Single Dovey ที่รักคะ...ฉันยังโสด

ตอนที่ 25 : Chapter 23 ♥ เหวี่ยง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ต.ค. 55




















23

เหวี่ยง!

 

ไอ้ซูทติ่งบ้าเอ๊ย! แกตายยย แว้กกก!”

ไปต้องสงสัยค่ะว่าฉันทำอะไรอยู่ -__-;; ฉันกำลังทะเลาะกับเจ้าซูทติ่งนั่นเอง! (ทะเลาะกับตุ๊กตา =_=) ตอนนี้ฉันทั้งตบ! ทั้งแตะ! ทั้งต่อย! ทั้งฝาดพื้น! โยนขึ้นฟ้า! ปาลงดิน! บลาๆ กับเจ้าซูทติ่ง อย่าหาว่าฉันโรคจิตเลยนะคะ >_< ฉันก็แค่ไม่มีที่ระบายอารมณ์นี่น่า >3< แล้วอีกอย่างเจ้าซูทติ่งก็เป็นของแทนตัวตาบ้านั่นด้วย ทำให้ฉันอยากจะทำร้ายมันให้ตายไปเลยยยย! (อารมณ์เสียกับคนแต่มาลงที่ตุ๊กตา -_-)

ทำไมเจ้านายแก นิสัยไม่ดีอย่างนี้ฮะ!”

ผลัว! (ตบซ้าย)

หลอกฉันให้ฉันรัก นิสัยไม่ดี T^T”

ผลัว! (ตบขวา) ผลัว ผลัว ผลัว! (ตบข้างหน้า ตบข้างหลัง ตบพร้อมๆ กัน)

ณ บัดนี้เจ้าซูทติ่งได้แน่นิ่งอยู่ที่เตียงของฉันด้วยสภาพที่เละเทะหน่อยๆ นิดเดียวจริงๆ นะ แต่ฉันก็ยังงงอยู่ดี ทำซะขนาดนั้นยังอึดไม่มีอะไรขาดเลยสักนิด -*- ถ้าสมมุติมันมีชีวิตมันคงด่าฉันทั้งวันทั้งคืน คงเอาที่ทุ้มน้ำหนักยกมาทัพหัวฉันเป็นแน่ =_= แต่ดีที่มันมีชืวิตไม่ได้ เพราะไม่งั้นคงหลอน >_<  ดูฉันทำกับมันสิ =_= จากที่ตอนแรกดูใหม่ตอนนี้ก็เริ่มเก่าแล้ว แต่ก็ยังน่ารักอยู่นะ

ฉันน่ะยังสนใจกับเจ้าซูทติ่งบ้าบอนี่อยู่เลย (ถึงจะรุนแรงก็เถอะ)...แต่นายนั่นจะสนใจปลาสเตอร์ของฉันมั่งมั้ยนะ หรือว่าเอาจะทิ้งไปซะแล้ว U_U

ตอนนี้นายนั่นคงจะขอกลับไปคบกับยัยพายแล้วก็ได้...อาจจะมีความสุข รักกันดี ฉันก็คงไม่มีความหมายสำหรับเขาแล้วแหละ U3U ฉันเป็นแค่แฟนตัวประกอบหลอกๆ นี่เนอะ

แต่...ทำไมนายไม่บอกความจริงให้ฉันรู้เร็วกว่านี้ล่ะไอ้ปลาสลิด! ฉันจะได้ไม่ต้องคิดมาก! เพราะฉันไม่ได้คิดอะไรกับนายเกินกว่าเพื่อน แต่ตอนนี้ฉันคงทำใจลำบากนิดนึงน่ะนะ เพราะฉันรักเขาไปแล้วนี่ T^T!

 

หลายวันผ่านไป...

ช่วงหลายวันที่ผ่านมาซอโซ่ไม่ติดต่อฉันเลยแม้แต่นิด เห็นเมื่อก่อนยังมีความพยามยามมารับฉันเพื่อจะได้เขียนไดอารี่ แต่ตอนนี้เขาคงไม่สนมันแล้วแหละ คงไม่สนใจอะไรที่มันดูปัญญาอ่อนงี่เงาแบบนี้หรอก แตกต่างกับฉันที่นั่งมอง นั่งอ่านมันวนไปวนมากับไอ้ไดอารี่เล่มนี้เกือบทุกวัน เพราะฉันคิดถึง...เขา -3-

แก...ปุกปุยสะกิดฉัน

หะ...หา มีไรเปล่าแก

เปล่าหรอก แต่แก...ไม่ร่าเริง ติ๊งต๊อง เหมือนเก่าเลยนะคุกกี้ มัวแต่คิดเรื่องโซ่อยู่ใช่มั้ยเนี่ยถึงทำหน้าอย่างนั้น -__- แกรู้มั้ยฉันไม่สบายใจนะเว้ย -3-”

ปุกปุยพูดเกี่ยวกับเรื่องซอโซ่ (ฉันเล่าให้มันฟังแล้ว) ซึ่งมันก็จริงนั่นแหละ แต่ใครจะบอกเล่า เสียฟอร์มตายเลย =3=

ฉันก็ปกติดีนะไอ้ปุย แกคิดมากไปแหละ =_=” ฉันเบือนหน้าหนีมัน

นี่ฉันแสดงออกขนาดนั้นเลยเหรอ ว่าตัวเองกำลังเศร้าอยู่ เฮ้อ! เลิกคิด! ( >_<)(>_< )( >_<)

 

โรงอาหาร

แม่คุณ! ข้าวเขามีไว้ให้กิน ไม่ได้มีไว้มองนะคะ!” อยู่ๆ ยัยปุกปุยก็ตะคอกใส่ฉัน ทำให้ฉันที่คิดอะไรเพลินๆ ถึงกับสะดุ้งโหยงเลยทันที

พูดเบาๆ ก็ได้นะแก -_-+ นั่งอยู่ข้างกันแค่นี้เอง

ก็มันรำคาญนี่หว่า! ดูดิกว่าจะกินข้าวได้แต่ละคำ นั่งคำนวณแล้วคำนวณอีก ข้าวนะคะไม่ใช่สูตรคณิตศาสตร์! ฉันหันไปมองแกทีไรนะ ฉันล่ะอารมณ์เสีย! -*-” แล้วแกมาโกรธอะไรช้านนน T^T

ก็มันกินไม่ค่อยลงนี่หว่า แกจะให้ฉันกินยังไงอ่ะ

แกเลิกคิดเรื่องโซ่น้อยของแกก่อนเถอะ

“…แกก็รู้ว่ามันยาก...ขนาดที่ผ่านมาเรื่องแกกับพี่เคน แกยังเป็นแบบฉันเลยนะ

เอ่อ...ฉันเข้าใจนะแกปุกปุยเอามือมาเกาะไหล่ฉัน แต่เรื่องพี่เคนน่ะ ฉันไม่เสียใจอะไรเลยจริงๆ นะ ฉันแค่โมโหมากว่าที่เขาไม่เลือกฉัน แต่ฉันก็เฉยๆ ก็คนเขาไม่รักจะบังคับยังไง?

นั่นสิ....แล้วตอนนี้แกเป็นไงมั่งฉันเปลี่ยนเรื่องไปถามปุกปุยแทน

ก็โอเคแล้ว ไม่คิดอะไรแล้วล่ะ ปล่อยให้ไอ้นั่นไปคบกับใครก็เชิญ!...ว่าแต่แกเถอะ เลิกนอยด์ได้แล้ว

จะพยายามค่ะ -3-”

เฮ้อ! เหนื่อยจิตค่า เอ้อ! ฉันเพิ่งนึกได้...

อะไรของแกอีก -__-”

หลังจากที่แกเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง ฉันก็เลยลองไปถามเฟรมดูว่าซอโซ่ของแกน่ะ รีเทิร์นรักกับยัยพายอุนจิหน้าขี้นั่นหรือยัง...

ก็คงคบกันแล้วละมั้ง ฉันไม่ได้ยุ่งอะไรกับเขาแล้วหนิ =3=”

ผิดค่ะ! เฟรมบอกว่าซอโซ่ของแกไม่มีวี่แววจะไปรีเทิร์นกับยัยพายนั่นเลยนะ แถมยังออกอาการหงอยๆ เสียมากกว่าอีกนะ

หน้าตาหมอนั่นนิ่งจะตาย ไม่หงอยก็เหมือนหงอย ไม่เกี่ยวหรอก -_-”

มีโอกาสแล้วก็ไม่ไปบอกรัก ขอคบ จะได้จบๆ อุตส่าห์มาร้านจัดหาคู่วุ่นวายนี่เพื่อการนี้โดยเฉพาะ แต่พอถึงเวลากลับไม่ไป เชอะ! โง่! -_-*

แต่เดี๋ยวก่อน -_-+ แกไปถามเฟรมได้ยังไงฉันจ้องหน้าเพื่อนสาวของตนเองอย่างมั่นคง เพราะสงสัยถ้าปุกปุยไปถามเฟรมจริงๆ ก็คงหาตัวยาก ถ้าไม่รู้จักเบอร์โทร หรืออะไรที่สามารถติดต่อได้ ก็คงหาตัวยากน่าดูยัยนี่คงไม่ไปเดินหาทั่วโรงเรียนของเฟรมหรอกนะ

นอกเสียว่า...ปุกปุยมันรู้จักเฟรมเป็นการส่วนตัวมากขึ้น!

“-__-;;;; แหม...คุกกี้เพื่อนรัก ฉันไปถามมาให้แก แกจะรู้ไปทำไม ไม่ต้องสนใจที่มาหรอกเนอะ ^^;;” ปุกปุยดูเหวอไปนิดหน่อย

บอกมา!” ฉันย้ำ

บะ..บอกอะไร ไม่มีอะไรจริงจริ๊งงง >_<”

จะบอกไม่บอก! -_-+

เอ่อ...แก...T^T”

ตุบ!

อุ๊ย! ฉันที่จ้องหน้าปุกปุยอยู่อย่างเครงเครียด ก็ถึงกับตกใจนิดหน่อย ก็อยู่ๆ ดันมีคนมาทุบโต๊ะฉันชะงั้น =_=

หวัดดีครับ ^^”

นั่นแหละ... มาอีกแหละ =*=!! เอ็มเอ็ม นี่ฉันกับปุกปุยอุตส่าห์เปลี่ยนที่ประจำ ไปนั่งที่ใหม่จะได้ไม่ต้องเจอยัยนี่ แต่เธอก็มาค่ะ โรงอาหารก็ตั้งใหญ่แถมคนก็เยอะ ยังจะหาเจออีกเรอะ! ตาทิพย์จริงๆ =___+!!

ฉันเลยละจากปุกปุยโดยไม่คาดคั้นต่อ แล้วมุ่งหน้าไปที่ยัยทอมทันที

มีอะไร มิทราบค่ะ!” ฉันวีนใส่เอ็มเอ็มทันที

มาตามจีบพี่คุกกี้ครับ ^^” ยัยทอมยิ้มหน้าทะเล้นน่ารัก สดใส แต่โลกดับ! =_=

พี่มีฟะ...แฟนแล้วนะ -_-;” ฉันพูดไม่เต็มปากนัก

แล้วไง... ผมจะจีบพี่ >O<”

ทำไมไม่รักษาสัญญา!”

ก็คนมันรักอ่า >_O” มันทำท่าแอ๊บแบ๊ว

โอ๊ยยยย! คนเขาไม่รักยังจะตื้ออยู่ได้ ไม่เบื่อ ไม่รำคาญบ้างหรือไง!” ฉันวีนชุดใหญ่

“-O-” หน้าเหวอไปเลยค่ะ

เฮ้ยแกใจเย็นปุกปุยพูดข้างหูฉัน

คือพี่คุกกี้ -3- ตะคอกทำไมอ่ะ เอ็มกลัวนะ T^T...เอ็มตามจีบพี่คุกกี้อย่างเต็มใจนะ ถึงพี่จะว่าจะบ่นอะไร ผมก็ยิ้มรับตลอด

แต่ฉันเบื่อ ไม่ชอบ รำคราญ เข้าใจมั้ย!”

แต่ผมรักพี่นะ T^T”

แต่ฉันไม่ได้รักทอมมมม!”

ผมจริงใจนะพี่คุกกี้ ผมรักจริง ไม่หลอกลวง ไม่ทำให้พี่เสียใจ ร้องไห้แน่นอนนะ

ประโยคที่เอ็มเอ็มพูดเมื่อครู่ ทำให้ฉันที่กำลังอ้าปากค้างไว้ที่จะด่ามันต่อ ก็ต้องชะงัก...เพราะประโยคที่เอ็มเอ็มพูดมันโดน! รู้สึกว่าประโยคมันเหมือนจะตรงข้ามกับใครบางคน!

แต่...พี่มีแฟนแล้ว เราจะจีบพี่ทำไมกันฉันพูดเสียงเรียบ เพราะไม่กล้าพูดคำนี้เท่าไร พูดไปก็เหมือนกำลังโกหกตัวเองอยู่

เดี๋ยวสักวันพี่ก็เลิก แล้วก็เป็นโสด ^O^”

หึ...อื้ม สักวันพี่ก็โสด

“^____^”

...

แล้วป๋มจะรออออ >_<”

ไม่ต้องรอหรอก... ยัยทอมที่ยิ้มๆ อยู่ ก็อึ้งไปเล็กน้อย พี่เลิกกับเขาแล้ว พี่เป็นโสดแล้ว...พอใจหรือยัง!”

ตอนนี้น้ำใสๆ อุ่นๆ เอ่อมาคลอเต็มที่ตาฉันหมดแล้ว เป็นอะไรอีกเนี่ยฉัน

“O_O”

จะตามจีบก็จีบมาเถอะ! สักวัน...พี่อาจจะรับรักเราก็ได้ฉันพูดเสียงเรียบ ...แต่พี่คิดว่าเราเป็นแค่...น้องมากกว่านะ...

พะ...พี่คุกกี้

...

ไอ้กี้...ปุกปุย

ฉันขึ้นไปรอที่ห้องเลยนะ ฉันกินข้าวไม่ลงแล้วล่ะ

ฉันลุกออกจากที่นั่ง ก่อนที่จะก้าวฉับๆๆ อย่างรวดเร็ว พร้อมกับปาดน้ำตา ที่มันไหลออกมา

เฮ้ย เดี๋ยว! =[]=” ปุกปุยตะโกนไล่หลังฉันมา แต่ฉันไม่สนใจ

เฮอะ! น่าตลกสิ้นดี ไปให้ความหวังไอ้เด็กทอมนั่นซะแหละ เดี๋ยวเขาก็ตามจีบแกตลอดชีพหรอก แต่ช่างเถอะ เอ็มเอ็มมันก็จริงใจ ไม่หลอกลวงเหมือนใครบางคนนี่น่า!

ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย! ที่ฉันจะร้องไห้ให้กับ...เขา...ซอโซ่ เพราะมันจะไม่มีครั้งต่อไปแล้ว!























 

สมชื่อตอนนะตอนนี้ -_-;;

เหวี่ยงจริงๆ พาลไปทั่ว ก็ต้องเข้าใจ

นางเอกเราเฮิร์ทททท TOT

 

#1 เม้น = 1 กำลังใจให้นักเขียน ~

Jest's :)



 
:) Shalunla

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

308 ความคิดเห็น

  1. #300 ByChu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 22:45
    งือๆๆๆๆ
    #300
    0
  2. วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 13:31
     โอ้ ดรามา ม๊ากกกก T_T
    #196
    0
  3. #195 JENNYHA (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 21:21
    ซอโซสมควรโดนๆ
    #195
    0
  4. #194 เชลโล่เชอร์รี่ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 17:05

    เศร้าจังเลย

    #194
    0
  5. #190 เชลโล่เชอร์รี่ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 07:37

    รีบๆมานะรออยู่

    #190
    0
  6. วันที่ 30 เมษายน 2555 / 20:14
     อัพๆๆๆๆๆๆ
    #189
    0