ชายาบรรณาการ

ตอนที่ 16 : 第七章 : สตรีน่าตาย! (ข้าไม่สนใจเจ้าจริงๆ นะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,619
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62

                “คืนนี้พวกเรานอนกันที่นี่” คนพูดปล่อยร่างเล็กออกให้ห่างจากตัว ก่อนจะเดินไปนั่งพิงผนังหินอย่างรวดเร็ว


                เสวี่ยซุนเป่าย่นจมูกใส่เขาเสียครั้งหนึ่ง เดินไปหาที่พักพิงเหมาะๆ สำหรับตนเองอย่างใจเย็น


                นางมองไปรอบๆ พบว่าบริเวณภายในนี้มีผนังเป็นหินคล้ายถ้ำจำลองของพี่ชายนางมาก อีกทั้งยังมีไม้ต้นเล็กๆ อยู่รอบข้างอย่างสวยงามเช่นกัน เขาบอกว่าที่นี่คือหลุมหลบภัยที่เขาและฝูจิ้งหาเจอเมื่อหลายปีก่อน แม้ทางลงจะมีเพียงบันไดเชือกห้อยอยู่ทำให้ลงมาไม่ง่าย แต่ก็ทำให้นางรู้สึกปลอดภัยกว่าการอยู่ในดงป่าที่หันไปทางไหนก็พบเจอแต่ต้นไม้สูงใหญ่นั่นมากนัก

 

               เสียงขลุกขลักเรียกให้นางหันไปสนใจเขาอีกครั้ง


                “เจ้าทำอะไร”


                ซย่าเฉียวอี้ไม่ตอบนาง หากแต่เดินไปหยิบท่อนไม้แห้งที่มุมหนึ่งมากองไว้ตรงกลาง จากนั้นก็หยิบไม้ท่อนเล็กที่มีรูกลวงตรงกลางออกมา เห็นเขาใช้ไม้ขนาดพอดีรูนั้นเสียบเข้าไปก่อนจะชักเข้าชักออกไปมาอย่างคล่องแคล่ว


                อา...นั่นมิใช่ของที่นางเจอในกระโจมจนเผาที่พักเขาจนวอดวายหรอกหรือ


                เสวี่ยซุนเป่าค่อยๆ ขยับร่างเข้าหาเขา มองอย่างสนอกสนใจ เมื่อเห็นเขายังมิมีท่าทีจะสนใจนาง น้ำเสียงนุ่มนวลจึงอดเอ่ยถามออกไปไม่ได้


                “ไว้ก่อไฟหรือ”


                “อืม”


                คำตอบสั้นๆ ทำให้นางเริ่มชักสีหน้าใส่เขาอย่างลืมตัว และก็ดูเหมือนว่าซย่าเฉียวอี้จะรู้เช่นกันว่านางกำลังไม่พอใจตนเองอยู่ มุมปากข้างหนึ่งกระตุกเบาๆ คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม


                “ตะบันไฟ”


                เขาเพิ่มความเร็วกับเครื่องมือชิ้นตรงหน้าเรื่อยๆ ถึงแม้จะมิได้ออกแรงมากนัก แต่เมื่อทำนานๆ ก็ก่อให้เกิดความเมื่อยล้า โดยเฉพาะบริเวณบาดแผลที่ยังตึงอยู่นั่น


                เสวี่ยซุนเป่าเหลือบมองอารมณ์เขาเป็นระยะๆ เมื่อไม่เห็นสีหน้าของเขาบึ้งตึงจึงตะล่อมกล่าวเสียงแผ่ว


                “ข้าชื่อเสวี่ยซุนเป่า” นางกลืนน้ำลายอึกหนึ่งอย่างกระอักกระอ่วน ชีวิตนี้นางเคยรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณใครเสียที่ไหน “ขอบคุณที่ช่วยข้า”


                “อืม”


                เขาตอบคำสั้นๆ ทำให้อีกฝ่ายขมวดคิ้วเล็กน้อย


                “ข้าถามชื่อแซ่ของเจ้าได้หรือไม่ ข้าสาบานว่าหากข้ามีชีวิตรอดจนถึงหยวนโหย่ว ข้าจะมิบอกท่านพ่อเด็ดขาด ถือเสียว่าเจ้าช่วยข้า เป็นการลบล้างความผิด”


                ซย่าเฉียวอี้เค้นเสียงหึขึ้นมาหนึ่งคำ


                ทางด้านองค์หญิงสิบสองเมื่อเห็นสีหน้าเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นไม่พอใจจึงหย่อนตัวลง เบือนสายตาไปทางอื่นแทน โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามนี้มีเพียงนางกับเขาเท่านั้น ใครใช้ให้นางยังต้องพึ่งพาเขาเล่า


                ไม่คาดคิดเมื่อเวลาผ่านไป...เสียงทุ้มเปล่งออกมาสองคำ


                “เฉียวอี้”


                ใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อ ประกายไฟก็ติดขึ้นมาก่อนที่เปลวเพลิงจะถูกจุดขึ้นที่กองไม้ใหญ่ตรงหน้า ทันใดนั่นเองความอุ่นร้อนก็กระจายไปรอบบริเวณ อากาศที่หนาวเหน็บค่อยๆ จางหาย ร่างบอบบางขยับเข้ามาผิงไฟตามสัญชาตญาณ มือทั้งสองยกกอดขาไว้ ใบหน้านวลซุกลงกับท่อนแขน

               

                              เสด็จพ่อ...เสด็จแม่ พวกท่านจะรู้หรือไม่ว่าข้ามิได้เป็นชายาอ๋อง แต่กลับต้องมาตกระกำลำบากอยู่ที่นี่

               

                              คิดถึงบ้านเกิดแล้วน้ำตาก็รื่นไปทั่ว จมูกเริ่มแดงก่ำ จากนั้นก็มีเสียงสะอื้นไห้เบาๆ ตามมา


                หากแต่เสียงร่ำไห้นั่นกลับปลุกให้เขาตื่นขึ้นมาได้โดยง่ายหลังจากที่เผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลียเมื่อครู่ ประสาทสัมผัสของเขาไวกว่าคนปกติถึงสามเท่า อาจจะเพราะต้องกินๆ นอนๆ อยู่ท่ามกลางสงครามเป็นเวลานาน ทำให้ต้องคอยระแวดระวังภัยอยู่เสมอ


                ดวงตาดำทะมึนจ้องมองร่างเล็กที่ขดตัวอยู่ข้างกองไฟพร้อมๆ กับลำตัวที่โคลงไปมาเพราะแรงสะอื้น เขาหลุบตาต่ำลงอย่างยากจะคาดเดา


                เนิ่นนาน...กว่าที่เขาจะละความสนใจแล้วพลิกกายไปอีกทาง ดวงตาดุดันปิดลงอีกครั้ง


                เหตุใดจะต้องสนใจ...นางจะนอนหรือไม่นั่นมันก็เรื่องของนาง!


-------------------- 


                “ทูลฝ่าบาท บัดนี้ท่านอ๋องสี่และองค์หญิงแห่งหยวนโหย่วพลัดหลงเข้าไปในป่า แม่ทัพฝูยังค้นหาตัวมิเจอขอรับ”


                ซย่าหมิ่นเก๋อวางพู่กันในมือลง ดวงตาปรากฏแววหนักใจอยู่หลายส่วน


                “เพิ่มกองกำลังองครักษ์ลับให้อ๋องสี่ อย่างไรเสียต้องตามหาน้องเราให้เจอ” น้ำเสียงดุดันออกจะห้วนเล็กน้อย แฝงความเป็นห่วงอย่างชัดเจน


                ทางด้านทหารเมื่อได้รับคำสั่งดังนั้นก็รีบขานรับอย่างรู้หน้าที่


                “พ่ะย่ะค่ะ”


                ฮ่องเต้แห่งไห่หมิงถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางเอนกายลงพิงผนักเก้าอี้ในห้องทรงอักษรอย่างมีกังวล


                ตั้งแต่ซย่าเฉียวอี้เข้ามาในวังเมื่อหลายเดือนก่อนเขาก็คิดอยู่แล้วเชียวว่าอ๋องสี่ต้องคิดคัดค้านการแต่งงานเป็นแน่ จากนั้นก็เป็นไปตามคาดเมื่อมีรายงานว่าน้องชายปลอมตัวเป็นโจรเพื่อขู่เข็ญให้องค์หญิงแห่งหยวนโหย่วหนีกลับบ้านเกิดไป แต่ด้วยเหตุการณ์เป็นใจจึงทำให้องค์หญิงผู้นั้นกลับมาอยู่ในเงื้อมืออ๋องสี่อีกครั้ง


                แน่นอน...เขาเบิกบานใจยิ่งที่จะชมละครสนุกๆ จากอ๋องสี่ผู้เย็นชาเช่นนั้น จึงมิได้คิดจะเข้าไปเปิดโปงแผนการลับของน้องชาย


                ในความเป็นจริงแล้วซย่าเฉียวอี้สามารถทำลายกบฏเสิ่นได้อย่างง่ายดาย ยามนี้อ๋องสี่เพียงแค่รอเวลาส่งบรรณาการชิ้นนั้นกลับไปก่อนจะเริ่มลงมือกระมัง แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้านั่นจะเป็นฝ่ายยกทัพมาโจมตีก่อน และคิดจะใช้องค์หญิงหยวนโหย่วเป็นเครื่องมือ


                เขามั่นใจในตัวอ๋องสี่ว่าบัดนี้ยังมีชีวิตรอด...ส่วนที่ยังมิออกมาจากป่าลึกนั้นเพราะอะไรเขาก็ยังไม่มีคำตอบ


                แล้วเพราะเหตุใดเจ้ากบฏนั่นถึงได้รู้ที่ตั้งค่ายของน้องสี่ได้อย่างชัดเจนเช่นนั้นเล่า


                คิดไปคิดมาแล้วก็มีคำถามอยู่หลายข้อทีเดียว...


----------------------


หายไปสอบมาค่ะ ก็เลยสาบสูญไปสัปดาห์กว่าๆ T^T

แต่ครั้งนี้มาพร้อมข่าวดีค่าาา 

ชายาบรรณาการ ส่งเข้าระบบ meb แล้วนะคะ (สดๆ ร้อนๆ น่าจะอีก 1-2 วันค่ะ) ใครอยากได้อ๋องสี่ไปกกกอดรออีกนิดนึงในราคาเพียง 159 จ้า

สำหรับสายสะสมเล่มก็ยังเปิดจองอยู่น้าา ขอบคุณสำหรับทุกๆ กำลังใจมากเลยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

71 ความคิดเห็น

  1. #51 daruneekawera (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 00:56
    ตอนนี้อีบุ๊คเข้าระบบแล้วค่ะ เห็นในหมวดนิยายรักจีนโบราณค่ะ กดเข้าชั้นหนังสือไว้แล้วด้วย แต่ยังไม่ได้ซื้อค่ะ ตอนที่เห็นหนังสือในระบบคิดว่าตาฝาดแน่ะ ดีใจสุดๆค่ะในที่สุดอีบุ๊คก็ออกมาสักที ขอบคุณนะคะ ไม่ต้องรออ่านแล้ว เย้ๆๆๆ
    #51
    1
    • #51-1 (จากตอนที่ 16)
      27 มิถุนายน 2562 / 13:18
      ขอบคุณมากค่าที่มาแจ้งข่าว เย้ๆๆ
      #51-1
  2. #50 BigFan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 20:44

    จัด e- book มาแล้วค่ะ

    น้ารักมากเลย

    เรื่องหน้าของเป็นเรื่องของ ฮ่องเต้ นะคะ

    #50
    1
    • #50-1 (จากตอนที่ 16)
      27 มิถุนายน 2562 / 13:19
      ดีใจที่ชอบนะคะ
      ของฮ่องเต้ตอนนี้ยังตันๆ อยู่เลยค่ะ ฮ่าา
      #50-1
  3. #47 pu0506 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 20:51
    อดใจรอ e-book ไม่ไหวแล้ว อยากได้ๆ
    #47
    1
    • #47-1 (จากตอนที่ 16)
      27 มิถุนายน 2562 / 13:19
      เมพอนุมัติแล้วค่าาาา เย้ๆๆ
      #47-1