Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 12 : CHAPTER 12 l I Will Let You Go

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    5 เม.ย. 60
















CHAPTER 12 l I Will Let You Go

 

 

เปลือกตาขยับแผ่วเบาแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาคนที่นั่งเฝ้าอาการของยัยพาโบอย่างไม่คลาดสายตาไปได้ เซฮุนนั่งแหมะลงกับขอบเตียง

ลู่ชื่อของอีกคนทำเอาอีกสามคนที่อยู่ในห้องนอนถอนหายใจพร้อมๆกัน

เป็นยังไงบ้างเลย์รีบเปลี่ยนเรื่องไม่พูดถึงลู่หาน

ไม่เจ็บแล้วพูดพลางพยุงตัวขึ้นนั่งโดยมีซูโฮช่วยพยุง

อืมก็ดี รอหน่อยเฉินกำลังทำข้าวต้มซูโฮพูดขึ้นบ้างก่อนจะเลื่อนพาห่มมาคลุมคนตัวเล็ก สายตายังคงมองไปรอบๆ ก่อนที่เธอจะสลบเธอยังเห็นเขาอยู่เลย

ฮยองไปทำธุระน่ะ เดี๋ยวก็กลับเซฮุนที่สังเกตสายตาที่เอาแต่สอดส่ายนั่นตอบ แน่นอนเขาโกหกคำโตลู่หานไม่ได้ไปทำธุระหรอก เจสสิก้าเพียงพยักหน้าเพราะเชื่อในสิ่งที่เขาบอก

อะ วันนี้วันคริสมาสต์คนที่นั่งพิงหัวเตียงทำตาโตก้าวลจากเตียงไปเปิดตู้เสื้อผ้าขุคคุ้ยหาของสำคัญ

หาอะไรน่ะซูโฮชะเง้อคอมองอย่างสงสัย

"เจอแล้วเจสสิก้าลุกขึ้นยืนก่อนจะชู...ถุงเท้าลายการ์ตูนขึ้นมายิ้มบางส่งให้เลย์ เซฮุนและซูโฮ

เธอเชื่อหรอว่าโลกนี้มีซานต้าคอสอยู่เลย์เลิกคิ้วยิ้มเยาะ

เจสสิก้าหย่นจมูกเอาถุงเท้าไปแขวนบนหัวเตียงพลางเอ่ยบางอย่าง “ฉันก็ทำอย่างนี้ทุกปีแหละ

แล้วก็ได้ทุกปีซูโฮถาม

เจสสิก้าหันมายิ้มกว้างก่อนจะตอบ “ไม่อะ

“...

ทำไมพวกนายทำหน้าแบบนั้นล่ะ คนเราก็ควรจะมีความหวังไม่ใช่หรอ ถึงยังไงปีนี้ก็คงเป็นคริสมาสต์ครั้งสุดท้ายของชีวิตฉันแล้วประโยคสุดท้ายใบหน้าสวยสลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ถ้าอะไรมันยังไม่มาถึงเธอก็อย่าเพิ่งไปคิดถึงมันเลยได้มะ พาโบเทาที่เปิดประตูให้เฉินถือถาดข้าวต้มเข้ามาทันได้ยินพอดีบ่นขึ้น

นั่นสินะ เวลาที่เหลือฉันควรจะใช้ชีวิตให้มีความสุขมากๆใช่ปะเจสสิก้ารีบปรับสีหน้าให้สดใสเพราะไม่อยากให้พวกเขากังวล

มาปงมาปะ เพื่อนเล่นรึไงวะเทาชักสีหน้าใส่ยัยพาโบ เจสสิก้าทำปากยื่นไปนั่งบนเก้าอี้เพื่อจะได้ทานข้าวต้มที่เฉินนำมาวางบนโต๊ะ ไม่ทันจะทานก็ร้องโวยวาย

โอ๊ย ร้อนๆๆๆเจสสิก้าแสร้งทำหน้าเหยเก

ยัง!!!”เสียงเข้มดังขึ้นพร้อมกันยังไม่ทันจะทานข้าวต้มก็ร้องโวยวายว่าร้อนซะแล้ว นี่เล่นมุขหรอ เจสสิก้าหันไปยิ้มแหะๆให้หนุ่มๆที่กอดอกทำหน้าระอาอยู่ อะไรเล่าเธอก็แค่เล่นมุข ไม่ช่วยขำเลยรึไง




ไม่!”เสียงปฏิเสธเด็ดขาด ทำเอาหญิงสาวที่รอฟังคำตอบต้องกัดริมฝีปากล่างของตัวเองจนห้อเลือด

ทำไมล่ะแอลทิฟฟานี่มองแผ่นหลังของพี่ชายมือกำเข้าหากันแน่น

มันไม่ใช่เรื่องของเธอนะ มันเป็นสนธิสัญญาระหว่างโอปป้ากับผู้หญิงคนนั้น

นางฟ้าเดินอ้อมไปเผชิญหน้ากับพี่ชายแต่ถ้าไม่ยกเลิกสัญญาบ้าๆนั่น อย่าหาว่าฉันไม่เตือน โอปป้าก็รู้ว่าฉันทำอะไรได้บ้างแอลกลอกตาขึ้นอย่างเหนื่อยใจ ทิฟฟานี่เป็นคนเอาแต่ใจอยากได้อะไรก็ต้องได้

อย่ากดดันกันแบบนี้

ดีดนิ้วเปาะเดียวมีดสั้นก็มาวางบนมือเล็ก “ถ้าไม่ช่วยมีดเล่มนี้ฉันจะใช้มันปักลงหัวใจของตัวเอง เพราะถ้าไม่มีลู่ฉันยอมตาย!

ทิฟฟานี่!”แอลจะเดินเข้าไปหาร่างบาง แต่เธอก้าวถอยหลังยั่งเชิง

ฮึ รีบไปยกเลิกซะละ อย่าให้ฉันต้องเสียหน้าแค่เห็นแววตาพี่ชายที่มองมากก็เป็นคำตอบได้ดี เขาจำนนเธอแล้ว จุดอ่อนของแอลก็คือ...ตัวเธอ  เอ่ยจบก็เดินออกจากห้องหนังสือไปหาลู่หานที่ยืนล้วงกระเป๋าจ้องตากับธันเดอร์อยู่ด้านนอก

เรียบร้อยแล้วไปกันเถอะเข้าไปควงแขนคนหน้าหวาน ก่อนจะตวัดสายตามองธันเดอร์แบบเหยียดๆแล้วก้าวขึ้นรถหรูไปพร้อมกับคนหน้าหวาน ทิ้งอีกคนให้ได้แต่ยืนกำหมัดแน่น




เจสสิก้าชะเง้อคอมองประตูรั้วรอการกลับมาของใครบางคน ที่หลายๆคนคงจะรู้ว่าเป็นใคร ก่อนจะกลับไปนั่งบนโซฟา ทำแบบนี้อยู่หลายๆครั้ง จนแบคฮยอนเวียนหัว

โอ๊ย เลิกเดินไปเดินมาซักที ฉันเวียนหัว

ก็ลู่ยังไม่กลับนิ เย็นมากแล้วนะทำไมยังไม่กลับมาอีกล่ะยัยพาโบลงไปนั่งบนพื้นพรมข้างๆเซฮุนที่กำลังดูสารคดีประวัติศาสตร์เมโสโปเตเมีย 

แบคฮยอนสบตากับเลย์ทันทีเดี๋ยวฮยองก็กลับน๊า วุ่นวายจริงๆเลย์ส่ายหัวเชิงระอา ทั้งที่ตอนนี้ไม่อยากให้ลู่หานกลับมาเลย เพราะครั้งนี้คงไม่ได้กลับมาแค่คนเดียว

งั้นขอไปอ่านหนังสือรอนะเลย์พยักหน้ารับอนุญาตให้ยัยพาโบใช้ห้องหนังสือของตัวเองได้ สายตาสิบเอ็ดคู่มองตามคนตัวเล็กไปจนลับสายตา แล้วถอนหายใจออกมาพร้อมๆกัน

เจสสิก้าสอดส่ายตามองหาหนังสือมากมายที่วางเรียงรายบนชั้น หนังสือบางเล่มมีแต่อักษรแปลกตาที่เธอไม่เคยเห็นคงเป็นภาษาของพวกเทพสินะ อะ เพราะเงยหน้านานทำให้หน้ามืดร่างเซไปชนกับชั้นอีกด้านจนหนังสือเล่มหนาตกลงมา มือเล็กก้มลงเก็บปกหนังสือที่ถูกฝุ่นเกาะหนา แต่ทำไมนะ ทำไมเธอรู้สึกอยากจะอ่านมัน เร็วเท่าความคิดก็รีบก้าวไปนั่งบนโต๊ะตัวยาวที่เหล่าเอ็กโซใช้ประชุม ใช้มือเช็ดฝุ่นออกช้าๆ ภาพหน้าปกชัดขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าอสูรที่กำลังคำรามอย่างน่ากลัวทำเอาเธอขนลุกซู่ ยังดีอยู่มากที่มันเป็นภาษาอังกฤษทำให้ไม่เป็นปัญหาในการอ่าน curses คำสาปอย่างนั้นหรอ เมื่อเห็นชื่อหนังสือก็ไม่รอช้าที่จะเปิดหน้าต่อไป แต่กลับพบแต่ความว่างเปล่า กระดาษทุกหน้าไม่มีแม้แต่ตัวอักษรแม้แต่ตัวเดียว

เจสสิก้าถอนหายใจเปิดมันซ้ำไปมาเผื่อว่าจะปรากฏอะไรขึ้นมาบ้าง

อะ!

ไม่ทันระวังกระดาษก็บาดจนนิ้วชี้เลือดไหลออกมา ของเหลวหยดลงบนปกกระดาษสีขาว ตัวอักษรนับร้อยปรากฏขึ้นช้าๆ ดวงตากลมสวยเบิกโตมองอย่างไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิด




คริสไล่สายตามองคันธนูประจำตัว ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดมันอีกครั้งทำอยู่นี้อยู่นับครั้งไม่ถ้วน ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้แล้วเด้งตัวลุก

เลย์แกเก็บหนังสือคำสาปไว้ที่ไหนคนถูกถามเองก็ถึงกับนิ่งงัน

ก็เก็บไว้ใน...ห้องหนังสือ

เฮ้ย!”เอ็กโซคนอื่นที่นั่งหรือนอนก็ต้องลุกขึ้นยืนพร้อมๆกัน

แต่ว่าคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง เพราะหนังสือเล่มนั้นต้องใช้เลือด พาโบอย่างยัยนั่นไม่มีทางรู้หรอกเฉินลูบคางใช้ความคิด

พาโบ พาโบลู่ฮานที่วิ่งเข้ามาในบ้านเรียกหายัยพาโบ คนที่อยู่ในห้องนั่งเล่นต้องรีบเดินออกไปที่โถงของบ้าน

เรียกยัยพาโบทำไมอะฮยองเทาอดสงสัยไม่ได้

ยัยนั่นมีแผล ตอนนี้อยู่ที่ไหนคนหน้าหวานที่เพิ่งวิ่งเข้ามายกนิ้วที่อาบไปด้วยเลือดแดงฉานให้คนอื่นๆดู

เวรแล้วไง!”ชานยอลออกตัววิ่งคนแรกเพราะตัวเขายืนอยู่ใกล้กับห้องหนังสือมากที่สุด ตามด้วยคนอื่นแต่พอดีโอจะวิ่งตามก็ถูกทิฟฟานี่คว้าข้อมือไว้

เกิดอะไรขึ้นคนถูกถามรีบสะบัดมืออย่างรวดเร็ว

ไม่ใช่เรื่องของเธอ!”เอ่ยจบก็รีบวิ่งตามคนอื่นๆไปทิ้งให้ทิฟฟานี่ยืนสะบัดสะบิ้งอยู่ที่เดิม

หญิงสาวเองตื่นเต้นจนลืมเจ็บไล่สายตาอ่านตัวหนังสือภาษาอังกฤษแต่ละบรรทัดอย่างตั้งใจ แม้จะมีภาษาโบราณอ่านยากบ้าง แต่อย่าลืมสิเธอเป็นคนฉลาดมันไม่เหนือบ่ากว่าแรงหรอก

จันทรามืดมิด        จิตตรึงตรา

ผูกมัดเสน่หา        ลมชีวาสานผูกมั่น

เจ็บปวดก็จะพร้อม หากตรอมจะตรอมด้วย

หากแม้นม้วย       จะสิ้นตาม

ผ่านล่วงเลยเพลา มนุษย์หนาจะแปรเปลี่ยน

กายาจะมิดับ         แต่...

พรึ่บ

ไม่ทันจะอ่านจบหนังสือกลับถูกมือใครบางคนปิดลงอย่างรวดเร็ว  เจสสิก้าที่ตั้งใจอ่านถึงกับสะดุ้งโหยงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นชานยอลยืนหายใจหอบเพราะความเหนื่อย ตามด้วยคนอื่นๆที่วิ่งตามเข้ามา ไคเองที่ตกใจจนลืมว่าตัวเองหายตัวได้วิ่งตามเข้ามายืนข้างๆชานยอล รีบฉวยหนังสือมาถือไว้ในมือ

พวกนายทำไมถึงได้...ไม่ทันจะได้ถามลู่หานก็เดินดุ่มๆมาคว้าข้อมือเล็กให้เดินตามออกไปข้างนอกห้องหนังสือทันที

ทิฟฟานี่มองลู่หานจูงมือเจสสิก้าผ่านหน้าจะเดินตาม แต่กลับมีมือใครบางคนรั้งไว้เธอหันกลับไปมองก็เห็นว่าเป็นดีโอ

ปล่อยนะทิฟฟานี่พยายามแกะมือที่เหนียวอย่างกลับปลิงทะเลออก

ปล่อยให้โง่รึไงเอ่ยจบก็ลากนางฟ้าไปอีกทางไม่ให้เข้าไปรบกวนเจสสิก้าและลู่หาน คนถูกลากได้แต่ส่งเสียงโวยวาย แต่กลับไม่ได้รับความช่วยเหลือจากใครเลย

มือหนากุมมือเล็กมาถึงสวนดอกไม้ หยุดยืนล้วงผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงออกมาซับเลือดจากนิ้วเรียวอย่างเบามือแต่ยิ่งซับเลือดกลับไม่มีท่าทีว่าจะหยุดไหล เขาเลยจัดการส่งนิ้วที่มีรอยแผลเข้าปากของตัวเองก้มหน้าก้มตาดูดของเหลวสรแดงข้นไม่สนใจคนที่ยืนแก้มแดงเลยแม้แต่น้อย เจสสิก้ามองการกระทำแสนอ่อนโยนไม่วางตา

ลู่ไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้ลู่หานเพียงแค่ช้อนสายตาคล้ายกวางมองเท่านั้นแล้วก็ก้มหน้าก้มตาให้ความสนใจกับแผลต่อ

เจสสิก้าเองทำปากยื่นพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นรอยแผลจากนิ้วของคนหน้าหวานเหมือนกัน เธอทำตาโตคว้ามือเขามาเพ่งก่อนจะงับนิ้วของเขาแล้วดูดเลือดเหมือนที่ลู่หานทำไม่มีผิด

คนถูกงับนิ้วคืนถึงกลับหลุดขำปล่อยนิ้วเจสสิก้าให้เป็นอิสระ ตอนแรกยังบอกให้เขาหยุดอยู่เลยแต่ตัวเองกลับทำเองซะงั้น เจสสิก้าช้อนตากลมขึ้นมอง เหมือนจะรู้ตัวเลยอ้าปากปล่อยนิ้วของชายหนุ่มออกอย่างรวดเร็ว

พาโบบอกพลางบีบจมูกรั้นอย่างเอ็นดู ยัยพาโบย่นจมูกยิ้มบาง ก่อนจะต้องหุบยิ้มเมื่อนึกถึงผู้หญิงอีกคนที่เธอเพิ่งจะเดินผ่านเธอไป

ลู่คืนดีกับนางฟ้าหรือยังถึงจะพอรู้คำตอบแล้ว แต่ก็อยากฟังมันจากปากเขาเผื่อว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่เธอคิด คนถูกถามหุบยิ้มลงทันทีสีหน้าเขาเองก็กังวลอย่างเห็นได้ชัด

อืมตอบแผ่วเบา คนก้มหน้ารีบปรับสีหน้าเงยหน้ายิ้มกว้างส่งให้เขา

ดีใจด้วยนะ...ดีใจด้วยลู่หานเหมือนคนที่กำลังจะหายใจไม่ออก เจสสิก้าในตอนนี้ใครๆก็ดูออกว่ากำลังเจ็บปวดขนาดไหน ถึงคนตัวเล็กจะไม่เคยบอกว่ารักเขาแต่เขาเองก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่รู้ถึงความรู้สึกของคนตรงหน้า

อืมไม่มีคำพูดไหนดีไปกว่าคำว่า อืม อีกแล้วเขาเองก็ไร้เสียงที่จะเอื้อนเอ่ย ไม่น่าเลยความรู้สึกที่มีต่อยัยพาโบไม่น่าปล่อยให้ถลำลึกขนาดนี้เลยถ้าเวลานี้ชีวิตเขาไม่มีเจสสิก้าลู่หานเองก็อาจจะมีความสุขที่ทิฟฟานี่กลับมา

ฉันว่าฉันเข้าไปข้างในก่อนดีกว่านะ หิมะเริ่มตกแล้วนายเองก็รีบตามเข้ามาล่ะเดี๋ยวจะไม่สบายเจสสิก้าพูดยาวเหยียด แต่เพียงแค่หันหลังให้ลู่หานน้ำตาที่เพียรกลั้นไว้ก็รินไหลออกมา เธอก้าวเดินเข้าไปภายในคฤหาสน์อย่างเชื่องช้าเพราะแรงหายใจแทบจะไม่มี

ลู่หานเอื้อมมือจะคว้าคนตัวเล็กแต่กลับต้องรีบลดมือลง เขาควรจะปล่อยเธอไป ถ้ารั้งแต่จะฝืนคนที่เจ็บคงจะไม่พ้นตัวเขาเอง ดวงตาคล้ายกวางมองแผ่นหลังเล็กจนลับสายตาอยากเข้าไปสวมกอดแล้วพร่ำบอกความรู้สึกที่มันอัดแน่นอยู่เต็มหัวใจ

แต่...เขาทำไม่ได้

ทำไมเขาต้องมามั่นใจว่ารักเจสสิก้าในเวลาแย่ๆแบบนี้ด้วย ทำไมวะ




ทิฟฟานี่ถูกลากออกมาที่ลานจอดรถ ดีโอจึงยอมปล่อยมือเธอ เธอจะวิ่งกลับเข้าไปในคฤหาสน์แต่ดีโอยืนขวางทางไว้

ถอยไปนะ ไอ้บ้า!”ดีโอรีบคว้าเอวนางฟ้าไว้ ในขณะที่เธอพยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุม

คนเขาไม่รักยังจะไปตามตื้อเขาอยู่ได้ หน้าไม่อายคนถูกว่าถึงกับนิ่งงันก้าวถอยหลัง

กล้าดียังไงมาด่าฉันฮะ!

ฮึ ทำไมรับไม่ได้หรอ

ลู่หานรักฉัน! ตอนนี้เขาแค่เห่อของใหม่

ดีโอกลอกตาขึ้นอย่างรำคาญคนหัวรั้นเธอยังมีหน้าคิดเข้าข้างตัวเองอีกหรอ ทั้งที่ฮยองยอมคบเธอเพราะเจสสิก้าแท้ๆ

ไม่จริง!”ทิฟฟานี่น้ำตารื้นขึ้นอย่างน่าสงสาร เธอเสียลู่หานไปครั้งนึงแล้วเธอไม่อยากเสียเขาไปอีก เธอเป็นถึงเทพธิดานะ  จะให้เสียหน้าเพราะถูกมนุษย์แย่งคนรักไปอย่างนั้นหรอ

น่าสมเพชนะ เป็นถึงนางฟ้าแต่กลับอยากจะเอาชนะมนุษย์ที่ไม่มีทางสู้เธอได้เลย ฉันรู้นะที่เธอกลับมาไม่ใช่เพราะยังรักฮยองอยู่ แต่เธอก็แค่หมาหวงก้าง!”ดีโอบีบไหล่ทิฟฟานี่เต็มแรง ยิ่งคิดยิ่งโมโหคนตรงหน้า

แล้วยังไงละ ถ้าฉันเป็นหมาหวงก้างนายก็คงเป็นหมาบ้า

เราก็ดูเหมาะกันดีนิ นางมารอย่างเธอมันต้องเจอซาตานอย่างฉัน มานี่!!!”ชายหนุ่มกดหัวทิฟฟานี่เข้าไปในรถไม่สนใจว่าเธอจะเจ็บแม้แต่น้อย คนถูกบังคับกรีดร้องลั่นขืนตัวไว้แต่ก็ไม่อาจต้านทานแรงของชายหนุ่มได้




เซฮุนเดินตามร่างที่เดินใจลอยขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านเงียบๆ พยายามไม่ส่งเสียงให้เธอรู้ตัว ทำไมสายตาเขาตอนนี้ถึงมองเห็นแต่ยัยพาโบกันนะ ทำไมถึงอยากเห็นหน้า ทำไมถึงอยากอยู่ใกล้ๆ ทำไมถึงได้อยากดูแลปกป้อง

เจสสิก้าไม่ได้เดินเข้าห้องนอนอย่างที่เขาคิดแต่เธอกลับไปนั่งแหมะลงบนโซฟาโถงทางเดินชั้นสอง ก่อนจะค่อยๆชันเข่ากอดมันไว้แน่น ใบหน้าสวยซุกลงกับเข่าไหล่เล็กลู่เข้าหากัน เสียงสะอื้นแผ่วเบาที่คนตัวเล็กพยายามจะกลั้นมันไว้ดังขึ้น

เซฮุนก้าวไปนั่งลงข้างเธอ เจสสิก้ารู้สึกตัวรีบเงยหน้าเช็ดน้ำตาลวกๆ แล้วหันไปยิ้มกว้างให้ชายหนุ่ม เซฮุนไม่พูดพร่ำทำเพลงแค่กดศีรษะมนให้มาพิงที่ไหล่กว้างของเขา พลางลูบผมหนุ่มแผ่วเบา

ไร้เสียงเอื้อนเอ่ยปลอบใจ แต่สัมผัสที่ได้รับก็ตอบแทนคำพูดนับร้อยพัน แขนเล็กโอบรอบเอวสอบปล่อยโฮออกมาไม่อายใคร เธอหมดหวังแล้วจริงๆ ตอนนี้เธอเจ็บยิ่งกว่าเจ็บเพราะสนธิสัญญาเสียอีก....เธอรักลู่หาน... รักผู้ชายคนนั้น




ทิฟฟานี่นั่งกำหมัดแน่นเพราะความโกรธ เธอไม่เคยถูกขัดใจขนาดนี้มาก่อนเลย แต่ไอ้ตาขาวนี่กลับขัดคำสั่งเธอเสียทุกเรื่อง

จอดรถนะฉันจะลงเธอหันไปเอ่ยเสียงห้วนใส่คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย

“...”แต่เขากลับมีท่าทีเมินเฉยเหมือนนางฟ้าอย่างทิฟฟานี่เป็นแค่อากาศธาตุ

ฉันบอกให้จอดไงละ!!!

ถ้าเก่งนักก็หายตัวไปสิ

ทิฟฟานี่กัดริมฝีปากจนเจ็บไปหมดแต่ก็ไม่เจ็บเท่าใจที่ต้องมานั่งเสวนากับดีโอ ผู้ชายอะไรหยาบ เถื่อน เฉยชาที่สุด ฮึ้ย เธอเคือง หายตัวอย่างนั้นหรอจะบ้าหรือไงถ้าเธอใช้พลังพ่อของเธอก็จะจับได้ว่าเธอหนีมาอยู่บนโลกมนุษย์น่ะสิ

ฉันเกลียดนาย ไอ้ซอมบี้ ฮึ้ยกระแทกตัวกับเบาะรถเต็มแรง

ฉันขยะแขยงเธอตอบแต่สายตายังจับจ้องไปบนถนน

ไอ้ ไอ้ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดด!!!

ดีโอเหยียบเบรกจนทิฟฟานี่ที่ไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยหัวไปกระแทกกับคอนโซลรถ เพราะเสียงกรี๊ดนั่นทำให้เขาตกใจ สมควรแล้วที่เธอจะโดนซะบ้าง คนเอาแต่ใจไร้เหตุผล

สมน้ำหน้าดีโอยิ้มเหยียด

ไอ้เลว ฉันเกลียดนาย เกลียดๆๆๆๆกำปั้นเล็กทุบรัวไปบนไหล่ของเขา

โธ่เว้ย!!! ไสหัวลงไปจากรถฉัน!!!”คนถูกทำร้ายเองก็เหลืออดตะคอกไล่หญิงสาวลงจากรถ ทิฟฟานี่สะดุ้งก่อนจะมองไปนอกรถก็เห็นบรรยากาศเต็มไปด้วยต้นไม้ ฟ้าก็เริ่มมืด

จะบ้ารึไง นี่มันป่านะ มืดแล้วด้วย

เก่งนักไม่ใช่หรอ ถ้าคิดว่าตัวเองอยู่เหนือคนอื่นได้ ก็เชิญลงไปจากรถฉันเสียงข่มของเขาทำเอาทิฟฟานี่เลือดขึ้นหน้ากระชากประตูเปิดก้าวลงไปยืนนอกรถ ดีโอเองก็ไม่รอช้าที่จะบึ้งรถหรูจากไปทิ้งให้นางฟ้าที่ใช้พลังไม่ได้ยืนอยู่ท่ามกลางป่าไม้ที่ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาว

ไอ้บ้า ใจร้าย นายมัน...ใจร้ายทิฟฟานี่ลู่ไหล่เข้าหากันเพราะความหนาว มองไปรอบๆอย่างหวาดกลัว


เจสสิก้าเริ่มรู้สึกดีขึ้นมาก เดินลงมาชั้นล่างพร้อมกับเซฮุน เข้ามาภายในห้องอาหารก็เห็นเหล่าเอ็กโซช่วยกันจัดโต๊ะอาหารอยู่

ทำอะไรกันหรอ?”ยัยพาโบสะกิดหลังซิ่วหมินยิกๆเพราะเฉินกับเลย์ช่วยกันวางจานอยู่ใกล้จะเสร็จแล้ว

ฉลองคริสมาสต์ไง เธอลืมไปแล้วหรอว่าวันนี้วันอะไรเขาตอบพลางจัดผ้าปูโต๊ะไปด้วย เจสสิก้ายิ้มบางๆ ความจริงเธอไม่ควรจะมาเศร้าเสียใจด้วยซ้ำ ถ้าลู่หานมีความสุขเธอก็ควรจะยินดีกับเขาด้วยใจจริง และพยายามมอบรอยยิ้มให้กับครอบครัวของเธอ

นั่นสิ งั้นเดี๋ยวช่วยนะ

ไม่ต้องจะเสร็จแล้ว เข้าไปดูไอ้พวกที่อยู่ในครัวดีกว่า ว่าทำลายของกันไปถึงไหนแล้วซิ่วหมินโบกมือปฎิเสธ เจสสิก้าเลยพยักหน้าเดินเข้าไปในครัวอย่างว่าง่าย ยังไม่ทันจะถึงครัวเสียงเอะอะโวยวายก็ดังเล็ดลอดออกมา

เฮ้ย เทาแกจะเผาผมฉันหรอ ฉันบอกให้แกเผาหน้าซูซิ ไม่ใช่ผมฉันโว้ยยยยยยเสียงแบบนี้แบคฮยอนชัวร์ เจสสิก้ายังไม่เข้าไปแต่ยืนฟังพวกเขาทะเลาะกันก่อน มันสนุกดีนะเธอว่า

ฮยองรู้ได้ไงว่าผมทำเทาถาม

ก็ฉันเห็นไงละ

เห็นฮยองเห็นแล้วทำไมไม่หลบล่ะ อยู่กับยัยพาโบมากไปหรือเปล่าฮะ สมองไปแล้วนะ เฮ้ย ฮยองใจเย็นๆ เฮ้ยๆเทาเบี่ยงตัวหลบแตงกวาที่แบคฮยอนโยนใส่เขา

แกเองก็ติดเชื้อกวนประสาทของยัยนั่นมาเหมือนกันแหละ นับวันยิ่งถือดีไอ้เวร นี่แน่ะๆๆเทาวิ่งหนีแบคฮยอนออกมาก็เห็นเจสสิก้ายืนหัวเราะคิกคักอยู่ แบคฮยอนที่วิ่งตามมาก็ชะงัก

นี่เธอแอบขำพวกฉันหรอยัยพาโบแบคฮยอนเท้าสะเอวมากเจสสิก้าอย่างหาเรื่อง

เปล่านะ คือซิ่วหมินให้มาช่วยน่ะเธอรีบโบกมือปฎิเสธ

แล้วไป มาก็ดีละมานี่ๆชานยอลที่เดินตามออกมาคว้าข้อมือเจสสิก้าให้เดินเข้าไปในครัวที่...เละเทะจนไม่เหลือสภาพเดิม

อสูรบุกมาที่นี่หรอยัยพาโบทำตาโตมองไปรอบห้องครัวเธออึ้งจริงๆนะ แล้วนั่นทำไมซอสถึงไปอยู่บนเพดานได้ละ

“ย๊า จริงจังฉันหิวแล้วคริสยืนกอดอกพิงกับบาร์เฮ้วขึ้นพยายามจะทำอาหารแต่ผลก็ออกมาอย่างที่เห็น

แล้วตอนนี้เหลืออะไรที่พอจะทำอาหารได้บ้างเจสสิก้าไล่สายตามองเอ็กโซที่ไม่ตัวก็ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนคราบอาหาร

ทานของในตู้เย็นได้มั้ย"ไคที่เพิ่งเดินเข้ามาเปิดตู้เย็นชูกล่องบางอย่างขึ้น

อย่าดีกว่านะเจสสิก้าส่ายหน้ารัวเร็ว ทำเอาคนอื่นอดแปลกใจไม่ได้

ทำไมอะ นี่เพิ่งแช่ไปเมื่อตอนเช้าเอ"ซูโฮถาม

เอามาทานข้างนอกดีกว่า...ถ้านายทานในตู้เย็นนายจะหนาวนะไค

ยัยพาโบ!!!!!”เสียงเอ็กโซหกคนประสานเสียงกันลั่น ยัยคนกวนประสาทหัวเราะแหะๆส่งให้พวกเขา ก่อนจะวิ่งไปล้างผักเตรียมทำอาหาร

อย่าให้เห็นเล่นมุขกวนประสาทพวกฉันอีกนะ ไม่อย่างนั้นฉันบีบคอเธอแน่คริสชี้หน้าคาดโทษ แต่เจสสิก้าไม่กลัวเพราะเธอเลยจุดๆนั้นมาแล้ว

ไม่เห็นแต่ได้ยินได้ใช่มั้ยเธอเอียงตัวไปถาม

“ย๊า!!!”ก่อนจะรีบไปซ้อนอยู่หลังไคหลบการประทุษร้ายของคริสที่เตรียมจะใช้แครอทตีหัวเธอ

พอๆเลิกเถอะ หิวแล้วเลิกเล่นเป็นเด็กเสียทีซูโฮยกมือห้ามทัพ โป้ก!!! แครอทในมือคริสเลยปลิวมาโดนหัวคนห้ามศึกเต็มแรง

โทษทีมันหลุดมือคริสยักไหล่ก่อนจะเดินตัวปลิวออกจากครัว ทิ้งให้ซูโฮยืนกะพริบตาปริบๆอยู่กับที่

เจ็บหน่อยนะฮยอง มันคือโชคชะตาเทาตบไหล่ฮยองอย่างเห็นใจ หรือ แสร้งเห็นใจ

เจสสิก้าลอบยิ้มออกมา เธอไม่ควรนั่งเศร้าสร้อย เธอควรจะมีความสุขให้มากที่สุด และเวลานี้เธอก็รู้สึกมีความสุขมากสุดๆไปเลย ถึงแม้จะไม่มีพ่อแม่เหมือนคนอื่นๆแต่แค่มีพวกเขาชีวิตของเธอก็สมบูรณ์แบบยิ่งกว่าใครในโลกแล้วแหละ




TBC




 

 





 
(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2593 Ganyanat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 18:58
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไป และตอนอื่นๆ
    #2,593
    0
  2. #2592 Ganyanat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 18:58
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไป และตอนอื่นๆ
    #2,592
    0
  3. #2587 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 13:09
    เจสสิก้ามีความกสนโอ๊ย ฮือ~ไรท์จ๋าเรามาต่ออีกนะ ตอนนี้รอหนักมาก
    #2,587
    0
  4. #2514 mint_soneyul (@mint_saparam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 21:53
    ฟานี่เค้าไม่รักแต่ก็ยังรั้งเค้าไว้อีกกก-
    #2,514
    0
  5. #2474 Byuntungpang (@tungpang-kloc) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 12:11
    ยัยพาโบ น่ารักกกกก สงสารเซฮุนอ่าาาาาา แต่เชียร์ ดีโอกับทิฟฟานี่น่ะ อ๊ากกกก >//<
    #2,474
    0
  6. #2305 Aari Kute (@yulyul13) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 01:16
    สิก้าเทอรู้ตัวไหมว่าเทอนะ
    นำเชื้อกวนประสาทไปติดหนุ่มเกือบหมดแล้ว
    #2,305
    0
  7. #1973 :: DaehyunMyJ♡ (@ohgee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:23
    เอิ่ม...เอ็กโซตอนนี้ทำไมมันเกรียนจังฟะ!
    แตกต่างจากตอนแรกลิบลับเลยค่ะ 5555
    สิก้ามองโลกในแง่ดีแบบนี้ก็โล่งไปหน่อยนะ
    เอ่อ...ดีโอเถื่อน ปากร้ายได้ใจมากค่ะ คิคิ
    #1,973
    0
  8. #1836 NL'Namanlos (@pure-bana) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:46
    ทำไมลู่ไม่ง้อ?? 
    //เสียงพี่ลู่ มายสามี ><
    #1,836
    0
  9. #1377 y2013 (@y2013) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2557 / 00:31
    สงสารเซฮุนจังเลย แต่ยังไงก็เชียร์ลู่หานนะ เอ๊ะ! ยังไง 555
    #1,377
    0
  10. #1129 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 20:57
    แอบเศร้า -..-
    ชอบที่สิก้าอยู่กับพวกเอ็กโซ
    อ๊บอุ๊นอบอุ่น
    #1,129
    0
  11. #1033 Little_Arted's (@hunsic21874) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มกราคม 2557 / 18:18
    สิก้าอย่าเล่นมุขเลยลูก เล่นมุขทีพาเครียดกันหมด - -
    #1,033
    0
  12. #938 P@t (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 23:57
    สงสารสิก้า แต่นางกวนได้อีก555

    #938
    0
  13. วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 21:43
    มาม่ากำลังมา 555555
    กวนโอ๊ยได้แบบ -_-"
    #922
    0
  14. #885 Smurfette (@smurfette) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 13:15
    มุขสิก้าแต่ละมุข พาเครียดจริงๆ 5555 ดีใจที่สิก้ายังยิ้มได้ เวลาเหลือน้อยนิดใช้ให้คุ้มค่านะสิก้า ในที่สุดก็ได้สิ่งที่ขาดและรอมาตลอดชีวิตแล้ว ครอบครัว รักษาช่วงเวลานี้ให้ดีที่สุดนะ หนุ่มๆเองก็น่ารักขึ้นด้วย จะรู้ตัวกันบ้างมั๊ยนะ สงสารลู่หาน ทำได้แค่ห่วงอยู่ห่าง กับนับวันรอวันจากกัน ส่วนเซฮุน ก็เป็นไหล่ให้ซับน้ำตาเสมอ อบอุ่น :) // หายป่วยไวๆนะ
    #885
    0
  15. #868 yai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 18:38
    สิกก้าน่ารัก ชอบสิกก้าที่เป็นคนกวนเเบบนี้ อย่าเศร้าอีกนะ55
    #868
    0
  16. #865 First Smile (@teejuta) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 14:45
    สิก้าทำไมหนูกวนได้โล่ห์อย่างงี้ละลูก
    เล่นเอาคนอ่านฮาเงิบไปเลย
    #865
    0
  17. #856 NagiHime (@nang1896) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 21:21
    โด้กล้าทิ้งฟานี่ไว้ในป่าเลยเรอะ แต่...แอบสะใจเบาๆ อยากมาขัดขวางความรักลู่กับสิก้า แถมตัวเองก็ไม่ได้รักลู่แล้วแค่หวง
    ฮาแบคกับเทา สงสัยติดเชื้อจากยัยพาโบกันมาหมดแล้วแน่ๆ 
    สิก้า เธอเล่นเปลือกหอย(?)อะไรของเธอ มันน่าให้เหล่า EXO ลงโทษจริงๆ = =;; 
    #856
    0
  18. #854 Topgirl's Jessy (@cancer26) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 19:35
    สิก้าอย่าเศร้าไปเลยน้าาาาา
    เล่นมุขกับพวกหนุ่มๆดีกว่าสนุกดีออก ><
    #854
    0
  19. #850 Ainesa Yungvichen (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 18:32
    555 มุขเกรียน กวนประสาทมาก

    พวก EXO ก็ทนหน่อยน่ะ

    รอน่ะค่าาาาาาา
    #850
    0
  20. #846 กล้วยปิ้ง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 13:38
    ่สิกก้าอย่าเสียใจไปเลยนะ

    สู้ๆๆๆนะ

    อัพต่อนะค่ะ

    #846
    0
  21. #844 FanKS (@fanks) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 11:55
    ยัยพาโบเธอน่ารักจริงๆ รีดยังหลงรักสิก้าเลย
    นับอะไรกับฮุนอยู่ใกล้ขนาดนั้นก็ต้องตกหลุมรักแล้วแหละ
    คริ คริ
    #844
    0
  22. #828 one9love (@tunwa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 00:12
    หายป่วยไวๆ นะ
    อยากมองโลกในแง่ดีเหมือนพาโบบ้างจังเลย
    #828
    0
  23. #826 love sica (@num-chanidapa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 23:45
    เจสสิก้าน่ารักจัง ขนาดอักหักยังมีความสุข 5555 ดีแล้ว เราไม่อยากเห็นเธอเศร้า
    ยัยพาโบ!! เกรียนจริงๆ ปวดประสาทแทนหนุ่มๆ ลู่จะต้องเสียใจ พี่โด้เย็นชาจริงๆ
    #826
    0
  24. #825 Love sica (@nicha-i08) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 23:30
    ไรไปหาหมอสิคะะ เปนหลายรอบแล้วลีดเปนห่วงงง สนุกมากก สู้ๆนะคะะะ
    #825
    0
  25. #824 นานา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 23:21
    ตอนนี้สงสารซูโฮ คริสทำแครอทหลุดมือ55555 ดีโอจะทิ้งทิฟไว้ในป่าจิงๆเหรอ
    #824
    0