[Fic]Yugioh! (Y)

ตอนที่ 1 : [ํyugixatem] The past will change! [Part1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    13 เม.ย. 57

.q                                                       คำนำ.........
---- อยากจิย้อนเวลาให้หมุนปายย วันก่อนนนน---- #ผิดส์ #อย่าสนใจค่ะ 55+
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

ฮือ ฮือ ฮือ

ฉันแพ้แล้วคู่หู

ฮือ.......

ลุกขึ้นมาสิ นายชนะแล้วนะ ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะไม่ให้เห็นน้ำตาหรอกนะ

ก็ฉันมันอ่อนแอฉันคิดอยากจะเข้มแข็งอย่างนายมาตลอด

นายไม่ได้อ่อนแอหรอก นายก็มีความเข้มแข็งที่ไม่แพ้ใครเหมือนกัน

“………..!?”                                                                                

มันคือความเข้มแข็งที่ชื่อว่าความอ่อนโยนไงล่ะ ฉันเองก็ได้เรียนรู้สิ่งนั้นจากนาย….คู่หู

“…ตัวฉันอีกคน…..”

ตอนนี้ฉันไม่ใช่ตัวนายอีกคนแล้ว และนายเองก็คือตัวของนายเอง…. ยูกิมีเพียงหนึ่งเดียวสำหรับโลกนี้

อื้อ

วิญญาณฟาโรห์..กล่าวชื่อตัวเองต่อนัยน์ตาอูจาโตสิ

ชื่อของข้าคือ….. อาเทม!!!”

ถึงนายจะเป็นฟาโรหายก็คือยูกิ พวกเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

ขอบใจมากคู่หู…….. แล้วก็ทุกคน……………..’

 

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

       นับตั้งแต่เหตุการณ์นั้นก็ผ่านมา 5 เดือนแล้ว นับตั้งแต่ฟาโรห์จากไป ผมก็ได้แต่ภาวนาอยากให้มันเป็นเพียงแค่ความฝัน…. แต่สุดท้ายมันก็คือความจริงที่ผมไม่ยอมรับเท่านั้นเอง……

       ผมอยากเจอเขาอีกครั้ง ถ้าสามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ล่ะก็ ผมก็อยากจะแพ้เขาในการดวลครั้งสุดท้ายนั้น….. ถ้าผมแพ้เขาก็คงไม่ต้องจากไป……. 

ยูกิ! นี่ยูกิ!!!” อันซุเรียกยูกิที่นั่งนิ่งราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง

อะหวา!” ยูกิที่สะดุ้งกับเสียงเรียกจากเพื่อนสาวของเขาก็หงายหลังตกเก้าอี้ จนอันซุเผลอขำออกมา

ฮะฮะ ยูกิ นี่นายมัวแต่เหม่ออีกแล้วใช่ไหมเนี่ย อันซุถาม

มะ ไม่ใช่ซักหน่อยยูกิปฏิเสธ แต่อันซุก็รู้ว่ายูกินั้นยังคิดถึงเขาคนนั้นอยู่ จึงไม่พูดอะไรมาก

นี่! ยูกิ วันนี้เราไปซื้อเกมกันไหม มีเกมออกใหม่มาอีกแล้วนะ~” เสียงของโจวโนะอุจิดังขึ้นพร้อมกับเพื่อนตัวแสบฮอนดะ

ไปไหมยูกิ ครั้งนี้ฉันเลี้ยงนายก็ได้นะฮอนดะพยายามพูดให้ยูกิอยากไป วันนี้เขาตกลงกับเจ้าโจวโนะอุจิว่าจะทำให้ยูกิร่าเริงกลับมาเป็นยูกิคนเดิม

ถ้าพวกนายพูดกันถึงขนาดนี้ ฉันไม่ไปก็คงไม่ได้ล่ะสินะยูกิบอกพลางถอนหายใจเล็กๆ

สำเร็จ!!!’ ทั้งสองคนหันมามองหน้ากันอย่างดีใจราวกับสอบได้คะแนนเต็มร้อย

นี่ๆ ให้ฉันไปด้วยคนสิ นะนะ”  อันซุชี้นิ้วมาที่ตัวเองพร้อมทำสายตาอ้อนวอน

งั้นก็ไปกันทั้งหมดนี่ล่ะ งั้นก็รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวของจะหมดนะ โจวโนะอุจิเร่ง พร้อมกับรีบลากยูกิออกไปเพราะมัวแต่ยืนเหม่อ

อะเฮ้ อย่าลากฉันสิ ยูกิโวยใส่โจวโนะอุจิที่แอบหลุดขำกับท่าทียูกิที่นานๆทีจะได้เห็น..

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

.ร้านเกม กรุงโดมิโนะ

เฮ้ อย่าเบียดอย่าดันเซร้!!!!!!!!!!!!!!” เสียงโหวกเหวกวายหน้าร้านเกมชื่อดัง ทำให้ยูกิและเพื่อนๆเริ่มท้อที่จะเข้าไปซื้อเกมที่เพิ่งออกมาใหม่

อะ….เอ่อ โจวโนะอุจิคุง…. ไว้วันหลังก็ได้นะยูกิเงยหน้าขึ้นบอกโจวโนะอุจิ แต่โจวโนะอุจิกลับไม่ยอม เพราะยังไงวันนี้ก็ต้องทำให้ยูกิร่าเริงให้ได้

ไม่ได้นะ! มาถึงที่นี่ทั้งที จะให้กลับไปมือเปล่าได้ยังไงกันล่ะ โจวโนะอุจิคนนี้จะต้องซื้อเกมให้ได้!!” โจวโนะอุจิพูด พร้อมกับลากฮอนดะแหวกฝูงชนเข้าไปในร้าน

ระ..รอด้วยสิ โจวโนะอุจิ ยูกิรออยู่ตรงนี้นะ! เดี๋ยวฉันจะรีบกลับมา อันซุบอกยูกิแล้วรีบวิ่งตามโจวโนะอุจิไป

ยูกิยืนมองเพื่อนๆของเขาหายเข้าไปร้าน แล้วถอนหายใจ ทำไมต้องทำเพื่อผมขนาดนี้กันนะ….

      ทั้งๆที่ผมเป็นต้นเหตุให้เพื่อนๆไม่สบายใจแท้ๆ…… ฉับพลันสายตายูกิก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา…. ผู้ชายที่มีหน้าตาและทรงผมเหมือนกับเขา….....

ดะ เดี๋ยวก่อน!!” ยูกิตะโกนแล้วรีบวิ่งตามผู้ชายคนนั้นไป แต่ผู้ชายคนนั้นกลับเดินหนีหาย ยูกิก็ไม่ลดความพยายาม รีบวิ่งตามไปอย่างไม่หยุดหย่อน

       แฮร่กๆ บ้าจริง ทำไมต้องหนีผมด้วย…… ยูกิหยุดยืนพิงกำแพงเพราะความเหนื่อย ……

       ทำไมกัน…. ทำไมต้องหนีผมไป เป็นเพราะผมทำให้เขาหายไปงั้นหรอ ผมแค่อยากเจอเขาอีกครั้ง….. แค่อีกซักครั้งก็ได้….. ไม่ว่าอะไรผมก็จะยอมทำ ถ้าเพื่อให้เจอเขาล่ะก็………….

       ยูกิได้แต่นึกภาวนาในใจ ความเจ็บปวดจากการสูญเสียยังคงฝังลึกอยู่ภายในใจ ยูกิยังคงรอคอยการกลับมาของเขาคนนั้น…. ทั้งๆที่รู้ว่าเขาคนนั้นไม่มีทางกลับมาแล้วแท้ๆ…. 

‘…เจ้าอยากจะเจอเขาคนนั้นอีกครั้งไหมล่ะ จู่ๆรอบกายของยูกิก็มืดสนิท มีเพียงเสียงๆหนึ่งที่ดังขึ้นมาตอกย้ำภายในใจของยูกิ

อยากเจอ ผมอยากเจอเขา อยากอยู่กับเขา…..” น้ำเสียงของยูกิเริ่มสั่น

ถ้าอย่างงั้น ข้าจะช่วยไหมล่ะ

ยะยังไง…. ต้องให้ผมทำยังไง

ข้าจะช่วยย้อนอดีตให้ แต่มันจะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นกับตัวเจ้าด้วย

“…..??”

ตอนที่เจ้ากลับไปอดีต ความทรงจำในปัจจุบันของเจ้าจะหายไป ก็เหมือนให้เจ้ากลับไปเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่อีกครั้งเจ้าก็จงใช้เวลานั้น หาฟาโรห์ของเจ้าให้เจอ…… อย่าปล่อยให้เขาหลุดมือไปเป็นครั้งที่สองล่ะ……แต่ข้าขอเตือนอะไรหน่อย โลกที่เจ้ากลับไปน่ะ อาจจะไม่เหมือนในอดีตร้อยเปอร์เซนต์หรอกนะ…… อาจจะมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนแปลง

สิ้นเสียงปริศนา ยูกิก็รู้สึกเหมือนโดนดูดเข้าไปในหลุมดำ แล้วก็หายไปจากที่ตรงนั้นอย่างไร้ร่องรอย……

ข้าคงช่วยท่านได้แค่นี้นะท่านฟาโรห์……. ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเด็กคนนั้นล่ะ’ 

------------------------------------------------------------------------------------------------------
จบแบ้ว........... #ล้อเล่นค่ะ 555
....................................
;_; มันคงไม่ดีมากเลยสินะคะ แง คิดพล็อตเรื่องไม่ค่อยออก พอคิดเรทๆได้ก็แต่งไม่เป็นอีก #เห๊ะ #ไหนบอกไม่แต่งเรท 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #19 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 07:59

    สนุกค่า

    #19
    0
  2. #14 WAUNEE (@WAUNEE) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 13:38
    ก็โอเคน่ะ
    #14
    0
  3. #1 Nongbaibua (@bua3010) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 17:07
    หนุกมากกกกกกค่ะ
    #1
    0