1e / beecris

ตอนที่ 2 : Hope

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 พ.ค. 60

H O P E



Saturday 15th April 4017

(According to the earth orbit count)

 

ขอให้เจ้าหน้าที่ทุกหน่วยประจำการพร้อม เสียงประกาศจากลำโพงแจ้งเตือนทุกคนในศูนย์วิจัยให้เข้าตำแหน่งเพื่อที่จะปฏิบัติภารกิจตามที่ได้รับมอบหมายดังตลอดเส้นทาง

ฉันรีบวิ่งไปห้องแต่งตัวของนักบินทีมสำรวจที่มีเจ้าหน้าที่คอยประจำการเพื่อจะสวมชุดอวกาศให้ฉัน ไม่ต้องห่วงว่าชุดมันจะเทอะทะหรือหนักกว่าสิบกิโล นั่นมันสมัยที่ทรัมป์เป็นประธานาธิบดีของอเมริกา ประเทศแรกที่มาเยือนดาวของพวกเรา แต่แน่นอนว่าไม่ใช่สมัยมัน เอาล่ะ ฉันเริ่มเห็นประตูห้องนั้นลางๆแล้ว

ขายาวๆของ บี รีบสาวไปให้ถึงห้องนั้นให้เร็วที่สุดเพราะคงไม่ได้อยากโดนเจ้าหน้าที่ที่เป็นชาวโลกบ่นกรอกหูว่า เจ้าพวก 1e มันไม่เคยจะตรงเวลา เมื่อหล่อนเดินมาถึงห้องนั้นจึงยืนสแกนหน้าตาเพื่อผ่านเข้าไป ยืนรอจนกระทั่งมันขึ้น correct เมื่อเป็นดังนั้นเธอจึงไม่รีรอเดินเข้าไปในห้อง และพบว่านักบินทุกคนรอพร้อมหน้าแล้วสวมชุดเรียบร้อยอยู่แล้ว

 

เห็นไหม ที่บอกว่าพวก 1e ไม่ตรงต่อเวลานั่นโกหกทั้งเพ

 

ต้องระบุว่า บี 1e สิ ถึงจะถูก

 

มัวแต่ยืนจ้อง ชาตินี้จะใส่ไหม ชุดอ้ะ เสียงของเจ้าหน้าที่ลอว์เรนดังขึ้น ทำให้ฉันต้องรีบหันไปขอโทษขอโพยที่ตื่นสายเล็กน้อยก่อนจะรีบกุลีกุจอเดินเข้าไปประจำที่

 

แน่นไหมคือมันก็ค่อนข้างที่จะแน่นนะ แต่ประเด็นมันไม่ใช่ประโยคคำถามที่เขาถามมาเพื่อต้องการคำตอบ มันเป็นการบอกกลายๆว่า เห้ ชุดนี้ใส่แล้วจะแน่นแน่นอนเพราะถ้าไม่แน่นก็ไม่ใช่ชุดอวกาศนะสิ ยัยโง่ อะไรทำนองนั้น

 

 

นั่นเป็นเสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยินหลังจากนั้นฉันก็ถูกครอบด้วยหมวกเพื่อป้องกันไม่ให้ออกซิเจนรั่วไหลออกไป

 

โอเค ที่บอกว่ามันไม่เทอะทะเท่าเมื่อก่อน ก็ไม่ได้แปลว่ามันจะไม่รุงรังนะ

 

เอาล่ะ นักบินทุกคนประจำยานได้ เสียงจากเจ้ามนุษย์โลกที่เอาแต่มุดหัวอยู่ในห้องควบคุมเอ่ยสั่งการผ่านสัญญาณที่ติดตั้งไว้ข้างหูของทุกคน

 

'ทราบ!’ ทุกคนส่งเสียงขานรับ ยกเว้นฉัน

 

เจ้าหน้าที่บี กรุณาตอบขานรับด้วย

 

โอเคๆ ฉันละหน่ายกับพวกมันเสียจริง

 

เออ ทราบหน่า

 

 

 

พวกเราทุกคนถูกส่งตัวไปบนยานที่ชื่อว่า Hope โดยติดตั้งอยู่กับจรวดของ spaceX ที่ประกาศไว้เมื่อปีสองพันกว่าๆว่า จะพามนุษย์ทุกคนไปดาวอังคาร โดยใช้จรวดที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ตลอดเวลา แล้วเขาก็ประสบความสำเร็จและเป็นการนำร่องให้เทคโนโลยีก้าวล้ำไปอีกขั้นจนมีทุกวันนี้

 

พวกเราถูกยึดติดกับที่นั่งเพื่อรับประกันว่าจะไม่กระเด็กชนกันไปมาเป็นลูกบอลเมื่อจรวดทะยานสู่ส้องฟ้า แม้ว่าพวกเราจะถูกฝึกให้รับกับแรงสั่นสะเทือนมาแล้ว แต่บอกเลยว่าของจริงมันเร้าใจฉันมากๆ

 

3

 

2

 

1

 

HOPE start!










ฉันมองไปยังผู้ชายผิวสีรูปร่างใหญ่ ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เขาเอาแต่หลับตา มือกำแน่น ปากก็พึมพำเหมือนจะร้องเพลงแรป ฉันจึงมองต่ำลงมาก็เห็นป้ายชื่อแสดงว่าเขาคือ ไบรอัน

ถัดจากไบรอันก็เป็นผู้หญิงผมบลอนด์ เธอทำเพียงแค่ก้มลงมองเท้าตัวเอง เป็นคนที่หน้าตาไม่ได้น่าดึงดูดเท่าไหร่ แต่ถ้านับภายในยานที่มีผู้หญิงแค่สองคน เธอก็สวยรองจากฉัน หล่อนชื่อ เคท คนที่สอบข้อเขียนเข้ามาเป็นนักบินด้วยคะแนนรองจากฉันเพียงสองคะแนน ไม่ต้องพูดก็รู้ใช่ไหมว่าคะแนนฉันเป็นอันดับหนึ่ง

ต่อไป คนสุดท้าย เขานั่งถัดจากฉันไปพอๆกับระยะที่ ไบรอัน นั่งห่างจาก เคท เขาชื่อ เบ็น เป็นหัวหน้าทีมของปฏิบัติการนี้ ท่าทีที่สุขุมในยามที่เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแบบนี้ เริ่มทำให้ฉันมีความไว้เนื้อเชื่อใจว่าอย่างน้อยในทีมตัวเองก็จะไม่มีคนที่ตื่นตระหนกแบบสองคนนั้น

 

พวกเราอยู่ในสภาพนี้ไปสักพักจรวดก็ตั้งแนวได้ เอาล่ะทุกคน ปลดเข็มขัดออกแล้วไปประจำที่

 

เสียงของเบ็นสั่ง พร้อมกับปลดเข็มขัดแล้วแหวกว่ายไปยังห้องควบคุม เมื่อทุกคนนั่งประจำที่ ภาพบนจอมอนิเตอร์ก็ฉายไปยังศูนย์ควบคุมที่ดาว e ของเรา โดยมีเจ้าพวกมนุษย์นั่งยิ้มหน้าสลอนไปกับผลงานของพวกมันที่ทำขั้นแรกสำเร็จ

 

 

เอาหล่ะ เมื่อถึงจุดที่รูหนอนเปิด เราจะใช้เส้นทางนั้นเป็นเวลาประมาณ 15 วันพวกคุณจะถึงขอบ Milky way ตามที่พวกคุณทราบตั้งแต่เริ่มฝึกและเราจะเร่งเครื่องให้หลุดออกจากที่นั่นเพื่อไป M31’

 

เราจะติดต่อกลับมาหาพวกคุณทุกๆ 2 วันตามปฏิทินโลก

 

มีใครสงสัยอะไรไหม

คนที่พูดกับพวกเราพ่วงตำแหน่งหัวหน้าโครงการและหัวหน้าศูนย์วิจัยเทคโนโลยีอวกาศของโลก อายุราวๆสัก 40 ปีได้ ใส่แว่นสายตาที่ฉันมองยังไงก็อยากจะเอามือไปกระชากแล้วเขวี้ยงมันทิ้งให้แตกต่อหน้า แต่เอาล่ะ เมื่อมีการถามว่ามีใครสงสัยอะไรไหม แสดงว่าตาแก่นั่นก็คงไม่อยากจะเสวนาพาทีอะไรกับพวกเราเท่าไหร่ตามสมมติฐานของฉัน

 

งั้นก็ต้องเป็นฉันเองที่จะทำให้มันจบๆไป ถูกไหม

 

เมื่อไหร่จะได้ไปพักคะฉันยกมือขึ้นถาม

 

ฉันเห็นแววตาอาการดีใจอย่างปิดไม่มิดของตาแก่นั่นทะลุแว่นออกมา ให้ตายเถอะ ฉันเดาผิดซะที่ไหน

 

โอเค งั้นขอให้ทุกคนโชคดี

 

แล้วภาพของพวกมนุษย์ก็หายไป

 

หลังจากที่ภาพดับไป ดูเหมือนทั้งห้องจะพุ่งเป้าสายตาไปยังหัวหน้าทีม ยกเว้นตัวเบ็นเอง เพราะคงไม่มีใครมีความสามารถพิเศษพอที่จะมองหน้าตัวเองหากไม่มีกระจก ก็เลยกลายเป็นความเงียบชั่วขณะหนึ่งภายในยาน แต่ฉันพนันได้เลยว่าภายในสามวิเขาจะต้องเอ่ยคำสั่งอะไรออกมาแน่นอน

 

เครื่องวัดสภาพอากาศแวดล้อมมีเวลาบอกอยู่ เอาล่ะ

 

1


 

2


 

3


 

อ่าวไม่พูดแฮะ


 

4


เอาหล่ะทุกคน เชิญพักผ่อนตามอัธยาศัยเบ็นเอ่ยบอกอย่างใจดี เขาดูจะไม่มีอาการตื่นตระหนกตกใจจากการพ้นแรงสั่นสะเทือนตอนจรวดทะยานขึ้นฟ้าได้

 

ฉันเอาแต่จ้องมองข้อมือตัวเอง ให้ตายสิ เบ็นพูดออกมาในวินาทีที่ 4 ฉันเดาผิด หงุดหงิดชะมัด นั่นจึงทำให้ฉันรีบปลดล็อคสายเข็มขัดออกเพื่อจะเข้าไปยังห้องพักของนักบิน แน่นอนว่าฉันกำลังลอยเหนือพื้นห้อง

 

ในสภาพอวกาศหากไม่มีการปรับสมดุลในยานแล้ว ทุกคนจะต้องลอยเหมือนเศษฝุ่นเวลากวาดบ้าน หรือไม่ก็เหมือนกั-

 

เบ็น กำลังมองฉันด้วยความตกใจและรีบกดปุ่มบนแผงควบคุมนั่น

 

เลยทำให้ร่างกายของฉันสัมผัสกับพื้นยานอย่างรวดเร็ว มันเรียกว่าอะไรนะ ร่วง ใช่ไหม

 

 

ขอโทษที ลืมเปิดปรับสมดุลโน้มถ่วงหน่ะ

 

แล้วเสียงหัวเราะแรกของภารกิจนี้ก็กำเนิดขึ้นโดยมีฉันเป็นสาเหตุ  มันก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่หรอกนะ แต่ขอเปลี่ยนคำพูดได้ไหมที่ฉันบอกว่า เบ็น น่าไว้เนื้อเชื่อใจที่จะเป็นหัวหน้าทีม

 

 

 

 

 

 

Monday 17th April 4017

(According to the earth orbit count)

 

 

2 วันแรกผ่านไป เวลาทั้งหมดเสียไปกับการพักผ่อนและทำความคุ้นเคยกับยาน แม้ว่าพวกเราจะถูกฝึกกับยานลำนี้มาเป็นพันๆครั้ง แต่ตอนนั้นยานไม่ได้อยู่ในอวกาศแบบนี้ถึงจะมีเทคโนโลยีจำลองสภาพไร้แรงโน้มถ่วงก็เถอะ

 

ทุกคน อีก 5 นาทีเจอกันที่ห้องควบคุมนะ เบ็นบอกแก่ทุกคนผ่านเครื่องมือสื่อสารที่ติดอยู่ที่หู

 

อีกละฉันกรอกสายตาอย่างเบื่อหน่าย แล้วละออกจากวิดีโอเกมส์ที่กำลังเล่น

 

ให้เดานะ เจ้าพวกมนุษย์โลกคงจะมากล่าวสุนทรพจน์ อะไรเทือกนั้นแน่ๆ คงรู้ใช่ไหมว่าการเลิกเล่นเกม Bomerman ตอนที่เราวางระเบิดใส่ศัตรูได้เนี่ย มันหยาบคายขนาดไหน

 

 

ทราบ

 

 

 

บี ตอบด้วย

 

เบ็น เรียกหาฉันเหมือนกับเจ้ามนุษย์โลกที่ศูนย์นั่น ให้ตายเถอะเบ็น นายเป็น1e นะ วัน-อี!

 

เห้ ฉันไม่คิดว่านายจะเหมือนพวกเขานะเบ็น

 

บี นี่เราปฏิบัติงานอยู่นะ อยู่ในระเบียบหน่อยสิ

 

ทำตัวเหมือนมนุษย์ไปได้ ยุ่งยากจริงๆ เออ ทราบ

 

ภายใน 5 นาทีทุกคนก็ประจำตำแหน่งในห้องควบคุมเรียบร้อย ไม่นานภาพของพวกมนุษย์ก็ฉายขึ้นบนจอ

 

ไงทุกคน หลับในอวกาศ สบายดีกว่าที่บ้านไหม ตาแก่คนเดิม ใส่แว่นอันเดิม ผมหงอกเหมือนเดิม แต่เหมือนจะใส่สูทตัวใหม่แฮะ และที่แน่ๆ ตาแก่คนนี้กำลังถามคำถามอันไม่น่าอภิรมย์หรือลื่นหูเลยสักนิดเดียว นี่ฉันต้องมาเจอคำถามเหล่านี้จนต้องเลิกเล่นเกมเลยหรอ

 

ลองมานอนไหมละ ฉันอดไม่ได้ที่จะเอ่ยประชดไป

 

บี เบ็นหันมามองฉันด้วยสายตาตำหนิ

 

ให้ตายสิ ทำไมฉันรู้สึกว่ากำลังจะเป็นเด็กมีปัญหาภายในทีมนี้นะ

 

ช่างเถอะ เข้าเรื่องดีกว่า ทุกคนตรวจสอบดีแล้วใช่ไหมว่าไม่มีอะไรเสียหาย

 

ทุกอย่างเรียบร้อยครับ

 

แล้ววิถีโคจรของยานล่ะ


หลังจากที่หลุดออกมาจากวงโคจร e แล้ว ก็ไม่มีอะไรผิดเพี้ยนครับ

 

ถ้างั้น ก็ยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเท่าไหร่

 

ครับ

 

อยากจะไลฟ์คุยกับคนที่ดาวไหม

 

ครับ!’

 

จริงๆเบ็นไม่น่าจะต้องมานั่งเรียกรวมพลอะไรเลยดีกว่านะ ถ้าจะคุยกันอยู่แค่สองคน ฉันนั่งเล่มเกมต่อยังจะมีประโยชน์มากกว่าเรื่องไร้สาระนี่อีก

 

นี่เบ็น ฉันไปเล่นเกมต่อดีกว่า ไปนะ

 

 

บีลุกออกจากที่นั่งของตัวเองแล้วเดินไปยังห้องพักโดยไม่ได้สนใจเสียงร้องทักท้วงอะไร

 

'เอ้อ ลืม' ฉันที่เดินออกไปแล้วนึกขึ้นได้ว่าลืมบอกลาเจ้ามนุษย์งั่งนั่นจึงหันกลับมา

 

'บ๊ายบายตาแก่' อ้ะ แถมวิ้งที่ตาข้างซ้ายให้ทีนึง

 

 

 

 

 

เอาล่ะทุกคน เลิกสวมบทบาทเป็น 1e แล้วเปลี่ยนความถี่ receptor มาคุยเรื่องภารกิจที่ 2 กันดีกว่า หัวหน้าศูนย์วิจัยออกคำสั่งให้ทุกคนปฏิบัติตาม

ครับ / ค่ะ










-----------

มาแล้ววว เขียนมากเลยอ้ะ โหยยย สูบพลังงง


ที่เราใช้การนับวันตามโลกเพราะช่วงเวลาโคจรของ e ที่โคจรรอบ a มันแค่ 6 วันของโลกเอง มันเร็วมาก เลยนับตามโลกดีกว่า จะได้เข้าใจกันง่ายๆ


? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #23 Niwkoysw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 21:05
    เรื่องน่าติดตามมาก รู้สึกล้ำโลก5555พึ่งเข้ามาตามอ่าน จะตามอ่านต่อๆไปนะคะ ^^
    #23
    0
  2. #5 neonyayo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:21
    ตามมาอ่านแล้วค่าาา ทำไมบี 1e เหมือนบีน้ำที่เป็นดาราปี2017ขนาดนี้ยยย์ เด๋อด้วย กวนด้วย 555555 รอติดตามค่า ปล.แอบสนใจตัวละคร original อื่นๆ ด้วย หวังว่าจะได้เห็นอีกเยอะๆ นะคะ
    #5
    1
  3. #4 บีคริส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 11:22
    หืมเลิกเปลี่ยนจาก1eหมายความว่าไงเนี่ย พี่บีรู้เรื่องเปล่าเนี่ย รอตอนต่อไปครับไรท์
    #4
    0