⊿◤[SNSD✖EXO] -HunSic- O(H)VER THINKING [sehun jessica]

ตอนที่ 11 : ตอนที่ สิบเอ็ด l 알고 있나요 (Do You Know)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 มี.ค. 59

 




11

 









 

คิงแห่งเซนเจอร์ยืดแขนขึ้นเหนือศีรษะ บิดตัวซ้ายทีขวาที ใกล้จะถึงวันงาน Machine หรืองานกระชับความสัมพันธ์ระหว่าง สามโรงเรียน คือ ไพลอส ธันเดอร์ และเซนเจอร์ ที่จะถูกจัดขึ้นในทุกปี เป็นเวลา 7 วัน และในปีนี้ไพลอสเป็นเจ้าภาพ เจ้าภาพปีก่อนหน้าอย่างโรงเรียนของเขาจึงต้องรวบรวมรายละเอียดของงานปีที่แล้วทั้งหมดส่งมอบให้เจ้าภาพปีนี้

 

ปึก ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกโยนลงบนโต๊ะ ของชานยอลด้วยมือของปริ๊นซ์อย่างซูโฮ

 

คิงแห่งธันเดอร์ชานยอลหยิบมันขึ้นมา อ่านตัวหนังสือบนหน้าซองแล้วขมวดคิ้ว ไม่เคยแสดงความเคลื่อนไหว ไม่แม้แต่จะเปิดเผยตัวแต่วันนี้มาแปลก กลับส่งเอกสารมาให้เขา ไม่มีใครรู้หรอกว่าแห่งธันเดอร์เป็นใคร มันถูกปิดเป็นคามลับ หัวข้อเรื่องที่ปรากฏบนกระดาษสีขาวทำเอาคนที่เปิดอ่านต้องขมวดคิ้วป็นปม

 

Angel”ชานยอลเอนตัวไปที่พนักเก้าอี้ ไอ้บ้านั่นคิดจะทำอะไรถึงได้เอาเรื่องมาเคาะฝุ่นอีก คิดจะทำอะไรกันแน่

 

 

 

ซิ่วหมินมองแผ่นหลังคิงแห่งไพลอสที่ยืนล้วงกระเป๋ามองไปข้างนอกระเบียง หลังจากได้รับเอกสารจากคิงแห่งธันเดอร์ก็เกิดคิดไม่ตกขึ้นมา ไม่ต้องการให้ใครมารับตำแหน่งนี้

 

Angel ชื่อตำแหน่งสูงส่ง แต่ 4 ปีหลังจากนั้น หลังจากที่เกิดเรื่องกับ Angel คนแรก คนเดียว และคนสุดท้าย ตำแหน่งที่นักเรียนหญิงทุกคนเคยใฝ่ฝัน เวลานี้ทุกคนกลับปฏิเสธมันอย่างไม่ใยดี

 

Angel ตำแหน่งที่เคยแต่งตั้งขึ้น แต่มีตำแหน่งนี้แค่ปีเดียวเท่านั้นก็ต้องยกเลิกไป แค่แต่ละโรงเรียนคิดว่าต้องมาญาติดีกันก็แขยงจะแย่ Angel เลยต้องรับกรรม รองรับความไม่พอใจและความเครียดแค้นของคนเหล่านั้น เพราะหน้าที่ของ Angel คือทำหน้าที่กระชับความสัมพันธ์ของทั้งสามโรงเรียนให้รักใคร่สามัคคี ซึ่งมันไม่มีทางเป็นไปได้ คิงคนนั้นคิดอะไรอยู่ ถึงได้คิดจะแต่งตั้งคนมารับตำแหน่งนี้อีก ที่สำคัญเอกสารนี้ยังถูกเซ็นอนุมัติจากผู้อำนวยการของทั้งสามโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว

 

โปสเตอร์แผ่นใหญ่ถูกนำมาปิดบนบอร์ดประชาสัมพันธ์ของทั้งสามโรงเรียน รวมถึงตู้ลงชื่อผู้ต้องการสมัคร นักเรียนต่างกรูเข้ามาให้ความสนใจ เรื่อง Angel ถูกวิภาควิจารณ์ทั้งวัน และถูกเผยแพร่ผ่านโซเชี่ยลเน็ตเวิร์คอย่างรวดเร็ว

 

ทำไมถึงคิดจะแต่งตั้ง Angel ขึ้นมาอีกนะเจสสิก้าเขี่ยเศษอาหารในจานที่เหลืออยู่ไม่มากพรางคิดถึงโปสเตอร์ที่ได้เห็น ถึงไม่ได้รู้ตื่นลึกหนาบางเรื่อง Angel เมื่อ 4 ปีก่อน แต่ก็พอจะรู้ว่าเธอคนนั้นเจอเรื่องหนักหนาแค่ไหน

 

นั่นน่ะสิทิฟฟานี่ออกความเห็น นึกสงสาร Angel ปีนี้ขึ้นมาก็อดสงสารไม่ได้

 

น้ำเปล่าสองขวดถูกใครบางคนวางมันตรงหน้าสองสาว ก่อนที่เขาจะนั่งลงข้างๆเจสสิก้าที่อ้าปากค้างมองคนมาใหม่ตาไม่กะพริบ

 

แมลงวันบินเข้าไปคลอดลูกในปากแล้วมั้งเสียงเข้มของอีกคนดังขึ้นกอดจะมานั่งลงข้างเจ้าของตายิ้มที่อ้าปากค้างไปต่างจากเพื่อนตัวเอง

 

ซูโฮ มาได้ยังไงหรอคนตัวเล็กไม่สนใจ เสียงแขวะของชานยอลแต่กลับให้ความสนใจคนที่นั่งยิ้มหวานอยู่ข้างๆเธอ

 

พวกเรามาประชุมเรื่องงาน Machineน่ะ ดีใจจังได้เจอสิก้าปริ๊นซ์ยิ้มกว้างส่งให้คนตัวเล็ก ทำให้เธอแก้มแดงเหมือนลูกมะเขือเทศด้วยความเขินอาย

 

เธอเห็นหัวฉันมั้ยฮะ ยัยแคระชานยอลมองจิกคนที่เอาแต่มองเพื่อนสนิทเขาตาเป็นมัน เขานั่งหัวโด่อยู่ไม่เห็นเลยรึไง เจสสิก้าหันใบหน้าหน่ายของตัวเองสบตากับคิงแห่งเซนเจอร์  ก่อนจะมองเลยไหล่กว้างของเขาไปทำตาโต ยกมือปิดปากจีบปากจีบคอพูด

 

อุ้ยตาย!!! มาร์คนายอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ ขอโทษทีนะที่ไม่ได้ทัก พอดีว่าหูของบางคนมันบังตัวนายซะมิดเลยน่ะยัยตัวแสบทำหน้าสำนึกผิดส่งให้นักรบสุดหล่อที่ยืนขำอยู่ ซูโฮและทิฟฟานี่ก็ขำออกมาไม่ต่างกัน

 

ยัยตัวแสบ!!!!”ชานยอลลุกขึ้นชี้หน้าเจสสิก้า หน้าก็แดงก่ำลามไปทั่วใบหน้าและใบหูกางๆของเขา ทำไมต้องชอบหักหน้าเขาอยู่เรื่อยเลยนะ ยัยปีศาจ!!!

 

ชานยอลแกจะทำอะไรเสียงนึงเรียกให้ชานยอลละความสนใจจากคู่อริ มองผ่านหลังคนตัวเล็กไปก็เห็นว่าเป็นคนที่รู้จักกันดี

 

ดโยดีโอเดินมายืนข้างหลังน้องสาวที่นั่งหันหลังให้เขาอยู่ ก่อนจะใช้เนตรกลมโตมองชานยอลเขม็ง

 

แกจะทำอะไรน้องสาวฉัน

 

น้องสาวแกชานยอลถามย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ ในประวัติไม่เห็นบอกไว้เลย โซลมันจะกลมเกินไปแล้วนะ

 

อืม แสบมีอะไรหรือเปล่าดีโอตอบชายอลก่อนจะก้มหน้าถามน้องสาวตัวเอง เจสสิก้าลุกขึ้นหันหน้าไปหาพี่ชาย

 

ไม่อะก็แค่ทักทายกันพี่ชายมองหน้าน้องสาวอย่างชั่งใจแล้วพยักหน้าในที่สุด คิดว่าคงมีอะไรมากกว่านั้น แต่ไม่อยากคาดคั้นไปมากกว่านี้ เดี๋ยวยัยตัวแสบจะงอนเอา

 

คิง ปริ๊นซ์ นักรบ และประธานนักเรียนแห่งไพลอสเดินเข้ามายืนขนาบดีโอ มองคนที่ยืนอีกฝั่งอย่างเอาเรื่อง

 

พวกแกจะเปิดศึกกันในโรงอาหารเลยรึไงเฉินประธานนักเรียนแห่งธันเดอร์พูดขึ้น กลุ่มคนมาใหม่อีกหนึ่ง เดินเข้ามาเผชิญหน้ากับอีกสองกลุ่มที่เหลือ คนกลุ่มใหญ่ที่ยืนล้อมรอบสองสาวตัวเล็กเรียกความสนใจของคนในโรงอาหารของไพลอสได้เป็นอย่างดี แม้แต่คนนอกโรงอาหารยังวิ่งเข้ามาดูเหตุการณ์ ก็ที่จะได้เห็นเหล่าคิง ปริ๊นซ์ นักรบ ประธานนักเรียนมาอยู่รวมกันแบบนี้มันไม่ง่ายเลยนี่นา

 

แทมินปริ๊นซ์แห่งธันเดอร์ใช้ลิ้นดันกระพุ่งแก้มของตัวเอง ก่อนจะยิ้มเยาะออกมาไม่เอาน๊า ไหนๆก็ถึงวันงาน Machine อยู่แล้ว กัดกันไปจะทำให้ Angel ใน อนาคตลำบากเปล่าๆนะ ใช่มั้ย สิก้าเขายิ้มให้เจสสิก้าที่มองเขาอยู่แล้ว ดีโอจะเลื่อนตัวมายืนบังสายตานั้น แต่ลู่ฮานกลับเร็วกว่า คนตัวเล็กชะเง้อคอผ่านไหล่คนหน้าหวาน โบกมือให้เพื่อนสนิทที่ยืนทำหน้าเรียบเฉยอยู่ข้างๆปริ๊นซ์แห่งธันเดอร์ เซฮุนเม้มปากแน่น เมินหน้าไปทางอื่น ยัยตัวแสบมุ่ยปากอย่างขัดใจก่อนจะขมวดคิ้วมองหน้านิ่งๆของเพื่อนสนิท

 

ไอ้คิงบ้านั่น คิดจะทำอะไรกันแน่คิงแห่งไพลอสที่ยืนล้วงกระเป๋าอยู่จ้องหน้าแทมินเขม็ง

 

ก็แค่ต้องการคนที่จะมาเป็นกาวใจให้เราสามโรงเรียนละมั้งแทมินยักไหล่ทำหน้า ไม่รู้ไม่ชี้ เทาทนไม่ไหวเตรียมจะพุ่งไปหาปริ๊นซ์โรงเรียนคู่อริ แต่ถูกซิ่วหมินรั้งไว้ซะก่อน ส่วนมาร์คและเซฮุนต่างสบตากร้าวให้กัน

 

เอาเถอะ ถ้าไม่บอกก็ไม่เป็นไร แต่ฉันว่าพวกแก แก แล้วก็แกคริสถอนหายใจ ก่อนนะไล่สายตาคมไปที่คนจากธันเดอร์ และเซนเจอร์ “ไปกินข้าวที่ๆ ผอ.เตรียมให้ดีกว่า อย่าเที่ยวมาเพ่นพ่านแถวนี้

 

ไม่ละ พวกฉันจะหาอะไรกินที่นี่ชานยอลกอดอกมองคริสยั่งเชิง”

 

ไม่ได้ซิ่วหมินพูดอย่างไม่ยอมแพ้

 

แล้วไง ฉันไม่สนเฉินเบ้ปาก

 

แต่พวกแกมาอยู่ในถิ่นของพวกฉัน เพราะฉะนั้นฉันบอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้!!!”เทากัดฟันพูด

 

ทำไมจะไม่ได้/ทำไมจะไม่ได้มาร์คและเซฮุนหันมามองกันเขม็งเมื่อพูดขึ้นมาพร้อมกัน คนอารมณ์ร้อนอย่างเซฮุนที่หัวเสียเรื่องของเจสสิก้าเป็นทุนเดิมเตรียมจะพุ่งหมัดเข้าใส่ทว่ากลับมีเสียงเอะอะดังมาจากอีกทางเสียก่อน

 

ปล่อยนะเว้ยเลย์และไคจับเด็กสองคนไพล่หลังไว้ ก่อนจะลากเจ้าตัวแสบเข้ามาภายในโรงอาหารเพื่อให้คิงสำเร็จโทษ

 

แทยง เจโน่เจสสิก้ารำพึงขึ้นมา เมื่อคนที่ถูกจับกุมถูกกดให้คุกเข่าลงตรงหน้าคริส

 

ฉันจับมันมาให้แกและ เลิกยุ่งกับน้องสาวฉันสักทีนะไอ้คิงเลย์บอก มือก็พยายามกดรุ่นน้องให้อยู่นิ่งๆ

 

ตกลง เทา หมิน ลากคอมันไปตึกอธิการเลย จะได้ทำเรื่องลาออกใบหน้าหล่อพยักรับอย่างไม่อิดอดราวกับว่าเรื่องที่คิดไว้ว่าจะกลั่นแกล้งคนตัวเล็กมันไม่เหลือแล้ว

 

ไม่ได้นะ!”ทว่าขาของประธานและนักรบก็ต้องชะงักกึกเมื่อควีนในนามมายืนจังก้าขวางไว้

 

แสบ ถอยไปเรื่องมันจะได้จบๆไคปรามเสียงเครียด เขาเหนื่อยอยากให้เรื่องมันจบสักที ถึงขนาดยอมลงทุนไปจับตัวไอ้เด็กสองคนนี้มาเลยนะ

 

ไม่ได้นะกัมจง นายอย่าไล่สองคนนี้ออกเลยนะตอบพี่ชายแล้วก็หันมาสบตากับคนตัวสูงตรงหน้าลงโทษอย่างอื่นเถอะ อย่าถึงขั้นต้องไล่ออกเลย

 

ความผิดระดับนี้มันควรจะถูกส่งตัวไปเรือนจำเยาวชนด้วยซ้ำ ฉันช่วยจนไม่รู้จะช่วยยังไงแล้วเท้าแขนขึ้น คนอื่นๆได้แต่ปิดปากเงียบเพราะไม่เข้าใจสถานการณ์ แทยงเป็นเด็กเดินยาแต่ที่เด็กนั่นทำไปเพื่อจะหาเงินไปรักษาพี่สาว เธอจะปล่อยให้อนาคตเด็กสองคนนี้พังแล้วพังอีกไม่ได้เด็ดขาด

 

ฉันจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง ข้อตกลงของเราจะไม่เปลี่ยนแปลง ฉันจะทำตามทุกอย่างที่นายสั่ง

 

เธอไม่มีทางทำมันได้อีกเป็นครั้งที่สองหรอก

 

ฉันทำได้มากกว่าสองครั้งคนทั้งคู่จ้องตากันเขม็ง สุดท้ายก็เป็นคนตัวโตที่ยอมละสายตาไปก่อน

 

ก็ได้ ถ้าเธอคิดว่าจะทำได้ ภารกิจต่อไปของเธอคือ...ตามหาคิงธันเดอร์

 

!!!!

 

แกจะบ้าหรอ ขนาดแกยังไม่รู้เลยว่ามันเป็นใคร แล้วแสบจะรู้ป่ะคนที่เดือดร้อนแทนที่จะเป็นพี่ชายทั้งสอง ทว่ากลับเป็นลู่หานที่โพล่งขึ้นเสียงดังกว่าใครๆ

 

ตกลงแต่คนหน้าหวานจำต้องหุบปากฉับ ทันทีที่เจสสิก้าเอ่ยรับคำสั่งอย่างไม่อิดออด

 

แสบสามสิงห์ครางขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่แฝดคนโตกับคนเล็กจะปล่อยมือจากเด็กสองคนนั้น เปลี่ยนมาเอามือขยุ้มผมซอยสั้นของตัวเองแทน

 

แทยงทำตาลอกแล่กอย่างใช้ความคิดเพื่อจะหนี ก่อนจะผลักเลย์จนล้มส่วนตัวเองก็พุ่งไปยังถังเศษอาหารที่ภารโรงกำลังจะเคลื่อนย้ายออกไป

 

ซ่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

มือหนาของเด็กตัวแสบผลักถังลงจนมันเทกระจาดกระจัดกระจาดเต็มพื้นไปหมด ยิ่งไปกว่านั้นมันกลับกระเด็นมาเลอะคนแถวนั้นไปด้วย ทุกอย่างหยุดชะงักเหมือนโลกกำลังหยุดหมุน กลุ่มคนที่กำลังมีเรื่องกันก้มมองดูตัวเอง สีหน้าแต่ละคนบิดเบี้ยวไม่ต่างกัน เจสสิก้าหลับตาปี้คิดว่าตัวเองคงเหม็นเน่าจากสิ่งปฏิกูลเล่านั้น ทว่าแรงกอดรัดรอบตัวทำให้ต้องลืมตาขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

 

กลิ่นครีมอาบน้ำกลิ่นผลไม้รวมที่เธอเคยบอกว่าชอบลอยมาเตะจมูกก่อนเป็นลำดับแรก ใบหน้าน่ารักซุกไปกับแผงอกแกร่ง วงแขนบึกบึนรัดร่างเล็กแน่นราวกับต้องการจะบอกว่าเธอจะปลอดภัยเพียงแค่อยู่ในอ้อมกอดของฉัน เจสสิก้ารู้เพราะมันคุ้นเคยจนแทบไม่ต้องใช้เวลาประมวลว่าคนๆนี้คือใคร

 

แสบ!”ไคคือคนที่เร็วที่สุด พุ่งไปดึงน้องสาวออกมา ถึงเขาจะเปื้อนตามเนื้อตามตัวมากแค่ไหน แต่ให้ผู้ชายคนอื่นมากอดน้องสาวต่อหน้าต่อตามันไม่ใช่เรื่องนะเว้ย

 

กัมจงเหม็นปิดจมูกก่อนจะชักมือตัวเองออกจากพี่ชาย ไคเบ้ปากตามแล้วโน้มดมกลิ่นเหม็นของตัวเอง เหม็นจริงๆด้วยแหะ และหลายคนก้มีสภาพไม่ต่างจากเขาเท่าไหร่ มองหาต้นเหตุก็ไม่พบเด็กสองคนนั้นแล้ว

 

ตึกๆๆ เสียงคนอีกกลุ่มดังขึ้นมาสามสาวที่เพิ่งจะมาถึงกวาดสายตามองไปรอบๆด้วยความอึ้งปนขยะแขยงกะ เกิดอะไรขึ้นยูริอ้าปากค้างมองสภาพหนุ่มๆแต่ละคนก่อนจะยกมือปิดจมูก เดินผ่านพวกเขาไปอยู่ข้างๆเพื่อนสนิท ยุนอาและซอฮยอนมีท่าทางไม่ต่างกับยูริเลยสักนิด

 

ฮือ เน่าได้อีก เน่าชะมัดเลย ทำไม่อยู่ในสภาพนี้กันน่ะซอฮยอนบอกว่าพวกเธอควรตามมาสังเกตการณ์เสียหน่อย เพราะเมื่อเช้าเซฮุนดูแย่มากเหมือนคนอกหักอย่างไงอย่างงั้น ห่วงมากเลยต้องตามมาดู ใครจะคิดว่าจะเห็นอะไรแบบนี้ ซอฮยอนหยิกแขนยุนอาเต็มแรง ส่งสายตาปรามเชิงเวลานี้ไม่ใช่เวลามาล้อเล่น ทำเอายุนอาหน้าหงอยไปตามระเบียบ

 

ฉันว่าแยกย้ายไปล้างเนื้อล้างตัวก่อนเถอะ แล้วค่อยว่ากันอีกทีทิฟฟานี่ที่เงียบมานานออกความคิดเห็นเพราะทนกับกลิ่นไม่ได้จริงๆ ทุกคนก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

 

เซฮุนไปกันหันมาอีกทีเพื่อนสนิทก็เดินลิ่วไปไกลแล้ว เจสสิก้าร้องเรียกก่อนจะวิ่งตามด้วยความเป็นห่วง

 

สามสาวสวยที่รู้หน้าที่ดีก้าวขามาข้างทางสามสิงห์ก่อนจะจัดการยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ ไคมองแผ่นหลังน้องสาวด้วยความหวงแหน แต่ติดตรงที่ยูริยืนอยู่ตรงนี้ไง ยัยนี่กุมความลับเขาไว้เยอะไปหมด ถ้าขัดคำสั่งคือถูกแฉเท่านั้น เลยจำใจยื่นมือไปรับผ้ามาเช็ดคราบสกปรกแล้วเดินตามร่างสมส่วนอย่างเลี่ยงไมได้

 

ซอฮยอนล้วงผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋าเดินไปหาดีโอที่สายตามองแผ่นหลังเจสสิก้าไป ยื่นผ้าเช็ดหน้าสีแดงเพลิงส่งให้พี่ชายเพื่อนสนิท ดีโอหันมาสบตากับซอฮยอนก่อนจะเดินผ่านคนแก้มป่อง ไม่แม้แต่จะรับมันเลยสักนิด ผู้หญิงที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมนิ่งงัน น้อยใจเจสสิก้าแล้วทำไมต้องมาเมินเธอด้วยเล่า ซอฮยอนขมวดคิ้วก่อนจะเดินตามดีโอ เรื่องอะไรจะมาเมินเธอง่ายๆ 

ส่

วนคนอื่นๆต่างมองหน้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วแยกย้ายกันไป ยุนอาและทิฟฟานี่มองหน้ากันไปมาก่อนตัดสินใจแยกกันไปหาพวกโรงเรียนของตัวเอง โดยยุนอาเป็นคนพาแทมินและเฉินไปล้างตัว

 

ทิฟฟานี่มองไปรอบตัว ก็เหลือแค่เลย์ที่ยังยืนนิ่งอยู่ ร่างสมส่วนก้าวไปสะกิดอีกคนจึกๆเพื่อเรียกสติเขา พี่ชายฝาแฝดของเพื่อนสนิทพยักหน้าแล้วเดินนำเจ้าของตายิ้มไป ปกติเลย์จะร่าเริงกว่านี้ แต่คงไม่ใช่ในเวลานี้สินะ

 

 

ร่างเพรียวของซอฮยอนเดินตามคนหัวเสียเรื่องน้องสาวอย่างดีโอจนถึงห้องพักของชายหนุ่ม อาจจะสงสัยที่เขาไม่ได้เป็นคิง ปริ๊นซ์ นักรบ ประธานนักเรียน แต่ทำไมมีห้องส่วนตัวนะเหรอ คงเพราะเป็นมันสมองของไพลอสไงละ งานราชงานหลวงที่มีการแข่งขันวิชาการ ก็ได้ดีโอนี่แหละที่ไปแข่งและชนะกลับมาทุกครั้ง จึงได้รับความไว้วางใจจากอาจารย์และผู้บริหารโรงเรียนยิ่งกว่าพวกมีตำแหน่งซะอีก เข้ามาด้านในเจ้าของพื้นที่ก็เดินไปในห้องๆนึงที่เชื่อมอยู่ในห้องส่วนตัวของเขา คนแก้มป่องก็ยังตามเข้ามา ถอนหายใจก่อนจะพูดขึ้นทั้งทียังหันหลังอยู่

 

ออกไป

 

ไม่คนหัวดื้อกอดอกยืนยันความตั้งใจของตัวเอง ต้องทำให้อีกคนเข้าใจสิก้าก่อนถึงจะยอมออกไป ซอฮยอนคิด

 

ตามใจพูดพร้อมปลดกระดุมเสื้ออกทีละเม็ด หญิงสาวเบิกตากว้างก่อนจะมองไปรอบตัว นี่มันห้องน้ำนิ ซอฮยอนรีบวิ่งออกไปจากห้องนั้นอย่างรวดเร็ว คนเย็นชาได้แต่ส่ายหน้าแล้วเดินไปปิดประตูห้องน้ำ ออกมายืนใจหายใจคว่ำอยู่บนโซฟาสีเทาที่ตั้งเด่นอยู่กลางห้องโทนสีขาว เทา ภายในห้องมีเตียงน้องคิงส์ไซส์ ตู้เสื้อผ้า โต๊ะทำงาน โทรทัศน์จอใหญ่ติดกับผนังอย่างกับคอนโด แต่ทำไมไม่มีชั้นวางหนังสือเลย ใช่สิ เธอลืมไปเขาน่ะอัจฉริยะ ไอคิวตั้งสองร้อย 

 

หลังประตูห้องน้ำร่างของดีโอเดินไปอยู่ใต้ฝักบัวปล่อยให้ความสับสนวุ่นวายใจถูก น้ำชะล้างไปพร้อมกับคราบสกปรกจากฝีมือน้องสาว นึกย้อนไปเมื่อตอนเด็กที่เลย์ เขา และไค บังเอิญไปได้ยินพ่อแม่ของตัวเองคุยอยู่กับเพื่อนสนิทก็คือพ่อ แม่ของเซฮุนเด็กชายข้างบ้าน ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว เจสสิก้าเป็นของพวกเขาสามคนเท่านั้น

 

นานพอสมควรประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกพร้อมดีโอที่สวมเสื้อยืดสีขาว และกางเกงขาสั้นสีเดียวกัน ภาพตรงหน้าเรียกรอยยิ้มเล็กของคนเย็นชา เขาเดินไปย่อตัวอยู่ในระดับเดียวกับใบหน้าเนียนที่หลับไม่รู้เรื่องบนโซฟา ใช้มือเกลี่ยกลุ่มผมที่ปิดใบหน้าสวยไปทัดไว้หลังหู ลอบมองซอฮยอนอย่างลืมตัว

 

หัวใจที่แข็งดังหินตอนนี้กลับเต้นไม่เป็นจังหวะเพียงแค่ได้มองสาวน้อยหลับใหล ไม่ได้นะเขาจะทำผิดกับเจสสิก้าไม่ได้ ห้ามน้องสาวไม่ให้มีแฟน เขาก็ไม่ควรเห็นแก่ตัวไปใจเต้นแรงกับใครที่ไหน แต่ดูเหมือนว่าหัวใจกับสมองจะทำงานต่างกันเพราะดีโอค่อยๆเลื่อนใบหน้า ก่อนจะจุมพิตบนหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยน

 

คนที่เผลอผล็อยหลับไปขยับตัว ดีโอจึงผละตัวออกแล้วยืนขึ้น ซอฮยอนงัวเงียขึ้นนั่งปิดปากหาวออกมา มองพี่ชายเพื่อนสนิทที่ยืนหน้าแดงอยู่ นี่เข้าไปขัดตัวขัดหน้าจนแดงไปหมดขนาดนี้เลยเหรอ สงสัยเศษอาหารพวกนั้นจะกลิ่นแรงติดหนึบทนนาน ซอฮยอนคิด

 

ออกมานานรึยัง ขอโทษทีที่เสียมารยาทมานอนในห้องนายแบบนี้

            

ชั่งเถอะพี่ชายเพื่อนสนิทนั่งลงข้างๆเพื่อนรักของน้องสาว พร้อมเช็ดผมสั้นของตัวเองไปด้วย นึกตำหนิตัวเองในใจเขาทำอะไรลงไป

 

โกรธสิก้าซอฮยอนพูดทำลายความเงียบ มือที่เช็ดผมอยู่ชะงัก

 

ให้ฉันเดาก่อนคงต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆนายกลัวความสัมพันธ์ของเจสสิก้ากับเซฮุนสินะดีโอหันใบหน้าเรียบนิ่ง ของตัวเองไปสบตากับหญิงสาว มีญาณทิพย์รึไงตอนนั้นเธอยังไม่มาถึงเลยด้วยซ้ำ

 

ไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆเวลาที่สองคนนี้มองกันเหรอ ฉันว่า...

 

“...”

 

นายมีคำตอบอยู่ในใจดโย แต่นายแค่ทำเป็นมองข้าม

 

พอเถอะก่อนที่คนแก้มป่องจะพูดจบ ดีโอก็ตัดบทลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างมองภาพสนามสีเขียวของโรงเรียน บางทีสีเขียวของมันจะทำให้เขาสบายใจขึ้น รู้สิทำไมจะไม่รู้ถึงได้ทำทุกวิถีทางแยกน้องสาวออกจากเซฮุนไงละ ซอฮยอนพ่นลมหายใจออกมาดีโอคงรู้แล้วแหละ เธอก็รู้มาสักพักแล้วแต่ยังไม่ได้บอกใคร เพราะยังไม่มั่นใจสักเท่าไหร่

 

ความรักห้ามกันไม่ได้ นายควรจะยอมรับซอฮยอนเดินไปยืนขนาบข้างดีโอ มองเสี้ยวหน้าที่ตอนนี้ไม่เรียบเฉยอีกต่อไป แต่กำลังแสดงความกลัดกลุ้มออกมาอย่างชัดเจน น้องสาวเขาก็พูดเหมือนกับคนข้างตัวเขานี่แหละ...ความรักห้ามกันไม่ได้

 

ไม่มีทางชายหนุ่มพูดเสียงแข็ง ถ้าต้องปล่อยเจสสิก้าไปแล้วเขาจะอยู่ยังไง

 

ไม่มีพี่ชายที่ไหนตายเพราะน้องสาวมีแฟนหรอกนะเหมือนจะรู้ความคิด จึงพูดขึ้น นานๆทีดีโอจะแสดงสีหน้าอื่น ไหนๆก็ไหนๆแล้วขอพูดหน่อยเถอะ

 

แต่ฉันตาย ตายแน่ๆตอบแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด ซอฮยอนชะงักไป ไม่คิดว่าเขาจะบอกความรู้สึกของตัวเองออกมาเจสสิก้าคือทุกสิ่งทุกอย่าง ฉันขาดแสบไม่ได้” คำพูดของดีโอทำให้ซอฮยอนนึกย้อนถึงคำพูดของพี่ชายคนโตอย่างเลย์

 

หนุ่มๆบ้านนี้ทั้งรักทั้งหวงน้องสาวอย่างกับอะไรดี ต่อให้เธอพูดปากจะฉีกพวกเขาคงไม่สนใจแน่ ฉันคงช่วยเธอได้แค่นี้จริงๆนะสิก้า ซอฮยอนได้แต่ขอโทษเพื่อนในใจ

 

 

 

เจสสิก้าวิ่งตามเพื่อนสนิทจนทันก่อนจะจูงมือคนตัวโตไปที่ชมรมวูซูของเทา เทาเคยพาเธอมาบ่อยๆจนเธอสามารถเข้าออกได้สบาย แถมเธอยังมีล๊อคเกอร์ด้วยนะ หมอนั่นบอกว่าถ้าเธอเปลี่ยนใจอยากเข้าชมรมเขาเมื่อไหร่ย่อมได้เสมอ ซึ่งความคิดนั้นไม่เคยอยู่ในสมอง

 

มองไปรอบๆก็ไม่เห็นว่ามีใคร ก็ดีจะได้ไม่ต้องพิธีรีตอง คนตัวเล็กดันหลังเซฮุนเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะยื่นผ้าขนหนูสีเข้มและชุดวอร์มของไพลอสให้เขา นี่ก็อีกเรื่องเพราะเทาอยากให้เธอเข้าชมรมเลยเตรียมพร้อมให้ทุกอย่าง ขนาดที่ให้กุญแจห้องเจ็บเสื้อผ้านักกีฬามาด้วย จะไว้ใจกันเกินไปแล้ว

 

เซฮุนรับมันไปแต่สีหน้ายังนิ่งเฉยปิดประตูใส่หน้าเจสสิก้า คนตัวเล็กยืนอยู่หน้าประตูชะงัก อะ อะไรของหมอนี่เมนส์มารึไง ไม่กี่นาทีเซฮุนก็ออกมาพร้อมกับสวมชุดใหม่ ก่อนจะเดินผ่านคนตัวเล็กที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ เขายังไม่พร้อมเจอหน้าเพื่อนสนิทตอนนี้จริงๆ ยิ่งเจอ ยิ่งได้ยินเสียง ยิ่งได้อยู่ใกล้ ความรู้สึกยิ่งชัดเจนขึ้นทุกวัน ชัดเจนจนหน้ากลัว เจสสิก้าหน้าบึ้ง คว้าข้อมือเพื่อนสนิทตัวเองไว้

 

แกเป็นอะไรโอเซฮุนมองหน้าเพื่อนอย่างต้องการคำตอบ สามสี่วันมานี้เธอไลน์ไปก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ ไปหาที่บ้านคนที่บ้านก็บอกว่าไม่อยู่

 

ฉันก็เป็นฉันเซฮุนก้มมองเพื่อนสนิทตัวเองตอบด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

 

ไม่จริง แกจงใจจะหลบหน้าฉัน แกโกรธที่ฉันทิ้งแกกลับบ้านคนเดียวใช่มั้ยจนป่านนี้เธอยังไม่เข้าใจ เซฮุนเม้มปากเป็นเส้นตรงอึดอัดใจ ความรู้สึกที่มันเอ่อล้นไปหมด มันกำลังทำให้เขาอึดอัด แต่ไม่สามารถพูดออกไปได้ เขาไม่อยากเสียคนตรงหน้าไป  เพราะคำว่ารักอาจทำลายมิตรภาพของเขาสองคน เซฮุนตัดสินใจแกะมือเจสสิก้าเดินออกเดินไปจากตรงนั้น

 

หยุดนะ...ฉันบอกให้หยุดคนตัวเล็กตะโกนเรียกเพื่อนสนิทที่เอาแต่เดินดุ่มๆไปข้างหน้าไม่สนใจเธอเลย วิ่งมาจนถึงสวนหลังโรงเรียนที่ถูกตกแต่งสไตล์กรีกโรมัน ยิ่งตามก็ไม่มีท่าทีว่าร่างสนส่วนจะหยุด เพราะไม่ทันระวังเลยสะดุดเข้ากับก้อนหิน

 

โอ๊ย!!!!”ร่างบางล้มพับลงกับพื้นความเจ็บแล่นแปล๊บไปทั่วบริเวณข้อเท้า

 

สิก้า!!!!!”เซฮุนรีบหันหลังไปตามเสียง เรื่องคั่งค้างใจถูกสะบัดทิ้งเมื่อเห็นคนตัวเล็กนั่งร้องโอดโอ๊ยอยู่บนพื้นหญ้า เซฮุนก้าวเร็วๆเมื่อถึงคนตัวเล็กก็ย่อตัวลง เคลื่อนมือไปจับข้อเท้าเพื่อประเมินอาการ

 

โอ๊ย!!! เจ็บเสียงร้องของคนตัวเล็กทำเอาคนต้นเหตุถึงกับหน้าเครียด ไม่รอช้าเซฮุนก็ช้อนตัวเจสสิก้าขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขนคนเจ็บมองเสี้ยวหน้าของเพื่อน

 

ตึก ตึก ตึก ใจเต้นแรงชะมัดทำไมเซฮุนดูโตขึ้นมากขนาดนี้ หรือเธอไม่สังเกตเอง ส่วนเรื่องหัวใจเต้นแรงคงเจ็บละมั้ง แต่สักพักใจก็ห่อเหี่ยวขึ้นมาเพื่อนรักไม่เคยโกรธเธอขนาดนี้ ทุกครั้งง้อสองสามคำก็หาย แต่ครั้งนี้เขาดูเงียบและนิ่งเฉยเกินไป ร่างสูงเดินไปม้านั่งสีขาว วางร่างบางด้วยความทะนุถนอม ย่อตัวลงถอดรองเท้าและถุงเท้านักเรียนอย่างเบามือ

 

ข้อเท้าไม่บวมมากแค่ประคบเย็นก็คงจะหายเซฮุนพูดทั้งทียังก้มหน้านวดข้อเท้าให้เพื่อนสนิทอยู่

 

ขอโทษเจสสิก้าก้มมองเพื่อนตัวเอง เขาชะงักเงยหน้ามองใบหน้าที่น่ารักมากขึ้นทุกวัน

 

แกขอโทษฉันเรื่องอะไร

 

ทุกเรื่อง ถ้าแกโกรธฉันเรื่องอะไรฉันขอโทษ...นะคนตัวเล็กพูดเสียงสั่น รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาเมื่อนึกถึงท่าทีหมางเมินของเพื่อนที่รักมากที่สุดฉันขอโทษ แต่อย่าทำเป็นไม่สนใจ อย่าหลบหน้าฉันแบบนี้ได้มั้ยน้ำใสไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เซฮุนเม้มปากแน่นเอือมมือเช็ดน้ำตาให้คนที่นั่งอยู่ตรงหน้า

 

อย่าร้องก็เค้นเสียงออกมายากลำบากไม่ต่างกัน แล้วจะให้เขาทำยังไง กลัวว่าจะเผลอพูดคำว่ารักไปถ้าต้องอยู่ใกล้คนตัวเล็กอยู่แบบนี้ เจสสิก้าส่ายหน้าจนผมกระจาย ร้องไห้ออกมาเหมือนเด็กๆ

 

ฮึก แกอย่าโกรธฉันเลยนะ แกจะตบ จะด่า จะว่า จะตีฉันยังไงก็ได้ แต่อย่าทำสายตาเย็นชาแบบนั้น ขอร้องละ ฮือๆๆๆๆ

 

“...”

 

ฮึก ฉันไม่อยากเสียแกไป ฮึก ไม่มีแกฉันจะอยู่ยังไง ฉันรักแกนะเซฮุนระบายยิ้มออกมา ก่อนจะต้องหุบยิ้มลง “แกเป็นเพื่อนที่ฉันรักมากที่สุด” น้ำใสไหลออกมาจากตาคม สุดท้ายเขาก็เป็นได้แค่เพื่อน ที่รักมากที่สุดเท่านั้น

 

นิ้วป้อมน่ารักเอื้อมมาซับฃน้ำตาให้คนที่นั่งย่อตัวอยู่ตรงหน้าบ้าง เขาคงซึ้งใจ เพราะเธอไม่ค่อยพูดคำเลี่ยนๆแบบนี้บ่อยนัก เซฮุนคว้าตัวเจสสิก้าเข้ามากอดไว้แน่น ปล่อยให้ความอัดอั้นตันใจไหลออกมาพร้อมหยดน้ำตา แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น แล้วเขาจะกลับไปเป็นเพื่อนที่แสนดีของเจสสิก้าเหมือนเดิม

 

แกหายโกรธฉันรึยังคนตัวเล็กทำเสียงอู้อี้ขณะที่ยังถูกกอด ขนาดเธอนั่งอยู่บนเก้าอี้ แล้วเซฮุนย่อตัวอยู่กับพื้น คางเธอยังเกยบนไหล่เขาไม่ได้เลย

 

ฉันไม่ได้โกรธแกหรอก ฉันแค่มีเรื่องต้องคิดเซฮุนถือโอกาสสูดดมผมที่ส่งกลิ่นหอม

 

เรื่องอะไรเหรอ

 

ไม่มีอะไรหรอก อย่าสนใจเลย....ขอโทษนะเซฮุนเอ่ยขอโทษ ทั้งเรื่องที่ทำให้เจสสิก้าร้องไห้ รวมถึง....

 

เรื่องที่เขาห้ามใจตัวเองคิดกับเจสสิก้าแค่เพื่อนไม่ได้

 

อืม ฉันรักแกนะฮุนคนตัวเล็กพูดออกมาอย่างไม่คิดอะไร เซฮุนรู้ว่าคำว่ารักที่คนในอ้อมกอดพูดมาคืออะไร

 

ฉันก็...รักแกคำว่ารักที่ออกจากปากคนสองคนแต่ความหมายมันชั่งแตกต่างกันในความรู้สึก คนที่คิดไม่ซื่อก็สมควรแล้วที่จะต้องเจ็บ

 

สายตาสี่คู่มองไปยังสองหนุ่มสาวกำลังตระกรองกอดกันอยู่จากคนละตึก คนละชั้น แต่กลับมองไปยังจุดๆเดียวกัน สามคนเจ็บปวดอย่างหาสาเหตุไม่ได้

 

ส่วนอีกหนึ่ง

 

เครียดแค้นสุดใจ 

 

 

TBC
























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,650 ความคิดเห็น

  1. #2560 Nook Kra (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 00:45
    ฮุนสิกหน่วงมาก เมื่อไหร่สิก้าจะรู้ใจตัวเองสักที

    ใครที่ดูแล้วเครียดแค้นสุดใจล่ะนั่น --?
    #2,560
    0
  2. #2535 The only one I love (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 13:31
    อิฮุนสู้ๆนะ เป็นกำลังใจให้ 
    #2,535
    0
  3. #2523 Jam Nuttanicha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 18:56
    เซฮุนสู้ๆนะ ไรท์สู้ๆค่ะ
    #2,523
    0
  4. #2522 FanKS (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 06:12
    รักกันๆนะฮุนสิก
    ดโยยอมรับความจริงเถอะ
    #2,522
    0
  5. #2521 j_snsd (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 05:02
    กรี๊ดๆๆคิดว่าจะไม่ได้อ่านเรื่องนี้อีกแล้ว ชอบเรื่องนี้มาก ตลกชานยอลอ่าหูกาง555 ซึ้งในความรักของสามสิงห์ที่มีต่อสิก้ามากเลยโดยเฉพาะดีโอดูเฉยชาแต่ก็รักมาก คือจริงๆแล้วฟินสิก้ากับสามพี่น้องมากเขินแทนอ่ะ สงสารฮุนน้ะรักเพื่อนสนิทบอำกไม่ได้อีกรักกันก็ไม่ได้อีกติดที่แฝดไม่ยอมอีก คนที่มองอยู่บนตึกคือสามแฝด กับคริสรึเปล่าน้ะ? รอค่ะชอบเรื่องนี้มากมาต่อเร็วๆน้า
    #2,521
    0