ที่สุดในโย (กุกนยอง)

ตอนที่ 9 : 07

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    8 พ.ย. 60

   
BGM : Sleep tight - Kisum Feat. Gilgubonggu






 เธอดูหักโหมกับงานนะวันนี้
วันทั้งวัน เธอไม่รู้สึกเหนื่อยบ้างหรือไง?
งานมันหนัก ผู้คนเอาแต่ผลักภาระมาให้เธอ
ตอนฉันเห็นเธอ ฉันรู้สึกกังวลเหลือเกิน





07


        2015 CE

     ชีวิต ม.ปลายที่ผ่านมาหนึ่งปีสำหรับแพก็สนุกดี แพยังลอกการบ้านเพื่อนเหมือนตอนมัธยมต้นและแพก็ยังเกลียดวิชาพละเหมือนตอนมัธยมต้นอยู่

     กับเพื่อนๆ ในห้องก็เข้ากันได้ดี ตอนนี้แพและวี่เริ่มสนิทกับแก๊งค์หลังห้องมากขึ้น เวลาพักเที่ยงโต๊ะกินข้าวของแพเลยไม่เงียบเหงาอีกต่อไป-- ออกจะเสียงดังเกินไปซะด้วยซ้ำ

     "ไปแดกเครปหลังโรงเรียนกันมึง" คนตัวสูงที่เดินมาจากด้านหลังกอดคอแพกับวี่ไว้พร้อมบอกด้วยเสียงดี๊ด๊า

     "ถึงเนื้อถึงตัวตลอดนะมึงอะ" วี่หันไปบอกกับตังค์พร้อมกับทำหน้าหวงเนื้อหวงตัวจนคนตัวสูงต้องปล่อยมือออกจากคอคนตัวเล็กทั้งสองคน

     "เอาซะกูไม่กล้าจับตัวมึงอีกเลยเนี่ยอีวี่ แล้วจะแดกไหมเครป"

     "แดกๆ เก็บของแป๊บ" วี่บอกก่อนจะก้มเก็บของบนโต๊ะจนเสร็จ

     "เฮ้ยมึง! กูต้องเอาดิกชันนารีไปคืนพี่โยว่ะ มึงแวะ 6/2 ก่อนไปซื้อเครปได้มะ" เจ้าของตากลมโตร้องขึ้นเสียงดังหลังจากนึกขึ้นได้ว่าวันนี้มีนัดต้องเอาดิกชันนารีของคนตัวสูงที่ยืมมาร่วมเดือนไปคืนได้แล้ว

     "แหมๆ ๆ มีความยืมดิกชันนารี" เพื่อนสนิทแซวพร้อมกับทำหน้าล้อเลียนจนแพอยากจะเอาดิกชันนารีทุบหัวสักทีสองทีเพื่อให้เงียบ

     "พี่โย 6/2 ที่แม่เป็นเจ้าของตลาดน่ะเหรอ" ตังค์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถาม แพและวี่พยักหน้ารับพร้อมกันก่อนที่คนตัวสูงจะถามต่อ

     "มึงรู้จักพี่เขาได้ไง แฟนมึงเหรอ"

     "ไม่ใช่ๆ" แพรีบปฏิเสธทันทีเมื่อเพื่อนกำลังเข้าใจผิด

     "อ้าว เห็นอีวี่แซว" ตังค์มองหน้าเพื่อนด้วยความสงสัยก่อนจะเดินกลับไปหลังห้องเพื่อเก็บกระเป๋าเช่นกัน

     "อย่าจ๋อยนะคะ ขี้เกียจปลอบ" วี่บอกแพที่กำลังรูดซิปกระเป๋าเป้ คนตัวเล็กหัวเราะออกมาทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น
     
     แพกับโยคุยกันในสถานะที่มากกว่าคนรู้จักมาเกินครึ่งปีแล้วแต่ก็ยังไม่มีฝ่ายไหนพูดถึงเรื่องสถานะที่ชัดเจน ไม่รู้ว่าต่างคนต่างโอเคกับที่เป็นอยู่ตอนนี้แล้วหรือแค่รอให้อีกฝ่ายเป็นคนพูดก่อนกันแน่
     
     สำหรับตัวแพเองเรื่องความชัดเจนทางสถานะไม่ได้มีผลกับความรู้สึกเท่าไหร่ ตราบใดที่โยไม่ได้หายไปหรือคุยกับคนอื่นในแบบเดียวกันกับแพไปด้วย แพว่าแพรับได้กับที่เป็นตอนนี้

     เพราะแพรู้ว่าความรู้สึกของเขาและแพมันไม่ได้ใช้การขึ้น in relationship บนเฟซบุ๊กเป็นตัววัดสักหน่อย



     "โยทำเวรเสร็จแล้วก็ออกไปเรียนพิเศษแล้วจ้า"

     รุ่นพี่ผู้หญิงในชุดนักเรียนมัธยมปลายเรียบร้อยบอกในขณะที่ลบกระดานไปด้วย ตอนนี้ในห้องมีรุ่นพี่ห้อง ม.6/2 อยู่กันประปราย ต่างคนต่างกำลังทำเวรกันอยู่ แน่นอนว่าไม่เห็นเงาของคนที่แพตามหาเพราะอย่างที่พี่เขาบอก โยออกไปเรียนพิเศษแล้ว

     "พี่รู้ไหมครับว่าเขาเรียนพิเศษที่ไหน เลิกกี่โมง" คนตัวเล็กถามอย่างมีความหวัง เพราะแพโทรหาเขาไม่ติด ไม่รู้ว่าแบตหมดหรือจงใจปิดเครื่อง

     "อ่า ไม่รู้เลยอะ ลองถามตี๋ไหม" คนตรงหน้าแนะนำ แพพยักหน้ารับก่อนจะขอตัวออกมา

     "พี่เขาต้องรีบใช้เหรอ ให้มาเอาที่บ้านก็ได้มั้ง" วี่ถามหลังจากเดินออกมาจากหน้าห้องโฮมรูม ม.6/2 แล้ว

     "ก็นัดเอามาคืนวันนี้อะ" แพตอบก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง

     ไปอยู่ไหนกันเนี่ยอีพี่โย


     หลังจากได้เครปมาคนละอัน แพและวี่ก็ตัดสินใจจะกลับบ้านในขณะที่แก๊งค์หลังห้องจะไปต่อกันที่ร้านเกมข้างโรงเรียน โชคดีที่ระหว่างทางที่เดินไปหน้าโรงเรียนแพเจอกับกลุ่มเพื่อนสนิทของโยที่กำลังเตะบอลอยู่พอดี คนตัวเล็กเลยถือโอกาสถามหาคนที่อยากเจอกับรุ่นพี่ตัวสูงที่กำลังวิ่งออกจากสนามตรงมาหาแพซะเลย

     "ไอ้โยมันไปติวฟิที่ไหนนี่แหละ พี่ก็ลืมละ มีไรกับมันเปล่าอะ" ตี๋ถามขึ้นหลังจากรู้ว่าแพกำลังตามหาเพื่อนตัวเองอยู่

     "แพโทรหาพี่เขาไม่ติดอะ" คนตัวเล็กบอก ถึงจะเรียนพิเศษแต่ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องปิดเครื่องนี่นา

     "อ๋อ มันโดนยึดโทรศัพท์ เมื่อคืนเหมือนจะทะเลาะกับที่บ้านนี่แหละมั้ง" ตี๋ตอบ คนตัวเล็กหน้าเหวอทันทีหลังจากที่ได้ยิน แพหันมองวี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ซึ่งมีสีหน้าไม่ต่างกัน ก็เมื่อคืนแพเพิ่งจะคุยกับเขาอยู่นี่นา ไม่คิดเลยว่าหลังจากนั้นจะมีเรื่อง

     "เรื่องไรอะพี่" วี่เป็นคนถามด้วยอยากอยากรู้ ก็คนอย่างพี่โยไม่น่าจะทะเลาะกับพ่อหรือแม่จนโดนยึดโทรศัพท์ได้นี่นา ถ้าเป็นเพื่อนสนิทวี่ก็ว่าไปอย่าง

     "เรื่องเรียนแหละจะอะไร ฮ่าๆ แต่พี่ก็ไม่รู้รายละเอียดเยอะนะ เห็นหน้ามันเหนื่อยๆ ก็ไม่อยากถามแล้ว" คนตรงหน้าบอก ในใจของตี๋ก็เป็นห่วงเพื่อนอยู่ไม่น้อย แต่ด้วยนิสัยผู้ชายก็เลยไม่อยากจะคาดคั้นให้เพื่อนเล่าหรือระบายสิ่งที่อัดอั้นออกมาแบบที่ควรจะเป็น

     "แต่แพทักไลน์หรือเฟซฯ มันได้นะ มันเล่นคอมอยู่ สักทุ่มสองทุ่มมันก็คงถึงบ้านแล้วล่ะ" ตี๋พูดต่อก่อนจะวิ่งกลับเข้าไปในสนามฟุตบอล

     คนตัวเล็กจัดการโยนเครปที่เพิ่งกินได้ครึ่งเดียวลงถังขยะเพราะรู้ดีว่าไม่สามารถกินต่อได้แล้ว จริงๆ แพก็มั่นใจว่าตัวเองเก่งเรื่องความสัมพันธ์อยู่พอตัว แล้วความรู้สึกแบบนี้น่ะ-- เป็นห่วงเขาชะมัดเลย



     หลังจากกลับถึงบ้านแพก็รีบกินข้าวและอาบน้ำทันที คนตัวเล็กใช้เวลาจัดการตัวเองไม่ถึงสามสิบนาทีก็มานั่งอยู่หน้าโต๊ะคอมฯ เพื่อรีบสะสางการบ้านวันนี้ให้เสร็จ เวลาล่วงเลยผ่านไปจนเกือบสามทุ่มแต่ข้อความที่แพส่งไปหาคนตัวสูงก็ยังไม่มีการตอบกลับ ที่จริงแล้วข้อความของแพยังไม่ถูกอ่านเลยด้วยซ้ำ

     คนตัวเล็กที่นั่งเอาหน้าฟุบกับโต๊ะถอนหายใจเสียงดัง เปลือกตาปิดลงเมื่อพยายามใช้ความคิดว่าจะติดต่ออีกคนยังไง ไม่รู้ว่าโยทะเลาะกับที่บ้านแรงขนาดไหน แพรู้ว่าที่บ้านโยค่อนข้างมีเหตุผล และโยเองก็เหมือนกัน แพเลยเดาไม่ออกว่าเวลาที่คนมีเหตุผลทั้งสองฝ่ายทะเลาะกันจะออกมารูปแบบไหน

     ก็เวลาแพเถียงป๊ากับแม่แพเป็นฝ่ายที่ไม่มีเหตุผลตลอดน่ะสิ

     ไลน์~

     เสียงแจ้งเตือนจากไลน์บนคอมพิวเตอร์ทำให้คนตัวเล็กที่กำลังจ๋อยดีดตัวลุกขึ้นทันที ริมฝีปากบางยิ้มกว้างออกมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อพบว่าเป็นข้อความของคนที่รออยู่

19.28 น.

แพ
พี่อยู่ไหม
วันนี้เค้าเอาดิกไปคืนพี่แต่พี่ออกไปเรียนพิเศษแล้วอะ
รีบใช้หรือเปล่า
เค้าน่าจะฝากเพื่อนพี่ไว้เนอะ
เออ
ทำไมเค้าคิดไม่ได้วะ

19.39 น.

แพ
วันนี้เค้าทำการบ้านเสร็จแล้ว
ปรบมือเร็ว
55555
ไม่ต้องไปลอกเพื่อนแล้ว
แต่ไม่รู้ว่าจะถูกไหม
T T
20.11 น.

แพ
พี่กลับถึงบ้านหรือยังเนี่ย
ได้กินข้าวหรือยัง
กินข้าวเยอะๆ นะเข้าใจไหม

20.46 น.

แพ
เหนื่อยมากหรือเปล่า
วันนี้พี่ต้องเหนื่อยมากแน่ๆ
ไหนจะต้องทำเวรแล้วยังต้องไปเรียนพิเศษต่ออีก
ถ้าพี่เหนื่อยคืนนี้เราไม่ต้องคุยกันก็ได้
แต่ถ้าพี่เข้ามาอ่านแล้วบอกฝันดีเค้าหน่อยก็ดี

21.05 น.

โย
เพิ่งกินข้าวอาบน้ำเสร็จ
เห็นแจ้งเตือนแล้วตกใจเลย
555555
แพ
มาแล้วเหรอ
นึกว่าจะไม่ตอบซะละ
โย
ไม่ตอบได้เหรอ 5555
แพ
ตอบแค่ฝันดีก็ได้ไง
โย
โยยังไม่ง่วงอะ
แพก็ยังไม่ง่วง
ใช่ไหม
แพ
อื้อ
พี่โย
โย
ครับ?
แพ
เค้าคอลได้ไหม

     
     ไม่ต้องรอคำตอบจากอีกคน แจ้งเตือนว่ามีคนโทรเข้าก็เด้งขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ทันที แพรีบคลิกที่ไอคอนสีเขียวตรงหน้าทันทีเหมือนกลัวว่าปลายสายจะตัดสายไปก่อน
      
     "โหลๆ ได้ยินเปล่า" คนตัวเล็กถามปลายสายเสียงเจื้อยแจ้วหลังจากรับสายแล้ว โยหัวเราะกลับมาเบาๆ ก่อนจะตอบ

     [ได้ยินแล้ว]

     ไม่รู้ว่าแพคิดไปเองหรือเปล่า แต่เสียงของโยฟังดูเหนื่อยจนแพอยากให้เขาวางสายแล้วไปพักผ่อนซะเดี๋ยวนี้ แต่อีกใจคนตัวเล็กก็อยากคุยกับเขาเหลือเกิน

     "ทำอะไรอยู่" คำถามสิ้นคิดถูกนำมาใช้ คนตัวเล็กมองรูปดิสของปลายสายที่ส่งยิ้มมาให้ผ่านทางหน้าจอ อยากจะเอื้อมมือเข้าไปลูบหัวเขาเบาๆ และบอกเขาว่าไม่เป็นไร แต่คนตัวเล็กก็รู้ว่าไม่สามารถทำได้

     [คุยกับแพไง]

     "ไม่ใช่ดิ นอกจากคุยกับเค้าแล้วพี่ทำอะไรอยู่-- ห้ามตอบว่าหายใจนะ" ประโยคหลังแพบอกติดน้ำเสียงขู่นิดๆ จนปลายสายต้องหัวเราะออกมาอีกครั้ง

     [นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยมั้ง แล้วแพล่ะทำอะไร]

     "นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเป็นเพื่อนพี่มั้ง"

     [เดี๋ยวก่อนๆ ไม่ใช่ละ] โยบอกก่อนจะหัวเราะอีกครั้ง

     แพเกลียดเสียงหัวเราะของเขาในเวลานี้ที่สุดเลย ทำไมต้องทำเหมือนสบายดีด้วยก็ไม่รู้ แค่เขาบอกถึงปัญหาของเขามาแพก็พร้อมจะรับฟังอยู่แล้ว

     "เหนื่อยไหม" คนเด็กกว่าถามขึ้นเสียงเบาเหมือนพูดกับตัวเอง

     [เหนื่อยเรื่องอะไร ทำเวรน่ะเหรอ]

     "อื้อ"

     [ไม่เหนื่อยหรอก แค่ยกเก้าอี้เอง ฮ่าๆ]

     หยุดหัวเราะได้แล้วน่าพี่!

     เสียงแจ้งเตือนจากไลน์ดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อเปิดหน้าต่างโปรแกรมขึ้นมาก็พบว่าเป็นแจ้งเตือนจากกรุ๊ปไลน์ของห้องนั่นเอง แพเลื่อนดูข้อความที่เพื่อนคุยกันก่อนจะเพิ่งนึกออกว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ และแน่นอนว่าโรงเรียนก็ต้องหยุดด้วยเช่นกัน

     ให้ตายเหอะ คนอย่างแพลืมเรื่องวันหยุดไปได้ยังไงกัน

     [เงียบเลย สายหลุดป่ะเนี่ย]

     เสียงทุ้มจากปลายสายทำให้แพคิดอะไรออกทันที คนตัวเล็กลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะจัดการเปลี่ยนชุดจากชุดนอนเป็นเสื้อยืดกางเกงยีนส์ ไม่ลืมที่จะหยิบเสื้อแขนยาวที่วางอยู่ปลายเตียงมาด้วย

     "พี่โย เจอกันเมเจอร์นะ"

     [ห๊ะ เดี๋ยวๆ เมเจอร์โรงหนังอะนะ จะออกไปทำอะไร ดึกแล้วนะแพ] ปลายสายยิงคำถามมารัวๆ คนตัวเล็กสาละวนกับการหยิบของอยู่เลยไม่ได้ตอบไปในทันที

     [แพ ได้ยินป่ะเนี่ย]

     "ได้ยิน" แพตะโกนตอบเสียงดังเพราะระยะที่คนตัวเล็กยืนอยู่ค่อนข้างไกลจากคอมพิวเตอร์

     [จะออกไปทำไรที่เมเจอร์ตอนนี้]

     คนตัวเล็กที่เก็บของเสร็จแล้วกลับมาที่หน้าโต๊ะคอมก่อนจะแยกเขี้ยวใส่รูปดิสของคนที่อยู่ปลายสายด้วยความมันเขี้ยว

     "เอาดิกชันนารีไปคืนพี่ไง"



     บอกตามตรงว่าโยยังงงๆ อยู่ว่าทำไมตัวเองถึงมายืนอยู่หน้าโรงหนังในเวลาเกือบจะสี่ทุ่มได้ ทั้งๆ ที่โยหว่านล้อมแล้วหว่านล้อมอีกแต่คนเอาแต่ใจก็ยังยืนยันจะเอาดิกชันนารีมาคืนโยที่นี่ให้ได้ ขนาดบอกว่าจะแวะไปเอาที่บ้านแต่อีกคนก็ไม่ยอม แพยืนยันที่จะออกมาที่นี่เดี๋ยวนี้จนโยต้องตัดสินใจออกจากบ้านเพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กมาที่นี่คนเดียว

     แพนะแพ จะดื้อไปถึงไหนเนี่ย

     "เฮ้ย!!!" เสียงของคนตัวเล็กดังขึ้นจากข้างหลังหวังจะแกล้งให้โยตกใจ แต่ฝันไปเถอะแพ โยไม่ได้ขวัญอ่อนขนาดนั้น

     "ไม่ตกใจเลยอ๋อ เค้าอุตส่าห์ย่องมาเงียบๆ นะเนี่ย" คนตัวเล็กตัดพ้อเมื่อเห็นหน้านิ่งๆ ของคนเป็นพี่

     "ไม่ขำนะแพ"

     "อย่าเพิ่งดุสิ"

     "ไหนดิกชันนารีโย เอามาดิ แล้วรีบกลับบ้าน เดี๋ยวป๊ากับแม่ก็เป็นห่วง" คนเป็นพี่ร่ายยาวเป็นหางว่าวจนแพอยากจะปิดหูและโวยวายเขากลับ แต่เมื่อมองหน้าเขาแล้วคำพูดของแพก็ถูกกลืนไปซะหมด ใต้ตาของคนตรงหน้าขึ้นสีคล้ำนิดๆ เหมือนคนไม่ได้นอนติดต่อกันหลายวัน ไม่รู้เพราะทุ่มอ่านหนังสือหนักหรือมีเรื่องอื่นที่รบกวนจิตใจเขาอยู่กันแน่

     "เค้าลืมเอาออกมาด้วยอะ" คนตัวเล็กตอบก่อนจะยิ้มแห้งให้คนตัวสูง

     "แพ" คนตัวสูงกดเสียงต่ำตอนเรียกชื่อคนตัวเล็ก รู้สึกหงุดหงิดกับความดื้อของคนตรงหน้าจนอยากจะโทรไปฟ้องป๊ากับแม่ให้จัดการคนตัวเล็กซะเดี๋ยวนี้

     "ฮือออ ขอโทษ ก็เค้ารีบนี่" แพบอกก่อนจะเบะปาก "ไหนๆ ก็มาแล้ว งั้นดูหนังกันเหอะ"

     "มาไม้ไหนอีก" โยถามก่อนจะยกแขนขึ้นกอดอก ดวงตาของเขาหรี่ลงเมื่อจ้องมองคนตัวเล็กอย่างจับผิด

     "ไม้อะไร ไม่ไม้ไหนเลย ก็ไหนๆ ออกมาแล้วก็ดูหนังสักเรื่องไง พรุ่งนี้โรงเรียนก็หยุด แล้วก็นะ-- เราไม่ได้มีโอกาสดูหนังรอบมิดไนท์บ่อยๆ นี่ใช่ไหม" คนตรงหน้าให้เหตุผลพร้อมรอยยิ้มจนโยต้องถอนหายใจออกมาเสียงดัง

     เขาแพ้อีกแล้วสินะ


ฝันดีนะที่รัก ฝันดี
ดึงผ้าห่มขึ้นเพื่อที่จะไม่ทำให้เธอไม่สบาย
ฝันดีนะที่รัก ฝันดี 
ฉันจะคอยปัดเป่าฝันร้ายทั้งหมดให้เอง
ฝันดีนะที่รัก ฝันดี
ปิดโทรศัพท์และหลับตาลงซะนะ
ฝันดีนะที่รัก ฝันดี
ฉันจะคอยปัดเป่าฝันร้ายทั้งหมดให้เอง ฝันดีนะ

     

     ที่นั่ง D10 และ D11 ถูกจับจองด้วยโยและแพ คนตัวเล็กแทบยกมือไหว้เพื่อขอบคุณที่คืนนี้ยังมีเพื่อนร่วมเสพหนังในยามค่ำคืนอยู่บ้าง ถึงจะน้อยก็ตามที

     คนตัวสูงที่ตั้งใจดูเทรลเลอร์หนังจากจอภาพยนตร์ตรงหน้าคงไม่ได้สังเกตว่าอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ กำลังแอบมองใบหน้าด้านข้างของเขาอยู่ จมูกโด่งที่เขาภูมิใจนักหนากำลังถูกใครบางคนชื่นชมมันอยู่เหมือนกัน

     "เรื่องนี้น่าดูอะแพ ไว้หนังเข้าเรามาดูกันเหอะ-- มีไรป่ะเนี่ย" โยกระซิบถามเมื่อหันไปเจอว่าคนตรงหน้ากำลังมองมาที่เขาอย่างตั้งใจกว่าเทรลเลอร์หนังตรงหน้าซะอีก

     "เค้ารู้แล้วนะ เรื่องที่พี่ทะเลาะกับที่บ้านอะ" แววตาของคนตรงหน้าวูบไหวไปแวบนึงก่อนจะกลับมาเป็นปกติเมื่อโยกระพริบตา

     "..."

     "..."

     "ไอ้ตี๋บอกเหรอ" โยถามกลับก่อนจะหันไปสนใจหน้าจอภาพยนตร์อีกครั้ง

     "อือ"

     "ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม" คนตัวสูงบอกเสียงเบาก่อนที่หลังจากนั้นหัวไหล่ข้างขวาของเขาจะถูกวางด้วยหัวของคนตัวเล็ก มือบางของแพสอดเข้าที่นิ้วเรียวของโยพร้อมกับออกแรงบีบเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ

     "เผื่อพี่ไม่รู้..."

     "..."

     "แต่พี่มีเค้านะ"

     "..."

     "ถ้าเหนื่อยจนทนไม่ไหว อย่าลืมนึกถึงเค้านะ"

     "รู้แล้ว" คนตัวสูงตอบรับเสียงเบาแต่หนักแน่นก่อนจะเอนแก้มแนบหัวคนตัวเล็กที่นอนพิงอกเขาอยู่ นิ้วเรียวของเขาลูบวนเบาๆ ที่หลังมือของอีกคนแทนคำขอบคุณ

     แพไม่รู้หรอกว่าสำหรับคนที่ยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันสามารถทำอะไรแบบนี้ได้ไหม แพแค่รู้ว่าเขาอยู่กับแพในวันที่ไฟดับและในวันที่แพเจอเรื่องห่วยแตกมานับร้อยเรื่อง เวลานี้แพก็แค่อยากจะอยู่กับเขาในวันที่เขาเจอเรื่องแย่ๆ บ้างเช่นกัน

     หลายคนอาจตั้งคำถามหรือโหยหาความชัดเจน

     คนอื่นอาจยังไม่รู้และไม่เข้าใจความสัมพันธ์ของเขาสองคน

     แต่วันนี้ ตอนนี้ เวลานี้  หัวใจแพรู้ดีกว่าใคร




ฉันจะคอยปัดเป่าฝันร้ายทั้งหมดเพื่อเธอ
แค่นอนหลับสนิทอยู่ข้างๆ ฉันก็พอ
ฉันจะล้มตัวลงนอนข้างเธอ จนกว่าเธอจะตื่นดีไหม?
อย่าได้กังวลเลยคนดี
ไม่ต้องกลัวนะ
ฉันก็ยังจะอยู่ข้างๆ เธอตรงนี้เสมอ
เธอสามารถพักพิงมาที่ฉันได้ มันไม่เป็นไรหรอก




TBC




***
วันนี้ไปดูหนังมาค่ะเลยอยากเขียนโมเม้นต์นี้
ฮือออ หวังว่าจะไม่ดูยัดเยียดคนอ่านเกินไปน้า
แอร์เย็นๆ หนังที่ชอบ และคนข้างๆ ยังไงก็ดีจริงๆ ค่ะ
เขียนไปก็ได้แต่คร่ำครวญว่าทำไมฉันไม่มีพี่โยเป็นของตัวเองบ้างวะ กดโกรธ!
ใครที่อยู่ในสถานะเดียวกับเราก็กอดถังป็อปคอร์นรอไปก่อนเนอะ //น้ำตามา
เอนจอยรีดดิ้งนะคะ
รักซำเหมอ <3

เครดิตเนื้อเพลงครัช
Thai Lyrics: Squartz 
Hangul Lyrics: KLyrics
Thai Translation: Squartz
Eng Translation: POPGAZA




T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น

  1. #272 GinG- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 08:59
    คนเป็นแฟนกันจะทำไงก็ช่างเค้าแล้วตอนนี้
    แต่คนรักกันก็จะทำประมาณนี้แหละ โอ้ยยยย ใจน้อออ
    พี่โยเหนื่อย น้องแพก็ทำตัวเป็นเด็กดีเชียว -//////-
    #272
    0
  2. #217 im_chae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 11:57
    โอ้ยใจบางงง โคตรน่ารัก
    #217
    0
  3. #197 SK_KAKPY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 17:57
    งื่อออออ น่ารักมากกกกกกก
    #197
    0
  4. #183 bobbikim (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 16:15
    คือน่ารักมากกกกกก น้องแพน่ารัก เขินอะน่ารัก หวานอะ
    #183
    0
  5. #179 Sora.sara (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 23:03
    แพน่ารักกกกกก
    #179
    0
  6. #177 -❀imnickii' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 21:42
    ฮือออ พี่โยคืนดีกับที่บ้านไวไวนะคะ ส่วนน้องแพตอนนี้น่ารักมาก ฮือออออ ช่วยดูแลพี่โยด้วยนะเจ้าแมวของพี่(โย)อิ____อิ
    #177
    0
  7. #147 16062535 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 23:14
    น้องแพน่ารักมากกกน่ารักจนลืมภาพตอนที่น้องเก้วกาดใส่พี่โยไม่ออกเลย55556
    #147
    0
  8. #133 nzutd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:06
    เวลาน้องแพอ้อนแล้วน่ารักมากเลย เขินนนนน
    #133
    0
  9. #132 Nanharuda (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 23:10
    น้องแพพพพพพคนดีของพี่ ทำไงดีน่ารักทั้งคู่เลย อยากมีทั้งสองคนเป็นของตัวเองมาก พี่โยสู้ๆน้ามีน้องแพทั้งคนน
    #132
    0
  10. #131 a.aum (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 11:21
    น้องแพน่ารักอ้ะ น่ารักมาก น้องไม่ได้แค่ฮาร์ทคอร อย่างเดียยแต่น้องอบอุ้นด้วยย
    #131
    0
  11. #130 bangearn.mb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 09:57
    น่ารักมากๆๆๆถึงจะไม่มีชื่อเรียกสถานะแต่ทั้ง2คนก็มั่นคงกันแบบนี้ เป็นความสัมพันธ์ที่ดีมากๆๆๆๆ
    #130
    0
  12. #116 failie0220 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 17:27
    คือดีจริงๆ ไรท์แต่งให้เราเชื่อความสัมพันธ์ของเเพรกับโยที่ค่อยๆดีขึ้นเรื่อยๆสมจริงมาก เก่งอ่ะ ฮื่ออออออ เขินนนน
    #116
    0
  13. #115 moneyandugly (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 02:10
    เชื่อแล้วว่าพวกเขาก็มีกันแค่สองคนจริงๆ รักความสัมพันธ์ของโยแพจริงๆ????????????
    #115
    0
  14. #114 mb93971a (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 20:20
    โถ่ฮืออน่ำตาซึมเลยอ่ะ น่ารักมากเขินมาก มาต่อไวๆนะคะไรท์อัพทั้งจอยอัพทั้งเด็กดีอีก สู้ๆค่ะเยิฟๆ
    #114
    0
  15. #112 Gnot_N (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 18:32
    ปกติจะอยากได้พี่โย แต่ตอนนี้อ่านแล้วอิจฉาพี่โยที่มีน้องแพ ฮื่ออออ คนดีของแม่ น้องแพน่ารักมากๆ แงงงง ;-; ไรต์เก่งมาก เขียนดีมากเลยค่ะ ชอบเรื่องนี้มากๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ (:
    #112
    0
  16. #111 xoxocoxonut (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 17:44
    น้องแพพพพพพพพพ อยากจะพิมพ์คำว่าน่ารักสักล้านรอบแต่เมื่อยมือ5555555
    #111
    0
  17. #109 tsllln (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 12:17
    ฮื่อออออ ทำไมน้องแพน่ารักจังเลยลูกกกกก ;////;
    #109
    0
  18. #108 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 11:43
    ฮือน้องแพน่ารักมากๆๆๆๆ ฮืออิจฉาพี่โยๆๆๆ
    #108
    0
  19. #107 maimes' ❀ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 10:45
    น่ารักมากตอนน้องแพบอกว่าพี่มีเค้านะเป็นพี่โยก็พร้อมจะสู้กับทุกเรื่องแล้วในวันที่แย่ๆ แค่มีคนอยู่ข้างๆ และยิ่งคนๆ นั้นเป็นน้องแพเชื่อว่าพี่โยจะผ่านมันไปได้ น้องแพเวลาไม่หัวร้อนนี่โคตรน่ารักมากขึ้นไปอีก ชอบเวลาน้องพูดแทนตัวเองว่าเค้ากับพี่ น่ารักกกกกก :)
    #107
    0
  20. #106 MERBERRY* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 08:59
    โอ๊ยยยยยย น่ารักแบบไม่ไหวแล้ววว *กุมใจ
    #106
    0
  21. #105 som♡ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 08:53
    โอ่ยยยย น่าร้ากกกก
    #105
    0
  22. #104 Asuna ^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 06:02
    น้องเเพน่ารักมากเลยอ่ะฮื้อออ พี่อยากฟัด5555
    #104
    0