❒ GRAVITY ❒ Sehun ✘ Jessica [HUNSIC]

ตอนที่ 1 : GRAVITY ONE l น้องคนที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    22 ก.ค. 60







GRAVITY ONE l น้องคนที่ 5



“แล้วอะไรจะมาแทนค่า x” คริส พี่ชายคนโตวัยสิบสองปีของบ้านเงยหน้าจากโจทย์เพื่อถามน้องชายคนเล็กที่อายุจะแปดขวบในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ร่างสองร่างนอนคว่ำอยู่บนพื้นพรม เหล่าสมุดหนังสือการบ้านกระจัดกระจายเต็มไปหมด การบ้านที่ยากเกินแต่ด้วยความเป็นเด็กชายคริสที่อยากฝึกน้องให้เก่งเร็วๆ น่ะนะ แถมเซฮุนยังเป็นเด็กฉลาดด้วย สอนไม่ยากเย็นอย่างแบคฮยอนหรอก

“5 ครับ”คนเป็นพี่ยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำตอบที่พอใจ ก่อนจะโยกหัว เซฮุน ด้วยความเอ็นดู

“ขนมมาแล้ว”เสียงเจื้อยแจ้วดังลอยเข้ามาก่อนร่างขาวๆ ของ เลย์ อายุสิบเอ็ดปีจะเดินเข้ามาภายในห้องนั่งเล่น พร้อมกับถือถาดของว่างมาด้วย แบคฮยอน วัยเก้าขวบลุกพรวดจากโซฟา ทิ้งหนังสือการ์ตูนในมือพุ่งเข้าไปรับถาดนั้นมาถือ

“พอของกินนี่เร็วเลยนะ”เลย์ เคาะหน้าผากน้องชายอย่างเอ็นดู แบคฮยอนแลบลิ้นใส่แล้วเอาถาดมาวางลงบนโต๊ะชุดเข้ากับโซฟา หลังจากนั้นก็ลงมือตักแบ่งขนมใส่จานใบเล็กอย่างละเท่าๆ กัน แต่เหมือนจะให้อีกจานเยอะที่สุด

“อันนี้ให้เซฮุน”และจานที่เยอะที่สุดก็ถูกส่งให้คนอายุน้อยที่สุดของบ้านหลังนี้

“ขอบคุณครับ”เซฮุนลุกมาหยิบจานขนมพร้อมรอยยิ้มกว้าง ไม่ลืมที่จะหยิบไปเผื่อพี่คริสที่นอนเอกเขนกอยู่บนพื้นด้วย

บ้านหลังนี้อยู่ในความดูแลของ นายอง แม่ของเด็กๆ สี่คนเพียงคนเดียว การแต่งงานครั้งแรกไม่ใช่ว่าจะล้มเหลว เพียงแต่สามีช่วยจีนสัญชาติอเมริกาของเธอต้องมาจบชีวิตลงด้วยโรคร้าย การมีคริสและเลย์อยู่เป็นพยานรักทำให้สู้ปากกัดตีนทีบจนกระทั้งได้มาพบกับพ่อของแบคฮยอนและเซฮุน แต่สุดท้ายทุกอย่างก็จบแบบเดิมด้วยการจากลา พวกเราเลิกลากันด้วยดี ทุกวันนี้ก็ยังได้พบปะกันตามงานสังคม

นายองเสียใจกับสิ่งที่ต้องเผชิญทว่าหน้าที่ของแม่ และผู้บริหารทำให้เธอต้องยืนหยัดเพื่อลูกชายและพนักงาน โชคดีที่เด็กทั้งสี่คนมีความรัก เอื้ออาทรให้แก่กันจนไม่มีอะไรให้ห่วง คงมีสิ่งเดียวที่นายองรู้สึกขาดหายอยู่เสมอ

“เด็กๆ”เสียงแสนคุ้นเคยทำให้เด็กชายทั้งสี่คนลุกพรวดขึ้นแล้ววิ่งออกไปตามทิศทางเสียง

“แม่!”เสียงเล็กร้องออกมาพร้อมกันด้วยความดีใจ ที่แม่กลับมาจากทำงานเสียที ทว่าขาที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้ากลับชะงักเมื่อเห็นว่าในอ้อมแขนของนายองกำลังโอบอุ้มบางอย่างอยู่ ใบหน้าสวยอ่อนกว่าวัยประดับรอยยิ้มกว้างตามประสาคนใจดีเมื่อทอดมองไปยังลูกชายที่เธอรัก

“แม่อุ้มอะไรมาครับ”คริสเข้าไปชะเง้อคอมองก้อนที่ถูกผ้าสีขาวห่อหุ้มไว้ น้องอีกสามคนจึงตามมาดูอย่างสนอกสนใจ

“น้องสาวของลูกไงครับ”คนเป็นแม่ลดแขนลงเพื่อให้ลูกมองหน้าน้องเล็กคนใหม่ของบ้านให้ถนัด คริสเผยยิ้มออกมาพลางใช้หลังนิ้วเกลี่ยแก้มขาวเนียนเหมือนขนมโมจิ

“น่ารักจัง”เลย์เองก็อดยิ้มไม่ได้ เมื่อเห็นดวงตากลมแป๊วมองมายังเขา“แม่ดูสิครับ”เลย์ร้องอย่างตื่นเต้นเมื่อมือเป็นป้อมๆ กุมนิ้วชี้ของเขาเอาไว้ หัวใจเด็กวับสิบเอ็ดปีพองโตด้วยความสุข

“ผู้หญิงหรือผู้ชายครับแม่”แบคฮยอนถามด้วยดวงตาเป็นประกาย

“ผู้หญิงจ้ะ น้องเพิ่งสามเดือน ต่อไปนี้พวกหนูต้องช่วยแม่ดูแลน้องนะ”เป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนจะตื่นเต้นเพราะบ้านหลังนี้ไม่เคยมีเด็กผู้หญิง

“ครับผม!”คนเป็นแม่ชะงักเมื่อเห็นว่าเซฮุนยังคงยืนนิ่งอยู่ที่โดยไม่ได้ออกเสียงแข็งขันอย่างเช่นพี่ทั้งสาม ก่อนจะระบายยิ้มกลับดังเดิมราวกับเข้าอกเข้าใจ

“เซฮุนมานี่สิลูก”ลูกคนเล็กชั่งใจแค่ครู่เดียวก็เดินเข้ามาใกล้นายอง“น้องสาวลูก น่ารักมั้ย”

“ครับ”เซฮุนเงียบแล้วตอบออกมาอย่างหนักแน่น

“อยากจับน้องหรือเปล่า”สิ้นคำถามนั้น เด็กน้อยก็ก้มมองมือของตัวเองที่เปื้อนขนม ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ดวงตาใสซื่อแววนิ่งเรียบดูเติบโตเร็วกว่าวัยในความคิด ลูกน้าอึนฮวาก็เพิ่งเกิด น้าอึนฮวาบอกน้องยังเด็กและบอบบาง ภูมิต้านทานจะน้อยไม่เหมือนกับคนที่โตแล้ว ตอนนี้เซฮุนโตแล้วแต่มือไม่สะอาด คงไม่ใช่เรื่องดีถ้าเขาจะเอามือไปแตะผิวแดงๆ ที่ดูแล้วบอบบางกว่าลูกน้าอึนฮวาเป็นไหนๆ

“ไม่ครับ”เซฮุนตอบอย่างฉะฉาน นายองเข้าใจดีทุกอย่างก็พยักหน้าแล้วอุ้มเด็กน้อยเข้าไปในห้องนั่งเล็ก โดยมีพี่ชายของเขาวิ่งตามเป็นพรวน

“คุณหนู ไม่ตามพี่ๆ ไปหรอคะ”พี่วอนซุกที่ถือข้าวของเด็กแรกเกิดเต็มมือเอ่ยถามเซฮุน เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นโดยไม่ให้คำตอบ ก่อนจะวิ่งไปอีกทางที่ไม่ใช่ห้องนั่งเล่น

...วิ่งไปล้างมือที่ห้องน้ำ

แต่กว่าจะล้างมือจนสะอาด น้องก็หลับปุ๋ยไปซะแล้ว เซฮุนเลยเปลี่ยนจากวิ่งไปห้องนั่งเล่นเพื่อมาหาแม่ในห้อง นอนนอนหลับปุ๋ยอยู่บนพื้น โดยมีแม่นอนตะแคงทอดสายตาอย่างรักใคร่อยู่ไม่ห่าง เมื่อรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวก็หันมามอง ก่อนจะพบว่าเป็นลูกชายคนเล็กก็ยิ้มกว้างให้

"ล้างมือนานจัง"นายองอดแซวลูกชายตัวน้อยไม่ได้ เงียบขรึมตั้งแต่เด็ก ได้พ่อมาเยอะจริงๆ

"หลับปุ๋ยเลย"เซฮุนคุกเข่าลงข้างฟูกนอน ก่อนจะยื่นมือไปเกลี่ยแก้มกลมของน้อง ก่อนคำถามหนึ่งจะผุดขึ้นมาในหัว"น้องชื่ออะไรครับแม่"

เจสสิก้า จ้ะ"เด็กน้อยขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน ชื่อเหมือนฝรั่งคล้ายพี่คริสกับพี่เลย์เลย

"ไม่มีชื่อเหมือนเซฮุนกับพี่แบคหรอครับ"

"เราอยากให้น้องชื่ออะไรล่ะ"คุณแม่ที่เพิ่งได้ลูกสาวเผยยิ้มเอ็นดูเจ้าตัวเล็ก

"ผมขอไปคิดก่อนได้มั้ยครับ เดี๋ยวมาบอกพรุ่งนี้"

"จ้ะ"นายองรับคำ ก่อนจะมองเซฮุนที่ทอดสายตามาดมั่นขณะมองน้องตัวเล็กที่กำลังหลับพริ้มอยู่ หลังจากที่อยากได้ลูกสาวมาตลอด ชีวิตของเธอก็ได้ถูกเติมเต็มแล้วในวันนี้...




"พี่คริสสสสส ถึงไหนแล้วค้า"เสียงงอแงของเด็กน้อยดังผ่านปลายสาย คนเป็นพี่ที่กำลังจับพวงมาลัยรถยนต์อยู่ถึงกับเหงื่อซึมขมับ 

"จะถึงแล้วน้า รอพี่แป๊บนึงนะคะคนเก่ง"คริสพยายามกรอกเสียงให้ดูเริงร่าที่สุดเพื่อปรับสถานะการณ์แสนบีบครั้นให้ทุเลาลง

"แต่ปะป๊าของคนอื่นมากันหมดแล้วนะคะ"ใช่ ปะป๊าน่ะถูกแล้ว วันนี้เขาต้องรับหน้าที่แทนแม่ที่ยุ่งมากมาประชุมผู้ปกครองของน้องสาวคนเล็กของบ้าน อายุยี่สิบแต่ได้มาเป็นตัวแทนคุณพ่อแล้ว นี่แหละครับหน้าที่ของพี่คนโต แม่เองก็ไว้วางใจให้เขาทำหน้าที่นี้ พอสอบเสร็จก็บึ้งรถจากมหาวิทยาลัยมาเลย ป่านนี้เจ้าเด็กแปดขวบคงหน้ายู่ใหญ่แล้วเพราะเฮียกำลังจะสาย

"พี่กำลังไปนะ นี่ๆ เลี้ยวเข้าประตูโรงเรียนมาแล้ว ขอหาที่จอดรับแป๊บนะน้องเจ"ใจคนเป็นน้องรู้สึกดีขึ้นเยอะที่ได้ยินแบบนั้น พี่คริสมาถึงแล้ว โล่งอกไปที

"ค่า รีบๆ ขึ้นมานะคะ"น้องเจยิ้มร่าแล้วกดวางสาย ก่อนสายตาหลายคู่ของเพื่อนในห้องที่มองเธออยู่ก่อนแล้วจะวิบวับเป็นประกาย"พี่ชายเรากะลังขึ้นมา ถ้าทุกคนเห็นต้องกรี๊ดแน่"

"พี่ชายจะหล่อจริงหรือเปล่าเหอะ หรือแค่ขี้โม้"โชรงที่ชอบไว้ผมม้ากอดอกแล้วแยกฟันที่หลอไปสองซี่อย่างหมั่นไส้เจสสิก้า เพราะโต๊ะที่ผู้ปกครองนั่งอยู่แถวหน้า พวกเธอก็ต้องมานั่งจับกลุ่มกันอยู่หลังห้อง ระหว่างนั้นก็คุยกันว่าพ่อหรือแม่จะมา คำตอบที่แปลกสุดก็คือของเจสสิก้า ที่บอกว่าพี่ชายจะมาแทนคุณแม่ที่ติดประชุม หลังจากนั้นเรื่องราวความหล่อของพี่คริสจึงถูกสาธยายออกมาจากปากของน้องสาวตัวเล็กไม่หยุด เจสสิก้าเล่าไป ยิ้มไปอย่างภาคภูมิใจในความสมบูรณ์แบบของคนเป็นพี่ นี่เล่าแค่ของพี่คริสคนเดียวนะ ถ้าเล่าของอีกสามคนวันเดียวก็ไม่พอแน่

"หล่อจริง"แชยอนชูนิ้วโป้งขึ้นเพราะเคยเห็นรูปในโทรศัพท์ของเจสสิก้ามาแล้ว

ครืน!

ประตูห้องเรียนถูกเลื่อนเปิด สายตาทุกคนหันไปจับจ้องคนมาใหม่ก่อนเสียงพึมพำจะดังขึ้นเมื่อร่างสูงประมาณร้อยแปดสิบห้าจะโค้งเก้าสิบองศาเพื่อขอโทษที่มาสาย เมื่อเงยหน้าขึ้นเด็กๆ รอบตัวเจสสิก้าก็ตาโตกันใหญ่ พี่คริสอายุยี่สิบดีกรีก็เดือนมหาวิทยาลัย ทรงผมซอยสั้นสีดำขวับเป็นทรงยอดฮิตถูกเซ็ตเปิดหน้าผากให้เป็นทรงเป็นทางการนิดๆ แต่ก็ไม่ดูแก่เหมาะกับอายุ เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็คสีนาวีเข้ากับเรียวขายาว ขากางเกงลอยขึ้นนิดหน่อยเผยให้เห็นข้อเท้าที่ยังดูดีในสายตาคนมอง รวมๆ แล้วพี่คริสหล่อมาก หล่อเหมือนเทพบุตรมาจุติ

"ขอโทษที่มาสายครับ"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น คริสมีสีหน้าสำนึกผิด คุณครูสาวที่เพิ่งได้บรรจุกะพริบตาปริบๆ ราวกับเพิ่งได้สติ

"ไม่เป็นไรค่ะ เชิญเซ็นชื่อแล้วนั่งที่ว่างได้เลยค่ะ"คุณครูประจำฃั้นผายมือแล้วยิ้มหวาน หวานที่สุดเท่าที่จะหวานได้ คริสโค้งอีกรอบแล้วตรงเขาไปเซ็นชื่อพร้อมรับเอกสารตรงโพเดี้ยมที่คุณครูยืนอยู่ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งบนโต๊ะเรียนที่เป็นของเด็กๆ ระหว่างนั้นก็กวาดสายตาหาน้องสาวคนเล็กไปด้วย

"พี่คริส"น้องเจโบกมือจนพี่ชายกลัวว่าแขนจะหลุด พี่คริสยิ้มมุมปากแล้วโบกมือกลับก่อนจะนั่งลงบนโต๊ะเรียน โดยที่ไม่รู้เลยว่ารอยยิ้มของตัวเองทำให้เด็กอายุแปดขวบหลายคนใจแตก แม้แต่เด็กผู้ชายเองก็ตาม

"หล่อมาก เหมือนพระเอกละครที่พี่สาวเราชอบดูเลย"เด็กข้างๆ เจสสิก้าม้วนตัวจนจะเป็นเลขแปด

"เบาๆ หน่อยเจนนี่ มีเราเป็นแฟนแล้วทั้งคนนะ"แล้วฮันบินที่นั่งเยี่ยงไม่ไกลก็ชักสีหน้าด้วยความหึงหวง

"เราไม่เคยบอกว่าจะคบกะตัวเลย โม้!"เจนนี่ยู่ปาก สะบัดหน้าหนีอย่างไร้เยื่อใย ฮันบินทำได้แค่เม้มปากกอดอกหมับ แล้วคาดโทษพี่ชายเจสสิก้าไว้ในใจ คนเป็นน้องสาวเลยแอบรู้สึกผิดลึกๆ ที่ความหล่อมากมายของพี่คริสจะทำให้คู่รักประจำห้องงอแงใส่กัน




4 ปีต่อมา

"คุณแม่รีบกลับมานะคะ"น้องเจวัยสิบสองขวบทำคิ้วตกพร้อมกับเสียงออดอ้อนที่ทำให้คนฟังอมยิ้มอย่างเอ็นดู นายองกดจูบที่แก้มสองข้างของลูกสาวตัวน้อยอย่างแสนรัก เด็กน้อยตรงหน้าเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของเธอ การเฝ้ามองเจสสิก้าเติบโตขึ้นเรื่อยๆ คือความฝันที่กลายเป็นจริง

"จ้า อยู่บ้านเชื่อฟังพวกพี่ๆเขานะลูก"นายองลูบผมที่ถูกมัดแกละสองข้างไว้ เป็นฝีมือของพี่แบคฮยอน ทีแรกแบคฮยอนไม่ใช่คนมัดผมผู้หญิงเป็น หากทว่าพอเห็นน้องสาวผมยุ่งคนเป็นพี่ก็อดไม่ได้ที่จะมาถามแม่เพื่อจะเอาไปทำให้น้อง

"น้องไม่ดื้อหรอกครับ แม่เดินทางปลอดภัยนะ"คริสตรงเข้าไปสวมกอดแม่ ก่อนที่เลย์ เซฮุน แบคฮยอน และเจสสิก้าจะเข้ามากอดทีละคน แม้แม่จะต้องบินไปทำงานต่างประเทศอยู่บ่อยครั้ง แต่ท่านก็ไม่เคยทำให้พวกเขารู้สึกขาดหายอะไรไป ยิ่งโตขึ้นก็ยิ่งอยากเห็นแม่สบายใจที่พวกเขาสามารถดูแลตัวเองและน้องสาวคนเล็กได้ นายองมองหน้าลูกทั้งห้าคนอย่างปลื้มใจอีกครั้งก่อนจะขึ้นรถเพื่อไปยังสนามบิน

"ไป อากาศร้อนแล้วเข้าบ้านกันเถอะ"พี่คนโตอย่างคริสโอบคอเซฮุน อีกข้างก็โอบไหล่เจสสิก้าให้เข้าบ้านไปพร้อมเขา 

"ว่าแต่ของว่างกินไรกันดี"เลย์ลูบคางขณะเดินตามหลังมา เพราะรักในการทำอาหารมาตั้งแต่เด็ก เมื่อโตขึ้นก็มุ่งเน้นเรียนสายนี้มาตลอด ตอนนี้ก็ทำงานในฐานะผู้ช่วยเชฟอยู่ ส่วนคริสที่เรียนจบหมอแล้วก็ยังต้องเรียนรู้อยู่เรื่อยๆ เขาเลือกหมอเฉพาะทางเป็นศัลยแพทย์ และต้องเรียนเจาะลึกมากกว่านี้ ตอนนี้ก็เป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง

"หนูอยากกิน...อะไรก็ได้ค่ะ แฮะๆ พี่เลย์ทำอร่อยทุกอย่างแหละ"เจสสิก้าใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากแล้วยิ้มตาหยีใส่พี่ชาย

"ปากหวาน"เลย์เลยอดยีผมน้องอย่างเอ็นดูไม่ได้

"งั้นไปทำการบ้านต่อเถอะ เสร็จแล้วพี่จะเรียก"พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัว วันหยุดยาวนี่แหละตัวดี ครูสั่งการบ้านมาให้แทบจะท่วมหัว เจสสิก้าเบะปากอยากจะร้องไห้เมื่อนึกถึงการบ้านพวกนั้น

"ดูทำหน้าเข้า ไปๆ เซฮุนสอนน้องดีๆล่ะ"คริสดันแผ่นหลังน้องทั้งสองคนไปทางบันได แต่เจสสิก้ากลับมุ้ยหน้าแล้วขืนตัวไว้ พี่ชายสามคนชะงักแล้วสบตากันโดยอัตโนมัติ

"คราวนี้ไม่ดุหรอก"เซฮุนย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทีหวาดของน้องสาวคนเล็กที่อายุห่างกันถึงแปดปี

"คราวที่แล้วพี่ยังดีดหน้าผากหนูไปตั้งหลายที"เจสสิก้าฟ้องพี่อีกสองคนทันที เพราะเฮียฮุนดุมาก ดุเกินไปแล้ว แค่ทำผิดไม่กี่ข้อเอง

"พี่บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าตีน้อง"คริสมองเซฮุนด้วยสายตาดุๆ เท้าสะเอวขึ้นอย่างเอาเรื่อง

"รู้แล้วน๊า ไปได้หรือยัง"เซฮุนทำหงุดหงิดตัดรำคาญ ก่อนจะกอดคอน้องให้ขึ้นไปข้างบนด้วยกัน เมื่อมาถึงทางเท้าก็เดินเลียบไปเรื่อยๆ เพื่อจะไปยังห้องของเจสสิก้า ทว่าคนตัวเล็กกลับงอตัวลงแล้วกุมท้องไว้

"โอ๊ย~"สีหน้าของน้องสาวซีดราวกับกระดาษทำให้เซฮุนนิ่วหน้าตาม

"ซูยอน เป็นอะไร เจ็บตรงไหน"มือหนาประคองน้องไว้ แต่เจสสิก้าก็งอตัวจนทรุดลงไปกับพื้นได้อยู่ดี

"หนูปวดท้อง"

"ปวดตรงไหน เงยหน้ามาบอกพี่ซิ"

"ไม่รู้ หนูไม่รู้"เจสสิก้าพูดเสียงสั่น เซฮุนมองไปทั่วตัวของน้องก่อนจะเห็นบางอย่างที่ไหลออกจากซอกขาเล็ก

"เลือด"คนเป็นพี่ตัวชาวาบก่อนจะรีบช้อนตัวน้องขึ้นมาอุ้ม ไม่สนใจว่าตัวเองจะเปื้อนเลยแม้แต่น้อย"ทุกคน! พี่คริส!"

ขณะอุ้มน้องลงจากบันไดเสียงทุ้มก็ตะโกนเรียกพี่ชายที่กระจายอยู่ในไปด้วย ทุกคนวิ่งออกมาแล้วมองน้องทั้งสองคนอย่างตะลึง สภาพและใบหน้าของเจสสิก้าทำให้พี่ชายอีกสามคนใจกระตุกวูบเหมือนมีใครเอามีดมากรีดที่ร่างกาย

"น้องเป็นอะไร"คริสถามเสียงลน เลือดที่ไหลลงตามซอกขาลามมายังท่อนแขนแกร่งที่ช้อนอยู่ใต้ข้อพับทำทุกคนสติแตก

"ไม่รู้ ไปเตรียมรถก่อนเถอะ"เซฮุนเองก็ใจหายไม่แพ้กัน แบคฮยอนคว้ากุญแจรถที่ห้อยอยู่ในตู้ติดฝาผนังก่อนจะวิ่งไปยังโรงจอดรถ 

"เจ็บตรงไหนบอกพี่หน่อยคนเก่ง"มือหนาของคริสลูบไรผมที่ชื่นเหงื่อด้วยใจไม่เป็นสุข เจสสิก้าซีดไปทั้งตัวจนน่าใจหาย

"ท้องค่ะ หนูปวดท้อง"ตอบเสียงสั่น และปวดจนเสียดไปทั่วช่องท้อง

"รถมาแล้วรีบไปเถอะ"เลย์วิ่งนำไปเปิดประตูรถ ก่อนที่เซฮุนจะก้าวยาวๆ ตามไป เมื่อขึ้นมานั่ง เบาะหลังก็มีพี่คริสกับพี่เซฮุนประกบน้องไว้คนละด้าน คนขับก็คือพี่แบคฮยอน คนนั่งข้างๆ อย่างร้อนใจก็คือเลย์

สภาพรถติดบนท้องถนน ทำให้คนเป็นพี่ชายผลัดกันสบถออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนที่คริสจะสบถออกมาเสียงดังกว่าใคร

"ไม่ต้องไปโรง'บาลแล้ว"

"ทำไม น้องปวดท้องถึงขนาดเลือดไหลเลยนะ"เซฮุนขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ พี่คนโตถอนหายใจอย่างหนักหน่วงก่อนจะเอ่ย

"พี่รู้แล้วว่าน้องเป็นอะไร ไม่ต้องไปหาหมอหรอก"

"น้องเป็นอะไร"แบคฮยอนถามอย่างสงสัย และคำตอบที่ได้รับก็ทำให้อึ้งจนไปต่อไม่ถูก

"ประจำเดือน"




บ้านตระกูลจอง

"นอนพักนะ ถ้าไม่ดีขึ้นให้รีบบอกพี่"คริสลูบหัวน้องสาวหลังจากให้ทานยา แล้วให้แม่บ้านช่วยกันอาบน้ำอาบท่าให้ เพราะน้องโตขึ้นมาก ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่พี่ๆ จะอาบน้ำให้ได้โดยไม่ตะขิดตะขวงใจ เขาเป็นหมอแต่กลับวินิจฉัยอาการน้องสาวโดยขาดสติ เพราะความเป็นห่วง ความร้อนใจหลายๆ อย่าง

"หนูดีขึ้นแล้วค่ะ"คนบนเตียงฉีกยิ้มให้พี่ชายได้สบายใจ แบคฮยอนกับเลย์ถอนหายใจอย่างโล่งอกอีกครั้ง ก่อนจะปล่อยให้แม่บ้านดูแลน้องให้คนตัวเล็กได้พักผ่อน

"คุณหนูนอนพักนะคะ"แม่บ้านเลื่อนผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้

"หนูไม่ค่อยสบายตัวค่ะ ใส่ผ้าอนามัยมัน...อึดอัด"

"ถ้าไม่ใส่ก็จะเลอะนะคะ ทนใส่อีกไม่กี่วันก็หายแล้วค่ะ"

"แต่ก็ต้องใส่ทุกเดือน"เจสสิก้าบ่นอุบอิบ เธอใช้ชีวิตโดยไม่คิดเผื่อว่าตัวเองจะต้องเติบโต ไม่คิดว่าจะต้องเป็นประจำเดือน พอมันเกิดขึ้นก็เหมือนโลกมันเหวี่ยงยังไงก็ไม่รู้ ถ้าโตขึ้นอีกพวกพี่ชายจะยังตามใจเธออยู่หรือเปล่า จะยังเอ็นดูเหมือนเดิมมั้ย

"เป็นเรื่องธรรมชาติของผู้หญิงทุกคนอยู่แล้วค่ะ การเป็นประจำเดือนยังเป็นสัญญาณบอก ว่าคุณหนูโตเป็นสาวแล้ว จะทำอะไรก็ต้องระมัดระวังตัวโดยเฉพาะตอนอยู่กับผู้ชายนะคะ"

"ค่ะ"เด็กน้อยทำปากยื่นแล้วพลิกตัวนอนไปอีกข้าง ไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทรา

มือหนาลูบไปตามลำแขนแกร่งอย่างช้าๆ เนตรคมกริบที่เปิดเผยความดุดันอย่างชัดเจนวูบไหวเมื่อเห็นเลือดสีแดงถูกน้ำจากฝักบัวชะล้างกระจายไปทั่วพื้นกระเบื้อง แผงอกกำยำที่เกาะพราวไปด้วยหยาดน้ำกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ

เซฮุนยอมรับว่าตอนนี้สติของเขายังไม่กลับมาครบร้อยเปอร์เซ็นนัก ภาพเหตุการณ์ยังฉายวกวนอยู่ในหัวตลอด และเลือดที่เปรอะอยู่ตามผิวและเสื้อผ้าก็ตอกย้ำว่าเจสสิก้าโตขึ้นแล้ว น้องไม่ใช่เด็กอีกต่อไป

ฝ่ามือหยาบกร้านเคลื่อนมาเสยผมที่เปียกลู่ ริมฝีปากพู่ลมหายใจออกเพื่อระบายบางอย่างที่ลอยวนอยู่ในช่องท้อง ความรู้สึกที่เขาก็ไม่เข้าใจมันสักเท่าไหร่

ครืด~

ประตูห้องน้ำถูกเลื่อนเปิดออก ก่อนแบคฮยอนจะเดินเข้ามานั่งห้อยขาบนอ่างล้างหน้า ขณะเดียวกันก็ทอดมองเรือนร่างเปล่าเปลือยผ่านกระจกขึ้นฝาด้วยสายตาครุ่นคิดบางอย่าง

"น้องโตขึ้นมากเลยเนอะ"เสียงที่เอ่ยนั้นทำให้คนใต้ฝักบัวชะงักเล็กน้อย

"อือ"

"ต่อไป เวลาเล่นกับน้องเราต้องระวังอะไรหรือเปล่าอะ พี่ไปนอนตีลังกาคิดที่ห้องก็คิดไม่ออก"เลยเข้ามาทำลายเวลาส่วนตัวเขาสินะ

"แล้วพี่คิดว่าไง"

"ก็คิดว่าต้องระวังขึ้นนะ จะกอด จะหอม จะฟัดแบบเมื่อก่อนคงไม่เหมาะ"

"อือ"

"แต่ก็คิดว่าต้องไว้หนวดด้วยอะ"ดวงตาคมกริบหรี่ลงอย่างไม่เข้าใจ

"เพื่อ?"

"เอ้า เผื่อมีไอ้หนุ่มหน้าไหนมาจีบน้องสาวเราไง จะกระตุกหนวดใส่ให้วิ่งป่าราบ"เซฮุนอยากขำก็ขำไม่ออกแม้จะพยายามนึกถึงหน้าหวานๆ ของพี่ชายไว้หนวดแล้วขู่ผู้ชายคนอื่น ทว่าแค่คิดว่ามีผู้ชายสักคนมาจีบเจสสิก้าพี่ชายอย่างเขาก็หน้าตึงแล้ว

"ผมจะไปมหา'ลัย พี่มีอะไรอีกมั้ย"เซฮุนเดินออกจากกระจกก่อนจะหยิบผ้าที่แขวนอยู่ข้างนอกออกมาพันรอบเอวสอบ แบคฮยอนพยักหน้าแทนคำตอบ

"ขอไปด้วย ว่าจะเอางานไปส่งอาจารย์"

"ก็ไปเตรียมตัวสิ ผมไม่รอนะ"

"เออๆ ขี้บ่นจริงไอ้น้องคนนี้ วุ้ย!"คนเป็นพี่กระโดดลงจากพื้นแล้วเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกจากห้องไป เซฮุนมองตามพลางส่ายหัวเล็กน้อย ระหว่างเช็ดผมเดินออกจากห้องน้ำ ภาพถ่ายครอบครัวที่ตั้งไว้บนหัวเตียงก็ทำให้การเคลื่อนไหวชะงัก ภาพน้องตอนสามขวบนั่งยิ้มอยู่บนตักเขา แม่นั่งประกบอีกข้าง ส่วนพี่อีกสามคนก็ยืนอยู่ข้างหลัง ใบหน้าทุกคนเปื้อนรอยยิ้ม ดวงตาเป็นประกายสุขใสเต็มไปด้วยความสุข 

การมีเจสสิก้าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เด็กผู้ชายอย่างพวกเขารู้จักคำว่าปกป้องอย่างทะนุถนอม น้องเปราะบางเหมือนกระเบื้องเคลือบ มือที่ชอบหยิบจับอะไรรุนแรงก็ต้องฝึกให้ใจเย็นและเบามือลงไปหลายเท่า มือเล็กๆ คงทนแรงของพี่ไม่ไหวแน่

"พี่เซงุนขา อุ้มโหน่ย"

เหมือนช่วงเวลาเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน

"เดินได้แล้วนี่เรา"

วันนั้นน้องยังเดินไม่เก่ง

"แง เดินไม่ได้ หนุเดินไม่ได้"

ทว่าเวลานั้นผ่านไปไวจนนึกไม่ถึงว่าพวกเราจะเติบโตขึ้นขนาดนี้

"เดี๋ยวโตเป็นสาวคงไม่ร้องให้พี่อุ้มแล้ว"

ไม่นึกเลย...




 

TBC



อ๊ายยยยยยยยยย อ๊ายยยยยยยยยยยยยย????






(c) Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น

  1. #27 Miss Me? (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 11:47
    หนูเจน่ารักกกกกกก
    #27
    0
  2. #25 ผู้หญิงของคุณเจ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 17:53
    พี่ฮุนไม่ได้ดุหรอกก็หนูทำไม่ได้เองนี่นา พี่เลย์กับพี่คริสใจดีมาก ไม่รู้จะสมน้ำหน้าพี่ฮุนดีไหมโดนฟ้องเลย 555555 ตอนร้องออกมาทีแรกนึกว่าน้องเจแกล้งร้องด้วยเพราะนึกว่าไม่อยากให้ฮุนสอนการบ้าน omg มากๆ แขนพี่ฮุนเปอะไปหมดคงตกใจกันมากเลยลืมคิด ดูท่าพี่ๆไม่อยากให้น้องเจโตเลย คนที่ชอบหอมประจำน้องนี่น่าจะเป็นพี่แบคดูเข้ากับน้องได้สุด น่ารักอ่ะมัดผมให้น้อง พี่แบคนี่ชี้ทางให้กระรอกนะเนี่ยพี่แบคไม่น่าไว้หนวดแต่คนที่อาบน้ำอ่ะไม่แน่ ดูท่าหวงน้องเผลอๆ น้องโตกว่านี้พี่ฮุนไว้หนวดรู้เลยนะคะพี่ 55555555 ขอบคุณที่อัพค่า^^
    #25
    0
  3. #24 jessica-nonthiya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 15:39
    โอ้ยยยยยยยย ทำไมอ่านไปยิ้มไปเหมือนคนบ้าขนาดนี้ คือมันแบบน่ารักมากเลยอ่ะ น้องเจงี้ พี่คริสงี้ พี่เลย์งี้ พี่แบคงี้ และพ่อตัวดีคนสุดท้าย พี่ฮุน งื้ออออ ฟิคครอบครัวสุขสันต์ชัดๆเลยย งุ้ยยยย พี่น้องเขาน่ารักกันทั้งบ้าน ยัยน้องโตเป็นสาวแล้วน่ะ จะกอดจะหอมไม่ได้แล้วน่ะ เขินแทนอ่าา โอ้ยยย5555555555 รีบๆมาต่อน้าา สู้ๆค้าบบ
    #24
    0
  4. #23 PCY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 14:55
    เป็นเจสสิก้าคงมีความสุขมากจริงๆมีพี่ชายหล่อๆตั้ง4คน
    #23
    0
  5. #21 BKY. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:17
    โอยย ครอบครัวนี้น่ารักทุกคนเลยน้องเจ นี่ขนาดแค่คนเดียวนะ55555
    #21
    0
  6. #20 sehunsooyeon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 11:32
    พี่ชายหล่อขนาดนี้หยุดโม้ไม่ได้เลยนะน้องเจ อยากเห็นตอนอยู่กับพี่ชายทุกคน
    #20
    0
  7. #19 Smurfette (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 05:20
    พี่คริส น้องเจ น่ารัก ครอบครัวนี้ถ้ามากันครบทุกคน โรงเรียนแตกแน่ เด็กๆ คะ หนูยังอายุ 8 ขวบ ใจเย็นๆนะคะ รอให้โตก่อนนะ
    #19
    0
  8. #18 ผู้หญิงของคุณเจ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 03:55
    มีแต่คำว่าน่ารักกกกกก น่ารักกกกกก อ่านไปยิ้มไป นึกว่าพี่จะเห่อน้องอย่างเดียว ดูแล้วน้องเจเห่อพี่ชายมากเลย ภูมิใจในความหล่อของพี่ชายมาก อยากให้บรรยายความหล่อของอีกสามคนให้เพื่อนฟังด้วยจังอยากรู้ในสายตาน้องสาว 8 ขวบพี่ชายแต่ละคนเป็นไง น้องแชน่ารักมากหลุดขำตอนยกนิ้วโป้งบอกว่าพี่คริสหล่อ 5555555 แล้วก็ตลกคู่รักประจำห้อง เด็กนักเรียนห้องนี้น่ารักกันมาก รอต่อค่ะขอบคุณที่อัพนะคะ
    #18
    0
  9. #17 nattida dansumrit (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 01:40
    พี่น้องบ้านนี้น่ารักทุกคนเลย ดูอบอุ่นจัง ตอนโตจะต้องเป็นพี่ๆที่ปกป้องน้องได้ดีแน่นอน ทุกคนดูเห่อน้องสาวมากเลย โดยเฉพาะพี่ชายคนเล็ก อิอิ
    #17
    0
  10. #16 nachyxm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 00:35
    โตขึ้นไปฮุนจะเป็นหมอรึเปล่า ดูใส่ใจมากเลย
    #16
    0
  11. #15 sehunsooyeon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 14:42
    บ้านนี้หน้าตาดีกันทั้งนั้นมีน้องสาวด้วย
    #15
    0
  12. #14 Smurfette (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 12:37
    ลูกชายบ้านนี้น่ารัก อยากไปสมัครงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก แม่ไปรับเจสสิก้ามาจากไหน ???
    #14
    0
  13. #13 numnim_su_kh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 09:05
    ผู้ชายบ้านนี้ละมุนจัง5555
    #13
    0
  14. #12 ผู้หญิงของคุณเจ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 03:04
    โอ้ยยยยยยยย น่ารักมากกกกก บรรยายได้ละมุนมากพี่เบลล์ อายุไล่เลี่ยกันทุกคนเลย มีน้องสาวเพิ่มมาอีกคนห่างจากพี่ชายคนโตตั้ง 12 ปี ห่างจากคนเล็ก 8 ปีแบบนี้เรียกว่าลูกหลงได้ไหมเนี่ยถึงจะเป็นเด็กที่เอามาเลี้ยง ชอบพี่เลย์อ่ะละมุนมากดูพี่ชายคนนี้อบอุ่น พี่คริสก็ดูเป็นพี่ชายที่ใจดี น้องแบคก็ดูซน น้องเซฮุนนี่ทีแรกแอบนึกว่าจะไม่ชอบน้องสาวซะแล้วเห็นนิ่งเงียบที่ไหนได้ดูเห่อน้องนะเราจะตั้งชื่อเกาหลี?ให้น้องด้วย อายุแค่ 8 ขวบแต่คิดได้ว่าไม่ควรเอามาไปแตะน้องฉลาดมาก
    #12
    0