[REPRINT] BREATHLESS [CHANBAEK]

ตอนที่ 26 : — BREATHLESS : Epilogue [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 356 ครั้ง
    9 เม.ย. 62


— BREATHLESS : Epilogue

me & you






            บ้านหลังเล็กที่เคยปีนรั้วแอบเข้ามากันทุกครั้ง ตอนนี้ประตูรั้วไม้หน้าบ้านกลับเปิดออกกว้าง เฟอร์นิเจอร์ที่เคยคลุมผ้าสีขาวกันฝุ่นจากการที่ไม่ได้ใช้สอย ถูกดูแลทำความสะอาดอย่างดี ความอบอุ่นสีอ่อน ที่เปิดอ้อมกอดต้อนรับความเจ็บปวดสีหม่นเข้ามาเยียวยา กำลังทำให้ใจดวงน้อยๆสองดวง กลับมาเต้นรัวเร็วไร้แรงหน่วงอีกครั้ง


            พื้นที่รอบๆบ้านถูกปูด้วยผืนหญ้านุ่ม เท้าเปลือยเปล่าเลือกที่จะสัมผัสกับมันโดยตรง ปล่อยให้ต้นหญ้าเล็กๆโอบอุ้ม ให้สายลมเย็นในฤดูใบไม้ผลิโอบกอดเอาไว้ ก่อนจะสะดุ้งหันกลับไปหาเจ้าของอ้อมแขนแกร่งเมื่อสายลมเย็นแปรเปลี่ยนเป็นอ้อมกอดอุ่น


            “เหนื่อยรึเปล่า ช่วยทำความสะอาดบ้านทั้งวัน” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยอยู่บนหัว แบคฮยอนย่นจมูกใส่คนที่เอาคางมาเกยบนศีรษะเขาเอาไว้


            “มีพิซซ่าเป็นค่าแรงแล้วไม่เหนื่อยหรอก” คนตัวเล็กมองเลยไหล่กว้างไปตรงระเบียงเล็กๆหน้าบ้านที่วางพิซซ่าไว้สองถาด


            “นี่หวังพิซซ่าใช่ไหมเนี่ย” ชานยอลว่าระคนเอ็นดู งับปลายจมูกรั้นเบาๆก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาจนชิด


            “ออกไปเลย ตัวฉันเหม็นเหงื่อ” ฝ่ามือเล็กดันแผ่นอกกว้างเอาไว้ทัน แต่คนตัวใหญ่ก็ยังดึงดัน คว้าเอวไว้แน่น


            “หอมขนาดนี้จะว่าเหม็นได้ยังไง หืม” จมูกโด่งกดลงบนแก้มนิ่ม สูดดมความหอมดังฟอด ก่อนจะย้ายไปทำแบบเดียวกันที่แก้มอีกข้าง


            “พอแล้ว นี่มันหน้าบ้านนะ” ดวงหน้าหวานหลบเป็นพัลวัน เมื่อกลีบปากสีเรื่อคือเป้าหมายต่อไปของชานยอล


            “เฮ้ ออกไปเลยชาน—”


            โฮ่ง! โฮ่งโฮ่ง!


            “โกลเด้น! ชู่ว” แบคฮยอนใช้จังหวะตอนที่คนตัวสูงหันไปดุเจ้าโกลเด้นที่มายืนเห่าอยู่ข้างหลังพวกเขาแทนที่จะนั่งเฝ้าตรงถาดพิซซ่าอย่างเคย ดันอกแกร่งออก แล้วรีบเดินเข้าไปลูบหัวโกลเด้นรีทีฟเวอร์ตัวใหญ่แทน


            “เปลี่ยนพวกอีกแล้วนะโกลเด้น มานี่เลย” ชานยอลเดินเข้าไปก่อนจะโอบรัดเจ้าตัวขนนุ่มสีน้ำตาลอ่อนเอาไว้ทั้งตัว โกลเด้นเลียใบหน้าหล่อเหลาไม่หยุด กระโดดขึ้นลงอย่างสนุกสนาน ทั้งแบคฮยอนและชานยอลอดจะหัวเราะออกมาไม่ได้กับความสุขเล็กๆที่พวกเขาสร้างมันขึ้นมาด้วยกัน



           

            “คืนนี้นอนนี่ใช่ไหม” เสี้ยวหน้าคมหันมาถามพลางส่งพิซซ่าเข้าปากตัวเองพร้อมกับแบ่งบางส่วนให้โกลเด้นที่นั่งกระดิกหางรออยู่ด้วย


            “จะถามทำไมในเมื่อนายไม่ให้ฉันกลับบ้านตัวเองแบบนี้” แบคฮยอนถอนหายใจออกมาหลังจากพูดจบ ในขณะที่ชานยอลระบายรอยยิ้มกว้าง


            “ย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยกันนะแบคฮยอน”


            “นี่ ถึงฉันจะไม่ค่อยอยากอยู่บ้านตัวเองแต่ที่นี่เป็นบ้านที่พ่อนายซื้อให้นาย แล้วนายก็จะอยู่แบบอาทิตย์เว้นอาทิตย์สลับกับกลับบ้านแม่ด้วย”


            “อาห้ะ แล้วมันยังไง”


            “ตอนนายไม่อยู่จะให้ฉันมากินมาใช้บ้านที่พ่อนายซื้อให้นายอย่างสบายใจเลยรึไง บ้านฉันอยู่แค่นี้ ตอนนายมา ฉันมาค้างด้วยก็ได้ ไม่เห็นต้องย้ายเข้ามาอยู่เลย”


            “แต่แบคฮยอน ฉันอยากให้มันเป็นบ้านของเรา ฉันตั้งใจว่าจะซื้อบ้านหลังนี้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว เรื่องที่พ่อซื้อให้น่ะ ยังไงฉันก็อยากจะคืนเงินให้พ่อ—”


            “ชานยอล ฉันน่ะ มีนายเป็นบ้านของฉันอยู่แล้วนะ” ดวงตาเรียวรีสบกับดวงตาคมที่สะท้อนเงาของเขาอยู่ เงาสะท้อนของตัวเองที่ค่อยๆระบายรอยยิ้มบางๆออกมา


            “ฉันมีนายเป็นบ้านที่อบอุ่นของฉันมันก็เพียงพอแล้ว” ปลายนิ้วเรียวค่อยๆแตะลงบนหลังมือใหญ่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นทาบทับลงไปมอบความอุ่นซ่านจนถึงหัวใจที่กำลังเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง


            เพราะชานยอลน่ะชอบฟัง ชอบฟังคำรักของแบคฮยอนที่ไม่มีคำว่ารักอยู่ในนั้นสักคำเดียว


            “นายพูดแล้วนะแบคฮยอน”


            ชานยอลที่สัมผัสคำว่ารักได้จากคนตัวเล็กที่ไม่ค่อยเอื้อนเอ่ยถ้อยคำหวานหู


            “ให้บ้านหลังนี้ของนาย ดูแลนาย ในทุกๆวันของชีวิต”


            ชานยอลที่สัมผัสคำว่ารักได้จากทุกเศษเสี้ยวทุกชิ้นส่วนที่ประกอบรวมกันเป็น บยอน แบคฮยอน


            “แล้วฉันจะให้นายเป็นบ้านของฉัน เป็นความรักในทุกๆวันของชีวิตฉันเอง”


            เพราะทุกเศษเสี้ยวทุกชิ้นส่วนที่ประกอบรวมกันเป็น บยอน แบคฮยอน


            ปาร์ค ชานยอล คนนี้ มอบความรักให้หมดทั้งหัวใจ



BREATHLESS



            แบคฮยอนอยู่ในชุดนอนแขนขายาวสีเข้มตัวยักษ์เหมือนเจ้าของชุดที่กำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กขยี้เบาๆบนเส้นผมเปียกๆของเขาอยู่ เขาได้แต่นั่งกอดเข่ารอจนกว่าชานยอลจะเช็ดหัวให้เขาเสร็จ จะได้ไปเปลี่ยนชุดนอนกรอมมือกรอมเท้านี่ออกแล้วไปใส่ของตัวเองที่บ้านแทน


            ใช่ ชานยอลยังไม่ยอมให้เขากลับบ้านเลยทั้งๆที่บ้านก็อยู่ห่างกันแค่รั้วกั้น ให้ตาย


            “แห้งแล้ว” คนตัวสูงว่าอย่างนั้น


            “เอาผ้ามา ฉันเอาไปตากให้เองแล้วก็จะกลับบ้านเดี๋ยวนะ—”


            “ไม่เอา”


            “ฉันจะกลับไปเปลี่ยนชุดนอนเอง ตัวใหญ่ขนาดนี้เก็บไว้ใส่เองเถอะ”


            “ไม่ต้องเลยแบคฮยอน น่ารักออก” ชานยอลพูดจบก็เดินเอาผ้าขนหนูไปตากที่ราวตากผ้าตั้งพื้นเล็กๆ ก่อนจะกลับมาทิ้งตัวลงนอน รั้งคนตัวเล็กเข้าสู่อ้อมกอดจนจมอก


            “ไม่เอา ชานยอล ปล่อยก่อน” กดจูบบนหน้าผากคนงอแงไปสองทีแบคฮยอนก็ยังไม่ยอมหยุดดิ้นขลุกขลัก


            “ก็บอกว่าน่ารักไงแบคฮยอน ไม่เชื่อเหรอ”


            “ไม่ใช่ แต่ อื่อ ปล่อย”


            “น่ารักแบบนี้ ชานยอลยิ่งอยากรักนะ รู้ไหม” หลังจากเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยจบ ก็ได้รับเป็นแรงทุบหนักๆบนแผ่นอกแทน


            แต่แลกกับสีเลือดฝาดบนปรางแก้มและใบหู ก็คุ้มอยู่หรอกนะ


            “ถ้าไม่น่ารักแล้ว ก็จะไม่รักรึไง” คนโกรธกลบเกลื่อนหยุดดิ้นแล้วขมวดคิ้วใส่


            “นี่จะหลอกให้บอกรักใช่ไหม แบคฮยอน”


            “อะไร เปล่าสักหน่อย ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดสิ”


          “ไอ้รักน่ะรักอยู่แล้ว เป็นแบคฮยอนที่ฉันรักมาตลอด ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ”


            “...”


            “แต่กับประโยคก่อนหน้านี้น่ะ นายไม่เข้าใจคำว่าอยากรักของฉันรึไง” สายตาแพรวพราวที่มาพร้อมกับสัมผัสร้อนบนซอกคอทำให้แบคฮยอนเข้าใจความหมายทันที


            “ครีมอาบน้ำก็ใช้ขวดเดียวกัน ทำไมอยู่บนตัวฉันแล้วมันไม่หอมเหมือนอยู่บนตัวนายกันนะ” จมูกโด่งไล่สูดดมความหอมหวานที่ซอกคอกรุ่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรียวนิ้วที่โผล่พ้นปลายแขนเสื้อชุดนอนมาเล็กน้อยกำเข้าหากันแน่น พยายามดันคนตัวโตออกไปเพื่อไม่ให้ลมหายใจผ่าวมาทำให้ใจกระตุกไม่เป็นจังหวะไปมากกว่านี้


            “ชานยอล”


            “หืม ว่าไง” เสียงนุ่มกระซิบก่อนริมฝีปากหยักจะขบติ่งหูจนแบคฮยอนต้องหดคอหนี


            “อย่ามาแกล้งกันนะ ขยับไปนอนดีๆ” แบคฮยอนเอ่ยเสียงอ่อน ก่อนจะกดจูบที่ปลายคางคนที่ไล่พรมจูบทั่วกรอบหน้าของเขาอยู่


            เปลือกตาสีอ่อนปิดลงรับสัมผัสอุ่นจากริมฝีปากหยัก ก่อนความอุ่นซ่านจะประทับลงที่ปลายจมูกรั้น ปรางแก้มทั้งสองข้าง แล้วจบลงที่กลีบปากนุ่ม


            ชานยอลป้อนจูบหวาน ดูดดึงเนื้อหยุ่นผะแผ่วเพื่อให้คนตัวเล็กมอบจูบกลับมา แบคฮยอนจึงเริ่มดูดดุนช่วงชิงน้ำหวานให้ตัวเองบ้าง ดวงตาเรียวรีปรือเปิดขึ้นสบกับเจ้าของดวงตาคม ดวงตาที่มองกันอยู่ก่อนแล้ว


            ดวงตาคู่เดิมที่สะท้อนภาพของแบคฮยอนอยู่เรื่อยมา


            ริมฝีปากหยักผละออกไปแล้ว ก้านนิ้วยาวเกลี่ยเช็ดคราบน้ำหวานที่เปรอะเปื้อนบนกลีบปากเล็กออกให้ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างกัน ต่างคนต่างพลิกกายหันเข้าหาคนข้างๆ เก็บเกี่ยวทุกช่วงเวลาของคนที่สะท้อนอยู่ในแววตา ไม่มีคำพูดใดที่เอื้อนเอ่ยออกมาได้เท่าดวงตาคู่ตรงข้ามอีกแล้ว


            จักรวาลกว้างใหญ่โอบกอดดวงดาวของเขาไว้ได้แล้ว


            “แบคฮยอน เราน่ะ ไม่ได้เป็นอะไรกันใช่ไหม”


            ดวงดาวที่เปล่งประกายทอแสงอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่นของจักรวาลอันเป็นที่รัก


              “เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เราแค่รักกัน รักในทุกๆสถานะที่มี”


            ความโดดเดี่ยวของจักรวาลหายไปในวินาทีนั้น วินาทีที่ผืนฟ้าสว่างไสวเพียงเพราะรอยยิ้มบางเบาจากดวงดาว


         “ใช่ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน” เสียงทุ้มแผ่วเบาแต่ก้องในหัวใจ รอยยิ้มที่ระบายบนใบหน้าคนตรงข้าม เพียงพอที่จะทำให้จังหวะหัวใจเต้นดังแข่งกับความเงียบงันในค่ำคืนสีน้ำเงิน


            เขาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กลิ่นบุหรี่เย็นๆบนตัวอีกคน มันทำให้เสพติดมากกว่าบุหรี่ที่อยู่ในมือตัวเอง ทั้งๆที่เป็นกลิ่นเดียวกัน


            เขาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ระยะห่างสี่ฟุต เหลือเพียงแค่หนึ่งช่วงลมหายใจที่คั่นระหว่างเรา


            เขาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความโดดเดี่ยวในใจพวกเขา ร่วมแบ่งปัน สอดประสาน หล่อหลอมเป็นบ้านที่อบอุ่นให้กันและกัน


            ไม่รู้เลย ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหน ที่มีเพื่อนสนิทคนนี้เข้ามาเติมเต็มพื้นที่ในหัวใจ


            youre my all” เสียงหวานกระซิบแผ่วชิดริมฝีปากหยัก


            and more” เสียงทุ้มตอบรับ ก่อนจะมอบสัมผัสนุ่มคลึงเคล้าละเมียดละไมผะแผ่วบนกลีบปากเรื่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า


            คุณคือทุกๆสิ่ง และเป็นมากกว่านั้นเสียอีก


              “ขยับออกไปหน่อยได้ไหม ชานยอล อ อา.. หายใจลำบากชะมัด

 


never ending & keep going on




 

เป็นบทส่งท้ายที่แสนสั้น แต่เราหวังว่าทุกคนจะชอบน้า

เราไม่ได้พยายามรวบรัด แต่คิดว่าที่ตรงจุดนี้ มันโอเคสำหรับตัวละคร

ชานแบคใน BREATHLESS แล้ว

ขอบคุณสำหรับการติดตาม ทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจ

ทุกการสกรีมในแท็ก เราอ่านทั้งหมดเลย 

ขอบคุณที่ทุกคนอยู่เป็นแรงใจแรงขับเคลื่อนจนเดินมาถึงบทส่งท้าย

ทั้งการเปิดเรื่องครั้งแรก จนถึงการ Re-Up ครั้งนี้ ขอบคุณจริงๆค่ะ

แล้วพบกันใหม่



TW : @withbona

#หายใจลำบากชบ

ด้วยรัก


[สั่งซื้อ BREATHLESS มาครอบครองเป็นดวงดาวในจักรวาลของคุณได้แล้ววันนี้นะคะ

หนังสือเราสั่งมาเกินนิดหน่อย เหลือเพียง 4 เล่มเท่านั้นค้าบ]











                  

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 356 ครั้ง

2,118 ความคิดเห็น

  1. #2117 Badsoo93 (@Badsoo93) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:46

    ดีม๊วกกกกกกกกกกกกกก
    #2117
    0
  2. #2089 tinkb. (@baitongxc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 15:58
    ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่แต่งฟิคเรื่องนี้ขึ้นมา เหมือนกับว่าค่อยๆเริ่มไปพร้อมกับเขาทั้งคู่เลย ภาษาไรท์ดีมากๆแล้วก็รู้สึกอบอุ่นมากๆในทุกครั้งที่ได้อ่าน ขอบคุณจริงๆค่ะ เขียนฟิคออกมาเรื่อยๆเลยนะคะ จะรอติดตามคับผม!
    #2089
    0
  3. #1956 Fxol61 (@fxol61) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:42
    ชอบทุกตอนในเรื่องนี้มากฮื่อออ ตอนอ่านคัทคือดขินจนตัวบิด ไรท์เขียนดีมากๆรู้สึกได้ถึงอารมณ์ บรรยากาศ ความรู้สึกทุกอย่างเลย เหมือนได้เข้าไปอยู่ในนั้นจริงๆเลยล่ะค่ะ
    #1956
    0
  4. #1937 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 09:18
    น่ารักมากเลย
    #1937
    0
  5. #1892 MILYN2W (@MILYN2W) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 01:20
    รักเรื่องนี้มากกกกกกกกก เข้ามาอ่านเรื่องนี้ทีไร ต้องเปิดเพลงstrawberries and cigarettes ของtroye sivanทุกทีเลย แบบเนื้อหาดีเพลงดีบรรยากาศเข้ากันสุด ปริ่มจนน้ำตาไหลฮื่อออออ ขอบคุณไรท์มากสำหรับฟิคอบอุ่นแบบนี้ ติดตามน้าาาา
    #1892
    0
  6. #1863 nookxz (@nookfie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 13:50
    ฮือออ ไม่อยากให้จบเลยจริงๆ มันอบอุ่นและละไมมาก ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้นะค่าา
    #1863
    0
  7. #1860 SSSSJJJJ (@jaa-loverit) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 00:23
    เป็นฟิคที่อบอุ่นมากค่ะ คนเราก้แค่อยากเจอคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ อิจฉาเค้าทั้งคู่ที่ได้เจอคนที่รักจริง แง ชอบคุณพ่อชานยอลที่เข้าใจลูกนะ แบบยอมเปิดใจซักทีอ่ะ ละก้ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคดีดีให้อ่านค่า
    #1860
    0
  8. #1851 ninth.k (@nuikunx07) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 10:21
    น่ารักมากๆเลยค่ะ เป็นเรื่องที่อบอุ่นมาก
    #1851
    0
  9. #1838 sphinxq (@Oceans) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 16:28
    เราชอบแนวนี้มากๆๆๆ ขอบคุณนะคะ💗
    #1838
    0
  10. #1837 ncavirda (@noey_tuan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 07:34
    เป็นเเนวที่ไม่ค่อยเห็นมากนัก เเต่มันเป็นอะไรที่เเปลกใหม่เเละสนุกมากๆ รักไรท์น้าา เเต่งให้กันอ่านบ่อยๆเน้ออ
    #1837
    0
  11. #1836 CBforever (@CBforever) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:04
    เป็นฟิคที่ดีมากๆเลยค่ะ มีความเรียลจริงๆสอดแทรก ชอบภาษามากๆเลย เป็นเรื่องที่หม่นๆหมองๆเศร้าๆแต่ปนไปด้วยความอบอุ่นละมุนในใจมากๆ ถึงชานแบคจะไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่เขาเป็นทุกสถานะของกันและกันจริลๆ ฮือออออออออ ขอบคุณที่แต่งฟิคที่ดีขนาดนี้มาให้ได้อ่านนะคะ อีกอย่างที่ชอบคือการดำเนินเรื่องของเด็กอเมริกา อ่านแล้วเห็นภาพทุกๆอย่างเลยค่ะ เราชอบมากจริงๆ ขอบคุณจากใจ รักเรื่องนี้เลย
    #1836
    0
  12. #1822 pongarin11 (@pongarin11) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 06:50
    เขินมากกกกกกก แงงงงงงฟินมากๆเยย
    #1822
    0
  13. #1820 Cleancotton (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 22:15

    เราชอบภาษา เนื้อเรื่อง บรรยากาศในเรื่องมาก ไรท์เก่งมากๆ ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้ขึ้นมานะคะ :)

    #1820
    0
  14. #1809 Pasteur (@pondline) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 00:02
    ฮืออออ รักมากๆ อบอุ่นที่สุดเลย
    #1809
    0
  15. #1808 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:53
    มาอ่านทีเดียวจบเลย ชอบมากๆๆๆๆ
    #1808
    0
  16. #1798 Monmanee (@JeranunRaksaklin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:16
    อบอุ่นมากกกก งืออออ
    #1798
    0
  17. #1794 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 15:56
    ตามอ่านมาตั้งแต่ตอนแรกพอมาตอนนี้ตอนเห็นชื่อบทก็ใจหายทันทีทำใจนานมากกว่าจะมาอ่านเพราะรู้สึกใจหายจริงฮื้อออออ ชอบมากเลยค่ะฟิคเนิบๆแบบนี้จะรอติมตามผลงานต่อไปนะคะ ♡♡
    #1794
    0
  18. #1778 sarangbam (@sarangbam) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 10:42
    อบอุ่นหัวใจที่สุดเลยยยย
    #1778
    0
  19. #1774 NIDNOI24 (@NIDNOI24) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:21
    ฮืออออออ ชอบบบบบบ ละมุนมาก
    #1774
    0
  20. #1771 Byun_CB614 (@Byun_CB614) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 12:18
    อบอุ่นนนนน เขินนนน
    #1771
    0
  21. #1770 Exo_finland (@gailly_stw) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 09:46
    เป็นตอนจบที่เรียบๆเเต่อบุ่นหัวใจมากเว่อร์แบบไม่หวือหวาไม่ต้องมีสถานะใดแค่อยู่ด้วยกันเป็นทุกอย่างให้กันเเละกันแบบนี้ทุกวันก็เพียงพอแล้ว เราชอบบรรยากาศเรื่องนี้มากอ่ะแบบคือดีมากบ้านเมืองให้ฟิลอากาศเย็นๆแต่สองคนนี้แบบอบอุ่นไปอีกกกอ่านละอิจฉาที่ชานเเละแบคมีกันเเละกันในขณะที่เรานั้นนั่งอ่านฟิคบนเตียงคนเดียว555555555 ขอบคุณที่เเต่งเรื่องดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะเรื่องนี้เป็น1ในเรื่องโปรดเราเลย
    #1770
    0
  22. #1769 ไซบีเรียนคุง (@panggexol) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 08:39
    เป็นตอนจบที่ไม่เหมือนตอนจบอ่ะ เรื่องราวของพวกเขาก็ยังดำเนินไป มันแบบ หื้ออออ อบอุ่นหัวใจแปลกๆ แง่ะ พิจาเอาใจช่วยเทอทำอย่างก้าวของซีวิต เอ้ย! ชีวิต!
    #1769
    0
  23. #1768 anna96422 (@anna96422) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 07:56
    จบแล้วอ่ะ ใจหายเลยติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่ต้นจนสุดท้าย เรารักฟิคเรื่องนี้มากกกกกกกก ชอบบรรยากาศ ชอบตัวละครที่ไรท์เขียนออกมา ชอบตัวอักษร เขียนละเอียดดี สรุปว่าชอบทุกอย่างเลย ขอบคุณมากๆค่ะ ที่แต่งฟิคดีๆมาให้อ่าน และก็เป็นกำลังใจให้ไรท์แต่งมาให้อ่านอีกนะ ขอบคุณนะ รักกกกกกกกกกก
    #1768
    0
  24. #1767 1405aaa (@1405aaa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 07:50
    อบอุ่นแล้วนะ
    #1767
    0
  25. #1766 J_kanp (@JeepKannap) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 07:21
    ที่มาของหายใจลำบากกก ไม่อยากให้จบเลยเเงงงง
    #1766
    0