Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 27 : CHAPTER 27 l That's Love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 ก.ย. 60










CHAPTER 27 l That's Love



 



              

 

มือเล็กวางทาบไปยังความเย็นเฉียบของบานประตูที่ขวางกั้นเขาและเธอไว้ อย่าร้องเซฮุน ยิ่งนายร้องมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งทรมานขอร้องล่ะ ความเจ็บปวดรินไหลจาดเนตรสีเข้ม ทว่าหัวใจที่คิดว่าจะเจ็บกว่านี้ กลับไม่เป็นอย่างนั้น ใบหน้าเซฮุนทับซ้อนด้วยใบหน้าใครบางคน คนที่เอาแต่หาเรื่องพูดจาบั้นทอนจิตใจแทยอนอยู่ตลอดเวลา ซูโฮทำไมฉันต้องคิดถึงนาย คนที่ฉันควรจะรักคือเซฮุน ไม่ใช่นายเสียหน่อย...ละจากจุดนั้นขาเรียวก้าวห่างจากเสียงแหบพร่าแสนเศร้าที่เล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน บ้านหลังนี้ไม่ใช่ที่ที่เธอควรมาอยู่ด้วยซ้ำ กลับบ้าน ใช่ เธอต้องกลับบ้าน เลิกยุ่งกับพวกเอ็กโซไปซะ แล้วใช้ชีวิตอย่างที่มนุษย์พึงกระทำ

จะไปไหนข้อมือเล็กถูกฉุดรั้งไว้ แทยอนเอี่ยวไปมองก็ถึงกับหน้าถอดสี พยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม

ปล่อยนะ

ไม่ปล่อยซูโฮว่าเสียงห้วนรั้งให้ร่างบางเดินตามเข้าไปภายในห้องนอนส่วนตัว ปิดประตูลงกลอนแน่นหนา แทยอนเบิกตากว้าง

ทำบ้าอะไร ฉันจะกลับบ้านยกมือปาดน้ำตาออกเกลียดฉันมากไม่ใช่หรอ ถ้าฉันไปนายก็จะสบายชายหนุ่มส่ายหน้าเชื่องช้าดวงตาวาวโรจน์ราวกับโกรธเคืองคนตรงหน้านักหนา

ฉันเกลียดเธอ และฉันไม่มีทางปล่อยคนที่เกลียดให้ไปอยู่อย่างสุขสบายหรอก

นายมันเลว!”ก้าวเข้าไปประจันหน้าระดมทุบอกแกร่งไม่ยั้งมือ มือหนาคว้าหมับต้นแขนเสลาดันร่างบางเข้าหาตัวจนแนบกันไปเสียทุกส่วน

เอ่อรู้ไว้ก็ดีฉันมันเลว ไม่เคยมีอะไรดีสักอย่าง ในสายตาเธอฉันดูแย่มากใช่มั้ยเนตรสีเข้มอ่อนแสงลงแสดงอาการตัดพ้อจนแทยอนนิ่งงัน

ก็นายชอบหาเรื่อง ชอบว่าฉันตลอดเอ่ยเสียงแผ่ว

แล้วเธอละชอบมองแต่ไอ้ฮุน ฉันยืนหัวโด่ให้มองไม่ยักกะมองบ่นอุบอิบละจากร่างบางก้าวไปยืนพิงริมหน้าต่างราวกับน้อยอกน้อยใจซะเต็มประดา

ไม่ให้มองคนที่ชอบแล้วจะให้ไปมองใคร

นี่เธอจะบอกว่าที่ฉันมองแต่เธอเพราะฉันชอบเธอหรอฮะ!”ซูโฮโพล่งอย่างลืมตัว ปากสีสดกระตุกยิ้มบางๆจนกลายเป็นยิ้มกว้าง

ฉันยังไม่ได้พูดสักคำเลยนะ ว่าแต่...นายมองแค่ฉันจริงๆหรอเดินไปเทียบข้างกระแซะไหล่หยอกเย้าคนปากแข็ง นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เธอกับซูโฮคุยกับเป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้ คนถูกแซวถลึงตาใส่แทยอนปั้นหน้าดุ ทว่าแก้มที่แดงก่ำมันก็เป็นหลักฐานมัดตัวจนดิ้นไม่หลุด ทนสายตาล้อเลียนไม่ไหวจึงก้าวหนีจากไปเสียเอง ยัยบ้าบังอาจมาทำให้ซูโฮคอลลาเจนใจเต้นแรงแบบนี้ได้ยังไงว่ะ!


 


ร่างสองร่างนอนกอดก่ายกันบนแปลริมชาดหาด จับจ้องมองนภาที่เต็มไปด้วยแสงระยิบระยับจากดวงดาว กลีบปากนุ่มพรมจูบไปยังผมหอมกรุ่นของคนในอ้อมแขน กระชับกอดแน่นทว่าไม่รัดแรงจนเธออึดอัดมากเกินไป

ลู่หานอุ่นจังคนตัวเล็กเอ่ยพลางกอดเอวสอบไว้หลวมๆ แค่เพียงเวลานี้อนาคตไม่คิดจะสนใจ เพียงแค่ได้กอดผู้ชายคนนี้ไว้เท่านั้น

ก็แหงสิ กอดคนหล่อก็ต้องอุ่นเป็นธรรมดาว่าพร้อมกุมมือนิ่มมาหอมแล้วบีบแผ่วเบา

อาไหนขอดูหน่อยสิว่าหล่อจริงๆรึเปล่าใบหน้าสวยที่แนบบนแผงอก เอี่ยวมองลู่หานใช้นิ้วจิ้มแก้มเนียนด้วยความหมั่นไส้หล่อที่ไหนออกจะสวย

“แล้วรู้มั้ยคนสวยเขาทำอะไรได้บ้างใบหน้าหล่อเคลื่อนเข้ามา จนปลายจมูกชิดกันและกัน

ทำแบบนี้ละมั้งพาโบน้อยคลอเคลียปลายจมูกเข้ากลับสันจมูกของลู่หาน ทำเอาคนไม่ได้ตั้งแต่แก้มแดงก่ำลามไปถึงใบหูทั้งสองข้าง

ท้าหรอ

เปล่าสักหน่อย...จุ๊บว่าจบก็เลื่อนลงมาจุ๊บปลายคางเรียว ชายหนุ่มหรี่ตาเจ้าเหล่ กดจมูกฝั่งไปยังพวงแก้มใส ไล่ลงมาลำคอระหงปาดลิ้นร้อนเลียพอให้คนชอบยั่วขนลุกเล่นๆ เจสสิก้าย่นคอเมื่อรู้สึกจั๊กจี้ มือเล็กพยายามดันคนตัวโตให้ออกห่าง

คนสวยทำได้มากกว่านี้อีกนะละจากลำคอมากระซิบเสียงหวานข้างๆหู มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเล็กแคบเรื่อยขึ้นมาถึงท้ายทอยรั้งเข้ามาใกล้หวังจะแนบริมฝีปากมอบจูบแสนเร้าร้อนให้พาโบน้อย ทว่า...

 “อ๊ายยย/เฮ้ยยยย!

ตุ้บ

สองร่างบนเปลขณะนี้หล่นมานอนแอ้งแม้งบนพื้นทราย ยังดีที่เจสสิก้ามีลู่หานรองรับไว้ แต่ถึงยังไงก็ยังเจ็บอยู่ดีเพราะหากลู่หานเจ็บตรงไหนเธอก็จะเจ็บตามเขาไปด้วย

นี่นะหรอที่คนสวยเขาทำกัน”

…”นัยน์ตาวิบวับจับจ้องซึ่งกันและกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ลู่หานกระชับเอวเล็กเข้าหาตัวแม้แต่ลมยังเล็ดลอดผ่านไม่ได้ กล้ามากที่ท้าทายลู่หาน แบบนี้ต้องจัดสักดอกให้หายอวดดี คนบนร่างแกร่งถึงกับร้อนๆหนาวๆหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อดวงตาคล้ายกวางเวลานี้ดูจริงจังขึ้นมา

บนเปลไม่ถนัด บนพื้นฟินกว่าเยอะเลยไม่พูดพร่ำทำเพลงกดท้ายทอยเจสสิก้าลงมาบดเบียดมอบจูบแสนเร้าร้อนให้เธอ ขบฟันเลาะเล็มไปรอบๆกลีบปากสีสด ปาดลิ้นเลียภายนอกหยอกล้อสักพัก ก็สอดแทรกสู่โพรงปากเล็กรสชาติไวน์จากอาหารมื้อค่ำยังตรึงบนปลายลิ้นของลู่หาน ทำให้ความร้อนแรงแทบจะแผดเผาหญิงสาว มือเล็กกำเสื้อเชิตสีขาวจนยับย่น ตอบรับทุกสัมผัสที่เขาบรรจงมอบให้ ลมหายใจหนักหน่วงของคนบนร่างส่งสัญญาณบอกให้รู้ว่าควรละจากความหอมหวานคราวนี้รู้รึยัง ว่าคำว่าสวยมันไม่เหมาะกับผู้ชาย

พาโบน้อยพยักหน้าหงึกหงัก แก้มแดงระเรื่อคล้ายกลีบกุหลาบ ปากอิ่มบวมเจ้อเผยอขึ้นเล็กน้อย ส่งผลให้ลู่หานอดกดจูบลงไปอีกครั้งไม่ได้ มือหนาเลื่อนไปตามแผ่นหลังเลิกชายเนื้อผ้าบางเบาขึ้นเพื่อจะสัมผัสผิวเนียน ความนุ่มลื่นที่ได้ลากผ่านเรียกเสียงครางกระหึ้มในลำคอที่กำลังแห้งผากจากการอดกลั้นได้เป็นอย่างดี

ไม่...ไม่ไหวแล้วพาโบน้อย...คืนนี้...ถ้าถึงเช้าจะไหวมั้ยเอ่ยเสียงกระเซ้าทั้งที่ปากยังคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มใส ความร้อนผะผ่าวไปทั้งร่างส่วนนั้นดุนดันหน้าท้องแบนราบจนเจสสิก้าเม้มริมฝีปากด้วยความขวยเขิน ยิ่งสบกับนัยน์ตาคมที่กำลังเว้าวอนยิ่งทำให้หญิงสาวอ่อนระทวย พยักหน้าบางเบาเป็นเชิงอนุญาต ลู่หานไม่รอช้าดันตัวพาโบน้อยขึ้นแล้วลุกตามช้อนร่างบางมาไว้ในอ้อมแขนก้าวยาวๆไปยังบ้านหลังสวย

แผ่นหลังแนบไปกับฟูกนุ่มเนื้อดีตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ตัว รู้เพียงแต่จูบของคนตัวโตกำลังหลอกล่อเธอให้เดินตามเส้นทางที่เขาบรรจงขีดไว้ เมื่อได้สัมผัสผิวนุ่มลื่นส่งผลให้เขาหลงลืมทุกอย่าง ประหม่าแม้จะเคยมีความสัมพันธ์มานักต่อนัก ทว่าคนใต้ร่างเขาไม่ใช้ผู้หญิงที่ใช้ระบายอารมณ์ แต่เธอคือคนที่เขาพูดได้อย่างเต็มปากว่ารักเธอหมดหัวใจ

และเธอคือหัวใจของเขา เป็นทุกๆอย่าง

มือเลื่อนไปดึงสายเดี่ยวที่ผูกเป็นโบว์อย่างน่ารักคลายจากไหล่ลาดเล็ก พรมจูบไล่เรื่อยไปยังต้นแขนขบฟันลงอย่างมั่นเขี้ยว ทำเอาเจ้าของผิวเนียนน่าสัมผัสสั่นสะท้าน ร่างทั้งร่างเกร็งราวกับหุ่นขี้ผึ้งเรียกเสียงหัวเราะในลำคอของลู่หานบางเบา

เจสสิก้าไม่ต่างกับเด็กสาวตัวน้อยที่ไม่ประสาอะไรเลย แม้จะเคยถูกเขาสัมผัสมานับครั้งไม่ถ้วนแต่อาการหวาดกลัวยังไม่เคยหายไป อาจจะทวีมากขึ้นด้วยซ้ำ

ไม่ต้องเกร็ง มันจะผ่านไปด้วยดี ฉันสัญญาเสียงห้าวกระซิบแผ่วปลาย ในขณะกลีบปากยังแนบชิดกับแก้มใส นัยน์ตาคล้ายกวางจับจ้องร่างสวยที่สวมเพียงบราสีหวานและกางเกงขาสั้นสีขาวอย่างหลงใหล ผละร่างออกถอดเสื้อกล้ามเสมือนกับมันเป็นสิ่งรกตาเสียเต็มประดา ก่อนจะคร่อมทับร่างบางไม่ทิ้งน้ำหนักไปจนหมด

ปาดลิ้นลากผ่านลำคอขึ้นไปยังปลายคางจุ๊บแน่นย้ำ จูบซับกลีบปากส่งลิ้นร้อนเข้ากอบเก็บความหอมหวาน ของหวานที่กินเท่าไหร่ก็ไม่รู้เบื่อ เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่มีทางเบื่อ

มือยังสาละวนกับ ต้นขาเรียว ส่วนอีกข้างลูบไล้ต้นคอที่เขาไม่มีโอกาสดูแลเนื่องจากปากยังไม่ว่างเว้นจากความเอร็ดอร่อย

แขนเสลาโอบกอดแผ่นหลังเปล่าเปลือยเหมือนต้องการกอดความอบอุ่นนี้เอาไว้ให้นานเท่านาน ไม่อยากออกห่างจากเขาเลยแม้แต่วินาทีเดียว ยิ่งเขาจูบเอาใจยิ่งอยากตอบรับสัมผัสลู่หานบ้าง พาโบน้อยจึงกระหวัดลิ้นเรียวเกี่ยวพันลิ้นหนา เรียกเสียงครางกระหึ้มให้ดังขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

ชายหนุ่มรีบดึงรั้งกางเกงขาสั้นออกจากร่างบาง เจสสิก้าให้ความร่วมมือด้วยการยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย ลู่หานกลืนน้ำลายอึกใหญ่แม้ยังไม่ได้ถอดอาภรณ์ออกหมดแต่เจสสิก้ากลับตรึงเขาจนไม่สามารถละสายตาหนีได้

ผิวนวลที่เต็มไปด้วยเลือดฝาดดูน่าจูบไปเสียทุกส่วน เร็วเท่าความคิด ปากหนาก็แนบไปยังหน้าท้องแบนราบ ส่งลิ้นช้อนไชสะดือเล็กน่ารัก จนหญิงสาวหน้าท้องหดเกร็งอย่างทรมาน บิดเร้าร่างไปมา มือเล็กกำผ้าปูที่นอนจนยับย่น เปลือกตาข่มหลับแน่นไม่กล้าลืมมองการกระทำของคนรัก

อา...ลู่หาน...ลู่หาน...อื้มเสียงหวานครางด้วยความลืมตัว เจ้าของชื่อยกยิ้มเล็กน้อยเขาชอบเวลาที่เจสสิก้าเรียกเขาด้วยน้ำเสียงแบบนี้เป็นบ้าเลย

อื้ม....หวาน...นุ่ม...หอมหวานที่สุด...พาโบน้อย...พาโบน้อยของลู่หานปากหนาลากเรื่อยไปยังเอวคอด เลื่อนลงจูบซับต้นขา เข่ามน ขาเรียว จนมาถึงปลายเท้า กดจูบไม่นึกรังเกียจ ใจเขาพึงที่จะทำเพื่อเธอ มือนวดวนฝ่าเท้าเล็กหวังให้ร่างบางผ่อนคลาย  ปากยังทำหน้าที่จูบซับดูแลหลังเท้า

เจสสิก้าผวาชักเท้ากลับแต่มือแกร่งกลับรั้งไว้ พาโบน้อยลุกนั่งมองการกระของลู่หานไม่วางตา น้ำใสเอ่อรินไหลอย่างห้ามไม่อยู่ ปากอิ่มขบเม้มเข้าหากันแน่น เสียงสะอื้นที่เล็ดลอดออกมาส่งผลให้ลู่หานต้องหยุกชะงักช้อนตามองคนขี้แยละจากจุดนั้นเลื่อนขึ้นไปนั่งข้างๆ นิ้วหยาบกร้านเกลี่ยธารสีใสจากแก้มเนียนอย่างทะนุถนอม

ร้องไห้ทำไม...ฮื้มถามเสียงหวาน เพ่งลูกแก้วสีนิลที่คลอไปด้วยน้ำตา

ลู่หาน...เรา...เรารักกันใช่มั้ยคำถามใสซื่อส่งผลให้คนฟังยิ้มอ่อนโยน บิดปลายคางเรียวให้หันมาหา กดจูบแก้มใสแล้วตอบคำถาม คำถามที่เขาแน่ใจมาเนิ่นนาน

ฉันรักเธอ...เธอรักฉัน...และเรารักกัน มันจะไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงสิ่งเหล่านี้ได้ ต่อให้บนโลกนี้แตกสลายไป  หัวใจของซาตานที่ชื่อลู่หานก็จะเป็นของผู้หญิงพาโบที่ชื่อเจสสิก้า...จนหมดลมหายใจ

ฮึก...ลู่หานพาโบน้อยโผล่เข้ากอดรอบคอชายหนุ่มไว้แน่น สะอื้นฮักอย่างน่าสงสาร แขนแกร่งกอดเอวเล็กตอบเช่นกันฝั่งจมูกไปบนไหล่เปล่าเปลือยสูดดมกลิ่นหอมประจำกายของเจสสิก้า กลิ่นนี้ที่มีเป็นของเธอเพียงคนเดียว ไม่ต่างกับเขาที่จะเป็นของเธอแค่คนเดียว

ทั้งตัวและหัวใจ...

อย่าร้องเลยนะ เก็บเสียงไว้ร้องตอนเรามีความสุขกันดีกว่าว่าจบเจสสิก้าก็ผละตัวออกทันควันค้อนขวับใส่คนหื่นกาม อารมณ์ซาบซึ้งหายไป ณ บัดดล รวบผ้าห่มมาปิดคุมร่างที่เหลือเพียงชั้นในสองชิ้o

ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน

ไม่เอา ถ้าเข้าไปแล้วไม่ออกมาจะทำยังไงชายหนุ่มทันทานทันที

อย่ามาทำเป็นหน่อมแหน่ม ถ้าฉันไม่ออกมาลู่หานก็พังประตูเข้าไปอยู่ดีเอ่ยอย่างรู้ทันทำเอาปากสีสดยู่เข้าหากัน มองแผ่นหลังเล็กลับหายไปจากสายตา ร่างแกร่งเอนแผ่ไปบนเตียงกว้าง ก็จริง จะกังวลไปทำไมกันยังไงคืนนี้พาโบน้อยก็ไม่มีทางรอด คิดได้เช่นนั้นก็กระตุกยิ้มอย่างพอใจ

เจสสิก้าพ่นลมหายใจอย่างหนักหน่วงยกมือทาบอกซ้ายที่เวลามันเต้นแรงจนแทบจะกระเด็นออกมาระบำด้านนอก พาร่างที่พันไปด้วยพาห่มผืนใหญ่ไปยังหน้ากระจกบานโต มองเงาตนที่สะท้อนออกมา ลำคอที่โผล่พ้นเนื้อผ้าแดงก่ำ รอยรักที่แต้มจากปากร้อนผะผ่าวของลู่หานส่งผลให้เธอเขินอายกัดริมฝีปากล่างจนห้อเลือด พระเจ้าถ้าออกไปจะเกิดอะไรขึ้น

ทว่า...

ใบหน้าสวยกลับเหยเกความทรมานแผ่ซ่านไปทั่วช่องท้อง มือเล็กปล่อยผ้าห่มออกให้พ้นตัว ภาพร่างที่สะท้อนจากกระจกเงาทำเอาเจสสิก้าแทบจะทรงตัวไว้ไม่อยู่ กะ เกิด อะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูส่งผลให้คนภายในสะดุ้งโหยง เจสสิก้ารีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดยกมือปาดคราบน้ำตาออกจากใบหน้า ไม่ต้องการให้ลู่หานเป็นห่วง เขาจะเป็นยังไงถ้าเห็นมัน เห็นไอ้ภาพบ้าๆบนตัวเธอ

หมุนลูกบิดออกก็พบกับคนยืนรอด้วยใบหน้าตูมอยู่แล้วทำไมเข้าไปนานจังละ เตรียมใจนานไปหรือเปล่า

ลู่หาน ง่วงจังขอนอนเลยนะเจสสิก้าไม่พูดเปล่าเดินผ่านชายหนุ่มที่อ้าปากหวอไปนอนหลับตาพริ้มบนเตียง

เฮ้ย พาโบน้อยไม่ได้นะหมุนเท้าไปดึงรั้งเธอที่พันร่างด้วยผ้านวมผืนใหญ่ ทว่าเจสสิก้ากลับไม่ไหวติง พระเจ้า ไม่น่าปล่อยให้เข้าห้องน้ำเลย แต่แล้วไงคิดว่าแกล้งหลับแค่นี้จะรอดพ้นมือพญามารอย่างเขาไปได้รึไง

มือหนาดึงทึ้งผ้าห่มออก พาโบน้อยเบิกตากว้างยึดมันไว้แน่นราวกับว่าเป็นของเล่นแสนห่วงใบหน้าสวยเริ่วซีดเซียวราวไก่ต้มลู่หานจะทำอะไร ปล่อยนะ

เธอจะปล่อยให้ฉันค้างแบบนี้ไม่ได้นะ มันค้างเข้าใจมั้ย จะอกแตกตายอยู่แล้วเขางอแงเป็นเด็กๆ มือยังทำหน้าที่ดึงสิ่งที่คุมกลายขาวผ่องออก

แต่ฉันง่วง ลู่หานเข้าใจมั้ยทั้งสองยังคงยื้อแย่งเสมือนเด็ก เจสสิก้าแทบจะปล่อยโฮออกมาอยู่รอมร่อ

อย่าลู่หานอย่าทำแบบนี้นายคงไม่อยากเห็นอะไรที่มันน่าเกลียดหรอก

ทว่าอีกคนดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องรู้ราว ใช้แรงเฮือกสุดท้ายกระชากผ้าห่มติดมือจนสำเร็จทิ้งมันลงไปมุมห้องก่อนจะเบือนสายตามองร่างบอบบาง...

!!!”ภาพตรงหน้าทำเอาเขากลายเป็นใบ้ไปชั่วขณะลำคอคล้ายว่าถูกอัดแน่นไปด้วยก้อนหินนับสิบ แววตาระริกไหวยากจะอธิบายความรู้สึก

เจสสิก้าขดตัวกอดหมอนไว้แน่นไม่กล้าแม้แต่จะสบนัยน์ตาคล้ายกวางที่จับจ้องมา กลัวเขาจะรังเกียจ สภาพที่ดูจะห่างไกลจากคำว่ามนุษย์ของเธอ ผิวหนังหน้าท้องแบนราบที่เคยนวลเนียนบัดนี้กลับกลายเป็นเกล็ดสีม่วงประกายเงินหน้าเกลียด มันทุเรศเกินกว่าจะให้ใครเห็น เธออับอายจนทนอดกลั้นความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาไม่ไหว

ฮึก...ฮือ~”ความอ่อนแอรินไหลเป็นสายยากจะหยุดได้ ใจจะขาดอยู่ตรงนี้ให้ได้ ทำไมชีวิตที่กำลังจะพบกับความสุข ถึงได้ถูกขวางกั้นด้วยอุปสรรคต่างๆนาๆตลอดเวลา

ลู่หานไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว อยากเข้าไปกอดปลอบโยนพาโบน้อย ทว่าเขาในเวลานี้ก็ไม่มีเรี่ยวแรงจะหายใจด้วยซ้ำรอยบนหน้าท้องคนตัวเล็กส่งผลให้เขานึกย้อนคำนวณเวลาที่เหลืออยู่ อีกไม่ถึงสิบวัน อีกแค่ห้าวันเท่านั้น เหลือเพียงห้าวัน

เธอ...นอนพักเถอะว่าจบก็ผลุนผลันจากไปทิ้งให้คนบอบช้ำร้องไห้หนักกว่าเก่า คิดว่าเขารังเกียจเดียดฉันท์ ลู่หานมีสิทธิ์ที่จะคิดแบบนั้นในเมื่อเธอตอนนี้มันอัปลักษณ์ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด แต่หัวใจดวงน้อยยังแอบหวังและเข้าข้างตัวเองว่าอีกไม่นานเขาจะกลับมา ทว่าความเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมจากท้องทะเล มันก็เป็นเครื่องยืนยันแล้ว ว่าเขาจะไม่มีทางกลับมา

ลู่หานจากเธอไปแล้ว...

เจสสิก้าทำได้เพียงกอดตัวเองขับไล่ความเย็นยะเยือกที่เข้ามาเกาะกุมทั้งร่างกายและก้อนเนื้อตรงอกซ้ายไว้ เนตรที่เคยสุกใสหม่นเศร้าระคนหวาดกลัว แม้จะตระเตรียมใจ ทว่าเวลาที่กระชันชิดเข้ามาเรื่อย ส่งผลให้จิตวิตกกังวลแทบจะบ้าตาย ยิ่งเห็นสายตาของลู่หาน มนุษย์ผู้ต้องคำสาปก็อยากจะกลั้นใจตายในตอนนั้น ถึงไม่พูดแต่แววตาที่มองมา มันก็ไม่ต่างกับมีดนับพันที่กำลังทิ่มแทงเธอ ปวดหนึบที่หัวใจจนยากจะอธิบายเป็นคำพูด

เท้าเปล่าเปลือยเหยียบย่ำไปบนเม็ดทรายนวลระเอียด แต่สำหรับเขาทุกย่างก้าวกลับเต็มไปด้วยเข็มเป็นพันๆเล่มกำลังทิ่มตำ ทำไมเวลามันถึงได้หมุนเร็วนักขอเวลาให้เขาชดใช้ให้ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เหรอ? ปล่อยให้เขาได้ทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจบ้างไม่ได้เหรอ? ภาพครอบครัวมันพังครื้นไม่เป็นท่า เจสสิก้ากับเขาจะหายใจร่วมกันบนโลกใบนี้ในอีกห้าวัน

ลู่หานทรุดตัวคุกเข่าอย่างไร้เรี่ยวแรง เนตรคล้ายกวางสั่นไหว ความทรมานก่อตัวขึ้นเอ่อเต็มดวงตามันรินไหลระบายความอัดอั้นไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลงง่ายๆ หากย้อนเวลากลับไปจะไม่มีทางพบเจอทำความรู้จักกับเจสสิก้า จะไม่มีทางให้เธอเข้ามายุ่งเกี่ยวในชีวิตเขา เธอควรจะมีชีวิตที่สงบสุข แต่เมื่อเธอพบกับเขาเรื่องเลวร้ายก็ถาโถมเข้ามาตลอด เขามันตัวสร้างปัญหา

คนที่ชักนำความตายทั้งเป็นมาให้เธอคือเขาเอง เลือดในร่างเขา กำลังจะพรากหัวใจ ลมหายใจ พรากชีวิตทั้งชีวิตของเขาไป ทั้งหมดทั้งมวลนี้

เพราะความเลวของแกลู่หาน เพราะแกคนเดียว!

และเพราะไม่รู้จักหักห้ามใจหลวมตัวรักคนที่จะตายวันตายพรุ่งยิ่งทวีความปวดหนึบบนก้อนเนื้อข้างซ้าย มันไม่ได้เต้นช้าลง ทว่ามันแหลกเหลว สลายลงไม่เหลือชิ้นดีแล้วต่างหาก

โธ่เว้ย!”ร่างสมส่วนก้าวลงไปยังทะเลสีหม่นไม่ต่างกับอารมณ์ของคนในตอนนี้ มือหนาปัดป่าย ฝังหมัดไปบนผืนน้ำจนสาดกระเซ็น ใบหน้าหล่อเหลาเปียกปอน ลู่หานหมุนคว้างราวกับคนไร้สติ ปากก็เอาแต่กรนด่าทอความโง่เขลาของตน ร้องไห้โฮ้ไม่ต่างกับคนสิ้นหวัง ทำแบบนั้นจนหมดแรงก่อนจะกุมขมับด้วยไม่รู้จะแก้ไขหาทางออกกับเรื่องนี้ได้เช่นไร ในเมื่อผลของของคำสาปมันไม่มีทางแก้ไขได้

ไม่มีแม้แต่หนทางเดียว

ฮึก...พาโบน้อย...เจสสิก้า...ฉันรักเธอ...ฉันจะอยู่ยังไง...จะมีลมหายใจอยู่ต่อไปได้ยังไง...ไม่มีเธอ...ฉันจะหายใจอยู่เพื่อใคร

ความรักที่ปราศจากหยดน้ำตาจะเรียกว่าความรักได้อย่างไร

ความรักที่ปราศจากรอยยิ้มจะเอื้อนเอ่ยว่าความรักได้อย่างไร

ความรักที่ต้องแลกกับความผิดหวัง แลกกับอะไรมากมาย แต่ทำไมต้องแลกด้วยชีวิต ทำไมต้องพรากชีวิตผู้หญิงที่เขารักให้จากเขาไปตลอดกาลด้วย...ทำไม!

 


TBC

 




(c)              Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2528 mint_saparam (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 07:08
    เริ่มแสดงอาการแ้วหรอ TT
    #2,528
    0
  2. #2494 tungpang-kloc (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 14:31
    โอ้ยยยสงสารลู่สิก งื้ออออ TT.
    #2,494
    0
  3. #2331 yulyul13 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 22:02
    ไรต์ใจร้ายมากอ่ะ

    กำลังซึ้ง กำลังหวาน กำลังได้ฟิลลิ่ง

    แต่ไหนดันมาดราม่าเรียกน้ำตาไหลแบบนี้

    แงๆๆเหลือแค่ห้าวัน ห้าวันเท่านั้น จริงๆใช่ไหม
    #2,331
    0
  4. #2116 seonhwa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 12:07
    5 วันเองหรอ เวลาเหลือน้อยไปแล้วว T^T
    #2,116
    0
  5. #2102 hunsic21874 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 14:45
    สงสารลู่สิกมากอ่าาาาาา :(
    #2,102
    0
  6. #2086 ohgee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 01:05
    คือตอนแรกกำลังหวานมากอ่ะ
    พี่ลู่นับวันยิ่งหื่นเข้าไปทุกทีละ 555
    อะไรนะ? เจสสิก้ากำลังจะกลายเป็นอสูรเหรอ!?
    #2,086
    0
  7. #2046 fpcmanu (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 12:59
    สิกจะกลายร่างแล้วสงสารลู่อ่ะ -0-

    #2,046
    0
  8. #2007 nongnookpoohza (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 16:54
    ไม่น่า เหลือเวลาอีก 5 วันเองหรออ TT
    #2,007
    0
  9. #1960 num-chanidapa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:08
    ง่าาาาาาา เหลือไม่กี่วัน ทำไมเวลามันเร็วอย่างงี้ล่ะพี่เบลล์!!
    สิก้าจะเปลั่ยแล้วจริงๆหรอ ม่ายยยยยย!!! TOT ค้างไม่ออกจริงๆ
    ระงับเลย เอ็นซงเอ็นซีไม่เอาแล้ววว (เฉพาะฉากนี้) 55555555
    พี่เบลล์ พี่เบลล์ต้องทำให้สิก้าหายนะ เอ็กโซช่วยยัยพาโบด้วยยยย~
    #1,960
    0
  10. #1946 mod_theeraporn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:05
    ดราม่าเกินจะบรรยาย ;_____;
    #1,946
    0
  11. #1945 Jinkjob (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:52
    เศร้าเลยง่ะT^T สิก้ากำลังกลายเป็นปีศาจ อีก 5 วันกลับไปมีความสุขกับเอ็กโซที่เหลือเถอะสิก้าTT
    #1,945
    0
  12. #1943 Patty (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:15
    T^T Only five days left
    #1,943
    0
  13. #1942 cancer26 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:05
    แง้ๆๆๆ สิก้าาาาาาาาา

    ทำไงดีๆๆๆ ใครก็ได้ช่วยสิก้าที T^T
    #1,942
    0
  14. #1936 yai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:35
    โฮเเทน่ารัก กำลังจะหวานเเล้วใช่ไหม >< ฮานสิกฟินตลอดเลยพี่ลูหื่น

    เหลือเวลาอีกเเค่5วันจริงๆหรอ สิก้าจะกลายร่างเเล้วใช่ไหม เศร้าอะ

    สงสารพี่ลูกับสิก้า Tt
    #1,936
    0
  15. #1935 tunwa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 08:53
    โอยยย ดราม่าเลยอะ เศร้า
    #1,935
    0
  16. #1933 นานา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 06:38
    ไม่ค้างแล้วค่ะ เจสเริ่มจะกลายร่างแล้ว สงสารทั้งลู่ทั้งเจสเลย
    #1,933
    0
  17. #1930 nicha-i08 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 05:52
    สิก้าาา เริ่มเปลี่ยนร่างตามคำสาปไช่ไหมคะไร จะดราม่าอีกแล้ววว น่าสงสารทั้งลู่ทั้งเจสเลยอ่ะ
    #1,930
    0
  18. #1929 emily2545 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 05:43
    ค้างไม่ออกจริงๆด้วยT_T
    #1,929
    0
  19. #1928 nang1896 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:09
    น่าสงสารทั้งคู่เลยค่ะไรท์ พี่ลู่เห็นแบบนั้นอารมณ์ค้างคงหายไปหมดแล้ว 
    สิก้าพี่ลู่เขาไม่ได้เกลียดเธอเลยซักนิดนะ  เหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้ว แต่มันต้องมีวิธีแก้สิ T^T 
    #1,928
    0
  20. #1927 Jam-Love-GM (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:56
    อ่า... ตอนนี้สงสารทั้งคู่เลย

    มันดูเป็นความรักที่ทรมานมากเลยอ่ะ
    #1,927
    0
  21. #1925 fanks (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:22
    ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆพาโบน้อยต้องไม่จากพี่ลู่ต้องไม่จากเอ็กโซไปนะ
    สิก้าอย่าเป็นอะไรน๊า 

    #1,925
    0
  22. #1923 num-chanidapa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:26
    อ๊ากกกกกกกก พี่เบลล์ทำหนูค้างอีกแล้ว ... อีกแล้ว ..อีกแล้ว (เอคโค่ส่วนตัว)
    พี่ลู่กำลังได้กินยัยพาโบน้อยแล้วเชียว ลีดเดอร์ก็คงนั่งฟินอ่านnc 
    อ๊ากกกกกกกก !! ยัยพาโบเป็นอะไรไปอีก !! พี่เบลล์มาต่อเร็วๆเลยนะ 
    หนูจะคลั่งตายแล้ววววว
    #1,923
    0
  23. #1922 donomf1999 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 06:50
    ค้างแทนพี่ลู่ สิก้าเป็นอะไรรรร
    #1,922
    0
  24. #1921 emily2545 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 04:21
    ไรท์ทำผวา เลยO_O
    #1,921
    0
  25. #1920 onkamon (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:14
    ไรต์ทำค้างอะ อีกนิดเดียวเอง- -
    #1,920
    0