Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 31 : CHAPTER 31 l True Love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ก.ย. 60








CHAPTER 31 l True Love



 

 

 

ร่างสิบเอ็ดร่างยืนล้อมรอบหลุมกว้าง ทั่วบริเวณสุสานถูกปกคลุมไปด้วยความเศร้า เม็ดฝนจากท้องฟ้าตกลงมาเปาะแปะราวกับต้องการชะโลมความเจ็บปวดที่เกาะกุมอยู่ให้ทุเลา ทว่ากลับไม่เป็นเช่นนั้น เพราะการสูญเสียครั้งนี้มันยากจะทำใจ

เนตรคล้ายกวางแดงก่ำน้ำใสคลอเต็มหน่วย เขาไม่ต้องการที่จะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ แต่ในเมื่อทุกอย่างถูกลิขิตขึ้นมาตามชะตากรรมแล้วเขาจะทำอะไรได้ คงทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับความจริงที่กำลังเผชิญ

กลับกันเถอะซิ่วหมินเบนสายตาจากร่างไร้ลมหายใจในหลุมยกมือตบไหล่ลู่หานส่งแรงบีบให้กำลังใจแผ่วเบา เข้าใจดีว่าเพื่อนหดหู่ใจมากเพียงใดตัวเขาเองยังทำใจลำบาก

ไปเถอะฮะ เดี๋ยวผมกับชานยอลจะเป็นคนปิดหลุมนี่เองเทาอาสานัยน์ตาคมนั้นยังบวมช้ำเหมือนกับเอ็กโซทุกคน ถึงไม่ร้องไห้ให้เห็นแต่คงไปแอบปล่อยโฮอยู่ที่ไหนสักที่ตามลำพัง

ฝากด้วยนะลู่หานก้าวไปพร้อมแบคฮยอนที่เข้ามากอดไหล่ปลอบประโลม แม้วันนี้จะต้องจากแต่หากเชื่อในความผูกพันสักวันจะได้กลับมาพบ

ปีผ่านไป

กลับมาพอดีเลย ตั้งโต๊ะเสร็จแล้วค่ะซันนี่ถอดผ้ากันเปื้อนออกเดินไปหยิบถาดน้ำในครัวมาวางบนโต๊ะอาหาร ซิ่วหมินเดินโซเซไปกอดเอวคอดจากด้านหลัง ส่งเสียงงอแงเหมือนเด็กๆ คนตัวเล็กรับรู้ถึงความปวดหนึบที่คนรักกำลังเผชิญเลยทำเพียงยืนนิ่งๆให้เขากอดอย่างเต็มใจ เพราะวันนี้เป็นวันครบรอบการจากไปของ.....

เอ่อ...ขอโทษทีที่เข้ามาขัดจังหวะยุนอาที่ถือหม้อข้าวมาพร้อมแบคฮยอนที่ถือถ้วยซุปถึงกับชะงักแก้มใสของสาวห้าวขึ้นสีแดงด้วยความไม่คุ้นชิน ส่งผลให้แบคฮยอนที่ยืนเคียงข้างอดยิ้มด้วยความเอ็นดูไม่ได้

ต่อไปต้องทำใจให้ชินแล้วนะยุนอาซิ่วหมินคลายอ้อมแขนออกปล่อยให้ร่างนุ่มนิ่มเป็นอิสระ ยักคิ้วให้ยุนอาเชิงล้อเลียน

พอๆเลิกคุยกันได้แล้ว หิวว่ะดีโอเฮ้วขึ้น เดินแทรกแบคฮยอนและยุนอาเข้ามาภายในครัว แบคฮยอนเองที่รู้ทันความคิดของเพื่อนรัก

แหมก็คนมันไม่มีคู่เห็นคนเขารักกันก็เลยอิจฉาใช่มั้ยละดีโอลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ถลึงตาโตๆมองคนรู้ทันอย่างเอาเรื่อง แต่ก็จริงเขาอิจฉาเพราะทิฟฟานี่ต้องไปเรียนเวทศาสตร์ที่สวรรค์ตั้งสองอาทิตย์ไม่สามารถปลีกตัวมาได้ เขาคิดถึงแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

อย่าทะเลาะกันซอฮยอนเอ็ดเบาๆข้างตัวก็มีไคคอยกอดไหล่ไม่ปล่อย ความจริงก็กอดอยู่ทั้งวัน ไม่รู้จะหวงอะไรหนักหนา ถึงเธอจะสะสวยแต่ก็ใช่ว่าจะมีใครเข้าหาง่ายๆเสียเมื่อไหร่กัน

ฉันเจอก่อน!

แต่ฉันหยิบก่อน!”เสียงเอะอะโวยวายลั่นห้องโถงส่งผลให้คนในห้องอาหารรีบรุดไปดูเหตุการณ์ ภาพซูโฮและแทยอนกำลังยื่นแย่งตุ๊กตาหมีอย่างไม่มีใครยอมใครทำเอาหลายคนพ่นลมหายใจด้วยความระอา ผ่านมาก็ตั้งหนึ่งปีทำไมสองคนนั้นยังทะเลาะกันเป็นเด็กๆ

อะไร พวกพี่ทะเลาะกันทำเนี่ยยุนอาดึงสองร่างเล็กให้ออกห่างจากกันก่อนทั้งคู่จะขย้ำคอจนตายไปข้าง

ก็พี่เห็นตุ๊กตาตัวนี้ก่อนกะจะซื้อมารับขวัญหลาน แต่ไอ้หน้าวอกนี่ดันมาแย่งน่ะสิแทยอนชี้หน้าซูโฮอย่างอาฆาตใจจริงอย่างจระเข้ฟาดหางใส่ด้วยซ้ำ

แล้วทำไมไม่หัดเดินเร็วๆเธอเห็นแต่ฉันหยิบได้ก่อน

ไอ้!!!

หยุด เสียงดังไปเดี๋ยวได้เจอดีหรอกแบคฮยอนว่าเชิงตำหนิมองไปบนชั้นสอง คนอื่นๆก็มองตามก่อนจะกหันหลับมามองหน้ากันไปมา ใช่ ถ้าเกิดว่าเสียงดังอาจจะเจอดีก็ได้T^T

แทยอนจึงทำเพียงโยนตุ๊กตาหมียักษ์ใส่ซูโฮก่อนจะทำปากขมุบขมิบบอกว่าเอาไปเลย ไอ้หน้าวอก’ อีกฝ่ายทำได้เพียงชี้หน้าคาดโทษ ‘ฝากไว้ก่อนเถอะยัยเตี้ยเมื่อผ่านพ้นศึกย่อมๆไปสมาชิกภายในบ้านเข้ามาภายในห้องอาหารจนครบนั่งลงประจำที่ของตัวเอง.....ขาดก็แต่

ร่างสมส่วนลงฝีเท้าให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อถึงข้างเตียงก็นั่งแหมะลง คนหลับพริ้มยังไม่รู้สึกตัวว่าฟูกนุ่มยุบลงไปมาก มือหยาบกร้านเกลี่ยผมจากแก้มใสก่อนจะกดจมูกหอมพวงแก้มชมพูฟอดใหญ่ คนตัวเล็กส่งเสียงครางเชิงรำคาญในลำคอ พลิกตัวหนีไปอีกด้าน

อีกฝ่ายก็ไม่ยอมแพ้เดินอ้อมไปอีกฝั่งของเตียงโน้มตัวแนบริมฝีปากไปบนปากอิ่มสีสดที่เผยออย่างไม่รู้ตัว

งืม...ขอห้านาทีว่าแล้วก็ดึงผ้านวมสีขาวมาคลุมโปงหนีการก่อกวนของคนรัก ปากหยักยกยิ้มด้วยความเอ็นดูลงมือดึงผ้าออกจากร่างบาง คนง่วงงุนลุกพรวดจากเตียงชักสีหน้าใส่คนตัวโตอย่างหัวเสีย

ลู่หาน!!!!!!!!”เพียงเท่านั้นเจ้าของชื่อก็หลุดขำออกมาเสียท้องขัดท้องแข็ง ยิ่งหน้าสวยนั้นยู่จนแทบปากจะไปปิดจมูกยิ่งทวีความขบขันขึ้นไปอีก

โอ๋มาเรียกไปทานข้าว คนอื่นเขารอเราคนเดียวเลยนะเมื่อเห็นใบหน้านั้นแดงก่ำด้วยโทสะลู่หานจึงหุบปากฉับนั่งลงบนเตียงตามเดิม วาดแขนโอบร่างบอบบางมานั่งบนตัก ถูไถแก้มไปกับต้นแขนนวลนุ่มหวังให้ภรรยาคลายความหงุดหงิด

ง่วงคนงอแงซุกศีรษะไปคลอเคลียลำคอขาวราวกับแมวน้อย ไม่เพียงเท่านั้นยังกอดเอวสอบตอบกลับอย่างออดอ้อน อีกฝ่ายก็ถึงกับยิ้มไม่หุบก้มมองคนตัวเล็กที่หลับตาทว่ายังทำปากขมุบขมิบไม่หยุด

ถ้าไม่ทานข้าว งั้นทานลู่หานคนแมนไปก่อนก็แล้วกันเอ่ยแล้วก็จัดการพลิกร่างบางนอนราบไปกับเตียงกว้างก่อนที่เขาจะคร่อมทับดักทางหนี ตาที่เคยปรือบัดนี้เบิกกว้างยิ่งกว่าปากของอิม ยุนอาเสียอีก

หิว”

ไหนเมื่อกี้บอกง่วงไง”

ตอนนี้หิวแล้วพองลมจนแก้มที่แดงระเรื่อป่องอย่างน่ารัก คนมองมีหรือจะอดใจไหวกดริมฝีปากและจมูกแนบกับจุดนั้นจนหนำใจจึงผละออก มือที่ว่างก็ลูบแก้มเนียนไปมาอย่างหลงใหล ลูบไล้ลงเรื่อยๆจนถึงหน้าท้องที่เคยแบนราบทว่าบัดนี้กลับป่องนู่นเนื่องจากภายในมีสิ่งมีชีวิตที่กำลังหลับใหลและจะออกมาลืมตาบนโลกสวยในอีกไม่ช้า

ลูกของลู่หานคนแมนกับภรรยาคนสวย

ฉันก็หิว

แต่....

หมอบอกว่า ถ้าพ่อกับแม่เมคเลิฟกันบ่อยๆจะทำให้คลอดลูกง่ายนะ

ทำไมไม่เห็นรู้....อุ๊บไม่ทันจะต่อล้อต่อเถียงเสียงก็ถูกดูดกลืนจากริมฝีปากนุ่มที่ประทับลงมา มือเล็กที่พยายามดันอกคนตัวโตแปรเปลี่ยนเป็นโอบรอบคออย่างเผลอไผล เมื่อลิ้นถูกเกี่ยวกระหวัดจนแทบจะหยุดหายใจ ลู่หานใช้ลิ้นแตะเพดานร้อนจนคนใต้ร่างสะดุ้งด้วยความเสียวซ่าน มือหนาเลื่อนไปใต้ชายเสื้อเชิ้ตทสีขาวที่เธอสวมปิดร่างบีบสะโพกแน่นหนัดส่งนิ้วเกี่ยวแพตตี้ตัวจิ๋วออก ยังไม่ทันรั้งลงมาก็....

ปัง ปัง ปัง!!!!

ฮยอง พาพาโบน้อยลงมาทานข้าวได้แล้ว!!!!

ปีก่อน

ความเงียบเข้าปกคลุมรอบบริเวณลานพิธีกลางป่ามืดมิด เม็ดฝนที่ไม่มีเค้าจะตกในทีแรกกลับเทลงมาราวกับคนบนนั้นตั้งใจให้สายน้ำโปรยมาชะล้างสายโลหิตและความเจ็บปวดที่เกาะกุมอยู่กับเอ็กโซ เฮซุสและฮันเตอร์อย่างแอล

พาโบน้อย...ฮึก...ฟื้นเถอะ...กลับมาหาลู่หานนะ...ขอร้องละช่วยกลับมาทีลู่หานยังคงนั่งกอดร่างไร้สตินั่นไว้ปากเอาแต่พร่ำเรียกให้เจสสิก้าตื่นขึ้นมา ทว่าเสียงลมหายใจเพียงน้อยนิดยังไม่ได้ยินให้รู้สึกว่ามีหวังเลย

ทำไมเขาถึงไม่ตะโกนให้มันดังกว่านี้ ทำไมไม่วิ่งให้เร็วกว่านี้ ทำไมไม่ออกแรงต่อสู้กับทหารมากกว่านี้ ถ้าเขาทำให้ทุกอย่างมากกว่าที่พยายามก่อนหน้า ลู่หานคงมีโอกาสอธิบายทุกอย่างให้ท่านเฮซุสฟัง เขาผิดเอง บางทีอาจจะผิดตั้งแต่ต้น เขาอยากย้อนเวลากลับไปเพื่อจะได้ไม่ต้องมาเจอ มารู้จักกับเจสสิก้า เขายอมจะเป็นคนไร้หัวใจรักใครไม่เป็นแลกกับลมหายใจของเธอ

อยากขอโทษกับทุกสิ่งที่เคยทำให้เจ็บและเสียใจ อยากขอบคุณที่ทำให้รู้จักคำว่าผูกพัน ความรัก และคำว่าครอบครัวอย่างสมบูรณ์แบบ

ทว่าคำพูดเหล่านั้น

เขากลับพูดออกมาได้เพียงในใจ ในเมื่อคนที่เขาอยากจะบอกคำเหล่านี้จากเขาไปแล้ว จากไปอย่างไม่มีวันกลับ

ฮยอง ผมเสียพาโบไปแล้ว...ฮึก...อย่าให้ผมต้องเสียฮยองอีกคนเลยเทาปล่อยโฮออกมาราวกับเด็กๆ เขาไม่จำเป็นต้องรักษาภาพลักษณ์ในเมื่อความเจ็บมันมีมากกว่า คนที่รักจากไปพร้อมกันถึงสองคน ใครกันจะทำใจได้

ชานยอลยกมือปิดใบหน้าที่กำลังแสดงปวดหนึบของตน ยอมรับอย่างไม่อายเช่นกันว่ากำลังร้องไห้ ก้อนเนื้อด้านซ้ายราวกับจะหยุดเต้นตามสองร่างนั้นไป แบคฮยอนบีบไหล่เขาจนร้าวไปหมด แต่ชานยอลไม่อยากเงยหน้าสบตากับใคร กลัว กลัวจะยิ่งเจ็บช้ำกว่าเก่า

เลย์กรอกตาขึ้นลูบใบหยดน้ำออกจากใบหน้า หากฝนไม่ตกน้ำตาของเขาคงเด่นชัดกว่าทุกคน พาโบน้อยก็ไม่ต่างกับหนึ่งในเอ็กโซ เป็นมนุษย์ผู้หญิงคนแรกที่เขาอยากจะปกป้องด้วยชีวิต

ไม่สิ

เจสสิก้าเป็นเทพต่างหาก...

เทพ!!!!!

เทพในตำนาน.....

และเมื่อครู่นี้....

พวกเขา เอ็กโซทุกคนถูก

เลือด......เลือดของเทพปีกสีทอง

เลือดเทพที่อยู่ในพิธีศักดิ์สิทธิ์

ปากหยักระบายยิ้มกว้างคลานไปยังร่างไร้ลมหายใจนั้น

 “หยุดร้อง พวกแกหยุดร้องเดี๋ยวนี้เอ็กโซทุกคนมองเลย์ที่ทำหน้าตาเลิ่กลัก ร้อนรนด้วยความสงสัยในสภาพน้ำตานองหน้า

พวกแกลืมอะไรไปรึเปล่าพา โบน้อยเป็นเทพ เทพที่มีพลังมากกว่าเทพทุกตน

เทพที่มีพลังมอบพลังให้กับเทพหรือซาตานได้ดีโอเอ่ยต่อน้ำตาแห้งเหือดไปทันตาสบตากับเลย์อย่างมีหวัง

เหลือล้นเสียด้วยสิ

และเมื่อกี้นี้ แก พวกแก ฉันถูกเลือดเทพตนนั้นซิ่วหมินครางเสียงแผ่วไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ใช่!!! เราใช้พลังได้ ได้ยิ่งกว่าได้ แค่ถูกเลือดเจสสิก้า เราก็ไม่จำเป็นจะทำพิธีเรียกพลังอย่างที่เคยทำได้เป็นสิบๆปี

เทา!!!”เจ้าของชื่อพยักหน้าอย่างรู้หน้าที่

ย้อนเวลา.....

เป๊าะ!!!

เจสสิก้าลุกนั่งขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงโอดโอย มองไปก็เห็นว่าทหารพวกนั้นรุมล้อมเตะต่อยครอบครัวของเธอจนนอนงอเป็นกุ้ง คนตัวเล็กทนไม่ไหวผลักไหล่ฮันเตอร์ออกก่อนจะวิ่งตรงไปหาเอ็กโซ

ทุกย่างก้าวเต็มเปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวด พาโบน้อยรู้สึกปวดร้าวไปทั่วร่าง อีกไม่กี่ก้าวเธอก็จะถึงตัวพวกเขาแล้วอีกไม่กี่ก้าวเท่านั้น

อะ!!

ฉึก!!

เจสสิก้ามองลูกศรที่ปักไปบนต้นไม้ ก่อนที่มันจะแหลกเหลวและโค่นลงในที่สุด ใบหน้าสวยกะพริบตาปริบๆซบใบหน้าไปกับอกกรุ่นของคนที่มาช่วยเธอให้พ้นจากวิถีกระสุน เสียงหัวใจที่กำลังเต้นโครมครามของไคเป็นเครื่องยืนยันว่าเขาเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด

บังอาจ จับพวกเอ็กโซไว้ท่านเฮซุสคำรามอย่างน่ากลัว ชี้นิ้วกราดมองพวกเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

หากจะจับเราจะยอมให้จับ แต่ท่านต้องฟังเราก่อนซูโฮตอบโต้อย่างไม่ยอมแพ้ออกแรงผลักจนทหารภูติกระเด็นไปไกล ไม่คิดเลยว่าพลังย้อนเวลาของเทาจะสามารถดึงพลังจากอนาคตกลับมาได้ด้วย พลังที่ได้จากเลือดพาโบน้อย

เลือดเทพในตำนานนี่สุดยอดเป็นบ้า

เจ้ากล้าดียังงะ...

ผู้หญิงคนนี้คือเทพไม่ทันจะว่า ลู่หานก็แทรกขึ้นมาเสียก่อนก้าวไปดึงร่างบางมาจากอ้อมกอดของไค

เสียงแตกฮือดังก้องทั่วป่ามืดสนิท...

และนี่คือหลักฐานลู่หานชูขนปีกสีทองที่เขาหยิบติดมือจากเตียงก่อนจะมาที่นี่ ปาฏิหาริย์ของลู่หาน

เฮซุสก้าวจากบัลลังก์ราวกับคนเหม่อลอยจนมาหยุดอยู่ตรงหน้าลู่หานและเจสสิก้าในที่สุด เอ็กโซที่เหลือเขยิบเข้ามาเพื่อปกป้องพาโบน้อยของพวกเขา

มือหนาฉวยขนสีทองมาไว้ในมือ มองมันสลับกับใบหน้าน่ารักไปมา

ถ้าท่านไม่เชื่อ เราคงต้องรอจนกว่าจะเที่ยงคืน อีกไม่ถึงนาทีหรอกครับเซฮุนที่เป็นคนชอบเงียบเปอดปากช่วยพูดอีกแรง

ลูกพ่อเฮซุสเชื่อสัญชาตญาณคว้าร่างบอบบางมากอดอย่างห่วงหา เจสสิก้าสะดุ้งน้อยๆเมื่อถูกคนไม่คุ้นเคยจู่โจมด้วยกอดแน่นหนักแบบนี้ ทว่าความอบอุ่นที่ถูกแผ่ซ่านออกมาจนเธอเองก็ไม่กล้าขัดหรือดีดดิ้น

พรึ่บ!!!!

ปีกสีทองสยายออกมาเนื่องจากถูกปดบังไว้นานสิบกว่าปี วันนี้ก็ได้ออกมากางกว้างบนแผ่นหลังเล็กยิ่งทวีความสง่าจนหาที่เปรียบไม่ได้ วันนี้คงเป็นวันที่เฮซุสมีความสุขมากที่สุดกระมัง กอดลูกสาวยังไม่พอ ยังได้รับยิ้มแทนคำขอบคุณจากลูกชายที่หมางเมินท่านตั้งแต่จำความได้

คริสหลับตาอย่างเบาใจก่อนจะบังเอิญไปสบตากับแอลพอดี ทั้งคู่พยักหน้าให้กันแล้วสะบัดตัวจากการเกาะกุมไปยืนรวมวงกับคนอื่นที่กำลังยินดีกับเรื่องเลวร้ายที่ผ่านพ้นไป

สิ้นสุด

ในที่สุด

เรื่องร้ายๆมันก็จบเสียที

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเที่ยงนี้ยังคงครื้นเครงเช่นทุกวัน  เหล่าเอ็กโซที่มีคู่ต่างตักอาหารเอาใจคนรักของพวกเขา ปากคนเหล่านั้นยิ้มจนแทบจะฉีกไปถึงใบหูอยู่รอมร่อ ถ้าไม่คิดถึงเรื่องการจากไปอย่างไม่มีวันกับของใครบางตน เชื่อเถอะว่าคงจะยิ้มมากกว่านี้

เว้นก็แต่

ทำไมไม่ทานข้าวละลู่หานเจสสิก้าสะกิดต้นแขนของสามีที่กำลังนั่งเงียบนานรวมชั่วโมงเห็นจะได้ เนตรคล้ายกวางหวานซึ้งคู่นั้นก็เอาแต่จับจ้องคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างเอาเรื่อง เธอมองตามก็พอจะเดาออกว่าเพราะอะไร

อ้าวฮยอง จ้องผมนานแล้วนะอยากเคลียร์หรอ ว่ามาดิอิ่มพอดีเฉินรวบช้อนไว้ตรงกลางจาน กอดอกพิงแผ่นหลังไปกับผนักเก้าอี้อย่างสบายอุรา สบายที่สุดในโลก ปากน่ะเหรอก็ยิ้มกว้างเยาะเย้ยฮยองอยู่ยังไงละ ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าถูกจ้องด้วยสายตาฆาตเป็นนานสองนาน เรียกว่าแกล้งทำเป็นไม่รู้จะดีกว่า

ใครใช้ให้แกไปเคาะประตูตอนนั้น

ตอนไหนหรอ

ก็ตอนที่ฉันกับเมีย กำลังจะ...คำพูดสุดท้ายถูกกลืนหายไปเมื่อรับรู้ได้ว่าทั้งโต๊ะอาหารตกอยู่ในความเงียบ ลู่หานเริ่มประหม่าเล็กน้อยทิ้งตัวพิงแผ่นหลังไปกับผนักเก้าอี้เช่นเฉิน

กำลังจะ...จะอะไรฮยองพูดต่อให้จบสิแบคฮยอนล้อเลียนอย่างรู้งาน  ลู่หานน่ะหรือ คงไม่อายหรอก แต่อีกคนนี่สิแทบจะแทรกแผ่นดินหนีเสียตอนนั้น

จะเหาะรึเปล่าไคว่าจบก็หันไปตีมือสองข้างกับซูโฮ เรื่องเข้าขาแกล้งคนขอให้บอก ยิ่งเป็นคนหน้าหนาแบบลู่หานฮยองเขายิ่งถนัด

อยากมีฟันไว้เคี้ยวข้าวก็หุบปากไปเลย เมียฉันอายแล้วไม่เห็นรึไงคนถูกแซวชี้นิ้วกราดไปทั่วโต๊ะ แต่มีหรือว่าพวกนั้นจะหยุดง่ายๆ

ฮยองน่ะ อย่ารุนแรงกับพาโบน้อยของพวกผมมากนักเลยคนกำลังท้องกำลังไส้ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของชานยอล

ที่ให้เฉินมันไปเรียกเพราะมันถึงเวลาอาหารเที่ยง หลานพวกเราก็หิวนะเฮ้ย

ถูก!!!”และก็ตามมาด้วยการประสานเสียงหลังจากซิ่วหมินเอ่ยจบ

ต่อให้จะแต่งงานมีลูกแล้วก็เถอะ แต่ขอเตือนไว้ก่อนนะฮยองพวกเราไม่มีทางปล่อยให้ฮยองดูแลพาโบน้อยแค่คนเดียวหรอก พวกเรามีสิทธิ์ปกป้องพาโบน้อย

ใช่ ไอ้เทาพูดถูก เอาหัวใจไปเลย เดี๋ยวฉันส่งให้ว่าแล้วเลย์ก็ก้มเลื่อนหน้าจอสมาร์ทโฟนมือเป็นระวิง เขากำลังติดเกมส์ฮิตในไลน์ทว่าหูยังฟังบทสนทนาบนโต๊ะอาหารอยู่นะ

เลิกล้อได้แล้ว สิก้ามันน่าแดงหมดแล้วนะยุนอาเป็นฝ่ายทนไม่ไหวยกมือห้ามทัพเป็นรอบที่เท่าไหร่เธอเองก็ไม่ได้นับ ตอนแรกมันก็สนุกอยู่หรอก แต่หันมาอีกที่ก็เห็นคนตัวเล็กนั่งก้มหน้าบีบมือตัวเองแน่นก็อดสงสารไม่ได้

เพราะพวกแกไง ไม่เจอทีนฉันสักวันพวกแกคงนอนไม่หลับใช่มั้ย?”ไม่รอให้พวกจอมแสบตั้งตัว ลู่หานก็ลุกจากเก้าอี้จะเดินไปประทุษร้ายเฉินเป็นคนแรก แต่ก็ช้าเกินไปเมื่อหนุ่มๆทั้งโต๊ะเฮลั่นวิ่งหนีออกไปด้านนอก ไล่เตะกันส่งเสียงดังไปทั่วบ้าน ทิ้งให้สาวๆนั่งส่ายหน้าระอาแต่ก็ไม่วายระบายยิ้มบางๆเอ็นดูในมิตรภาพของพวกเขา

ว่าแต่ แกกำลังจะอะไรหรอ

ยุนอา!”เจสสิก้ากล้าเงยหน้าขึ้นเฮ้วใส่เพื่อนสนิทเสียงลั่น ก่อนจะไปสบตากับซันนี่ แทยอน ซอฮยอนและยูริที่มองมาที่เธออย่างกรุ่มกริ่ม ดีนะที่ทิฟฟานี่ไม่อยู่ถ้าไม่อย่างนั้นคงล้อกันไม่หยุด พาโบน้อยลุกจากเก้าอี้ว่าจะไปห้ามพวกนั้นเสียหน่อยเสียงดังไปทั่ว

เมื่อไหร่นิสัยเอาแต่ใจจะหายไปนะ ตั้งแต่เธอตั้งท้องทำไมอารมณ์ถึงได้เสียเอาง่ายๆ แต่ดีหน่อยที่ไม่แพ้ท้องเพราะผลทุกอย่างตกไปอยู่ที่ลู่หานยังไงละ

สี่เดือนแรกลู่หานกินมะม่วง ผลไม้เปรี้ยวแทนข้าวเลยนะ ยังไม่พอตื่นขึ้นมาอยากกินไอศกรีมรสวานิลาตอนตีสอง จนลำบากว่าที่อาอย่างเทาต้องไปซื้อมาให้ บางวันอยากกินอาหารไทย อาหารญี่ปุ่น บลาๆจนสาธยายไม่หมด และคนที่ต้องไปหาซื้อคงไม่พ้นคุณลุง คุณอาทั้งหลายนั่นแหละ วิ่งวุ่นไม่ได้หลับได้นอน แต่พวกเขาก็ไม่บ่นสักคำ ก็เล่นเห่อหลานพอๆกับคนเป็นพอ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าคลอดออกมาจะถูกตามใจขนาดไหน...

เลิกเล่นกันได้แล้วพาโบน้อยไปหยุดยืนเท้าสะเอวกลางโถงบ้านตะโกนบอกทั้งคนที่วิ่งอยู่บนชั้นสองและชั้นล่างกระจัดกระจายไปหมด เอ็กโซยังคงโวกเวกต่อเพราะไม่ได้ยินเสียงคนตัวเล็กที่ท้องป่องใกล้คลอดเต็มที

บอกให้เลิกเล่นไงเป็นอีกแล้ว ตอนนี้เจสสิก้าเริ่มหายใจแรงขึ้นเพราะเธอกำลังถูกขัดใจ ดูสิดูขนาดอยู่ในท้องยังส่งอารมณ์เอาแต่ใจจนเธอรู้สึกไปด้วยขนาดนี้เลย ดีโอวิ่งมาหยุดอยู่ด้านหลังร่างบางเพื่อจะใช้เป็นเกาะกำบังจากชานยอล ทีแรกก็วิ่งหนีลู่หานฮยองแค่คนเดียว แต่ตอนนี้กลับวิ่งไล่เตะกันมั่วไปหมด

ไอ้โด้ออกมา!!

ไม่โว้ย พาโบน้อยช่วยด้วยทั้งสองเล่นกันไม่สังเกตอีกคนเลยสักนิด เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดขึ้นมาเต็มขมับเจสสิก้ากุมหน้าท้องโตของตัวเอง

เจ็บ!”ร่างที่เริ่มเซยังดีที่ดีโอจับไหล่ทั้งสองข้างไว้จากด้านหลังตอนแรกทำให้เจสสิก้าไม่ล้มลงไป ชานยอลตาโตกว่าเก่าเมื่อเห็นน้ำสีขาวขนไหล่ลงมาระหว่างขาคนตัวเล็ก

พาโบ!!!”ตะโกนเสียงแปดหลอดลั่นวิ่งเข้าไปช่วยดีโอพยุงเจสสิก้าอย่างรวดเร็ว

ฉันเจ็บท้อง!”ห้าสาววิ่งออกจากห้องอาหาร ซอฮยอนวิ่งมาดูอาการเจสสิก้าเพราะเธอเรียนหมอ

เตรียมรถเลยเร็วเข้าแม้จะไม่เข้าใจเท่าไหร่แต่ชานยอลก็วิ่งไปเตรียมรถ คนที่เล่นอยู่บนชั้นสองไม่วิ่งก็กระโดดลงมา ลู่หานหน้าตื่นเข้ามาพยุงร่างบางด้วยตัวเอง

ซอจู พาโบน้อยเป็นอะไรมือไม้ลูกผู้ชายเริ่มสั่นเทา ยิ่งเห็นใบหน้าเหยเกแสดงความทรมารนั้นเขาก็แทบจะร้องไห้ออกมาเสียให้ได้

สงสัยหนูน้อยคงอยากออกมาก่อนกำหนด!

 


TBC 

 

(c)              Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2532 mint_saparam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 17:37
    อีเน่หายปรี้คริสก็หาย...#!!
    #2,532
    0
  2. #2498 tungpang-kloc (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 15:19
    โอ้ยยยยยแฮปปี้จนได้ >//<
    #2,498
    0
  3. #2380 yai (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 20:19
    เย้ๆ สิก้าไม่ตาย เป็นเพราะเลือดของสิก้าเเท้ๆที่ทำให้เอ็กโซมีพลังเเละก็ช่วยสิก้าไว้ได้

    สิก้าท้องก็ไม่เว้นนะลูหาน น่ารักมาก ^^ นั่นสิเเล้วเซฮุนกับคริสไปไหน??
    #2,380
    0
  4. #2378 nongnookpoohza (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 17:25
    อย่าบอกนะว่าฮุนกับคริสตาย ม่ายยย TT
    #2,378
    0
  5. #2343 patthong (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 02:35
    เลือดสิก้าช่วยไว้แท้ๆเลย
    มาถึงขนาดนี้พี่หานก็ยังไม่วายโดยขัดจังหวะ...อีกแล้ว
    ลูกพี่หานกะสิก้าจะคลอดแล้ว...
    แล้วจะคลอดง่ายตามทฤษฏีพี่หานคนแมนหรือเปล่านะ...???
    #2,343
    0
  6. #2336 phan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 13:58
    สนุกค่า..สู้ๆๆน่ะค่ะไรเตอร์
    #2,336
    0
  7. #2334 yulyul13 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 00:46
    นั่นสิ

    คริสกับฮุนไปไหนอ่ะ

    สงสัยไรต์คงลืมเฉยๆมั้ง555
    #2,334
    0
  8. #2318 nonthiya-jessica (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 13:28
    ลูกพาโบจะคลอดแล้วอ่ะๆๆๆๆๆๆ
    #2,318
    0
  9. #2278 nicha-i08 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 11:42
    คริสต้องไม่เปนไรจิ่ -..- ก้คริสกะสิกเปนคนๆเดวกันนี่นา สิก้ารอดคริสก้น่าจะไม่เปนไร  เดี๋ยวๆนะ........ !!!!! ฮุนๆฮุนของเค้าไปไหนอ่ะคะไร ToT ตอนต้นตอนมันมีคนตายหวังว่าคงไม่ไช่ฮุนนะคะ T-T อ่านๆตอนแรกก้งงอยู่ว่าสองคนไม่มีบทเลยไงนะ 55555 พาโบจะคลอดแล้ว >< 
    #2,278
    0
  10. #2274 num-chanidapa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 10:10
    แงงงงงง ถ้าไม่บอกำม่รู้ว่าฮุนหาย นึกว่าจะนั่งเงียบเสียอีก
    ฮ่าฮ่าฮ่า แต่เฮียคริสคงตายไปแล้วใช่ไหม แงงงงงง TOT
    หรือว่าฮุนแต่งงาน พบรักใหม่แล้ว >< ใครน้าาาา
    รอค่าาาา ลูกจะคลอดแล้วววว พี่หาน~
    #2,274
    0
  11. #2273 tunwa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 09:50
    อ้าว สองคนนั้นหายไปไหน ฮือออออออ
    #2,273
    0
  12. #2271 แพตตี้ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 09:26
    พวกลุงๆอาๆจอมบ้าเห่อ 555555
    #2,271
    0
  13. #2268 fanks (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 07:20
    เฉินทำพี่ลู่ค้าง ฮ่าๆๆๆ
    พาโบจะคลอดแล้ว
    #2,268
    0
  14. #2267 nang1896 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 01:38
    555 พี่ลู่อารมณ์เสียเรื่องที่โดนขัดนี่เอง ว่าแต่ฮุนกับพี่คริสไปไหน แล้วใครกันที่เป็นคนจากไป? 
    หวั่นว่าจะเป็นพี่คริสไม่ก็ฮุน  เรื่องล้อนี่เข้าขากันดีจริงๆเลยนะ
    สิก้าจะคลอดแล้ว เด็กอยากออกก่อนกำหนด ตื่นเต้น >< 
    #2,267
    0
  15. #2266 ler-charz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 00:45
    นั่นสิพี่คริสกับเซฮุนหายไปไหนเค้าหวั่นใจจริงๆนะ
    ไม่ชอบเป็นคริสฮุน เหย 555555555555
    รอค้ะ
    #2,266
    0
  16. #2265 cancer26 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 00:44
    หนูน้อยจะคลอดแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ
    ใครตายไม่เอานะ ฮือออออ
    ฮุนใช่มั้ยยยยยย หรือคริส จะคนไหนตายก็เศร้า
    #2,265
    0
  17. #2264 Bbj Cuites (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 20:16
    ในที่สุดสิก้าก็ฟื้น เย้
    #2,264
    0
  18. #2263 love sica (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 17:28
    ไรท์แต่งได้....บราโว่!!!!!!!!
    #2,263
    0
  19. #2262 piimwdf (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 15:53
    ไรต์แต่งเรื่องนี้ได้ดีมากกกกก มากๆๆๆๆ ขอชื่นชมค่ะ

    ชอบมากเลยแฟนตาซีสวยงามแบบนี้
    #2,262
    0
  20. #2261 jes-tae (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 11:34
    เเล้วลูกสิก้าจะเป็นยังไงเนี่ย??
    #2,261
    0
  21. #2260 thelufy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 03:32
    ยอมรับว่าอ่านรวดเดียวแล้วเม้นเลย
    ไรต์ไม่โกรธใช่มั้ย
    สนุกมากค่ะไรต์ ^^
    รอตอนจบที่สมบูณณ์น้า
    #2,260
    0
  22. #2258 phan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 20:26
    สนุกมากค่ะไรเตอร์......ขอบคุณค่ะ....รออ่านนิยายของไรเตอร์เรื่องต่อไปน่ะค่ะ...
    #2,258
    0
  23. #2256 onkamon (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 20:01
    ในที่สุดก็แฮปปี้TT
      อ่านตอนแรกโครตเจ็บอะ ยิ่งเปิดเพลงนี้มาด้วยนี่โครตเศร้าTT
    #2,256
    0
  24. #2255 cancer26 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 19:39
    กรี๊ดดดดดดดดดดด ในที่สุดมันก็แฮปปี้
    เลือดสิก้านี่ช่วยทุกอย่างไว้ได้จริงๆ
    แต่ในตอนแรกมันมีหลุมศพ....ไม่ใช่ของ..ใช่มั้ย
    หวังว่าจะไม่ใช่แบบนั้นนะ ตอนนี้เรื่องก็จบลงด้วยดีแล้ว
    สิก้าเป็นเทพ เอ็กโซเป็นซาตาน ยังไงก็รักกัน ><
    #2,255
    0
  25. #2254 แพตตี้ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 16:32
    ฮึบๆๆ เกือบจะต้องเสียน้ำตา

    ดีใจจุงงงงงง เลิฟฟฟ พี่เบลล์ >3
    #2,254
    0