู้ว่ามีโซนควบคุมเสียงอยู่ชั้นสองซึ่งจะถูกเปิดใช้เฉพาะงานใหญ่ๆ แน่นอนว่าไม่มีใครอยู่เพราะเด็กนักเรียนอนุญาตให้ใช้เฉพาะโซนคุมไฟและเสียงชั้นหนึ่งเท่านั้น



ถามว่ามาได้ยังไงน่ะหรอ... ก็สะเดาะกลอนเข้ามาไง



วันนี้พวกเขาลงทุนเอากล้องโปรพร้อมเลนส์อันยาวเท่ากล้องดูดาวมาด้วย มันเป็นของพี่ชายแทฮยองซึ่งมีอาชีพเป็นช่างภาพ หนักมากแค่ก็ยอม คนอื่นน่ะ เคยชินกับการที่พวกเขาใช้แต่กล้องมือถือ แถมพวกสภาหน้าโง่ก็เอาแต่ตรวจตราที่ชั้นล่าง นั่นไม่ได้ทำให้จีมินกับแทฮยองประมาท พวกเขาไม่ได้ใช้แฟลช ห่อลำกล้องด้วยผ้าสีดำ พร้อมทั้งสวมฮู้ดดำแล้วก็ใส่หน้ากากดำเพื่ออำพรางตัวเองในความมืด เทคนิคพวกนี้ก็เอามาจากแฟนไซต์อาชีพทั้งนั้น



ความรู้สึกหลบๆซ่อนๆมันเป็นแบบนี้นี่เอง



คิดไปคิดมาแล้วนี่พวกเขาทำอะไรกันอยู่... จีมินก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน



ถ่ายภาพและคลิปได้อย่างที่พอใจก็ออกจากงานก่อนจบเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต บังทันพูดถึงบอดี้ด้วยแต่ก็นั่นละ... เจ้าตัวทั้งคู่ได้กลับไปนอนที่คอนโดเรียบร้อยแล้ว




BODY95 tweet : Hello it’s me :) (แนบรูปมือของจองกุกที่กำลังจับไมโครโฟน)



BODY95 tweet : Hold me tight? (แนบคลิปเพลง hold me tight)



.



.


.



ยอมรับเลยว่ามันเป็นการวิ่งไล่จับที่โคตรจะบ้า





5




BODY 1st Photobook project ‘WINNER’

รายได้ทั้งหมดจะเอาไปบริจาคเพื่อให้โรงเรียนซ่อมแซมบำรุงห้องอัดเสียง และโรงละครที่ได้เกิดความเสียหายเพราะการเล่นไล่จับ อา... พวกคุณพยายามอย่างหนักมากเลยทีเดียว ชื่นชม ชื่นชม~





นี่มันโคตรหยาม ถึงขั้นออกโฟโต้บุ๊ค



สมาชิกบังทันที่เกิดความจริงจังเริ่มมาสุมหัวกันอีกครั้ง เสียดายที่คอนเสิร์ตคราวนั้นไม่สามารถจับตัวใครได้เลยแถมพื้นยังเสียหายเพราะคนวิ่งๆหนีกันอีก โรงเรียนไม่ได้ออกมาโวยวายก็จริงแต่สิ่งที่ทำไปในครั้งนี้ก็ยอมรับละว่ารุนแรงไปหน่อย



“เราควรเลิกตามหากันดีมั้ยวะพี่ เค้าคงมีเหตุผลที่ไม่อยากเปิดเผยตัวละมั้ง”


“นั่นสิ ตอนนี้ก็ใกล้สอบแล้วไม่อยากให้ทุกคนหมกมุ่นเลย”



ฤดูกาลสอบหมุนเวียนมาอีกครั้งและมันเป็นการสอบครั้งสุดท้ายของนัมจุน ซอกจินแล้วก็ยุนกิในฐานะนักเรียน อีกไม่นานพวกเขาก็ต้องจบการศึกษาออกไป บังทันเองก็ต้องพักวงไว้เพราะคงมีเรื่องยุ่งๆตามมา



ปรึกษากันได้ก็ประกาศยอมแพ้นักเรียนสองคนนั้นกลางทวิตเตอร์ เรื่องราวถึงได้ซาลงไปเรื่อยๆเพราะงานสอบเองก็เข้ามา 



ทวิตเตอร์ BODY95 ก็ไม่ได้อัพเดทไปอีกพักใหญ่ๆหลังจากขายโฟโต้บุ๊คจนหมดเกลี้ยงไปเกือบสามพันเล่ม




.




วันนี้เป็นวันจบการศึกษา ยุนกิ นัมจุน แล้วก็ซอกจินยืนเป็นแบบให้น้องๆมาถ่ายรูปด้วยจนเมื่อย ส่วนโฮซอกกับจองกุกเองก็เป็นน้องที่ดีคอยเป็นตากล้องถือของเดินตามพี่ๆ พูดตามตรงว่าโคตรจะเหนื่อย



“พี่ๆครับขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ” จีมินกับแทฮยองเดินปะปนยิ้มมากับนักเรียนคนอื่นๆ พยักหน้าทักทายโฮซอกแล้วก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้ใครแถวนั้นถ่ายรูปรวมให้ก็เป็นอันเสร็จพิธี



“ขอเซลฟี่ด้วยนะครับ” พูดแล้วก็เซลฟี่ไปอีก ผลัดกันสุดท้ายก็ยื่นกล่องสีน้ำเงินสวยให้รุ่นพี่ซึ่งจบการศึกษาคนละกล่อง



“โห อะไรเนี่ย ให้พวกพี่หรอ” นัมจุนเขย่ากล่องได้ยินเสียงกึกๆ



“ช็อคโกแลตรึเปล่า” ซอกจินถาม



“อ่า... ก็ประมาณนั้นแหละครับ” พวกเขายิ้มเมื่อเห็นว่ารุ่นพี่หนุ่มไม่ได้มีทีท่าว่าจะเปิดมันแต่อย่างใดแต่เอามันใส่รวมในถุง ของขวัญของพวกเขาน่ะก็แค่ทั่วไปมีน้องสวยๆให้ของแพงๆกว่านี้อีก



“ขอบคุณมากนะ” ยุนกิยิ้ม จีมินไม่เคยได้เข้าใกล้อีกฝ่ายเยอะขนาดนี้มาก่อนในความเป็นจริงก็ได้แต่หน้าแดง



“ครับ กลับมาโรงเรียนบ่อยๆนะครับ”



สองเพื่อนซี้โค้งให้รุ่นพี่เบาๆแล้วก็เดินออกไปจากวงที่ยังเต็มไปด้วยคน หันมายิ้มให้กันแล้วก็แตะมือ



ไอ้พวกคนซื่อบื้อเอ้ย...



.


.


.



“อ๊ากกกกกกกก”



“เป็นไรไปวะ ซอกจิน” นัมจุนเดินเช็ดหัวออกมาจากห้องน้ำเมื่อได้ยินเสียงโวยวาย ซอกจินเดินไปรื้อๆเอากล่องสีน้ำเงินของเพื่อนอีกสองคน แกะกล่องเปิดมันอย่างรีบร้อนแล้วก็ลงไปดิ้น



“บอดี้ว่ะ”



“หื้ม” สมาชิกบังทันที่ทำกิจกรรมต่างๆอยู่ถึงกับวิ่งมาดู ในกล่องสีน้ำเงินมีดอกไม้แห้งสีม่วงสวยๆกับรูปของบังทันและซีดีบางอย่าง แปะการ์ดไว้อย่างสวยว่า ‘Congratulations to JIN from BODY95’



“ใครให้มาวะ เดี๋ยวนะ” คือวันนี้คนมันเยอะมาก คิดอะไรไม่ออกเลย



“จำไม่ได้ว่ะ นี่กูเผลอได้ถ่ายรูปกับบอดี้ไปแต่ไม่รู้ตัวหรอเนี่ยโง่อีกละ”นัมจุนทิ้งตัวลงกับพื้นพอๆกับที่ยุนกิทำหน้าครุ่นคิด



ใบหน้ายิ้มของใครบางคนแล่นเข้ามาในหัว






.




วันสุดท้ายของเทอมฝนตก



จีมินยืนอยู่ใต้ป้ายรถเมล์เพื่อรอให้ฝนหยุด เขาไม่ได้เอาร่มมา. เสื้อนอกถูกถอดวางไว้ข้างกายหลังจากถูกใช้งานต่างเสื้อกันฝน ตอนนี้เย็นมากแล้วแต่เพราะเขาลืมของสำคัญไว้ถึงย้อนกลับมาเอาคนเดียวแล้วให้แทฮยองกลับห้องไปก่อน



เห็นคนเดินไปเดินมาก็นึกถึงเรื่องเมื่อเดือนก่อนที่ทั้งเขาและแทฮยองยังกลายเป็นคนดังของโรงเรียน แน่นอนว่าเพราะสมาชิกสามคนจบการศึกษาไปนั่นหมายถึงบังทันจะไม่ได้ขึ้นเล่นงานดนตรีเหมือนทุกๆปีที่ผ่านมาและทำให้แอคเคาท์ของเขาและแทฮยองต้องปิดตัวลงไป



รู้สึกเสียใจไม่น้อย แต่จีมินก็ยอมรับว่ามันเป็นความทรงจำที่ดีจริงๆ



เขารู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ทักทายอะไรพี่ยุนกิให้นานกว่านี้ แปลกแต่จริงที่คนเราในโซเชี่ยลเน็ตเวิร์กก็สนิทพูดคุยหยอกล้อกันได้แต่ในชีวิตจริงก็เป็นเพียงแค่คนแปลกหน้าเท่านั้น



แต่เขาไม่เสียใจ



มานั่งคิดแบบนี้แล้วก็รู้สึกเหมือนอกหักยังไงไม่รู้ ที่จริงยุนกิเองก็เพิ่งเอนท์ติดสาขาดนตรีที่มหาลัยโซลไปเมื่อไม่นาน มันไม่ได้ไกลจากโรงเรียนของเขาเลย แต่แค่คิดว่าจะไม่ได้เห็นอีกฝ่ายบนเวทีก็อดเสียดายไม่ได้



เขากับแทฮยองเริ่มทำแอคเคาท์ตั้งแต่มัธยมต้นปีสอง ผ่านมาก็เกือบสี่ปีได้แล้ว การได้ตามติดใครสักคนที่เป็นเหมือนไอดอลของเรานี่มันสุดยอดจริงๆ ตอนนี้เหลือแค่จองกุกกับโฮซอกแล้ว หวังว่าพวกรุ่นพี่จะกลับมาเยี่ยมโรงเรียนบ่อยๆ



ท้องฟ้าเริ่มฉายแสงสีส้มของยามเย็นแต่ฝนก็ยังไม่หยุดตก ในทีสุดชีวิตก็ตัดสินใจเอาเสื้อนอกของเขาคลุมกระเป๋าแล้ววิ่งออกจากป้ายรถเมล์ทั้งอย่างนั้นเพื่อไปที่สถานีรถไฟ




แล้วก็เป็นตอนนั้น



ที่เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นมา




.




ยุนกิเห็นแล้ว



เด็กคนนั้นชื่อจีมิน ปาร์ค จีมิน...



เจ้าเด็กหน้าแมวนั่นกำลังนั่งหลบฝนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ เนื้อตัวเปียกไปหมดจนเขากลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่สบาย



เขาจำได้ คิดว่านะ



แต่จะเข้าไปทักยังไงละ เฮ้ สวัสดี นายคือคนที่ตามถ่ายรูปฉันมานานแล้วรึเปล่า



“อ่า... นี่มันยากจริงๆนะ” พูดกับตัวเองแต่ก็ยังไม่ละสายตาไปจากร่างนั้น ตลอดเวลาเด็กนี่ที่เคยเดินเห็นกันผ่านๆก็นึกว่าเป็นคนตัวใหญ่ แต่พอเสื้อเปียกลู่แนบไปกับตัวถึงได้รู้ว่าเด็กคนนั้นไม่ได้อ้วนอะไรแต่เพราะชอบใส่เสื้อไซส์เกินตัวต่างหาก



เชื่อมั้ยว่านี่มันบ้า



เขามาดักรอเด็กคนนั้นตั้งแต่เลิกเรียนแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา บ้ามากที่ยืนรอ กางร่มแล้วก็รอ



ยุนกิยอมรับว่ารู้สึกแปลกๆ 



เขาก็พอจะรู้อยู่ว่าอีกฝ่ายน่ะ ตามถ่ายรูปบังทันเพราะว่าชอบเขา แฟนคลับเด็กๆวิเคราะห์กันจะตายว่ายังไงหนึ่งวนสมาชิกของบอดี้น่ะชอบเขา ภาพมันถึงได้ออกมาดูนิ่มนวลนัก เขาไม่เคยเชื่อจนไม่นานก็ได้ทำความรู้จักกันแบบจริงจัง



เปล่า ไม่ได้คุยอะไรกันหรอก แปลกแต่จริง



ที่เขาตกหลุมรักคนที่ไม่รู้จัก



ผ่านรูปภาพที่อีกฝ่ายเป็นคนถ่าย 



ยุนกิหัวสมัยใหม่พอที่จะแยกออกว่าเพศเป็นเรื่องคร่ำครึในสมัยนี้ เขาไม่ได้รังเกียจที่อีกฝ่ายเป็นผู้ชาย อันที่จริงไม่ได้คิดจะสานต่ออะไรจนกระทั่งเห็นคนหน้าแมวนั่งตากฝนนั่นละ



น่ารัก



อดไม่ได้ที่จะหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปอีกคน



มันเป็นการเดิมพันครั้งสุดท้าย



เขาไม่อยากที่จะมาเล่นไล่จับอะไรอีกแล้ว



you?



กดส่งรูปที่เพิ่งถ่ายให้อีกฝ่ายผ่านทางข้อความลับในแอพพลิเคชั่นนกสีฟ้า ค่อยเดินไปที่ด้านหลัง เขาเห็นจีมินลุกขึ้นด้วยความตกใจ นึกชอบใบหน้าเลิ่กลั่กนั่นชะมัด




จนจีมินทำท่าจะวิ่งออกไปจากป้ายรถเมล์นั่นละ เขาถึงได้ทิ้งร่มในมือแล้วเข้าสวมกอดเอวคอดบางของอีกฝ่ายจากด้านหลัง เสียงแหบต่ำกระซิบที่ข้างใบหูร้อนที่ขึ้นสี






“จับได้แล้ว”





Hold you tight :)




.




แทฮยองไม่แน่ใจว่าควรอิจฉาเพื่อนของเขาดีมั้ยที่ได้ลงเอยกับพี่ยุนกิสมใจแล้ว ตอนเปิดประตูมาเจอร่างจีมินที่มีสภาพเปียกโชกยอมรับว่าตกใจไม่น้อย แต่ที่มากไปกว่านั้นคือคนที่ซ้อนหลังเพื่อนเขาอย่างมินยุนกิต่างหาก



“มึงบังอาจพาศัตรูเข้ามาตีถึงบ้านเลยหรอวะ”



เขาหัวเราะ 



ยุนกิมองคิมแทฮยองที่จำได้ว่าเป็นหนึ่งในสมาชิกของชมรม Hunter ถึงว่าจะละแผนแต่ละแผนถึงไม่เคยประสบความสำเร็จสักครั้ง ก็มันเป็นคนวางแผนนี่หว่า!!! วางแผนจับตัวเอง ไอ้บ้า นี่มันบ้า



“ดื่มนี่ก่อนดิ่พี่” 



แทฮยองวางแก้วโอวัลตินร้อนลงตรงหน้าเขาเมื่อยุนกิได้รับผ้าขนหนูมาเช็ดหัวแล้ว ตอนนี้จีมินกำลังอาบน้ำอยู่ และอ่า... นี่มันตื่นเต้นชะมัด



ห้องของจีมินและแทฮยองเป็นแค่ห้องธรรมดาๆ ไม่ได้มีรูปพวกเขาติดตามผนังอะไรนั่นหรอก อันที่จริงตอนแรกยุนกิไม่ได้คิดว่าตัวเองน่ะ อยู่ที่ห้องของบอดี้ด้วยซ้ำตอนที่จีมินชวนเขามาที่ห้องซึ่งใกล้กับโรงเรียนแต่... นี่มันตื่นเต้นจริงๆนะ



นั่งตัวเกร็งแล้วก็ได้ยินเสียง แช๊ะ!



ยุนกิหันไปพบกับแทฮยองที่เอาโทรศัพท์มือถือถ่ายรูปเขา 



“ผู้ชนะแห่งเกมส์ไล่จับ มิน ยุนกิ” แทฮยองหัวเราะใส่ แล้วกดอัพภาพลงทวิตเตอร์ซึ่งไม่ได้อัพเดทมานาน นี่มันจะต้องเป็นวินาทีแห่งประวัติศาสตร์โรงเรียนเมื่อพบว่าบังทันได้มาเหยียบถึงห้องของบอดี้ ในตอนนั้นแทฮยองไม่ได้คิดถึงผลที่จะตามมาหรอก แค่หยุดขำปาร์ค จีมินไม่ได้เลยเท่านั้น สมาชิกทุกคนจะต้องอิจฉาเขาโดยเฉพาะจองกุก



อ่า... พูดถึงจองกุก



เขาพิเคราะห์คนที่กำลังกดพิมพ์ข้อความ คิม แทฮยองสูงก็จริงแต่ไม่ได้ดูตัวใหญ่อะไร เพราะเจ้าตัวชอบใส่เสื้อแขนยาวตัวโคร่งๆ ดูแล้วน่าจะพอๆกับจองกุกเลยด้วย



จองกุกน่ะ... เครซี่ในตัวบอดี้จะตาย มากกว่าที่เขาเป็นซะอีก



“นายชอบจองกุกหรอ” ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาถามออกไปอย่างนั้น เด็กแทฮยองเงยหน้าขึ้นมายิ้มแล้วก็พยักหน้า



“ทำไมไม่ไปเจอจองกุกอ่ะ มันชอบนายนะ”



“บางความสัมพันธ์มันก็มีสเน่ห์นะ พี่ไม่คิดว่าการตกหลุมรักใครผ่านภาพถ่ายเป็นอย่างนั้นหรอ”



ตอนนั้นที่ยุนกิถึงเข้าใจ ถูกแล้ว เพราะตัวเขาเองก็ตกหลุมรักภาพถ่ายของจีมิน จนตอนนี้




แกร่ก...



ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับที่ร่างของจีมินก้าวออกมาในชุดเสื้อไหมพรมสีเทาและกางเกงบ็อกเซอร์และอ่า...



อา... เขาคิดแล้วว่าเขาอาจจะตกหลุมรักคนถ่ายด้วย



ทั้งที่เคยเจอหน้ากันวันแรก แต่มันเกิดขึ้นจริง



“ผมเตรียมเสื้อผ้ากับผ้าขนหนูให้แล้ว พี่รีบเข้าไปอาบเร็ว”



จีมิน เด็กหน้าแมวหน้าขึ้นสี ไม่ยอมสบตาเขาด้วยซ้ำ



ยุนกิยิ้ม ขณะที่เดินสวนอีกฝ่ายซึ่งกำลังเช็ดผม เขาก็หยุดลง ส่วนสูงที่ไม่ได้ต่างกันมากนักทำให้เขาสามารถใช้แขนคว้าเอวนั้นเข้ามาใกล้ได้อย่างที่ใจนึกอยากทำมาตลอด ความเย็นของเนื้อตัวยุนกิวาบไปทั้งร่างที่เพิ่งผ่านน้ำอุ่นของจีมินและนั่น



ทำให้เขาหน้าแดงกว่าเดิม



มือขาวไล้วนที่ช่วงเอว ลากผ่านรอยสักซึ่งเขาแน่ใจว่ามันมีอยู่



“ทำไมไม่มองหน้ากันเลยละ หืม...” เขากระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู จีมินก้มหน้างุด พยายามแกะมือของยุนกิออก



“ผม...เขิน”



ได้ยินอย่างนั้นก็หัวเราะ ก้มลงกระซิบอีกอย่างแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้จีมินระเบิดตัวเองเหมือนกับโกโก้ครันช์



“พี่ชอบเราตอนเขินนะ”




.






จองกุกไม่แน่ใจว่าเขารีบ หรือไม่รีบ ไม่สิ มันยากมากเมื่ออยู่ๆพี่ยุนกิก็แชร์โลเคชั่นอะไรมาให้เขาไม่รู้ มันเป็นห้องพัก เขาแน่ใจ แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคืออยู่ๆบอดี้ก็ลงรูปของพี่ยุนกิ มันไม่ใช่รูปเต็มตัวอะไรที่เห็นหน้าชัดแต่คนที่อาศัยอยู่ด้วยกันอย่างจองกุกย่อมรู้ว่านั่นคือยุนกิ และใช่ทุกคนรู้ว่านั่นคือยุนกิ



เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดย้วยๆกับกางเกงบ็อกเซอร์ มันยากไปหมดเมื่อเขาตัดสินใจจะไป ไปเพื่อรู้ว่าใครกันคือคนที่เขาฝันอยากจะเจอยิ่งกว่าคนเกาหลีเหนืออยากเจอท่านผู้นำ หรือโอบาม่าอะไรทำนองนั้น



จองกุกรู้ตัวอยู่เสมอว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไร



เขาแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน ไม่ จะใช้คำนั้นไม่ได้ก็แค่เลือกเสื้อตัวที่ใส่แล้วคิดว่าดูดีที่สุด นั่นมันไม่ได้ไกลจากหอพักของพวกเขาดังนั้นจองกุกถึงสามารถเดินมาถึงได้ในระยะเวลาสิบนาที เขาไม่ได้ซื้อดอกไม้เพราะว่ารีบ อีกอย่างเพราะอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้หญิงเขาถึงคิดว่านั้นไม่จำเป็น



905



เขายืนประหม่าอยู่หน้าห้อง ได้ยินเสียงยุนกิพูดอะไรไม่รู้ถึงได้แน่ใจว่ามาถูกพิกัด และเขาก็เคาะประตูด้วยหัวใจที่สั่นรัว



ทุกสรรพเสียงในห้องนั้นเงียบไปชั่วครู่ก่อนยุนกิจะบอกให้ใครสักคนเปิดประตู



จองกุกพยายามข่มใจไม่ให้มันเต้นแรงเมื่อประตูบานนั้นเปิดออก



.




จองกุก



นั่นจองกุก



แทฮยองสบถในใจอีกเป็นรอบที่ร้อยล้านอย่างที่ทำทุกครั้งที่เห็นจองกุกบนเวที ในใจคิดแล้วว่าการอารมณ์ดีของมินยุนกินั่นต้องมีสาเหตุ จองกุกยืนอยู่ตรงหน้าเขา ดูหล่อในชุดเสื้อยืดสีขาวและหมวกบีนนี่สีดำ เสื้อโค้ทสีน้ำตาลนั้นก็รับกับร่างสูงนั่นมากและใบหน้าและดวงตาและริมฝีปากที่กำลังหอบหายใจ



ไม่



แทฮยองไม่อยากจะตกหลุมรักจอนจองกุกอีกเป็นครั้งที่เจ็ดร้อย



“ขะ..ขอ... เข้าไปได้มั้ย”



เสียงของจองกุกสั่นและแทฮยองถึงได้รีบผายมือเชิญ อีกฝ่ายคงจะหนาวเพราะอากาศด้านนอกที่มีฝนปรอย มันเป็นการพบกันครั้งแรกที่โง่มาก



พาร่างของจองกุกเดินเข้าไปในห้องแล้วก็ชูนิ้วกลางให้กับยุนกิที่กำลังนั่งเล่นผมของจีมิน เพื่อนตัวดีของเขาก็ไม่ทำอะไรเลยนอกจากเขิน



นี่มันบ้า บ้า บ้าไปแล้ว



“ผมชื่อจองกุกนะ และ อ่า... เราปีเดียวกันใช่มั้ย”



แทฮยองสูดลมหายใจเมื่อจองกุกยื่นมือมา เขาเอื้อมมือไปจับอย่างเก้กัง “คิม แทฮยองและใช่ เราอยู่ปีเดียวกัน”



เขาได้ยินเสียงจองกุกหัวเราะเมื่ออีกฝ่ายได้ยินเสียงสั่นๆของเขา และมันไม่ได้เป็นความหนาว จองกุกไม่ได้ปล่อยมือเขาเลยด้วยซ้ำ



เมื่อแทฮยองพยายามบิดมือออก จองกุกก็กระชับมันแน่นขึ้นไปอีก มองผ่านเสื้อตัวโคร่งหลวมไปยังไหล่ซึ่งดูเล็กกว่าปกติในยามที่เจ้าตัวใส่เครื่องแบบนักเรียน



“ผมคิดว่าไขความลับทางราชการได้แล้วละ”




และเวลาที่จองกุกยิ้ม แทฮยองก็ไม่อาจต้านทานตัวเองไม่ให้ตกหลุมรักได้เลย








mention from @JK97JK : @BODY95 finally I catch you .




first published: 2016.06.24

talk;



กราบขออภัยที่ไม่ได้เอาคุณจิ้งจอกมาต่ออย่างที่บอกไว้ค่ะ

เขียนยากอะไรเบอร์นี้คะ 5555

ต้องโทษความเรื่องมากของเราเอง ยอมรับผิดค่ะ

เลยไปขุดเอาฟิคที่เคยเขียนเมื่อนานมาแล้วมาลงก่อน

อย่าสาปปปปปปเรานะคะ


บัตรคอนบังทันเป็นไงกันบ้างคะ? ไปโซนไหนกันบ้าง

ใครไม่ได้ไปก็ไม่เป็นไรนะคะ ยังมีโอกาสอีกในอนาคตเน้อ :)


ฟิคเรื่องนี้เขียนนานมากแล้วจนจำไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นได้ไง

แต่มันฟลัฟมากกกกแบบมากจนเรา(ซึ่งปกติไม่ค่อยเขียนอะไรแบบนี้)

ยังงงตัวเองเลยว่าเขียนได้ไง 5555 ไม่ถนัดจริงๆค่ะ

ถ้ามันไม่สนุกก็ขอโทษนะคะ *กราบเบญจางคประดิษฐ์*

ชอบ/ไม่ชอบยังไงคอมเม้นหรือว่าติดแท็กกันไว้ได้นะคะ


#luvstoryoonmin ค่ะ 

ส่วนเรื่องรวมเล่มคิดว่ามีโอกาสได้รวมค่ะจากยอดสำรวจ

แต่คงอีกนานมากกกกก เพราะทุกคนน่าจะบอบช้ำกันอยู่

(รวมทั้งเราด้วยฮือๆ)


ขอบคุณสำหรับคอมเม้นดีๆเสมอมาเลยนะคะ

อ่านแล้วก็รู้สึกมีกำลังใจเขียนขึ้นมามากๆเลย

ส่วนคุณกัปตันจะมาแน่นอนค่ะ *บีบน้ำตาก่อน*

ใครกลัวก็อยากจะบอกว่า เราไม่ค่อยกล้าเขียนตอนจบแบบ bad end หรอกนะคะ


แวะพูดคุยกันได้ที่ @kolevf_ ค่า :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 198 ครั้ง

2,913 ความคิดเห็น

  1. #2912 rithan (@rithan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 14:21
    อ่านรอบที่ล้านอ่ะ
    #2912
    0
  2. #2817 SooN'Mun (@prany) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 21:32
    คือดือมากกกก ลุ้นสุด ชอบความวาบวามแวมๆ เล็กๆน้อยๆมากกกก
    #2817
    0
  3. #2696 sugarwriderYM (@mindsuthasini99) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 01:19
    ชอบมากๆๆ ลุ้นสุดๆ อินอ่พ ชอบบบบบล้านตัวววว
    #2696
    0
  4. #2511 WHITE-ROSE19 (@bigmobile9e) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:04
    เราชอบตอนนี้มากเลยอ่ะ มันอินอ่ะ คืออ่านไปก็ยิ้มไปเขินไป เราชอบบบบบบบบ
    #2511
    0
  5. #2507 blue_skyky (@blue_skyky) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:46
    อ่านละอินตามเลย ไรท์เก่งมาก
    #2507
    0
  6. #2454 โรโรโนอา、 (@earniii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 02:23
    แต่งดีมากกกกกก ชอบบบบบมากกกกกก
    #2454
    0
  7. #2420 sf59seya (@sf59seya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:53
    ชอบตอนนี้มากอ่าาา. ขออีกน้าาา
    #2420
    0
  8. #2322 @S_CB (@sutattacb) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 23:04
    ชอบบบบบบบบบบ พี่ยุนกิฮอตมากเด้อ
    #2322
    0
  9. #2300 twynse (@twynse) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 00:00
    คือมันดีมากๆ ฮืออออ บอดี้นี่คือที่สุดเลย ความแซ่บตอนลงรูปเนี่ยยย สุดท้ายก็จับได้ คริิิ
    #2300
    0
  10. #2221 Jeejung Hansiripongsakul (@jeejeejeejee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 19:47
    มันสนุกมากๆค่าาา สนุกทุกเรื่องแหละ;-;
    #2221
    0
  11. #2220 Jeejung Hansiripongsakul (@jeejeejeejee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 19:47
    มันสนุกมากๆค่าาา สนุกทุกเรื่องแหละ;-;
    #2220
    0
  12. #2167 BBBBMTMT (@BBBBMTMT) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:20
    โอ้ยชอบ มีต่อได้มั้ยฮื่อ ละมุนจีๆ ตกหลุมรักด้วยคนฮื่อออ
    #2167
    0
  13. #2164 'PIOGGIA' (@pioggiia) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 11:14
    น่ารักมากเลยค่ะ อ่านไปก็ลุ้นไปว่าจะโดนจับได้ไหม
    แต่แหม แทฮยองเป็นแกนนำในการหาตัวนี่เนอะ ฮ่าๆ
    เขินมาก ตอนยุนกิเจอจีมิน แงงงง น่ารักจนจะทนไม่ไหวแร้ววว
    #2164
    0
  14. #2040 P950807 (@twangmanao) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 18:58
    แงงงงงงง ชอบๆๆๆ ชอบมากอะ ลุ้นแทน555555555555 เขินตอนเขาจับกัน-แร้ววว คิคิ
    #2040
    0
  15. #1991 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 15:22
    ฮือออออออ น่ารักอ่ะ เขินมากๆเลยด้วย
    ยิ้มไม่หุบเลยมนตอนนี้
    มันดีต่อใจเหลือเกินนนนน ><
    #1991
    0
  16. #1880 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 01:51
    สนุกมากๆอ่ะ หัวเราะ ลุ้น ขำ น้องไปตลอดเลยฮะ 
    เป็นแปดพันคำที่สนุกจริงๆแฮะ ฮื่อออ ชอบอะไรแบบนี้
    ฝีมือของบอดี้คงดีมากๆเลยอ่ะ จากประสบการ์ณแล้วการเป็นแฟนไซต์เนี้ย
    ตกหลุมรักผ่านรูปถ่าย มันก็ดูน่าสงสัย น่าค้นหาแล้วก็โรแมนติกด้วยรึเปล่านะ 
    เห็น bgm แล้วคาดหวังขึ้นมาเลยเพราะเป็นหนึ่งในเพลงที่ชอบซะด้วย อื่อออ
    ดีกับใจจังค่ะ มันเกินกว่าที่เราคิดอีก ภาษา การบรรยาย พล็อต แงทุกอย่างลงตัว
    ชอบอะไรแบบนี้จริงๆเลย สนุกจริงๆนะคะ อวยเลย ขออวยอ่ะ *w* 
    #1880
    0
  17. #1878 myyada (@myyada) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 22:39
    สนุกมากเลยค่ะไรท์TT เอ็นดูจีมินจังพอโดนจับได้แล้วหงิมๆเหมือนลูกแมวเลยโฮรววววว
    #1878
    0
  18. #1823 monkeyp. (@any_praew) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 09:16
    โอยยยยสนุกมากเว่อร์ ชอบมากๆเลยค่ะ
    #1823
    0
  19. #1689 minusmars (@minusmars) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 03:37
    พึ่งได้มาตามอ่าน โฮรยยยยย ตอนนี้จิตใจบางมากเลยค่ะ5555555 เอาตรงๆนะโคตรตื่นเต้นตอนเล่นไล่จับอะ ลุ้นไปด้วยเลยว่า เฮ้ยบังทันจะจับได้มั้ย คนในโรงเรียนจะจับได้ป่าว พวกบอดี้จะหนีได้มั้ย ยิ่งอ่านก็ยิ่งอิน ชอบที่ไรไม่ได้ใช้ภาษาเว่อร์วังใหญ่โตอะไร แต่นี่อ่านแล้วเข้าถึงมากอะ จีมินเขินนี่ก็เขินด้วย5555 มันสมูทไปหมด ละมุนสุด??? ขอบคุณที่แต่ฟิคดีๆออกมานะคะ ขอบคุณจริงๆรู้สึกเป็นบุญตาที่ได้อ่าน 55555555 //ตอนแรกว่าจะไล่อ่านให้ครบแล้วค่อยเม้นทีเดียว ดึกแล้วด้วยกลัวมาเด๋อใส่555 แต่เจอตอนนี้เข้าไปผมนี่วิ่งมาคอมเม้นท์เลยครับ
    ปล.น้องจีมินหายเขินพี่ยุนกิยังจ๊ะ ส่วนแทฮยองตัวระเบิดไปรึยังลูก5555555
    #1689
    0
  20. #1678 LN_ahctun (@loognut_chacha) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 23:33
    ละมุนมากๆ ชอบมากๆเลย ><
    #1678
    0
  21. #1657 Doyoung_Jae (@Im_Jinyoung) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 13:26
    ชอบแชปนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฮือออ
    #1657
    0
  22. #1656 elffaaah (@fahhoran) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 18:07
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด สนุกมาก
    #1656
    0
  23. #1653 NutchaPhasooknit (@NutchaPhasooknit) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 12:15
    ฮืออ รู้สึกเหมือนถูกหวยเลย เราพึ่งอ่านครั้งแรกแต่ไม่ได้อ่านจากตอนแรกนะ ลองกดสุ่มๆดูแล้วมาเจอเรื่องนี้อะ คือมันดีมากจริงๆ พล็อตดีมาก ชอบในความวางแผนจับตัวเอง555 แอบอยากให้มีภาคต่อยังไงไม่รู้555
    #1653
    0
  24. #1589 Milklove2547 (@Milklove2547) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 00:05
    นี่มันแบบอ่านเรื่องนี้หลายรอบมากชอบจริงๆค่ะอยากให้ไรท์นำมารีไรท์ใหม่ได้ไหมอ่ะเฉพาะเรื่องนี้แต่อย่าลบอันเก่านะแบบบางทีมันก้อรู้สึกแบบอยากอ่านมันอีกแต่ในเวอชั่นอีกอย่างอ่ะมันจะเป็นไงคือไรท์จะไม่ทำรีไรท์ก้อได้นะเราไม่ว่าอะไรเเต่เเค่เราอยากจะลองอ่านเรื่องนี้ในแบบใหม่ว่ามันจะสนุกเหมือนอันเก่าหรือป่าวเเละเราชอบเรื่องนี้มากๆๆๆจากใจจริง
    #1589
    0
  25. #1555 cn20024 (@cn20024) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 15:57
    ตลกความวิ่งไล่จับตัวเอง ฮร่อกกกกก แทฮยองดูเป็นคาแรกเตอร์ที่ขี้เล่นมากถึงมากเลยค่ะ จีมินนี่ขี้เขินกว่าเยอะเลยอะแบบเล่นไปแปปเดียวก็พอละ เหนื่อย แยกย้าย55555 แต่ชอบความพี่ยุนกิ ตอนเลือดกำเดานี่แบบ อะไรจะเบอร์นั้นคร๊คุ๊ณณณณ55555555
    #1555
    0