Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 27 : Chapter 25 ♥ บังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ต.ค. 55






















25

บังเอิญ

 

วันนี้ฉันก็เดินกลับบ้านคนเดียวอีกเช่นเคย ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนก็เป็นอย่างนี้ แต่ทำไมมันรู้สึกโหวงๆ จังนะ U_U เฮ้อออ! ไม่ชินสักทียัยคุกกี้ไหม้ ไม่มีไอ้บ้านั่นมาส่งตั้งหลายวันแล้ว ชินซะ!

ติ๊ด ติ๊ด 

เอ๊ะ ใครโทรมากันนะ? เมื่อคิดได้เช่นนั้นฉันก็หยิบโทรศัพท์ที่สั่นเครืออยู่ในกระเป๋ากระโปรงขึ้นมารับสายทันที

พี่บลู O_o”

ฉันถึงกับเอ่ยชื่อคนที่โทรเข้ามาทันทีที่เห็น ก็ฉันตกใจนี่น่าไม่คิดว่าพี่เขาจะติดต่อมาอีก >_< แต่...อีกใจหนึ่งก็คิดว่าไม่ใช่พี่บลูแล้วก็ไม่ใช่คนอื่นแต่เป็นอีกคนหนึ่ง ที่เมื่อก่อนเขาจะโทรหาฉันหลังเลิกเรียนเป็นประจำ -3- ...โอ๊ย! เลิกคิด...ว่าแต่พี่เขามีเรื่องไรนะ

ติ๊ด!

ฮะ...ฮัลโหลค่ะพี่

[ตกใจล่ะสิท่า ฮ่าๆ]

ยังจะหัวเราะอีก -_-

พี่บลูมีอะไรหรือเปล่าค่ะ

[พรุ่งนี้ว่างมั้ยเอ่ยยยย]

พี่บลูลากเสียงยาวแบบอารมณ์ดีแตกต่างกับฉันอย่างมาก -_-;;

วันเสาร์น่ะเหรอค่ะ....อื้ม ว่างค่ะ ไม่มีนัดทำรายงานอะไรฉันคิดทบทวนว่าฉันนัดใครหรือเปล่า

[ดีจัง! พี่จะชวนเราไปทานข้าวน่ะ มีเรื่องจะคุยด้วย ^^]

หือ?

มีเรื่องจะคุยงั้นเรอะ?

 

ห้างสยาม 12.27 น.

ตอนนี้ฉันอยู่กับพี่บลูที่ห้างสยาม แล้วก็กำลังเลือกร้านอาหารที่เรากำลังจะไปนั่งอยู่

วันนี้ฉันแต่งตัวธรรมดาม้ากมาก เสื้อยืดแขนยาวลายทางกับกางเกงขาสั้นแค่นี้ -..- (ก็พี่บลูไม่ได้สั่งให้แต่งตัวสวยๆ นี่น่า -3-) ส่วนพี่บลูน่ะเหรอ -,.- แต่งตัวสบายๆ เหมือนกัน แต่ดูมีคลาสกว่าฉันเยอะเลยแหละ T_T แค่ใส่เสื้อยืดสีขาวธรรมดากับกางเกงยืนแล้วก็รองเท้าคัทชูสีน้ำตาลแค่นี้เอง =_= ก็หล่อแล้วววว (เสียดายความเป็นชายของพี่เขา งุงิ T^T)

ระหว่างที่เราสองคนกำลังเดินเลือกร้านกันอยู่ก็มีแต่ผู้หญิงมองคู่ฉันกับพี่บลูเต็มไปหมดเลย ก็แน่แหละค่ะคนข้างๆ หล่อซะขนาดนี้ จนบางครั้งฉันก็เห็นสายตาผู้หญิงบางคนมองตัวฉัน ไม่ได้ในแง่ดีนะมองสายตาประมาณว่า ไม่น่ามีแฟนเป็นยัยนี้เลย’ -_-;; ฉันก็ว่างั้นนะแหละ T^T ไม่คู่ควรเลยค่า แต่ฉันเป็นพี่น้องกับพี่เขาหรอกนะไม่ใช่แฟน ;p แต่เสียใจด้วย! ผู้หญิงคนที่มองฉัน เธอก็ไม่ได้แอ้มพี่บลูสุดหล่อของฉันเหมือนกันย่ะ เพราะพี่เขามีแฟนแล้วแถมเป็นผู้ชายเสียด้วย เอาสิ! =_= โฮะๆ (ตัวเองไม่ได้คนอื่นก็ห้าม =3=)

เป็นอะไรทำหน้าบูดเชียว

อุ๊ย! ฉันเผลอแสดงหน้าตาออกมาด้วยเรอะ! สงสัยฉันจะคิดอะไรมากไปนะ >_<

เอ่อ...เปล่าค่ะ แหะๆ ^^;;”

แน่นะ -_-” ฉันพยักหน้ารับ

อื้ม...ไปกินร้านนี้กันมั้ย พี่ว่าน่าจะอร่อยนะ ร้านก็สวยดีพี่บูลย่อตัวเล็กๆ  (พี่เขาตัวสูง) เพื่อพูดให้ฉันได้ยินโดยพร้อมกับชี้ไปทางร้านอาหารที่พี่เขาสนใจ

น่าสนใจค่ะ เอาเลย ^^” ฉันสนับสนุน แล้วพี่เขาก็เดินเข้าไปในร้านนั่นทันที

พอเข้ามาถึงเรา (ฉันคนเดียวดีกว่า -_-;;) ก็สั่งอาหารทันทีโดยไม่รีรอทั้งสิ้น ก็ฉันยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนี่ เพราะตื่นสายแล้วพี่บลูก็ดันมารับพอดี เลยไม่มีเวลากิน T^T แต่ตอนนี้ก็จะได้กินแล้ว >_< ดูจากรูปในเมนูก็น่ากินทั้งนั้นเลย แถมบรรยากาศในร้านก็ดี สวยดี นั่งสบาย

ครับ...เอาแค่นี้แหละครับ ^^” พี่บลูส่งเมนูคืนไปให้พนักงาน แล้วพนักงานก็เดินออกไปพร้อมออเดอร์

อาหารน่ากินจังเลยนะคะ >O<” ฉันพูดออกไป

ฮ่ะๆ บอกแล้ว เชื่อพี่พี่บลูขยิบตาข้างนึงเป็นเชิง แล้วก็ระบายยิ้มออกมา ละลายยย~ >_<

ค่ะ...ว่าแต่วันนี้ที่พี่ชวนกี้มาทานข้าว พี่มีอะไรหรือเปล่าฉันถาม

อ่อ...ก็ต้องมีสิ ^^ พี่บอกแล้วให้รอรับโทรศัพท์เอาไว้

ฮ่ะๆ ตอนแรกกี้ตกใจหมดเลยที่พี่โทรมา

เซอร์ไพรส์ไง

คิก...แล้วเรื่องที่จะพูดนี่เรื่องอะไรเหรอคะฉันเข้าประเด็น

ตามจริงที่พี่ชวนคุกกี้มาเนี่ย เพื่อที่เราจะมาฉลองกัน

ฉลองอะไรค่ะ พี่ถูกหวยเรอะ! *O*”

บ้า -_- ถ้าพี่ถูกหวยนะ พี่ไม่มาฉลองกับคุกกี้หรอก

พี่บลูอ่า T^T”

ล้อเล่นนน >_< เข้าเรื่องดีกว่า! ก่อนอื่นพี่ต้องขอบคุณคุกกี้มากๆ เลยนะที่ช่วยพี่ ขอบคุณที่ไม่เคยเกี่ยงหน้าที่เลย ขอบคุณจริงๆ นะน้องรัก

พี่บลูพูดพร้อมกับอ้าแขนกอดฉันเบาๆ ทำให้ฉันงงเล็กๆ เหมือนกัน แล้วอีกอย่างใจก็สั่นด้วย >O< แต่ฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่บลูจริงๆ นะ ก็แหม...คนหล่อกอดทั้งทีมันก็ต้องมีมั่งละน่าความรู้สึกนี้ (._.)

อะ...เอ่อ...

อุ๊ย พี่ลืมๆ ^^;;” พี่บลูถอนกอดนออกไปเพราะฉัน ตามจริงฉันอยากให้กอดนานกว่านี้น่ะนะ >_< แต่สายตาฉันเห็นคนเกือบทั้งร้านมองเราอย่างงงๆ ฉันก็เลยพูดขัดก่อนดีกว่า

แล้วพี่บลูขอบคุณกี้ทำไมล่ะคะ ^^//” ฉันยังเขินอยู่เลยนะ! >_<

ก็...ตอนนี้ที่บ้านพี่ พ่อ แม่ ญาติของพี่ เขายอมรับพี่แล้ว แล้วก็แฟนพี่ด้วย >O<”

ฮะ...เฮ้ย O_O! จริงเหรอคะ

จริง! พี่ถึงจะมาฉลองนี้ไง

กรี๊ดดดด! ดีใจกับพี่เขาจริงนะเนี่ย อุตส่าห์ช่วยมา สุดท้ายก็ได้ผล ดีใจๆ!

แล้วพี่บอกกับพ่อกับแม่ยังเหรอคะ O_o” ฉันถามพี่เขาไป เพราะอยากรู้

พี่บลูก็ไม่ได้ปิดอะไร เขาเล่าให้ฉันฟังให้หมดเลยว่าอะไรยังไง เริ่มจากวันที่ฉันไปเป็นแฟนพี่เขา หลังจากนั้นพ่อกับแม่พี่บลูก็อยากเจอฉันอีก แต่พี่บลูไม่อยากให้ฉันช่วยแล้วก็เลยโกหกไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่งพ่อกับแม่ก็เริ่มสงสัยในตัวพี่บลูกับฉัน แล้วก็รู้ความจริงว่าฉันเป็นแฟนหลอกๆ ของพี่เขา >_< แต่เรื่องยังไม่จบ! แม่ของพี่บลูก็เลยจะหาคู่หมั้นมาให้พี่เขา แต่พี่บลูไม่ยอม เลยบอกความจริงไปว่าพี่เขามีแฟนเป็นผู้ชายทั้งๆ ที่รู้ว่าครอบครัวไม่ยอมรับแน่ๆ แต่ก็จะพูดไป เพราะไม่อยากหมั่น แต่แล้วโชคชะตาก็พลิก!....

เพราะพ่อกับแม่พี่บลูให้พี่บลูเอาตัวแฟนมาแนะนำให้ที่บ้านรู้จัก แล้วแฟนพี่เขาก็นิสัยดี ทำให้ครอบครัวพี่เขาชอบ แล้วพวกพี่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิด แค่รักกัน แล้วจากนั้นมาครอบครัวพี่บลูก็ยอมรับ (แต่แบบอ้อมๆ นะ -..- คือไม่พูดตรงๆ น่ะว่ายอมรับ แต่รู้สึกได้)

ซึ่งเรื่องทั้งหมด...แทบไม่มี เอ่อเรียกว่าไม่มีเลยดีกว่า ฉันไม่มีส่วนร่วมหรือเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ -_-;; แล้วพี่เขาจะฉลองกับฉันทำไม =_=;;

เพราะตัวเองกล้าบอกเองแท้ๆ ไม่ได้เกี่ยวกับกี้เลยยย T^T”

เกี่ยวสิ -_- ถ้าพี่ไม่มีคุกกี้ไว้ยื้อเวลา พี่คงได้หมั้นกับใครไปแล้วก็ไม่รู้

แต่มันก็ไม่เกี่ยวอยู่ดี -3-”

เกี่ยว =_= คุกกี้ทำให้พี่พูดความจริงกับพ่อกับแม่พี่ได้นะ

เอ่อ...พูดไม่ออกเลย สงสัยก็คงเกี่ยวจริงๆ นั่นแหละ >_< ปลื้มตัวเอง ฮ่ะๆ

เรามาฉลองกันดีกว่า...ดูดิอาหารมาเสิร์ฟตั้งนานแล้วมัวแต่คุยกันอยู่ได้ กินเลย ^^”

กินแล้วนะคะ ^O^”

ฉันยกซ้อนส้อมเตรียมพร้อมเพื่อที่จะกินเต็มที เอาอาหารใส่จานอย่างเสร็จสับ แล้วก็ตักอาหารเข้าปาก อาหารอร่อยมาก จริงๆ >O< อร่อยยย!

พี่บลูคงจะมีความสุขน่าดูเลยสินะตอนนี้ แตกต่างกับฉันจัง ที่ดูเศร้าหม่องแบบนี้ U_U ช่างเถอะ! เลิกคิดเรื่องที่มันไม่ดีได้มั้ย! นี่มันวันดีของพี่บลูเชียวนะเออ >_<

อร่อยมั้ย

อร่อยมากค่ะ วันหลังพากี้มากินอีกนะ ฮ่ะๆ ^^”

ก็ให้คนนั้นพามากินสิ คนที่ร้านหาคู่น่ะ >_O”

“(._.)” ฉันที่ยิ้มอย่างร่าเริงอยู่ ก็ต้องหุบยิ้มลงทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่พี่เขาพูด

ปะ...เป็นอะไรหรือเปล่าพี่บลูถามหน้างง

เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แต่อย่าพูดถึงคนนั้นเลย

หือ?

ฉันได้แต่ก้มหน้านิ่ง (. .\) เพราะไม่รู้จะอธิบายยังไงเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง แล้วฉันก็เบือนสายตาหนีพี่เขาไปทางนอกร้าน เพื่อเลี่ยงจะตอบ...

มีอะไรก็บอกพี่ได้นะ ถ้าไม่สบายใจอะไรน่ะ

พี่บลูพูดปลอบฉัน แต่ฉันไม่ได้สนใจอะไรเพราะมีสิ่งที่ดึงดูดฉันกว่านั้น...คือคนสองคนที่อยู่นอกร้าน...ซอโซ่กับพายที่ยืนทำอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้ กระหนุงกระหนิงกันอยู่ได้ อ่อ...สงสัยคงมาเดตตามภาษาคู่รักสินะ คำของยัยปุกปุยนี่เชื่อไม่ได้เลย ไหนบอกว่าหน้าหงอย ฉันเห็นแต่ยิ้มอยู่ได้น่ะ ชิ!

...พวกเขาสองคนมาทำอะไรกันนะ แล้วมาทำให้ฉันเห็นทำไมกัน!?

ตอนนี้เราสองคนห่างๆ กันแล้วน่ะค่ะฉันหันหน้ากลับพร้อมพูดกับพี่บลู และกลั้นน้ำตาที่เอ่อมาตอนไหนไม่รู้ ไม่ให้มันไหลออกมา

โถ่โว้ย! ทำไมต้องร้องไห้ด้วย ไหนฉันบอกว่าจะไม่ร้องใครเขาอีกแล้วไง จะต้องไม่ร้อง!

“O_o ห่างกัน...ทำไมล่ะ

คือมีปัญหากันนิดหน่อยน่ะค่ะ

...ถ้ามีปัญหากันก็รีบเคลียร์กันสิ มันไม่ดีต่อความสัมพันธ์นะพี่บลูเอามือมาลูบหัวฉันเบาๆ

ฝ่ายนั่นเขาคงไม่อยากยุ่งกับกี้แล้วล่ะ

ฉันพูดหน้าเศร้า พร้อมกับหลั่งน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ไม่อยู่ ให้มันไหลลงมาตามความต้องการ...สุดท้ายก็ร้องไห้จนได้ ยัยบ้า! พี่บลูก็เลยเอากระดาษทิชชูที่โต๊ะมาเช็ดที่คอบตาฉันเบาๆ ทั้งสองข้าง ทำอย่างกับฉันเป็นเด็กงั้นแหละ แต่ถ้าตอนนี้ก็เหมือนอยู่นะ ร้องไห้งอแง

มันต้องผ่านไปได้สิ เล่ามาสิว่าเรื่องเป็นยังไง

ฉันสบตากับพี่บลูเข้าจังๆ สายตาพี่เขาดูห่วงน้องสาวอย่างฉันมากจริงๆ ฉันก็เลยว่าจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง แต่....

เอ้า! คุกกี้ O_o”

ฉันหันไปมองทางต้นเสียง ซึ่งทำให้ฉันตกใจมาก เพราะคนต้นเสียงคือพายที่เดินคู่มากับซอโซ่ ซอโซ่ก็ดูอึ้งเหมือนกันที่ได้เจอฉันกับพี่บลู

มาทำอะไรเหรอพายทำท่านิ่ง ก่อนที่จะมุ่งเดินมานั่งโต๊ะข้างกับโต๊ะฉัน โดยให้ซอโซ่นั่งฝั่งเดียวกับฉันที่เป็นฝั่งโซฟาต่อกันยาวแถวเดียว แล้วพายไปนั่งฝั่งพี่บลูที่เป็นเก้าอี้เดี่ยว

มาทานข้าวน่ะ ^^;;” ฉันตอบกลับไป โดยลืมเรื่องน้ำตานั่นไปแล้ว มันหายไปโดยอัตโนมัติเลย

บังเอิญจังเลยเนอะ ดูสิเจอกันได้ แถมอะไรไม่รู้ดลใจมากินร้านเดียวกันอีก :)”

ใช่...บังเอิญจังฉันตอบสียงเรียบ

แล้วบรรยากาศของโต๊ะอาหารก็เริ่มเข้าสู่โหมด บรรยากาศอึดอัด


















 

ตอนนี้ขอแสดงความยินดีกับพี่บลูด้วย ^_^ แต่....

เรารู้นะว่าทุกคนเสียใจ 5555 (ก็นะ -_-^)

ตอนนี้เขาจะมาฉลองกัน แต่ดันบังเอิญเจอยัยพายมาขัดซะงั้น

คราวนี้จะทำยังไงเล่า -_-;;

 

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~


     Jest's :)

 



 
 
:) Shalunla

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #302 ByChu (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 22:53
    อ้าวววว
    #302
    0
  2. #211 JENNYHA (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 21:38
    เอ้าเจอกันแล้วไง จะเป็นไงต่อน้าาา
    #211
    0
  3. #210 ploy'taec (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 22:01
     เดี๋ยวได้มีศึกใหญ่แหงๆTTOTT
    #210
    0
  4. #209 ploy'taec (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 22:01
     เดี๋ยวได้มีศึกใหญ่แหงๆTTOTT
    #209
    0
  5. วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 20:54
     อู้ยยยยยยยย อึดอัดแทนคุ้กกี้ =_=;;;
    #208
    0
  6. วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 09:57
     อัพๆๆๆๆๆ
    #204
    0
  7. #201 JENNYHA (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 18:42
    รอคะ สู้ๆ อัพๆ
    #201
    0
  8. #199 เชลโล่เชอร์รี่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 18:34
    รออยู่คะ
    #199
    0