Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 2 : CHAPTER 02 l Face 2 Face

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    15 พ.ย. 59













CHAPTER 00 l Face 2 Face



 

หญิงสาวจับจ้องใบหน้าสวยหวานของตัวเองพลางครุ่นคิด มือเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งหยิบรูปถ่ายที่ถูกปิดทับด้วยหนังสือเล่มหนา ความสุขในอดีตทำให้ริมฝีปากอิ่มยกยิ้มมุมปากแล้วกลับไปคิดถึงเขาซ้ำๆ เธอไม่เคยมีค่าในสายตาเขาเลย ถึงใครๆจะบอกว่าเธอสวยไม่มีที่ติ แต่เขากลับเก็บเธอให้อยู่ในความลับ แต่ก็ยังไม่เท่าที่เขาซ่อนตัวเองอยู่ในความลับ ไม่แม้แต่จะบอกให้เธอได้รู้ถึงความเป็นมา แม้แต่สิ่งที่ชอบหรือเกลียด ทุกอย่างในชีวิตคือ...ความลับ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ใบหน้าหวานเงยหน้าขึ้นจากรูปถ่าย แล้วเก็บมันลงลิ้นชักตามเดิม พยายามเก็บมันไว้ให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้

เชิญค่ะก่อนจะเอ่ยอนุญาตคนหน้าประตู คนมาใหม่เปิดประตูออกก่อนจะยื่นแค่คอเข้ามา

แต่งตัวเสร็จรึยังซอ แม่ให้ขึ้นมาเรียกไปทานข้าวเช้า เดี๋ยวไปเรียนสายนะยูริถามน้องสาวฝาแฝดของตัวเอง

อืม เสร็จพอดี ไปกันเถอะซอฮยอนยิ้มตอบคว้ากระเป๋าเป้เดินตามยูริไปข้างล่าง แต่ไม่วายมองลิ้นชักจนประตูปิดสนิท ต่อให้เลิกกันแล้ว แต่จิตใจยังเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ภาพของเขาไม่เคยหายไปจากหัวใจซอฮยอนได้เลยแม้แต่ลมหายใจเดียว





เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว

ระหว่างที่เดินผ่านสวนสาธารณะเสียงร้องเมี๊ยวก็หยุดขาของเจสสิก้าไว้ หญิงสาวหันไปมองต้นเสียงกับทางไปโรงเรียนสลับกัน ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในสวนสาธารณะ สอดสายตามองหาเจ้าของเสียงเมี๊ยว นั่นไง! เจสสิก้าเงยหน้าขึ้นก็เจอกับแมวขนปุยสีขาวเกาะอยู่บนกิ่งไม้

ขึ้นไปทำอะไรบนนั้นฮะเจ้าแมวน้อยเธอบ่นคนเดียว เพราะแมวคงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ก้มมองนาฬิกาอีกครั้ง สลับกับแมวผู้น่าสงสาร ตัดสินใจทิ้งกระเป๋าเป้ลงกับพื้น ค่อยๆปีนต้นไม้ขึ้นไปอย่างระมัดระวัง เช้าแบบนี้คงไม่มีใครเห็นหรอก แต่ถึงจะมีแล้วจะเห็นอะไรล่ะ ก็เธอใส่กางเกงข้างในเรื่องปีนป่ายเลยไม่เป็นปัญหา

คฤหาสน์หลังใหญ่ในตอนเช้าเต็มไปด้วยความวุ่นวายเมื่อพวกเขาต้องช่วยกันขุดคุ้ยหายูนิฟอร์มของโรงเรียนอันดับต้นแห่งประเทศที่กำลังศึกษาอยู่แต่ไม่เคยไปเรียนเลยสักครั้ง ลู่หานดูจะยุ่งกว่าคนอื่น เมื่อสัตว์เลี้ยงขนปุยของเขาหายไป

คริสแกเห็นเอสมั้ยคนถูกถามที่กำลังนั่งทาครีมบำรุงผิวอยู่ส่ายหัว คนหน้าหวานหน้ายุ่ง สงสัยแอบออกไปข้างนอกอีกแล้วแน่เลย ไอ้แมวบ้านี่ไม่รู้จักเวล่ำเวลา

เฮ้ย ลู่ฮยองจะไปไหนวะซูโฮที่แต่งตัวเสร็จก่อนคนอื่นกำลังเช็กสภาพรถถามลู่หานที่ตรงไปที่รถหรูอีกคัน

ไปตามเอสซูโฮพยักหน้า เพราะถ้าเอสอยู่ในบริเวณบ้านแค่ดีดนิ้วเป๊าะเดียวมันก็โผล่ออกมาแล้ว แต่นี่คงจะออกไปเถลไถลที่อื่น

รถหรูเคลื่อนออกไปเหมือนรู้ดีว่าตอนนี้เจ้าแมวตัวป่วนอยู่ที่ไหน ไม่นานรถของเจ้าของแมวขนปุยก็จอดสนิทอยู่หน้าสวนสาธารณะก่อนจะก้าวเข้าไปอย่างคุ้นเคย  เขาเงยหน้ามองหามันเพราะรู้ว่าตอนนี้คงอยู่บนกิ่งไม้ของต้นไม้สักต้นในสวนนี่แหละ

เมี๊ยว เมี๊ยว เจ้าเมี๊ยวน้อย เข้ามาสิ เดินเข้ามาหานูน่านะ มาเร็ว เมี๊ยวๆลู่หานมองกระเป๋าที่วางบนพื้นหญ้าสีเขียวขจี แล้วแหงนหน้าไปที่ต้นเสียง เขาเห็นผู้หญิงตัวเล็กกอดกิ่งไม้ ส่วนมืออีกข้างก็พยายามยื่นไปจับเจ้าแมวที่นอนนิ่งบนปลายนั้น เพราะถ้าเธอเขยิบเข้าไปใกล้กว่านี้มันคงรับน้ำหนักไม่ไหวแล้วคงตกลงมาทั้งคนทั้งแมว

ชายหนุ่มยังยืนนิ่ง รู้สึกคุ้นหน้าอีกฝ่ายแต่ก็นึกไม่ออก เธอไม่สังเกตความผิดปกติด้านล่างเลย เพราะเอาแต่เกลี้ยกล่อมให้เจ้าเอสเดินเข้ามาหา ลู่หานตีหน้าหน่าย เดินไปพิงต้นไม่อีกต้นเพื่อเฝ้าสังเกตุการณ์ ในใจก็ได้แต่ร้องว่ายัยพาโบ ยัยพาโบ แมวมันขึ้นเองได้มันก็ลงเองได้หรอก แล้วยิ่งเป็นแมวของเขาด้วยละก็ ลงจากต้นไม้เป็นเรื่องจิ๊บๆ 

เอสจับจ้องใบหน้าสวยของคนที่พยายามจะเรียกให้มันเดินเข้าไปหา พลางแลบลิ้นเลียขนทำเป็นไม่สนใจ

เจสสิก้าถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก นี่ก็เลยเวลาเข้าพบผู้อำนวยการไปสิบห้านาทีแล้วป่านนี้ท่านคงอย่างจะแหกอกเธอเต็มที แต่จะทำไงได้หลวมตัวมาช่วยเจ้าแมวเมี๊ยวนี้แล้วจะทิ้งไว้ก็ไม่ได้อีก ปากเล็กยังเรียกไม่หยุด เมื่อเห็นว่ามันยังไม่ขยับ เจสสิก้าเลยตัดสินใจ กระดึ้บเข้าไปใกล้อีก จนกระทั่ง...

แก๊รก!

กิ่งไม้ที่เจ้าแมวเกาะอยู่กำลังจะหัก เจสสิก้านิ่งค้างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเข้าออกด้วยซ้ำ แต่สุดท้าย...

แก๊รก!!!

เธอเบิกตากว้างก่อนจะกระโดดไปรับแมวขนปุยมากอดไว้แนบอก  ลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองกำลังจะตกต้นไม้ที่สูงหลายสิบเมตร เจสสิก้ากอดแมวไว้แน่นแล้วหลับตาปี๋รอคอยตวามเจ็บปวดที่กำลังคืบคลานเข้ามาในไม่ช้า

พรึ่บบบบ!!!! 

ทำไมถึงไม่รู้สึกเจ็บเลย หรือว่าเธอจะเจ็บจนชาไปทั้งตัว หรือว่าจะเป็นอัมพาต พระเจ้าให้ตายเถอะ เธอยังไม่อยากตาย

ลู่ฮานจ้องหน้าร่างบางที่หลับตาแน่นในอ้อมแขนเขา ยัยนี่ต้องบ้าหรือไม่ก็ประสาทกลับไปแล้วแน่ๆ ที่ยอมเจ็บเพื่อปกป้องแมวจรจัดที่ไม่เคยรู้จักมักจี่ ก็พฤติกรรมของผู้หญิงคนนี้อยู่ในสายตาเขาตลอดรวมถึงตอนที่เธอกระโดดมารับเจ้าเอสไว้กลางอากาศด้วย

เสียงถอนหายใจทำให้เจสสิก้าผิดสังเกต ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่เธอคุ้นหน้าดีอยู่ใกล้ไม่ถึงคืบ พระเจ้า! เขาหล่อมากเลย แต่เอ๊ะ เมื่อครู่เขามารับเธอไว้เหรอ 

แข็งแรงจัง...เจสสิก้าขมวดคิ้วสงสัย

ลู่หานคนตัวเล็กกระพริบตาปริบๆ สายตาจับจ้องคนที่อุ้มเธออยู่ว๊าย!”

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวลืมตาขึ้นมาลู่หานก็รีบปล่อยเธอลงกระแทกพื้นหญ้าไม่สนใจใยดี ก้มไปอุ้มเจ้าเอสที่เจสสิก้ากอดไว้มาพาดบนบ่าเดินออกไปจากตรงนั้น

คุณจะเอามันไปไหน คุณรู้จักเจ้าของมันหรอเจสสิก้าพยุงตัวหยิบกระเป๋าเดินกะเผลกตามคนหน้าหวาน เพราะเป็นห่วงแมวน้อยถึงจะรู้สึกเจ็บสะโพกแต่ก็เป็นห่วงมันมากกว่า

ย๊าเลิกถามเซ้าซี้ได้แล้ว ยัยคนชั้นต่ำ นี่มันแมวฉัน ฉันเป็นเจ้าของ เข้าใจ๊ลู่หานทำหน้าเอาเรื่อง รำคาญคนถามมาก

แล้วถ้าเป็นแมวคุณ ทำไมถึงไม่ดูแลเลยล่ะคะ ปล่อยให้มาปีนต้นไม้สูงๆได้ไงเจสสิก้าเถียงทั้งที่ยังหวาดกลัว ลู่หานรีบหันไปเผชิญหน้ากับคนตัวเล็กตาแข็งกร้าว เดินต้อนจนเธอต้องค่อยๆถอยหลังหนีการคุกคาม

เธอกล้าดียังไงมาสั่งสอนฉันฮะ!”ลู่หานตะคอกดังลั่นนอกจากคนสิบเอ็ดคนที่บ้านไม่เคยมีใครกล้าสั่งสอนเขาสักคน

ฉะ ฉันแค่อยากให้คุณดูแลมันดีกว่านี้ เพราะถ้าฉันไม่บังเอิญมาเห็นมันคงแย่ไปแล้วเจสสิก้าบ่นอุบอิบแต่ก็ดังพอที่จะทำให้ลู่หานได้ยิน

จะทวงบุญคุณว่างั้นเธอส่ายหัวเป็นพัลวันจะเอาเท่าไหร่ว่ามาเขาล้วงกระเป้ากางเกงที่เต็มไปด้วยเงินสดเป็นปึกๆ เจสสิก้ามองมันตาโต เพราะไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนี้อีกอย่างคือไม่คิดว่าคนเราจะพกเงินติดตัวเป็นปึก

ฮึ ยัยหน้าเงิน พวกมนุษย์จิตใจต่ำ หน้าเงินที่สุดลู่หานยิ้มเยาะ มองเจสสิก้าตั้งแต่หัวจรดเท้าเต็มไปด้วยความรังเกียจอย่างเปิดเผย

คุณไม่มีสิทธิ์มาดูถูกฉันนะเธอแค่ไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนี้เท่านั้นเองไม่ได้อยากได้เงินของเขาเสียหน่อย

ปึก!

ไม่ต้องเถียง อะนี่ ไสหัวไปให้พ้นเดี๋ยวนี้ ฉันเหม็นขี้หน้าจะแย่แล้วโยนปึกเงินใส่เต็มหน้าสวยคมของหญิงสวยแล้วเดินตรงไปที่รถ

เจสสิก้าก้มมองเงินที่เกลื่อนเต็มพื้นก่อนจะย่อตัวเก็บมันขึ้นมา ลู่หานหันมาเห็นพอดีถึงกับรังเกียจยัยนี่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ทนมองนานไม่ไหวจึงหันหน้าตรงไปที่รถ

หยุดก่อนขาแกร่งหยุดชะงัก เนตรคล้ายกวางกลอกขึ้นแสดงความเหนื่อยหน่ายหันหน้ากลับไป

ฟึ่บ!

เงินที่เขาโยนให้เจสสิก้าเมื่อครู่ตอนนี้ถูกโยนมากระแทกหน้าหล่อเต็มๆ ลู่หานยืนอึ้ง เกิดมาไม่เคยโดยหยามเกียรติมาก่อน

เงินของคุณฉันไม่ต้องการเอากลับไปด้วย คนแบบคุณหาง่าย พวกที่ชอบเอาเงินฟาดหัวคนอื่นเนี่ยมักจะชอบเกาะกลุ่มอยู่ด้วยกันแล้วช่วยกันทำในสิ่งที่น่ารังเกียจ บอกไว้เลยนะอย่าเที่ยวดูถูกความหวังดีของคนอื่นไปทั่วร่ายจบเจสสิก้าก็เดินกระแทกไหล่ลู่หานที่ยืนอึ้งไปอย่างรวดเร็ว

คนตัวเล็กจากไปนานแล้ว แต่คนหน้าหวานยังยืนไม่ได้สติอยู่กับที่จนรู้สึกเย็นบนซีกแก้มก็เห็นว่าเจ้าเอสกำลังใช้ลิ้นเลียอยู่

กล้ามาก เพราะแกทำให้ฉันมาเจอกับยัยนั่น แกรู้มั้ยฮะว่ายัยชั้นต่ำด่าฉันว่าอะไรบ้าง รู้มั้ยฮะ!”ลู่ฮานเหวี่ยงแมวที่ไม่รู้เรื่องเดินปึงปังขึ้นรถ กระชากออกไปเหมือนว่าท้องถนนเป็นของเขาแค่คนเดียว


 


โตเกียวโดมคราคร่ำไปด้วยนักท่องเที่ยว และผู้คนมากมายที่เข้ามาเยี่ยมชม ยุนอายืนมองวิวจากหอด้วยสายตาเลื่อนลอย ตอนนี้จิตใจเธอไปอยู่ที่เพื่อนสนิทตัวเองหมดแล้ว เหมือนมีลางสังหรณ์แปลกๆ ถ้าเธออยู่ไม่มีทางให้ใครมาทำร้ายเจสสิก้าได้แน่ คนที่ยกกล้องถ่ายรูปข้างตัวน้องสาวชะงักเมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติ

ทำไมทำหน้าแบบนั้นละยุน เรามาเที่ยว ทำหน้าตาให้มันสดใสหน่อยสิ เดี๋ยวพ่อกับแม่จะเสียใจนะคนเป็นพี่เรียกสติน้องสาวคนเดียว

ยุนก็อยากจะทำแบบนั้นเหมือนกัน แต่ยุนเป็นห่วงสิก้า ป่านนี้จะเป็นยังไงก็ไม่รู้ยุนอายังมีสีหน้าหนักใจ จนแทยอนต้องลดกล้องลงหันไปมองน้องสาว

เพื่อนเธอโตมากพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้วนะยุน พี่ไม่เห็นความจำเป็นที่เธอต้องมาพะว้าพะวงเรื่องไม่เป็นเรื่องน้ำเสียงพี่สาวดูจะไม่ค่อยพอใจ ยุนอาเอาแต่ห่วงคนอื่นแล้วพ่อแม่ แล้วก็เธอละทั้งที่มาเที่ยวกับครอบครัวแท้ๆ

พี่ไม่เข้าใจ สิก้าไม่มีใคร สิก้ามีแค่ยุนยุนอาเริ่มฉุนเฉียว เข้าใจว่าแทยอนไม่ชอบเพื่อนสนิทเธอแต่ก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งให้เธอเลิกเป็นห่วงเพื่อน

พอเถอะยุนอา กี่ครั้งแล้วที่ยุนต้องเจ็บตัวเพื่อปกป้องคนอื่น ทั้งที่เธอไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้แทยอนเองก็เริ่มโกรธขึ้นมาบ้างแล้ว ยุนอาเป็นคนอารมณ์ร้อนก็จริง แต่ต้นเหตุของเรื่องเจ็บตัวทั้งหมดก็คือเจสสิก้า ในฐานะพี่สาวก็ทนไม่ได้ที่จะเห็นคนเป็นน้องมีรอยแผลรอยฟกช้ำมากขึ้นทุกวัน

สิก้าไม่ใช่คนอื่น!”ยุนอาเถียงขึ้นทันควัน ไม่เข้าใจความหวังดีของคนเป็นพี่ แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อความรู้สึกที่เธอมีต่อเจสสิก้ามันไม่เหมือนกับเพื่อน...ทั่วๆไป แต่มันมากกว่านั้น ถ้าเธอปล่อยให้ยัยนั่นเจ็บ เธอคงจะเจ็บมากกว่าเป็นร้อยล้านเท่า

แทยอนเม้มปากสบตากับน้องสาวที่สูงกว่าเธอมากไม่เข้าใจเหมือนกันยอมมีเรื่อง กับแก๊งลูกสาวเจ้าของโรงเรียนเพื่อคนๆเดียวทำไมกัน

มายืนอยู่ตรงนี้เอง ไปมุมนู่นเถอะลูกแม่รออยู่ ตรงนั้นสวยมากเลยยงแจเดินยิ้มเข้ามาหาลูกสาวทั้งสอง ทำให้พวกเธอต้องรีบปรับสีหน้าให้เป็นยิ้มแย้ม ยุนอาเดินตามพ่อไปคนแรก แทยอนได้แต่ส่ายหัวเหนื่อยหน่ายตามไปอีกคน


 



หยุดนะโว้ยชานยอลที่ตอนนี้ใช้มือซ้ายยึดผ้าขนหนูสีเข้มที่พันรอบเอวไว้หลวมๆ ส่วนอีกมือชี้หน้าเฉินแล้ววิ่งตาม อีกคนได้แต่หันมาแลบลิ้นชูไอโฟนที่มีรูปติดเรทของชานยอลขึ้นมาล้อเลียน

หยุดให้โง่ดิวะ รอสักครู่จะอัฟลงทั้งเฟส ทั้งทวิต ทั้งเหว่ยป๋อ ทั้งไอจี คราวนี้ละไอ้ยอลเอ๊ยดังเป็นระเบิดปรมานูฮ่าๆเฉินหัวเราะสะใจ วิ่งไปมือกดแชร์ภาพลงโซเชี่ยลเน็ตเวิร์คไป ก่อนหน้านี้เขาบังเอิญเปิดประตูห้องน้ำไปเจอชานยอลกำลังใส่กางเกงอยู่โดยที่ทั้งเนื้อทั้งตัวมันมีเพียงกางเกงชั้นในสีดำแค่ตัวเดียวเท่านั้นมือที่ถือไอโฟนอยู่แล้วเลยจัดการแชะภาพสุดประทับใจไว้

เฮ้ย เสียงดังอะไรกันนักหนาวะคริสผูกเนกไทเดินออกจากห้องชะเง้อมองชานยอลกับเฉินที่วิ่งไล่กันอยู่กลางบ้าน

ไอ้เฉินมันถ่ายรูปแบ็คเมลผม ฮยองมาช่วยจับมันเลยชานยอลตอบคริสแต่สายตายังจับจ้องไอโฟนในมือเฉินไม่ลดละ

ได้” ชานยอลยิ้มอย่างดีใจเมื่อมีพรรคพวกเพิ่มอีกคน แต่ยิ้มก็ต้องหุบลงเมื่อคริสเอ่ยประโยคสุดท้ายเฉินแท็กมาให้ฉันด้วยนะพูดจบร่างสูงก็ก้าวเข้าห้องตัวเอง ทำให้เฉินได้จังหวะกดอัฟโหลดภาพสำเร็จ

เฮ้ย คริสฮยองแท็กเรียบร้อยแล้วนะโว้ยป้องปากตะโกนบอกคนชั้นสองที่เดินเข้าห้องไปแล้ว ก่อนจะอาศัยจังหวะที่ชานยอลยืนอึ้งวิ่งออกจากบ้านไปหาซูโฮ

พวกแกทะเลาะกันอีกแล้วหรอดีโอถือถาดพายองุ่นมาวางพลางเหล่ตามองชานยอลที่ยืนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

ไอ้เฉินมันแอบถ่ายตูดฉัน แล้วอัฟรูปประจานฉันด้วยชานยอลพันผ้าขนหนูรอบเอวให้แน่นขึ้น กระแทกตัวนั่งบนโซฟาหน้าแหยะ

น่าสงสารนะดีโอตัดแบ่งพายบอกชานยอลทำเอาคนถูกแกล้งยิ้มออกมาได้บ้าง

ขอบใจนะดโยที่เข้าใจฉันดีโอผงกหัวขึ้นจากพายในจาน วางช้อนลงจ้องหน้าชานยอลแล้วส่ายหัวด้วยใบหน้าเรียบเฉย

เปล่านิ ฉันสงสารคนที่ต้องมาเห็นตูดของแกต่างหากล่ะ รีบไปแต่งตัวเถอะ พุงแกชักจะย้วยลงทุกวันแล้วนะ ทุเรศพูดจบก็ถือจานพายที่ตักแบ่งในส่วนของตัวเองไปในครัวเพื่อจะไปเก็บข้าวของที่หกเลอะเทอะให้เรียบร้อย

ชานยอลอึ้งอีกครั้ง สรุปแล้วในบ้านหลังใหญ่มีใครสงสารเขาบ้างวะ ชีวิตของปาร์คชานยอลชั่งเหมือนกับพจมานเสียนี่กระไร

เอี๊ยด!

ปัง!

ล้อรถหรูบดขยี้ถนนหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ไม่ปรานี เสียงปิดประตูบ่งบอกอารมณ์ของคนที่เพิ่งลงมาได้เป็นอย่างดี เมื่อเข้ามาภายในตัวบ้านก็ยกเท้าถีบรูปปั้นคิวปิดล้มแตกกระจายก่อนจะคว้าไม้เบสบอลไปฟาดเหล่าแจกันและกรอบรูปราคาแพงที่วางเรียงรายกันอยู่

เพล้ง!!! 

ปึง!!!

โครม!!!

เฮ้ย ฮยองเป็นบ้าอะไรวะ!”เลย์รีบวิ่งออกจากห้องหนังสือก่อนจะยื้อแขนคนอารมณ์ฉุนเฉียวไว้ทันท่วงที

ฉันอยากฆ่าคน ฉันอยากบีบคอยัยคนจองหองนั่นให้แหลกคามือไปเลย ยัยมนุษย์ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!”ลู่หานพูดยาวเหยียดทิ้งไม้เบสบอลไปนั่งบนโซฟาข้างชานยอล คนนั่งก่อนแล้วรีบกระเด้งตัวหนีเพราะกลัวโดนลูกหลง

ฮยองอยากฆ่าใครวะ ใครกันนะที่ทำให้ฮยองอารมณ์เสียได้ขนาดนี้เทาวางแก้วน้ำสีม่วงลงตรงหน้าฮยองอารมณ์ร้อน

ฉันไม่รู้ว่ายัยนั่นเป็นใคร ทั้งที่พยายามแล้วลู่หานคว้าน้ำมาดื่มอึกเดียวจนหมดแก้ว พลางขมวดคิ้ว

แปลก แกควบคุมยัยนั่นไม่ได้หรอ เป็นไปได้ยังไงวะซิ่วหมินทำหน้าตาตื่น นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ทำให้ลู่หานอารมณ์เสีย

แต่...ยัยนั่นเรียนที่เดียวกับเรา วันนี้ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลยเขาจำยูนิฟอร์มที่คนตัวเล็กใจกล้าใส่ได้

แล้วตกลง ยัยนั่นที่ฮยองพูดถึงทำอะไรให้ฮยองอะไคเดินลงมาจากบันไดพร้อมเซฮุนถาม คนหน้าหวานถอนหายใจก่อนจะเปิดปากเล่าทุกอย่างในคนที่เหลือฟัง

รู้ทั้งรู้ว่าฮยองเป็น EXO เนี่ยนะเทาดูจะมีปฏิกิริยาโอเว่อร์กว่าคนอื่นเพราะอินจัดจากเรื่องเมื่อคืน

บังเอิญเนอะ เมื่อคืนก็จื่อเทากับเซฮุน วันนี้ก็เป็นแก คนๆเดียวกันปะวะความคิดของคริสทำเอาคนทั้งห้องเงียบลงถนัดตา

อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้นวะ คงไม่ใช่หรอก ไอ้ยอลไปแต่งตัวคนอื่นเขาเรียบร้อยกันหมดแล้วเนี่ยแบคฮยอนทำลายความเงียบ หันไปตวาดชานยอลที่ยังนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ส่วนคนอื่นๆแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ชานยอลบ่นอุบแต่ก็เดินขึ้นบันไดเพื่อแต่งตัวเพราะทนสายตาจิกกัดของแบคฮยอนไม่ไหว

เอาเป็นว่า จะเป็นคนเดียวกันหรือไม่คนเดียวกัน ฉันก็ว่าชีวิตของสองคนนั้นคงจบไม่สวยแล้วเฉินทำหน้าสยอง ลู่หานภายนอกจะเป็นผู้ชายหน้าหวานหยด แต่นิสัยของเขากลับตรงกันข้าม

ส่วนเทาเถื่อนทั้งหน้าและนิสัยอยู่แล้ว เซฮุนก็อีกคนเห็นนิ่งๆแบบนี้บทจะโกรธก็ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น บางทีเขาเป็นฮยองยังแอบสยองเวลาเห็นสายตาคมมังเน่ของบ้านมองมา

เพลาๆลงบ้างแล้วกัน ถึงยังไงก็ผู้หญิงนี่หวาซูโฮตบไหล่ลู่หานแปะๆแต่กลับไม่ได้บรรเทาความโกรธแค้นให้ลดน้อยลงได้เลย




ร่างมอมแมมวิ่งกระโผลกกระเผลกตรงไปยังตึกผู้บริหาร Pilot School International เมื่อมาถึงหน้าห้องเลขาของผู้อำนวยการก็บอกเธอว่าท่านยังไม่มาให้เธอกลับไปเรียนก่อน พับผ่าสิ เธอก็รีบแทบแย่ ระบมไปทั้งตัวแต่ก็ยังดั้นด้นมา เพราะเมื่อคืนผู้อำนวยการโทรหาเธอให้เข้ามาพบก่อนเข้าเรียนก็รีบแทบตายกลัวว่าท่านจะโกรธ ที่ไหนได้...

เจสสิก้าเดินคอตกว่าจะไปทายาที่ห้องพยาบาลสักหน่อย ตูดเธอช้ำไปหมด นึกแล้วเคืองผู้ชายหน้าหวานใจขมไม่หาย คนอะไรชอบดูถูกคนอื่น แถมยังป่าเถื่อนไม่เลือกหน้าด้วย

แต่ระหว่างที่จะข้ามถนนไปยังอาคารที่ตั้งห้องพยาบาล รถหรูก็พุ่งตรงมายังร่างบาง เจสสิก้ายืนแข็งทื่อไม่มีแรงจะก้าวขาหนี แต่ก่อนที่รถจะเข้ามาชนก็จอดสนิทห่างกันขาเรียวของเธอไม่กี่มิลลิเมตร ขอย้ำไม่กี่มิลลิเมตรจริงๆ

ร่างสูงก้าวลงจากรถอย่างรวดเร็ว เจสสิก้าเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าใครคือเจ้าของรถหรู ไม่นานรถหรูอีกหาคันก็ตามมาแล้วจอดเรียงกัน ยิ่งทำให้เจสสิก้าตาแทบถลนออกมานอกเบ้า ทำไมไม่ขับรถชนเธอให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยนะ

เจอกันอีกแล้วนะ ยัยสวะ”

ยัยสวะ’ เหมือนจะนึกขึ้นได้ ว่าแล้วทำไมถึงได้รู้สึกคุ้นหน้าไอ้อันตพาลสองคนนั้นที่แท้พวกเขาก็คือ EXO 

ลู่หานเปิดประตูรถอีกคันตามลงมา ตรงไปยืนข้างเทายกมือชี้หน้าเจสสิก้าผู้โชคร้าย

เธอยัยชั้นต่ำคนอื่นลงมายืนสบทบยิ่งทำให้คนโชคร้ายรู้สึกอยากแทรกแผ่นดินไปซะ

กรี๊ด!

แก๊ เอ๊กโซอะ หล่อมากกกกกกก กรี๊ดๆๆๆๆ

=0= 

ฉันว่ามันชักจะไปกันใหญ่แล้วแหละ”เอ๊กโซดูจะไม่สนใจกับฉายาและเสียงกรีดร้องจากบรรดาสาวๆหรือหนุ่มๆ แต่พวกเขากลับเพ่งความสนใจไปที่คนตัวเล็กตรงหน้าเสียมากกว่า

คนเดียวกัน ตายห่า งี้ฉันก็อดกินยัยคนสวยนี่แล้วสิแบคฮยอนบ่นกระปอดกระแปด ลำพังขอน้องๆมันก็ไม่ยากหรอก แต่ยัยนี่ดันมีโจทย์เป็นลู่หานอีกคน ไม่เหลือซากมาถึงเขาแหงๆ

งั้นเรามากินกันเองไมไอ้แบคชานยอลยกแขนไปวางบนหัวแบคฮยอน พูดส่งสายตายั่วยวน  แบคฮยอนที่ไม่ชอบให้ใครมาเล่นหัวช้อนสายตาจิก จนชานยอลสะดุ้งรีบยกแขนกลับ ดึงเฉินมายืนกั้นกลางเพื่อความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สิน

ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ ไหนบอกไม่กลัวไงลู่หานยิ้มเยาะเมื่อสังเกตเห็นเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มไรผมของยัยตัวดี

ฉะ ฉันไม่ได้กลัวเจสสิก้าเชิดหน้าสู้เสือ ไม่ใช่แค่ตัวเดียวนะ...สิบสองตัว

เรื่องเมื่อคืนรวมถึงเรื่องเมื่อเช้า พวกฉันจะสะสางพร้อมกันเลย....เธอว่าดีมั้ยเทาดูจะอารมณ์ดีขึ้นเมื่อไม่ต้องไปวิ่งโล่ตามหาคู่อริเพราะเธอมายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

พะ...พวกนายจะรุมฉันรึไง บ้านเมืองมีขือมีแปรนะเธอกำมือชื้นเหงื่อเข้าหากันแน่นในใจตอนนี้กลัวไปหมด

ซอฮยอนและยูริที่เพิ่งมาถึงค่อยๆแทรกตัวมายืนข้างหน้าเพื่อจะเห็นเหตุการณ์ให้ชัด สายตาของซอฮยอนบังเอิญไปสบกับเขา เธอเซมองไปทางอื่นแทบไม่ทัน

ซอนั้นเจสสิก้าห้องเดียวกับเรานิยูริเขย่าแขนน้องสาวฝาแฝดเบาๆ ซอฮยอนพยักหน้ารับรู้ กังวลใจยังไงชอบกล เจสสิก้าเวลานี่เหมือนกับลูกกวางตัวน้อยที่ถูกลายล้อมไปด้วยเหล่าราชสีห์

กฎหมายใช้กับพวกฉันไม่ได้ ต่อให้ฉันบีบคอเธอให้ตายตรงนี้แล้วโยนทิ้งทะเลไปซะ ใครหน้าไหนก็จับฉันไม่ได้หรอกลู่หานยักไหล่อย่างผู้มีชัย ล้วงกระเป๋ากางเกงสาวเท้าตรงไปหาเจสสิก้าอย่างมาดมั่น คนถูกคุกคามก้าวถอยหลังหนี แต่เทาก็วิ่งอ้อมมาปิดทางไว้

คิดจะหนีหรอ ง่ายไปมั้งเทายิ้มเย็นก้มมองเจสสิก้า

ฉันไม่ได้หนี แต่พวกนายเป็นผู้ชายนะ แล้วฉันก็เป็นผู้หญิงด้วยเม้มปากเป็นเส้นตรงเมื่อทุกอย่างมันตันไปหมด

แล้วไง ต่อให้เป็นคนแก่ ถ้ากล้ามาถือดีกับพวกฉัน ฉันก็ไม่คิดจะเอาไว้หรอกเทาตะคอกเต็มหน้าคนตัวเล็กจนเธอสะดุ้ง

ฮืม โหดซิ่วหมินกลืนน้ำลายดังอึก

ไม่เข้าไปช่วยหน่อยหรอฮยองชอบไม่ใช่หรอ ผู้หญิงน่ะไคดันหลังเฉินให้เข้าไปในวงล้อมคนชอบผู้หญิงสาวๆ ขืนตัวค้อนใส่ไค ใครจะกล้าเข้าไปวะ มันไม่ใช่เรื่องของเขา อีกอย่างคู่กรณีก็คือลู่หาน เทาแล้วก็...เซฮุน ที่ยังนั่งรออยู่ในรถไม่ได้ลงมายืนรวมกับพวกเขา

ฉันรู้สึกแปลกๆวะแกรู้สึกมั้ยดีโอพึมพำหันไปถามเลย์ที่ยืนใกล้เขาที่สุด

อืม รู้สึกแปลกจริงๆ ความรู้สึกแบบนั้นไม่น่าจะเกิดขึ้นแถวนี้ได้เลย์พยักหน้าเห็นด้วย มองไปรอบๆ

สามสาวที่ยืนมองเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นพอจะเดาออกว่า เจสสิก้าคงไปลองดีกับพวกเอ๊กโซเข้า โชรงเป็นคนแรกที่กล้าเดินเข้าไปหาลู่หาน

คุณลู่หานคะ มีอะไรให้โชรงช่วยมั้ยคะเธอพยายามเอียงคออย่างน่ารัก โบมีและนัมจูที่ยืนละล่ำละลักอยู่จึงกล้าตามเข้ามา

เสนอหน้า!”เทามองสามสาวสายตาแข็งกร้าว

แต่พวกเราไม่อยากให้มือของพวกคุณสกปรก ให้เราสามคนจัดการให้นะคะนัมจูพูดขึ้นบ้าง

ลู่หานและเทามองกันอย่างชั่งใจ เทามองผ่านคนหน้าหวานไปขอคำปรึกษาจากเซฮุนก็เห็นว่าเขานั่งพิงเบาะรถที่เปิดประทุนอยู่โบกมือเชิงปฏิเสธออกความเห็น อำนาจการตัดสินใจทั้งหมดเลยตกมาอยู่กับลู่หาน

ก็ดี ฉันก็ขี้เกียจแล้วเหมือนกันลู่หานเบือนสายตาไปมองสามสาวแล้วก้าวไปยืนรวมกับคนอื่น เมื่อพี่ใหญ่ตัดสินใจในฐานะน้องเล็กคงจะขัดใจไม่ได้เดินตามลู่ฮานไปอีกคน ทิ้งให้กวางน้อยของซอฮยอนยืนอยู่ท่ามกลางสามอวตาร

พวกเธอทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยเจสสิก้าแทบจะทรงตัวไม่อยู่ สามคนนี้ไม่เคยยั้งมือเวลาทำร้ายเธอ ทุกครั้งเจสสิก้าจะมียุนอาไม่เหมือนตอนนี้ที่เธอไม่มีใครเลย ไม่มีเลยสักคน!

เพราะแกกล้าทำให้พวกเอ๊กโซต้องโมโหไงละ นี่แน่ะ

เพียะ!

หน้าเจสสิก้าสะบัดไปตามแรงตบของโชรงจนร่างบางล้มพับลงกับพื้น ก่อนที่อีกสองคนจะช่วยเข้าไปรุมทึ้งร่างเล็ก

ลู่หานและเทาได้เบ้ปากเมื่อเห็นฤทธิ์ของผู้หญิงเวลาโกรธเกลียดใคร ช่างมีอนุภาพทำลายล้างรุนแรงเสียจริง แบคฮยอนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้จะเหลือถึงเขาไม่นั่น คงช้ำไปหมดแล้ว ชานยอล ไค เฉิน ซิ่วหมิน เลย์ ซูโฮและคริสมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเรียบเฉยไม่แสดงสีหน้าใดออกมา

นัมจูถอดรองเท้าแล้วใช้มันตบหน้าเจสสิก้าจนชาไปหมด โชรงยึดแขนสองข้างไว้เพื่อให้โบมีจึกผมยาวสลวยได้ถนัด คนถอดรองเท้าในทีแรกกระทืบท้องเจสสิก้าเต็มแรง คนโชคร้ายได้แต่นอนนิ่งให้สามสาวอวตารรุมทำร้าย ตอนนี้เธอไม่เหลือเรี่ยวแรงจะไปสู้ใครแล้วจริงๆ

ยูริทนมองเหตุการณ์ไม่ไหวจะเข้าไปช่วยเจสสิก้าแต่ถูกซอฮยอนรั้งแขนไว้ซะก่อน

ทำไมละซอเจสสิก้ากำลังแย่นะยูริถามด้วยความไม่เข้าใจ

ไม่ต้องหรอก ทุกอย่างมีเหตุผลของตัวเอง ถ้าวันนี้เจสสิก้าเจ็บ วันหน้าจะเป็นพวกเขาที่ต้องเจ็บกว่าซอฮยอนพูดกำกวม จนยูริประสาทจะกิน คนพูดก็ไม่เข้าใจในสิ่งที่บอกฝาแฝดตัวเองไปเหมือนกัน

มาหลักวิชาการอะไรตอนนี้เหล่าซอ ยูลไม่ไหวแล้วนะยูริพยายามแกะมือซอฮยอนออก แต่มือฝาแฝดของเธอทำไมถึงได้เหนียวหนึบเป็นกาวตาช้างขนาดนี้

มีสติหน่อยสิยูลถ้ายูลเข้าไปไม่ใช่แค่ยูลนะที่จะเจอดี ครอบครัวเราก็ด้วย พวกเอ๊กโซร้ายแค่ไหนก็รู้ไม่ใช่หรอซอฮยอนปรามคนใจร้อน เมื่อนึกถึงอัปป้าและออมม่าก็เหมือนว่ายูริจะใจเย็นลงบ้าง จึงยอมยืนนิ่งเบือนหน้าไปจากคนตัวเล็กที่กำลังถูกรุมทำร้าย แล้วใครกันละที่จะช่วยยัยนั่นได้ ใครก็ได้ขอร้องละ ใครก็ได้ช่วยจองเจสสิก้าที ยูริภาวนาในใจครั้งแล้วครั้งเล่า!


 


เครื่องบินเคลื่อนตัวลงจอด ยุนอาก้าวขายาวของตัวเองอย่างเร่งรีบ มือบีบไอโฟนแน่นจนเส้นเอ็นปูดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าบูดบึ้งเดินกระแทกไหล่คนสวนไปมาไม่สนใจว่าเธอหรือใครจะเจ็บ คลิปและภาพที่ถูกเผยแพร่ออกมาทำให้ยุนอาต้องเร่งไฟลท์บินให้เร็วกว่าเดิม แทยอนที่เดินตามเอ่ยเรียกน้องสาวชะเง้อมองแต่ก็ไม่มีวี่แววว่ายุนอาจะหยุดหรือชะลอเลย

คนเป็นพี่ถอนหายใจหันไปสบตากับบุพการี พวกท่านทำได้เพียงพยักหน้าเข้าใจ รู้สึกเอ็นดูเจสสิก้าเหมือนลูกเหมือนหลาน ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้คงทิ้งไว้ไม่ได้

เอาน๊า แทลูก สิก้าไม่มีใครแล้วนะ หนูควรจะสงสารน้อง ไปเที่ยวไว้ไปเมื่อไหร่ก็ได้จีนาลูบผมลูกสาวที่ยืนหน้าหงิก

แม่ก็เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย ตามใจยุนตลอดแทยอนเดินตัวปลิวปล่อยให้คนขับรถของบ้านเข็นกระเป๋าตามมา คงเพราะยุนอาเป็นน้องสาวคนเล็กคนทั้งบ้านเลยรุมเอาใจรวมทั้งเธอด้วย ผู้ให้กำเนิดทั้งสองได้แต่ส่งยิ้มเหนื่อยให้กันและกันเดินตามลูกสาวไปอีกคน

คนเจ็บค่อยๆเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งของตัวเองขึ้นช้าๆร้าวไปทั้งร่างเหมือนว่ามันกำลังแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ซอฮยอนและยูริเด้งตัวขึ้นจากโซฟาไปยืนข้างเตียง

เจสสิก้า เธอเป็นยังไงบ้างยูริถามพลางทำหน้าหนักใจ คนนอนบนเตียงคนเจ็บไล่สายตามองคนทั้งสอง เธอจำได้แค่ว่ากำลังถูกทำร้ายแล้วสติก็ดับวูบไป ส่วนสองคนที่ยืนข้างเตียงก็จำได้ว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่เธอไม่ค่อยได้พูดคุยด้วย

ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงหรอเธอเค้นเสียงถาม พยายามจะพยุงตัวขึ้นนั่ง ยูริวิ่งไปอีกฝั่งช่วยซอฮยอนพยุงเจสสิก้าขึ้นนั่งพิงหัวเตียง

พวกเราพาเธอมาเอง ขอโทษนะที่ไม่ได้เข้าไปช่วยตั้งแต่ทีแรกซอฮยอนพูดอย่างสำนึกผิด เธอสองคนต้องรอให้คนอื่นๆไปจนหมดจึงเข้าไปช่วยคนที่นอนสลบอยู่บนพื้นถนนได้

ไม่เป็นไรหรอก แค่พวกเธอพาฉันมาส่งที่โรงพยาบาลก็ต้องขอบคุณมากแล้วเจสสิก้ายิ้มอ่อนล้า เบ้าตาของซ้ายบวมช้ำ หัวมุมซ้ายแตกแต่ดีที่ไม่กว้างมากเลยไม่ต้องเย็บ ส่วนตามตัวก็มีแต่รอยช้ำเป็นจ้ำน่ากลัว

แต่พวกเรารู้สึกผิดจริงๆขอโทษอีกครั้งนะยูริหน้าตูม ยิ่งเห็นดวงตาเศร้าหมองคนเจสสิก้ายิ่งทำให้เธอหดหู่

อย่าทำหน้าแบบนั้นเลยยูริ ฉันเข้าใจ พวกเอ๊กโซอันตรายเกินกว่าที่จะเข้าไปยุ่งวุ่นวายด้วย ไม่เข้ามาช่วยน่ะดีแล้วคนเจ็บรู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง ถึงจะไม่มีใครมาช่วยตอนถูกทำร้าย แต่ฝาแฝดสองคนนี้ก็พาเธอมาส่งโรงพยาบาล

แล้วจะเอายังไงต่อไปละทีนี้ เอ๊กโซเลยนะซอฮยอนรินน้ำจับหลอดให้เจสสิก้าดูดน้ำ คนเจ็บเลิ่กลักคนใจดียิ้มพยักหน้าเธอจึงกล้ารับหลอดแล้วดื่มดับประหาย

ไม่รู้สิ แต่ฉันคงไม่หนีไปไหนคงต้องเรียนที่ไพลอทต่อเจสสิก้าเอนหลังพิงหัวเตียงตามเดิม ยูริและซอฮยอนสบตากัน เหมือนจะเข้าใจความคิดของอีกฝ่าย เจสสิก้าเป็นนักเรียนทุนคงคาดหวังต่อยอดเรียนมหาลัยดีๆที่สามารถให้ทุนการศึกษาเธอจนจบปริญญาเอกแน่

ปึง!

สิก้า!”คนมาใหม่ผลุนผลันเปิดประตูเข้ามาไม่คิดจะเคาะมันเลยสักนิด ยุนอายืนนิ่งเหมือนร่างถูกสาดด้วยน้ำกรด สภาพสะบักสะบอมของเจสสิก้าทำเอาเธอถึงกับก้าวขาไม่ออก รู้สึกร้อนผ่าวที่ขอบตาน้ำใสเอ่อไหลลงมาเต็มแก้มเนียน คนเจ็บได้แต่เม้มปากแน่นดวงตาสั่นระริกความเข้มแข็งที่สร้างขึ้นพังทลายลง อย่างง่ายดายเมื่อได้พบยุนอา คนที่เป็นทั้งเพื่อน ทั้งน้องสาว ทั้งชีวิตของเธอเลยก็ว่าได้

ยุนคนบนเตียงครางชื่อเพื่อนสนิทออกมาแหบพร่า ร่างเพรียวก็ก้าวมากอดคนที่นั่งบนเตียง ปล่อยโฮออกมาไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น ยูริกุมมือซอฮยอนที่ตอนนี้จมูกเริ่มแดงขึ้นมา

ฮึก...เพราะฉันคนเดียว..ฮือๆ...ฉันหนีไปเที่ยวสบายใจ ปล่อยให้แกถูกทำร้าย...ฉันผิดเองสิก้า...ฉันควรจะอยู่ปกป้องแก...ฮือๆยุนอาเริ่มกอดเจสสิก้าแน่น โทษตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

ไม่ยุน อย่าร้องเลยนะ ฉันปลอดภัยแล้ว ฉันอยู่ตรงนี้แล้วเจสสิก้าถึงจะเจ็บจากการกอดรัดของเพื่อน แต่ไม่คิดที่จะเอ่ยปากขัด ไม่หนำซ้ำยังกอดตอบปลอบคนขี้แยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

กล้ามากนะที่บอกว่าปลอดภัย ดูสภาพแกตอนนี้สิ อย่างกับศพยุนอาผละตัวออกทำหน้ามู่ ก่อนจะนึกขึ้นได้ไอ้พวกเอ๊กโซ ฉันไม่เอาพวกมันไว้แน่สายตาแข็งกร้าวทำเอาเจสสิก้านึกกลัว ไม่ใช่ว่ากลัวเพื่อนจะทำอะไรใครหรอกนะ แต่กลัวไอ้พวกนั้นจะทำอะไรเพื่อนเธอต่างหาก ยุนอาก๋ากั่นก็จริง แต่เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวจะไปต่อกลอนกับพวกนั้นได้ไง

หยุดความคิดนั่นซะ ถ้าแกยังรักคุณลุง คุณป้า แล้วก็แทยอนอนนี่ยุนอาชะงักเธอลืมนึกไปเลยแหะ หน้าโกรธสุดขีดถึงกับหงอยลง เจสสิก้าเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายูริและซอฮยอนอยู่ในห้องด้วยเลยรีบเปลี่ยนเรื่อง ยุนอา ยูริ ซอฮยอนที่อยู่ห้องเดียวกันอยู่แล้วเลยไม่มีปัญหาในการพูดคุยกัน


 


บรรยากาศภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เต็มไปด้วยความเงียบสงัด เมฆครึ้มเริ่มก่อตัวมาอยู่เหนือหลังคาจุดเดียว ทั้งที่อากาศภายนอกอาณาเขตปลอดโปร่ง

เกิดอะไรขึ้นกับฮยองวะ ทำไม… ให้ตายเถอะเลย์กอดอกมองคริสนั่งซับเลือดที่ไหลไม่หยุดตั้งแต่ขึ้นมาบนรถจนถึงบ้าน

หัวไปกระแทกอะไรรึเปล่าวะ แต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ซูโฮลูบคางครุ่นคิด ถ้าไปกระแทกอะไรเขาก็ต้องรู้สิเพราะเขายืนข้างๆคนเจ็บ

ชั่งเถอะ ฉันไม่เป็นอะไรมากแล้ว ไปนะคริสทิ้งผ้าลงถังเดินขึ้นบันไดไปบนชั้นสอง คนอื่นๆได้แต่มากตามอย่างกังวล

ฉันว่ามันต้องมีอะไรสักอย่างตอนเกิดเรื่อง ฉันกับเลย์รู้สึกว่ามีบางอย่างต้านเราอยู่ดีโอเปิดประเด็นขึ้น

ผมก็รู้สึก แต่ไม่แน่ใจเลยไม่ได้พูดไคพูดขึ้นบ้าง รับแก้วไวน์จากเทามาจิบ

ผมด้วยเซฮุนและเทาพูดขึ้นพร้อมกัน

พลังนั่นมันมากมายมหาศาลจนพวกเราสัมผัสได้ แล้วมันมาจากใครวะซิ่วหมินขมวดคิ้วเครียด ถ้าทุกคนสัมผัสได้ แล้วพลังที่ว่ามาจากใคร

เอาเป็นว่า ตอนนี้เลิกเครียดได้แล้ว ฉันว่าพวกเรามาฉลองชัยชนะก่อนดีกว่าลู่หานยิ้มพราวยกแก้วไวน์ขึ้น

แกรง!

เสียงแก้วหลายใบดังกระทบกันเป็นสัญญาณเปิดงานเลี้ยงเล็กๆ ใครจะว่าพวกเขาเป็นผีห่าซาตานจากไหนก็เชิญ แค่ไม่มีใครกล้ามาเข้าใกล้พวกเขาแค่นั้นก็พอใจแล้ว ความลับยังไงก็ต้องเป็นความลับ!

เหล่าซาตานฉลองโดยไม่รู้เลยว่าความลับของพวกเขา กำลังจะเปิดเผยให้ใครบางคนล่วงรู้ในไม่ช้า ทุกอย่างกำลังจะถูกดำเนินไปตามโชคชะตา!

 


TBC

 


สงสารสิก้าละ สิ อืมจะบอกยังไงดี เรื่องนี้เหล่าพระเอกปากร้ายมากกกกกกก ถ้าใครไม่ชอบใจไรท์ต้องขออภัยมา ณ โอกาสนี้เลยแต่มันเป็นพล๊อตเรื่องอะ พระเอกต้องแบดเท่านั้นเรื่องถึงจะสามารถดำเนินต่อไปได้ เข้าใจไรท์นะคะแล้วหลังจากนี้ถึงจะได้รู้ว่าทำไมหนุ่มๆถึงร้ายกาจขนาดนี้  T^T

 

 

 

 

 

 




Minor!
(c)              Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2575 Kiss_Krits (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:56
    ลู่หานทำไมใจร้ายงี้ล่ะTwT
    #2,575
    0
  2. #2547 natnicha_1414 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 20:15
    สงสารสิกก้าT_T
    #2,547
    0
  3. #2537 numzaka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 17:36
    จะใจร้ายเกินไปแล้วนะ TT
    #2,537
    0
  4. #2504 mint_saparam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 18:51
    ลู่ใจร้าย สงสารสิกก้าTT
    #2,504
    0
  5. #2466 tungpang-kloc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 12:05
    เห้ยยย สงสารสิก้าอ่าาา
    #2,466
    0
  6. #2463 tungpang-kloc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 12:02
    ใจร้ายไปแล้วน่ะ สงสารสิก้าา TT.
    #2,463
    0
  7. #2453 kotchanuch (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 00:23
    สงสารสิก้าอ่าาา
    #2,453
    0
  8. #2283 yulyul13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 15:46
    เฮ้อ! สงสารสิก้าอ่ะ

    โดนทำร้ายซะขนาดนั้น

    ถ้าเป็นชีวิตจริงคงไม่เหลือแล้ว

    ว่าแต่ความลับพวกเขาคืออะไรกัน

    และสิ่งที่ซอฮยอนพูดหมายถึงอะไร

    ไหนจะสิ่งที่พวกเขาสัมผัสได้อีกแหละ
    #2,283
    0
  9. #2163 nicha-i08 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 17:13
    ไร ค้าาาาา หนูกลับมาแว้ววว หนูก้เม้นมาเกือบทุกตอนอ่ะนะคะ ก้ ไรแต่งสนุกมากอ่ะคะ ชอบเรื่องนี้มากแล้วก้ชอบ นิสัยทุกคนไนเรื่องเลยคะ หนูยืนยันคำเดิม ขอให้เซฮุนมีคู่เถอะนะคะ ToT สฝสารอ่ะ ขอจบสวยนะคะไร ^_^ nicha856@gmail.com
    #2,163
    0
  10. #1963 ohgee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:09
    พวกเอ็กโซนี่แมร่งโคตรจะเลวเลย!
    สงสารสิก้าอ่ะ ช้ำไปหมดแล้วเนี่ย TT
    #1,963
    0
  11. #1826 pure-bana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:24
    เจ้สิก้า เจ็บมากเลยนะนั่น T^T
    #1,826
    0
  12. #1786 aomatcc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:11
    พวกแกจะใจร้ายกับสิก้าเกินไปแล้วนะ
    สงสารสิก้าอ่า สักวันเถอะจนตกหลุมรักสิก้าไปเป็นแถว
    #1,786
    0
  13. #1685 Sou (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:48
    สงสารสิก้าอ่ะ. สักวันเหอะลู่จะต้องหลงรักสิก้า
    #1,685
    0
  14. #1671 fpcmanu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:53
    มัยสิกต้องทนไปกะแอลดีกว่านะ
    #1,671
    0
  15. #1445 fpcmanu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 19:38
    อ่าวยุนเข้ามาพัวพันซะแล้วววว
    #1,445
    0
  16. #912 35854 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 21:32
    สงสารสิก้าอ่ะ
    #912
    0
  17. #779 PopKS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2556 / 12:58
    อีเด็กดาวใจร้ายอ่ะ
    #779
    0
  18. #691 fpcmanu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 01:11
    โหยฟินเลยอ่ะค่ะ ><~
    #691
    0
  19. #646 P@t (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 03:09
    สงสารสิก้าจัง
    #646
    0
  20. #607 nicha-i08 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 05:17
    สนุกกกก หนูว่า เฮีย ฮุน ลู่ จะต้องหลงเสน่ สิกแล้วแน่ๆเลย 555 อยากอ่านต่ออ่ะคะ หนูจะติดตามทุกเรื่องเลยยย :)))) สู้ๆนะคะ
    #607
    0
  21. #528 kao-fang012 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 20:51
    น่าสงสารสิก้าาง่ะะะ ฮืออๆ นำ้ตาคลอเบ้า อินเกินไป55555555656555TTOTT
    #528
    0
  22. #268 nongnookpoohza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 23:39
    ชั่วร้ายมากกกก -3-
    #268
    0
  23. #214 teejuta (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 22:09
    สิก้าน่าสงสารอ่า exoร้ายขนาดนี้สาวๆจะรับมือไหวไหมเนี่ย ลุ้นมากเลยความลับคืออะไรหนอ
    สู้ๆนะค่ะไรท์รอ^^
    #214
    0
  24. #211 amam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 19:27
    exo ใจร้ายกัยสิก้ามากไปแล้วนะโกรธๆๆๆๆๆๆๆ
    #211
    0
  25. #184 hunsic21874 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 15:39
    สงสารสิก้าอ่ะ โดนรุมแถมยังไม่มีใครมาช่วยอีก :(
    เอ็กโซ แย่มากอ่ะ นิสัยไม่ดีเลย ทำร้ายผู้หญิงแล้วยังจะมาเลี้ยงฉลองกันอีก :(

    #184
    0