Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 9 : CHAPTER 09 l You're Just Like x-mas Day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    9 ธ.ค. 59












CHAPTER 09 l You're Just Like x-mas  Day

 


"ไม่ให้ยุ่งเห็นทีจะไม่ได้ล่ะมั่ง ในเมื่อ..."

"หุบปาก!"เซฮุนตะคอกเสียงดังก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดอะไรไม่เข้าหูออกมา รอยยิ้มสะใจผุดขึ้นบนใบหน้าคนทั้งสามก่อนจะยอมลามือไปในที่สุด

"ยังไม่รู้สินะ โธ่ น่าสงสาร"

ฮันเตอร์ คือพวกที่มีหน้าที่กำจัดส่วนเกิน ส่วนเกินนั้นก็คือเจสสิก้า

พวกเขารู้ว่าพวกมันทำตามหน้าที่ แต่มันยังไม่ถึงเวลา ยังไม่ครบเก้าสิบวันเลย ยังไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ พวกมันก็ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ทำให้แปลกใจพอๆกับเรื่องที่ยัยพาโบมีปฏิกิริยาจากคำสาปเร็วกว่ากำหนด

คนแรก ธันเดอร์ สายเลือดซาตาน พลังของมันคือควบคุมโลหะ แปรสภาพสิ่งของได้ตามใจชอบแค่ปลายนิ้วสัมผัสเท่านั้น

คนที่สอง แอล สายเลือดเทพแต่เลวยิ่งกว่าซาตานซะอีก พลังของมันน่ากลัวกว่าคนอื่นๆมาก เพราะถ้ามันอยากมีพลังอะไร แค่ไปสัมผัสตัวคนๆนั้น มันก็จะมีพลังเหมือนคนที่มันสัมผัสตัวและสามารถใช้พลังภายในเวลาสิบห้านาที มันเนี้ยแหละตัวอันตราย

คนสุดท้าย แดฮยอน สายเลือดซาตาน พลังของมันก็พอๆกับไอ้คนแรก แต่มันไม่มีพลังแปลโลหะหรอก แต่มันแปรสภาพตัวเองได้ตามใจชอบ แดฮยอนสามารถหลวมตัวเองเป็นอะไรก็ได้ถ้ามันต้องการ อธิบายง่ายๆ มันแปลงร่างได้

พลังพวกมันแข็งแกร่งมากถ้าเทียบกับพวกเอ็กโซ ที่แทบจะใช้ชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์มากกว่านรกหรือสวรรค์ ไม่มีสิทธิ์ไปฝึกฝนเหมือนกับพวกฮันเตอร์ เชื่อเถอะถ้าพวกเราได้รับโอกาสแบบนั้นบ้าง มั่นใจได้เลยว่าพวกเราก็แข็งแกร่งได้ไม่น้อยหน้าพวกมันหรอก

แต่พวกเราก็แค่พวกตัวประหลาด พวกครึ่งเทพซาตาน พลังหดๆหายๆ ต้องเข้าพิธีเรียกพลัง ผลข้างเคียงก็มีมากมาย เหมือนผลล่าสุดไง...ยัยพาโบ  เคสแรกเลย ซวยชะมัด

เจสสิก้ามองใบหน้าเคร่งเครียดของเอ็กโซทั้งสิบสองคน แล้วเขย่งตัว ชะเง้อคอผ่านไหล่ลู่หานมองแผ่นหลังสามคนผู้มาใหม่ที่ค่อยๆก้าวจากไป ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ เธอไม่กล้าถามเพราะเวลานี้บรรยากาศมันมาคุสุดๆไปเลย

สัญญาณเรียกเข้าแถวดังขึ้น พอจะเดินไปเข้าแถวซูโฮก็ล็อคคอเธอไว้ ก่อนจะลากไปในสวนหลังโรงเรียน เจสสิก้าดิ้นจากการเกาะกุม เธอต้องไปเข้าแถวให้ได้

แค่ขาดเรียนไปตั้งหลายวันก็กลัวจะถูกหักค่าช่วยเหลือจะแย่ นี่จะต้องมาทำผิดกฎโดยการโดดแถวอีก เธอคงจะถูกระงับค่าเทอมแน่ แล้วถ้าเป็นแบบนั้นเธอจะหาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าเทอมกัน

ปล่อยนะ ฉันต้องไปเข้าแถว

เลิกดิ้นซักที รำคาญซูโฮใช้มืออีกข้างปิดปากยัยพาโบ ลากไปในสวนที่พอจะหลบสายตาคนอื่นๆได้

ซูโฮปล่อยยัยพาโบซะลู่หานที่เดินตามมารีบท้วงทันที

ทำไม ฮยองเจ็บตรงไหนหรอซูโฮเลิกคิ้วถามลู่หานเพราะเขาก็ระวัง ไม่ได้ทำรุนแรงจนคนในอ้อมกอดเจ็บเสียหน่อย

กะ ก็ฉันหายใจไม่ออก อึดอัดด้วย ปล่อยๆๆคนหน้าหวานอึกอัก เข้าไปแกะมือซูโฮออก แล้วดึงเจสสิก้ามายืนข้างตัว

แหม ถ้าฮยองไม่ได้จิตผูกกับยัยพาโบ ผมคงคิดว่าฮยองหึงยัยนี่นะไคอดแซวฮยองหน้าหวานไม่ได้

หึงบ้าหึงบออะไร ฉันบอกแล้วไงว่าฉันหายใจไม่ออกพูดจบก็กระโดดขึ้นต้นไม้อย่างรวดเร็ว หาที่นอนเหมาะๆให้กับตัวเอง ทิ้งให้เจสสิก้ายืนอยู่ท่ามกลางเอ็กโซอีกสิบเอ็ดคน

อุตส่าห์บอกพวกเขานอนให้สบายส่วนเธอจะไปเข้าแถว แต่คริสกลับคว้าตัวได้ทัน อุ้มร่างแบบบางของเจสสิก้าบินไปนั่งบนกิ่งไม้สูง สูงมาก สูงขนาดที่สามารถมองเห็นทัศนียภาพรอบโรงเรียนได้เลย นี่คงเป็นวิธีกันไม่ให้เธอไปเข้าแถวสินะ

เจสสิก้านั่งตัวสั่นไปทั้งตัว กอดกิ่งไม้แน่นเพราะกลัวจะตก ฉี่เธอจะราดอยู่รอมร่อ ร้องขออ้อนวอนพวกเขาเท่าไหร่ ก็ได้รับแต่ความเฉยเมย

ชานยอลฉันกลัวเจสสิก้าเรียกชานยอลที่นอนเหยียดตัวสบายบนต้นไม้ใกล้ๆกัน

หุบปากฉันจะนอน อยู่อย่างนั้นแหละจะได้ไม่สร้างปัญหาชานยอลโบกมือรำคาญเอ่ยทั้งที่ตายังปิดอยู่

เจสสิก้ามองรอบๆก็เห็นพวกเอ็กโซจับจองต้นไม้ กิ่งไม้เป็นของตัวเอง นอนเหยียดกายสบายเหมือนนอนอยู่บนชุดเครื่องนอนโตโต้ก็ไม่ปาน ยัยพาโบเบะปากจะร้องไห้ หิมะหยุดตกไปแล้วก็จริง แต่เกล็ดหิมะมันก็มีอิทธิพลมากพอให้กิ่งไม้ลื่นได้ แล้วถ้าเธอตกลงไป ไม่อยากนึกสภาพศพตัวเองเลย




หลังจากผ่านจุดสุดยอดไปแล้ว สุดยอดจริงๆนะ เจสสิก้าก็ต้องมาพานพบกับเรื่องที่ทำให้ปวดสมองได้สุดยอดอีกครั้ง เมื่อเอ็กโซทั้งสิบสองคนพยายามจะยัดตัวเองมาเรียนห้องเดียวกับเธอ ความจริงคริส ลู่หาน ซิ่วหมิน เลย์ต้องไปอยู่เกรดสิบสอง ส่วนเทา เซฮุน ไคต้องไปเรียนชั้นเกรดสิบ  แล้ว ดีโอ ชานยอล แบคฮยอน เฉิน ซูโฮ ก็เรียนชั้นเดียวกับเจสสิก้าคือชั้นเกรดสิบเอ็ด แต่ทำไม ทำไมพวกเขาถึงมานั่งออกันอยู่หลังห้องเรียนเธอพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้

แกไม่ได้ไปแค่ติวหนังสือให้พวกมันใช่มั้ยยุนอากระซิบถามเจสสิก้าเหล่มองสิบสองคนหลังห้องเป็นพักๆ

ฉันไปติวหนังสือให้พวกเขาจริงๆ วันนี้พวกนั้นแค่อยากมาดูว่าฉันเรียนยังไงทำไมถึงได้ฉลาดล้ำโลกน่ะเจสสิก้าโกหกเพื่อนคำโต ยุนอาก็ได้แต่พยักหน้าทำเป็นเชื่อที่ยัยตัวเล็กข้างตัวพูด แม้ในใจไม่คิดแบบนั้น มันต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่

อาจารย์นักศึกษาก็ได้แต่สอนเก้ๆกังๆ แค่จะสอนนักเรียนธรรมดาเธอก็ประหม่าจะแย่ แต่นี่เธอต้องมาสอนพวกเอ็กโซด้วยยิ่งทำให้เธอเกร็งหนักกว่าเดิมหลายเท่า ฮโยยอนหลับตาเรียกสติตัวเองก่อนจะสอนต่อจนครบชั่วโมง ถ้าเธอเขว้ เธออาจจะไม่ผ่านการประเมิน แล้วเธออาจจะจบช้ากว่าเพื่อนๆก็ได้

ตึก ตึก ตึก

แทยอนวิ่งจากเกรดสิบสอง มาหยุดที่ห้อง 11-A เมื่อได้ยินว่าเหล่าเอ็กโซมาเรียน แต่เมื่อมาถึงกลับพบแต่ความว่างเปล่า

ยุนแล้วพวกเอ็กโซล่ะแทยอนเดินไปหาน้องสาวที่กำลังเก็บของเตรียมจะกลับบ้าน

ก็กลับไปแล้วน่ะสิยุนอาทำหน้าเซ็งเพราะสองวันก่อนช่วงเทศกาลตริสมาสต์โรงเรียนจะสอนแค่ครึ่งวัน

แทยอนยังสอดสายตามองหาอีกคน ก่อนจะเอ่ยถามแล้วเจสสิก้าล่ะ

ก็กลับไปพร้อมพวกนั้นไง เลิกถามเถอะยิ่งตอบยิ่งอารมณ์เสีย จะรีบไปติวอะไรขนาดนั้น มาอยู่ในนี้ก็ไม่เห็นจะเรียนกันสักคน เห็นเอาแต่นอน เล่นเกมส์ $%$%##$^^&%%$%”เสียงบ่นของน้องสาวไม่ได้ผ่านเข้าสู่ระบบประสาทการได้ยินของคนเป็นพี่แม้แต่น้อย แทยอนหลับตาข่มความคุกกลุ่นไว้ในใจ เธอต้องเสียทุกอย่างให้ยัยเด็กกำพร้านั่นจริงๆหรอ

เจสสิก้ามองเส้นทางที่กำลังผ่านขมวดคิ้วสงสัย เขาจะเข้าเมืองไปทำไมกันอดไม่ได้ที่จะถามนี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านนะ นายมาผิดทางรึเปล่า

ฉันไม่ได้พาโบเหมือนเธอนะ ฉันต้องไปซื้อของเธอน่ะ เงียบๆไปเลยลู่หานเอ็ดคนข้างตัวไม่จริงจังนัก เจสสิก้านั่งพิงเบาะตามเดิม ก่อนจะปรับมันให้เอนลง เพื่อที่จะได้นอนได้สบายๆหยุดนะยัยพาโบ ห้ามหลับทั้งที่ฉันยังขับรถแบบนี้นะ ฉันไม่ใช่คนขับรถเธอลู่หานท้วงคนที่กำลังตาปรือ

นายนี่แปลกจังนะ ก็เห็นๆอยู่ว่าตัวเองกำลังขับรถ แต่ทำไมถึงบอกว่าไม่ใช่คนขับรถละเจสสิก้าส่ายหน้าหน่ายเอียงตัวหนีคนขับรถเพื่อพักผ่อนสายตา

ย๊า ฉันชักจะสงสัยแล้วนะว่าตกลงเธอพาโบจริงๆ หรือตั้งใจจะกวนประสาทฉันคนขับรถหายใจหอบเมื่อพูดจบ แต่อีกคนกลับเข้าสู่ห้วงนิทราหายใจสม่ำเสมอไม่รับรู้ถึงความหงุดหงิดหงุ่นหง่านของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย

ครืด ครืด 

ลู่หานกดสปีคโฟนรับสายคริสที่กำลังขับรถตามเขาอยู่ “ว่า?”

(ฉันได้กลิ่นอสูร!!!!!!)

เอี๊ยดดดดดดดดดดดด

รถเจ็ดคันจอดกะทันหันเมื่ออสูรร่างยักษ์กระโดนมาปิดถนน เจสสิก้าสะดุ้งตื่นหันมองเสี้ยวหน้าหวานของลู่หานที่กำลังกำพวงมาลัยแน่น ก่อนที่เขาจะหันมาสบตากับเธอแล้วหลับตาอย่างชั่งคิด

(แกพายัยพาโบหนีไปก่อน)เสียงจากปลายสายที่ยังไม่วางบอกลู่หาน

แต่ตัวนี้มันไม่เหมือนตัวอื่นเขาตอบน้ำเสียงวิตกอย่างเห็นได้ชัด อสูรที่อยู่ตรงหน้าเป็นสัตว์เลี้ยงเล่นของ...ฮันเตอร์

(พวกฉันไหว หนีไป ฉันจะกันมันไว้เอง)คริสตอบเสียงเรียบไม่หวาดกลัวกับสิ่งที่กำลังเผชิญ สองคนยังคุยกันไม่ทันจบ ร่างของชานยอลที่ขับรถนำหน้าขบวนก็เปิดประตูออก พร้อมลากดาบโลหะประจำตัวกับพื้นถนนขาวโพลนที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะตรงไปหาอสูรน้ำแข็ง

x!!!!!”เจ้าของพลังจิตสบถเมื่อไฟอย่างชานยอลตรงไปหาสัตว์เลือดเย็น สัตว์เลี้ยงเล่นของแดฮยอนหนึ่งในฮันเตอร์

ปึง!!! 

คริสที่อยู่ในรถคันหลังลู่หานลงจากรถปิดประตูเสียงดัง เดินพร้อมยื่นมือซ้ายออกกลางอากาศธนูอาวุธประจำกายก็มาอยู่ในมือ เทาที่นั่งอยู่ข้างๆก็ตามลงมา

ส่วนซิ่วหมินและซูโฮจำต้องนั่งอยู่นิ่งๆ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาของพวกเขา ถึงคราวที่คนที่ยังไม่ได้ออกแรงได้ออกแรงเสียที ส่วนไคและเลย์หันมาสบตา พยักหน้าให้กันก่อนจะหายร่างไปเดินเคียงข้างคริส เทา เซฮุน

ส่วนดีโอ แบคฮยอน และเฉินนั่งรอให้คนที่ออกโรงกลุ่มแรกหมดแรงเสียก่อน แล้วพวกเขาจะเข้าไปช่วยถ้าไม่ไหวจริงๆ

ละ ลู่หาน มันตัวใหญ่กว่าตัวแรกมากเลยเจสสิก้าชะเง้อนั่งไม่ติดเบาะเป็นห่วงเหล่าเอ็กโซที่กำลังย่างสามขุมไปหาสัตว์อสูร

ฉันเห็นแล้ว ไปเถอะลู่หานเปิดประตูลงจากรถวิ่งอ้อมมาเปิดประตูฝั่งยัยพาโบก่อนจะคว้าข้อมือเล็กให้เดินเข้าป่าอีกทาง

ลู่หาน พวกเขาจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยถึงขาจะวิ่งแต่สายตายังหันไปมองทางเดิมอย่างเป็นห่วง

เลิกถามสักที มันน่ารำคาญเอาชีวิตในรอดก่อนเถอะลู่หานอดเอ็ดคนขี้สงสัยไม่ได้ เป็นห่วงเพื่อนก็เป็นห่วง เป็นห่วงยัยพาโบก็เป็นห่วงเฮ้ยเป็นห่วงยัยพาโบอย่างนั้นหรอ เขากำลังคิดบ้าอะไรอยู่นะ

พรึ่บ

ร่างใครบางคนหายวับมายืนขวางทางคนที่กำลังวิ่งตั้งหยุดชะงัก ลู่หานจ้องคนมาใหม่เขม็ง รีบดันตัวคนตัวเล็กไปอยู่ข้างหลังตัวเอง

แหม เพิ่งเจอกันเมื่อเช้า นี่ยังไม่ทันข้ามวันแกยังไม่แนะนำให้ฉันได้รู้จัก สาวน้อยคนนั้นเลยนะแดฮยอนเลิกคิ้วยิ้มกว้างยืนล้วงกระเป๋าอย่างใจเย็น ทั้งหมดมันเป็นแผนสินะ แผนล่อให้เขาแยกออกจากพวกเอ็กโซ

อย่ายุ่งกับยัยนี่คนหน้าหวานเอ่ยเสียงแข็ง

แกห้ามพวกฉันไม่ได้หรอก ต่อให้ไม่กำจัดวันนี้ วันหน้าก็ต้องกำจัดอยู่ดี คนของแกมันตัวอันตรายแดฮยอนใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม

แต่มันยังไม่ถึงเวลา ยัยนี่มีสิทธิ์ที่จะอยู่จนกว่าจะคบเก้าสิบวัน

ฮึ เพราะแกผูกติดวิญญาณกัน เลยต้องดูแลออเซาะกันสินะฮันเตอร์น้องเล็กแสยะยิ้มสมเพชถ้าอย่างนั้น ครบกำหนดเมื่อไหร่ ฉันจะกลับมาแล้วลากวิญญาณส่วนเกินกลับนรก แกอย่าคิดแม้แต่จะห้ามฉันล่ะ ฉันรู้ว่าแกรู้ถ้าปล่อยยัยนี่ไป ทุกอย่างจะพินาจแดฮยอนดีดนิ้วเปาะเดียวเขาก็หายไปอ่อ รอทักทายเพื่อนฉันหน่อยละ มันกำลังมาแม้ตัวจะหายไปแล้วแต่เสียงยังคงดังมาตามสายลม

ความจริงที่มาวันนี้ไม่ได้จะมากำจัดส่วนเกินซะทีเดียว แค่อยากหาอะไรๆสนุกทำแค่นั้น ยังไม่ครบเก้าสิบวัน ถ้าเขากำจัดยัยนั่นมันก็เหมือนการผิดกฎเพราะไปฆ่าวิญญาณที่บริสุทธิ์ แล้วเขาจะต้องถูกลงโทษโดยการถูกตัดชีวิตลงสิบปี ซึ่งเขาไม่มีทางเสี่ยง

ฮันเตอร์จากไปแต่กลับทิ้งความสงสัยไว้ให้ยัยพาโบลู่หานเขาเป็นใครหรอ

ลู่หานรีบหันหน้าไปเผชิญกับคนตัวเล็กเธอไม่ต้องรู้ว่าพวกมันเป็นใครหรอก รู้แค่ว่าอยู่ห่างพวกมันให้มากที่สุด ถ้ามันพูดอะไรก็ห้ามเชื่อเด็ดขาด เธอต้องฟังแค่พวกฉันเท่านั้น เข้าใจมั้ย

อืม ฉันจะเชื่อแค่พวกนายเจสสิก้าพยักหน้ารับ แต่สมองกลับคิดวกวนกับสิ่งที่ได้ยิน

ต่อให้ไม่กำจัดวันนี้ วันหน้าก็ต้องกำจัดอยู่ดี คนของแกมันตัวอันตราย"

ถ้าครบกำหนดเมื่อไหร่ ฉันจะกลับมาแล้วลากวิญญาณส่วนเกินกลับนรก

วิญญาณส่วนเกินที่ผู้ชายคนนั้นพูดถึง ต้องเป็นเธอแน่ สิ่งที่เจสสิก้ามั่นใจในตอนนี้...ผู้ชายสามคนนั้น มาเพื่อกำจัดเธอ แล้วทำไมต้องกำจัดด้วยล่ะ




ชานยอลเหวี่ยงดาบไปบนร่างของอสูรร่างยักษ์ ก่อนจะกระโดดหลบเมื่อมันสะบัดหางแหลมคมมาทางเขา คริสกระโดดไปยืนบนกระโปรงรถ เล็งลูกศรปักดวงตาข้างซ้ายจนมันคำรามอย่างเจ็บปวด แต่ไม่ทันที่เซฮุนจะเข้าไปซ้ำ ร่างของอสูรกายก็หายไป ทิ้งความแปลกใจให้เหล่าเอ็กโซ

ดีโอเด้งตัวจากเบาะรถทันทีเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ที่มันหายไปคงไม่ได้หนี แต่มันกำลัง...

...ไปหาเป้าหมาย

มันตามลู่หานไปแล้วดีโอกระโดดออกจากรถ วิ่งเข้าป่าคนแรกสะบัดมือครั้งเดียวค้อนสีทึบก็มาอยู่ในมือ

เวรเอ๊ย!!!!!”เทาโบกมือขึ้นเหนือหัวรีบคว้ากงจักรที่ปรากฏขึ้น ชีวิตพวกเขายุ่งยากขึ้นทุกวันเพราะคำสาปบ้าๆนั่นแท้ๆ




ลู่หานและเจสสิก้าเผลอกอบกุมมือกันอย่างไม่รู้ตัว เมื่อสัตว์อสูรที่ปรากฏตัวขึ้นกำลังย่างสามขุมเข้ามา แม้ตามตัวมันจะมีบาดแผลจากการต่อสู้กับเอ็กโซคนอื่นๆ แต่เพราะสัตว์เลี้ยงย่อมแข็งแกร่งไม่ต่างกับเจ้านาย ทำให้อาวุธเหล่านั้นแค่ทำให้มันระคายผิวนิดหน่อยเท่านั้น

ลู่หานดีดนิ้วเปาะเดียวดาบคริสตัลก็มาอยู่ในมือ แต่มืออีกข้างยังคงกุมมือยัยพาโบแน่น เจสสิก้ายืนตัวสั่นมองแผ่นหลังลู่หานอย่างเป็นห่วง ลำพังเธอจะไม่กลัวขนาดนี้เลย แต่เธอไม่อย่างให้เขาเจ็บ ลู่หานยังคงจับจ้องอสูรร้ายไม่วางตา  ก่อนจะหาจังหวะหลบเมื่อมันใช้ลิ้นยาวๆของมันตวัดมาที่เขาและยัยพาโบ บ้าเอ๊ย! การที่จับมืออีกคนไว้ ทำให้เขาสู้ลำบาก แต่จะให้ปล่อยมือยัยนี่ไปเขาก็กลัวว่าปีศาจตนอื่นจะโผล่มาแล้วยัยนี่จะเป็น อันตราย

เขากำลังเป็นห่วงยัยพาโบ... ไม่ เขากำลังห่วงชีวิตตัวเองต่างหาก

ลู่หานปล่อยมือฉันเถอะ นายจะสู้มันลำบากนะเจสสิก้าท้วงคนตรงหน้าพยายามแกะมือตัวเองออก แต่ดูเหมือนจะเป็นไปได้ยากเหลือเกิน

เชื่อใจฉันมือที่พยายามจะแกะจากการเกาะกุมต้องชะงัก เงยหน้ามองเสี้ยวหน้าหวานของชายหนุ่ม น้ำเสียงจริงจังนั่นแทนคำสัญญารึเปล่า แค่เธอเชื่อใจเขาเท่านั้นใช่มั้ยที่เขาต้องการ

แต่นายจะเสียเปรียบมันน้ำเสียงยังแสดงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

ฉันจะไม่มีทางให้ตัวเองเจ็บหรอกน๊าลู่หานเอ่ยอย่างรำคาญ แต่คำพูดนั้นกลับแฝงความหมายว่าเขาจะไม่ทำให้ตัวเองเจ็บ เขาก็คือเธอ และเธอก็คือเขา ลู่หานต้องการจะบอกว่าจะปกป้องยัยพาโบอย่างเธอหรือเปล่านะ

ฉันเชื่อใจนายจบประโยคของยัยตัวเล็กที่ยืนซ้อนหลังเขาอยู่ มุมปากลู่ฮานก็ยกยิ้มมุมปาก เอียงตัวหลบหางแหลมคม ใช้ดาบคริสตัลตัดหางมันจนขาด เสียงคำรามดังก้องไปทั่วบริเวณผืนป่า

เอ็กโซที่กำลังตามมาต่างเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นกว่าเดิม รู้สึกเป็นห่วงสองคนนั้น ลำพังลู่หานพวกเขามั่นใจว่าไม่เป็นปัญหาในการต่อสู้ แต่เจสสิก้ากำลังเป็นตัวถ่วงของไอ้หน้าหวานนั่น 

ลู่หานพาเจสสิก้าวิ่งไปหลบหลังต้นไม้หอบหายใจเหนื่อย พิงแผ่นหลังไปกับต้นไม้หลับตาแน่น ยัยพาโบเม้มปากเป็นเส้นตรงน้ำตาคลอ เพราะความอยากรู้อยากเห็นของเธอแท้ๆทำให้ชีวิตของเขาต้องวุ่นวาย อยากออกไปให้ไอ้อสูรนั่นฆ่าเธอให้ตายไปซะ แต่มันติดตรงที่เธอผูกติดวิญญาณกับคนข้างตัว เธอไม่อยากเห็นเขาเจ็บ

คนหน้าหวานรับรู้ถึงความผิดปกติของคนข้างตัวจึงหันไปมอง ก็เห็นว่าเธอก้มหน้างุด ไหล่กำลังสั่นเทา ลู่หานรับรู้ได้ถึงความหดหู่ ใช้หลังมือที่ยังกุมเจสสิก้าอยู่เชยคางได้รูปขึ้น น้ำตาที่เปรอะเต็มแก้มเนียนทั้งสองข้าง ทำเอาคนมองอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้

ยัยพาโบ กลัวตายขนาดนั้นเลยรึไงเจสสิก้าส่ายหัวจนผมกระจายกลั้นเสียงสะอื้น

ฉันไม่ได้กลัวตาย แต่กลัวนายจะตายด้วยต่างหากเสียงแหบพร่าเอ่ยตอบ ลู่หานนิ่งค้าง ที่ร้องไห้เพราะกลัวเขาจะเป็นอันตรายอย่างนั้นหรอฉันอยากตาย ถ้าจิตฉันไม่ผูกติดกับนาย ฉันจะออกไปให้มันฆ่าให้รู้แล้วรู้รอด แต่ฉัน...ทำไม่ได้

พาโบอีกแล้ว พาโบอย่างเดียวไม่พอยังขี้แยอีกชายหนุ่มทำปากยื่นอดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วบีบจมูกรั้นอย่างเอ็นดูทำไมไม่รู้จักห่วงตัวเองบ้าง ห่วงแต่คนอื่น เจสสิก้าหน้ามู่ขนาดมือไม่ว่างยังทำร้ายเธอได้อีกนะ

ขอโทษนะลู่หานเจสสิก้าก้มหน้าสำนึกผิด

เลิกเป็นห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองสักทีเถอะ ยัยพาโบลู่หานชักจะอารมณ์ขึ้น ไม่ชอบให้คนตัวเล็กขอโทษพร่ำเพรื่อ

นายไม่ใช่คนอื่นนะ แต่นายเป็นครอบครัวของฉันต่างหากยัยพาโบโพล่งเสียงดังในตอนแรก ก่อนจะขมุบขมิบปากในตอนสุดท้าย แต่ยืนใกล้กันแค่นี้ไม่เป็นอุปสรรคในการได้ยินเลยสักนิด

พูดเองเออเองไปรึเปล่า ฉันยังไม่เคยบอกว่าเธอเป็นครอบครัวเดียวกับฉันเลยนะลู่หานเอ่ยน้ำเสียงออกจะติดขำ แต่ใครจะรู้น้ำเสียงเยาะเย้ยของเขา มันก็แค่กำแพงกลบเกลื่อนความหวั่นไหวภายในจิตใจที่ก่อตัวขึ้นรวดเร็วจนน่ากลัว

ก็จริง ฉันไม่ใช่คนในครอบครัวนาย แต่นายคือคนในครอบครัวฉันนะเจสสิก้าเอียงคอตอบ ทำเอาอีกคนเบือนสายตาพร่าไปทางอื่นแทบไม่ทัน ทำไมต้องมาทำน่าตาน่ารักในเวลาคับขันแบบนี้ด้วยวะ

แต่ก่อนที่จะได้พูดมากกว่านี้ ต้นไม้ที่ใช้เป็นเกาะกำบังก็หักคลื่นลงมาเกือบทับคนทั้งสอง ถ้าลู่หานคว้าเอวเจสสิก้าแล้วกระโดดหลบไม่ทัน

ไม่ทันได้ตั้งตัวแขนยาวของอสูรกายก็สะบัดกระแทกกับร่างลู่นานเต็มแรง ร่างที่วิญญาณผูกติดกันล้มลงไปนอนราบกับผืนดิน ตอนนี้ทั้งสองคนจุกไปหมด ลู่หานพยุงตัวนั่งกุมท้องด้วยความเจ็บปวด หันไปมองเจสสิก้าที่ยังคงนอนกุมท้องตัวเองอยู่ แล้วหันไปมองศัตรูตัวฉกาจสลับกับก็เห็นว่ามันกำลังจะยกเท้าเหยียบไปที่ร่างแบบบาง ลู่หานไม่ลังเลที่จะคร่อมร่างยัยพาโบ ใช้ร่างตัวเองเป็นเกาะกำบัง เจสสิก้าผลักอกเขาพร่ำบอกให้เขาลุกออก แต่อีกคนยังคงไม่ไหวติงกอดเจสสิก้าแน่น แต่ก่อนที่เท้ายักษ์จะเหยียบลงร่างเกาะกำบัง

อสูรกายตัวใหญ่ก็ถูกเหวี่ยงจากอสูรกายอีกตัว ลู่หานผงกหัวขึ้นสบตากับคนใต้ร่าง รีบลุกออกทันทีเพราะท่าทางของทั้งคู่มันชักจะล่อแหลมเกินไปแล้ว ชายหนุ่มพยุงตัวเจสสิก้าให้ลุกตามมองอสูรกายทั้งสอง กำลังต่อสู้กันไม่มีใครยอมใคร เจสสิก้ามองอสูรมาใหม่แล้วอดสงสัยไม่ได้ ทำไมมันถึงได้คุ้นตาเธอแบบนี้นะ

ฮยองเทาวิ่งมาหยุดข้างลู่หานไม่เป็นอะไรใช่มั้ยเขาถามน้ำเสียงร้อนรน

เจ็บนิดหน่อย

แกกับไคพายัยพาโบกลับไปก่อน เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเองคริสเอ่ยพลางเอียงคอคลายกล้ามเนื้อ

ฝากด้วยนะลู่หานไล่สายตามองดีโอ เซฮุน เทา ชานยอล แบคฮยอน เลย์ เทา และเฉิน เชิงขอบคุณ ก่อนจะพยักหน้าให้ไค

พวกนายต้องรีบกลับบ้านนะ อะไม่ทันตั้งตัวร่างยัยพาโบก็ลอยหวืดขึ้น หันไปก็เห็นว่าเป็นไคนั่นเองที่ช้อนตัวเธอขึ้นอุ้ม

ห่วงชีวิตตัวเองก่อนเถอะ ยัยพาโบอดที่จะต่อว่ายัยตัวเบานี่ไม่ได้ ไม่ทันสังเกตสีหน้าคนอื่นๆที่เริ่มจะชักสีหน้าไม่พอใจ

ไปกันได้แล้ว รำคาญเซฮุนเอ่ยเสียงเรียบ เดินเข้าไปร่วมวงกับเจ้าเอสยำอสูรกายอีกตัว ใช่ อสูรกายที่มาใหม่คือเจ้าเอส แมวน้อยน่ารักสัตว์เลี้ยงของลู่หานไงล่ะ

สิ้นเสียงน้องเล็กร่างสามร่างก็หายไปในพริบตาเดียว คนที่เหลือยืดเส้นยืดสายตรงเข้าไปหาสัตว์เลี้ยงของศัตรูหมายเลขหนึ่งทันที

ซูโฮ ซิ่วหมิน เดินออกไปหาสามคนที่เพิ่งปรากฏตัวกลางถนน สีหน้าเจสสิก้าซีดเซียวเพราะจุกจากการจู่โจมของอสูร ทำเอาซูโฮอดสบถอย่างหัวเสียออกมาไม่ได้

เอาอย่างนี้พวกแกกลับก่อนเลย แล้วเดี๋ยวฉันจะไปซื้อของเองซิ่วหมินสรุปเสร็จสรรพ ก่อนจะเปิดประตูรถให้ไควางร่างยัยพาโบบนเบาะข้างคนขับ  ไคจะวิ่งไปตำแหน่งคนขับแต่ถูกลู่หานรั้งไว้

ฮยองไหวหรอฮะไคเลิกคิ้วสูง อาการบาดเจ็บของฮยองก็ใช่ย่อย ลู่หานเพียงแค่พยักหน้าแทนคำตอบ แทรกตัวเข้าไปในรถ เหลือบมองเจสสิก้าที่นั่งหน้าซีดใจนึกห่วง นึกห่วงอย่างนั้นหรอ เฮอะ เขาก็แค่ห่วงตัวเองต่างหากล่ะ

สามคนที่เหลือมองท้ายรถแลมเบอกินีสีขาวของคนหน้าหวานจนลับสายตา ก่อนจะหันมาสบตา แล้วยักไหล่อย่างพร้อมเพรียงกัน

ไม่รอดวะ ไม่รอดแน่ๆ ยัยพาโบร่ายมนต์ใส่ซะแล้วซิ่วหมินเดินกลับไปที่รถ ตามด้วยซูโฮเพื่อไปซื้อของที่ตั้งใจว่าจะไปซื้อพร้อมกันในตอนแรก ส่วนไค ก็ขับรถตามลู่หานไปยังไม่ไว้วางใจ ถ้าพวกมันย้อนกลับมาอย่างน้อยเขาก็พาสองคนนั้นหนีได้

หลังจากถูกลูกศรจากคันธนูปักกลางดวงใจร่างอสูรน้ำแข็งก็แน่นิ่งไป ก่อนที่ร่างของมันจะแหลกสลายเป็นผงธุรีลอยหายไปกับสายลม

รีบกลับเถอะคริสเดินนำ ก่อนที่รู้สึกผิดสังเกตหันไปมองคนอื่นที่ยังยืนนิ่งมองอะไร

ฮยองคงไม่ได้รีบกลับเพราะยัยพาโบสั่งไว้ก่อนไปหรอกนะดีโอถาม

คริสเลิกคิ้วเปล่านิ ฉันเหนื่อยอยากกลับไปพักน่ะพูดจบก็สยายปีกออกร่างสูงลอยขึ้นกางอากาศ บินไกลออกไป

กลับไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวตามไปทุกคนหันไปมองเทาพร้อมเพรียงกัน

แกจะไปไหนเลย์อดสงสัยไม่ได้

ชั่งเถอะไม่ให้คำตอบแต่กลับวิ่งไปในป่าอีกทาง คนอื่นเพียงแค่มองตามแล้วยักไหล่ เดินกลับไปที่รถ




เจสสิก้าลุกขึ้นจากโซฟาทันทีที่ได้ยินเสียงรถหลายคันเคลื่อนเข้ามา ไปยืนชะเง้อคอรอหน้าบันได

"เป็นยังไงบ้าง พวกนายเจ็บตรงไหนมั้ยน้ำเสียงร้อนรนเพราะความเป็นห่วง

เกะกะ ถอยๆพวกฉันหิวไส้จะขาดแล้วชานยอลดันไหล่เธอให้พ้นทาง เดินเลยเจสสิก้าเข้าไปด้านในตามด้วยคนอื่นๆ เหลือเพียงเซฮุน

เซฮุนแผลนายเป็นยังไงบ้างเจสสิก้ากระซิบถามเพราะเรื่องนี้มีเธอและเขาเท่านั้นที่รู้

ยุ่งชายหนุ่มเดินกระแทกไหล่เจสสิก้าอย่างเคืองๆ เขาก็ไม่เข้าใจหรอกว่าเคืองเรื่องอะไร แต่รู้ว่าความรู้สึกคือไม่ชอบใจ เวลาให้ยัยนี่ทำหน้าตาพาโบต่อหน้าคนอื่นที่ไม่ใช่เขา ความรู้สึกบ้าๆ ที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยสักนิด

เจสสิก้าหน้าหงอยมองตามแผ่นหลังพวกเอ็กโซไปจนลับสายตา ก็เธอเป็นห่วงนิ ถอนหายใจก่อนจะเดินขึ้นห้องนอนตัวเอง อาการจุกเริ่มดีขึ้นแล้ว แต่ที่ต้องรีบขึ้นห้องเพราะไม่อยากให้พวกเขาระแคะระคายสายตาหรอกนะ

แบฮยอนบิดขี้เกียจไปมา ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นบางสิ่งข้างนอกหน้าต่าง จึงรีบสะกิดเรียกซูโฮให้ช่วยมองว่าตัวเขาไม่ได้ตาฝาด คนถูกเรียกมองตามก็รีบวิ่งไปเปิดหน้าต่างกระจก ตะโกนถามคนที่เพิ่งกลับ

เทา แกเอามันมาทำไมซูโฮอดถามไม่ได้ เมื่อเห็นเทาลากต้นสนต้นใหญ่เข้ามาในบริเวณสวนดอกไม้หลังบ้าน

แล้วต้นสนมีไว้ทำอะไรวันคริสมาสต์ล่ะเทาตอบพลางยักไหล่ เรียกรอยยิ้มของเลย์และดีโอที่เพิ่งเดินมาหยุดด้านหลังซูโฮและแบคฮยอนได้เป็นอย่างดี

แกจะเอามาทำฟืนดีโอเอ่ยล้อเลียน ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเทาเอามันมาทำไม

พูดมาก เลิกถามแล้วออกมาช่วยกันหน่อยสิ เมื่อยจะแย่เทารีบตัดบท กวักมือเรียกคนในบ้านให้ออกมาช่วย คนที่เหลือก็เดินออกไปช่วยอย่างไม่ลังเล ก็พวกเขาวางแผนเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะทำ แต่ไม่คิดว่าเทาจะลงทุนไปตัดต้นสนจริงๆ ต้นเบ้อเริ้ม

แกร็ก~ 

เจสสิก้าผลินใบหน้าออกจากตำราเรียนมองไปที่ระเบียง ก่อนจะเดินไปปลดล็อคประตูหลังจากรู้ว่าเป็นใคร ฮืม พวกเขาคงเห็นเธอชินกับพลังพิเศษของตัวเองแล้วใช้ใหญ่เลยนะ

ทำไมขึ้นมาทางนี้ละไค นายควรจะมาทางประตูนะตอบพลางหันหลังเข้ามาในห้อง อีกคนก็เดินตามมา

อย่าขี้บ่นให้มากนักเลย คนข้างล่างให้มาตามแน่ะไคทำหน้าหน่าย

ตามไปทำไมหรอ

เลิกเป็นคนขี้สงสัยสักที ทำตัวกวนประสาทอยู่เรื่อยเหมือนจะรู้ว่าถูกจับได้เรื่องที่เธอชอบกวนประสาท พวกเขาบ่อยๆ เฮอะ ก็อยากมาว่าเธอพาโบก่อนทำไมเล่า เธอก็แค่ทำตัวพาโบให้สมกับที่พวกเขาเรียกเท่านั้นเอง ไคพูดจบก็หายไปต่อหน้าต่อตา ยัยแกล้งพาโบทำปากยื่นเดินตรงไปที่ประตู อยากรู้เหมือนกันว่าพวกเขาเรียกเธอไปทำไม เสียงเอะอะโวยวายจากสวนหลังบ้าน เรียกให้ขาเรียวที่กำลังเดินไปห้องนั่งเล่นชะงัก ก่อนจะเปลี่ยนเส้นทางไปยังต้นเสียง

ต้นคริสมาสต์ตั้งตะหง่านสูงเกือบถึงหลังคาบ้านทำเอา หญิงสาวอดยกมือปิดปากด้วยความตื่นเต้นไม่ได้ ถึงมันจะยังไม่ได้ตกแต่งอย่างสมบูรณ์ แต่กลับสวยมากในสายตาเธอ

ยืนทำตาโตเป็นไข่ไดโนเสาร์อยู่ได้ มาช่วยกันสิยัยพาโบจะได้เสร็จเร็วๆเฉินอดแซวคนที่ตื่นเต้นออกนอกหน้าไม่ได้ เจสสิก้าพยักหน้าตอบยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่รอมร่อ

สวยจังมันมาได้ยังไงหรอเจสสิก้าที่กำลังแกะกระดิ่งออกจากถุงถามเลย์ที่กำลังแขวนลูกอมไม้เท้าบนกิ่งต้นสน

เทาเอามาน่ะ ส่วนของตกแต่งพวกนี้ หมินฮยองกับซูโฮไปซื้อมาเจสสิก้าพยักหน้าก่อนจะหันไปสนใจกับการแต่งต้นคริสมาสต์ครั้งแรกในชีวิต

ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืด ความหนาวเย็นเริ่มคืบคลานเข้ามา ลมเย็นยะเยือกพัดเข้ามากระทบผิวของเจสสิก้าที่ยังคงตั้งใจแต่งต้นคริสมาสต์อยู่ เธอเขย่งตัวหวังจะแขวนตัวการ์ตูนซานต้าพุงพลุ้ยไปบนกิ่งไม้ที่สูงเลยหัว แต่พยายามเท่าไหร่ก็เอื้อมไม่ถึง แต่ก่อนจะได้ลดมือลงร่างทั้งร่างก็ลอยหวืดขึ้น ยัยพาโบตัวแข็งทื่อมองคนที่ยกตัวเธอให้นั่งบนบ่าเขาเชิงถาม 

"รีบแขวนสิ ตัวเธอหนักอย่างกับช้างชานยอลบ่นอุบ ทำให้เจสสิก้าที่กำลังอึ้งได้สติหันไปแขวนลุงซานต้าจนสำเร็จ เขาจึงวางเธอลงกับพื้นพลางบิดตัวคลายกล้ามเนื้อไปมา

ฉันหนักมากขนาดนั้นเลยหรอชานยอลเบะปากอย่างน่ารักถามคนตัวสูง

"ก็เออน่ะสิ หลังจะหักรึเปล่าก็ไม่รู้ตอบทีเล่นทีจริงแล้วเดินเลี่ยงไปทางอื่นทิ้งให้อีกคนทำหน้าซังกะตายเพราะเครียดเรื่องน้ำหนัก

ยัยพาโบ มันแกล้งก็เอามาคิดเป็นตุเป็นตะนะ ตัวเบาอย่างกับแมวคริสส่ายหน้าระอา

ฮยองเคยอุ้มหรอ ถึงรู้ว่าหนักหรือไม่หนักเทาถาม คนที่มั่นใจในตัวเองถึงกับไปไม่เป็นทำสียงอึกอัก

จะ จะบ้าหรอ ก็ดูตัวสิ กะน้ำหนักน่ะ แกไม่เคยทำรึไง

หรา!!!”เลย์ ซูโฮ เฉิน และซิ่วหมินเอ่ยขึ้นพร้อมกันเรียกให้ทั้งบริเวณครึกครื้นยิ่งกว่าเดิม ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ทั้งหมดแหงนหน้ามองต้นคริสมาสต์ที่แต่งจนเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้วยิ้มอย่างภูมิใจ ยัยพาโบจะรู้บ้างมั้ยนะ ว่าอะไรที่พวกเขาไม่เคยทำ แต่ต้องมาทำตั้งแต่รู้จักกับยัยนี่น่ะ

เหลือแค่ดาวบนยอดต้นสนสินะ แต่มันสูงมากเลยเจสสิก้าเอ่ยแสนเสียดาย จนลืมอะไรบางอย่างไป ดาวประดับยอดถูกยื่นจากมือลู่หานมาอยู่ตรงหน้ายัยพาโบ เธอเลิกคิ้วมองดาวกับคนหน้าหวานสลับกับดวงดาว

รับไปสิไม่ทันจะตอบรับหรือปฏิเสธลู่หานก็ยัดมันลงมือเล็ก

ลู่หาน นายเห็นใช่มั้ยว่าฉันเตี้ย แล้วนายเห็นใช่มั้ยว่ายอดต้นคริมาสต์มันสูงมากเลย ฉันทำไม่ได้หรอกเจสสิก้านั่งลงกับม้านั่ง

กลัวอะไร ที่นี่มีคนบินได้นะดีโอบุ้ยปากไปทางคริสที่ยืนกอดอกเก๊กหล่ออยู่ไม่ไกล เจสสิก้ายิ้มก่อนจะเดินเอาดาวไปยื่นให้คริส ถ้าเขาบินได้ก็ให้เขาเอาไปปักซะก็สิ้นเรื่อง

คริสอดดีดนิ้วไปบนหน้าผากมนไม่ได้ทำให้ขนาดนี้แล้ว ยังจะพาโบได้อีกนะ 

พาโบพูดจบก็กอดเอวเจสสิก้าขึ้นก่อนจะสยายปีกออกพาร่างแบบบางลอยขึ้นกลางอากาศ เจสสิก้ามองพื้นที่อยู่ห่างออกไปรีบขย้ำเสื้อคริสแน่นเพราะกลัวตก

ปักสิเมื่อลอยขึ้นมาในระดับเดียวกับยอดต้นคริสมาสต์คริสก็บอกคนในอ้อมกอด

ขอบคุณนะเจสสิก้าเอ่ยน้ำตาคลอลงมือปักดาวประดับยอดบนต้นคริสมาสต์ ยิ้มให้กับผลงานตนเองอย่างภาคภูมิใจ"ต้นคริสมาสต์ต้นแรกในชีวิตฉัน"

ต้นแรกของพวกฉันเหมือนกันแหละน๊าเจสสิก้าหันไปยิ้มให้คริส ก่อนที่เขาจะยิ้มมุมปากส่งมาให้เธอเหมือนกัน

เฮ้ย ลงมาได้แล้วมั้งลู่หานกอดอกทำหน้าซังกะตายอยู่ด้านล่าง คนที่ลอยอยู่บนอากาศจึงค่อยๆเคลื่อนตัวลงมา

นึกว่าจะขึ้นไปนอนบนนั้นแล้วซะอีกแบคฮยอนอดแขวะไม่ได้ทำเสียงจิ๊จ๊ะ ซิ่วหมินยื่นสวิตซ์ไฟไปตรงหน้าเจสสิก้า เธอยิ้มเหมือนเริ่มจะรู้หน้าที่ของตัวเอง ลงมือกดสวิตซ์ พริบตาเดียว แสงจากไฟประดับรอบๆบริเวณสวน และรอบต้นคริสมาสต์ก็สว่างวาบขึ้น

สวยมากเลย เกิดมาไม่เคยเห็นต้นคริสมาสต์ที่สวยขนาดนี้มาก่อน”ดวงตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความสุขและตื่นตา

พรึ่บ!

สิ้นเสียงชื่นชมไฟก็ดับลงไม่มีปี่มีขลุ่ย สีหน้าคนตัวเล็กสลดลง ก่อนจะได้ยินเสียงดีดนิ้วเปาะเดียวดังท่ามกลางความเงียบ แสงไปก็สว่างขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้กลับสว่างยิ่งกว่าเดิม

พอใจมั้ยแบคฮยอนเลิกคิ้วถามเจสสิก้าที่ทำหน้ามุ่ยในตอนแรกที่ไฟดับ แต่ตอนนี้กลับยิ้มโชว์ฟันแทบจะครบสามสิบสองซี่

แต่ถ้าหิมะตกปอยๆสักหน่อย คงจะสวยกว่านี้เนอะพูดไม่ทันขาดคำ หิมะก็ตกลงมาบนไหล่ เจสสิก้าแหงนใบหน้ามองท้องฟ้า แล้วหันไปสบตากับซิ่วหมิน เขาทำแค่ยักไหล่แล้วเดินเข้าไปนั่งในศาลาที่ไคนั่งทานไก่ทอดอยู่ ทุกคนกรูเข้าไปแย่งไก่ทอดจากมือไคอย่างสนุกสนาน มีเพียงเจสสิก้า ลู่หาน และเซฮุนเท่านั้นที่ยังยืนมองต้นคริสมาสต์

สวยมาก สวยที่สุด ถ้าฉันต้องตายวันพรุ่งนี้ ฉันจะไม่เสียใจเลยคำพูดของยัยพาโบทำเอาสองหนุ่มขมวดคิ้วเครียดสบตากันอัตโนมัติ

เพ้อเจ้อ ถ้าพรุ่งนี้เธอตายฉันก็ตายด้วยนะสิ คิดจะแช่งฉันรึไงลู่หานเฮ้วกลบเกลื่อนความเครียดที่กำลังแล่นมาเยือน

เปล่านะ ก็คนมันลืมนิ ฉันไม่ได้อยากให้นายตายสักหน่อยเจสสิก้าทำหน้าสำนึกผิด

วันหลังอย่าพูดเรื่องเจ็บๆ ตายๆ อีก ฉันไม่ชอบพูดจบก็เดินกระแทกส้นเท้าเข้าศาลาไปทานไก่ทอดกับคนอื่นๆ

ยัยพาโบ

รู้แล้วน๊าเจสสิก้าตอบเซฮุนไม่จริงจัง ชื่อใหม่ที่ถูกแต่งตั้งจากพวกเขาเธอกะจะไปจนทะเบียนแทนชื่อเจสสิก้าอยู่แล้ว  เซฮุนเดินล้วงกระเป๋าตรงไปหาเหล่าฮยอง

หิวเสียงของคนที่ยืนล้วงกระเป๋าเอ่ยขึ้นทำเอาคนอื่นๆกลอกตาขึ้นพร้อมกัน มาบอกว่าหิวตอนที่พวกเขาสวาปามไก่จนหมดแล้วเนี้ยนะ เซฮุนมักจะมาวินในตอนจบเสมอแหละ




TBC

 




 
(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2582 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:44
    ฮุนนายน่าจะมาให้เร็วกว่านี้นะ
    #2,582
    0
  2. #2572 LuminaShine (@Luminasai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 18:48
    ฮุนนี่ทรงอำนาจที่สุดมิรู้หรือ
    #2,572
    0
  3. #2559 Kam-018 (@Kam-018) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 11:34
    สนุกมากๆเลยยยย
    #2,559
    0
  4. #2551 NamChocola (@numzaka) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 13:50
    หิวตอนนี้คงไม่ทันแล้วมั่ง 5555
    #2,551
    0
  5. #2511 mint_soneyul (@mint_saparam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 19:57
    exo นี่ก็ปากแข็งกันจ๊างงงงงง อิจฉาสิก้านี่พุดเย
    #2,511
    0
  6. #2471 Byuntungpang (@tungpang-kloc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 12:08
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อยากเป็นสิก้าาา !! TT.
    #2,471
    0
  7. #2312 Aari Kute (@yulyul13) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 11:31
    นี้ขนาดต่อสู้
    อยู่ในอันตรายยังจะหวานกันอีกนะ
    อาลู่นายคงหลงมนต์ยัยพาโบแล้วแหละ
    #2,312
    0
  8. #2208 Mamori (@ling-hmyhigh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 18:08
    ฟินแทนสิก้า ><
    #2,208
    0
  9. #1970 :: DaehyunMyJ♡ (@ohgee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:50
    พวกเอ็กโซน่ารักกันชะมัดเลย
    เอิ่ม..ไม่คิดว่าเทาจะลงทุนขนาดนี้นะ 55
    ลูฮานชอบสิก้าเข้าแล้วล่ะเซ่!
    #1,970
    0
  10. #1833 NL'Namanlos (@pure-bana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:14
    เน่วิน วินทุกงานจริงๆ -___-;;;
    #1,833
    0
  11. #1760 Neenakyungsoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:56
    เชฮุนเป็นไรว่ะแปลกเเฮะ

    พูดเยอะขึ้น

    ตลกมากขึ้น

    "หิว"555
    #1,760
    0
  12. #1408 Emelie Chen (@emily2545) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 03:02
    อีกไม่นานยุนอาก็จะเป็นลม(เกี่ยว??)
    #1,408
    0
  13. #1123 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 01:00
    คือ อบอุ่นมากอ้า 

    อิจฉาเจสสิก้า ><
    #1,123
    0
  14. วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 21:39
    แต่ละคนตอนจะดีก็ดี แล้วน่ารักด้วย อิจฉาๆ
    #919
    0
  15. #840 FanKS (@fanks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 11:24
    โอ๊ยไม่รู้จะเลือกฟินสิก้ากับใครดี

    #840
    0
  16. #728 First Smile (@teejuta) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 15:47
    น่ารักเวอร์ค่า
    ฮานสิกฮุน><
    รอค่ะไรต์
    #728
    0
  17. #655 P@t (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 17:10
    พวกแกมีมุมนี้ด้วย น่ารักอะ
    #655
    0
  18. #634 mod theeraporn (@mod_theeraporn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 19:18
    ฮานสิก ฮุนสิก คริสสิก น่ารักจัง เริ่มผูกพันกับสิก้าแล้วใช่ไหมล่ะ ^^
    #634
    0
  19. #628 Little_Arted's (@hunsic21874) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 16:08
    ช่างเป็นฉากต่อสู้ที่หวานที่สุดเท่าที่อ่านมา ฮานสิกก็ฟิน ฮุนสิกก็ฟิน คริสสิกก็ฟินเลือกไม่ถูกอิจฉาสิก้า -3- เหมือนว่าสิก้าจะรู้ตัวเกี่ยวกับชีวิตตัวเองน่ะ
    #628
    0
  20. #621 NagiHime (@nang1896) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 06:31
    แต่ละคนนี่สุดยอดเลย ซึ้งแทนสิก้า แต่ว่าที่แท้เอสก็เป็น...เองหรอเนี่ย 
    เทาไหนบอกไม่ชอบสิก้าแต่ไหงถึงลงทุนไปตัดต้นสนมาเลยละนั่น
    ฟินทั้ง ฮานสิก คริสสิก ฮุนสิก >< 
    เน่ถ้าจะมาหิวตอนเขากินกันหมดแล้วก็ไม่ต้องบอกก็ได้   = =;; 

    #621
    0
  21. #617 love sica (@num-chanidapa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 22:58
    อ๊ายยยยยยย อาเทาลงทุนมากเลยอ่า ไปตัดต้นสนมาให้ยัยพาโบเลยหรอเนี้ย ><
    ทำไมหนุ่มเอ็กโซ่น่ารักจริงๆ กรี๊ดๆ>< ฟินสุดๆ ยอลสิก คริสสิก ฮุนสิก ฮานสิกก็หึงอีก
    ไหนจะมีการจับกลุ่มช่วงคราวของ เลย์ ซูโฮ เฉิน ซิ่วหมิ่นนะ 555 แอบแซ่วเขาไปทั่ว
    เฮียคริสจนตรอกไหมล่ะ 5555 แถไปได้ กะน้ำหนัก 555 รอค่าาา ไรต์ไฟท์ติ้ง!!
    #617
    0
  22. #615 Topgirl's Jessy (@cancer26) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 20:08
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย ตอนนี้ฟินค่าาาาา จิกหัวรัวๆๆๆ >//////<
    หนุ่มๆอบอุ่นขึ้นเยอะเลยอ่ะ ทำเพื่อยัยพาโบกันหมดเลย
    จื๋อเทาตอนแรกได้ข่าวนายโหดกับสิก้าที่สุดนะ นี่อะไรกัน ลงทุนไปตัดสนมาต้นเบอเร่อ
    แถมหนุ่มๆแต่ละคนยอมลงทุนจัดต้นคริสมาสให้ด้วย ยอลอย่ามากลบเกลื่น
    พี่คริสไม่ค่อยจะเนียนเลยน้าาาา ตอนพาบินขึ้นไป ปริ่มค่าาาาา ฟินที่สุด
    ฮุนก็เก๊กนิ่งไปเถอะ แล้วจะอดนะนาย รักพี่เบลล์(ขอเปลี่ยนจากเรียกไรท์มาเรียกชื่อนะคะ ไม่ว่ากันเนาะ^^)
    //ดราม่ามักจะตามมาหลังความสุข TT
    #615
    0
  23. #614 Ainesa Yungvichen (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 20:04
    สิก้าออนนี่แค่แกล้งพาโบ

    EXO ปากแข็งอ่ะ

    รอน่ะค่า
    #614
    0
  24. #613 yai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 19:55
    สนุกอะไรต์ค้า อ่านเเล้วติด55

    หนุ่มๆน่ารักมากๆเลย หลงสิกก้ากันหมดเเล้วสินะ

    เซฮุนหึงสิก้าใช่ไหม รอฮุนสิก ฮานสิกนะคะ เอ็กโซสิกด้วยคะ55 สู้ๆนะคะ
    #613
    0
  25. #612 tiew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 19:28
    แต่ลคนหลงสิก้ากันละสิๆๆๆ

    บอกมาซะดีๆๆๆ

    น่ารักกกกกกกกก
    #612
    0