Impossible love เป็นไปได้ไหมถ้าเราจะรักกัน[TVXQ+SUJU]

ตอนที่ 7 : บทที่5 - ฉันอ่ะเหมือนพ่อ...ส่วนเธออะเหมือนเม่ ฝาแฝดตระกูลคิม[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 มี.ค. 55

"แจจุง!!!!!!"เสียงดังที่เรียกมาทำให้คนทั่วทั้งบริเวณหันมามองคนพูดทันที

"อ้าว...นึกว่าใครมาแหกปากเรียก...ที่แท้ก็น้องชายสุดสวาทนี่เอง"แจจุงหันไปทักด้วยสีหน้าขำๆ

"พี่แจจุงก๊ะ....อ้าวยูชอนหวัดดี"หลังจากเขินคำพี่แจจุงแซวเสร็จแล้วดันหันไปเห็นยูชอนพอดีจึงทัก

"คิดว่าจะไม่ทักกันซะแล้ว...ว่าแต่จุนซูไม่มีงานทำหรอ???"ยูชอนถามอย่างแซวๆ

"มัน มีก็มีหล่ะโน๊ะ...แต่ที่ห้องไม่ให้จุนซูทำเลยอ่า...เค้าบอกว่าจุนซูยิ่งช่วย มันยิ่งยุ่งอ่ะ...แงๆๆๆๆๆ....ไม่มีใครต้องการเค้าเลยอ่ะ"จุนซูตัดพ้อด้วย ความน้อยใจ พร้อมด้วยท่าทางประกอบ มันช่างดู ขำขันในสายตาแจจุง และยูชอนเหลือเกิน

"โอ๋ๆๆๆ..น้อยพี่อย่าร้องนะ...คิดในแง่ดีสิพวกเพื่อนๆไม่อยากให้จุนซูเหนื่อยรึเปล่า"แจจุงรีบกอดปลอบน้องชายทันที

"แต่ชั้นว่านะ....ชั้นไปหาชางมินดีกว่า5555+"ยูชอนพูดออกมาเนื่องจากเริ่มทนดูพฤติกรรมอันแสนปัญญาอ่อนของพี่-น้องคู่นี้ไม่ไหว จนอยากหาคนมากอดบ้าง(อิอิ)

"ไม่ช่วยเลยนะแก...มันเกี่ยวป่ะ คือไม่เกี่ยวไง...ไปเลยไป๊"แจจุงไล่อย่างหมันไส้ยูชอนเต็มทนแต่ก็ยังกอดน้องชายไม่ปล่อย นี่แหละนะความรักของพี่-น้อง

"ชางมิน...ชางมิ๊น....ชางมิน...MY CHANH 555+"ยูชอนเดินพึมพำๆขณะเดินไปหาชางมินราวกับคนบ้า





          ภายในห้องเรียนอันแสนวุ่นวาย ที่บรรดานักเรียนต่างช่วยกันเนรมิตพื้นที่ให้กลายเป็นนิทรรศการที่แปลกตากันอย่าเต็มที่แต่ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนนั่งอู้เสียแล้ว แถมยังเรียกเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกตัวด้วยนะ คิบอมจึงตัดสินใจใช้มาตรการเด็ดขาด ด้วยการไปตะโกนข้างหูกันเลยทีเดียว


"ชางมิ๊น....ชางมินๆๆๆ"

"ฮะ..ว่าไงเรียกทำไมซะดังเชียว"ชางมินที่อยู่ในภวังค์สะดุ้งขึ้นมาทันที เพราะเสียงมันดังมากๆ

"แกจะบ้าหรอ???...ชั้นเรียกแกมานานแล้วนะ...วันนี้เป็นอะไรมากนี่....ไปเจอพี่ยูชอนมาแล้วชั้นว่าแกเพี้ยนๆนะ"คิบอมถามชางมินอย่างสงสัย

"คิบอมบ้า...."หลังจากตอบชางมินก็หันไปยิ้มกับกำแพงอย่างเขินๆ

"อ้าวๆๆๆ...เพื่อน หันมาคุยกันก่อนสิ....ชั้นบอกว่าชั้นจะกลับบ้านแล้วพี่ฮีชอลโทรมาตามแล้ว ..แต่พี่ท่านจะบ่นหูชาเอาได้...กลับก่อนนะแล้วพรุ่งนี้เจอกัน"

"อ่ะ...ไปเถอะ...กลับดีๆนะระวังมีหนุ่มๆมาฉกกลางทางหล่ะ"ชางมินพูดอย่างล้อเรียน

"บ้าหรอ???...ไปแล่ว"คิบอมพูดไปหน้าแดงไป แถมยังมีบิดเสื้อไปมาด้วยแหนะ





ไม่นานนักหลังจากคิบอมกลับบ้านไปชางมินก็เดินออกมาเพื่อยืนรอคนที่บ้านมารับหน้าโรงเรียน เหมือนเช่นทุกวันที่ชางมินกว่าจะได้ออกจากโรงเรียนก็เกือบ 6 โมงครึ่งแล้ว แล้วยิ่งวันนี้เพิ่งได้รับสายจากคนขับรถว่า รถติดมากๆอีก ชางมินก็เริ่มเมื่อยล้าจากการรอคอยเป็นเวลานาน จึงคิดว่าจะเดินไปร้านอาหารแถวๆโรงเรียน เพื่อนั่งพักแล้วสั่งอาหารรอเพลินๆ

"อ้าว...น้อง ชางมินเพื่อนคิบอมนี่เอง..พี่ก็นึกว่าใครซะอีก...แล้วมายืนรอใครอยู่หน้าโรงเรียนหล่ะจ๊ะ"แจจุงที่เดินมารอรถหน้าโรงเรียนกับจุนซูเมื่อเห็นชางมินจึงทักขึ้น

"รอที่บ้านมารับอะครับ...แล้วนั่นเพื่อนพี่หรอครับ?"ชางมินถามมาด้วยความสงสัยเพราะเห็นปกติพี่แจจุงจะอยู่กับพี่ยูชอนตลอดหนิ แล้วพี่คนข้างๆนั่นอ่ะใคร ไม่เคยเห็นหน้าเลย

"อ่า...น้องพี่เอง..น้องชายฝาแฝดเลยนะนี่"แจจุง แนะนำจุนซู ให้ชางมินรู้จัก

"โอ้...ผมไม่เคยรู้เลยนะครับนี่ว่าพี่มาฝาแฝด...แต่ว่าพี่ 2 คนหน้าไม่ค่อยคล้ายกันเลยนะครับ"

"อ่ะ นะพี่อ่ะเหมือนพ่อ จุนซูอ่ะเหมือนแม่555+...จะบอกว่าพี่หล่อกว่าใช่ม้า!!"แจจุงอธิบายเสร็จก็ยอ ตัวเองยกใหญ่ พอชางมินจะตอบก็มีเสียงแตรดังขึ้น ทั้ง3คนจึงหันไปมองรถ ปรากฏว่าเป็นรถจากที่บ้างชางมินมารับ ชางมินจึงขอตัวกับก่อนอย่างสุภาพ

“บ๊ายบายนะ ชางมินจุ๊ฟๆๆๆ555+”สองพี่-น้องฝาแฝดบอลาชางมิน และ ตัดสินใจนั่งใต้ต้นไม้น่าโรงเรียนรอรถที่บ้านต่อไป

 

 

 

ณ บ้านของฝาแฝด

บ้านขนาดใหญ่มหาศาล สมฐานะลูกเจ้าของภัตตาคารจริงๆ รั้วเป็นแบบโปร่ง ไม่มีกำแพงกั้น คนผ่านไปผ่านมาสามารถชื่นชมความงามได้อย่างเต็มที่ สวนหน้าบ้านจัดตดแต่งด้วยพันธุ์ไม้หลากหลายสีสัน มีน้ำพุอยู่ตรงกลางทำให้เกิดความรู้สึกร่มรื่น และ อบอุ่น ตัวบ้านตกแต่งเน้นไปทางยุโรปสมัยใหม่ องค์ประกอบทุกอย่างภายนอกบ้านถือว่าจัดได้สวยงามลงตัวเป็นอย่างดี

ทันทีที่คุณหนูทั้งสองก้าวเข้าบ้านแหล่าบรรณดาสาวใช้ต่างพยายามเสนอตัวมารับใช้ถือของเผื่อจะได้เป็นที่สนใจของคุณหนูและจะได้รวยทางลัด ในใครจะรู้ใจของพวกเขาเหล่า จริงไหม?

“พี่แจ คือ เค้าอยากจะถามว่า มีใครมาจีบพี่อยู่หรือเปล่า คือแบบว่าเค้าได้ยินข่าวลือมาอย่างหนาหูมากๆเลย”จุนซูยิงประเด็นคำถามทันทีหลังจากที่แจจุงอาบน้ำและแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

“ห๊ะ!!!!ใช่พี่หรอ???....ไม่ใช่มั้ง”หลังจากที่แจจุงฟังคำถามจบก็แทบทำแก้วนมตกลงพื้นเลย

“ทำไมต้องโวยวายด้วยหละ ถามเฉยๆ แก้วนมจะกินก็กินให้หมดอย่าถือเดินไปเดินมาได้ไหมนี่ เดี๋ยวมันตกขึ้นมาจะทำอย่างไร”จุนซูเริ่มโวยวายใส่แจจุงทันที เนื่องจากจุนซูมีนิสัยไม่ชอบให้ใครมาพูดเสียงดังด้วย

“ครับๆคุณน้องชายนี่ เดี๋ยวพี่ไปนอนแล้วนะ มีอะไรคุยกับพรุ่งนี้วันนี้เหนื่อยเกินกว่าที่จะทำอะไรต่อ”แจจุงไม่พูดเปล่าเอาแก้วนมไปวางบนโต๊ะแล้วทิ้งตัวลงนอนทันที ไม่ได้สนใจเลยว่าจุนซูหน้าเอ๋อขนาดไหน

“พี่แจ!!!!!!!เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยเคลียร์ก็ได้ ชิๆๆ”

 

****************************************************

Oh my god อยากจะบอกว่าดีใจมากๆที่ได้กลับมาอัพเรื่องนี้ต่อ

ติ ชม ได้เหมือนเดิม เพื่อเอาคอมเม้นมาพัฒนาตัวเองนะคะ

แล้วโบจะเริ่มรีไรท์พวกคำสะกดผิดนะคะ  รักคนอ่านรักคนเม้นทุกคนค่ะ^^

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #32 bummi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2552 / 01:57
    ไรเตอร์..เมื่อไรจะมาต่อให้อ่ะค่ะ...บอมมี่น่ารักมากมายเลยค่ะ...

    รอติดตามน่ะค่ะ..สู้ สู้ ค่ะ
    #32
    0