[GOT7fiction] adorable baby { Markbam } / -ลงชื่อรับเงินคืน-

ตอนที่ 24 : {special with Nichkhun} คนหวงน้อง? -100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    4 ก.ย. 57

 

 

Special With Nichkhun

คนหวงน้อง

 

 

                  สวัสดีครับ

                  พอจะคุ้น ๆ ชื่อผมกันมาบ้างหรือเปล่า?

                  ไม่เป็นไรครับ เอาเป็นว่าผมจะแนะนำตัวเองให้ทุกคนรู้จักอย่างเป็นทางการ นิชคุณครับ นิชคุณ หรเวชคุณ เรียกสั้น ๆ ว่าคุณก็ได้ กำลังแปลกใจที่ผมใช้คนละนามสกุลกับแบมแบมอยู่ใช่ไหม เราสองคนเป็นพี่น้องแท้ ๆ กันนะครับ เพียงแต่ว่าแบมแบมใช้นามสกุลของคุณแม่ ส่วนผมใช้นามสกุลของคุณพ่อ นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้นามสกุลของพวกเราต่างกัน

 

                  นอกจากนั้นแล้วคุณคิดว่าคุณไม่ใช่พี่ชายที่ดีสักเท่าไหร่ ยิ่งช่วงหลัง ๆ ที่เริ่มต้องทำงานไปพร้อม ๆ กับเรียนปริญญาโทด้วย ยิ่งทำให้ห่างกับเจ้าแบมแบมไปมากขึ้นอีก หนำซ้ำยังต้องจำใจส่งน้องชายคนเดียว ที่เขาหวงมากให้ไปใช้ชีวิตอยู่ที่เกาหลีอีกต่างหาก

                  ที่บอกว่าหวงมากมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นจริง ๆ นะครับ ถึงจะเห็นผมไม่ค่อยพูดอะไรกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ ปล่อยให้หวังแจ็คสัน น้องชายอีกคนเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมดให้ แต่ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าคุณกังวลมากแค่ไหน หรือคนเดียวที่รู้อาจจะเป็นคุณแม่ของพวกเราเท่านั้น มันก็จริงอยู่ที่คุณเป็นคนเสนอว่าให้ส่งแบมแบมไปเรียนที่เกาหลี

 

                  เพราะถ้าให้เลือกที่ใดที่หนึ่งบนโลกนี้ เกาหลีเป็นที่ที่คุณคิดว่าปลอดภัยแล้วก็ดีกับน้องชายมากที่สุด แน่นอนครับ อย่างน้อยก็เป็นประเทศที่คุณเคยใช้ชีวิตอยู่มาก่อน สบายใจไปได้กว่าครึ่ง ซ้ำยังมีแจ็คสันที่ร่ำเรียนอยู่อย่างเป็นทางการอีกต่างหาก

                  หมายถึงว่าก่อนหน้าที่คุณจะรู้ว่าแจ็คสันจะต้องกลับไปทำธุระที่ฮ่องกง

 

                  ใช่ถ้าหากก่อนหน้านั้นสักสองเดือน คุณรู้มาก่อนว่าจะต้องยอมปล่อยให้แบมไปอยู่กับคนอื่น ที่ไม่ใช่แจ็คสัน รู้ใช่ไหมครับว่าคุณไม่มีทางปล่อยน้องชายไปแน่ ๆ

                  แต่ในเมื่อทุกอย่างมันแก้ไขไม่ทันแล้วไหนจะยังการลงทุนบินเดี่ยว มาเที่ยวไทยแบบเฉพาะกิจของแจ็คสันหวัง ถึงเด็กคนนั้นจะอ้างป๊าของตัวเองว่ามาเที่ยว มาเจอครอบครัวของพวกเขาโดยเฉพาะ แต่ตอนนั้นเขาก็พอจะเดาได้อยู่หรอก ว่าแจ็คสันอยากจะมาร้องขอให้ส่งแบมแบมไปอยู่ด้วยเหมือนเดิม โดยรับปากและสัญญาอย่างดี ว่าเพื่อนคนที่จะให้แบมแบมไปอยู่ด้วย เป็นคนดีเสียยิ่งกว่าคนดี

 

                  แถมสัญญากับคุณอีกต่างหาก ว่าถ้าจัดการปัญหาทุกอย่างเรียบร้อย ย้ายตัวเองมาเป็นนักศึกษาที่เกาหลีสมบูรณ์เมื่อไหร่ จะรีบมารับน้องชายกลับไปอยู่ในความดูแล

 

                  คงไม่ต้องบอกใช่ไหมครับว่าตอนนี้เรื่องราวมันเป็นยังไง?

 

“พี่คุณณณณณ แบมดีใจจางงงงง ตอนแรกคิดว่าพี่คุณจะมาไม่ได้จริง ๆ ซะอีก” ทันทีที่เด็กชายกันต์พิมุกต์เห็นพี่ชาย น้องชายแก้มกลมรีบวิ่งเข้าไปหาพร้อมกับใบหน้ายิ้มแป้น ตามมาด้วยมาร์ค ต้วนที่พักหลังมานี้ ถ้าเขามาประเทศเกาหลี ก็แทบจะเจอหน้ากันอยู่ตลอดเวลา

                  โอเค ยอมรับไประดับหนึ่งล่ะว่าผู้ชายคนนี้ผ่าน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณให้ผ่านทั้งร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะครับ เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีเรื่องอะไรที่ทำให้คุณรู้สึกแย่ก็เท่านั้น

                  ครับ ที่พูดไปมันก็หมายความว่าคุณกำลังจับผิดอยู่นั่นล่ะครับ เพียงแต่ว่าไม่ได้แสดงออกให้ตื่นตูมก็เท่านั้น

 

                  แล้วก็ที่เหมือนจะไม่โกรธหวังแจ็คสัน มันก็จริงครับ แต่ผมเคืองอยู่นะ แล้วก็หมั่นไส้เด็กคนนั้นด้วย มีอย่างที่ไหนกันล่ะครับ สัญญากับคุณไว้แล้วว่าจะดูแลน้องให้หลังจากจบธุระ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าจะรับเนื้อคู่(?) หรือใครสักคนมาอยู่ด้วยกันเสียอย่างนั้น

 

                  น่าเตะให้หายหมั่นไส้สักทีนะครับ จริงไหม?

 

“ไงมาร์ค วันนี้ก็ยังไม่ไปไหนเหมือนเดิมเหรอ” แกล้งถามไปอย่างนั้น คุณพอจะรู้อยู่หรอกครับว่ามาร์คไม่ค่อยจะมีธุระกับใครที่ไหน คำตอบที่ได้ก็เลยเป็นการพยักหน้าแล้วก็ยิ้มเหมือนทุกที “เจ้าแบมแบมก็เลยพามาหาพี่ถึงที่พักแบบนี้สินะ”

“ไม่เป็นไรครับ แบมบ่นอยากเจอพี่คุณตลอด” ตอบกลับโดยมีลูกคู่เป็นกันต์พิมุกต์ที่พยักหน้าหงึก ๆ ตามอย่างเอาจริงเอาจัง

 

                  ที่จริงคุณก็อยากเจอแบมแบมมากนะครับ ส่วนมาร์คคุณก็รู้ดีว่าต้องเจออยู่แล้วถ้าหากมาหาน้องชาย

                  แต่คนที่เวลานี้ คุณอยากเจอแล้วก็จับมานั่งคุยกันให้รู้เรื่องมากที่สุด คงหนี้ไม่พ้นหวังแจ็คสันที่หายหน้าหายตาไปหลายวัน

 

“แล้วเจ้าแจ็คไปไหนซะล่ะ?”

“พี่แจ็คสันไปส่งพี่ยองแจที่มหาลัยครับผม เห็นว่ามีกิจกรรมอะไรสักอย่าง กิจกรรมอะไรแล้วหว่าพี่มาร์ค” แบมแบมหันไปถามมาร์คด้วยสีหน้าครุ่นคิดจริงจัง เจ้าของตำแหน่งว่าที่น้องเขยของเขา ก็ได้แต่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ ทว่าแฝงแววเอ็นดูไว้อย่างชัดเจน คุณก็เลยได้รับรู้เหตุผลว่าแจ็คสันหวัง มีภารกิจส่งคนรักในอนาคตไปรับน้องที่มหาลัย

                  คงเป็นอีกอย่างที่ทำให้นิชคุณทำอะไรไม่ได้ เพราะดูยังไง มาร์คก็ทั้งรัก เอ็นดู แล้วก็ใส่ใจแบมแบมมากเกินกว่าที่เขาจะจับผิดได้ แล้วเขาก็ไม่ใช่พี่ชายที่งี่เง่าไร้เหตุผล คุณไม่อยากจะทำตัวหวงน้องไร้สาระ หรือทำอะไรเกินเหตุจนกลายเป็นน่ารำคาญหรอกครับ

 

“งั้นวันนี้ก็คงไม่ได้เจอแล้วสินะเนี่ย ไม่เป็นไร เอาเป็นวันหลังค่อยว่ากัน ยังไงรอบนี้พี่ก็น่าจะมาพักอยู่ช่วงหนึ่ง เราอยากไปทานอะไรกันไหม มาร์ค หิวหรือยังล่ะ?”

“ไปปปปปปป เดี๋ยวไปทานข้าวเย็นด้วยกันนะครับ ส่วนพี่แจ็คสัน เดี๋ยวค่อยหาทางติดต่อให้มาเจอกันอีกทีก็ได้ เนาะ!

                  นิชคุณยิ้มรับตอบกลับน้องชายที่ฉีกยิ้มกวางจนตาหยี ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี น้องชายคนเดียวของเขาก็ยังคงเป็นเหมือนกับแสงสว่าง และความสดใสของตัวเขาและครอบครัวอยู่เสมอ

                  ระหว่างที่เขากำลังนึกเอ็นดูแบมแบมเหมือนทุกครั้ง นัยน์ตาก็หันไปพบกับสายตาของมาร์ค สายตาที่กำลังทอดมองแบมแบมอยู่ไม่ต่างกัน พักใหญ่ที่คุณมองอยู่เช่นนั้น จนกระทั่งมาร์คเบนสายตามาปะทะเข้ากับเขาพอดี

 

                  แล้วมาร์คก็ยังทำได้ดีอยู่เสมอนับว่าเสมอต้นเสมอปลายที่ไม่เคยหลบเลี่ยง มีเพียงแต่การสบตาและค้อมหัวให้เล็ก ๆ เพื่อเป็นการแสดงความเคารพเท่านั้น

 

                  ให้ตายสิ คุณจะนึกโมโหบ้างได้ไหมครับ ในเมื่อเด็กผู้ชายที่ชื่อว่ามาร์ค ต้วนคนนี้ เล่นไม่มีอะไรให้คุณตำหนิขึ้นมาได้บ้างเลย

 

.

.

.

 

 

                  วันพักผ่อนของนิชคุณยังคงดำเนินไปอย่างเรียบง่าย

                  เขาใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการพบเพื่อนเก่า ทักทายคนคุ้นเคย หรือใช้เวลาไปในคาเฟ่ที่เขาชอบนั่งเป็นประจำ ลงท้ายด้วยการไปหาน้องชายคนเดียวที่คอนโดของมาร์ค ถามว่าทำไมเขาถึงไม่รับแบมแบมให้มาอยู่ด้วยกันทุกวัน ในช่วงที่เขาพักอยู่ที่นี่ เหตุผลก็ยังเหมือนเดิม เขาเคยบอกไปแล้วว่าเขาไม่ใช่พี่ชายที่งี่เง่าเอาแต่ใจขนาดนั้น อะไรที่มันไม่มากเกินไป เขายอมรับได้ทุกอย่าง ใช่ว่าแบมแบมจะไม่มานอนที่ห้องของเขา เพียงแต่ไม่ได้เข้ามาทุกวันก็เท่านั้น แน่ล่ะครับ คุณก็ไม่อยากให้น้องชายของคุณต้องลำบากเพราะการเดินทางไกล ๆ หรอกครับ

 

                  แต่ชีวิตประจำวันในวันนี้อาจจะเปลี่ยนไปจากเดิมเสียหน่อย เพราะน้องชายต่างสายเลือดที่หายหน้าหายตาไปนาน (ด้วยเหตุผลที่ใครต่อใครรู้ดีว่าเป็นเพราะอะไร) กำลังจะเดินทางมาทานข้าวเย็นด้วยกันในวันนี้

                  บอกแล้วนะครับว่าคุณไม่ได้โกรธเจ้าแจ็คสัน แต่มันแค่เคือง ๆ แล้วก็หมั่นไส้ไอ้เจ้าเด็กจอมทะเล้นคนนี้ แน่นอนครับว่าคุณรู้ รู้ว่าหวังแจ็คสันทั้งรัก หวง แล้วก็ห่วงแบมแบมไม่แพ้ใคร เพียงแต่ว่าช่วงนี้ดันมีเรื่องให้ต้องเลือกมากกว่าน้องชาย มันก็เท่านั้น

 

                  นิชคุณไม่ได้ประชดนะครับ นี่ยืนยันว่าคุณพูดด้วยความเข้าใจ

 

“ครับ ว่าไงแบมแบม”

                  แบมกับพี่แจ็คสันกำลังไปหาพี่คุณแล้วนะ! เจอกันที่ร้านอาหารเลยนะครับผม

“โอเคครับ บอกแจ็คสันให้ขับรถดี ๆ นะ เดี๋ยวเจอกัน” เกือบจะวางสายลงแค่นั้น ถ้าหากไม่ได้ยินเสียงของแจ็คสันจากปลายสาย (ไกล ๆ) ว่า ‘พี่คุณ ผมขอโทษษษษษษ แล้วก็อะไรอีกสักอย่างที่ชวนขันสำหรับเขา ไหนจะยังประโยคอื่น ๆ ที่ถูกส่งตรงมาจากเจ้านั่น แต่ผมฟังไม่ถนัดเท่าไหร่หรอกครับ ได้แต่หัวเราะไม่ต่างกับเสียงแบมแบมที่กำลังดังขึ้นจากปลายสายเลย

 

                  ถึงจะแปลกไปหน่อยที่อยู่ ๆ ก็พูดถึงขึ้นมา แต่แค่ได้คุยกันพร้อมหน้า ถึงจะเป็นเพียงผ่านเครื่องมือสื่อสารเท่านั้น มันก็ชวนให้คุณคิดถึงสมัยเด็กได้อย่างดี คิดถึงตอนที่พวกเรานั่งเล่นด้วยกัน ตอนที่คุณได้เห็นน้องชายสองคนวิ่งไล่ หัวเราะกันแบบไม่สนใจใคร ตอนที่ได้พาน้อง ๆ ไปเที่ยวในที่ที่ไม่เคยเจอ

 

                  เวลาย้อนกลับไปไม่ได้ แต่เขาย้อนความคิดให้กลับไปคิดถึงความทรงจำเก่า ๆ ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มได้เสมอ

 

                  บางทีอาจจะทำให้แจ็คสันถูกแกล้งน้อยลงก็เป็นไปได้นะครับ ฮะ ๆ ถึงแม้ว่าเด็กคนนั้นจะทำตัวน่าเตะให้หายหมั่นไส้สักทีก็เถอะ อยากรู้เหตุผลเหรอครับว่าทำไมน่าเตะ อันที่จริงแจ็คสันควรจะมารับผมตั้งแต่วันที่เข้ามาเกาหลีแล้ว แต่ก็อย่างที่รู้กันนั่นแหละครับ

 

                  หมอนั่นไปตามหาความรัก โอเคผมเข้าใจได้

                  แต่ถ้าจะขอแกล้งให้เจ้าหวังแจ็คสันหน้าซีดลงสักหน่อย คงไม่เป็นไรล่ะมั้งครับ

 

.

.

.

 

                  ร้านอาหารประจำของนิชคุณถูกใช้เป็นสถานที่สำหรับนัดพบ พูดคุย และทานอาหารเย็นด้วยกันในวันนี้

                  แน่นอนว่าคุณมาถึงเป็นคนแรก และทำตามปกติด้วยการเดินเข้าไปทักทายเจ้าของร้าน (บางทีผมอาจจะเคยบอกหรือว่าไม่บอกพวกคุณไปนะครับ ที่นี่เป็นร้านของเพื่อนผมเอง เจ้าแบมแบมก็รู้จักดีครับ) หลังจากนั้นถึงได้เข้าไปนั่งรอเจ้าพวกตัวแสบทั้งหลายที่โต๊ะประจำของคุณ

 

                  ภาพของชายหนุ่มรูปงามนั่งมองเครื่องมือสื่อสาร พร้อมกับไล่สายตาเช็คข่าวไปเรื่อยเปื่อย ดึงดูดสายตาของทั้งสาวแท้ (และ/หรือสาวเทียม) ที่บังเอิญ (หรือจงใจ) เดินผ่านไปผ่านมาได้อย่างดี แล้วก็ยิ่งชวนให้พวกเธอ (และเขา) เหล่านั้นแทบจะสะกดกลั้นเสียงกรีดร้องเอาไว้ไม่ไหว เพราะชายหนุ่มรูปงามผู้นี้ อยู่ ๆ ก็ยิ้มและหัวเราะออกมาเสียจนตาหยี คงเป็นเพราะมีเรื่องบางอย่างถูกใจ ไม่บอกก็รู้ว่ากำลังอารมณ์ดีแค่ไหน

                  ใครเล่าจะคาดเดาได้ว่านิชคุณกำลังคิดอะไร…

                  ใครเล่าจะล่วงรู้ว่าพี่ชายแสนสุภาพของแบมแบมคนนี้เจ้าแผนการแค่ไหน

                  แล้วใครกันเล่าจะรู้ว่าคนเงียบขรึมอย่างมาร์ค ต้วนน่ะ แอบเข้าทางพี่ชายแสนสุภาพไม่น้อยเลยล่ะ

 

                  ตอนนี้ทุกคนอาจจะได้รู้พร้อม ๆ กันแล้วก็ได้นะ

 

                  เรื่องที่ผมกับพี่คุยกันเอาไว้ก่อนหน้านี้ ผ่านไปด้วยดีนะครับ

                  ข้อความจากว่าที่น้องเขยในอนาคต(ไกล ๆ)ของคุณนี่แหละครับที่ทำให้เวลานี้อยากจะยิ้มแกมขำขันกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นมากจริง ๆ

                  คุณคิดว่าทุกอย่างคงจะผ่านไปได้ด้วยดีแล้วก็คงจะเหนือความคาดหมายของน้องชายจอมแสบอย่างหวังแจ็คสันด้วยนะครับ

 

.

.

 

                  หวังแจ็คสันกำลังรู้สึกเป็นกังวลกับอะไรสักอย่าง บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าอะไร แต่ทำไมถึงหยุดแอบกังวลไม่ได้สักทีนะครับนะ พี่คุณของผมก็ไม่ใช่คนใจร้ายสักหน่อย พี่คุณจะต้องเข้าใจแน่ ๆ ว่าการที่ผมต้องการตามหารักแท้น่ะ มันถือว่าเป็นเหตุผลที่โคตรจะดีมากขนาดไหน

                  แมน ๆ กันไปใช่ไหมล่ะครับ

                  แจ็คสันก็ว่างั้นอ้ะ

 

“พี่แจ็คสัน! ยืนเหม่อทำไมอ่ะครับ แบมยืนรอให้พี่แจ็คสันเดินเข้าไปก่อนนานแล้วน้า” เสียงใสแจ๋วของเด็กชายกันต์พิมุกต์ดังไล่หลัง พี่ชายหน้าทะเล้นสะดุ้งจากภวังค์ความคิด ตามด้วยการเดินกลับไปยืนอยู่ด้านข้างของแบม (แน่นอนว่ามาร์ค ต้วนถูกดันไปอีกข้างอย่างไร้ความปรานี) แจ็คสันกอดคอเด็กแก้มกลม พร้อมกับส่งสัญญาณให้ก้าวขาเดินไปพร้อมกัน

                  เอาวะ อย่างน้องเดินเข้าไปพร้อมน้องแบม ก็ช่วยทำให้สบายใจได้ขึ้นมาเปราะนึงล่ะมั้งครับ

                 

.

.

 

                  นิชคุณกำลังคิดว่าเขาควรจะขำ หรือว่าอยากจะเดินเข้าไปดีดหน้าผากเจ้าแจ็คสัน หวังให้หายหมั่นไส้ดี

“ไง เจ้าแจ็คสัน เดินประกบน้องเข้ามาเลยนะ ทีอย่างนี้น่ะ” คุณว่าคุณไม่ได้ตาฝาด มาร์คหลุดยิ้มเมื่อได้ยินคุณพูด แน่ล่ะครับ นี่เป็นการฮุคด้วยคำพูดหมัดแรก ตรง ๆ เลยก็คือคุณต้องการจะแกล้งว่าเจ้าแจ็คสันนั่นล่ะ “แล้วตอนบอกว่าจะดูแลน้อง ที่รับปากพี่ไว้อย่างดีล่ะดันโยนให้มาร์ครับผิดชอบซะอย่างนั้น ฮึ? เจ้าแจ็คสัน ว่ายังไงเรา”

                  มีเพียงรอยยิ้มเหาะแหะของเด็กชาย(?)หวังแจ็คสันตอบกลับมาเท่านั้น… นึกถึงตอนเด็ก ๆ ที่หมอนี่กับแบมแบมชอบพากันไปทำเรื่องซน ๆ เอาไว้ แล้วก็ต้องมาสารภาพผิดกับผม หน้าตาแบบนี้ไม่มีผิดเลยล่ะ

“แหะ ๆ ก็คือแบบว่าตอนนั้นผมมีเรื่องต้องไปทำจริง ๆ นี่ครับพี่คุณ นะนะนะ อย่าโกรธผมเลยนะ เนี่ยผมขอโทษจริง ๆ จากใจ พี่คุณชอบอ่านหนังสือของนักเขียนคนนี้ใช่ไหม ผมซื้อหนังสือมาให้พี่ด้วยนะครับ” นี่คือความสามารถอย่างหนึ่งของแจ็คสัน การเปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่อยเปื่อยอย่างกะทันหัน หรือทำเป็นแกล้งลืมความผิดก่อนหน้าไปได้อย่างเนียน (เนียนจริง ๆ หรือประชดก็น่าจะรู้ความหมายของคุณนะครับ)

                  หนังสือที่ว่าน่ะผมมีแล้วครับ แต่ก็รับมาจากมือของเจ้าเด็กทะเล้นคนนี้ แล้วก็ตอบแทนน้ำใจด้วยการแกล้งตีลงไปบนหัวทุย ๆ สองที หายหมั่นไส้ไปได้ห้าเปอร์เซ็นต์แล้วล่ะครับ

                  แต่ว่านะ

 

“เอาล่ะ ๆ เลิกยืนคุยกันตรงนี้แล้วไปนั่งได้แล้ว แบมแบม พี่สั่งอาหารไว้เรียบร้อยแล้วนะครับ อยากสั่งอะไรเพิ่มอีกไหม” เด็กแก้มกลมส่ายหน้าดุ๊กดิ๊ก ก่อนจะเดินไปนั่งจุ้มปุ้กอยู่ข้าง ๆ คนรักผู้ประหยัดคำพูด (แต่แอบขำเพื่อนรักอยู่ตลอดเวลา ไม่แปลกที่จะขำหรอก เพราะมาร์คไม่ค่อยเห็นแจ็คสันในสภาพไปไม่ถูกเท่าไหร่นี่) “มาร์คล่ะว่าไง อยากทานอะไรเพิ่มไหม?”

“พี่คุณไม่ถามผมมั่งอ้ะ?” แทรกเสียงด้วยความน้อยใจขึ้นมาทันที แล้วก็ถูกพี่คุณคนสุภาพสวนกลับทันทีเช่นกัน ว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาก็เท่านั้น ช่วยรอหลังจากถามมาร์คจบไม่ได้หรือยังไง…

 

                  โอเค น้องหวังจะเข้าใจคนมันไม่ใช่ตอนนี้ทำอะไรก็ผิดไปก่อนอ้ะ ไว้ก่อนนะ ไว้น้องหวังกลับไปผนึกกำลังกับพี่คุณได้ก่อน ตอนนี้น้องยอมตกที่นั่งลำบาก ให้มาร์ค ต้วนได้ใจไปก่อนครับ ให้ตายเถอะ มันตลบหลังผมอ้ะ! (ทำเหมือนตัวเองไม่เคยแกล้งเพื่อนเอาไว้เลย)

 

“เอ้า แล้วจะสั่งอะไรเพิ่มล่ะ” ที่สุดแล้วก็ถึงช่วงของแจ็คสัน นิชคุณถามพร้อมกับยักคิ้วให้ อันที่จริงพอจะรู้อยู่ว่าน้องชายคนนี้มีของโปรด มาทีไรเป็นต้องสั่งประจำ ยิ่งเป็นร้านอาหารเจ้านี้ด้วยแล้ว

“ข้าวผัดสัปปะรดดดดดดดดดดด”

 

                  ของโปรดของน้องชายคนนี้นั่นล่ะครับ

 

                  พักใหญ่ที่อาหารผลัดเปลี่ยนกันวางลงบนโต๊ะ ทั้งของโปรดของแบมแบมที่คุณรู้ดีกว่าใคร อาหารที่ดูเหมือนจะทำให้มาร์ค ต้วนผู้เงียบขรึมแสดงออกว่ามันอร่อยมากได้ รวมไปถึงข้าวผัดสัปปะรดที่แจ็คสันหวงนักหวงหนา นำเสนอว่ารสชาติยอดเยี่ยมมากอย่างนั้นอย่างนี้ ทว่ากลับไม่ยอมแบ่งให้ใคร (โดยเฉพาะมาร์ค) ได้ลิ้มรสเลย

                  ตลกเจ้าเด็กนี่ดีเหมือนกันนะครับ มีงอนเพื่อนซะด้วย คงจะรู้ตัวว่ามีแค่ตัวเองที่โดนแกล้งอยู่คนเดียว

                  แล้วก็นะครับ… จะแกล้งก็ต้องแกล้งต่ออีกหน่อยดีไหม?

                  คิดว่านิชคุณกับมาร์คแอบปรึกษาอะไรกันไว้ล่ะครับ?

 

“เด็ก ๆ” นิชคุณเกริ่น “เดี๋ยวนั่งกินนั่งเล่นกันก่อนนะ พี่ขอตัวไปรับเพื่อน ไม่สิ รับน้องคนสนิทของพี่แป๊บนึง ดูเหมือนว่าจะมาถึงแล้ว แต่คงจะไม่กล้าเดินเข้ามาน่ะ”

                  มาร์คและแบมแบมพยักหน้ารับ ส่วนแจ็คสันหวัง (ที่มีทอดมันกุ้งแสนอร่อยอยู่ในปาก) ทำหน้ามึนงงนิดหน่อย ดูเหมือนว่าจะอยากถามอะไรสักอย่าง ทว่าก็ทำเพียงแค่พยักหน้ารับรู้เท่านั้น เพราะเกรงว่าจะเสียมารยาทเกินไป หากพูดออกไปทั้งที่อาหารเต็มปากเช่นนี้

                 

                  รีบ ๆ ทานอาหารนะน้องชาย เดี๋ยวมาเล่นเกมเซอไพรส์กันเล่น ๆ ดีกว่า …      

                  รู้ไหมครับผมเองก็อยากจะมีส่วนร่วมในการตามหารักแท้ของน้องชายผมเหมือนกันนะ

 

.

.

.

 

                  ชเวยองแจไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้ว ว่าที่นักศึกษาสัตวแพทย์อย่างเขา จะตอบตกลงลูกพี่ลูกน้องอย่างมาร์ค ต้วน แล้วก็ใครสักคนที่เขารู้เพียงแค่เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของแบมแบมทำไม กับแค่เรื่องขอให้เป็นตัวช่วยในการแกล้งแจ็คสัน หวังเล่น ๆ แบบนี้

                  เออ เอาเข้าไปสิครับชีวิต จะปฏิเสธก็ทำได้นะ แต่ปากเจ้ากรรมก็ดันยอมรับข้อเสนอของมาร์คไปแต่โดยดี แถมยังต้องมายืนรอพี่คุณ  ๆ คุง ๆ อะไรสักอย่างนี่อีก หน้าตาเป็นยังไงผมก็ไม่รู้ แล้วต้องทำเป็นสนิทด้วยอีกเนี่ยนะ

 

                   ให้ตายสิครับ ถ้าไม่แลกกับการได้กินข้าวฟรีสามมื้อติดแบบไม่เกี่ยงร้าน แถมยังมีทริปพาไปเที่ยวฟรีตามที่ต้องการ แบบนั้นผมก็ไม่ยอมมาเป็นเครื่องมือให้หรอกนะ

                  อะไรครับ ที่ผมยอมมายืนด้วยอยู่ตรงนี้ ไม่เกี่ยวกับว่านี่มันเป็นเรื่องของหวังแจ็คสันเลยสักนิดนะ ไม่เกี่ยวจริงจริ๊ง อย่ามามองผมแบบนั้นนะ!

 

“น้องยองแจใช่ไหมครับ?”

                  ก็แล้วนัดผมไว้ใช่ไหมล่ะครับ ก็ถามมาได้นะพี่! ยองแจคิดเบา ๆ ในใจ (?) ก่อนจะหันกลับไปมองต้นเสียง เออ ครับ ยอมรับว่าวินาทีนึงก็มึนไปกับความสว่าง(?)ของผู้ชายคนนี้อยู่เหมือนกัน

                  โห โคตรดูดี พี่ชายแบมแบมนี่โคตรจะดูดีครับ ยองแจยอมรับ

“งั้นนี่พี่คุณ เอ่อ พี่ชายของน้องแบมแบมใช่ไหมครับ” ยองแจถาม นิชคุณยิ้มใจดี ก่อนที่จะนึกเอ็นดูเด็กคนนี้ที่ดูหมือนจะกลัวหรือเกรงใจ แต่สุดท้ายคุณก็มองออกอยู่ดีว่าเด็กคนนี้ทั้งกล้า แล้วก็ไม่ยอมใครซะด้วย

                  ก็เหมาะกับน้องชายผมดีนะครับ หมอนั่นคงไม่กล้าทำอะไรนอกลู่นอกทาง เพราะไม่อย่างนั้นคงโดนน้องยองแจคนนี้เล่นงานแน่ ๆ

                  แค่มองก็รู้แล้วครับ

 

“เดี๋ยวเราเข้าไปในร้านกันนะ น้องยองแจก็แค่บอกว่ากำลังคุยกับพี่อยู่ หรือน้องจะแค่ยืนเฉย ๆ ไปก็ได้ครับ อ่า ไม่ต้องกลัวแจ็คสันจะเข้าใจผิดจริง ๆ นะ เพราะหลังจากนั้นเดี๋ยวพี่จะแก้ไขทุกอย่างให้เอง ไม่ต้องห่วงครับ”

“เดี๋ยวสิครับ! ผมยังไม่ได้บอกว่ากลัวพี่แจ็คสันเข้าใจผิดเลยเหอะ พี่อย่ามาปรักปรำ” ยองแจโวยวาย ไม่ได้ครับ ยองแจไม่ได้แคร์แจ็คสันหวังสักหน่อยนะ!      

                  ถึงจะกลัวคนเหมือนไม่คิดมากคนนั้นไม่ให้เขาอยู่ด้วยกันก็เหอะ แต่ยองแจก็แค่ไม่อยากหาที่อยู่ใหม่ มันก็เท่านั้นอ้ะ (ไปอยู่กับพี่มาร์คก็ได้นะบางทีอาจจะให้น้องแบมแบมย้ายไปอีกห้อง หรือมันเป็นความคิดที่ไม่ดีสักเท่าไหร่กัน)

 

“ไม่เถียงแล้วครับ เตรียมตัวดี ๆ ล่ะ ฮะ ๆ”

 

.

.

.

 

“น้องแบมมมมมม ทำไมพี่คุณหายไปนานจัง ไปรับเพื่อนคนไหนยังไง น้องแบมรู้ป่ะเนี่ย” แจ็คสันถาม ส่วนคนถูกถามก็ได้แต่ส่ายหน้า แถมยังขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัยอีกต่างหาก

                  พี่คุณมีน้องคนอื่นน้องจากแบมด้วยอ้ะ ทำไมมีด้วยล่ะ!

“มาร์ค มึงอ่ะรู้ไหม?”

“กูอาจจะรู้ แต่กูไม่อยากบอกมึงเท่าไหร่” รู้ไหมครับว่าตอนนี้ในใจของแจ็คสันมีแต่คำว่ากวนตีนมอบให้คุณชายนามสกุลต้วน “อีกอย่างนะแจ็คสัน บางทีถ้าอยากจะรู้คำตอบ ลองมองไปด้านหลังมึงดิ”                  

                  ประโยคยาว ๆ ของมาร์ค ต้วนมักจะสร้างปรากฏการณ์ได้อยู่เสมอ

                  ครั้งนี้ก็เช่นกันปรากฏการณ์หวังแจ็คสันเอฟเฟคกำลังเกิดขึ้น เพราะพี่นิชคุณที่เดินเข้ามาในร้านพร้อม ๆ กับชเวยองแจ น้องยองแจที่แจ็คสันจำได้ว่าเพิ่งจะเจอกันเมื่อเช้านี้เองนะ!

                  ก็ผมยังบอกน้องอยู่เลยว่าเย็นนี้จะออกมากินข้าวกับแบมอ้ะ ทำไม

 

“ทำไมถึงมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะครับ!!!!” คำว่าลั่นร้านยังน้อยไป แจ็คสันตะโกนพร้อม ๆ กับที่เด้งตัวขึ้นจากเก้าอี้นั่งอย่างรวดเร็ว แถมนิ้วมือยังชี้ไปทางพี่ชาย และว่าที่แฟนในอนาคต สลับกับมองใบหน้าของคนทั้งสองไปมาด้วยความไม่เข้าใจ

 

                  เอาอีกแล้วครับ นี่สุดท้ายคนที่หวังไว้ใจ จะร้ายกาจใส่กูทุกคนเลยหรืออย่างไร อยากวิ่งไปร้องไห้ซบลงบนอกไอ้อิมแจบอมจริง ๆ ครับ หรือบางทีคนไร้สาระอย่างไอ้เซฮุนก็อาจจะช่วยคลายความทุกข์ได้ตอนนี้

 

                  ถ้าไม่เกรงใจนี่จะทรุดเข่า ร้องไห้ แล้วทุบลงบนพื้นพร้อมสบถคำหยาบคายออกมาแล้วนะครับ แต่ไม่ได้ นี่พี่คุณนะครับ ไหนจะน้องแบมที่ยืนอยู่อีกไอ้มาร์คอีก

                  ที่สำคัญน้องยองแจก็ยืนมองผมอยู่อีก

 

                  นี่โดนทำร้ายจิตใจจนแทบแหลกสลายแล้วนะครับ!

 

“อ้าว ก็พี่บอกแจ็คสันไปเมื่อกี้ไงว่าจะไปรับน้องที่สนิทด้วย ก็เนี่ยแหละ ยองแจ ชเวยองแจน่ะ ทำไมเหรอ แจ็คสันรู้จักหรือยังไงกัน?”

                  นิชคุณแกล้งถาม ตามบทบาท(สมมติ)ในวันนี้ เขาจะต้องทำเป็นไม่รู้ว่ายองแจคือใคร (ทั้งที่รู้ดีว่าเด็กคนนี้ คือรูมเมทที่แจ็คสันกำลังพยายามทำให้เป็นโซลเมทในอนาคต)  แล้วยองแจเองก็ดูเหมือนจะไม่รู้จริง ๆ ว่าแจ็คสันมีความแน่วแน่ และตั้งใจจริงจังกับเจ้าตัวมากแค่ไหน

                  เพราะฉะนั้น ต้องแกล้งบีบเจ้าเด็กทะเล้นนี่ ให้ยอมพูดความรู้สึก กับความตั้งใจออกมาอย่างตรงไปตรงมาให้ได้ คุณแค่แกล้งเล่น ๆ แค่นี้ มันไม่หนักหนาใช่ไหมล่ะครับ ดีซะอีก เจ้าแจ็คสันจะได้สารภาพกับยองแจไปตรง ๆ เลยยังไงล่ะครับ

 

                  จริง ๆ ต้องบอกว่าคุณช่วยเหลือต่างหากไม่ใช่การแกล้งอะไรสักหน่อย จริงไหมครับ?

 

“อ้าว ก็ต้องรู้จักสิครับ นี่พี่ยองแจเป็นน้องพี่มาร์คใช่ม้า แล้วก็เป็นรูมเมทของพี่แจ็คสัน” แบมแบมพูดออกมาอย่างไม่คิดมาก ก่อนจะค่อย ๆ ลดระดับเสียงลงเมื่อเห็นว่าคนรักทำปากเป็นสัญญาณบอกให้หยุดคำพูดก่อน “เอ้อ จริง ๆ แล้วก็รู้แค่นั้นเนาะ แหะ ๆ”

                  ก็ไม่ทันแล้วไหมน้องแบมแบม

“เอ้า ว่าไงเจ้าแจ็ค ยืนเงียบแบบนั้นพี่จะรู้ไหมล่ะเนี่ย” นิชคุณแกล้งถามต่อ แถมยังเพิ่มดีกรีความรุนแรง(?)ด้วยการยืนโอบไหล่ยองแจอีกต่างหาก

                  ตลกมากเลยนะครับ เวลาเห็นเจ้าแจ็คสันมีหลากหลายอารมณ์บนใบหน้าน่ะ นึกออกใช่ไหมว่าแจ็คสันกำลังสับสนกับตัวเองแค่ไหน เข้าใจนะครับ การที่จะต้องพูดหรืออธิบายต่อหน้าคนที่ตัวเองชอบ ว่าชอบมากแค่ไหน มันก็เป็นเรื่องยิ่งกว่าคำว่าเขินอีกจริงไหม

 

                  แต่แจ็คสันต้องทำครับ กรณีของน้องชายคนนี้ ต้องทำให้ผมได้ยินกับหูให้ได้ แล้วก็ต้องมียองแจเป็นพยานรับรู้ด้วยว่าหวังแจ็คสันจริงจังมากแค่ไหน

 

“ก็ก็รู้จักครับ โอยยยยย พี่คุณณณ แล้วพี่คุณมากับยองแจได้ยังไงครับ แล้วทำไมยองแจมาอยู่ที่นี่ ก็เมื่อเช้าเราเพิ่งคุยกันว่าเดี๋ยวเจอกันตอนค่ำ ๆ นี่นา

“ผมก็ไม่รู้ว่าจะเจอพี่ที่นี่นะครับ” โกหกคำโตด้วยใบหน้านิ่งสนิท “อีกอย่าง ตอนผมรู้จักพี่คุณ ผมก็ไม่รู้ด้วยว่าโลกจะกลมจนวนมาหากันแบบนี้”

 

                  ก็แล้วไหนบอกว่าจะไม่เล่นละครด้วยไง มาร์คคิดขำ ๆ

 

“อ่า อ่า ยังไงดีล่ะ แล้ว แล้วพี่คุณกับยองแจ

“พี่ว่าพี่ถามเราก่อนนะเจ้าแจ็ค อธิบายให้พี่ฟังหน่อยสิ ว่าเรารู้จักกับยองแจได้ยังไงกัน แล้วทำไมถึงต้องทำท่าตกใจตอนเห็นยองแจเข้ามาขนาดนั้นด้วยล่ะ?”

 

                  ถ้าไม่ตอบให้ตรงคำถาม ผมจะยึดยองแจเอาไว้สักสองสามวันจริง ๆ นะครับ

 

“ถึงตามึงถูกกดดันแล้วล่ะ” มาร์คแกล้งพูดเบา ๆ อยากจะหัวเราะออกมาแต่ก็ทำได้แค่แอบอมยิ้มเท่านั้น โดยมีเด็กแก้มกลมยืนมองสถานการณ์ด้วยความไม่เข้าใจเท่าไหร่นัก

 

                  มาร์ค ต้วนให้ความร่วมมือกับนิชคุณเป็นอย่างดีกับแผนการครั้งนี้ ค่าว่าจ้างทั้งหมดถูกรับผิดชอบโดยมาร์ค แต่เขาไม่ซีเรียสเท่าไหร่ เชื่อสิว่ายองแจไม่ได้จริงจังกับของที่จะได้รับหรอก อันที่จริงแล้วเด็กคนนี้ก็สนใจแจ็คสันอยู่ไม่น้อยนั่นล่ะ ทำไมคนโตมาด้วยกันจะดูไม่ออก

                  ทีนี้ก็มารอฟังคำสารภาพจากแจ็คสันหวังไปด้วยกันเถอะนะครับ

 

“คือ คือ

“นับหนึ่งถึงสิบ ถ้าหากว่าไม่มีอะไรจะพูดในช่วงนั้น พี่ว่าจะพายองแจไปดูหนัง ซื้อของ แล้วก็” ยังไม่ทันที่นิชคุณจะต่อได้จบประโยค หวังแจ็คสันผู้กลัวเสียรักแท้ไปต่อหน้าต่อตาก็ตะโกนขึ้นมาลั่นร้านอย่างไม่เกรงใจใคร

 

                  โอเค หวังแจ็คสันไม่อาย แต่ชเวยองแจที่มีชื่ออยู่ในประโยคนั้นด้วย กำลังจะตาย!

                  แล้วถ้าทำได้ก็คงจะมุดดินหนีไปแล้วล่ะ!

 

“ยองแจเป็นรูมเมทของผมครับ!!!! แล้วผมก็ชอบยองแจมาก ๆ มากจนอีกไม่นานมันคงกลายเป็นความรักแล้วจริง ๆ นะครับ!!!!” หลับหูหลับตาพูดโดยไม่สนใจใคร ก่อนจะค่อย ๆ หรี่ตามองทั้งเพื่อน น้อง พี่ และว่าที่แฟนในอนาคตด้วยความระมัดระวัง

 

                  โอเค หวังแจ็คสันเข้าใจแล้วว่าที่ผ่านมาทั้งหมดมันคงเป็นแค่มุกตลกกาก ๆ จากพี่นิชคุณ!

                  ให้ตายสิครับ ผมควรจะคิดได้ก่อนหน้าที่ไอ้มาร์คจะหัวเราะลั่นได้แบบนี้ มันเป็นพี่ยองแจนี่หว่า เตี๊ยมกันได้ดิ! แถมยังลากเอายองแจมาเกี่ยวด้วยจนได้อีกต่างหาก ไหน คนไหนอีกครับ พี่คุณอีกคนนะครับ ยืนหัวเราะผมด้วยหน้าหล่อ ๆ แบบนั้น ก็ใช่ว่าผมจะอายชาวบ้านน้อยลงนะ

                  น้องยองแจพี่ขอโทษที่ต้องทำให้อายไปด้วยนะครับ แต่แบบถ้าพี่ไม่ทำแบบนี้ พี่คิดว่าคงต้องโดนหนักกว่านี้ในโอกาสหน้าอย่างแน่นอน

 

                  แกล้งผมแบบนี้เลยนะพี่คุณ!!!

 

“โหยพี่ ขำแบบนี้นี่แสดงว่ารู้เรื่องอยู่แล้วใช่ป้ะ แกล้งให้ผมอายใช่ป้ะเนี้ย!” นิชคุณได้แต่หัวเราะ ก่อนจะพยักหน้ารัว ๆ ให้กับน้องชายได้รู้ ว่าทั้งหมดที่ผ่านไปคืออะไร

                  ดัดนิสัยหน่อยนะน้องชาย มันไม่ใช่การแกล้งที่ร้ายแรงรุนแรงอะไรสักหน่อย ที่จริงมันอาจจะเป็นการช่วยซะด้วยซ้ำนะ

 

“แล้วสักวันนายจะต้อบขอบคุณพี่ล่ะ แจ็คสัน”

 

                  เพราะสิ่งที่นิชคุณทดลองทำลงไปมันทำให้เห็นชัดเชียวล่ะ ว่าที่จริงแล้วชเวยองแจก็มีอะไรอยู่ในใจไม่ต่างกัน

 

                  บางทีนิชคุณคนนี้ก็ควรหาใครสักคนมาคอยดูแลบ้างแล้วล่ะ

                  ใช่ไหมครับ?

 

                  ปล.ผมยังคอยจับตามองมาร์คและแจ็คสันอยู่เสมอ และแน่นอนว่าถ้าหากพวกเขาทำให้น้องชายของผมต้องเสียใจ นั่นหมายความว่าเขาจะได้แตะต้องแบมแบมอีกไม่ได้เข้าใกล้น้องชายของผมอีกเลย

 

 

                  ผมหวงน้อง…  แต่ก็ย้ำอีกทีว่ามีเหตุผลมากพอนะครับ

                  ฝากดูแลน้องชายของผมด้วยนะ

 

 

 

END!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1,831 ความคิดเห็น

  1. #1776 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 09:36
    เข้าขากันดีเลย พี่ชายกับน้องเขย แสบทั้งคู่
    #1776
    0
  2. #1610 namemy_jung (@namemejung) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 20:15
    แสบ
    #1610
    0
  3. #1368 kyuminlove (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 22:58
    น้องคุณไม่มีคู่กับเขาหรอ
    #1368
    0
  4. #1329 MandM (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 15:05
    หวังตายแน่ตายแน่หวัง 55555

    โดนเละ หึหึ
    #1329
    0
  5. #1292 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 12:47
    คนหวงน้อง โอ้ย น่ารัก 
    เออแจไหนบอกว่าไม่อยากเล่นละคร แต่พอเอาเจ้าจริงก็แกล้งหวังเหมือนกันนะ 555555 
    หวังต้องขอบคุณพี่คุณระทำให้นายได้ก้าวข้ามขั้นตอนบอกชอบอย่างรวดเร็วขนาดนี้
    พี่มาร์คสะใจมากไหมเห็นเพื่อนตัวเองโดนกดดันเนี่ย 5555
    #1292
    0
  6. #1171 momay (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 02:08
    โอ้ยยยย น่าร๊ากกกกก พี่คุณน่ารักมากเลย แต่รู้สึกจะไปได้ดีกะว่าที่น้องเขยนะนั่น 5555

    จะมีคู่ของคุณต่อไหมนะ อิอิ
    #1171
    0
  7. #1155 limitedear (@limitedear) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 09:10
    จะมีคู่ของพี่คุณต่อมั้ยน้าาาาา
    #1155
    0
  8. #1154 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 07:30
    แอบสงสารแจ็คเบาๆ 555
    #1154
    0
  9. #1153 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 07:26
    พี่คุณแกล้งหวังได้แซ่บมากกกกกอ่ะ
    #1153
    0
  10. #1150 。My Nőt´ (@kicat) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 02:05
    สมน้ำหน้าแจ็คสัน
    เป็นไงล่ะ 555555555
    โดนพี่คุณรวมหัวแกล้งซะแล้ว
    #1150
    0
  11. #1149 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 22:33
    5555555555 สมน้ำหน้า โดนแกล้งบ้างเลยแจ็คสั้น
    #1149
    0
  12. #1147 Mymildz (@m-mild) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 17:42
    แจ็คสันเอ็งไม่ตายดีแน่ 55555555555555555
    งานนี้มีสุกอ่ะ โดนต้มจนสุก 555555555555555555555555555555555555
    #1147
    0
  13. #1143 。My Nőt´ (@kicat) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กันยายน 2557 / 01:05
    แจ็คสัน แกเสร็จพี่คุณแล้ว 555555555555

    เป็นไงล่ะ บังอาจทิ้งน้องได้ลงคอ
    #1143
    0
  14. #1142 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 20:47
    ฮ่าาาาา รอดูแจ็คโดนพี่คุณแกล้งงงง
    #1142
    0
  15. #1139 Moko87 (@mokomoko87) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 13:15
    อยากเห็นพี่คุณแกล้งแจ็ค 5555
    #1139
    0
  16. #1138 mumumamu (@mumumamu) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 12:14
    อิหวังงงงง แกโดนแน่ 5555555555555555555555555555555555555555555555
    #1138
    0
  17. #1137 limitedear (@limitedear) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 08:27
    พี่คุณจะทำไรพี่หวังงงงง ฮาจัง พี่มาร์คดีจนไม่หาที่ติไม่ได้ 555555555
    #1137
    0
  18. #1109 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 20:30
    เค้าจิรอคนหวงน้อง ><
    #1109
    0