ฮูหยินเอก 老婆

ตอนที่ 14 : 第七章 เรื่องคาใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,375 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62

“ข้ายังมิได้แต่งตั้งภรรยาเอกแทนเจ้า”


อวิ๋นถิงสบตาเขาเล็กน้อย มีคำถามอีกหลายประโยคอยากจะเอื้อนเอ่ยออกไป หากแต่คำทั้งหมดกลับจุกอยู่ในอก นางทำได้เพียงกล่าวออกมาคล้ายเหม่อลอย


“เพราะอะไรเล่า...”


คนฟังมิได้ตอบหากแต่ส่งยิ้มละมุนคล้ายจะหลอกล่อนางเหมือนเช่นสมัยยังเยาว์วัย มิใช่เพราะสีหน้าเช่นนี้หรอกหรือที่นางเคลิบเคลิ้มถึงขนาดปักใจรักอยู่เนิ่นนาน!


ร่างบอบบางเกร็งขึ้นเล็กน้อยเมื่อคิดอะไรขึ้นได้


“เป็นเพราะยังไม่มีเวลา เพราะท่านต้องออกรบก่อนใช่หรือไม่”


“เจ้าช่างซักช่างถามตั้งแต่เมื่อใดกัน”


เขาถามเสียงนุ่มแถมยังกระตุกมุมปากขึ้นคล้ายจะหยอกเย้านาง หากแต่กิริยานั่นกลับทำให้อวิ๋นถิงค้อนใส่อย่างไม่รู้ตัว


“เรื่องส่วนตัวของท่าน ก็แล้วไปเถอะ”


แม่ทัพบูรพามองใบหน้าแง่งอนอย่างไม่ได้ตั้งใจนั่นแล้วอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ ตลอดห้าปีที่ผ่านมานี้สีหน้าเจ็บปวดยามที่รับหนังสือหย่าจากเขายังติดตรึงอยู่ในสมอง ทำให้เขาว้าวุ่นใจทุกครั้งที่นึกถึง


แต่กับนางที่เป็นเช่นนี้...


“บุตรของท่านกับแม่นางมู่เล่า”


จ้าวเฟิงเยี่ยนฟังคำถามนั่นแล้วตัวก็ชะงัก ดวงตาฉาบแววแข็งกร้าวอย่างไม่รู้ตัว ตอบนางด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ


“ไม่มีใครทั้งนั้น”


ฟังคำตอบคล้ายยียวนแล้วอวิ๋นถิงก็เม้มปากแน่น เหตุใดถามเรื่องลูกแล้วต้องมีท่าทีไม่พอใจถึงเพียงนั้นกัน แล้วอะไรคือไม่มีใครทั้งนั้น? หรือว่ามู่ลี่เจินแท้งไปเช่นนั้นหรือ?


ในขณะที่ยังคิดไม่ตกนั้น...


“ท่านแม่ อี้เอ๋อร์ง่วงจังเลย”


อวิ๋นเทียนอี้ที่กรอกสายตามองดูท่านลุงผีดิบและท่านแม่สนทนากันไม่เข้าใจนั่น ในที่สุดกถ่างตาแล้วใช่มือเขย่ามารดา เอ่ยวาจาออดอ้อนเต็มที


เสียงเล็กๆ เรียกให้จ้าวเฟิงเยี่ยนหลุบตาต่ำลงมอง แววตาอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน


“เจ้าพาอี้เอ๋อร์ไปพักผ่อนก่อนเถิด เดินทางมานาน เขาคงจะเมื่อยตัวเป็นธรรมดา...” น้ำเสียงเขาหยุดลงแค่นั้น ถึงแม้อยากจะกล่าวต่อไปให้จบว่า ...เจ้าเองก็เช่นเดียวกัน


อวิ๋นถิงที่เห็นร่างเล็กๆ ของบุตรชายโอนเอนคล้ายจะล้มตึงอยู่รอมร่อนั่นก็มิได้มีใจคิดอยากจะสนทนากับบุรุษตรงหน้าอีก นางเหลือบมองอีกฝ่ายด้วยหางตาหลังจากนั้นจึงจูงมือเล็กๆ ให้เดินตามไปยังเรือนหอมหมื่นลี้โดยไม่ได้เอ่ยวาจาใดๆ แม้กระทั่งคำที่คุ้นเคยเช่นแต่ก่อน


ขอบคุณท่านพี่...


จ้าวเฟิงเยี่ยนมองดูร่างสามร่างที่เดินหายไปจนลับสายตา แววตาอ่อนโยนลึกซึ้งเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นถมึงทึงขึ้นอยู่เก้าในสิบส่วน


เขากัดฟันกรอดก่อนจะหมุนตัวกลับออกไปจากจวนทันที


คืนนี้ยังมีเรื่องต้องสะสาง!


----------------------------------- 

ท่ามกลางความมืดมิด เสียงเคาะประตูดังขึ้นถี่รัวราวกับมีเหตุผู้ใดบาดเจ็บอย่างไรอย่างนั้น


เวลาเพียงไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก จากใบหน้าที่งัวเงียเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นเบิกตากว้าง รีบขยี้ตาแรงๆ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก


“ห...โหวเหย่ มีอันใดเร่งด่วยหรือขอรับ”


จ้าวเฟิงเยี่ยนสบตาอีกฝ่ายดุดัน มือหนึ่งกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายเข้ามาแรงๆ จนแทบล้มหัวคะมำ


การกระทำนั่นส่งผลให้หมอตู้ที่เบิกตากว้างอยู่แล้วยิ่งตัวสั่นงก เหตุใดถึงได้ดูราวกับเขาไปทำร้ายคนของอีกฝ่ายเล่า มิใช่ว่าท่านแม่ทัพเพิ่งกลับมาถึงเมืองหลวงเมื่อวานนี้หรอกหรือ


“ตกลงนางตั้งครรภ์บุตรของข้าหรือไม่”


“ห...หา”


หมอตู้เลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจว่า นางในความหมายอีกฝ่ายคือผู้ใด เหตุใดจะต้องมีท่าทีโกรธเกรี้ยวถึงเพียงนี้กัน!


จ้าวเฟิงเยี่ยนกัดฟันกรอด


“เจ้าโป้ปดข้าเรื่องอวิ๋นถิงใช่หรือไม่!


ถึงแม้ภายในใจจะมีคำตอบอยู่แล้วจากปฏิกิริยาของนางและฮูหยินผู้เฒ่า รวมไปถึงดวงตาที่เป็นสีเดียวกันกับเขา หาใช่เป็นสีน้ำตาลเหมือนกับบุรุษน่าตายที่อยู่บ้านเดียวกับนางไม่ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังอยากได้ยินคำยืนยันจากปากหมอตู้ หากอวิ๋นถิงไม่ยอมรับเขาจะได้มีความมั่นใจในการ ยัดเยียดตัวเองเป็นบิดาของลูกนาง!


ให้ตายเถอะ!!


หากเมื่อห้าปีก่อนเขาไม่มัวแต่จมอยู่กับทิฐิ ไม่โง่งม เชื่อคำพูดนางสักนิด ตีให้ตายเขาก็ไม่มีวันให้นางออกไปจากจวนตามลำพัง 


“ห...โหวเหย่”


“ใช่หรือไม่!


จ้าวเฟิงเยี่ยนมองข้ามความตื่นกลัวของอีกฝ่ายไป ตะคอกเสียงดังคล้ายกำลังสอบสวนผู้คน


หมอตู้คุกเข่าลงด้วยลำตัวที่สั่นระริก


“ข้าน้อยขออภัย”


“ขออภัย? ชีวิตนางและลูกของข้าเจ้าจะชดใช้ได้หมดหรือ”


“โหวเหย่ ท่านเองก็ทราบว่ามารดาของท่านสามารถทำให้คนสกุลตู้ล่มสลายได้”


คำพูดนั้นทำให้จ้าวเฟิงเยี่ยนชะงักอยู่บ้าง วาจาที่เตรียมจะกล่าวออกมาถูกกลืนเข้าหายไปในลำคอ โทสะเมื่อครู่มอดลงเล็กน้อย เรื่องนี้เขาเองก็รู้ มีผู้ใดบ้างที่ไม่รักตัวกลัวตาย


หมอตู้ก้มหน้าลง ไม่กล้าแม้กระทั่งจะหายใจออกมาแรงๆ เมื่อครั้งนั้นผู้คนล้วนรู้ดีว่าฮูหยินน้อยคือภรรยาที่ถูกทอดทิ้ง ไหนเลยเขาจะกล้าคิดว่าท่านแม่ทัพจะปกป้องนาง


อีกทั้งยังมิปกป้องธรรมดา...


ความสุขุมเยือกเย็นต่างมลายหายไป เหลือเพียงเพลิงพิโรธที่ต่างจากภาพพจน์ธรรมดาอีกด้วย!


“เฮอะ!


จ้าวเฟิงเยี่ยนสะบัดมืออีกฝ่ายออกก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้หมอตู้นั่งคุกเข่าตัวสั่นเทิ้มอยู่หน้าประตู


ที่แท้จวนแม่ทัพเกิดเรื่องอะไรขึ้น...


ท่านแม่ทัพไปรู้อะไรมากันแน่...


----------------------------- 

เขาจากบ้านหมอตู้มาอย่างหัวเสียอยู่บ้าง แต่ถึงกระนั้นก็ยังคิดตำหนิตนเอง เพราะอย่างไรหากมิใช่เพราะเขาแสดงกิริยาเพิกเฉยอวิ๋นถิง ปล่อยปละละเลยนางเช่นนั้น หมอตู้ก็คงมิกล้าปิดบังเรื่องครรภ์ของนาง


ตอนนี้ภายในใจเขายังอธิบายอารมณ์ได้ไม่ชัดเจนนัก ความเบิกบานยินดีเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ในขณะที่ความรู้สึกผิดก็เกาะกุมจิตใจ 


นี่อะไรกัน! นางต้องหอบลูกไปถึงเมืองไห่ถัง อยู่ร่วมกับชายอื่นถึงห้าปี!


แถมบุรุษผู้นั้นยังได้เลี้ยงลูกของเขาตั้งแต่แบเบาะ!


แต่แล้วห้วงความคิดก็หยุดลงเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินตามเขามาเป็นจังหวะ จะว่าไปหากมิใช่เพราะเขามีสัมผัสที่ว่องไวกว่าคนปกติก็คงจะไม่ทราบว่ากำลังมีผู้สะกดรอยตามด้วยฝีเท้าอันแผ่วเบา


จ้าวเฟิงอี้หยุดลง มือหนึ่งล้วงเข้าไปในเสื้อคลุมตัวใหญ่ หลังจากนั้นถึงได้หันขวับ ทำท่าจะตวัดมีดสั้นออกไปจากง้ามมืออย่างรวดเร็วที่มุมหนึ่ง


“ท่านโหว! ข้าน้อยเองขอรับ!!


ฉีเหอกระโดดโหยงออกมาพลางหัวเราะแห้งๆ เขาชี้นิ้วไปยังมีดสั้นที่เตรียมตัวจะพุ่งมาหาเขาอย่างพอดิบพอดี


จ้าวเฟิงเยี่ยนเก็บมีดลง


“เจ้ามาทำอะไรที่นี่”


“โหวเหย่ ท่านนั่นแหละมาทำอะไรที่นี่”


ฉีเหอเดินเข้ามาใกล้ด้วยแววตาตั้งคำถาม


“ข้าน้อยไปหาท่านที่จวน แต่ก็พบว่าท่านกำลังออกมา ก็เลยติดตามมาดูว่าท่านจะหนีไปที่ใดอีก”


“ข้าหรือจะหนี?”


“อ้าว! หลังจากกลับทัพท่านต้องเข้าเฝ้าฝ่าบาทเมื่อคืนนี้มิใช่หรือ? ฝ่าบาทรับสั่งถามถึงท่านพวกข้าตอบมิได้จนเกือบจะถูกโบยแล้ว รวมไปถึงเช้านี้ท่านก็ยังไม่เข้าวังอีก”


ประโยคยาวๆ ของฉีเหอทำให้เขาชะงักลง เป็นจริงอย่างที่อีกฝ่ายว่า เมื่อวานเขาตั้งใจเปลี่ยนอาภรณ์ให้เรียบร้อยก่อนจะเดินทางเข้าวัง หากแต่เขากลับเดินทางไปรับอวิ๋นถิงโดยมิได้บอกใครเอาไว้ก่อน


คิดได้ดังนั้นใบหน้าก็คลายลง


“พรุ่งนี้ข้าจะไปรับโทษจากฝ่าบาทตั้งแต่เช้า เจ้าอย่างห่วงไปเลย”


ฉีเหอมองดูร่างสูงใหญ่ที่เดินห่างออกไปอย่างครุ่นคิด เหตุใดท่านแม่ทัพถึงได้ดูมีเรื่องมากมายอยู่ในหัว แล้วเมื่อคืนเขาหายไปที่ไหนกัน หรือว่าข่าวลือที่ว่าค่ำคืนวันนี้ได้พาสตรีและเด็กผู้หนึ่งมาที่จวนจะเป็นเรื่องจริง


จะว่าไปตั้งแต่ออกรบท่านแม่ทัพก็ไม่เคยแตะสตรีใด แล้วสตรีและเด็กผู้นั้นคือใครกันแน่


น่าสงสัยจริงๆ!


------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.375K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

967 ความคิดเห็น

  1. #814 Whispers of a Mermaid (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 09:08
    นิยายแนวผัวเลวนี่มันต้องมีเหตุผลสูงๆ อ่ะ แบบว่าต้องสูงจริงๆ อ่ะ ให้มาทำสุขนิยมนี่คือแบบ...

    ไม่ใช่แล้ววววววววววววว

    จินตนาการสูง แต่ไร้เหตุและผลก็ไม่เวิร์คนะ

    เอาเป็นว่า คนเขียนสู้ๆ แล้วกันนะ ส่วนนี่ขอบายจ้ะ
    #814
    0
  2. #733 Sirinan Klinkesorn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 21:26
    เสียเวลาอ่าน
    #733
    0
  3. #696 auiimuanfanauii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 08:24
    ตอนจ้าวเฟิ่งเยี่ยนตอนสะกดรอยตามจากฉีเหอ

    ไรท์เขียนเป็นจ้าวเฟิงอี้อ่ะ
    #696
    3
    • #696-2 น้องพริกหวาน(จากตอนที่ 14)
      29 มิถุนายน 2563 / 18:58
      มีขายในเมพรึป่าวคะ
      #696-2
    • #696-3 Buawan Books(จากตอนที่ 14)
      29 มิถุนายน 2563 / 22:30
      สวัสดีค่ะ มีขายในเมพค่ะ 😊
      #696-3
  4. #668 ปารมี (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 22:09

    ยังคิดจะกลับไปหาอดีตผัวชั่วอีก โง่ซ้ำซากจริงๆ

    #668
    0
  5. #650 love lesson (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 19:32
    อิหยั่งวะ? ถ้าเชิญมาในฐานะแขกก็ไปเรือนแขก จะพาไปเรือนหอเก่าเพื่อ?!
    #650
    0
  6. #609 Airzaa1810 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 00:31
    จะมารู้สึกผิดเผื่ออออออออ
    #609
    0
  7. #366 saitgong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:14
    งงเหมือนกัน ในเรื่องนี่คือพระเอกไม่ผิดเลยนะ พ่อพระเอกโดนครอบครัวนางเอกหักหลังเป็นมครใครก็แค้นปะ นางเอกอ่อนแอเอง ยอมให้เขารังแกเอง ยอมรับผิดทั้งที่รู้ว่าถ้าแต่งงานจะโดนอะไร พระเอกแค่ไม่ช่วยคือผิดเลยหรอแล้วทีพ่อนางเอกอะ เรื่องท้องคือหมอบอกไม่ท้องด้วย แล้วนางเอกแค่สมมุติใครจะไปคิดว่าท้องจริง เรื่องนี้พระเอกแก้แค้นได้ซอฟสุดๆละนะ ทำไมไม่มองในมุมพระเอกบ้างอะ -เลยนะ ต้นเหตุคือพ่อนางเอกอะ แถมเอาหน้าเอาความดีความชอบคนเดียวด้วย พระเอกคือต้องลำบากขนาดไหนถึงจะมีวันนี้อะ คือยังมีหน้ามาทวงเรื่องสัญญาแต่งอีกนะ
    #366
    2
    • #366-1 AuzSnow(จากตอนที่ 14)
      10 ธันวาคม 2562 / 23:21
      สรุปนางเอกโง่ พ่อนางเอกชั่ว ทำตัวเองทั้งนั้น
      #366-1
  8. #365 BamBamkad9701 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 10:53
    ถิงถิงก็ใจอ่อนง่ายไม่จำที่เคยโดนกระทำมา แม่ทัพก็เห็นแก่ตัว คงเหมาะสมกันแหละมั๊ง ถ้าโดนแย่งลูกไปคือสมน้ำหน้านะ เพราะทำตัวเอง ตอนแรกก็น่าสงสารดีอยู่หรอก แต่ตอนนี้ไม่แระ รอค่ะ
    #365
    0
  9. #364 OnyX666 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 17:30
    รีดส่วนใหญ่เหมือนจะอินจัดนะ555
    พระเอกน่ะ ตั้งแต่เริ่มแรกก็ได้ไม่ทำร้ายอะไรนางเอกซะหน่อย แม่พระเอกก็ถ้าสังเกตอีกนิดก็พอมองออกว่าที่แกล้งก็เพราะหมั่นใส้แล้วก็เรื่องใบหย่าที่พระเอกยัดเยียดให้ ก็อาจเพราะว่าถ้าปล่อยให้อยู่ในดงแม่พระเอกกับอนุนางอีกคน(ชื่ออะไรไม่รู้จำไม่ได้)รุมรังแกต่อไปก็สงสารล่ะมั้ง แล้วถ้าพ่อนางเอกไม่มาบอกว่าย้ายหนีแล้ว พระเอกก็ไม่รู้เรื่องนี่(จากตอนก่อนๆที่ไรท์บรรยายมา) แถมถ้าพระเอกไปออกรบนานตั้ง5ปี แล้วรู้ว่าแม่ไม่โอเคกับสะใภ้ สู้ทำทีเป็นหย่า(แล้วนางเอกกลับไปอยู่กับพ่อที่รักลูก)ก็ดูเป็นการแก้ปัญหาอีกแบบที่ค่อนข้างรับได้อยู่
    #364
    0
  10. #362 Ma-i (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 10:49
    ผู้หญิงแบบถิงถิงนี่มีอยู่เยอะ รักหลงมาก ผัวตบตีทำร้ายแค่ไหนพอเขามาง้อก็ใจอ่อนกลับมาให้ทำร้ายตบตซ้ำแล้วซ้ำอีก ปากก็บอกว่าเข็ดแล้วไม่เอาแล้ว แต่ก็กลับมา
    #362
    0
  11. #361 Wonderryy_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 08:49
    ที่แท้นางเอกก็เป็นสายทำเหมือนจะดีนี่เอง นี่ถ้าไม่เป็นนางเอกของเรื่องจะไม่เข้าข้างอะ นอกจากจะไม่สู้คนแล้วยังขี้อ่อยอะ แต่พระเอกใจเย็นๆก่อนนะ ดูสับสน แง้ พี่ใจเย็นก่อนจ้า ค่อยๆ ทีละเรื่อง ช้าๆ อย่ารีบ เฮ้อ แต่ที่ต้องรีบอะ เอาอิผีที่หลอกคุณพี่เรื่องลูกอ่าค่ะ ออกจากเรือน หยุดนอกเรื่อง!!! หึ้ม!
    #361
    0
  12. #360 preeyada71018 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 07:53
    นางเอกอ่อน...แม่ทัพก็หาเรื่องแถไปเรื่อย ถ้าคืนดีกันเร็วไปความสำคัญก็หาไม่เจอ..
    #360
    0
  13. #359 justjeen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 06:13
    แบบอะแงงงน้องอย่าไปยอมนะ
    #359
    0
  14. #358 babibam1a (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 22:31
    ทอแหลอ่ะแหมมีแอบค้อนให้ผัวด้วยดัดจริตไม่เลิกหนอนางเอก
    #358
    0
  15. #357 LuhanBen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 22:11
    แม่ทัพอาจมีเหตุผล แต่ทำไปแล้วอ่ะจะแก้ไขก็ต้องไปใช้วิธีบังคับอยู่ดี
    #357
    0
  16. #356 pu0506 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 21:59
    รอตอนต่อไปเลยค่ะ อยากรู้ว่าท่านแม่ทัพจะทำยังไงต่อไปกะความจริงเรื่องลูก. เป็นกำลังใจให้นะไรท์ มาอัพบ่อยๆนะ
    #356
    0
  17. #355 airin09 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 21:32
    แล้วนางเอกกับลูกกลับมาจะโดนแม่ผัวกับเมียน้อยวางแผนฆ่าตายมั๊ย ท่าจะไม่รอด นางเอกยังอ่อนแอไป
    #355
    0
  18. #354 นักอ่านคนหนึ่ง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 21:14

    กะแล้วหาเรื่องโทษหมอจริงๆด้วย​ สารเลว​ ขอโหวดอีกเสียง​ ไม่เอาแม่ทัพ​ -หมอนี่มันต้องได้รับบทเรียนบ้าง​ บทเรียนราคาแพง​ ที่แพงยิ่งกว่าชีวิตที่ต้องตกระกำลำบากตลอด5ปี​ กับชีวิตของลูกที่เกือบปลิดปลิวไป​ เอาให้ได้รู็ว่า​ หัวใจแหลกสลายมันเป็นยังไง​ ให้อยู่กับความเดียวดายไปชั่วชีวิต​ หาผู้ชายดีๆคนใหม่ให้เถอะสงสารเด็ก​ มีพ่อดีๆที่ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันก็ดีกว่ามีพ่อแบบนี้่​ จะให้เด็กเรียกว่าคนแบนี้ว่าพ่อ​ เรียกยายแก่ที่จ้องจะทำร้ายแม่ตัวเองตลอดเวลาว่า​ ย่า​ รับไม่ได้สุดๆ​ เรื่องที่เด็กเสี่ยงจะไม่รอดจนใด้คนช่วยใว้น่ะ​ไม่มีทางบืมเด็ดขาด​ นางเอกเองก็ไม่ควรลืมเช่นกัน​ เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวรน่ะถูกแล้วเรื่องที่แล้วๆมาก็แล้วไปเถอะอย่าให้มีเรื่องใหม่เป็นพอกลับบ้านไปหาพ่อแม่เริ่มชีวิตใหม่จะมีหรือไม่มีู้ชายคนใหม่ก็แล้วแต่​ แต่ต้องไม่ใช่คนเก่า​

    #354
    0
  19. #353 คนอ่าน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 21:04

    เริ่มไม่ชอบถิงถิงแล้ว ที่ชอบที่สุดคือลูกชายกับสาวใช้ผู้ภักดีแน่วแน่ต่อคุณหนู แย่ที่ติดตามคุณหนูอ่อนแอใจอ่อนไม่เข้มแข็ง และจิตใจเหมือนไม้หลักปักไม้เลน ส่วนอดีตสามีเป็นนักเลงอันธพาลข่มขู่หมอ พอหมอกล่าวว่านางเฒ่าน่ากลัวอิโหวพูดไม่ออก โทษคนอื่นทั้งนั้น คนอื่นผิดหมดคนในจวนข้าถูกต้องเพราะเป็นอภิสิทธิชน หาจุดชอบอิโหวไม่ได้เลย หาไม่เจอจริงๆ ถือว่าเป็นผู้ชายที่เลวร้ายในอดีตถิงถิงไปเถอะ ถ้าถิงถิงยังจะกลับมาอีกก็ถือว่านางโง่ถาวรแบบอินฟินิตี้

    #353
    0
  20. #352 maggie999 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 20:50
    นางเอกเจ็บแล้วก็ไม่จำเนอะ

    ว่าอดีตถูกกระทำยังไง

    ไม่มีที่ให้อยู่

    บ้านเก่าไม่มีให้กลับ

    เกือบจะไม่รอด

    ถ้าจะมาเอาอิแม่ทัพนี่ทำสามีเหมือนเดิมก็นะ

    สงสารผู้ชายดีๆที้ให้นางอาศัยอยู่ด้วย แล้วก็รักนาง แต่นางไม่รักตอบนี่สิ

    สงสารจัง
    #352
    0
  21. #350 ped.ped (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 20:29

    สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้ค่าา

    #350
    0
  22. #349 0955165426 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 20:26
    หาพ่อใหม่ให้ลูกจ้า ไม่เอาแม่ทัพ
    #349
    0
  23. #348 Nemo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 19:59

    อดีตแล้วก็แล้วไปมาโฟกัสปัจจุบันเนี่ยดีกว่า ตอนนี้เลยถ้ายังปกป้องคุ้มครองเมียและลูกให้อยู่ดีมีความสุขและปลอดภัยจากการกลั่นแกล้งรังแกไม่ได้ ก็ไม่สมควรเป็นพ่อของลูกและแม่ทัพด้วย อายลูกน้องในกองทัพเปล่าๆบอกเลย

    #348
    0
  24. #347 snowwblinkk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 19:59
    ไม่เป็นไรนะคะ เรื่องที่แล้วไปแล้วก็ปล่อยไป แค่หลังจากนี้อย่ามาวอแวอิ๋นถิงอีก ตัดออกจากชีวิตไปเลย
    #347
    0
  25. #345 Bung0989 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 19:30
    ไม่ชอบแม่ทัพเลย. อยากให้เจอคนใหม่ดีกว่า. ไม่เอาแม่ทัพที่เหมือนคนโง่
    #345
    0