Devil's Secret ✡ Luhan ✘ Jessica [LUSICA]

ตอนที่ 10 : CHAPTER 10 l KISSmas

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    25 ธ.ค. 59








 







CHAPTER 10 l KISSmas





โรงเรียนครึกครื้นยิ่งกว่าทุกวัน เพราะวันนี้คือวันคริสมาสต์อีฟ สาวๆ ต่างตื่นเต้นเพราะคืนคริสมาสต์อีฟเป็นเหมือนคืนสารภาพรัก

นักเรียนหลายกลุ่มช่วยกันจัดสถานที่ในการจัดงานคืนนี้ ยุนอา แทยอน ซอฮยอน และยูริ ก็คือหนึ่งในนั้น ยุนอาและยูริเลือกที่จะช่วยพวกนักเรียนชายจัดเวที ส่วนแทยอนและซอฮยอนแต่งต้นคริสมาสต์ร่วมกับนักเรียนหญิงคนอื่นๆ นักเรียนนับร้อยต่างวุ่นวายจัดงานในหอประชุม แต่ความคึกคักกลับหยุดลงเมื่อผู้มาใหม่ปรากฏตัวขึ้น

เจสสิก้าแทรกตัวระหว่างซูโฮและแบคฮยอนวิ่งไปหายุนอา ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังตกเป็นเป้าสายตา ยุนอาวางค้อนลงวิ่งไปสวมกอดเพื่อนสนิทที่เธอคิดไม่ซื่อ ไม่สนใจใบหน้าซังกะตายของเหล่าเอ็กโซเลยแม้แต่น้อย

กะจะกอดแต่ไอ้เหม่งหรอเสียงเข้มดังจากนั่งร้าน ร่างสมส่วนค่อยๆ ปีนมันลงมา เจสสิก้ารีบแหงนหน้ามองก็ต้องยิ้มกว้าง

“โบกอม! นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

มันย้ายมาเรียนที่นี่ยุนอาตอบแทน แสดงสีหน้าเซ็งออกมาชัดเจน

เซอร์ไพรส์ปะสิก้าน้อย”โบกอมรวบเจสสิก้าเข้ามากอดจนเธอตัวลอยจากพื้น ไม่ได้รับรู้ถึงความร้อนระอุผ่านสายตาหลายสิบคู่

อะแฮ่ม!”เสียงกะแอมดังก้องไปทั่วห้องประชุม ทุกสายตาจับจ้องไปที่สิบสองหนุ่มที่ยืนกอดอกบอกบุญไม่รับกลางห้องประชุม โบกอมเงยหน้าจากไหล่แต่ยังคงกอดร่างคนตัวเล็กไว้

มากไปแล้วโบกอม นี่แน่ะ!”ยุนอาได้จังหวะ ดึงคอเสื้อคนคิดน้อยออกก่อนจะถีบร่างของเพื่อนสนิทจนกระเด็นไปไกล หลายคนมีสีหน้าพอใจขึ้น รู้สึกชอบขี้หน้ายุนอาก็ตอนนี้แหละ

อ๊ากกก ยุนอาถึงกับต้องทำร้ายกันเลยหรอวะ ฉันเป็นผู้ชายนะโว้ยยยร้องจ๊ากออกมา พยุงตัวขึ้นลูบตูดแสนระบมเดินเข้าไปหายุนอาที่กอดเจสสิก้าไว้ไม่ให้เขาเข้าใกล้

ก็ใช่นะสิ เป็นผู้ชายมากอดผู้หญิงแบบนี้ได้ไง ไปเลยจะไปไหนก็ไปไม่ต้องมาใกล้ที่รักของฉันยุนอาบ่นออกปากไล่

เออไปก็ได้วะ ไอ้คนไม่สำนึกบุญคุณ วันก่อนฉันยังพาสิก้าไปหาแกที่บ้านเลยนะเฟ้ย ไอ้คนชั่วร้ายทำคนบอบบางอย่างโบกอมได้ลงคอ แทแทนูน่า ช่วยด้วย”โบกอมบ่นกระปอดกระแปดตรงเข้าไปซบไหล่แทยอนอย่างต้องการที่พึ่ง

เจ็บมากมั้ยแทยอนลูบผมโบกอมแผ่วเบา เขาพยักหน้าไม่ได้หมายถึงนาย...ยุนที่ถีบควายเมื่อกี้เจ็บมั้ยแทยอนเบือนหน้าไปถามน้องสาว ยุนอา ยูริ ถึงกับปล่อยก๊ากออกมาพร้อมกัน 

ซูโฮเก๊กหล่อไม่อยู่เมื่อเห็นใบหน้าแสนเรียบเฉยเล่นมุขแสนกวนประสาท เขาลอบยิ้มออกมา ยัยหน้าเด็กนี่ไม่เข้ากับการเป็นนูน่าของไอ้นั่นเลยให้ตายเถอะ หน้าตาท้วงอายุแบบนี้บอกว่าเป็นเด็กประถมเขายังเชื่อ

ยิ้มอะไรวะแบคฮยอนเหลือบมาเห็นพอดี อดกระแซะไหล่ซูโฮล้อเลียนไม่ได้

อย่าเผือกซูโฮแลบลิ้นให้เจ้าของพลังแสงสว่าง แบคฮยอนเลยเอาแต่ยิ้มล้อเลียนไม่หยุด

ตอนนี้ก็เที่ยงแล้วงานก็ดูจะคืบหน้าขึ้นมาก เพราะนักเรียนที่พอรู้ว่าเอ็กโซมาหอประชุมก็แห่แหนหันมาช่วยงานกันอย่างคึกคัก ทั้งที่ก่อนหน้านี้จะหาอาสาสมัครมาช่วยงานแทบจะไม่มีเลย

เจสสิก้านั่งกับพื้นช่วยซอฮยอนผูกโบว์ตุ๊กตาหมีที่จะนำไปแจกเด็กๆที่จะมาร่วมงานในคืนนี้ ส่วนพวกเอ็กโซนะหรอ ก็สั่งให้นักเรียนชายไปยกโซฟามานั่ง มานอนเอกเขนกอยู่ไงละ พวกเขานี่ทำไมถึงได้ขี้เกียจขนาดนี้นะ

ซอฮยอนรู้สึกเหมือนมีใครกำลังมองอยู่เลยเงยหน้ามอง ก็สบเข้ากับดวงตาคมของเขา ทั้งคู่จับจ้องกัน จนเจสสิก้าที่นั่งอยู่ข้างๆรู้สึกได้ ก่อนจะมองสองคนสลับกันไปมา ทำไมซอฮยอนกับไคถึงได้มองกันแปลกๆ สายตาเหมือนกำลังเว้าวอนกันอยู่อย่างนั้นแหละ ยัยพาโบเก็บความสงสัยไว้ในใจ 

นั่งมาได้สักพักเจสสิก้าก็เริ่มทุบไหล่เล็กของตัวเองคลายความเมื่อยเพราะนั่งผูกโบว์ตุ๊กตาหมีไม่ได้พัก แต่เพราะยังเหลืออีกมากที่ไม่ได้ทำ อีกอย่างเธอไม่อย่างทิ้งงานให้ซอฮยอนทำคนเดียวด้วย

พาโบฉันเหนื่อยลู่หานเดินมานั่งยองย่อข้างๆเจสสิก้ากระซิบบอก

ยังอีกเยอะเลยเจสสิก้าเอียงใบหน้ากระซิบตอบ ภาพกระซิบกระซาบอันใกล้ชิดสนิทสนมของคนทั้งคู่เรียกความสนใจของทุกคนได้เป็นอย่างดี แต่เธอและเขากลับยังไม่รู้ตัว

แล้วไงอะ ไม่ต้องทำแล้วลู่หานว่าหน้าตาย ฉุดแขนเธอให้ลุก แต่เจสสิก้าขืนตัวไว้

ไม่เอา ถ้าฉันไปซอก็ทำคนเดียวน่ะสิคนหน้าหวานถอนหายใจเฮือกใหญ่ถรึงตาใส่คนที่นั่งพับเพียบอยู่กับพื้น

ฉันไม่สน บอกไม่ให้ทำก็ไม่ต้องทำเขายังคงเถียงคอเป็นเอ็น จนซอฮยอนอดพูดไม่ได้

สิก้าไปเถอะ ซอทำคนเดียวได้ซอฮยอนยิ้มแห้งๆอย่างประหม่า

ไม่ได้นะซอเจสสิก้าค้าน ก่อนจะเงยหน้าสบตากับคนที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ส่งสายตาอ้อนวอนลู่หานอ่า

คนถูกอ้อนถึงกับเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน หายใจเข้าลึกๆแล้วก้มมองเจสสิก้าใหม่ “ถ้ามีคนช่วยยัยแก้มป่องนี้เธอจะยอมลุกใช่มั้ยเธอพยักหน้า

ผมช่วยเองฮะไคยืดตัวขึ้นจากโซฟาเดินมาหาลู่หานกับเจสสิก้า

แต่...”.ซอฮยอนจะค้าน แต่คนเผด็จการอย่างลู่หานก็รีบค้าน

“ให้มันช่วยไปเถอะบอกซอฮยอนก่อนจะฉุดเจสสิก้าขึ้นแล้วจูงมือเล็กไปที่โซฟา กดไหล่ให้นั่งลงระหว่างเขากับเซฮุน คนถูกบังคับกอดอกหน้ามุ่ย แค่มาโรงเรียนด้วยก็ถูกมองมากพออยู่แล้ว แต่นี่อะไรให้มานั่งบนโซฟานิ่งๆดูคนอื่นเขาทำงานกันงั้นหรอ เธอไม่ได้เป็นง่อยนะให้ตายเถอะ

ซอฮยอนที่ถูกทิ้งไว้กับไคได้แต่ก้มหน้าก้มตาไม่มองเขา ชายหนุ่มนั่งขัดสมาธิที่เดิมของยัยพาโบ

ทำยังไงเขาหยิบริบบิ้นขึ้นมาชู

ให้นาอึนช่วยก็ได้นะคะนาอึนลูกาสาวเจ้าของโรงเรียนที่ไม่รู้มาจากไหน ตรงเข้ามานั่งแทรกกลางระหว่างอดีตคนรัก จีบปากจีบคอบอกไค

งั้นช่วยอะไรฉันอย่างสิไคยิ้มหว่านเสน่ห์ ทำเอาสาวๆคนอื่นๆที่มองอยู่ตาพร่า

ช่วยอะไรค่ะนาอึนนั่งบิดเขินจนทำหน้าไม่ถูก

ช่วยไปไกลๆหน้าฉันที เธอตัวเหม็นจนฉันจะอ้วกอยู่แล้วไคย่นจมูกเหมือนกลิ่นตัวนาอึนเป็นอะไรสักอย่างที่แย่มาก คนถูกไล่หน้าเจื่อนก้มดมตัวเอง เธอก็ไม่ได้เหม็นนิน้ำหอมชาแนลเลยนะ ขวดละตั้งหลายแสนวอน

มันก็ไม่เหม็น...

ฉันไม่ชอบพูดย้ำยังไม่ทันแก้ตัวไคก็ใช้สายตามองจนเธอรู้สึกกลัวลุกหนีแทบไม่ทัน พ้นหลังลูกสาวเจ้าของโรงเรียนไป ไคก็หันไปมองคนที่ยังคงนั่งผูกริบบิ้นให้ตุ๊กตาหมีด้วยใบหน้าเรียบเฉย เมื่อนั่งมองเธออยู่นานแต่ยังไม่ได้รับความสนใจ จึงดึงตุ๊กตาหมีออกจากมือเธอซะ

นะ...คุณทำอะไรน่ะ เอาคืนมานะซอฮยอนแทบจะกลืนสรรพนายที่เคยเรียกไคอย่างสนิทสนมแทบไม่ทัน เอื้อมมือจะดึงตุ๊กตาหมีคืน แต่ไคกลับชูขึ้นสุดแขน

สอนก่อน

คุณไม่ต้องทำหรอก ฉันทำคนเดียวได้ไคขมวดคิ้วขัดใจ ซอฮยอนที่แสนกวนประสาทคนไหนตายไปแล้วหรือไงนะ

สอน"

ไม่

สอน

ไม่

สอน

ก็ได้!”เมื่อเหนื่อยกับการต่อล้อต่อเถียงก็กระแทกเสียงตอบทำแก้มป่อง ผิดกับอีกคนที่ได้รับชัยชนะยิ้มมจนปากจะฉีกอยู่รอมร่อ

แกว่าคู่ไอ้ไคจะรีเทิร์นปะวะเฉินกระซิบถามดีโอ

ไม่มีทางหรอก เรื่องสองคนนั้นไปได้ไกลมากกว่านี้ไม่ได้แล้วแหละดีโอส่ายหน้ามองซอฮยอนที่ก้มให้ความสนใจกับงาน และมีสายตาของไคที่แสดงความรักจับจ้องจนพวกเขายังรู้สึกได้

อีกด้าน แทยอนแบมือขอกรรไกรจากรุ่นน้องที่ยังคงช่วยกันแต่งต้นคริสมาสต์โดนที่สายตายังจับจ้องกับมัน ไม่ได้สังเกตร่างของคนมาใหม่ด้านหลังเลยแม้แต่น้อย

ฮาร่า ออนนี่ขอกรรไกรหน่อยสิกรรไกรถูกวางลงบนมือ แทยอนรับมันมาโดยไม่ได้มองหน้าคนให้เลย“Thank you”เมื่อตัดส่วนเกิดออกก็หันไปยิ้มกว้างให้กับคนที่ตนคิดว่าเป็นรุ่นน้อง ผู้ชายผิวขาวโอเวอร์ที่เธอจำได้ว่าคือหนึ่งในเอ็กโซยืนกอดอกเลิกคิ้วมองหน้าเธออยู่ จนคนถูกมองอดถามไม่ได้ว่ามองหน้าเธอทำไม

หน้าเธอนี่เหมือนเด็กประถมเลยเนอะซูโฮยิ้มกวนประสาท แต่อีกคนกลับควันออกหูไปแล้วเธอเกลียดที่สุดเลยไอ้คำว่าหน้าเด็กเนี้ย

เราไม่รู้จักกันแทยอนตอบกลับเสียงเรียบก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง

ก็ทำความรู้จักสิ วันนั้นเธอยังตามไอ้ฮุนต้อยๆฉันรู้หรอก ชอบมันล่ะสิขาที่ก้าวหนีชะงักทันทีเมื่อจบประโยคสุดท้าย

ถ้าใช่แล้วจะทำไมแทยอนเริ่มไม่พอใจกระแทกเสียง เอ็กโซก็เอ็กโซเถอะ ถ้ากวนประสาทมากๆ เธอก็เหลืออดได้เหมือนกัน

โอ๊ะ แค่จะบอกว่าให้รีบตัดใจซูโฮยกมือปิดปากทำตาโตเหมือนที่เรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องตื่นตาตื่นใจซะเต็มประดา

ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของฉัน คุณก็อยู่ส่วนคุณสิ ฉันจะรักใครคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามแทยอนเริ่มเท้าสะเอว ทำไมไอ้วอกนี่ต้องมาวุ่นวายกับเธอด้วยนะ หล่อก็หล่ออยู่หรอก แต่กวนประสาทจนความหล่อลดไปหลายกิโลเลย

ซูโฮยักไหล่กอดคอแทยอนเธอดิ้นแต่เขาปรามเธอจึงนิ่ง หันตัวไปตามแรงดันของเขา ซูโฮจับคางแทยอนให้โฟกัสคนที่นั่งบนโซฟาดูไม่ออกหรอ ว่าเซฮุนมันไม่ได้มีสายตาไว้มองใครแล้วเอ็กโซพลังควบคุมน้ำกระซิบข้างหู อีกคนน้ำตารื้นขึ้นอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ ภาพที่เซฮุนนั่งกอดอกพิงผนักโซฟาแต่สายตาจับจ้องแผ่นหลังคนที่นั่งหลังตรงหน้ามุ่ยไม่วางตา ยิ่งตอกย้ำให้รู้ว่าที่ผู้ชายข้างตัวเธอพูด มันถูกทุกอย่าง

เธอไม่มีทางชนะยัยพาโบของพวกฉันหรอก ยัยนั่นมีเวทย์มนต์นะ

แล้วนายจะมาบอกฉันทำไมแทยอนเบี่ยงตัวจากการเกาะกุม เปลี่ยนสรรพนามการเรียก มองหน้าผู้ชายยั่วโมโหไม่เข้าใจ

ก็คนรู้อยากบอกคนไม่รู้ ให้รู้ไว้ไง และที่สำคัญฉันสนใจเธอ สนใจเป็นคู่ขาฉันสักคืนมั้ย

นายพูดมันออกมาอย่างหน้าตาเฉยได้ยังไง ชวนฉันให้เป็นเป็นคู่ขา คู่นอนนายเนี้ยนะแทยอนแบมือมองผู้ชายโรคจิตในความคิดเธออย่างขยาด

ใช่ ฉันร้อนแรงนะ อยากลองสักครั้งมั้ย รับรองถ้าได้ขึ้นเตียงกับฉันนะ เธอจะได้ท่องสวรรค์วันละหลายรอบ แล้วอีกอย่าง..."

พอๆๆๆๆ หยุดก่อน นายคงเข้าใจอะไรผิดแล้วแหละ ฉันไม่ใช่คนที่จะมาชวนขึ้นเตียงได้ง่ายๆนะแทยอนยกมือห้ามเถียงคอเป็นเอ็น

วา...เสียดาย งั้น ไม่ชวนแต่ฉุดเลยแล้วกันซูโฮแกล้งแหย่ ฉุดข้อมือแทยอนจะพาออกนอกหอประชุม เธอดิ้นส่งเสียงโวยวายจนคนอื่นไม่ไปทั่ว รวมถึงเจสสิก้าด้วย และยัยพาโบก็เป็นคนแรกที่วิ่งเข้าไปช่วย เพราะไมมีใครกล้าเข้าไปยุ่ง ส่วนยุนอานะหรอใส่หูฟังทำงานไม่ได้ยินเสียงพี่สาวที่กำลังถูกแกล้งหรอก

ซูโฮนายอย่าทำอะไรแทยอนออนนี่น่ะเจสสิก้าดึงมือซูโฮออกจากข้อมือพี่สาวของเพื่อนสนิท แทยอนดูจะชะงักไปเพราะไม่คิดว่าจะมีใครกล้าเข้ามาช่วย

ไม่ต้องมายุ่งยัยพาโบ ส่งยัยเด็กประถมมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ซูโฮยังคงสนุกกับการแกล้งหญิงสาว โบกมือไล่เจสสิก้า

นี่พี่สาวเพื่อนฉันนะ จะให้ฉันปล่อยให้นายมาทำร้ายได้ยังไงสิ่งที่เจสสิก้าเอ่ยทำเอาแทยอนมึนไปหมด ทั้งที่ทุกครั้งที่เจอหน้าเธอแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบขี้หน้าแท้ๆแต่ทำไมถึงยังปกป้องอยู่อีก

ไม่ได้จะทำร้าย จะพาไปสนุกด้วยกันต่างหาก ส่งมานะซูโฮตรงเข้ามาหาแทยอน แต่เจสสิก้าเร็วกว่าดันพี่สาวเพื่อนสนิทไปอยู่ข้างหลังก่อนจะเบี่ยงตัวหลบ ทำแบบนี้อยู่นานจนลู่หานเหนื่อย เขาจะลุกไปห้ามแต่คนที่นั่งข้างๆกลับลุกไปก่อน

เซฮุนตรงไปแกะข้อมือเจสสิก้าออกจากแทยอนก่อนจะหันไปสบตากับซูโฮฮยอง เลิกเล่นได้แล้วฮยอง รำคาญเอ่ยจบก็ดึงเจสสิก้ากลับไปที่โซฟาตามเดิม ทิ้งให้แทยอนมองตามคนที่จากไปไม่วางตา

เห็นแล้วใช่มั้ย ว่ามันเห็นใครสำคัญแทยอนหันมาสบตาซูโฮที่ยืนยิ้มแป้นแล้นน่าตบ ก่อนจะผลักตัวเขาออกห่างวิ่งออกจากห้องประชุมไป ซูโฮมองตามส่ายหน้าไม่รู้จะสงสารหรือสะใจ อารมณ์มันปะปนรวมกันไปหมด อยากจะเข้ามาคุยดีๆก็กลายเป็นชวนทะเลาะซะอย่างนั้นยูริวิ่งเข้าไปช่วยรุ่นพี่ผู้หญิงตัวเล็กคนนึงยกถุงรางวัลที่จะใช้แจกในคืนนี้ เพราะดูท่าถ้าปล่อยให้ยกคนเดียวคงจะไปไม่รอด

ฮืม ผู้หญิงอะไรวะ แรงเยอะเป็นบ้าเลยแบคฮยอนเบะปากขยาดบอกชานยอลที่นั่งอยู่ข้างๆ

แกชอบผู้หญิงแรงดีไม่ใช่หรอชานยอลยิ้มเยาะ

"ฉันหมายถึงผู้หญิงแรงดีเรื่องบนเตียง แต่ดูๆยัยนั่นอาจจะเป็นทอมก็ได้ 

ลองเปลี่ยนทอมให้เป็นเธอมันก็ท้าทายไม่ใช่หรอชานยอลถามยั้งเชิง  แบคฮยอนคิดตาม ก็จริงอย่างที่ชานยอลพูดเขาก็อยากจะลองดูเหมือนกันว่าเสน่ห์ของเขาเนี้ยจะทำให้ทอมอย่างยัยนั่นมารักได้หรือเปล่า

แต่ฉันไม่ชอบผู้หญิงเวอร์จิ้นวะ ขี้เกียจมานั่งปลุกอารมณ์เสียเวลา

ลองดูก็ไม่เสียหายนี่ว๊า คืนนี้เลยดิ คริสมาสต์อีฟ บรรยายกาศเป็นใจเป็นบ้า รับรองยัยทอมนั่นเสร็จแกชัวร์ชานยอลกอดคอกระซิบบอกแบคฮยอนเพราะกลัวยัยพาโบที่นั่งอยู่ข้างหน้าจะได้ยินเข้า

ยูริยกมือปาดเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมา ใครก็ได้บอกเธอทีว่าข้างนอกหิมะกำลังตก ให้ตายเถอะงานผู้ชายนี่มันงานช้างชัดๆ เหนื่อยเป็นบ้าเลย ยุนอาโยนขวดน้ำในมือส่งให้คนที่มานั่งลงกับพื้นข้างตัว ยูริเองก็ฉวยไว้ได้พอดิบพอดี รีบกระดกดื่มแก้กระหาย

เสร็จสักที น้ำหนักคงลดหลายกิโลเลยแหละยุนอาขำกับคำพูดยูริ ก็จริงก็เล่นทำสากกะเบือยันเรือรบ

นั่นสินะ แต่สนุกชะมัดเลย อ่ายุนอาตอบก่อนจะพิงหัวบนไหล่ของคนข้างตัว แต่สายตาที่กำลังจะหลับก็ต้องรีบลืมขึ้นทันทีมองผู้ชายสองคนที่เธอคุ้นหน้าดีกำลังเดินเข้ามา สองสาวรีบผุดลึกขึ้นทันที

เธอชื่ออะไรแบคฮยอนกอดอกถาม สองสาวได้แต่มองหน้ากันเพราะไม่รู้ว่าเขาถามใคร

ยุนอา มีไรปะยุนอากอดอกเชิดคอเหมือนที่แบคฮยอนทำ เฮอะ เธอก็เชิดเป็นนะ

ฉันไม่ได้ถามเธอยัยเหม่งแบคฮยอนแลบลิ้น ก่อนจะบอกเลยไปมองยูริที่ยืนหลบอยู่ด้านหลัง

ยูริเลิกคิ้วก่อนจะชี้ตัวเองถามฉันหรอ

ก็เออนะสิ รีบๆตอบมาเร็วเข้าเขาเอ่ยอย่างรำคาญเกิดมาไม่เคยต้องมาถามชื่อผู้หญิงก่อนเลยนะ แต่เพื่องานช้างเขาต้องสู้ตาย ชานยอลลอบยิ้มขำแบคฮยอนจะไปได้สักกี่น้ำเชียว

ฉะ..

ยูริ ถามทำไมไม่ทันที่ยูริจะอ้าปาก ยุนอาก็ตอบแทนดูจากแววตาไอ้สองคนนี้ต้องไม่ได้มาดีแน่ แบคฮยอนจิกตามองยุนอาที่ยืนจังก้าอย่างขัดใจ ก่อนจะสูดหายใจระงับอารมณ์ คืนนี้ว่างปะ หลังเสร็จงานโรงเรียนไปเที่ยวต่อกันมั้ย

ไม่ว่าง แต่ถึงว่างก็ไม่ไปและก็เป็นยุนอาอีกนั่นแหละที่ตอบแทน

“ฉันไม่ได้ถามเธอ สะเออะ เผือกไม่เข้าเรื่องแบคฮยอนเริ่มโวยไม่สบอารมณ์

คือฉันไม่ว่างหรอก นายไปชวนคนอื่นเถอะยูริรีบตอบก่อนที่สองคนจะฟาดฟันกันไปมากกว่านี้

ไม่ได้ ใครก็ห้ามขัดใจฉัน ที่มาชวนเนี้ยไม่ได้จะถามความเห็นหรอกนะ ถามตามมารยาทเพราะถึงยังไง เธอก็ต้องไป เพราะฉันสั่ง

โอ๊ย นี่คือมีมารยาทแล้วหรอ เฮอะ กล้าเนอะยุนอาโวยขึ้นมองแบคฮยอนยิ้มเหยียด

กล้าดียังไงมามองฉันแบบนี้ฮะ ยัยชั้นต่ำแบคฮยนเลือดขึ้นหน้าเกิดมาไม่เคยถูกใครพูดท้าทายหรือถูกหยามเกียรติแบบวันนี้

เอ่อ ไอ้คนชั้นสูง สูงมากกกกกก ใส่เสริมส้นไปเท่าไหร่ล่ะยุนอายิ้มล้อเลียนพูดจี้ใจดำอีกคนที่ควันออกหูไปเรียบร้อย

เธอตาย!”แบคฮยอนตรงเข้ามาขย้ำปกเสื้อยุนอา โดยที่ชานยอลไม่คิดจะเข้ามาห้ามเลย แต่กลับยืนยิ้มเหมือนเจอของเล่นถูกใจอย่างไงอย่างนั้น

ยุนอากระชากคอเสื้อแบคฮยอนกลับอย่างไม่เกรงกลัวฉันไม่ยอมตายคนเดียวแน่

พอเถอะ ฉันยอมไปกับนายก็ได้ แต่อย่าทำอะไรเพื่อนฉันเลยยูริตรงเข้ามาช่วยแกะมือแบคฮยอนออก ส่งสายตาขอความช่วยเหลือให้ชานยอล แต่เขากลับทำเป็นมองไม่เห็น

เธอไม่จำเป็นแล้ว คืนนี้คนที่จะไปกับฉันคือยัยนี่!”ยุนอาอ้าปากรีบผละตัวออกห่างแบคฮยอนเหมือนเป็นของร้อน

ฉันไม่มีทางไปกับนาย!

ถ้าเธอไม่ไป ฉันคงต้องไปหาคนอื่น ว่าแต่...จะเป็นพี่สาวเธอ หรือว่าจะเป็น...จอง เจสสิก้าดีล่ะแบคฮยอนยิ้มอย่างผู้ถือไผ่เหนือกว่า

ไอ้....ตกลง แต่นายห้ามแตะต้องสองคนนั้น รวมถึงยูริด้วยยุนอามองแบคฮยอนจงเกลียดจงชังก่อนจะสะบัดหน้าเดินหนี

โอเค ฮ่าๆๆแบคฮยอนยกนิ้วโอเคไล่หลังยุนอาไป อดหัวเราะให้กับชัยชนะของตัวเองไม่ได้ ถึงจะผิดแผนไปหน่อยก็เถอะ เมื่อยุนอาและแบคฮยอนเดินจากไปคนละทิศละทางเหลือแค่ชานยอลกับยูริที่ยืนจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

มองทำไม หรือคืนนี้อยากไปกับฉัน ขอโทษทีนะคืนนี้คนจองคิวเพียบเลยชานยอลยักไหล่เก๊กหล่อ

เป็นผู้ชายขายตัวรึไง จองตัวได้ด้วย”ยูริเบ้ปากใส่อย่างรังเกียจ ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ก็รีบเดินหนี ทิ้งให้ชานยอลด่าไล่หลังหลังจากถูกด่าจนเสียเชิงชาย




ลู่หานที่กำลังจะเคลิ้มถึงกับต้องขมวดคิ้ว เพราะคนที่นั่งข้างๆนั่งยุกยิกจนน่ารำคาญ ทำบ้าอะไรของเธอฮะ นั่งเฉยๆไม่เป็นรึไง

ลู่หานขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยสิเจสสิก้าเอ่ยบอกเสียงแผ่ว

มาปวดอะไรตอนคนกำลังจะเคลิ้มวะเขาบ่นพลางใช้นิ้วชี้จิ้มขมับบางของยัยพาโบ

ผมพาไปเอง ฮยองรออยู่นี่แหละเซฮุนอาสาก่อนจะลุกขึ้นไม่ลืมที่จะฉุดข้อมือเจสสิก้าตามไปด้วย แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ข้อมือเล็กอีกข้างก็ถูกบางคนรั้งไว้

ฉันพาไปเอง...ฉันก็จะไปเข้าห้องน้ำเหมือนกันเป็นลู่หานเองที่เข้ามารั้งไว้ เซฮุนเลยจำต้องปล่อยอย่างเลี่ยงไม่ได้

เซฮุนมองมือที่เพิ่งปล่อยข้อมือเล็กนั่นไปก่อนจะมองมือที่ลู่หานกุมกับยัยพาโบ หัวใจวูบโหวงจนน่าโมโห ทำไมถึงไม่อยากให้ใครมาจับมือนั่นนอกจากเขานะ

เจสสิก้าแทบจะหัวทิ่มหัวตำเพราะลู่หานเดินเร็วมาก แต่เขาจับมือเธอไว้เจสสิก้าเลยวิ่งตามขาแทบจะพันกันอยู่รอมร่อ

ลู่หานนายปวดขนาดนั้นเลยหรออดไม่ได้ที่จะถาม ลู่หานชะงักก่อนจะหันมาเพชิญหน้ากับเธอ

วันหลังอย่าให้ผู้ชายมาจับมือถือแขนตามใจชอบอีกเข้าใจมั้ยคนหน้าหวานห้ามเสียงเข้ม

หมายถึงเซฮุนหรอเจสสิก้าถามหน้าซื่อ

"ทุกคน!"พูดจบก็หันหลังคว้ามือเจสสิก้ามาจับ แต่อีกคนกลับรีบดึงมือออกทำบ้าอะไรของเธออีกฮะลู่หานตะคอกอย่างขัดใจ

ทำไมต้องตะคอกด้วย ทั้งที่ฉันทำตามคำสั่งนายแท้ๆเจสสิก้าทำปากยื่น ก็เขาห้ามให้ผู้ชายทุกคนจับมือถือแขน เขาก็เป็นผู้ชายแล้วเธอดึงมือกลับผิดตรงไหนกัน

ย๊า!ลู่หานยกมือหยิกแก้มทั้งสองข้างของเจสสิก้าเพราะเหลืออดแล้วจริงๆ ทำไมถึงได้เป็นคนกวนประสาทได้ขนาดนี้นะ

โอ๊ย อั่นเอ็บอ่า(โอ๊ย ฉันเจ็บน๊า)

แล้วเธอมากวนประสาทฉันก่อนทำไมฮะเขายอมปล่อยมือออกจากแก้มยุ้ยเพราะเห็นว่าหน้ายัยพาโบเริ่มจะแดงขึ้นมาแล้ว อีกอย่างเขาก็ชาที่แก้มแล้วเหมือนกัน เฮอะ เวลาจะเอาคืนยัยนี่ที่ไหร่เขาก็ต้องเจ็บตัวตามทุกที มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด ทว่าลึกๆแล้วเขากลับอบอุ่นแบบแปลกๆ ราวกับความรู้สึกของเขาและอีกคนถูกแชร์ให้กันและกัน

นายสั่งยังไงฉันก็ทำยังงั้นแหละ นอกจากว่านายไม่ใช่ผู้ชายประโยคสุดท้ายเอ่ยเสียงแผ่ว แต่ก็มากพอให้อีกคนได้ยินชัดเจน

ยัยพาโบ!”ก่อนที่ลู่หานจะได้ประทุษร้ายยัยพาโบก็รีบวิ่งแจ้นเข้าห้องน้ำที่อยู่ใกล้ๆอย่างรวดเร็ว ไม่ปล่อยโอกาสให้เขาแก้แค้น คนที่ถูกกวนประสาทหายใจหอบเหนื่อยควันออกปากออกหู ไม่รู้เพราะอากาศหนาวหรือเพราะอารมณ์ที่ยังคลุกกรุ่นอยู่กันแน่ ยืนรอไม่นานร่างของยัยพาโบก็เดินออกจากห้องน้ำ ลู่หานไม่รอช้ารีบฉวยข้อมือเล็กให้เดินตาม ไม่ทันได้สังเกตถึงความผิดปกติเลยแม้แต่น้อย

เมื่อออกจากห้องน้ำเจสสิก้าถึงกับต้องขมวดคิ้วเมื่อไม่เห็นใครรออยู่เลย เธอเข้าไปก็นานนะ ลู่หานน่าจะออกมาได้แล้ว ผู้ชายอะไรเข้าห้องน้ำนานชะมัด ไม่ทันจะได้เอ่ยเรียกเขาจากหน้าห้องน้ำ คนหน้าหวานก็เดินออกมาพอดี

เข้าไปนานจังเจสสิก้าถาม แต่เขายังคงมองหน้าเธอนิ่ง ไม่โต้ต่อแม้แต่น้อย

“...”

นายโกรธฉันอยู่หรอลู่หาน ฉันแค่ล้อเล่นเองเพราะคิดว่าเขายังโกรธเลยหน้ากังวลขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดรู้สึกใจแป้วขึ้นมา แต่จู่ๆ ร่างสูงก็เดินผ่านเธอไปอีกทางที่ไม่ใช่ทางกลับหอประชุม

“...”

ลู่หาน นายจะไปไหนน่ะ มันไม่ใช่ทางกลับหอประชุมนะเจสสิก้าเอ่ยถามก่อนจะตัดสินใจวิ่งตามเขาไป ทำไมถึงได้ขี้งอนขนาดนี้นะ คนที่ถูกเรียกว่าลู่หานเหลือบมองคนที่วิ่งตามมาก่อนจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์ หลงกลจนได้สินะ




ลู่หานที่เดินไปบ่นยัยพาโบไปไม่ได้รับรู้ถึงความปกติเลย แค่คิดว่าเธอคงรู้สึกผิดเลยไม่กล้าเถียงออกมาแต่กลับมีเสียงหนึ่งหยุดเขาไว้

แกนี่ขี้บ่นจังเลยนะลู่หานหยุดเดินก่อนจะหันหลังกลับ ก็เห็นแดฮยอนยืนยิ้มกว้างเหมือนกำลังเยาะเย้ยเขากลายๆ คนหน้าหวานก้มมองมือตัวเองที่กุมอีกฝ่ายไว้ ก่อนจะสะบัดออก ถ้าคนที่เขากุมมือมาตลอดเป็นไอ้ลูกซาตานนี่แล้วยัยพาโบไปไหน

แดฮยอน แกกำลังจะทำบ้าอะไร ไหนแกบอกจะไม่ยุ่งเรื่องนี้จนกว่าจะครบเก้าสิบวันไงลู่หานขึ้นเสียงร้อนรนคิดถึงอีกคนที่ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไง

พวกฉันก็ไม่ได้จะทำร้ายผู้หญิงของแกเสียหน่อยธันเดอร์ปรากฏตัวออกจากผนังตอบ

แล้วพวกแกจะทำอะไร”ครึ่งเทพครึ่งซาตานที่เวลานี้ถูกประกบด้วยฮันเตอร์ทั้งสองเอ่ยถาม

บอกความจริง ยัยนั่นจะได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้ไงธันเดอร์ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม

“บนด้านฟ้าน่ะ...ไปสิ ขอให้ทันนะเพื่อนยากแดฮยอนเปิดทางให้ลู่หาน ก่อนจะยิ้มอย่างอารมณ์ดี คนหน้าหวานไม่แม้แต่จะสบตาฮันเตอร์ทั้งสอง แต่กลับวิ่งกลับทางเดิมอย่างไม่คิดชีวิต ขอร้องละขอให้ทันด้วยเถอะ 

ขอให้ทัน...

เจสสิก้าวิ่งตามลู่หานมาหยุดบนดาดฟ้าก็ต้องหอบหายใจจนตัวโยน เหนื่อยมากเหมือนกำลังเหนื่อยเป็นสองเท่า ลู่หานก็ไม่ได้วิ่งแต่ทำไมเธอถึงเหนื่อยขนาดนี้

ลู่หานมาที่นี่ทำไม หิมะกำลังตกรีบกลับเข้าอาคารเถอะ เดี๋ยวจะไม่สบายเจสสิก้ากระชับชุดกันหนาว ตรงไปเขย่าแขนคนที่หันหลังให้เธออยู่ แต่พอเขาหันหน้ามาทำเอายัยพาโบเบิกตากว้าง

นาย!เขาเป็นพวกเดียวกับผู้ชายในป่าคนนั้น พวกที่ลู่หานไม่ให้เธอเข้าใกล้ เจสสิก้าก้าวถอยหลังอย่างระมัดระวัง ส่วนชายหนุ่มยังคงมีใบหน้าเรียบเฉยยืนล้วงกระเป๋ากางเกงนิ่ง

ตกใจหรอแอลเลิกคิ้วถาม

นายต้องการอะไรมือเริ่มชื้นเหงื่อลำคอแห้งผากเพราะความหวาดกลัว

ความจริงฉันต้องการชีวิตเธอแอลยังคงก้าวเข้าไปหาร่างที่เดินหนีเขา จนแผ่นหลังบางชนเข้ากับกำแพง เจสสิก้าหนีไม่ได้แล้ว ถ้าถอยอีกก้าวเดียวเธอคงตกลงไปคอหักตายแน่

ฉันไปทำอะไรให้ทำไมต้องคิดจะมาเอาชีวิตกันด้วยเงยหน้าถามคนที่ใช้แขนกันทางเข้าออกเธอ เหมือนเขากำลังกอดเธอทางอ้อม

ตอนนี้ไม่ แต่วันข้างหน้าเธอทำแน่

เรื่องคำสาปใช่มั้ยคำถามของหญิงสาวทำเอาแอลอดยิ้มอย่างนึกสนุกไม่ได้

ฉลาดไม่เบานิ อ่า ที่มาวันนี้ก็มาเพื่อจะบอกเธอนั่นแหละเมื่อแอลยังคงเงียบไม่ยอมบอก เจสสิก้าเลยอดที่จะเร่งเร้าเขาไม่ได้

ย๊า! รีบพูดมาสิ อยากรู้จะแย่แล้วนะ

เธอกล้าดียังไงมาขึ้นเสียงกับฉันฮะ ฉันเป็นเทพเธอก็แค่มนุษย์ธรรมดาหัดเจียมตัวซะบ้างแอลอดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วจิ้มหน้าผากมนุษย์อย่างเจสสิก้า

ยัยมนุษย์หน้ามุ้ย สบตาแอลกลับอย่างไม่ยอมแพ้ คนที่จะจิ้มหน้าผากเธอได้คือครวบครัวของเธอเท่านั้น ต่อให้เขาเป็นเทพก็ไม่มีสิทธิ์

มองหน้าฉันทำไมฮะ ยัยมนุษย์เทพถามพลางจิ้มหน้าผากมนไม่หยุด รู้สึกดีที่ได้แกล้งยัยนี่ขึ้นมา นานๆทีจะมีคนกล้ามองเขาด้วยสายตาแบบนี้ นอกจากน้องสาวเขาแล้วไม่มีใครกล้าหือกับเขาหรอก

ห้ามจิ้มหน้าผากฉันนะเจสสิก้ายกมือปิดหน้าผากตัวเองส่วนอีกข้างใช้ผลักอกของแอลให้ออกห่าง ทำเอาเทพสุดหล่อผงะทำอะไรไม่ถูก ให้ตายเถอะเขาลดตัวมาใกล้ชิดขนาดนี้ยัยมนุษย์นี่ยังไม่หวั่นไหวเลยหรอ เพราะชินกับการเอาใจ เมื่อถูกขัดใจทำให้แอลหัวเสียขึ้นมาง่ายๆ

เธอกล้าดียังไงมาผลักฉัน ขนาดเทพบนสวรรค์ยังไม่กล้าเลยนะเว้ยเขาตรงเข้าไปหาเจสสิก้าอีกครั้ง

ฉันไม่ใช่เทพฉันเป็นมนุษย์ ถ้าคิดว่าตัวเองสูงส่งมากก็กลับไปอยู่บนสวรรค์สิ ชิวๆ”มนุษย์ใจกล้าโบกมือไล่อย่างไม่เกรงกลัว นี่เธอติดนิสัยปากไว ใจกล้ามาจากใครนะ

ยัยมนุษย์!

ไอ้เทวดา!

บึ้ม!!!!!! เจสสิก้าสะดุ้งมองผ่านหลังแอลไปเบิกตากว้างอย่างตระหนก เมื่ออสูรที่ไม่รู้มาจากไหนปรากฏตัวขึ้น แอลมองไปตามสายตาเจสสิก้าก่อนจะยิ้มเยาะ

ว้าว เพื่อนเธอมาแน่ะ ขอให้สนุกนะปีกของเทพสยายออก แต่ไม่ทันที่เขาจะบินขึ้น เจสสิก้าเข้ามากอดเข้าแน่น

อย่าไปนะ อย่าทิ้งฉัน ขอร้อง อย่าทิ้งฉันเจสสิก้าน้ำตาคลอ เธอไม่ได้กลัวตัวเองจะตาย แต่...ลู่หาน 

เขาจะต้องปลอดภัย

แอลทำหน้าเซ็งพยายามแกะมือเหนียวเป็นปลาหมึกออกแต่ก็ไม่เป็นผล ชาติที่แล้วเกิดเป็นปลิงแน่ๆ

เฮ้ ปล่อยนะเมื่อกี้เธอยังไล่ฉันอยู่เลยนะ ปล่อยสิโว้ย

ไม่เจสสิก้าเอ่ยเสียงมาดมั่นขอร้องนะ ขอร้องล่ะ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้วทุกอย่างถ้าครบกำหนดคำสาปเมื่อไหร่ ฉันจะเป็นคนเดินเข้าไปหานายเอง ฮึก นะ แต่ตอนนี้ช่วยฉัน อย่าให้มันทำอะไรฉันเลยนะ ฮือๆๆน้ำใสซึมกระทบอกซ้ายจนเทพชะงักอย่างไม่ทราบสาเหตุ

เมื่อกี้เธอว่าไงนะเขาก้มมองศีรษะที่ยังซุกกับอกตัวเอง

เจสสิก้าเงยหน้าสบตาแต่แขนยังคงกอดเขาไว้ฉันบอกว่าครบกำหนดคำสาปฉันยอมตาย แต่ตอนนี้ช่วยฉันก่อนนะ ฉันขอร้อง ฉันจะไม่อิดออดที่จะให้นายฆ่าเลย แต่อย่าทิ้งฉันตอนนี้

แอลยิ้มกว้างเมื่อได้คำตอบที่น่าพอใจแล้วฉันจะเชื่อใจเธอได้ยังไง

ฉันไม่มีทางโกหกแน่  ฉันสัญญาแอลพยักหน้ารับเป่าปากเรียกสัตว์เลี้ยงของตัวเองออกมา

“ก็ได้ แต่เธอต้องทำสนธิสัญญากับฉันก่อนว่าเธอจะไม่เบี้ยวฉันเจสสิก้ายิ้มออกมาอย่างดีใจ

ฉันจะทำตามที่นายบอกทุกอย่างแอลยกมือไปกลางอากาศดาบทำจากธาตุแพร์ก็ปรากฏขึ้น ก่อนจะใช่มันกรีดฝ่ามือเขาจนเลือดซึมออกมาเป็นทาง

อ้าปากถึงจะหวาดหวั่นแต่เธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย เลือดของเทพไหลลงปากเล็กที่เงยหน้ารับ กลิ่นคาวลอยฟุ้งเข้าโสตประสาทเจสสิก้าจนสมองมึนงงไปหมด เมื่อกลืนมันลงจนหมดร่างบางก็เซจนล้มพับลงกับพื้น

แอลตรงเข้ามาดึงคอเสื้อมนุษย์สาวเปิดดูผลงานที่ปรากฏบนเนินอกซ้าย ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างพอใจ

แค่นี้เธอก็หนีฉันไม่รอดแล้ว สนธิสัญญาระหว่างเรามันเพิ่งเริ่มต้นขึ้นนะยัยมนุษย์เอ่ยจบแอลก็หันหลังตรงเข้าไปช่วยสัตว์เลี้ยงจ้วงแทงอสูรกายอย่างไม่ปราณีไม่กี่อึดใจมันก็แน่นิ่งและสลายหายไปกับอากาศ

แต่ก่อนที่แอลจะจากไป เจสสิก้าก็อดถามไม่ได้เธอพยุงตัวขึ้นยืนจ้องมองแผ่นหลังเขา สุดท้ายแล้วครบกำหนดคำสาปมันจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันงั้นหรอ

กะ...

พรึ่บ!

ไม่ทันที่สายเลือดเทพจะได้บอกความจริง คนมาใหม่ก็คว้าเจสสิก้าเข้ากอดไว้แนบอกก่อนจะใช้มือปิดหูทั้งสองข้างของเธอไว้

อย่าฟังลู่หานเอ่ยเสียงหอบหนักบอกคนตัวเล็กในอ้อมแขน

ทันพอดี วันนี้ฉันก็ขี้เกียจจะพูดเหมือนกันแอลยักไหล่ก่อนจะสยายปีกออกแล้วบินจากไป เทพไปแล้วแต่มนุษย์กับเทพครึ่งซาตานยังคงโอบกอดกันแน่น

ขอโทษครั้งนี้ไม่ใช่เสียงของยัยพาโบ แต่กลับเป็นเสียงของลู่หาน ครั้งนี้เขาผิดเอง ผิดที่ทิ้งให้เจสสิก้าต้องมาเผชิญกับอันตราย

เจสสิก้ายิ้มสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมครามของเขา ก่อนจะยกมือกอดตอบ ลู่หานครบกำหนดคำสาปมันจะเกิดอะไรขึ้นหรอ

“...”

หรือว่าถึงวันนั้นแล้ว ฉันจะ...ตาย




ลู่หานจูงมือเจสสิก้ากลับเข้ามาในหอประชุม ไม่ทันจะได้นั่งชานยอลก็โวยวายออกมา หายไปไหนกันมาวะฮยอง

ฉันเจอพวกฮันเตอร์คนที่จะโวยวายต่ออย่างเฉินรีบหุบปากฉันที

เฮ้ย แล้วพวกมันทำอะไรเธอรึเปล่ายัยพาโบเลย์จับเจสสิก้าหันซ้ายหันขวามองหาบาดแผล

เจสสิก้ารีบถอยหนีเพราะเหลือบไปเห็นสายตาพิฆาตของลู่หานพอดิบพอดีเปล่าหรอก พวกนั้นไม่ได้ทำอะไรฉันน่ะ

ดีโอที่ยืนเงียบขมวดคิ้วยุ่ง เมื่อสังเกตเห็นลำคอขาวมีรอยสีดำคุ้นตา ไม่ปล่อยให้ตัวเองสงสัยเลยเข้าไปในวงล้อมของเอ็กโซที่มียัยพาโบอยู่ตรงกลาง ก่อนจะดึงคอเสื้อลงมาถึงเนินอก ทำเอาคนอื่นๆแตกตื่นตามไปด้วย

ทำอะไรของแกวะดีโอคริสผลักไหล่ดีโอหายใจฟึดฟัด แต่คนถูกผลักกลับมีเพียงใบหน้าเรียบนิ่ง แต่สายตากังวลอย่างเห็นได้ชัด

ดีโอสบตากับเจสสิก้าเธอก็รีบหลุบตาลงไม่กล้าสบตากับเขากลับก่อนแล้วจะเล่าให้ฟังเอ่ยจบก็รีบคว้าข้อมือเจสสิก้าให้เดินตาม คนถูกจับได้เม้มปากแน่น เขารู้จนได้ ทำไงดีนะ ทำไงดี!

เจสสิก้ายืนมองประตูห้องหนังสือของคฤหาสน์ที่เวลานี้เหล่าเอ็กโซเข้าไปด้านในร่วมชั่วโมงแล้ว แต่กลับไม่มีท่าทีว่าจะออกมาง่ายๆ

จู่ๆประตูก็ถูกผลักออกด้วยมือของใครบางคน ลู่หานไม่แม้แต่มองหน้าเธอด้วยซ้ำเขาทำแค่เดินผ่านไปเหมือนเธอเป็นแค่อากาศธาตุ ทำไมละ เธอทำผิดร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรอ

เจสสิก้ามองตามแผ่นหลังที่เดินขึ้นบันไดไปจนสุดสายตา ทั้งคำสาปและยังสนธิสัญญาบ้าๆนั่นอีก ชีวิตเธอมันจะวุ่นวายเกินไปแล้ว น้ำใสกลิ้งลงอาบแก้มเนียน คริสที่เดินตามลู่หานออกมาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทั้งที่ผลข้างเคียงจากสนธิสัญญาจะไม่มีทางเกิดขึ้นกับลู่หาน เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนั้น ทั้งๆที่คนที่จะทุกข์ทรมานคือยัยพาโบแท้ๆ

ไปเถอะเอ่ยพลางจูงมือเล็กเดินออกจากบ้าน

โธ่เว้ย!”คนหน้าหวานปัดแจกันในห้องนอนตกแตกไปหลายใบ แค่ใช้จิตมองย้อนกลับไปดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยิ่งทำเขาหัวเสีย ภาพเจสสิก้าร้องไห้สะอึกสะอื้นอ้อนวอนให้ไอ้เทพนั่นช่วยยังติดตาเขาอยู่ ทำไมต้องขอร้องมันขนาดนั้นด้วยวะ 

เงื่อนไขของสนธิสัญญา ทุกๆวันในหนึ่งชั่วโมงเจสสิก้าจะทุกข์ทรมานเหมือนมีคนเอามีดนับร้อยเล่มมาทิ่มแทง และจะเป็นอย่างนี้ไปจนกว่าจะครบกำหนดสนธิสัญญา หรือจนกว่าเจ้าของสัญญานั่นจะยกเลิกด้วยตัวเอง ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย ถ้าเขาไม่คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไปเขาก็คงจะคิดว่ายัยพาโบยอมแลกความเจ็บปวดเพื่อให้ตัวเองปลอดภัย

...เพื่อตัวเขาเอง

บอกแล้วใช่มั้ย ว่าให้เลิกเป็นห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง ยัยพาโบ!”ลู่หานเอ่ยออกมาก่อนจะทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า ถ้าทุกๆวันเจสสิก้าจะต้องดิ้นทุรนทุรายถึงหนึ่งชั่วโมง แค่คิดเขาเองยังแทบจะหายใจไม่ออก ความรู้สึกที่ไม่ควรเกิดขึ้นทพให้ยิ่งหงุดหงิดใจจนอยากทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า

คริสมองคนข้างตัวที่นั่งสั่นเพราะอากาศเย็นยะเยือกแล้วอดสงสารไม่ได้ จึงสยายปีกออก ก่อนจะใช้มันโอบร่างเธอไว้ แต่เจสสิก้ายังคงเหม่อลอยมองทิวทัศน์ตรงหน้าอย่างไร้อารมณ์ทั้งที่ควรจะรู้สึกกลัวกับความสูงขนาดนี้แท้ๆ แต่ทำไมแม้แต่ความหนาวร่างกายเธอก็แทบจะไม่รู้สึก

ที่พามานั่งบนหลังคาไม่ได้ให้มานั่งซึมนะยัยพาโบคริสอดไม่ได้ที่จะเอ็ดคนหน้าหงอย เรื่องสนธิสัญญาไม่ใช่เรื่องที่ต้องปิดบังหรอก เขาเล่าให้เธอฟังหมดทุกอย่างนั่นแหละ แต่ยกเว้นเรื่องคำสาปที่บอกไม่ได้จริงๆ

ทำไมลู่หานต้องโกรธด้วยล่ะ

ไม่รู้สิ อยากรู้ก็ไปถามเอาเอง

แล้วเรื่องคำสาป...

พอ บอกแล้วไงอย่าถามเรื่องคำสาปอีก เดี๋ยวเธอก็รู้เองนั่นแหละคริสตอบน้ำเสียงติดจะรำคาญ แต่ในความจริงก็แค่กลบเกลื่อนความกังวลเท่านั้น การที่ต้องมาผูกพันกับคนที่จะต้องจากเราไปในเร็ววัน มันไม่สนุกเลยว่ามั้ย เขายอมรับอย่างไม่อายปาก ว่ารู้สึกผูกพันกับยัยพาโบ ไม่รู้ว่าอีกสิบเอ็ดคนเป็นเหมือนเขาหรือเปล่า แต่ตอนนี้เขาอยากหยุดเวลาไม่อยากให้ครบกำหนดคำสาปเลย เขาคงทำใจไม่ได้

พระอาทิตย์เคลื่อนลงจนลับข้ามฟ้า หิมะก็เริ่มตกหนักคริสเลยพาร่างเล็กกลับเข้าบ้าน เดี๋ยวไม่สบายและไอ้เจ้าของพลังจิตจะโวยวายเอา

ตอนนี้ทุกคนมารวมตัวกันบนโต๊ะอาหาร ก่อนจะออกไปงานโรงเรียนที่เจสสิก้าขอร้องว่าอยากไปเพราะไม่เคยไปสักครั้ง ไหนๆปีนี้ไม่ต้องทำงานพาทไทม์แล้วขอไปตื่นตาตื่นใจหน่อยและกัน ตอนแรกที่ได้ยินว่าจะได้ไปงานวันคริสมาสต์ของโรงเรียนเจสสิก้าก็ยิ้มแป้น แต่ก็ต้องหน้าหงอยตามเดิมเมื่อลู่หานไม่ขอไปด้วย เขาคงโกรธเธอมากสินะ ขนาดลงมาร่วมโต๊ะอาหารยังไม่ลงมาเลย เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว

เลิกทำหน้าเป็นหมาหงอยซักที มันเคืองตาจะแย่เทาจิ้มหน้าผากคนที่เอาแต่เขี่ยเส้นสปาเกตตี้อยู่ข้างๆ ยัยพาโบยังคงนิ่งก่อนจะหลุบตาลงรวบช้อนไว้บนจาน

อิ่มเร็วจัง เธอยังไม่ทานสักคำเลยนะยัยพาโบเฉินที่คาบช้อนไว้ในปากอดเอ่ยไม่ได้ ตัวก็ผอมแทบจะลอยลมได้อยู่แล้ว

ไม่ค่อยหิวน่ะ ขอโทษนะ พวกนายทานต่อเถอะจะไปรอข้างนอกเอ็กโซอีกสิบเอ็ดคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เอาไงดีละทีนี้




งานโรงเรียนที่ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ทำเอาเจสสิก้าลืมเรื่องลู่หานไปชั่วขณะ วิ่งเข้าบู๊ทนั้นบู๊ทนี้ไม่หยุดจนเทาและซูโฮถึงกับต้องเบะปาก แล้วบู๊ทที่เข้าเนี้ยก็มีแต่บู๊ทของกินทั้งนั้นเลย ไหนบอกไม่หิวไงฟะ 

ภาพเอ็กโซสิบเอ็กคนเดินล้อมผู้หญิงตัวเล็กคนเดียวดูจะเป็นภาพที่ทุกคนในงานให้ความสนใจมากกว่าซานต้าคอสตัวเอกของงานคืนนี้เสียอีก 

ซิ่วหมินที่เกินรั้งท้ายยกยิ้มส่ายหน้าให้กับความสดใสของยัยพาโบ ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นบางสิ่ง จึงขอตัวแยกออกมา

จะไม่ไปกับพวกเราจริงๆหรอ มาม๊ะ พี่จะพาไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆ นั่งรถหรูเที่ยวคืนคริสมาตส์อีฟซันนี่พยายามแกะข้อมือออกจากการเกาะกุมอันน่าขยะแขยง ถ้ามันไม่ใช่ลูกค้าเธอคงตะบันหน้าไปแล้ว

เพราะมารับงานพาทไทม์แจกของชิมให้บู๊ทร้านอาหารในงานโรงเรียนไพลอทแสนไฮโซโรงเรียนที่เก็บเงินทั้งชีวิตก็ไม่มีปัญญาเข้ามาเรียน เธอแค่อยากหาเงินไปซื้อของขวัญวันคริสมาสต์ให้ซิ่วหมิน ของขวัญที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง

ปล่อยเถอะค่ะ คะ คือฉันต้องทำงานคงไปกับคุณไม่ได้

ไม่เป็นไร ถ้าไปกับพี่ พี่ให้สามแสนวอนเลยไม่ทันที่จะได้ดึงข้อมือตามใจ ร่างของมันก็กระเด็นไปไกลชนเข้ากับเสาบู๊ทล้มระเนระนาด คนต่างเข้ามามุงดูเหตุการณ์

คุณซิ่วหมินซันนี่มองคนที่เตะผู้ชายหื่นกามเบิกตากว้าง คนถูกเรียกตวัดสายตาไปมองคนของตัวเอง ทั้งที่มีเงินให้ใช้ไม่ขาดมือยังมาแต่งตัวล่อแหลมยืนให้คนอื่นแทะโลมอยู่แบบนี้อีกหรอ

ให้ฉันสะสางกับมันก่อน เธอเองรอคิวต่อจากมันได้เลยเอ่ยจบก็เข้าไปกระทืบร่างที่นอนขดบนพื้นจนมันแน่นิ่งไป จึงหันมากระชากข้อมือซันนี่ให้เดินตาม เป็นของเขาก็ต้องห้ามให้คนอื่นแตะต้องสิ แต่นี่อะไร โธ่เว้ยทำไมเขาต้องหงุดหงิดขนาดนี้ด้วยวะ

แบคฮยอนไม่อยากจะเชื่อหูเมื่อเจสสิก้าชวนเข้ามายืนหน้าเวทีคอนเสิร์ต และเขาก็ยอมเดินตามมาอย่างง่ายดาย เพราะอะไรที่ทำให้เขาอึ้งน่ะหรอ เพราะยัยผู้หญิงที่ชื่อยุนอาจะขึ้นแสดงน่ะสิ ฮืม จะออกมาสภาพไหนเนี้ย

รอไม่นานจังหวะดนตรีหนักๆก็ดังกระหึ่ม เสียงกรี๊ดรอบข้างทำเอาเอ็กโซอีกสิบคนยกมือปิดหูแทบไม่ทัน แต่บอกเลยไม่มีใครกล้าเข้ามาเบียดพวกเขาหรอก ก็ลองเข้ามาดูสิได้เจอดีแน่ ภาพยุนอาที่กระโดดขึ้นมาบนเวทีสะพายเบสดีดมันอย่างเมามันส์เส้นผมที่ปลิวไปตามแรงลมยิ่งทำให้เธอมีเสน่ห์ขึ้นเป็นกอง อย่าว่าแต่ผู้ชายเลย แม้แต่ผู้หญิงยังยืนบิดเพราะเขินอายกันเป็นแถว

กรี๊ด ยุน กรี๊ดดดดดยัยพาโบก็เป็นหนึ่งในนั้น กระโดดชูมือเชียร์เพื่อนของตัวเอง ยุนอาสังเกตเห็นหันมาขยิบตาส่งให้เจสสิก้า และเผื่อแผ่มาให้อีกคนด้วย ทำเอาแบคฮยอนแก้มขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้ บ้าน๊า แค่ขยิบตา ทำไมเขาต้องใจเต้นแรงด้วย คิดพลางสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆนั่นออกไป แต่ระหว่างที่ดนตรีกำลังจะจบ ฉากหลังก็ทำท่าจะโงนเงนลงมา คนอื่นต่างวิ่งลงจากเวทียุนอาจะวิ่งตาม แต่จู่ๆสร้อยที่เจสสิก้าเคยซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดปีที่แล้วก็ล้วงจากคอ มือเบสสุดเท่ไม่ใช้เวลาคิดวิ่งกลับไปหยิบ เป็นจังหวะที่ฉากพังลงมาพอดีแต่ขาก็แข้งท่อเกินกว่าจะวิ่งหนี ตาย เธอต้องตายแบบคนสมองเละแน่ๆ

บึ้ม!

กรี๊ดดดดดด 

เสียงกรี๊ดเพราะความตื่นตกใจดังไปทั่วบริเวณ ยุนอาที่ถูกใครบางคนคว้าเอวได้ทันร่างสูงร่างกอดกันกลมกลิ้งไปบนพื้นหญ้า เจ้าของร่างโปร่งยังคงกอดอีกฝ่ายแน่นเพราะยังคงเสียขวัญ เธอเกือบจะตาย ยุนอาค่อยๆเงยหน้าขึ้นช้าๆ ก็ถึงกับต้องลืมตาโต

นาย!”เสียงยุนอาดังลั่นไปทั่ว แบคฮยอนทำหน้าเหยเก

ลุกไปสักทีสิวะ ตัวหนักเป็นบ้าเลยสิ้นคำคนใต้ร่างอีกฝ่ายก็สำรวจตัวเองก็เห็นว่าตอนนี้ร่างเธอทาบทับอยู่บนตัวแบคฮยอน ไม่รอช้าที่จะเด้งตัวไปนั่งกับพื้นหญ้าพยายามออกห่างเขาให้มากที่สุด

ยุน!”เจสสิก้าวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนสนิทก่อนจะร้องไห้โห้อย่างน่าสงสาร ยุนอากอดตอบพลางลูบผมคนที่ดูจะเสียขวัญกว่าเธออย่างปลอบโยน

ย๊า! ยัยพาโบ ไม่เป็นห่วงฉันบ้างรึไงแบคฮยอนที่ยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้ว อดท้วงไม่ได้ เจสสิก้าดันตัวจากยุนอาก่อนจะหันไปมองแบคฮยอน

ขอบใจนะแบค ขอบใจมากที่ช่วยยุนไว้เจสสิก้าเอ่ยเสียงสั่น ก่อนจะหันไปกอดเพื่อนไว้อีกครั้ง ยุนอาสบตากับแบคฮยอน ก่อนจะเป็นเขาที่เบือนหน้าหนีก่อน เฮอะ ถ้าไม่ใช่เพราะยัยพาโบเขาไม่มีทางยื่นมือเข้าไปช่วยหรอก

หลังจากผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญเอ็กโซที่เหลือแค่เก้าคนรวมถึงยุนอาและเจสสิก้าก็มานั่งรวมกันในซุ้มอาหารญี่ปุ่น ยัยพาโบกลับมานั่งเหม่ออีกครั้ง ถ้าลู่หานมาด้วยต้องสนุกมากแน่ๆ แต่เขายังโกรธเธอยู่นี่สิ เฮ้อ เซฮุนเหลือบมองคนที่นั่งถอนหายใจอยู่ข้างๆอย่างไม่สบอารมณ์ ถ้าเขาไม่มาบ้างจะมานั่งถอนหายใจแบบนี้มั้ยนะ

ยุนอารู้สึกอึดอัดเลยทำท่าจะลุกขึ้น แต่แบคฮยอนกลับฉุดข้อมือได้ทัน ทำบ้าอะไรของนายฮะปล่อยนะ

เลิกงานนี้เราต้องไปเที่ยวต่อ ลืมไปแล้วรึไงแบคฮยอนกระซิบข้างหูเธอเพราะกลัวเจสสิก้าจะได้ยิน ยุนอาที่เพิ่งนึกขึ้นได้ถึงกับนิ่งงัน ใช่ เธอลืมไปเลย ทำได้แค่หายใจฟึดฟัดนั่งลงตามเดิม พับผ่าสิ

เลิกงานก็จะสามทุ่มแล้ว ทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้านบางคนก็ไปเที่ยวต่อ หลังจากที่มาส่งเธอ เฉิน ชานยอล ซูโฮ ไค ก็แยกตัวไปเที่ยวต่อ สวนแบคฮยอนแยกไปตั้งแต่อยู่ที่โรงเรียนแล้ว ตอนนี้ทั้งบ้านเลยเหลือแค่เจสสิก้า เทา เซฮุน เลย์ ดีโอ คริส และก็...ลู่หาน

ขอไปพักนะไม่รอให้ใครพูดอะไรยัยพาโบก็วิ่งแจ้นขึ้นชั้นสองทันที ทิ้งให้คนที่เหลือมองตามอย่างเหนื่อยอ่อน

เที่ยงคืน

เจสสิก้ายังนอนกระสับส่ายเธอข่มตาให้หลับไม่ได้จริงๆ ถ้าลู่หานยังโกรธเธออยู่ มันทรมานยังไงก็ไมรู้ แต่จะให้ไปกวนเวลานอนเขาตอนนี้เขาคงยิ่งโกรธ แถมเกลียดอีกด้วย ยัยพาโบตัดสินใจสลัดผ่าห่มผืนหนาออก ไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อคลุมติดมือไปด้วย เธอไม่อยากคิดฟุ้งซ่านอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมนี่ถ้าได้ออกไปสูดอากาศคงทำให้รู้สึกดีขึ้น

เท้าเปล่าเปลือยเหยียบไปบนหิมะขาวโพลน แต่ยังไม่ทันจะถึงต้นคริสมาสต์ร่างที่ยืนอยู่แล้วก็ทำเอาเจสสิก้าชะงักไม่กล้าก้าวขาต่อ

ลู่หานยืนล้วงกระเป๋ามองต้นคริสมาสต์รู้สึกเหมือนถูกจับจ้องจึงหันไปมอง ก็เห็นคนที่เขายังไม่พร้อมที่เจอในตอนนี้มองมายังเขา

ฉันนอนไม่หลับน่ะเจสสิก้าเอ่ยพลางเดินเข้ามายืนตรงหน้าชายหนุ่มอย่างประหม่า

“...”

คนตรงหน้ายังคงยืนเงียบทำเอาใจคนตัวเล็กแป้วทันที“ลู่หานยังโกรธฉันอยู่สินะ ขอโทษนะลู่หาน ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มัน...ฮึก เป็น...ฮือๆๆหยุดแค่นั้นเจสสิก้าก็ไม่มีเสียงที่จะเอ่ยต่อ

ทำไม ทำไมยอมทำสนธิสัญญากับแอลคนที่เงียบมานานถามขึ้น น้ำเสียงที่คิดว่าจะหงุดหงิดนั้นอ่อนโยนมากจนหัวใจเต้นกระหน่ำ

เพราะ...ฉันกลัวตัวเองจะถูกอสูรทำร้าย ฉันไม่อยากให้นายเจ็บอีก ฮึก ฉะ...พูดไม่ทันจบลู่หานก็คว้าคนขี้แยเข้ามากอด กดศีรษะเล็กไว้แนบอก

ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง

ฉันก็เคยบอกนายแล้วใช่มั้ย ว่านายไม่ใช่คนอื่นเจสสิก้าตอบเสียงอู้อี้ ความหนาวที่แล่นเข้ามาในตอนแรกกลับหายไปเมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดของเขา

ฉันเป็นครอบครัวเธอเขาเอ่ยออกก่อนจะยกยิ้มมุมปาก เหลือบไปเห็นยัยพาโบไม่ได้สวมรองเท้าก็ใช้แขนโอบรอบเอวคอดออกแรงยกร่างของเจสสิก้าให้ลอยขึ้น ก่อนจะวางให้เท้าเล็กเหยียบไปบนหลังเท้าเขา แล้วกางเสื้อกันหนาวตัวเองออกคลุมร่างบางแนบชิดกับลำตัวจนไม่มีพื้นที่ให้ลมแทรกผ่าน

นายไม่เจ็บหรอเจสสิก้าที่ตอนนี้แก้มและจมูกแดงระเรื่อถามเสียงอ่อน

แล้วเธอเจ็บมั้ยล่ะเขาเลิกคิ้วถาม คนถูกถามส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะระบายยิ้มออกมา

ขอบคุณนะลู่

ฮืม เธอเรียกฉันว่าอะไรนะลู่หานก้มหน้าถามคนในอ้อมกอด ทำเอาเจสสิก้ารีบก้มหน้างุด

เอ่อ ขอโทษนะฉันไม่รู้ว่านายไม่ชอบให้ใครเรียกแบบนั้นเจสสิก้าหน้าเจื่อนลงทันที

เรียกอีกสิเสียงอ่อนโยนของเขาเรียกให้ยัยพาโบต้องเงยหน้าอย่างงุนงง เรียกฉันว่าลู่อีก

ละ...ลู่”เสียงหวานสั่นกึกๆเปล่งเรียก

"ครับ"เจ้าของชื่อก็ขานรับอย่างน่ารัก ลู่หานระบายยิ้มออกมาในรอบวัน เจสสิก้าเองก็ยิ้มกว้างออกมาไม่ต่างกัน นัยต์ตาทั้งคู่จับจ้องกัน เป็นลู่ของยัยพาโบอดไม่ได้ที่จะจุมพิตหน้าผากมนอย่างเอ็นดู เธอหลับตาพริ้มรับสัมผัสอย่างเต็มใจ ไล่มาหอมแก้มเนียนฟอดใหญ่ เบี่ยงตัวมาหอมอีกข้างไม่ให้น้อยหน้า ก่อนจะกอดกระชับให้ความอบอุ่นซึ่งกันและกัน สองร่างกอดกันกลมท่ามกลางหิมะที่ตกลงมาอย่างเบาบาง ใต้ต้นคริสมาสต์ที่ลงมือตกแต่งด้วยกัน แสงไฟส่องสว่างไปทั่วบริเวณ แต่หัวใจสองดวงกลับสว่างไสวยิ่งกว่า



TBC


หลายคนบอกว่าอ่านไม่ได้ จริงๆเราอัพแล้วแต่แค่ลืมเปลี่ยนสีตัวอักษร พอมันเป็สีขาวเลยกลืนไปกับพื้นหลัง นี่ถ้าใครอ่านโหมดกลางคืนคงอ่านได้แล้ว 5555555


สวีทพอมั้ยค่ะ^^ ฟังเพลงด้วยอ่านไปด้วยมันจะฟินนะเตือนแล้ว ใครฟินกับแก คริคริ




 


 

(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,603 ความคิดเห็น

  1. #2584 กัญญานัฐ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 20:31
    อ่านไม่ได้อ่ะค่ะ
    #2,584
    0
  2. #2583 Kiss_Krits (@Kiss_Krits) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:59
    น่ารัก มีความอยากเป็นสิก้า
    #2,583
    0
  3. #2552 NamChocola (@numzaka) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 13:57
    แอ้ร เขินอ่ะ จะน่ารักไหมไหน -///- 
    #2,552
    0
  4. #2512 mint_soneyul (@mint_saparam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 20:11
    ฟินมากเยค่าาาาาา>///<
    #2,512
    0
  5. #2472 Byuntungpang (@tungpang-kloc) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 12:09
    กรี๊ดดดแบคยุนนนนน ฮานสิกหวานไปน่ะ ง่อว์.... >//<
    #2,472
    0
  6. #2313 Aari Kute (@yulyul13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 11:33
    คือแบบตอนท้ายโคตรหวานอ่ะ
    อ่านไปยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว น่ารักมาก
    #2,313
    0
  7. #1971 :: DaehyunMyJ♡ (@ohgee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:32
    คือ..ตอนท้ายนี้มันหวานมากกกก

    #1,971
    0
  8. #1834 NL'Namanlos (@pure-bana) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:31
    หมินหมิน อย่าทำอะไรซันนี่เลย
    ลู่สิกก็หวานเกิ๊น! แอบอิจฉานะ ><
    #1,834
    0
  9. #1127 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 20:26
    ฟินช่วงท้ายมาก อร๊างงง >/<
    #1,127
    0
  10. วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 21:41
    ชอบคู่ ฮุนสิก ลู่สิก แล้วก็แอลสิก ถึงจะมาแค่นิดเดียวก็ฟินไม่ใช่เล่น 5555
    #920
    0
  11. #841 FanKS (@fanks) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 11:39
    ฟินสุดๆฮานสิก
    #841
    0
  12. #753 Dreamoo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 15:28
    ฟินฮานสิก ลู่ๆๆๆ อร๊าย แต่แอบมีแอลสิกนะ อิอิ
    #753
    0
  13. #729 First Smile (@teejuta) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 16:29
    ฟินอ่าฮานสิกน่ารักเวอร์><
    น่าสงสารสิก้า ครบ90วันเเล้วจะเกิดอะไรขึ้นโคตรอยากรู้เลย
    รอค่ะไรต์
    #729
    0
  14. #710 Little_Arted's (@hunsic21874) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 16:49
    สงสารฮุนอ่าาา สิก้าไม่สนใจเลย U.U มาหาเราดีกว่าเนอะฮุน ^^ // รองเท้ามาเก็ยด้วยค่ะ -.- ฮานสิกบอกได้คำเดียวเลยว่าฟินนนนนนนนนน >/////< 
    #710
    0
  15. #709 lovery (@boontariga) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 15:27
    เอาจริง ฟินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    >/////<
    #709
    0
  16. #706 tiew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 12:28
    ห่านสิกฟินระดับ90อ๊ากน่ารักอะ

    เขินนนนนนนนนนน
    #706
    0
  17. #700 love sica (@num-chanidapa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 08:26
    อ๊ากกกกกกกกก ฟินสุดๆเล้ยค่า~ ลู่สิกๆๆๆๆๆๆๆ ชอบประโยคนี้มากกก
    "ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่ไหมมั้ย ว่าอย่าห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง"
    "ฉันก็เคยบอกนายแล้วใช่มั้ย? ว่านายไม่ใช่คนอื่น"น่ารักสุดๆ ไหนจะจุ๊บเหม่งกับแก้มอีก /// ละลาย
    อิฮุนแอบหึงใช่ไหมล่ะ 555 น่ารักจริงๆ
    แบคยุนก็ใช่ย่อย หมินซันก็คงดุเดือดน่าดู อาหมิ่นใจเย็นๆน้าาาา รอยอลยูล โฮแท ไคซอ
    #700
    0
  18. #698 NagiHime (@nang1896) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 07:29
    ฟินมากค่ะไรท์ ไม่ว่าจะเป็นหมินซัน แบคยุน และ ฮานสิก หวานกันเกินไปแล้วนะ 2 คนนี้ >< 
    สงสารฮุน ท่าจะอกหักซะแล้ว 
    #698
    0
  19. #695 P@t (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 02:29
    แอบสงสารฮุน

    แต่ลู่สิกก็ฟินอะ
    #695
    0
  20. #692 Fpc Man U (@fpcmanu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 01:12
    ฟินเลยอ่ะค่ะ ><~ แต่สงสารฮุนของเค้าอ่ะ -3-
    #692
    0
  21. #687 หนูเล็ก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2556 / 23:25
    ชอบลู่สิกมากๆแต่สงสารอีกสองหนุ่มอ่ะ
    #687
    0
  22. #686 แพตตี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2556 / 21:14
    วี๊ดวิ๊วววววววววว

    ลู่สิก สวีตคะไรเตอร์ แต่ไม่พอ ขออีก 555555
    #686
    0
  23. #685 กล้วยปิ้ง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2556 / 19:17
    อร๊าย ฟินอ่ะ ลู่เจส

    แต่ก็อดกังวลไม่ได้อ่ะ

    อัพต่อนะค่ะ

    #685
    0
  24. #684 yai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2556 / 17:56
    ฮานสิกฟินอะ อ่านเเล้วเขิลเลย

    เฮ้อ สงสารเซฮุนเบาๆนะ

    รอนะคะ สู้ๆคะ
    #684
    0
  25. #683 Ainesa Yungvichen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2556 / 17:33
    ตอนนี้ลู่สิกฟินอ่ะ

    ชอบๆรอน่ะคะ
    #683
    0