[FIC:TvxQ with SujU] IF...Love

ตอนที่ 5 : IF...love 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ม.ค. 53

IF…love 3

คุณปาร์ค...ผมว่าคุณมาสายนะ แถมยังลืมส่งใบสมัครอีกช่างเป็นคนที่ไร้ความรับผิดชอบจริงๆเลยชายหนุ่มร่างสูง ผิวสีน้ำผึ้งนัยต์ตาดำสนิท เผยความหยิ่งทะนงออกมา สวมเสื้อโค้ทหนังสีดำทับเชิ้ตดำ กางเกงขาว ที่เดินออกมาจากหลืบของห้องพร้อมทั้งพูดจาอย่างประชดประชัน บรรยากาศตอนนี้มาคุเต็มที่

 

ปกติไม่ค่อยจะมีคนโชคดีอย่างคุณที่จะมีประธานนักเรียนช่วยวิ่งเอกสารให้หรอกนะครับ...แต่ไม่เป็นไรเส้นใหญ่เสียอย่างใครจะทำไมชายหนุ่มผิวน้ำผึ้งยังคงพูดต่อไปขณะที่เริ่มเดินมาใกล้ยูชอนทุกที

 

...

 

ก็อย่างนี้แหละ พ่อ แม่ พี่สาวตามใจซะขนาดนั้น....ไปเลือกสัตว์ที่อยู่ในกรมมา1ชนิด แล้วเตรียมสู้กับมันได้เลย ถ้าสู้ชนะก็ผ่าน ถ้าแพ้ก็ตก ผมหวังว่าอย่างน้อยคุณก็น่าจะมีฝีมืออยู่บ้างใครว่าปาร์คยูชอนจะไม่รู้สึกอะไรกับคำพูดถากถางของชายหนุ่ม ตอนนี้ในใจของยูชอนอยากจะด่ากลับให้สะใจแต่ด้วยมารยาทที่ดีที่พี่สาวสอนเลยพยายามข่มอารมณ์เต็มที่

 

อ๋อ...ผมรู้นะว่าคุณด่าผมอยู่ ผมชื่อ ชเว ชางมิน จะได้ด่าถูกคนเหมือนกับว่า  ชเว ชางมินอ่านใจคนได้อย่างใดอย่างนั้น แต่ปาร์คยูชอนก็พยามยามทำเป็นไม่สนใจชางมินเต็มที่ แล้วรีบเดินไปเลือกสัตว์มา

 

อ๋อ..ผมลืมบอกไปว่าสัตว์ที่คุณจะเลือกแต่ละตัวเป็นสัตว์ของรุ่นพี่ที่นี่ เพราะฉะนั้นอย่าทำให้ถึงตาย ผมหวังว่าคุณคงเข้าใจที่ผมพูดนะครับ

 

ได้งั้งเอามังกรดำ ในกรงเงินปาร์คยูชอจนตอบรับอย่างเข้าใจพร้อมกับแจ้งความจำนงที่จะเลือกสัตว์ในการทดสอบ  ชางมินมองดูมังกรดำสักพักก่อนจะปลดแม่กุญแจที่คล้องกรงไว้

 

คุณปาร์คคุณแค่สู้ชนะพอนะ ไม่ต้องขนาดถึงตาย แล้วระวังให้ดีด้วยหล่ะ มันแข็งแรง และไวพอดูชางมินเตือนยูชอนด้วยน้ำเสียงห่วงใยนิดๆ แล้วจึงปลดมังกรออกจากกรง

 

 

 

 

 

ปาร์คยูชอนผู้ที่ชื่นชมความสง่างามของมังกรสีดำที่ตนเองถูกชะตาอยู่นาน ก็เพิ่งได้สติตอนที่เจ้ามังกรดำถูกปล่อยออกจากกรงโดยฝีมือชางมิน  พอดูใกล้ๆแล้วปาร์คยูชอนไม่สมควรเลยที่จะเลือกมังกรตัวนี้มาสู้ด้วย ไม่น่าเลือกเพราะความชอบแต่ควรเลือกเพราะคาดว่าจะชนะต่างหาก แต่การเลือกในครั้งนี้ ไม่เห็นวี่แววชัยชนะได้เลย

 

ชั้นจะทำอย่างไรกับแกดีนี่เจ้ามังกรดำ  แกคงไม่ฆ่าชั้นหรอกใช่ไหม?ปาร์คยูชอนพึมพำกับตัวเองขณะที่มักรเริ่มยืดเส้นยืดสายเตรียมสู้อยู่

 

เวรกำจริงๆ  ทำไมปาร์คยูชอนถึงต้องมาทำน้ายมังกรแสนน่ารักด้วย...เจ้ามังกรจ๋ามาเล่นกันไหม?ไม่รู้เป็นเพราะว่าความกลัวหรืออะไรมาดลใจให้ปาร์คยูชอนดูเหมือนคนเสียสติเนื่อจากดันเรียกมังกรมาเล่นเสียนี่

 

มาเล่นกันเถอะนะปาร์คยูชอนลองพูดอีกครั้งเมื่อเห็นว่ามังกรดำเริ่มมีท่าทีสับสน


นะนะ...วันนี้ถ้ายูชอนแข่งยูชอนแพ้แน่เลยเพราะฉะนั้นช่วยมาเล่นกับยุชอนทียูชอนจะได้ผ่านไง
ยิ่งปาร์คยูชอนย้ำคำพูดมากๆเจ้ามังกรดำก็เริ่มหันไปหาชางมินอย่างขอความเห็น ซึ่ง ชางมินที่นั่งอยู่บนโต๊ะดูเหตุการณ์ในการทดสอบอยู่ก็พูดว่า

 

อยากจะทำอะไรก็ทำสิ...ไม่ต้องมาถามตัดสินใจเองสิ้งคำพูดชางมินมังกรดำก็ล้มตัวนอนบนพื้นอย่างเซงๆ

 

นี่คุณ ชเว ชางมิน ชั้นผ่านแล้วใช่ไหม?

 

อือ...ผ่านแต่ก็ผ่านเพราะความฟลุ๊กหรอกนะ ฝีมือไม่รู้ว่ามีหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆดวงดีชัวร์ชางมินพูดพลางเซ็นชื่อลงไปในกระดาษที่กองอยู่บนโต๊ะมหาศาล

 

มังกรตัวนั้นของรุ่นพี่คนไหน มันน่ารักดียูชอนถามขณะที่ตนเองกำลังลูบเกล็ดมังกรอย่างตื่นเต้น

 

ของชางมินไงครับ น้องยูชอนสุดน่ารักคิมแจจุงพูดแทรกประโยคที่ชางมินกำลังจะอ้าปากพูดหลังจากซุ่มดูยูชอนกับจองซูมานานแล้ว

 

พี่จองซูคนข้างๆพี่ใครหน่ะ

 

คิมแจจุง ครับน้องยูชอนคิมแจจุงชิงปาร์คจองซูในการตอบ ซึ่งจองซูก็ไม่ได้ถือโทษอะไร แต่คนที่ดูจะไม่พอใจเห็นจะเป็น ปาร์คยูชอนต่างหาก

 

ตระกูลพี่เป็นหมาป่านี่ เจ้าเล่ห์ที่สุด ไม่มีมรรยาทผู้ดีเอาเสียใจทั้งๆที่ไม่ได้ถามตัวเองแท้ๆแต่กลับมาพูดแทรกคนอื่นคำพูที่แรงๆพวกนี้ไม่ใช่นิสัยยูชอนเลยสักนิดถ้าไม่ติดว่าเมื่อกี้หงุดหงิดกับชางมินแล้วยังมาเจอคิมแจจุงอีกก็คงไม่พูแรงอย่างนี้

 

ยูชอน!!เค้าเป็นเพื่อนพี่นะ หัดให้เกียรติเพื่อนพี่เสียบ้างสิปาร์คจองซูดูจะไม่พอใจอาการและคำพูดของยูชอนครั้งนี้เอามากๆเลย

 

ใช่สิยังไงพี่ก็เห็นคนอื่นดีกว่ายูชอนตลอดอยู่แล้วหนิ  แล้วยูชอนจำเป็นต้องให้เกียรติคนที่ไม่มีมรรยาทด้วยหรอ?ปาร์คยูชอนพูดออกมาด้วยความที่น้อยใจพี่สาว ทำให้ปาร์คจองซูคิดได้ว่านี่คือผลเสียของการตามใจยูชอนแต่เล็กยันโต

 

เราหน่ะถูกตามใจมากไปจนเยนิสัยแล้ว  พี่คงทนเราทำไม่สุภาพกับคนอื่นไม่ได้อีกแล้วหล่ะ

 

ใช่สิยูชอนทำอะไรก็ดูไม่ดี ขัดใจพี่ไปหมดหนิปาร์คยูชอนพูดน้อยใจจองซูอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และ พยามยามที่จะกลั้นน้ำตาเต็มที่

 

จองซูพอเถอะจริงๆเราก็ไม่ได้โกรธยูชอนเลยนะ จริงๆเราก็ผิดด้วยคิมแจจุงเริ่มเห็นว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ดีเนื่องจากตนเป็นสาเหตุจึงรีบห้าม

 

แจอยู่เฉยๆดีกว่า...ยังไงวันนี้ยูชอนก็ผิดอยู่ดี ยูชอนก็สมควรที่จะโดนว่าไม่ใช่หรอ? จะได้ไม่ไปทำนิสัยอย่างนี้ที่อื่นอีกปาร์คจองซูหันไปพูดกับแจจุงพร้อมทั้งสะบัดมือแจจุงที่พยายามจับมือเพื่อนให้จองซูใจเย็นลง

 

...

 

ดีเวีบดีแล้ว แล้วฟังพี่พูดให้จบแล้วกันปาร์คจองซูเมื่อเห็นว่ายูชอนเงียบจึงเริ่มที่จะสั่งสอน แต่หารู้ไม่ว่าที่ปาร์คยูชอนเงียบคืออาการที่ปาร์คยูชอนกำลังกลั้นน้ำตาต่างหาก  โดยมีผู้สังเกตการณ์อย่าง ชางมิน และ แจจุงยืนมองยูชอนอย่างเป็นห่วง

 

 

 

 

 

 

 

 

ยูชอนอย่าร้องไห้สิ พี่ทำอะไรไม่ถูกเลยนะพี่ไม่เคยเห็นเราเป็นอย่างนี้เลยคยูฮยอนที่ทำหน้าที่ปลอบยูชอนเริ่มที่จะทำอะไรไม่ถูกเนื่อจากยิ่งปลอบยิ่งร้องไห้หนักขึ้นอีก

 

ชางมินช่วยพี่ด้วย พี่จะทำยังไงดีคยูที่หลังจากทำอะไรไม่ถูกไปนานขอความคิดเห็นจากชางมินที่นั่งอ่านตำราเรียนอยู่ข้างๆ

 

พี่ก็ปล่อยให้ยูชอนอยู่คนเดียวก่อนสิครับชางมินตอนขณะที่ยังไม่ได้ละสายตาออกจากตำราเรียนจะนิด

 

ชางมินมาปลอบยูชอนที เดี๋ยวพี่จะไปหาพี่จองซูแปปนึงเมื่อคยูฮยอนหมดทางที่จะช่วยยูชอนแล้วจึงคิดว่าจะไปถามปาร์คจองซูเสียหน่อยเผื่อจะได้รู้เรื่องอะไรมามากขึ้น เพราะให้ยูชอนเล่าก็คงไม่มีกะจิตกะใจเล่า ถามชางมินก็ดันเป็นประเภทไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นอีก

 

ทำไมต้องเป็นผมหล่ะชางมินถามคยูอย่างข้องใจพลางปิดตำราเรียนและจัดใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย

 

แล้วทำไมจะต้องเป็นพี่หล่ะ?

 

เฮ้อ...ผมหล่ะเหนื่อยใจกับพี่จริงๆ เอาเป็นว่าผมจะดูให้แล้วกัน พี่จะไปไหนก็ไปชางมินพูดแล้วเดินมานั่งแทนที่คยูที่ลกขึ้นยืนอย่างรู้หน้าที่

 

ยูชอนเดี๋ยวพี่มานะ..อยู่กับชางมินไปก่อนแล้วกันคยูพูดพลางลูบหัวยูชอนซึ่งยูชอนก็ไม่ได้จะปัดมือคยูออกแต่อย่างใดซึ่งโดยปกติแล้วแต่จับผมยังไม่ได้เลย วันนี้แปลกมากๆ ไม่บัดมือออกแถมนั่งนิ่งอีกต่างหาก

 

...

 

น้องยูชอนครับพี่ให้เวลาเราทำใจอีกสักพักแล้วกัน

 

...ไม่ว่าชางมินจะพูดอะไรเหมือนกับว่าประสาทการรับรู้ของยูชอนจะไม่รับรู้อะไรเพราะว่าเจ้าตัวยังคงนั่งเฉยๆตามองฟ้องฟ้าอยู่ตลอดเวลา

 

พี่เข้าใจนะว่าเราเสียใจ เลิกจมอยู่กับความทุกข์ได้แล้วชางมินพูดกับยูชอนอย่างปลอบใจ

 

...ซึ่งคำพูของชางมินก็ทำให้ยูชอนคิดได้แล้วเริ่มที่อาการเหม่อลอยดูหายไป

 

หายแล้วสิ  ไปหาอะไรสนุกๆทำไหม?ชางมินถามยูชอนเมื่อเห็นว่ายูชอนเริ่มดูค่อยข้างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ยูชอนไม่ตอบอะไรเพียวแค่พยักหน้าเท่านั้น

 

น้องยูชอนลุกมาสิครับ ตามพี่มานะเมื่อยูชอนลุกขึ้นชางมินที่เก็ยสัมภาระเรียบร้อยก็เดินมาจูงมือยูชอนไปที่จุดหมายด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

คยูฮยอนคิมแจจุงเรียนกคยูในขณะที่เดินสวนกันในระหว่ามที่คิมแจจุงจะกลับไปที่หอพัก

 

ครับคยูหยุดเดินแล้วหันมาตอบรับอย่างงงๆ

 

ยูชอนเป็นอย่างไงบ้าง?

 

ตอนนี้ไม่ค่อยดีเลยพี่ทำเหมือนกับความโลกนี้มีแต่สิ่งที่เป็นทุกข์ประมาณนั้น  เหตการณ์มันเป็นยังไงพี่พอจะรู้ไหมครับ เพราะว่าตอนที่ชางมินพายูชอนมายุชอนร้องไห้หนักมากเลย  ยูชอนต้องไปเจออะไรที่กระทบกระเทือนจิตใจมากแน่เลย ผมสงสารยูชอนจังคยูฮยอนถามคิมแจจุงเผื่อว่ารุ่นพี่อาจจะรู้อะไรเกี่ยวกับเหตการณ์นี้บ้าง

 

...เมื่อคิมแจจุงได้ฟังคยูพูว่ายูชอนดูอมทุกข์ตลอดเวลาแจจุงก็รู้สึกเสียใจ และรู้สึกผิดเพิ่มไปอีก

 

งั้งผมไปหาพี่จองซูนะครับ

 

อย่าไปเลย พี่ว่าตอนนี้จองซูก็ดูไม่ต่างจากยูชอนเท่าไหร่หรอกคิมแจจุงพูขัดคยูที่กำลังจะเดินไปหาจองซู

 

ทำไมพี่พูดเหมือนรู้เรื่องทุกอย่างหล่ะ

 

ก็คงงั้ง ไปคุยกันที่อื่นดีไหม

 

อือครับ

 

 

 

 

 

 

ลมอะไรหอบคุณชายชเวมาถึงนี่ครับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สวมเสื้อผ้าสีสว่างๆทักชางมินทันทีเมื่อเห็นว่ากำลังเดินมาหาตัว

 

เดี๋ยวโดนไม่ใช่น้อยคุณคังอินชางมินเดินจูงมือยูชอนเข้ามานั่งที่โต๊ะฝั่งตรงข้ามคังอินในบริเวณสวนแอปเปิ้ล

 

อุ้ย!แล้ววันนี้พาสาวน้อยที่ไหนมาด้วยนี่คังอินถามด้วยความแปลกใจเพราะว่าชางมินเป็นคนที่มีเพื่อนน้อยมาก และในบรรดาเพื่อนของชางมินก็ไม่มีใครน่ารักขนาดนี้

 

อ๋อ..น้องยูชอน น้องพี่ปาร์คจองซูอ่ะชางมินไขความข้องใจให้คยู

 

...เมื่อชางมินพูดจบประโยคดูเหมือนว่าอาการของยูชอนจะแย่ลงไปอีกเพราะเจ้าตัวดันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อีกรอบเสียให้ได้

 

ยูชอนพี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจชางมินพูดพลางกอดยูชอนพร้อมปลอบยูชอนไปด้วย

 

...

 

พอเลยทั้งสองคนมาหาคังอินทั้งทีจะมานั่งเสียใจอยู่ได้ไง ยูชอนอยู่หอไหน?คังอินเป็นคนที่ไม่ชอบความโศกเศร้าเสียใจ จึงทนเห็นยูชอนทำหน้าเศร้าไม่ได้

 

ของรุ่นพี่ฮีชอลมั้งนะ ไม่แน่ใจชางมินคิดสักพักแล้วจึงตอบ

 

อ๋อ เจ๊ฮีชอลก็ดีแล้ว ชีวิตจะได้มีแต่ความฮา555+คังอินพูดอย่างอารมณ์ดีสุดๆ

 

...

 

ได้ข่าวว่าปีนี้น้องฮีชอลเข้าด้วย รู้สึกว่าจะเป็นน้องสาวคนสุดท้ายคังอินถามชางมินที่ทำหน้าที่ทดสอบเด็กเข้าใหม่

 

เจอแล้วตอนที่ทดสอบ เป็นผู้หญิงที่เงียบ เงียบเกินไปจนน่ากลัวชางมินจักแจงท่านอนของยูชอนที่นั่งหลับอยู่มาเป็นนอนหนุนตักชางมินแทนพลางตอบคำถามคังอินไปด้วย

 

คุณชายชเว กูรู้นะโว้ยว่ามึงคิดอะไรคังอินเหล่ตามองพฤติกรรมชางมินอย่างรู้ทัน

 

คิดอะไร?ชางมินถามด้วยสีหน้าแสดงความไม่เข้าใจอย่างสุดๆ

 

ไม่รู้...ไปหาพี่จุนซูดีกว่า ไปหาคนคุยด้วยดีกว่าจะมานั่นเฝ้าแกเดี๋ยวกูจะหลับไปด้วยอีกคนคังอินรีบวิ่งออกไปทันทีที่จบประโยคเนื่องจากกลัวว่าจะโดนชางมินปาวัตถุไม่พึงประสงค์มาใส่ตัว

 

 

 

 

 

 

 

HBDคิมแจจุงด้วยนะคะ  ของให้มีความสุขมากๆ แล้วกันนะคะ  ในที่สุดโบก็ได้อัพฟิคอีก 1 ตอน โบมีความสุขจังเลย   จะสอบอีกแล้วเหลือเวลาแค่ 3 อาทิตย์ถ้าสอบเสร็จปุ๊ปอัพเลย 2 ตอนรวด555+   ตอนนี้ก็คงพอรู้แล้วใช่ไหมว่าใครคู่ใคร  ตอนหน้าจะยิ่งชัดกว่านี้อีก555+

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น