ฮูหยินเอก 老婆

ตอนที่ 2 : 第一章 ฮูหยินเอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,239 ครั้ง
    2 พ.ย. 62

เสียงดาบไม้ปะทะกันทำให้เด็กสาวอายุราวห้าขวบในอาภรณ์ชั้นดีเพ่งมองอย่างสนใจ ผมยาวถูกมัดมวยขึ้นกลางศีรษะในขณะที่แก้มทั้งสองแดงก่ำด้วยไอแดด


“พี่เยี่ยนเก่งที่สุดเลย!


อวิ๋นถิงหัวเราะคิกคักก่อนจะกระโดดลงจากเก้าอี้ สาวเท้าป้อมๆ เข้าไปหาเด็กชายวัยสิบสองด้วยท่าทางเบิกบาน


“เช่นนี้เดี๋ยวเจ้าก็ล้มอีกหรอก!


จ้าวเฟิ่งเยี่ยนกล่าวด้วยน้ำเสียงตำหนิ ทว่าทันทีที่สิ้นคำพูดร่างเล็กก็หัวคะมำลงไปบนพื้น ยังไม่ทันที่ทั้งร่างจะกระทบกับพื้นแข็งๆ นั่น ร่างแข็งแรงก็เคลื่อนไหววูบรับเด็กสาวไว้ในอ้อมกอด


“เจ็บหรือไม่”


อวิ๋นถิงที่กำลังงงงวยกระพริบตาปริบๆ เหลือบมองเสี้ยวใบหน้าของอีกฝ่ายแล้วก็คลี่ยิ้มกว้าง สะบัดหน้าพรืด


“ข้ารู้อยู่แล้วว่าพี่เยี่ยนต้องไม่ปล่อยให้ข้าเจ็บ”


“ถิงถิง!” เสียงเข้มดุอย่างเอือมระอา ทว่าดวงตานั้นกลับฉายแววอ่อนโยนอย่างถึงที่สุด


เด็กน้อยหาได้เกรงกลัวคำข่มขู่นั้นไม่ ดวงตากลมโตมองไปเหนือศีรษะของจ้าวเฟิ่งเยี่ยนก่อนจะเอื้อมมือไปดึงปิ่นปักของอีกฝ่ายติดมือออกมา แก้มแดงปลั่งคล้ายก้อนซาลาเปาอยู่บ้าง


จ้าวเฟิ่งเยี่ยนเพียงดูการกระทำของนางโดยไม่ได้เอ่ยอะไร


หลังจากนั้นอวิ๋นถิงจึงยิ้มกว้าง


“พี่เยี่ยน ข้าชอบ!


ไม่พูดเปล่ายังใช้มือข้างหนึ่งลูบปิ่นเงินนั่นเบาๆ ยอดปิ่นประดับด้วยหยกลายเกล็ดหิมะเล็กๆ ที่แวววาวยามกระทบแสงแดด


จ้าวอวิ๋นมองดูท่าทีนั้นด้วยความลึกล้ำอยู่บ้าง


“เช่นนั้นเจ้าก็เก็บไว้เถอะ”


ภาพเด็กสาวที่กำลังนั่งอยู่บนเข่าของร่างบึกบึนเกินวัยนั่นทำให้เหล่าผู้ติดตามและสาวใช้ต่างเบิกบานใจ เพียงมองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเด็กทั้งสองมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน อีกทั้งแม่ทัพมู่และแม่ทัพอวิ๋นต่างรู้จัก ออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาเนิ่นนาน ไม่แปลกเลยสักนิดที่ทั้งสองตระกูลจะตกลงสร้างพันธะมั่นหมายไว้ต่อกัน


“ขอบคุณพี่เยี่ยน”


อวิ๋นถิงยื่นปิ่นออกไปตรงหน้า


“ปักให้ข้าหน่อย”


จ้าวเฟิ่งเยี่ยนเพียงแค่พ่นลมหายใจออกเฮือกหนึ่ง ปรายตามองผู้คนรอบข้างที่ต่างรีบหันใบหน้าไปทางอื่นเลิ่กลั่ก มือข้างหนึ่งถึงได้หยิบปิ่นขึ้นมาปักให้เด็กสาวอย่างนุ่มนวลราวกับนางเป็นสิ่งของล้ำค่า


อวิ๋นถิงก้มหน้าลงด้วยรอยยิ้ม...หากแต่คิ้วกลับขมวดติดกันแน่น เหตุใดถึงได้รู้สึกว่าเขาใช้กำลังเหลือเฟือเหลือเกิน!


นางเจ็บ! เจ็บไปหมดแล้ว!!


-------------------------------

 

“พี่เยี่ยน!! ข้าเจ็บ!!


เสียงหวานกล่าวออกมาอย่างตกใจ เหตุใดถึงได้รู้สึกหัวใจของนางกำลังถูกปิ่นเล่มนั้นจ้วงแทงจนสุดกำลัง


“ฮูหยิน! ฮูหยินเป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ”


เสียงเรียกพร้อมๆ กับร่างบอบบางที่สั่นด้วยแรงเขย่าของเหมยกั๋ว สาวใช้ที่ติดตามนางมาตั้งแต่ยังอยู่จวนแม่ทัพทิศประจิม ถึงแม้จะมีศักดิ์เป็นสาวใช้ อาจจะเพราะอีกฝ่ายมีอายุน้อยกว่านางถึงสามปี นางจึงรู้สึกว่าอีกฝ่ายคล้ายน้องสาวเสียมากกว่า


อวิ๋นถิงสะดุ้งตื่นพร้อมๆ กับเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างร้อนรน อีกทั้งลมหายใจของนางยังถี่ชันด้วยความตกใจ มือเล็กข้างหนึ่งยกขึ้นกอบกุมหน้าอกข้างซ้ายอย่างเผลอไผล ดวงตาแฝงความทุกข์ระทมยิ่ง


“ข้าเพียงฝันร้ายเท่านั้น”


เหมยกั๋วพ่นลมออกจากปากด้วยความไม่พอใจนัก


“ทั้งๆ ที่รู้กันอยู่ว่าฮูหยินสุขภาพร่างกายมิแข็งแรง ฮูหยินผู้เฒ่ายังรังแกท่านจนเจ็บไข้เช่นนี้ เหตุใดจึงมิบอกท่านแม่ทัพเล่าเจ้าคะ”


อวิ๋นถิงฟังวาจานั่นแล้วก็คลี่ยิ้มเยาะหยัน


“กล่าวไปก็มิต่างชักชวนให้เขาหัวเราะซ้ำเติมข้า เจ้าก็เห็นมิใช่หรือว่าสามปีที่ผ่านมา นอกจากเจ้าแล้วมีใครที่นี่ดีต่อข้าบ้าง”


เหมยกั๋วทำท่าจะอ้าปาก แต่เมื่อฟังคำผู้เป็นนายแล้วก็ได้แต่สะกดกลั้นวาจา ในที่สุดก็เอ่ยออกมาคล้ายเคียดแค้นอยู่บ้าง


“ท่านส่งข้าน้อยไปรายงานต่อนายท่านก็ยังดี” ในที่สุดก็อดคิดไปถึงอดีตแม่ทัพทิศประจิมไม่ได้ หากนายท่านรู้ว่าแท้จริงแล้วบุตรสาวของเขามิได้รับความสุขสบายอย่างที่ปรารถนา นายท่านจะต้องหาทางช่วยเหลือมิให้คนพวกนี้รังแกได้แน่


ทว่าหญิงสาวกลับโคลงศีรษะช้าๆ


“เจ้าทราบสถานะของสกุลอวิ๋นและสกุลจ้าวตอนนี้ดี หากทำอะไรลงไปแล้วแม้แต่ชีวิตก็มิอาจรักษา”


หรืออีกเหตุผลหนึ่งนางมิอยากให้เรื่องนี้ไปถึงหูของท่านพ่อ การใช้ชีวิตที่พลิกผันเช่นนี้ย่อมมิใช่เรื่องง่าย เกรงว่าหากนำเรื่องเลวร้ายพวกนี้ไปบอกอีก จะเป็นการสร้างความลำบากเสียเปล่าๆ


อย่างเช่น...เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้


อวิ๋นถิงหลุบตาต่ำลงแววเศร้าสร้อย


“งานมงคลเริ่มแล้วหรือไม่”


เหมยกั๋วอึกอัก ส่งเสียงตอบออกไปแผ่วเบา


“เริ่มแล้วเจ้าค่ะ”


งานมงคล ที่ว่าทำให้อวิ๋นถิงใช้มือลูบผิวกายอย่างเลื่อนลอย รู้สึกหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ


วันนี้คือวันมงคลอีกหนึ่งวันของสามีนาง...เป็นงานแต่งงานครั้งที่สามของจ้าวเฟิงเยี่ยนกับองค์หญิงแคว้นเหลียง ผู้ซึ่งเป็นเชลยศึกจากการรบครั้งล่าสุดของแม่ทัพบูรพา


หรือจะกล่าวให้ถูกต้องนั่นก็คือฮ่องเต้ทรงเกรงกลัวว่าแคว้นเหลียงจะคิดไม่ซื่อก่อตั้งกองทัพกระด้างกระเดื่อง จึงใช้องค์หญิงแห่งแคว้นเหลียงตบแต่งกับจ้าวเฟิงเยี่ยนเพื่อคิดกักกันเป็นตัวประกัน


ส่วนงานมงคลครั้งที่สองน่ะหรือ...


อวิ๋นถิงใช้มือทั้งคู่กอบกุมกันแน่น


อนุคนแรกของจ้าวเฟิงเยี่ยนถูกแต่งเข้ามาหลังจากที่นางออกเรือนมาได้เพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น


มู่ลี่เจิน...บุตรสาวบุญธรรมของญาติผู้น้องคนหนึ่งของฮูหยินผู้เฒ่า ตามศักดิ์แล้วนางสมควรเป็นญาติผู้น้องของจ้าวเฟิงเยี่ยนจึงจะถูก แต่ถึงกระนั้นด้วยการสนับสนุนของฮูหยินผู้เฒ่าก็ทำให้นางแต่งเข้ามาเป็นภรรยาของจ้าวเฟิงเยี่ยนอีกคน


จำได้ดีว่าเมื่อข่าวแพร่สะพัดไป บิดาของนางเข้ามาถึงจวนแม่ทัพบูรพาด้วยใบหน้าเครียดขึ้งและเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าอิดโรย เพราะไม่อยากให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ นางจึงเพียงบอกกล่าวกับบิดาไปว่า


บุรุษผู้มีบรรดาศักดิ์สูงส่ง มีสามภรรยาสี่อนุย่อมมิใช่เรื่องแปลกประหลาด หากนางมีจิตใจคับแคบแล้วไซร้ก็มิต่างจากทำผิดจารีต ทำให้ผู้คนก่นด่าเอาได้


อวิ๋นถิงยิ้มข่มขื่น ถึงแม้ปากจะบอกออกไปเช่นนั้นแต่ในใจของนางกลับปวดหนึบยิ่งกว่าถูกฮูหยินผู้เฒ่ารังแกเอาเสียอีก


“เหมยกั๋ว...เจ้าออกไปก่อนเถอะ”


สาวใช้เพียงมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตรอมตรมของเจ้านาย มีท่าทีอึกอัก แต่ในที่สุดก็ผงกศีรษะลง เหลือบมองถ้วยยาที่วางอยู่บนโต๊ะ


“อย่าลืมดื่มยาด้วยนะเจ้าคะ”


“เข้าใจแล้ว”


อวิ๋นถิงมองดูแผ่นหลังบอบบางที่ค่อยๆ ไกลออกไปจนกระทั่งประตูถูกปิดลง ร่างเล็กถึงได้ขยับกายเอื้อมไปหยิบหีบใบเล็กใบหนึ่งที่วางอยู่ใต้เตียง หยิบเอาปิ่นเงินเล่มหนึ่งขึ้นมาโอบกอดอย่างทะนุถนอม


น้ำตาเม็ดหนึ่งจะกลิ้งกลอกลงบนพวงแก้มราวกับเพชรเม็ดหนึ่ง


ในที่สุดดวงตาเศร้าสร้อยจึงปิดลง...


-------------------------

มาช้าอีกล่ะ เห้อออออ

ขอแจ้งให้ทราบค่ะ ตอนนี้ไรท์มีเวลาแต่งนิยายแค่เดือนละ 8 วันเท่านั้น

แต่จะพยายามมาอัพให้ได้สัปดาห์ละ 2-3 ตอนนะคะ

ขอบคุณมากค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.239K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

967 ความคิดเห็น

  1. #747 Alamadine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 01:59

    ห้าขวบ น่าจะเด็กหญิง มากกว่า
    #747
    0
  2. #597 Airzaa1810 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 23:19
    น้องลูกกกกก
    #597
    0
  3. #456 tigerdog (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 11:22
    สงสารทั้งน้องและไรท์ สู้สู้นะ
    #456
    0
  4. #431 150221 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 16:36
    สงสารนางเอกมากเลยคะ
    #431
    0
  5. #48 -park♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 23:58
    สงสารน้องงงง
    #48
    0
  6. #16 sungkyunglee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 18:28
    สงสัยไรท์งานยุ่งอะดิกะลังสนุกเลย​ รอน๊า
    #16
    0
  7. #15 ant9876 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 06:59
    รออยู่น้าๆๆ
    #15
    0
  8. #14 kran46874 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 23:03
    รอค้าา
    #14
    0