Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 19 : CHAPTER 19 l It still hurts

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 ก.ย. 60











CHAPTER 19 l It still hurts


 

!!!!

ดูหน้าเธอสิดูไม่ได้เลยนิ้วหยาบกร้านยกจิ้มไปบนหน้าผากเนียนจนร่างบางเซเล็กน้อย

นี่นายแกล้งฉันเหรอ คราวที่แล้วก็แกล้งฉันไปทีหนึ่งแล้วนะ คำว่ารักเขาเอามาล้อเล่นกันหรือไงจากใบหน้าที่ดูจะอึ้งแปรเปลี่ยนเป็นงอง้ำอย่างน่ารัก คราวก่อนที่ไปทะเลก็แกล้งบอกว่ารักเธออย่างนั้นอย่างนี้ คราวนี้ก็มาแกล้งอีก สนุกมากหรือไง

ก็เวลาเธอทำหน้าเหวอๆมันตลกดีนี่นาเซฮุนยักไหล่ตอบอย่างไม่ยีระ

เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอกเจสสิก้า ความรู้สึกของฉัน ถึงจะรู้ไปมันคงไม่ทำให้เธอหันมารักฉันได้หรอก

แต่มันจะยิ่งทำให้ฉันรักเธอมากขึ้น...

จากวันแรกจนถึงวันสุดท้าย ความรู้สึกของฉันมันคงไม่มีทางเปลี่ยนแปลง

เซฮุนมือเล็กโบกไปกลางอากาศระดับสายตาคมกริบ เพื่อเรียกสติคนที่ยืนเหม่อ

อะ อะไ?”เมื่อรู้สึกตัวเซฮุนก็เอ่ยถามตะกุกตะกัก

นายไหวแน่นะ”

ฉัน....โอเค

ว่าแต่นั่นของนายเหรอ ทำไมไม่เคยเห็นเลยนิ้วเรียวชี้ไปที่จักรยานเสือหมอบข้างหลังร่างสูง เซฮุนมองตามก่อนจะพยักหน้า

อาฮะ สั่งเมื่อวาน เพิ่งเอามาส่งเมื่อเช้าเจสสิก้าพยักหน้ารับรู้ ก่อนสายตาจะไปปะทะกับจักรยานอีกคันสไตล์ย้อนยุคมีตะกร้าน่ารัก สามารถนั่งได้สองคน

น่ารักจังร่างบางปล่อยมือหนาเดินตรงไปยังจักรยานสีน้ำตาลกลางใหม่กลางเก่า แต่สภาพยังดีอยู่ คงเป็นของเจ้าของบ้านคนเก่าที่เขาซื้อต่อมาละมั้งไปปั่นจักยานเล่นกันมั้ย

อืม ไปสิเซฮุนตอบโดยไม่ต้องใช้เวลาคิด ปั่นแค่ในบริเวณบ้านคงไม่อันตรายอะไรหรอ

เซฮุนมีอะไรจะบอกแหละ

“?”

 

ฮอลลลลล อากาศดีจริงๆเลย เซฮุนดูดาวสิ ฮู้ เต็มท้องฟ้าไปหมดเลยเนอะ นั่นๆดาวตกเสียงเจื้อยแจ้วยังดังไม่หยุดตั้งแต่ออกมาปั่นจักรยานไปตามชายป่าภายในอาณาเขตบ้าน

อีกคนที่หน้าบึ้งในทีแรกต้องยกยิ้มบางๆออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “ดูมีความสุขจังนะเสียงเข้มเอ่ยลอดไรฟัน

โถ่ ก็อากาศกำลังดีเลยนี่นา ปั่นช้ากว่านี้หน่อยสิคนตัวเล็กชะเง้อคอบอกคนที่กำลังบังคับแฮนด์จักรยานสไตล์วินเทจอยู่

สายตาคมกริบเหลือบมองเสี้ยวหน้าสวยคม ก่อนจะหันกลับไปมองทางตามเดิม

ถ้าปั่นไม่เป็นแล้วจะชวนออกมาทำไมฮะ ยัยพาโบฟังผิดเสียที่ไหน เขาจำต้องทิ้งให้ไอ้เสือน้องแอ่งแม้งอยู่ในโกดัง แล้วผลันตัวมาบังคับไอ้จักรยานผู้หญิ้งผู้หญิงคันนี้เพราะเหตเหตุง่ายๆ....

 

 

เซฮุนคือฉัน.....ปั่นจักรยานไม่เป็น^^

 

สมเหตุสมผลมั้ยละนั่น แล้วทำไมเขาต้องมาตามใจยัยตัวเล็กนี่ด้วยนะ

 

ก็อยากมาสูดอากาศแล้วก็อยากสำรวจรอบๆดูนี่นา ตั้งแต่มาอยู่นอกจากสวนหลังบ้านแล้วก็ทะเลสาปก็ไม่ได้ไปไหนเลยนะเสียงแหลมเล็กแต่น่าฟังตอบฉะฉาน วางมือไปบนบ่าแกร่งก่อนจะเหยียบที่พักเท้าแล้วยืนขึ้นเต็มความสูง

 

นี่ระวังหน่อยสิเดี๋ยวก็ตกหรอก ฉันยังไม่อยากถูกไอ้พวกฮยองมันรุมตื้บนะเสียงบ่นดังขึ้นทันควัน กลัวคนตัวเล็กจะเจ็บมากกว่ากลัวตัวเองถูกกระทืบเสียอีก

 

กลัวอะไร มีนายอยู่ทั้งคนเนอะๆๆคางเรียวเลยมาวางพาดบนไหล่ลาดแกร่งอย่างลืมตัว เซฮุนถึงกับใจเต้นไม่เป็นจังหวะแต่ยังใจสู้ปั่นจักรยานไปตามเส้นทาง ที่มีโคมไฟส่องสว่างตลอดเวลา

 

เอาหน้าไปไกลๆหน่อยได้มั้ย ฉันปั่นไม่ถนัดบอกไม่พอยกมือมาดันศีรษะเล็กให้ออกห่างด้วย

 

แตะไม่ได้เลยนะ หวงไว้ให้สาวที่ไหนเจสสิก้าพูดติดขำ ไม่สังเกตสีหน้าของคนฟังเลยสักนิด

 

 

เก็บไว้ให้คนเดียวนั่นแหละ....

 

 

คนที่ซ้อนท้ายอยู่นี่ไง 

 

จู่ๆจักยานก็หยุดลงจุดคุ้นเคย ทะเลสาบสีเขียวมรกตที่เวลานี้ถูกความมืดปรกคลุมจนกลายเป็นสีหม่น

 

คนตัวเล็กกระโดดลงเดินไปนั่งขัดสมาธิบนชานไม้ที่ยื่นออกไปในทะเลสาบ

 

ทำไมนายชอบมาที่นี่ละเงยหน้าถามคนที่เดินมาหยุดอยู่ข้างตัว

 

เพราะมันเงียบดีละมั้ง?”เซฮุนนั่งลงข้างร่างบางสายตายังคงทอดมองไปยังสายน้ำ เวลาที่มีเรื่องทุกข์ใจเขามักจะใช้สายน้ำเย็นๆชะล้างความกระวนกระวายใจเหล่านั้นทิ้งไป ดำดิ่งลงสู่ความเงียบสงบที่ไม่มีแม้แต่เสียงลมหายใจมารบกวน

 

เซฮุนขยับตัวไปนั่งห้อยขาลงในสายธารเย็นยะเยือก เจสสิก้ามองตามก่อนจะขยับตัวทำแบบนั้นบ้าง ทว่าขาเรียวกลับไม่รับรู้ถึงความเย็นเฉียบเลยแม้แต่น้อย

 

ใบหน้าสวยคมหันไปมองคนที่กำลังนั่งตัวสั่นอยู่ข้างๆ ก่อนจะคว่ำหน้าคว่ำปาก

 

เลิกขำได้แล้วนะ ไม่ตลกเลยสักนิดเสียงหวานเฮ้วท้วง

 

ขาสั้นแล้วยังไม่เจียมอีกนะ ฮ่าๆๆใบหน้าบึ้งตึงต้องรีบปรับเป็นอึ้งทันควัน เมื่อเซฮุนกำลังยิ้มขำอย่างชอบใจ เมื่อเธอห้อยขาลงไปไม่ถึงระดับน้ำเพราะขาไม่ยาวเหมือนเขา

 

ขอหลีกเลี่ยงคำว่าสั้น.......................................นะจุดนี้

 

ชายหนุ่มเหมือนจะรู้สึกตัวรีบกระแอมไอแก้เขินปรับสีหน้าให้ขรึมตามเดิม วางมาดไม่ทันแล้วแหละมั้ง คุณโอเซ

 

เวลานายยิ้มน่ารักเนาะยัยพาโบยิ้มจนตายี้ส่งให้เซฮุน ทำเอาเขาถึงกับตาพร่า

 

ยัยพาโบคือฉัน.....

 

กรี๊ดดดดดดดดดดด

 

 

ตู้ม!!!

 

ไม่ทันจะเอ่ยจบขาเรียวก็ถูกบางสิ่งใต้น้ำมืดมิดกระชากลงสู่ความเย็นยะเยือก

 

 

หลังจากทานเนื้อย่างจนอิ่ม เหล่าเอ็กโซก็ช่วยกันเคลียร์พื้นที่ย้ายข้าวของกลับมาไว้ที่เดิม เมื่อเห็นทุกอย่างเรียบร้อยไคก็ขอตัวหลบหายไปจากตรงนั้น เขาว่าจะไปซอฮยอนเสียหน่อย แค่ได้แอบดูก็ยังดี

 

ลู่ฮานสอดสายตามองประตูพลางยกเหลือบมองนาฬิกาติดฝาผนังเป็นพักๆเมื่อผ่านไปนับชั่วโมงแล้วเจสสิก้ายังไม่กลับเข้ามา

 

เทาเบ้ปากอย่างหมั้นไส้ ขนาดมีรอยอยู่เกือบทั้งตัวยังไม่วายตั้งหน้าตั้งตาคอย จริ๊งจริงเลย

 

โอ๊ย ชะเง้อจนคอจะยื่นออกไปนอกประตูแล้ว เพลาๆลงหน่อยก็ได้โว้ยฮยองแบคฮยอนเอ่ยเสียงห้วน ก่อนจะจิ้มขนมโมจิใส่ปาก

 

หุบปากไปเลย ถ้ายังอยากมีฟันไว้เคี้ยวข้าวลู่ฮานชี้หน้าคนอายุน้อยกว่าอย่างคาดโทษ แบคฮยอนก็ทำเป็นลอยหน้าลอยตากรอกตากวนโอ้ยใส่

 

อะ จู่ๆลู่ฮานก็รู้สึกถึงลมหายใจที่ติดขัดของตน วางมือทาบลงบนอกซ้าย เมื่ออากาศหายใจเริ่มจะหมดลง

 

แกเป็นอะไร?”คริสที่กำลังนั่งอ่านตำราไสยเวทย์ต้องรีบวางมันลงก้าวยาวๆเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวคนที่มีอาการผิดปกติ

 

ฉันหายใจไม่ออกลู่ฮานเอ่ยตอบเสียงสั่น

 

หรือว่ายัยพาโบดีโอใจหายวาบเมื่อนึกถึงความปลอดภัยของคนตัวเล็ก

 

เวรแล้วไง ไอ้ไคไม่อยู่ด้วยเสียงสบถดังจากปากพี่ใหญ่ เมื่อไคไม่อยู่กว่าจะถึงตัวยัยพาโบอาการสองคนนี้ก็คงจะแย่เอาการ

 

พลังของลู่ฮานเองคงจะหาตัวเจสสิก้ายากเพราะคจะน้อยลงหลังจากใช้ตามหาตอนยัยตัวเล็กถูกไอ้แอลจับตัวไป

 

เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงยัยพาโบกรี๊ดจากชายป่าเลย์ที่วิ่งลงมาจากชั้นสองพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรนปนเหนื่อยหอบ

 

ได้ยินดังนั้นทั้งสิบคนก็ลุกตรงดิ่งไปยังทิศทางที่เลย์บอก ลู่ฮานรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายวิ่งไปพร้อมกับคนอื่นๆ คริสมองคนเจ็บอย่างเป็นห่วงแต่คงป่วยการจะห้าม ลู่ฮานไม่มีทางอยู่เฉยๆแน่

 

พ้นหลังเก้าคน คนที่วิ่งตามหลังมาอย่างคริสก็แทบจะล้มทั้งยืน นึกแปลกใจอยู่หลายหนทำไมเวลาที่เขาเจ็บมักจะตรงกับเวลาที่เจสสิก้าได้รับอันตรายอยู่ร่ำไป เพราะอะไร?

 

 

เจสสิก้า!!!”เสียงแหบห้าวเปล่งออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆร่างบอบบางที่นั่งข้างตัว ถูกแรงบางอย่างฉุดกระชากลงสู่ผืนน้ำ

 

ตู้ม!!! เซฮุนไม่เสียเวลาคิดทิ้งตัวดำดิ่งตามร่างบางไป ด้วยความเป็นห่วงจับใจ ถ้าเจสสิก้าเป็นอะไรไปแล้วเขาจะอยู่ยังไง?

 

มือเล็กปัดป่ายไปกับคลื่นน้ำใต้บาดาลมืดสงบ พยายามมองสิ่งรอบตัวผ่านความมืด แรงรัดแน่นที่ข้อเท้าทำเอาใบหน้าสวยนิ่วด้วยความทรมาน

 

เส้นสีเขียวหม่นนับร้อยเส้นเกี่ยวพันข้อเท้าเล็กทั้งสองข้างไว้ปิดหนทางหนีเอาตัวรอด ดวงตาแดงวาบเผยให้เห็นแก่สายตามนุษย์ตัวน้อย เจสสิก้าสะดุ้งเฮือกจนลืมกลั้นหายใจ มือเล็กพยายามแหวกว่ายให้พ้นจากอันตรายแต่ความหวังช่างน้อยนิดเหลือเกิน

 

เส้นคล้ายกับเถาวัลย์เคลื่อนมาพันโอบรอบร่างบางแน่นหนา มันมองเหยื่ออันโอชะอย่างหิวกระหาย แค่เพียงได้กลืนกินมนุษย์ผู้ต้องคำสาปมันก็จะเป็นอำมตะไปตลอดกาล

 

น้ำตาหล่อหลอมไปกับธาราเย็นยะเยือก ใจหวั่นวิตกหากเธอเป็นอันตรายแล้วลู่ฮานละ พระเจ้า ใครก็ได้ช่วยให้เธอหลุดพ้นจากอสูรกายตนนี้ที

 

คลื้นนนนนนนนนนนนนนนนน

 

เถาวัลย์คลายออกอัตโนมัติเมื่อความเจ็บปวดแล่นมาเยือน เซฮุนเคลื่อนตัวมาบังเจสสิก้าไว้ในมือถือดาบคู่ใจเตรียมพร้อมจะสู้ แม้จะเสียเปรียบมากแค่ไหนก็ตาม

 

มือเล็กกำเสื้อของคนตัวโตไว้แน่นเมื่อกำลังจะหมดอากาศหายใจ แต่ถ้าจะให้ขยับตัวห่างจากเซฮุนเธอก็กลัวเหลือเกินว่าจะได้รับอันตราย

 

เสียงคำรามดังหลอนประสารทเจสสิก้ายกมือปิดหูป้องกันเสียงแหลมนั่น แขนแกร่งเอื้อมมาโอบคนตัวเล็กมาอยู่ในอ้อมแขน ก่อนจะตวัดดาบในมือไปยังตาที่มีเพียวดวงเดียวของอสูรกาย อาศัยจังหวะนั้นพาร่างบางแหวกว่ายไปยังกลุ่มสาหร่ายใต้น้ำความสูงเลยศีรษะ

 

เจสสิก้าทุบมือไปบนอกแกร่งไม่แรงนักก่อนจะทำสัญญาณบอกว่าเธอคงจะขาดอากาศหายใจถ้าไม่ได้ขึ้นฝั่งเดี๋ยวนี้

 

เซฮุนเหลือบมองอสูรที่กำลังสอดสายตาหาพวกเขาอยู่ ก่อนจะหันมาสบตากับคนในอ้อมแขนที่ซีดเซียวยิ่งกว่ากระดาษ

 

แขนแกร่งกระชับเอวบางเข้ามาใกล้ตัว ก่อนจะ......

 

แนบริมฝีปากอุ่นไปกับริมฝีปากอิ่ม หวังให้ลมหายใจถูกถ่ายทอดไปยังมนุษย์ตัวน้อยเพื่อรักษาชีวิต เจสสิก้าไม่มีท่าทีขัดขืนเพราะเริ่มจะหมดเรี่ยวแรง ผ่านไปเนิ่นนานแต่สำหรับคนตัวโตกลับคิดว่าเวลาชั่งผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ฉกฉวยเก็บความหอมหวานโดยที่เจสสิก้าไม่ขัดขืน

 

ใบหน้าคมคายผละออกห่างยกมือขึ้นทำสัญลักษณ์โอเคเชิงถาม ใบหน้าสวยคมพยักตอบน้อยๆ

 

วิธีแบ่งลมหายใจของเซฮุนช่วยเธอได้มาก.........มันก็แค่วิธีการช่วยชีวิตเท่านั้น

 

ไม่ทันตั้งตัว ร่างบางผวาเฮือกเมื่อจู่ๆร่างที่โอบกอดเธอไว้ก็ลอยเคว้งไปกับสายน้ำจากแรงเหวี่ยง มือเล็กเอื้อมคว้าแต่ไม่ทันเสียแล้ว เซฮุนห่างออกไปไกล ทว่าอสูรกายกลับเคลื่อนเข้ามาใกล้เธอทุกที

 

 

 

ลู่ฮานที่กำลังจะหมดลมหายใจ วิ่งมาถึงริมทะเลสาบลมหายใจก็กลับคืนมาเสียดื้อๆ มองจักรยานสไตล์วินเทจก่อนจะวิ่งไปที่ชานไม้

 

รองเท้าแตะสีหวานคุ้นตาที่นอนแอ้งแม้งอยู่ข้างเดียวทำเอาใจคนหน้าหวานหล่นกระแทกกับพื้นอย่างจัง

 

ตู้ม!!!

 

ลู่ฮานไม่รอช้ากระโจนลงสู่ความหนาวเหน็บหวังเพียงแค่เจสสิก้าปลอดภัย

 

ฮยอง!!!”เทาร้องเสียงหลงเมื่อลู่ฮานหายไปใต้บาดาล เพราะรู้ดีเต็มอกว่าพลังลู่ฮานต่อต้านกับสายน้ำ ร่างของคนหน้าหวานแทบจะเป็นปรปักษ์กับความเย็นยะเยือก แต่ที่ไม่เสียเวลาคิดคงเพราะยัยพาโบ

 

ไอ้แบคซูโฮพยักหน้าให้แบคฮยอน ก่อนจะกระโดดลงน้ำไปอีกคู่ ซูโฮเป็นน้ำข้อนี้ไร้ปัญหา ส่วนอีกคนคือแสงสว่าง เมื่อดำดิ่งไปพร้อมๆกันแสงสว่างของแบคฮยอนจะช่วยให้หาเจสสิก้าง่ายขึ้น

 

 

ชานยอลที่จะตามลงไปถูกดีโอรั้งไว้ด้วยความเร็ว ปล่อยสิวะ จับฉันไว้ทำไมคนถูกห้ามออกแรงแกะมือปลาหมึกออกแต่ไม่สำเร็จ

 

มีสติหน่อยชานยอล ลงไปก็มีแต่ตายกับตาย แกเป็นไฟนะอย่าลืมสิดีโอปรามเสียงเข้มทำให้คนใจร้อนสงบลงได้บ้างแต่ใจก็ไม่วายรุ่มร้อนเป็นระยะ

 

พวกแกอยู่นี้นะ รอช่วยคนที่จะขึ้นมา ส่วนฉัน ไอ้คริสแล้วก็ไอ้เฉินจะลงไปช่วยพวกนั้นซิ่วหมินบอกชานยอล เลย์ และดีโอ ทั้งสามคนพยักหน้าอย่างจำยอม แต่เพราะรู้ดีถึงจะลงไปรั้งแต่จะเป็นตัวถ่วง

 

จะใจขาดตาย โถ่เว้ย!!!”พ้นหลังสามหนุ่มไปชานยอลก็เอาแต่เตะดินแตะลมอย่างหัวเสียที่ช่วยยัยพาโบไม่ได้ เลย์และดีโอสบตากันอารมณ์ก็ไม่ต่างกับชานยอลเท่าไหร่แค่ไม่แสดงออกเท่านั้นเอง

 

 

 

แสงสว่างของแบคฮยอนถือว่าช่วยได้มากเมื่อสายตาคล้ายกวางปรับโฟกัสจนเห็นร่างคุ้นตาในระยะไม่ไกลนัก

 

เจสสิก้าผวาหันไปตามแรงบีบที่ไหล่ แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็โผล่เข้ากอดอย่างขวัญเสีย ลู่ฮานลูบผมปลอบประโลมพยักหน้าให้ซูโฮที่ว่ายมาลอยข้างๆตัว

 

อำนาจควบคุมน้ำพยักเพยิดให้ลู่ฮานพาร่างบางขึ้นผิวน้ำ เขาเองก็ทำตามอย่างไม่อิดออดแม้แต่น้อย

 

เทารั้งร่างเซฮุนที่ไถลมาไกลไว้ก่อนจะช่วยดันตัวร่างสูงพอๆกับตัวเองลอยขึ้นจากบาดาลเพื่อหายใจ

 

แค่นี้ก็สนุกกับไอ้อสูรนี่ได้เต็มที่แล้วสินะ

 

 

 

เฮ้ยมาแล้วๆๆชานยอลที่ยันแขนกันชานไม้เพ่งมองผืนน้ำร้องออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นร่างของลู่ฮานและเจสสิก้าโผล่ขึ้นมา

 

รีบโดดไปช่วยพยุงร่างทั้งสองขึ้นมาจนสำเร็จ

 

พาโบน้อยเลย์ตบแก้มเนียนแผ่วเบาเรียกสติ คนถูกเรียกพยักหน้าบอกเชิงว่ายังไหว ก่อนที่ร่างจะถูกอีกคนคว้าไปกอดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก

 

เกือบไปแล้วลู่ฮานเอ่ยเสียงสั่น แขนขาเริ่มชาเขาไม่ถูกกับน้ำและความเย็น รู้ว่าผลจะเป็นแบบนี้ แต่ถ้าเจสสิก้าเป็นอะไรไปเขาก็ไม่ยอมเหมือนกัน

 

ดีโอเหลือบเห็นเซฮุนกำลังว่ายขึ้นฝั่งก็ลงไปช่วยพยุงกันขึ้นมา มุมปากน้องเล็กมีเลือดไหลออกมามากพอสมควรถ้าไม่ปากแตก คงช้ำในแต่ดูจากสีเลือดที่ดำสนิทคงจะเป็นอย่างหลังเสียมากกว่า

 

ไปเถอะร่างสมส่วนชันตัวลุกแต่ร่างกลับเซจนเกือบล้ม

 

ลู่ฮาน/ฮยองเสียงหวานและทุ้มร้องพร้อมๆกันก่อนที่คนตัวเล็กจะถล่าเข้าไปพยุงเขาก่อนจะล้ม แม้ร่างกายเธอเองจะเจ็บไปทั้งตัวก็ตามที

 

พากลับก่อนเถอะ เดี๋ยวทางนี้ฉันดูเองดีโอออกความเห็นก่อนจะยกแขนเซฮุนที่พาดบนไหล่ออกให้ร่างสูงทรงตัวเอง

 

สายตาคมกริบจับจ้องร่างบางอย่างสำรวจเลือดสีข้นซึมจากข้อเท้าเล็กเป็นทางยาว ทำเอาคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิดไม่ได้

 

ผมจะพายัยนี่กลับก่อนนะ เลือดไหลไม่หยุดแล้วเซฮุนเอ่ยก่อนจะไปดึงข้อมือเล็กให้เดินตาม แต่เจสสิก้าขืนตัวไว้

 

ฉันไม่เป็นอะไร นายไปก่อนเถอะฉันจะไปกับลู่ฮานเสียงหวานแม้ฟังกี่ครั้งยังไพเราะ แต่ถ้อยคำและแววตามันชั่งบาดลึกหัวใจคนฟังเหลือเกิน ลูกแก้วสีนิลยังไล่มองใบหน้าหวานเยิ้มที่กำลังซีดเผือดอย่างเป็นห่วง

 

กลับไปพร้อมเซฮุนเถอะ ทางนี้พวกฉันจัดการเองเลย์ออกความเห็นเมื่อหันไปเห็นแววตาเจือความเจ็บปวดของเซฮุนพอดิบพอดี

 

แต่ลู่ฮานหมดสะติไปแล้ว ฉันไม่อยากทิ้งเขา

 

แต่ถ้าเธอไม่รักษาแผลฮยองก็จะเจ็บไปด้วยนะ ไปเถอะเจสสิก้าชั่งใจ ทบทวนคำพูดของชานยอลแล้วพยักหน้าน้อยๆอย่างจำนน

 

ปล่อยให้เซฮุนจูงมือไปยังจักรยานคันเดิม เสียงถอนหายใจดังขึ้นเป็นระลอก มือหนาเอื้อมไปจับมือเล็กให้มาโอบรอบเอวกันไม่ให้เจสสิก้าตก ใบหน้าเนียนแนบไปกับแผ่นหลังแกร่งสมองน้อยนึกเป็นห่วงแต่ลู่ฮานจนไม่มีกะจิตกะใจสังเกตบางสิ่ง....

 

 

 

บางสิ่งที่กำลังเจ็บปวดไม่แพ้กัน

 


เสียงลมหายใจสม่ำเสมอเป็นสัณญาณบอกว่าลู่ฮานได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว ทว่าเจสสิก้ายังคงใช้ผ้าขนหนูสีขาวที่เปียกน้ำหมาดๆซับไปทั่วใบหน้าและลำคอของเขา

 

ลู่ฮานจะอ่อนแอถ้าต้องอยู่ในน้ำและความเย็นเป็นเวลานาน เขาจะเหมือนคนป่วย คล้ายกับมะเร็งระยะสุดท้ายนั่นแหละ แต่เธอไม่ต้องห่วงนะมันไม่มีผลข้างเคียงกับเธอหรอก มันเป็นโรคของพวกเทพ กับซาตานน่ะ

 

เสียงของคริสยังก้องอยู่ในสมองน้อย คริสพูดผิด เรื่องที่เกิดขึ้นกับลู่ฮานมันมีผลกับเธอมาก ถึงเธอจะไม่เจ็บ แต่คนที่เจ็บคือคนที่เธอรัก เพียงแค่นี้หัวใจมันก็จะขาดอยู่ร่อมร่อ

 

เรื่องเมื่อคืนถือเป็นความประมาทของเธอเอง ทั้งที่รู้ว่าตัวเองเป็นที่จับตามองของเหล่าอสูรแต่ยังไม่วายอยากรู้อยากเห็น ลู่ฮานต้องมาเจ็บตัวเพราะเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

ขอโทษ...ฮึก...ขอ...โทษเสียงหวานสั่นเครือไม่ต่างกับมือเล็กที่กำลังสั่นเทา เจสสิก้ารีบกลืนก้อนสะอื้นก่อนที่เสียงของเธอจะทำให้คนกำลังหลับไหลตื่นขึ้นมา

 

ไปพักก่อนเถอะ เธอไม่ได้นอนมาทั้งคืนแล้วนะพาโบน้อยเฉินสัมผัสที่ลาดไหล่บาง หลังจากแวะไปดูอาการเซฮุนที่ดูจะไม่ต่างกับลู่ฮานเลย รายนั้นช้ำในจนกระอักเลือด

 

ฉันนอนไม่หลับหรอกเฉิน...ลู่ฮานยังเป็นแบบนี้ฉันข่มตาหลับไม่ได้จริงๆฝ่ามือนุ่มเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าเนียนแผ่วเบาหวังให้เขารับรู้ถึงความรักที่เธอถ่ายทอดไป

 

แล้วถ้าเธอยังเป็นแบบนี้ฉันจะข่มตาหลับได้ยังไงใบหน้าสวยหันไปตามเสียงก็เห็นแบคฮยอนยืนกอดอกหน้าคว่ำอยู่ยังประตูที่เปิดกว้าง

 

แบคฮยอนน้ำใสกลิ้งลงจากดวงตาหม่นเศร้า มองร่างสมส่วนผ่านม่านน้ำตาที่กำลังย่างกรายตรงมาหาเธอ

 

อย่าร้องเลย ได้ยาเฉินเดี๋ยวฮยองมันก็หายมือหยาบกร้านของแบคฮยอนยกเช็ดน้ำตาของยัยพาโบอย่างทนุถนอม

 

เจสสิก้าพยักหน้ารับน้อยๆก่อนจะขอตัวอยู่ดูแลลู่ฮานสักพักแล้วจะกลับห้องไปพักผ่อน เฉินและแบคฮยอนเองก็อ่อนล้าเกินกว่าจะกำชับคนตัวเล็กพวกเขาก็ไม่ได้นอนมาทั้งคืน นี่ก็เที่ยงแล้วทุกอย่างเพิ่งจะเรียบร้อย

 

หลังจากเห็นสีหน้าคนเจ็บมีเลือดฝาดขึ้นบ้างแล้วเจสสิก้าจึงเดินเลี่ยงออกมาเพื่อจะกลับไปยังห้องนอนของตน แต่ก่อนจะผ่านห้องของใครบางคนเสียงหนึ่งก็เรียกให้ขาเรียวชะงัก

 

ไอ้เฉินให้ยาไปแล้ว ทำไมเลือดยังออกมาไม่หยุดเลยวะเสียงคุ้นเคยของซิ่วหมินทำให้ร่างบางขยับเข้าไปใกล้ประตูมากขึ้น แล้วเงียหูฟัง

 

คงถูกเหวี่ยงแรงเอาการเลย ไอ้ตัวนี้กว่าจะจัดการได้ก็เกือบเช้าคริสเอ่ย แม้ไม่เห็นสีหน้าแต่ฟังจากน้ำเสียงคงเคร่งเครียด

 

พวกเราไม่ได้เข้าพิธีเพิ่มพลังมาเดือนหนึ่งแล้ว ไม่แปลกหรอกถ้าจะอ่อนแอขนาดนี้ ผมตอนนี้จะรักษาแผลเล็กๆบนข้อเท้ายัยพาโบยังทำไม่ได้เลย

 

ไปพักผ่อนเถอะ ผมยังไหวเสียงแหบพร่าของคนเจ็บบอกเหล่าฮยองที่ยืนล้อมเตียงเขาอยู่ มุมปากยังคงมีเลือดสีข้นไหลรินเป็นทาง

 

อีกชั่วโมงก็กินยาอีกหน่อยแล้วกัน เมื่อคืนยังอาการดีอยู่เลยไหงมาสภาพนี้วะดีโอเอ่ยจบก็ก้าวออกจากห้องน้องเล็กตามด้วยคนอื่นๆ เจสสิก้ารีบซุกตัวในความมืดทันที เมื่อทุกคนจากไปจึงออกจากที่ซ่อน

 

เซฮุนเจ็บขนาดนี้เลยเหรอ?

 

ฝ่ามือหนายกกุมหน้าท้องที่กำลังปวดหนึบอย่างทรมานเปลือกตาปิดเข้าหากันแน่น ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยเพื่อระบายลมหายใจได้สะดวก

 

ทว่ากลับรู้สึกถึงความอุ่นนุ่มที่หลังมือบนหน้าท้อง เปลือกตาสีอ่อนเปิดขึ้นทันควัน คนตัวเล็กข้างเตียงทำให้คนตัวโตต้องรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

 

ทำไมยังไม่ไปพักอีก?”เซฮุนพยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด เท่าที่จะทำได้

 

เจ็บมากสินะคนตัวเล็กนั่งลงขอบเตียง เสียงหวานแหบพร่าดังขึ้น มือเล็กบีบเบาๆไปบนหลังมือหนา เซฮุนทำเพียงส่ายหน้าน้อยๆเชิงปฏิเสธ

 

ไม่เจ็บละ...คำพูดแก้ตัวมากมายถูกกลืนหายไปเมื่อเจสสิก้าเอื้อมมือมาเช็ดเลือดที่มุมปากของเขา

 

ยัยพาโบถึงกับมือไม้สั่นเทาเมื่อยิ่งพยายามเช็ดของเหลวนั่นมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งไหลออกมาไม่หยุด มือเล็กเพียรทำอยู่อย่างนั้นจนเซฮุนต้องคว้ามือมากุมไว้

 

พอเถอะ

 

ฮึก...ทำไม...ฮึก...ทำไมมันไม่หยุดไหลละเซฮุน...ฮึก...ทำไมน้ำไสรินไหลไม่ต่างกับสายเลือดของคนตัวโตเลย ใจอยากให้ถึงวันครบกำหนดคำสาปเร็วๆ ไม่เอาแล้ว ไม่อยากเป็นตัวถ่วงให้พวกเขามาคอยปกป้อง ไม่อยากมีชีวิตอยู่เพื่อเห็นคนที่รักต้องเจ็บปวด

 

หยดเลือดบวกกับใบหน้าซีดเซียวของเซฮุนมันกรีดหัวใจด้วยน้อยจนแหลกไม่เหลือชิ้นดี ร่างทั้งร่างจะแหลกเหลวเพราะสายตาอ่อนแสงที่กำลังสกัดกลั้นความเจ็บปวดนั่น

 

บอกแล้วไงละ ว่าไม่เจ็บ ไม่เจ็บเลยสักนิดเซฮุนใจเสียรีบยกมือหยาบกร้านซับน้ำตาบนแก้มคนตัวเล็กปากก็เอาแต่พร่ำบอกว่าไม่เจ็บ

 

ยิ่งเขาปลอบใจน้ำตาก็พาลจะไหลออกมาไม่หยุด ทั้งสองผลัดกันซับเลือดและน้ำตาหวังเพียงให้สิ่งนั้นแห้งเหือดไปเสียที

 

เซฮุนทนความปวดหนึบที่คืบคลานเข้ามาภายในใจไม่ไหว คว้าร่างบางมากอดไว้แนบอก เขาไม่อยากเห็นน้ำตาเจสสิก้า พอๆกับที่เจสสิก้าไม่อยากเห็นเขาเจ็บปวด

 

จะมีทางไหนมั้ยเซฮุน จะมีทางไหนที่ทำให้ฉันตายไปแล้วลู่ฮานปลอดภัย ฮึก มันมีทางหรือเปล่า ฮึก ขอร้องละ ช่วยบอกฉันที ขอร้องละเจสสิก้าปล่อยความอ่อนแอออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ ราวกับว่าใจกำลังจะขาดอยู่ตรงนี้

 

ความชื้นที่ซึมผ่านเนื้อผ้ารินรดไปบนอกซ้ายตำแหน่งหัวใจร่างแกร่ง น้ำตาของเจสสิก้ามันก็น้ำกรดดีๆนี่เอง

 

ถ้าเธอตาย...ฉันก็ไม่ขอมีชีวิตอยู่ร่างบางรีบผวาออกจากอ้อมกอดแกร่ง ส่ายหัวเป็นพัลวัน

 

ไม่ได้...อย่านะเซฮุน...อย่า...ฮึก...อย่าทำแบบนั้น...อย่าทำให้ฉันทรมานอีกเลย...ฮึก...ช่วยมีชีวิตอยู่แล้วยิ้มให้ฉันในทุกๆวันเถอะนะ...นะมือเล็กทั้งสองข้างกอบกุมแก้มชายหนุ่มไว้ สายตาทอหม่นแสงน้ำตาลูกผู้ชายรื้นขึ้นมา ไม่รู้ว่าเพราะความเจ็บปวดจากแผลหรือเพราะ...จากน้ำตาของคนตรงหน้า

 

มือหยาบกร้านยกทาบไปบนมือเล็ก สายตาพร่ามัวเพราะน้ำใส ไม่ต่างกับคนตัวเล็กแม้แต่น้อย เซฮุนกดหน้าผากตนแนบไปกับหน้าผากเนียน

 

ลมหายใจอุ่นร้อนรดไปบนแก้มของทั้งคู่ ลูกแก้วสีนิลสบกันไม่วางตาก่อนที่เซฮุนจะเอ่ยทำลายความเงียบ

 

 

 

 “รู้อะไรมั้ย?”

 

 

 

 

 

เหตุผลเดียวที่ฉันยิ้มได้....

 

 

 

 

 

 

เหตุผลนั้นคือเธอนะ...เจสสิก้า

 




 





 

ใครไม่เคยเมนต์……….

 

ของแบบนี้ต้องลองค่ะ^^

 




(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2560 Kam-018 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 09:23
    สงสารทั้ง3คนเลย ดารม่าสุดๆ
    #2,560
    0
  2. #2482 Byuntungpang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 12:19
    เซฮุนนนนนน่าาาา สงสารอ่าาา มาเดี่ยวเค้าปลอบเองมาเร็ววมาหาเค้ามาา แง 
    #2,482
    0
  3. #2431 nut (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 13:02
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2,431
    0
  4. #2317 Aari Kute (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 13:21
    แงๆๆ

    อ่านเพลิดไหนมาเป็นดราม่าเรียกน้ำตาได้เนี่ย



    #2,317
    0
  5. #2175 nannialoha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 06:56
    สงสารฮุน TT
    #2,175
    0
  6. #2169 oh poppy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 16:35
    ไรท์เราว่าถ้าเรื่องนี้ ขอฮุนสิกต่อนะ ฟินนนนนนดี
    #2,169
    0
  7. #2016 jokerrrr' (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 23:26
    ใกล้ละอีกนิดน้ำตาจะไหลเซฮุนโอ้ยสงสารอะอ!!! ไรท์คะเค้าไม่ยอมนะให้เซฮุนเจ็บขนาดนี้ 55555555555 จัดเรื่องใหม่เป็นฮุนสิก้าเลยค่ะ อิอิ
    #2,016
    0
  8. #1980 :: DaehyunMyJ♡ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:35
    คืออ่านตอนนี้รู้สึกสงสารเจสสิก้า
    เซฮุนมากๆเลยยยยยยยย
    #1,980
    0
  9. #1844 NL'Namanlos (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:53
    พี่เบลล์ ยังชอบลู่สิกนะ แต่สงสารโอเซกับเฮียคริสอะ T^T
    #1,844
    0
  10. #1751 White_Rose (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:45
    อ่านตอนนี้แล้วอยากร้องไห้ให้เซฮุนจริงๆ
    #1,751
    0
  11. #1499 y2013 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 14:55
    อ้าว เจสสิก้าเจอใครอีกละนี่ อยู่ห่างจากลู่หานทีไรภัยมาถึงตัวทุกที อย่างนี้คงต้องผูกตัวติดกันไว้แล้วมั้ง
    #1,499
    0
  12. #1496 Little_Arted's (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 14:15
    คริสเชื่อมโยงอะไรกับสิก้าอ่ะป่าว ?? ฟินนนน ฮุนสิก -..-
    #1,496
    0
  13. #1417 love sica (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 20:44
    ตอนนี้สงสารทุกคนเลยอ่าาาา

    คริสเกี่ยวอะไรกับสิกอ่ะ
    #1,417
    0
  14. #1394 เมลดี้ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 15:53
    สงสารฮุนอ่า รักหลายเศร้าเลยนะเนี่ย
    #1,394
    0
  15. #1392 Smurfette (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มกราคม 2557 / 23:51
    เศร้าง่ะ เป็นห่วงลู่หาน แต่โคตรสงสารและเป็นห่วงเซฮุน เซฮุนตอนนี้แต่ละประโยคซึ้งง่ะ ตอนที่สิก้าอยากตายเพื่อให้ทุกอย่างจบ หรือขอให้อยู่ต่อไปเพื่อยิ้มให้เธอ คำตอบเซฮุนกลับมา อย่างซึ้ง รอยยิ้มที่มีก็มาจากสิก้าทั้งนั้น ทำไมเซฮุนรันทดแบบนี้ T___T สังเกตคริสมานานล่ะ ตั้งแต่ยังไม่โดนคำสาป ที่สิก้าเจ็บเพราะถูกลู่หานทำร้าย คริสก็เจ็บด้วย เพราะอะไร แล้วตอนนั้นบอกว่ามีพลังบางอย่างต่อต้านมันคืออะไร
    #1,392
    0
  16. #1366 yai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 21:46
    อ่านเเล้วน้ำตาจะไหล ซึ้งมากเลยคะ

    สงสารทุกคนเลย เซฮุนกับลูหานหายไวๆนะ

    เซฮุนเจ็บอีกตามเคย เศร้าTt
    #1,366
    0
  17. #1360 mod theeraporn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 17:34
    สงสารเซฮุนทำยังไงแกก็เจ็บอยู่ดีสินะ แล้วตกลงพี่คริสมีอะไรเกี่ยวข้องกับสิก้าป่าวว่ะเนี่ยยย
    #1,360
    0
  18. #1358 Ainesa Yungvichen (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 16:35
    ซึ้งมากค่ะ

    สงสารทุกคนเลย โดยเฉพาะ เซฮุน

    พี่สิก้าคงรักพี่ลู่มาก

    #1,358
    0
  19. #1355 love sica (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 14:10
    อ๊ายยยยยย ประโยคเด็ดของฮุนมันมาอีกแล้ววววว ที่นี้สิก้าคงรู้แล้วใช่ไหมว่าฮุนรักสิก้าจริงๆ
    งื้อออออออ มาเศร้าอ่าาาา เอ็กโซทุกคนน่ารักจริงๆ ต่างก็เป็นห่วงยัยพาโบ ย้ำ!! ว่าทุกคน
    สงสารสิก้าอ่าาาา บาดเจ็บทีเดียวตั้งสองคน และสองคนั้น คนหนึ่งก็คนที่รัก อีกคนก็คอยปกป้องเสมอ
    ไหนจะเฮีย อีก เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ รอค่าาา ฮุนฮานต้องไม่เป็นอะไรนะ
    #1,355
    0
  20. #1354 GUN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 13:37
    สงสารทุกคน ฮุนรักสิก้าขนาดที่จะตายตามถ้าสิก้าตาย
    #1,354
    0
  21. #1350 แพตตี้ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 10:58
    ฮืออออ ไรท์ทำเค้าร้องไห้ T^T
    #1,350
    0
  22. #1348 tiew (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 10:53
    น้ำตาไหลเลยฮือออ

    ฮุนเจ็บมากน่าดู

    นึกว่าเจสจะไม่รู้ซะแล้วว

    ฮืออออออออออออ
    #1,348
    0
  23. #1345 one9love (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 09:32
    สิก้าสำคัญมากนะรู้มั้ย อย่าคิดจะตายอีก ฮือออ
    #1,345
    0
  24. #1341 Love sica (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 08:19
    คริสมีอะไรเกี่ยวกะสิกอ่ะคะ สงสาร ลู่ฮุนมากมายยย เรื่องนี้จะมีทางออกยังไงเนาะคะ
    #1,341
    0
  25. #1338 Topgirl's Jessy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 08:07
    โอ้ยยยย สงสารฮุน เจ็บมากมั้ยลูก 
    ฮุนจะเป็นอะไรมั้ย พี่ลู่จะหายมั้ย ฮือออออ
    #1,338
    0