[Fic B.A.P] We|Sea|Yoo #All x YYJ

ตอนที่ 2 : SF_Smoking [ Yongguk x Youngjae]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 พ.ย. 56

Smoking,

BangJae,

PPPlus19

Talk : ถึงมันจะไม่ดีต่อสุขภาพ.....

 

 

ผม... เคยเกลียดบุหรี่...

 

จะว่าเกลียดก็ว่าได้นะ.. แค่ไม่ชอบ... ไม่ชอบนิดหน่อย ไม่ชอบคนสูบ ไม่ชอบกลิ่นเท่าไหร่...

 

ไม่ถึงกับเกลียดมาก...

 

แต่...

 

มันก็แค่อดีต... สำหรับผม.. มันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ในชีวิตประจำวัน... ไม่จำเป็นต้องมานั่งทำท่ารังเกียจคนสูบบุหรี่ซะมากมาย...

 

ก็ใช่..ชินไปแล้ว...

 

แกรก...

 

ทุกครั้งที่เปิดประตูห้องเข้ามา.. กลิ่นบุหรี่จางๆ ก็จะลอยเข้ามาเตะจมูก... ไม่ใช่กลิ่นที่เหม็นจนฉุน เป็นกลิ่นอ่อนๆ แต่ก็ไม่อ่อนจนเกินไป ที่พอเดาได้ไม่ยากว่า เจ้าของห้องอีกคน เพิ่งกลับมาถึงห้องได้ไม่นาน

 

วางกระเป๋าแล้วเดินไปที่ระเบียงข้างหลัง ประตูระเบียงเปิดอยู่ มีคนที่ยืนมองวิวจากระเบียงอยู่

 

ทำไมวันนี้เพิ่งกลับ

 

รู้ด้วยหรอว่าเพิ่งกลับ

 

รู้สิ...ยองแจตอบพลางยิ้มเล็ก ๆ เครียดอะไรมารึเปล่าครับ

 

นิดหน่อย...บังยงกุกถอนหายใจก่อนจะยกบุหรี่ที่คีบอยู่ที่มือขวามาสูดเข้าไปก่อนจะปล่อยควันออกมา

 

มีอะไรรึเปล่าครับ

 

ยองแจ...

 

หือ..?”

 

เดี๋ยวพี่ไปทำงานต่างจังหวัดสองอาทิตย์

 

ถึงพี่ยงกุกจะดูเครียดๆ แต่คนที่รู้สึกเครียดกว่าคงไม่พ้นยองแจ.. ก็นั่นแหละ เขาเคยห่างจากพี่ยงกุกตั้งอาทิตย์ที่ไหน?

แล้วนี่ไปสองอาทิตย์??

 

ไปวันไหนอ่ะ...

 

อีกสองวัน ยังเคลียร์งานตรงนี้ไม่เสร็จเลย เห้อ..ยกมือขึ้นเสยผมก่อนจะอัดควันเข้าไปอีกรอบ ยองแจมองการกระทำนั้นนิ่งๆ

 

ก็... ตอนแรกนึกว่าเครียดเพราะเป็นห่วง..

 

แต่ช่างเถอะ..

 

ไปอาบน้ำไป เดี๋ยวพี่พาไปกินข้าวพยักหน้าอย่างว่าง่าย..

 

วันนี้พี่ยงกุกพายองแจไปกินข้าวและซื้อของมาตุนเอาไว้... ก็รู้.. รู้ว่ายู ยองแจน่ะ.. อยู่คนเดียวเดี๋ยวก็ไม่กินอะไร

 

อยู่บ้านคนเดียว อย่าเอาแต่กินรามยอนล่ะ ตรงข้ามคอนโดก็มีร้านข้าวอยู่

 

พี่ไปทำงาน ก็อย่าเอาแต่ทำงานแล้วกินแต่รามยอนเหมือนกันนั่นแหละย้อนคนเป็นพี่ก่อนจะถูกมืออุ่น ๆ ลูบหัวเบา ๆ

 

 

อบอุ่น...

 

อุ่นจนอธิบายไม่ถูก...

 

กลับมาที่ห้อง ก็เข้าสู่ วัฏจักรเดิมๆ ของคนบ้างาน พี่ยงกุกเดินเข้าไปในห้องทำงาน ปล่อยยองแจให้นั่งดูทีวีอยู่คนเดียวจนเริ่มง่วง

 

พี่ยงกุกไม่ใช่คนบ้าที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำจนเกินไป เขารู้ว่าลิมิตตัวเองคืออะไร ถ้าง่วง ก็นอน ไม่ง่วงก็ทำต่อ เพราะงั้น ก็จะเห็นพี่ยงกุกแบบหลับอยู่บนโต๊ะทำงานบ่อย ๆ

 

ยองแจแง้มประตูห้องทำงานยงกุก พี่ยงกุกยังทำงานอยู่

 

ดื่มอะไรหน่อยมั้ยพี่?”

 

ขอกาแฟดำแก้วนึงแล้วกัน อืม แล้วก็หยิบของหลังตู้เย็นมาให้ด้วยซองนึงยองแจพยักหน้าเดินไปที่ครัว ชงกาแฟให้อย่างใจเย็น แล้วหยิบ ของหลังตู้เย็นให้พี่ยงกุก

 

งานเยอะมากเลยหรอถามพลางยกกาแฟไปวางไว้ที่ชั้นข้างโต๊ะทำงาน เขาวางกาแฟบนโต๊ะทำงานไม่ได้... พี่ยงกุกเคยพลาดทำกาแฟหกใส่งานจนต้องทำใหม่แทบไม่ได้นอนมาแล้ว

 

นิดหน่อย ต้องเสร็จก่อนไปด้วย

 

อย่าหักโหมมากแล้วกันวางซองบุหรี่ไว้ใกล้ๆ กับถ้วยกาแฟ สายตาพลันเห็นที่เขี่ยบุหรี่บนมุมโต๊ะทำงานของยงกุก...

 

เยอะมากเลย...

 

ไม่ใช่กลิ่นที่เจือจาง.....

 

วันนี้สูบไปเยอะขนาดไหนนะ

 

ครับ..ตอบคนน้องแล้วเอื้อมมือไปหยิบบุหรี่จากซองใหม่มาจุดสูบ

 

ทำไมสูบบุหรี่จัดล่ะถามแล้วทรุดตัวลงไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ

 

งานมันเยอะปากก็ตอบไปคาบบุหรี่ไป มือก็ยังวุ่นอยู่กับการทำงาน

 

มันดียังไง ให้ผมลองบ้างดิ

 

ลองไหมล่ะ ?” ถามพร้อมกับยื่นบุหรี่ที่เพิ่งจุดให้

 

ไม่ห้ามหรอ

 

ก็จะได้รู้ไง

 

เป็นพี่ยังไงเนี่ย

 

เป็นพี่ที่ดีไง... ฮ่า ๆๆๆ ไปนอนได้แล้วไปไล่อีกคนไปนอน ยองแจเบะปากน้อยๆ ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องนอนของตัวเอง

 

เปิดประตูแง้มไว้ไม่ปิดเสียทีเดียว หน้าซุกเข้ากับหมอนข้างอันใหญ่

 

กลิ่นบุหรี่จาง ๆ ของพี่ยงกุกจากห้องข้างๆ ลอยมา

 

แปลกดี... ที่ได้กลิ่นนี้ แล้วยู ยองแจจะหลับฝันดี

 

 

 

 

 

พี่ยงกุก ดื่มอะไรไหมครับเป็นอีกคืนที่ยูยองแจต้องแง้มประตูห้องของยงกุก

 

อ่าว....

 

หลับคางาน...

 

หลับทั้งๆ ที่มือขวายังคีบบุหรี่อยู่...

 

พี่ยงกุกเรียกเบาๆ พร้อมกับเขย่าตัวคนที่หลับตาพริ้มอยู่ที่โต๊ะทำงาน พี่ยงกุก !เสียงดังขึ้นเล็กน้อยและเขย่าตัวแรงขึ้น ยงกุกขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

 

กี่โมงแล้ว

 

จะห้าทุ่มแล้วครับ พี่หลับคางานเลยยงกุกพยักหน้ายกมือขึ้นลูบหน้าก่อนจะเริ่มเก็บงาน

 

ไม่ทำต่อหรอครับ

 

งานนี้ไม่เร่ง งานที่เร่งจริงๆ เสร็จไปแล้ว

 

ครับ

 

เออ ยองแจ..

 

หืม?”

 

พรุ่งนี้พี่ไปแล้วนะยองแจเบิกตาโพล่ง.. เพิ่งสังเกตว่ามีกระเป๋าเดินทางกางอยู่กลางห้อง

 

“..... ครับ

 

อืม

 

เก็บของเสร็จรึยังครับ ให้ผมช่วยไหม?”

 

เสร็จแล้วล่ะ ดึกแล้ว นายไปนอนไปพยักหน้าอย่างว่าง่ายแล้วกลับเข้าห้องนอน...

 

 

ยอมรับว่า... นอนไม่หลับ..

 

สองอาทิตย์เลยนะ...

 

ไม่เอาหรอก.... ไม่ชอบอยู่คนเดียว....

 

 

 

 

อยู่คนเดียวได้มั้ย ?”

 

ได้ครับ

 

อืม งั้นพี่ไปนะพยักหน้าสองทีแล้วมองตามคนที่จะไปทำงานต่างจังหวัดขับรถออกไป...

 

ยองแจนั่งนิ่งอยู่หน้าทีวี...

 

สิบสี่วัน จะอยู่ยังไงนะ...

 

 

 

 

คิดว่าไม่แย่.. ยูยองแจ พยายามคิดว่ามันไม่ได้แย่...

 

ตลอดเวลาที่พี่ยงกุกไม่อยู่ เขาก็ปกติดี ว่างๆ ก็ชวนแดฮยอนมาคุยเล่น ชวนมาเล่นที่ห้องบ้าง ไปห้องแดฮยอนกับพี่ฮิมชานบ้าง...

 

ก็โอเค พี่ยงกุกไม่ได้บ้างานคนเดียวสินะ

 

บางวันก็ชวนกันออกไปหาอะไรกิน ฟังแดฮยอนบ่นงุ้งงิ้งเรื่องพี่ฮิมชานบ้าง..

 

อย่างน้อยก็ไม่เหงาเท่าไหร่...

 

 

ผ่านมาเจ็ดวัน... หนึ่งอาทิตย์ ห้องดูโล่งทันที... พี่ยงกุกไม่อยู่...

 

เปิดประตูเข้ามา ถอดรองเท้าวางไว้ที่ชั้นอย่างเคยชิน วางกระเป๋าไว้ที่โซฟา..

 

แปลกดี...

 

ทั้งๆ ที่พี่ยงกุกไม่อยู่มาหนึ่งอาทิตย์เต็ม ๆ แต่ยองแจกลับได้กลิ่นจางๆ ของบุหรี่ที่พี่ยงกุกจุดสูบบ่อยๆ

 

แปลกดี ไม่รู้ว่าเพราะเวลาเปิดประตูเข้ามาจะต้องได้กลิ่นจนชิน หรือเพราะกลิ่นยังติดอยู่ แต่มันเป็นอย่างนี้ตลอดทั้งอาทิตย์...

 

แต่.. มันก็ดี อย่างน้อยก็ทำให้ยองแจรู้สึกว่า พี่ยงกุกยังไม่หายไปไหน...

 

เดี๋ยวพี่เขาก็กลับ...

 

ก็แค่คิดถึง...

 

ทิ้งตัวลงไปบนเตียงนุ่มในห้องนอนของยงกุก...

 

กอดผ้าห่ม กอดหมอนข้าง กอดหมอนแล้วรับตาสูดกลิ่นจาง ๆ ของพี่ชายที่ติดอยู่บนเตียง...

 

อา... รู้สึกดีจัง....

 

คิดถึงจัง... คิดถึงพี่ยงกุกชะมัด...

 

 

แล้วก็... หลับ..

 

หลับจนไม่รู้ว่าใครเข้ามา..

 

หลับจนไม่รู้ว่าเจ้าของห้องกลับมาแล้ว...

 

หลับจนไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกจูบเบาๆ ที่หน้าผาก..

 

จูบที่แก้ม แก้มซ้าย แก้มขวา...  จูบที่ปลายจมูก ก่อนจะเลื่อนลงมาที่ริมฝีปาก...

 

จูบเบาๆ แบบไม่ล่วงล้ำเข้าไปมากมาย ก่อนจะดูดเม้มริมฝีปากเบา ๆ  จนคนที่นอนอยู่บนเตียงเริ่มท้วงติง เริ่มรู้สึกตัว

 

 

และตื่น...

 

 

ตื่น...

 

มานอนบนเตียงพี่ได้ยังไง..

 

เสียงทุ้มต่ำถามเบาๆ จนยองแจที่ยังไม่ตื่นดีต้องหน้าแดง...

 

ผลักอกคนที่คร่อมตัวเขาอยู่เบาๆ

 

ไม่คิดถึงพี่หรอ...

 

“....”

 

คิดถึงสิ...

 

หืม?”

 

พยักหน้าอาย ๆ

 

ทำไมกลับมาแล้วล่ะ

 

จำผิด.. ไปอาทิตย์เดียวพูดพร้อมกับยันตัวเองลุกขึ้น ยองแจลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยท่าทางมึน ๆ

 

ยงกุกหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเหมือนปกติ

 

สูบบุหรี่อีกแล้ว...

 

อืม.

 

เครียดอะไรรึเปล่าครับ..?”

 

เปล่า.. ติดเฉย ๆตอบแล้วนั่งลงบนเตียงข้าง ๆ ยองแจ

 

ยองแจเงียบ... นั่งคิดอะไรไปเรื่อย ๆ

 

มันไม่ดีต่อสุขภาพนะ..นี่เป็นสิ่งที่เขารู้ดีมาตลอดที่อยู่กับยงกุก...

 

แต่ไม่เคยได้พูด ได้บ่นอะไร เพราะเชื่อว่าแต่ละครั้งมันมีเหตุผล...

 

รู้...

 

แล้วจะ..

 

ก็อยาก..ความเงียบบังเกิดอีกครั้ง ยองแจกรอกตาไปมา

 

ตอนพี่เครียด... ผมพอเข้าใจนะ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่นี่

 

อืม...

 

ไม่คิดจะลด... หรือ เลิก บ้างเลยหรอครับ...

 

ถ้าเลิก... ยองแจคงไม่ได้กลิ่นอ่อนๆ ของบุหรี่ในห้องก่อนนอนแน่ ๆ

 

ก็เคยคิดอยู่... แต่เวลาที่อยากก็ไม่รู้จะทำอะไรนี่ ไม่ชอบของหวาน ไม่รู้จะกินลูกอมทำไมยองแจกัดปากอย่างชั่งใจ.... จะพูด... ดีไหมนะ ?

 

 

“...”

 

“...”

 

งั้น...

 

หืม..?”

 

ถ้าพี่อยากสูบ พี่ก็มาจูบผมแทนสิ...

 

แต่พี่น่ะ ชอบสูบก่อนนอนแล้วก็ตอนเช้าด้วย...

 

“...?”

 

ยองแจมานอนกับพี่ทุกคืนเลยแล้วกัน...พูดจบ ก็เลื่อนหน้าเข้าไปจูบยองแจอีกหน พร้อมกับทิ้งบุหรี่ในมือ ลงบนพื้น พร้อมกับใช้เท้าบี้จนดับ

 

 จูบรสบุหรี่ที่ยองแจได้รับ... เป็นกลิ่นอ่อนๆ ที่เขามักจะได้กลิ่นเสมอ...

 

ไม่ได้ไม่ชอบ แล้วก็ไม่ได้เกลียด.... เพราะคนๆ นี้ เกือบจะชอบด้วยซ้ำ..

 

แต่ถ้ามันทำให้อนาคต คนตรงหน้าเขา มีปัญหาสุขภาพน้อยลงบ้าง...

 

 

ก็โอเค





END
----

เป็น SF ออลแจหลายเรื่องมายำๆ กันไปเรื่อยๆ นะคะ มีคู่ละเรื่อง สองเรื่องประมาณนี้
ความจริงมันเป็นโปรเจคเพราะคุณยูสวยมาก ฮ่าๆๆๆๆ T/////////////////////T


 

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

68 ความคิดเห็น

  1. #30 FattyD (@chalita5834) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 00:51
    คือพี่บังใจร้าย จำผิดว่าไปสองอาทิตย์ได้ไง ยองแจก็นอนเหงา สงสารนาง TT
    แต่แบบทำโทษคนมานอนที่เตียวตัวเองเหรอ หรือคิดถึงทนไม่ไหว
    จูบยองแจไปทั้งหน้า แล้วตอนนางหลับด้วยไง นางไม่น่ารีบรู้สึกตัวเลย55555555

    “ถ้าพี่อยากสูบ พี่ก็มาจูบผมแทนสิ...” ยูยองแจจจจจจจจจจจจจ พูดอะไรออกไปปปปป
    โคตรชอบเลยแงงงงงงงงงงงงงงง คือแซ่บอ่ะแซ่บบบ ความเป็นห่วงของนางแซ่บมาก
    พี่บังคือระ สูบก่อนนอนสูบตอนเช้านี่กะเล่นให้ปากน้องช้ำเลยใช่ป่ะ
    แล้วคือปากยองแจนุ่มนิ่มน่าสัมผัสแบบนั้น.. #เพ้อข่ะ T_T
    ตายๆๆๆๆ บุหรี่ไม่จำเป็นแล้ว เอาเท้าขยี้แล้วโยนกล้องทิ้งไปได้เลยขรับ
    แล้วคือจะไม่ใช่แค่จูบ ต้องมีเผลอดูดเผลอกินเข้าไป #งานกามต้องมา y_y

    ตามมาจาก exteen ค่ะ เม้นในนั้นไม่เคยติดเลยจริงๆ ลงเด็กดีแล้วมาเพ้อยาว555555
    คือบังแจมันเป็นอะไรที่ฟีลนี้ ชอบมากๆ ฟินฮรึกก y///y
    #30
    0
  2. #16 YJ*brainboxxxx-all pretty (@nannoii_hyukjie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 22:25
    ฮอลลล เรื่องมันน่ารัก และหวานมากนะ
    แต่ทำไมเรารู้สึกหน่วงๆ
    แบบยังรู้สึกว่าสองคนนี้เป็นอะไรในฐานะที่ไม่ใช่คนรักอ่ะ
    T____T
    #16
    0
  3. #4 Koko Run (@kokorun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 00:37
    เอิ่ม  

    วิธีเลิกบุหรี่ของเฮียนี่  น่าอิจฉานะเนี่ย
    แจเหงามากป่ะ  มาหาเค้าได้นะ [หลบเท้า]
    เรื่องนี้เหมือนเคยอ่านเจอที่เวบใหนนี่ล่ะ  ไรท์ย้ายมาใช่ป่ะ
    รึว่าเค้าจำผิด????

    สู้ๆค่ะไรท์
    #4
    0
  4. #2 kokoro (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 22:31
    ตอนนี้อ่านไปแล้วมันรับรู้ได้ถึงความเหงาของยองแจ

    ที่มีต่อพี่กุกเลย พี่กุกนี่ก็นะไม่รู้จักดูแลตัวเองบ้างเลย

    แถมยังปล่อยให้แจอยู่คนเดียวอีก ระวังแจจะน้อยใจ

    แล้วไปซบอกแก้เหงากับคนอื่นหรอกแล้วจะมาเสียใจ

    ก็จะไม่ทันแล้วนะ



    รอติดตามตอนต่อไปนะคะ

    #2
    0