ที่สุดในโย (กุกนยอง)

ตอนที่ 11 : 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,832
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    5 ม.ค. 61

T
B







จิ้มฟังเพลงเพื่ออรรถรสได้นะคะ เพลงมะลุนมาก เยิ๊ฟ




09


ไม่กินผัก (4)
11.36 น.

เฟรม
วันนี้มีใครไปดูน้องบ้างคร้าบบบ

ตี๋
ดูน้องหรือดูสาว

เฟรม
แหนะ
รู้ทันกูไง
ดูน้องที่เป็นสาวครับเพื่อน

ตี๋
หน้าหม้อมาก

เฟรม
พอๆ เลิกด่ากู
มึงไปป่ะ

ตี๋
ว่าจะไปสายๆ

เฟรม
สายขนาดไหนไอ้ห่า
นี่ก็จะเที่ยงละ

ตี๋
บ่ายๆ ได้ป่ะ
ตอนแรกว่าจะตื่นไปดูขบวนแต่กูไม่สามารถถลกหนังตาขึ้นได้จริงๆ

แดน
พวกเหี้ย
เข้ามาๆ
กูเหงาและง่วงมาก
ซื้อกาแฟมาให้กูด้วยนะ T T

เฟรม
ใครให้เสนอหน้าแบกกล้องไปมาในโรงเรียนวะ
สมมึงไหม
โดนใช้ถ่ายฟรีเลยสัส

แดน
มึงเพื่อนกูป่ะเนี่ย
ไอ้เหี้ย ตากูจะปิด
อยากแวะงีบใต้แสตนด์มากตอนนี้

ตี๋
สุรเชษฐ์ประกาศชื่อมึงออกลำโพงแน่ 55555
จงเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์

แดน
เข้ามาอยู่เป็นเพื่อนกู๊

เฟรม
เออๆ กูออกละ
ไอ้ตี๋ไปเลยไหม

ตี๋
ออกเลยก็ได้ห่า
นี่กูต้องแดกข้าวเซเว่นอีกแล้วสินะ

แดน
ดีๆ
อย่าลืมกาแฟเรานะจ๊ะเพื่อนๆ

เฟรม
กูจะซื้อแบบซองไปให้
กินดิบๆ จะได้ตาสว่าง

แดน
สัส
แล้วไอ้โยมาป่ะ
ไม่มาเทคแคร์น้องสีกูหน่อยเหรอ
ตาโหลสัสๆ อะ

ตี๋
พี่เขามีธุระกับที่บ้านครับ
วิถีเซเลป
@โย

เฟรม
อดทำคะแนนเลยมึ้งงง
จะได้แดกไหมหนิ
จ้องมาเป็นปีแล้ว

แดน
มึงก็พูดซะน่ากลัว
แดกเลยเหรอ 55555

เฟรม
เอ้า จริงนะมึง
ไม่รู้ว่าแม่งรออะไรนักหนา
น้องเขาใช่จะรอมันได้ตลอดป่ะวะ

ตี๋
อะไอ้สัส
เพื่อนกูน้ำตาไหลแล้วมั้ง

เฟรม
เตือนสตินิดนึง
เร่งฝีตีนหน่อยครับ
หลุดมือกูไม่รู้ด้วยนะ

แดน
อู้วววว
เอาใจช่วยฮะ @โย
พิมพ์ 99 ให้กำลังใจ

ตี๋
99 ครับเพื่อน @โย

15.11 น.

โย

คุยอะไรนักหนา


ตี๋
มึงทำธุระเสร็จแล้วเหรอ
จะมาป่ะ
ใกล้จะประกาศผลแล้ว
โย
คงไปไม่ทันว่ะ
น่าจะถึงบ้านตอนหัวค่ำ
เฟรม
เซ็งเลยสาสสส
โย
แพเป็นยังไงบ้าง
ตี๋
ก็เป็นคนเหมือนเดิม
โย
เตะมันออกจากกลุ่มที
เฟรม
55555
ก็โทรมอะมึง แต่น่ารักเหมือนเดิมนะ
อิ_อิ

ตี๋
เทศกาลเหี้ยนี่บั่นทอนชีวิตจริงๆ
ทะเลาะกันอีก
กูล่ะเบื่อ

เฟรม
ปีเราแม่งตีกันให้วุ่นเลย
เฮ้อ
เผลอแปปเดียวก็จะจบ ม.6 ละเนอะ
เร็วชิบหายเลย

ตี๋
อนาคตกูอยู่ตรงไหนยังไม่รู้เลย T T

เฟรม
เลิกพูดเรื่องเครียดครับ
ยังไงก็ทักมานะไอ้โย
เดี๋ยวถ่ายรูปน้องแพไปฝากนะจ๊ะ <3

โย
เออ

     คนตัวสูงจัดการล็อกหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะยัดมือถือใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงตามเดิม สายตาคมทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถยนต์ที่กำลังแล่นด้วยความเร็วคงที่ ต่างจากความรู้สึกของเขาที่ขึ้นลงจนวุ่นวายไปหมด

     ตอนนี้ใครอีกคนกำลังทำอะไรอยู่นะ

     ส่วนตัวเขาน่ะ...กำลังคิดถึงใครอีกคนมากๆ เลยล่ะ




     21.17 น.

     "เฮีย ยีนส์ขออาบน้ำก่อนนะ" เสียงน้องชายตัวแสบของโยบอกเสียงดังก่อนจะวิ่งขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องรอคำตอบของคนเป็นพี่

     คนตัวสูงอยากจะถอดสลิปเปอร์ที่ใส่อยู่ขว้างตามหลังเด็กโข่งของบ้านไปให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะยังคงอยู่ในรัศมีสายตาของแม่อยู่

     โยทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าแอพนู้นออกแอพนี้เพื่อฆ่าเวลารอน้องชายที่ได้แย่งห้องน้ำของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

     เฮ้อ แย่กว่าการไม่มีห้องน้ำส่วนตัวในห้องนอนก็คือการต้องใช้ห้องน้ำร่วมกับมันนี่แหละ

     ข้อความที่คนตัวสูงส่งไปตั้งแต่ตอนกลางวันยังไม่มีการตอบกลับแต่อย่างใด เสียงถอนหายใจดังขึ้นอีกครั้งในรอบวัน เบื่อความรู้สึกแบบนี้จัง

     ไอ้ความรู้สึกคิดถึงที่บอกเขาไม่ได้น่ะ

     ไม่รู้อะไรดลใจให้นิ้วเรียวกดโทรออกหาคนที่ไม่ตอบข้อความเขาตลอดทั้งวัน ทั้งๆ ที่ปกติเขาต้องใช้เวลาทำใจร่วมสิบนาทีถึงจะกล้าโทรหาปลายสายได้

     รอเพียงไม่กี่อึดใจปลายสายก็กดรับสายพร้อมกับความเงียบจนโยแปลกใจ ก่อนที่เขาจะทันได้ทักท้วงถึงความเงียบดังกล่าว เสียงสะอื้นที่ดังขึ้นเบาๆ ก็ทำให้โยต้องดีดตัวลุกขึ้นยืนขึ้นทันที

     "แพอยู่ไหน"

     เมื่อหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจได้ร่างสูงก็รีบวิ่งออกจากบ้านทันที ยิ่งได้ฟังคำตอบของปลายสายก็ยิ่งทำให้เขาร้อนใจเข้าไปอีก

     "รออยู่นั่นนะ โยกำลังไป"



     ร่างสูงในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์พร้อมหมวกกันน็อคในมือกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลประจำจังหวัดด้วยความร้อนใจ หลังจากวางสายจากคนตัวเล็กก่อนจะมาถึงที่นี่ก็ทำให้เขาเบาใจลงนิดหน่อยที่สาเหตุของการมาอยู่ที่ห้องฉุกเฉินไม่ได้เป็นเพราะคนตัวเล็กแต่อย่างใด เมื่อเดินไปถึงหน้าห้องฉุกเฉินที่อยู่ด้านหน้าของโรงพยาบาลก็พบกับรุ่นน้องในเสื้อสตาฟฟ์สีฟ้าจากโรงเรียนของเขาจำนวนหนึ่งยืนออกันอยู่ที่หน้าห้อง

     โยพยักหน้าให้รุ่นน้องทุกคนแทนการรับไหว้หลังจากทุกคนเห็นเขาแล้ว ก่อนจะหันไปถามวี่ที่ยืนปลอบรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังร้องไห้จนตัวโยนอยู่

     "แพล่ะ"

     "อยู่ทางไปห้องน้ำอะพี่โย ตรงไปแล้วเลี้ยวซ้าย" วี่บอก โยส่งยิ้มแทนคำขอบคุณก่อนจะเดินไปตามทางที่รุ่นน้องคนสนิทบอก

     เท้าของคนตัวสูงค่อยๆ ก้าวช้าลงเมื่อพบบุคคลที่เขาอยากเจอนั่งเหม่ออยู่ที่ม้านั่งที่ตั้งอยู่ระหว่างทางไปห้องน้ำตามที่วี่บอก บรรยากาศรอบๆ ค่อนข้างเงียบเพราะไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่านเหมือนแถวๆ ห้องฉุกเฉิน โยเดาว่าคนตัวเล็กคงรู้สึกแย่มากถึงกล้ามานั่งอยู่ในบรรยากาศแบบนี้คนเดียวทั้งๆ ที่เจ้าตัวกลัวผีจนขึ้นสมอง

     คนตัวสูงทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นที่ว่างข้างๆ คนตัวเล็กอย่างถือวิสาสะ คนเป็นน้องหันมามองหน้าเขาก่อนจะยกหลังมือปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆ เมื่อพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียวแล้ว

     "มาแล้วเหรอ" คนตัวเล็กถามเสียงเบาพร้อมรอยยิ้มที่ดูล้าที่สุดตั้งแต่โยรู้จักกับคนตรงหน้ามา แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังน่ารักอยู่ดีในความรู้สึกของเขา

     "มานั่งเล่นเอ็มวีอะไรคนเดียวตรงนี้เนี่ย ไม่กลัวผีเหรอ" คนโตกว่าถามทีเล่นทีจริงหวังจะช่วยให้คนตัวเล็กรู้สึกผ่อนคลายขึ้นบ้าง

     "ปากเสียขนาดนี้ก็กลับไปเลยไป" แพบอกก่อนจะหลุดยิ้มออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่คนตรงหน้าบอก

     "บี๋ไม่เป็นไรหรอก ขนาดวี่ยังไม่ร้องไห้สักแอะ แล้วแพร้องทำไม หืม" โยว่าก่อนจะวางมือลงบนหัวของคนตัวเล็กและจับโยกไปมาด้วยความเคยชิน

     พอได้ยินอย่างนั้นน้ำตาที่แพพยายามกลั้นไว้ก็ไหลออกมาอีกครั้ง

     "เค้าผิดเองอะ ถ้าเค้าใจเย็น-- ฮึก บี๋ก็คงไม่ต้องเป็นแบบนี้" เสียงอู้อี้จากคนตัวเล็กทำให้โยรู้สึกแย่ไปด้วย แพซบหน้าลงกับฝ่ามือก่อนจะร้องไห้ออกมาเสียงดังโดยไม่คิดจะเก็บความรู้สึกเอาไว้อีกต่อไป โยอยากจะดึงคนตรงหน้ามากอดแต่ก็คิดว่าเป็นการกระทำที่อุกอาจมากเกินไปสำหรับคนที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน

     เขาได้รู้เรื่องจากคนตัวเล็กแล้วว่าในระหว่างที่กำลังทำการรื้อคัทเอาท์กันอยู่ เพื่อนอีกกลุ่มที่กำลังมีประเด็นกันก็เข้ามาหาเรื่องเพราะว่าปีนี้สีฟ้าพลาดรางวัลชนะเลิศในส่วนของแสตนด์เชียร์ไป ด้วยความใจร้อนของคนตัวเล็กเลยทำให้มีปากเสียงกันจนทำให้โรคประจำตัวของรองหัวหน้าห้องกำเริบจนทำให้ทุกคนต้องหยุดทุกอย่างไว้กลางคันแล้วรีบตรงมาที่โรงพยาบาลทันที

     แพโทษว่าทุกอย่างเป็นความผิดของตัวเอง เพราะถ้าแพไม่ใจร้อนและยอมสงบปากสงบคำตามที่วี่บอก เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น

     "มันไม่ใช่ความผิดของแพหรอกนะ" โยบอกพร้อมรอยยิ้มอีกครั้ง คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นพร้อมกับน้ำตานองหน้า ท่าทางของคนตรงหน้าทำให้หัวใจของโยกระตุกไปวูบหนึ่งเมื่อความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายในใจเหมือนกำลังจะทะลักออกมายังไงอย่างนั้น

     โยรู้ว่ามันไม่ใช่เวลาเหมาะสมเท่าไหร่ที่เขาจะถามคำถามนี้ออกไป

     แต่ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ ก็ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนที่เขาจะพร้อมอีกครั้ง

     'คนแบบเธอคบกับใครไม่เกินเดือนหรอก นอกจากเราก็ไม่มีใครทนเธอได้แล้ว!'

     ประโยคสุดท้ายก่อนเลิกกันจากแฟนคนก่อนยังคงกลับมาวนเวียนอยู่ในความรู้สึกของเขา โยรู้ตัวดีว่าเขาไม่สามารถทำหน้าที่แฟนที่ดีให้ใครได้ แต่เขาก็ยังอยากจะลองทำมันให้ดีในทุกๆ ครั้งที่มีความสัมพันธ์กับใครสักคน แต่สุดท้ายมันก็พังเพราะความไม่ได้เรื่องของตัวเขาเอง

     "แพ..." โยเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงเบา เจ้าของชื่อจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเขาเป็นเชิงถาม

     แต่คราวนี้ เหมือนโยมีความหวังว่าทุกอย่างมันจะไม่จบเหมือนเดิมยังไงก็ไม่รู้สิ

     "โยรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดอะไรตอนนี้แต่..." คนตัวสูงเกาจมูกเบาๆ ด้วยความเขินก่อนจะพูดต่อ

     "..."

     "โยชอบแพนะ-- ชอบจริงๆ"

     "..."

     "ที่โยเคยคิดไว้มันคนละเรื่องกับที่นี่เลย โยรู้ว่ามันไม่ค่อยน่าประทับใจสักเท่าไหร่"

     "..."

     "ขอโทษที่ไม่มีดอกไม้ สายรุ้ง หรือลูกโป่งแบบที่คนอื่นเขามีกัน แต่ถ้าแพไม่ว่าอะไร..."

     "..."

     "..."

     ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งสองคนเหมือนเป็นการเปิดโอกาสให้ทั้งโยและแพได้ทบทวนความรู้สึกของตัวเองอีกครั้งก่อนจะตัดสินใจครั้งสุดท้าย

     โยไม่รู้ว่าโยจะทำหน้าที่แฟนได้ดีขึ้นกว่าครั้งก่อนๆ ไหม โยไม่ถนัดเรื่องพวกนี้เลยจริงๆ

     แต่พอเห็นสายตาที่คนตรงหน้ามองมาแล้วก็ทำให้เขารู้สึกอยากพยายามทำให้มันดีกว่าที่ตัวเองเคยเป็น

     อ่า...นี่เขาตั้งใจกว่าตอนเตรียมตัวสอบเข้า ม.4 อีกนะ

     "..."

     "เป็นแฟนกับโยนะแพ"

     "..."

     "ได้ไหม"
     
     เกิดความเงียบขึ้นอีกครั้งหลังจากจบประโยคของคนตัวสูง สายตานิ่งๆ ที่คนตรงหน้ามองมามันทำให้โยอยากจะย้อนเวลากลับไปเอาคำพูดเมื่อกี้คืนมาให้หมด

     เขามันโง่ในเรื่องแบบนี้จริงๆ ด้วย ไม่มีใครประทับใจที่ถูกขอเป็นแฟนที่โรงพยาบาลหลังจากเพิ่งผ่านเรื่องเฉียดเป็นเฉียดตายมาหรอกนะ

     โง่จริงๆ โว้ย

     "เอาดิ แต่เค้าเอาแต่ใจนะ ไม่รู้ว่าพี่จะทนได้หรือเปล่า" รอยยิ้มที่ถูกแต้มลงที่มุมปากของคนตัวเล็กทำให้คนที่เพิ่งสารภาพความในใจหลุดยิ้มออกมาเหมือนกัน

     ทุกคำถามที่เคยตั้งไว้ในใจเหมือนถูกตอบเพียงแค่ประโยคเดียวจากคนตรงหน้า

     และนั่นมันก็เพียงพอแล้ว
     

#ที่สุดในโย





' ผมไม่ถนัดเรื่องพวกนี้เลย ให้ดอกไม้ เดินจับมือกัน
ผมเกือบลืมวันเกิดคุณด้วยซ้ำ
แต่ถ้าต้องทำอย่างนี้กับใคร
ขอให้คนคนนั้น เป็นคุณ '
- Rush, 2013 -





***หายไปนานเลยยยยย /กราบแบบเบญจางคประดิษฐ์
ในจอยจบไปแล้วเป็นที่เรียบร้อยส่วนในเด็กดี...เพิ่งจะคบกันเองเหรอแก 55555
เป็นกำลังใจให้ประคับประคองกันไปตลอดรอดฝั่งด้วยนะคะ แฮร่
มีความสุขกับการอ่านน้า รักส์ <3
     







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น

  1. #280 BB2144 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:38
    รออยู่น๊าๆๆๆ. อยากอ่านแล้วค่าาาา
    #280
    0
  2. #274 GinG- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 19:13
    ไม่ต้องพึ่งลูกโป่งดอกไม้อะไรเลย
    แค่พี่โยกะแพอยู่ด้วยกันก็ดีที่สุดแล้ว
    โอ้ยยย คนแบบพี่โยนี่หาได้ที่ไหน เพ้อมากเถอะ -//////-
    #274
    0
  3. #263 boeytai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:14
    ยังรอเสมอนะคะ ฮือออ รักเรื่องนี้ที่สุดเลย ~~
    #263
    0
  4. #259 candyfhunz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 20:04
    รอนะตัววว มาอัพบ่อยๆน้าาถ้าว่างง
    #259
    0
  5. #258 'Cheshire Cat' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 02:17
    คิดถึงเรื่องนี้เลยเข้ามากะจะอ่านย้อนหลัง มาเจอตอนใหม่อัพ ฮืออออ คิดถึงจริงๆนะ ชอบบรรยากาศเรื่องแบบนี้มากๆ เป็นกำลังใจให้ไรท์น้า
    #258
    0
  6. #257 MummyDay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 10:18
    น่ารักกกก รออ่านนะคะ ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็จะรออออ 555 เราชอบคู่นี้ ไม่พยายามจะเปลี่ยนตัวเองเกินไปแต่พยายามจะจูนเข้าหากัน มันละมุ่นและก็น่ารักมากๆเลย รอติดตามและให้กำลังใจนะคะ :)
    #257
    0
  7. #254 jyshjhsh (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 16:14
    พี่โยยยยยยยยย~
    #254
    0
  8. #252 Mapigg (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 08:15
    น่ารักก ;__;
    #252
    0
  9. #251 FonJiraporn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 01:19
    อ่านในจอยจบแล้ว แต่ต้องตามมาต่อในเด็กดี รักเรื่องเน้มากๆๆๆ รอตอนต่อไปอยู่นาจา ให้กำลังใจไร้ รักนะๆๆๆ
    #251
    0
  10. #250 MonmY. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 20:53
    ชอบเรื่องนี้มากก คิดถึงมากเลยย ไรท์หายไปนานเลยย 😢 ตอนอ่านจากจอย อารมณ์จะอีกแบบหนึ่ง พอมาอ่านแบบบรรยาย ก็จะอีกแบบหนึ่ง ทำให้เข้าใจอารม์ ความรู้สึกของตัวละครมากขึ้น แต่ก็สนุกและฟินเหมือนกันนน #สู้ๆนะไรท์ #ติดตามครับ
    #250
    0
  11. #249 IamMethawee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 15:57
    คิดถึงเรื่องนี้มากจริงๆค่ะไรท์ ขอให้ไรท์มาต่อแล้วรวมเล่มเลยนะคะ เค้าจะซื้อเลย;___;
    #249
    0
  12. #248 -Neem- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 15:38
    ความพี่โยค่ะ5555555555 อ่ะเฮือก คือพี่โยรู้ตัวดีว่าตัวเองเป็นคนแบบนี้ๆ เออนะ ก็ที่สุดในโยจริมๆ
    #248
    0
  13. #247 whwhhrt8 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 14:02
    ตกใจมาก ที่พี่โยมาขอคบที่โรงพยาบาล ติสมากจริงๆ อยู่ๆก็มานึกครึ่มไรอะ ความพี่โยนี่นะ555555
    #247
    0
  14. #246 mysunshine (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 13:16
    คิดถึงน้องแพ พี่โยมากๆเลยค่าาาาาาาา TT
    #246
    0
  15. #245 tsllln (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 02:11
    ฮื่ออ ดูเป็นความธรรมดาแต่มันทำให้ดูพิเศษได้อะ คิดถึงมากก ;///;
    #245
    0
  16. #244 PraewaStephanie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 02:05
    คิดถึงที่สุดในโยเล้ยยย :) น่ารักมากๆ มันเป็นช่วงเวบาที่เเบบ เนอะ เราว่าโดนขอเเบบนี้มันอบอุ่นกว่าการที่ต้องมาคุกเข่าหรือเอาตุ๊กตามาเซอร์ไพรซ์ซะอีก ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ
    #244
    0
  17. #243 xoxocoxonut (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 01:25

    โอ้ยยยยคิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกก มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #243
    0
  18. #242 Beeblerr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 01:22
    เป็นการขอเป้นแฟนกันและการตอบตกลงที่ธรรมดาๆ แต่แบบเราเขินนนนนนนนน แบบนี้แหละแบบพี่โยน้องแพ ไม่ต้องอะไรมากมาย แต่มันพิเศษ ฮือออ
    #242
    0
  19. #241 MERBERRY* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 00:19
    ฮือออ คิดถึงทั้งคู่เลย ฟีลลิ่งเหมือนลูกหลานที่ไม่ได้เจอกันนานแวะมาเยี่ยมวันสงกรานต์ 555555555
    #241
    0
  20. #240 pearwrkm (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 23:36
    เขินโว้ยยยยยยย
    #240
    0
  21. #239 Nanharuda (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 22:38
    เรื่องมันเป็นแบบนี้เองค่ะคุณผู้ชมม พี่โยก็ยังเป็นพี่โยจริงๆ น้องแพวัยละอ่อนนี่น่ารักจริงๆลูกกกก ฮือคิดถึงที่สุดในโยยย
    #239
    0
  22. #238 Chanipark Kattaleewan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 22:00
    ชอบเรื่องนี้มากที่สุด(ในโย)เลยค่ะ แต่งต่อไปเรื่อยๆนะคะ 😭
    #238
    0
  23. #237 goddanik- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:01
    ซึ้งจนจะร้องอะ ชอบบบ ชอบ quote ด้วย จะไปตามหาดู ฮื่อออ
    #237
    0
  24. #236 ปะภัฐ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:08
    แงงงง เขินพี่โย
    #236
    0
  25. #234 failie0220 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 18:48
    น่ารัก
    #234
    0