1e / beecris

ตอนที่ 3 : Hope 0.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 พ.ค. 60





H O P E  0.1 






เสียงเคาะประตูห้องพักของฉันดังขึ้น พร้อมกับเสียงผู้หญิงที่ไม่ต้องคิดอะไรมากเพราะนั่นคือ เคท แน่นอน

 

เห้ ฉันเข้าไปได้หรือเปล่า

 

ตัวสูงยาวของบีลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินไปเปิดประตู ความจริงแล้ว เคทนี่ก็เป็นคนที่มีจังหวะเหมือนกันนะ ฉันว่าถ้ามีคนแบบเคทสัก 5 คนที่ 1e คงจะสร้างวงเคาะประตูที่ไพเราะที่สุดได้ และฉันฟันธงเลยว่าจะดังจนมีคนจ้างให้ไปเคาะประตูส่งพัสดุไม่เว้นแต่ละวันแน่ๆ

 

แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ เธอจะยืนอยู่หน้าประตูต่อไปงั้นหรอฉันว่าพลางยักไหล่

 

เคท ถอนหายใจ

 

สรุปฉันเข้าไปได้ไหม

 

แล้วที่ฉันเปิดประตูนี่เปิดเพื่อระบายอากาศหรือไง

 

โอเค ฉันยอมแล้วเคทว่าอย่างเบื่อหน่ายพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างยอมแพ้

 

ให้ตายสิ นี่ฉันทำให้เคทแพ้หมดรูปขนาดนี้เลยหรอ มันทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

 

เธอ ขำ

 

เอ้า  พูดเหมือนฉันไม่มีความรู้สึก แต่ถ้าเธอเป็นฉันเธอก็ต้องขำเหมือนกันแหละหน่า สีหน้าเธอตอนเบื่อหน่ายนี่ตลกยิ่งกว่า มิสเตอร์บีนอีก

 

แล้วฉันขำไม่ได้


ก็เปล่าเธอว่าพร้อมกับยักไหล่ บางทีที่เธอขำอาจเป็นเพราะผนังอัดน้ำที่ช่วยป้องกันรังสีคอสมิกก็ได้


ผิดแล้วหล่ะ


ฉันไม่ได้ขำเพราะผนังนั่นจะช่วยให้ฉันอารมณ์ดี ฉันขำเธอ เพราะเธอทำให้ฉันขำ

เธอกำลังตั้งอกตั้งใจฟังฉันพูด นี่อาจจะเป็นข้อดีอีกอย่างของเคทก็ได้นะ เขามักจะเป็นผู้ฟังที่ดีเสมอ โดยเฉพาะตอนฟังฉันหัวเราะใส่เธอแบบเมื่อกี้นี้

 

และก็นะต่อให้ฉันฝึกกับสภาพจำลองของยานลำนี้ที่ดาวเป็นพันๆครั้ง


มันไม่มีการทดลองไหนบนพื้นดาวที่จะสามารถจำลองความรู้สึกที่มาจากการถูกกักอยู่ในกระป๋องที่ชื่อว่า HOPE นี่ได้หรอก


ในการเดินทางในอวกาศ สภาพจิตใจของนักบินก็ถือเป็นเรื่องที่สำคัญเอามากๆ เราจะมั่นใจได้อย่างไรหากเราหลุดออกมาจากดาวบ้านเกิดแล้วเราจะได้กลับไปที่นั่นอีก เรามองไม่เห็นแม้แต่ต้นไม้สักต้น ไม่เห็นแม้แต่แม่น้ำสักสาย ไม่มีท้องฟ้าที่สดใส ฟังดูเหมือนเป็นนักอนุรักษ์ธรรมชาติ แต่จะให้ทำอย่างไรในเมื่อสิ่งเหล่านั้นหล่อรวมกันกลายเป็นบ้านของฉัน

 

ฉันก็แค่กลัวที่จะไม่ได้กลับไปที่นั่นอีก

 

เคทเดินขยับเข้ามาใกล้ๆฉัน เธอดูสูงขึ้นกว่าเดิมนะ ยกมือขึ้นกอดอก สาบานว่าเธอไม่ใช่ตำรวจสืบสวนมาก่อนหน่ะ

 

เธอกำลังกลัว บี

 

ช่วยเลิกการหรี่สายตาของเธอได้ไหมเคท เห็นแล้วอยากเอามือไปจิ้ม

 

เปล่า

 

เคท แค่นหัวเราะ  เธอไม่เหมือนคนอื่น บี

 

เธอไม่เหมือนพวกเราบนกระป๋องเล็กๆนี่เลยสักคนหล่อนว่า พร้อมกับหันหลังเดินออกไป

 

เห้ แล้วสรุปฉันเดินมาเปิดประตูให้เธอทำไม

 

ฉันส่งเสียงท้วงไปอย่างหงุดหงิด แต่สาบานเลยว่าประโยคที่เธอตอบกลับมามันทำให้อยากจับเธอโยนออกจากกระป๋องนี้แล้วให้รังสีคอสมิกแทะเล็มสมองซะ

 



ก็ ระบายอากาศไง

 

 

 






 

บี เป็นไงบ้างเคทเบ็นที่กำลังจัดการกับอาหารมื้อที่ 2 เอ่ยถามคนที่เดินทำหน้าเซ็งๆเข้ามา ด้วยการปรับสมดุลยานให้มีค่าแรงโน้มถ่วงเหมือนกับที่ดาว e แล้วก็ไม่จำเป็นจะต้องเห็นแฮมเบอร์เหลวในถุงซีลล็อคอากาศ แค่คิดภาพก็อยากจะคลื่นไส้

แฮมเบอร์เกอร์เหลวนี่มันน่ากลัวนะ

เหมือนเดิม 1e เป็นยังไงก็เป็นแบบนั้นแหละ หล่อนว่าพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม

 

กวนประสาท  รู้แบบนี้ฉันจับมันโยนออกจากยานไปตั้งแต่แรกดีกว่าหล่อนว่าอย่างหงุดหงิด

 

เห้ ไม่เอาหน่า เขาเป็นเพื่อนเรานะเบ็นหยุดจากการกัดแฮมเบอร์เกอร์ที่พร่องไปแล้วครึ่งหนึ่ง

 

เธอก็รู้นี่เคท ว่าเขาไม่เหมือนพวกเรา

 

นั่นฉันก็รู้ แต่ เบ็นหล่อนว่าพร้อมกับเท้าคางไปกับโต๊ะ

 

ฉันว่าบีกำลังกลัว นั่นจึงทำให้เบ็นขมวดคิ้วแล้วตัดสินใจที่จะวางแฮมเบอร์เกอร์ที่กำลังจะกัดอีกครั้ง

 

หืม กลัวอ้ะนะ

 

ใช่หล่อนว่าพร้อมพยักหน้า

 

ฉันสัมผัสได้ บีอาจจะกลัวสำหรับภารกิจที่เรากำลังจะทำ

 

แต่เอาจริงๆนะเบ็น ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าไอ้กระป๋องนี่มันจะวาร์ปไปปลายทางกาแล็คซี่ใน 15 วันโดยที่พวกเราไม่ต้องจำศีลหรอก

 

ฉันก็ไม่เชื่อ แต่ฉันเชื่อในตัวบี

 

เห้ นี่นายกำลังจะบอกว่า บีจะเป็นคนขับแทนนายน่ะ จากที่หล่อนนั่งเท้าคางกับโต๊ะ ก็ยันตัวขึ้นมา

 

นายจะบ้าไปแล้วหรอ

 

มือหนาถูกยกขึ้นมาห้ามเพื่อไม่ให้หล่อนเอ่ยอะไรต่อ

 

เปล่า แต่เธออย่าลืมนะว่า บี สอบได้คะแนนมากกว่าเธอ และยังมากกว่าฉันที่เคยสอบมาก่อน

 

มันก็ใช่ แต่-’

 

ที่สำคัญนะเคท 1e ไม่เหมือนพวกเรา โครงสร้างพันธุกรรมที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ตลอดเวลานั่นแหละ ที่จะทำให้เรารอด

 

 

ฉันไม่เห็นว่าเราจะรอดเพราะโครงสร้างพันธุกรรมหรือยีนที่แตกต่างไรเทือกนั้นเลยนะ

 

มันอาจจะตื่นในช่วงเวลาคับขัน ไม่งั้นก็คงไม่มีภารกิจซ้อนแล้วให้พวกเราสวมบทเป็น 1e หรอก

 

เบ็นว่า พร้อมกับลุกขึ้นถือถาด  จริงไหม

 

นายดูไม่เหมือนหัวหน้าพวกเรานะเบ็น

 

หึ ก็ตอนนี้ฉันเป็น 1e นี่นา ฉันก็ต้องเชื่อในลูกทีมฉันสิ เขาว่าพร้อมกับเดินออกไปจากห้องอาหาร

 

เอาตรงๆนะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่ายัยบี 1e ที่เอาแต่หมกตัวเล่นวิดีโอเกมส์ในห้องจะช่วยพวกเราได้

 











 

Wednesday 19th April 4017

(According to the earth orbit count)

 

พวกเราทุกคนกำลังอยู่ในห้องควบคุม เบ็นนั่งอยู่ในตำแหน่งนักบินเบอร์ 1 ถัดมาก็เป็นฉันที่เป็นนักบินเบอร์ 2 ด้านหลังของฉันมีเคทกับไบรอัน ที่ทำหน้าที่ดูสถานะของยานแล้วประเมินสถานการณ์

 

พวกคุณรู้ใช่ไหม ว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราจะวิ่งเข้ารูหนอนโดยที่สภาพร่างกายของคุณไม่ถูกจำศีล เสียงของตาแก่คนเดิมดังเข้ามาในเครื่อง receptor ที่ติดอยู่ข้างหู พร้อมกับมนุษย์โลกที่นั่งพร้อมหน้าพร้อมตาที่ศูนย์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

ฉันขอคิดในแง่ดีว่า เขาเป็นห่วงชีวิตพวกเรา มากกว่าเงินมูลค่าหลายพันล้านที่กำลังจะหายวับไปกับตาหากมันล้มเหลว

 

รู้ครับ เบ็นตอบ


และลูกทีมของผมทุกคนก็ทราบดี พวกคุณก็แจ้งให้เราทราบตั้งแต่ฝึกแล้วนี่ครับ


หรือจำไม่ได้

เออ เบ็นก็เป็นคนที่ตลกดีนะ ฉันพยายามกลั้นขำแล้วจดจ่ออยู่กับจอมอนิเตอร์แทน

 

ไบรอัน HOPE พร้อมไหม


พร้อมแล้วครับ ถ้าเริ่มตอนนี้ได้เลยจะยิ่งดีครับ


โอเค เคท แรงขับเคลื่อนยังคงที่ใช่ไหม


คงที่ดีค่ะ

 

เอาล่ะ งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า

 

ไม่ถามฉันหน่อยหรอ


เห้ เบ็น แล้วฉันล่ะ เบ็นขำพร้อมกับยิ้มน้อยๆแล้วส่งมือหนามาวางแปะไว้บนหัวของฉัน ฉันไม่ใช่ลูกแหง่นะ

 

เธอน่ะ พร้อมอยู่แล้วล่ะ แล้วเขาก็ผลักหัวฉันเบาๆ บอกตามตรงว่าฉันเกลียดสายตาที่มองมาเหมือนเชื่อมั่นในตัวฉันอะไรทำนองนั้น

 

ขนลุก

 

แล้วถ้าไม่พร้อมล่ะ

 

งั้นขอสั่งว่าเธอต้องพร้อม โอเคไหม

 

ฉันยักไหล่แล้วกลับไปสนใจกับจอมอนิเตอร์ประจำตำแหน่งต่อ ก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ลางสังหรณ์ฉันมักจะแม่นเสมอ

แล้วมันบอกว่า พวกเราทำสำเร็จ

 

ถ้างั้น เจอกันที่ขอบ Milky way นะทุกคน เสียงตาแก่หายไปเพราะตัดสัญญาณ receptor ออก

 

เอาล่ะ งั้นเราก็ไปที่นั่นกันเถอะ บี เร่งเครื่องเลย

 

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่ฉันจะตอบ

 

ทราบค่ะ

 

 

 

 




----------

สับเซตของตอนที่แล้วอีกที

 

 

 

 



? cactus

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #24 Niwkoysw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 21:14
    เกลียดความกวนกันไปมาของพวกบนกระป๋องมากเลย โอ้ยแล้วทำไมนี่ต้องมาขำกับอะไรแบบนี้ด้วยอ่ะ บ้าบอ555555555
    #24
    0
  2. #8 บีคริส (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 21:47
    รอครับไรท์
    #8
    0
  3. #7 Zenzz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:41
    รอติดตามค่ะ
    #7
    0
  4. #6 neonyayo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 02:14
    ว้าว มาอัพถูกเวลามากค่ะ กำลังต้องการสิ่งล้างตา // ทำไมบี1eเป็นคนจิกกัดตลกโปกฮาแบบนี้คะ 5555 ชอบ เอเลี่ยนจาก 1e เป็นแบบนี้หมดหรือเปล่า และอีกอย่าง บีคนเดียวก็เอ็นเตอร์เทนพอจนนี่ลืมไปแล้วค่ะว่าเป็นฟิคบีคริส 55555 btw เรื่องนี้ดูมีหลักการมากค่ะ รู้เลยว่าสนใจเรื่องพวกนี้จริงๆ กรี๊สสส ร้ากก
    #6
    0